Rosemary รุ่นพี่สุดกวนกับรุ่นน้องสุดแสบ

ตอนที่ 1 : Ep.1 {พบเจอ}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,452
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    19 มี.ค. 59

Ep. 1 










   ยัยกระดานตื่น ยัยกระดานตื่น เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นทำให้ฉันที่กำลังฝันดี ตกใจตื่น ไอเพื่อนเลวของฉันบังอาจเปลี่ยนเสียงนาฬิกาปลุกของฉันอีกแล้ว แต่ชั่งมันเถอะกี่โมงแล้วเนี่ย


    "เฮ้ย!สายแล้ว...สายแล้ว"ฉันรีบลุกจากที่นอนเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้
นาฬิกาบอกเวลา 8:30 แล้วนะสิ ไอเพื่อนตัวดีก็ไม่ปลุก อย่าให้ฉันเจอมันนะ มันตาย!!!


    อ่ะ!ลืมไปเลย สวัสดีค่ะฉันชื่อ ดาริน วงศ์นเรศชื่อเล่น ดาริน อายุ 18 ปี เรียนมหาลัย ปี 1 มีเพื่อนสนิทชื่อ ลลิน เราสองคนอยู่คอนโดห้องเดียวกัน คือแชร์กันอยู่นั้นแหละ


    ฉันเป็นคนตรงๆแรงๆ อยากพูดอะไรก็จะพูด วันนี้ที่ต้องรีบเพราะเขามีการรับน้องนะสิ


    ฉันเรียนอยู่คณะวิศวกรรมศาสตร์ ยัยลลินก็เรียนนะ 



     ณ มหาวิทยาลัย N


      "นางสาวดารินบอกรุ่นพี่มาสิ ทำไมถึงมาสาย"รุ่นพี่คนนึงตะโกนใส่ฉันนั้นไงพี่ว้าก องค์ลงแล้ว


       "พอดีรถเสียนะค่ะเลยมาสาย"ฉันจำใจโกหกพี่ว้าก ก็ถ้าไม่โกหกฉันก็ตายนะสิ ฉันเห็นไอลินนั่งขำฉันอยู่เลย ไอเพื่อนเวรไม่ช่วยแล้วยังซ่ำเติม


        "เออ!งั้นไปนั่งได้แล้วไป คราวหลังอย่ามาสายอีกล่ะ เข้าใจไหม?"พี่ว้ากพูด ถ้าบอกว่าไม่เข้าใจแกจะฆ่าฉันมั้ย?นะ



        "เข้าใจแล้วค่ะ"ฉันพูดเสร็จก็ยกมือไหว้แล้วเดินไปหายัยลิน


        "หัวเราะไรขำมากอ่อ นี่ถ้าฉันโดนทำโทษฉันจะฆ่าแกให้ตายกันไปข้างเลย" ฉันหันไปด่ามัน


         "ก็ฉันเห็นแกกำลังหลับสบายอยู่เลยไม่ได้ปลุกไงเพื่อนรัก อย่าโกรธลินนะ"ยัยลินหันมาใช่ลูกอ้อนกับฉันมันรู้นิมาไม้นี้ทีไรใจอ่อนทุกที



          "เออๆ"ฉันพูดแค่นั้นแล้วก็ได้ยินเสียงรุ่นพี่คนนึงพูด


           "เอาล่ะครับวันนี้เรามาแนะนำ 5 หัวหน้าที่ใหญ่ที่สุดกันนะครับ เริ่มจากพี่เลยแล้วกันนะครับ พี่ชื่อภูมิเป็นหัวหน้าคนที่ 4 ครับ"พี่ภูมิพูดเสร็จก็ส่งไมค์ให้พี่อีกคน


            "สวัสดีครับพี่ชื่อ ดิวครับ เป็นหัวหน้าคนที่ 3 ครับ จีบได้ครับ"พี่ดิวพูดพร้อมส่งยิ้มหวานให้กับน้องๆชะนีทั้งหลาย


             "สวัสดีครับพี่ชื่อบาสครับ เป็นหัวหน้าคนที่2ครับ จีบไม่ได้ครับมีแฟนแล้ว"พี่บาสพูดตรงไปไหนพี่

         
             "พี่ชื่อ จี หัวหน้าคนที่ 5"พี่คนนี้ต้องเป็นคนเก็บตัวแน่ๆ


             "สวัสดีครับพี่ชื่อแกมม่าครับ เป็นหัวหน้าคนที่ 1 ครับ"ฮ่ะ!ฉันหันไปตามเสียงของผู้ชายคนนั้น นั้นมันพี่กะ...แกมม่านิ 


              "ใช่พี่คนนั้นใช่ไหม?"ยัยลินถาม ใช่สิมันรู้เรื่องนี้นิ


              "ใช่พี่คนนั้นแหละ"ฉันพูดตอบมัน น้ำตาจะไหลแล้วนะเว้ย ทำไมโลกมันกลมงี้ว่ะ


               "ใจเย็นๆเว้ยแก ดูท่าทางแล้วพี่แกมม่าจะจำแกไม่ได้ว่ะ"ยัยลินบอก


                "ฉันก็ว่างั้น ขอให้พี่แกมม่าจำไม่ได้ให้ตลอดเถอะ"ฉันพูด



                 ระหว่างทางไปกินข้าว

          

             พลั้ก!"โอ๊ย!ใครชนว่ะ"ฉันพูดออกมาหลังจากที่มีคนเดินมาชน


              "พูดงี้ได้ไงครับน้องน้องเดินไม่ดูทางเองนิแล้วมาว่าพี่ น้องต้องขอโทษพี่ด้วยซ่ำ"พี่คนนั้นพูด


              "อ่าว!พี่เป็นรุ่นพี่แล้วงะ...ไง"จะไม่ให้สดุดได้ไงก็พี่คนนั้นคือพี่แกมม่านะสิ


              "พูดงี้แปลว่าอยากโดนทำโทษว่างั้น"พี่แกมม่าพุดเชิงขู่


               "แกขอโทษพี่เขาไปเถอะนะๆ"ยัยลินพูดหลังจากที่เห็นฉันทำท่าทางเหมือนจะเข้ามาบีบคอพี่แกมม่า


                "ขอโทษค่ะ"ฉันพุดเพราะฉันเห็นแก่ยัยลินหรอกนะถ้าไม่มียัยลินฉันพูดเลยพี่แกมม่าโดนแม่ด่า3วันยังไม่จบอ่ะ


                 "ก็แค่นั้นเล่นตัวอยู่ได้"พี่แกมม่าพูดเสร็จก็เดินออกไป นิ่งไว้เถอะเดียวแม่กระโดดกัดหูขาด



                     "ไปเหอะแกฉันหิวข้าวแล้ว"ยัยลินดึงฉันไป เฮ้อ!ชีวิตฉันต้องเจอกับอะไรอีกเนี้ย






  -------------------- Part 1 --------------------



มาแล้วตอนที่ 1  มาแบบงงๆใช่มั้ยล่ะเค้ารู้นะตัวเองอาจจะมีคำผิด คำหล่นก็ต้องขออภัยไว้นะที่นี้ด้วยนะค่ะ  
 ไรท์รักรีดเดอร์ทุกคนนะคะ 
                    


CaRols_Za
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

44 ความคิดเห็น

  1. #1 คนที่ใกล้ตัวที่สุด (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2558 / 17:39
    แกมม่าคิดอะไรกับดาลินไหมเอ๋ย?
    #1
    0