MARKBAM -ฤดูฝนมบ-

ตอนที่ 1 : -ฝนครั้งที่1-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 มี.ค. 62

             "นี่ พรุ่งนี้แบมต้องไปมหาลัยแล้วนะ" เสียงเล็กๆของร่างบางที่กำลังพูดคุยอยู่กับ

              "แต่แบมไม่อยากไปเลยโค่"

   โคโค่สุนัขพันธุ์โกลเด้นรีทรีฟเวอร์ ขึ้นชื่อว่าตัวใหญ่ ขนเยอะ แต่เสน่ห์ของสายพันธุ์นี้อยู่ตรงนิสัยของมันเพราะนิสัยของมันคือ ขี้อ้อน ขี้เหงา ชอบเล่น เชื่อฟังเจ้าของ(?) ไม่กัด ถ้าหากสุนัขตัวนั้นหรือคนๆนั้นเริ่มก่อน แต่ถ้าจะกัดแน่นอนว่ากัดไม่ปล่อย

แบมแบมเลี้ยงโคโค่มาตั้งแต่มันยังเด็กๆจึงทำให้โคโค่กับแบมแบมมีนิสัยเหมือนกันเกือบทุกอย่าง สิ่งที่เหมือนมากๆ คือ ทั้งสองกลัวฟ้าร้อง ฟ้าผ่า แม้กระทั่งฟ้าแล็บ

"เพราะอะไรรู้มั้ยโค่ เพราะมันตรงกับฤดูฝนพอดีน่ะสิ"

ผมเกลียดฤดูฝนเพราะอะไรน่ะหรอ เพราะผมกลัวไงละ เวลาพายุเข้าเวลามีฟ้าร้องฟ้าแล็บ เขาจะหยุดทำทุกอย่างแล้วรีบวิ่งเข้าห้องนอนทันที ผมไม่ได้วิ่งไปกอดแม่นะ แต่ผมจะวิ่งไปคลุมโปงทันทีเลยต่างหาก

    "ถ้าฝนตกโค่จะทำยังไงละโค่ แบมจะทำยังไง ฮือ! แบมไม่ไปแล้วได้มั้ยเนี่ย! ทำไมต้องมาเปิดเทอมตอนฤดูฝนด้วยเนี่ย!"

      


เช้าวันจันทร์ 

          ซ่า ซ่า ซ่า

      ตื่นมาก็เจอฝนเลย ดีนะไม่มีฟ้าร้อง ผมไม่ได้เกลียดฤดูฝนนะ ผมชอบเวลาฝนตกแต่ชอบแบบที่ไม่มีฟ้าร้อง แบบฝนตกพายุเข้าอะไรทำนองนั้นน่ะผมกลัว

         "ไปแล้วนะโค่"

 ร่างบางวิ่งฝ่าฝนออกมาจากคอนโดเพื่อไปร้านสะดวกซื้อตรงข้ามตอนโด

        "มีร่มไหมครับ"

        "มีค่ะ สนใจแบบไหนคะ"

        "เอ่อ...เอาเป็นตัวสีใสครับ"  

        "93บาทค่ะ"

        "ขอบคุณค่ะ โอกาสหน้าเชิญใหม่ค่ะ"ร่างบางโค้งหัวให้พนักงานสาวก่อนจะรีบสาวเท้าออกมาจากร้านสะดวกซื้อก่อนจะรีบสาวเท้าอีกครั้งเพื่อให้ทันรถเมล์ที่กำลังจอดอยู่ตรงป้ายรถเมล์ฝั่งตรงข้ามร้านสะดวกซื้อ



                                                                                              

                                                                                   ขออนุญาติเจ้าของภาพนะคะ

                                                       cr.https://i.pinimg.com/564x/5a/4e/45/5a4e455ba210963ad8b897c4d09ca76a.jpg


           เนื่องจากวันนี้เป็นเช้าวันเเรกของการทำงานและการเปิดภาคเรียนทำให้ผู้โดยสารบนรถเมล์เยอะเป็นพิเศษ  

             ฟึบ  ฟึบ

ร่างบางนั่งลงตรงริมหน้าต่างของรถ  ถึงเขาจะเป็นคนกลัวฤดูฝนแต่เขาก็ชอบดูหยาดฝนที่ตกลงมาเหมือนกัน มือบางยกหูฟังเสียบเข้าที่ใบหูของตนก่อนที่จะเข้าสู่โลกส่วนตัว....


         

비가 오면 내리는 기억에

เมื่อไหร่ที่ฝนตก มันเศร้า
번지는 아픔에
และเจ็บปวดกว่าเดิม
흠뻑 쏟아지는 너를 보다
ฉันมองเห็นเธอกลางสายฝนที่ตกลงมา
선명했던 그 시간에 멈춘 채
เวลามันหยุดเดิน เมื่อเธอมองมาที่ฉัน
추억에 젖은 채
ฉันตกลงไปในห้วงความทรงจำ
아름다웠던 너를 그려 in the Rain
และเห็นรูปถ่ายที่สวยงามที่สุด อยู่กลางสายฝน

             Rain - Taeyeon                

                        

                  ขาเรียวก้าวลงจากรถเมล์และก้าวเข้าไปในมหาลัย กวาดสายตามองรอบๆเห็นสนามกีฬากว้างยาวและอาคารที่อยู่รอบๆมากมายแต่กลับไม่มีใครสักคน มือบางหยิบแผนที่ที่ได้มากจากยามหน้าประตูก่อนเข้าก้มมองเวลาในโทรศัพท์

                                               ....เหลือเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่ง อืม...ใกล้ที่สุดสระว่ายน้ำเวลานี้คงไม่มีใครมาว่ายน้ำหรอกมั้ง

ไปนั่งเล่นคงดี....

                ขาเรียวก้าวไปตามความคิด.......

                                                 .....และแน่นอนว่าความคิดของร่างบางนั้น.........ผิด



                                                                                         30%

                              

                                         อืม...ไม่ได้ล็อคหนิ..

      มือบางผลักประตูเหล็กหน้าทางเข้าก้าวขาเข้าไปทางอัฒจันทร์ที่อยู่ทางซ้ายมือของสระว่ายน้ำการจะทิ้งตัวลงนั่งและหันไปหยิบหนังสือนิยายขึ้นมาอ่านเพื่อรอเวลาที่จะเข้าเรียน แต่สายตาคมสวยกลับมองเห็นเงาดำในสระว่ายน้ำเสียก่อน.....

          คน!?เวลานี้มีคนมาว่ายน้ำด้วยหรือไงแถมฝนยังตกปรอยๆอยู่ด้วย

 ในระหว่างที่ร่างบางกำลังใช้ความคิดและบ่นอยู่ในใจนั้นก็มีเสียงเรียกเตือนจากสมาร์ทโฟนขึ้นมา

                    ติ๊ง!

                    ติ๊ง!

จินยองขี้บ่น

อยู่ไหนแล้ว

ถึงแล้วนะ 

 อยู่สระว่ายน้ำ

จินยองขี้บ่น

นั่งรอที่หน้าตึกเรียนนะ

รีบๆมา

                                                         ค้าบบจะไปแล้ว

                          

ขาเรียวก้าวออกไปอย่างรวดเร็วโดยลืมไปว่ามีสิ่งที่ตัวเองสงสัยมองตนเองอยู่.....


45%









@m_crsky

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 PXXNGKOONG (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:37

    ไรต์สู้ๆนะคะ น่ารักมากเลย รอนะคะ

    #1
    0