พี่น้องคนละท้อง [KOOKMIN]

ตอนที่ 16 : 15 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    15 ต.ค. 61

15


“ลืมที่จีมินพูดไปเมื่อกี้ให้หมด เดี๋ยวจีมินมานะครับ”


“เดี๋ยว!!


จองกุกก้มลงไปเก็บของตัวเองกำลังจะวิ่งตามคนตัวเล็กไป แต่พอเงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็มองไม่เห็นใครแล้วแถมยังไม่รู้ด้วยว่าจีมินวิ่งออกไปทางไหน


“เป็นอะไรของมันวะ”


ติ้ง!!!


เสียงข้อความจากโทรศัพท์มือถือเข้า จองกุกควานหาในกระเป๋าตัวเองจนเจอแต่มันไม่ใช่ของเขา แล้วมันของใครเสียงอยู่ใกล้ขนาดนี้


“นี่มัน


ข้อความจากผู้ส่งที่คุ้นเคยตอนนี้จองกุกรู้แล้วล่ะว่าต้นเสียงมันมาจากไหน และเป็นของใครเขากระชับกระเป๋าสะพายหลังลุกขึ้นปัดเนื้อตัวแล้วเริ่มการตามหาเด็กหลงทาง


จองกุกเดินวนหาอยู่รอบสวนสนุกก็ยังไม่เจอนี่เขาแทบจะบ้าตายแล้ว ทั้งที่จะมาผ่อนคลายอารมณ์แต่ก็ยังไม่ได้ขึ้นเครื่องเล่นเลยสักชนิด จนในที่สุดเขาก็มองเห็นร่างกายอันคุ้นตายืนหันซ้ายหันขวาอยู่


ไม่รอช้าจองกุกรีบวิ่งไปจับข้อมือไว้


“มึงคิดจะหนีไปไหน!!


“จีมินเปล่าหนีนะครับจีมินแค่อยากเข้าห้องน้ำเอง”


จีมินก้มหน้าคอตกอ้อมแอ้มตอบอยู่ในคออย่างกับว่ากลัวผู้ปกครองประจำวันนี้จะดุ อันที่จริงตอนแรกจองกุกก็อารมณ์เสียที่อยู่ดีๆก็โดนทิ้งไว้คนเดียว แต่พอเห็นหน้าเหมือนเด็กทำผิดแบบนั้นแล้วเขาไม่กล้าพูดอะไรต่อเลย


“โกหก”


เด็กน้อยของจองกุกมีนิสัยเด็กไม่ดีแล้ว ถ้าแค่อยากเข้าห้องน้ำไม่เห็นมีความจำเป็นที่จะต้องวิ่งพรวดพลาดออกไปอย่างนั้นเลยแค่บอกให้เขารับรู้ว่าไปทำอะไรที่ไหนก็ได้


จองกุกถึงจะเป็นคนที่ไร้เหตุผลแต่ก็ไม่ไร้สาระขนาดที่จะไม่ปล่อยเลย


ยิ่งเห็นก่อนออกไปจีมินมีสีขึ้นตามใบหูและหน้าแล้วเขากลัวจะลากอีกคนมาป่วยด้วยเปล่าๆ นั่นสิทำไมตอนที่เขาเห็นตอนแรกถึงอยากจะวิ่งตามออกไปขนาดนั้น แต่ในหัวก็ยังพูดคำเดิมบอกว่าอยู่เฉยๆ


“จ-จีมินเปล่าโกหกนะครับ”


“ถ้างั้นทำไมมึงถึงต้องหูแดงหน้าแดง”


“ใครสอนพี่มาครับว่าคนหูแดงหน้าแดงต้องโกหก”


“แล้วสรุป”


“ไม่รู้ด้วยแล้วครับ”


จีมินก้มหน้าเดินหนีออกมาไม่รู้เหนือรู้ใต้รู้อย่างเดียวตอนนี้เขาเป็นเด็กหลงทางอีกแล้ว จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาก็หาไม่เจอแถมยังไม่มีเบอร์พี่ชายอีกด้วย


ภาพที่เห็นอยู่ตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับเด็กที่พัดหลงกับผู้ปกครองกลางสวนสนุก จะให้เดินไปประชาสัมพันธ์แล้วให้จองกุกมารับก็อายเกินไป นี่เขาไม่ใช่เด็กสามขวบนะ จึงทำได้เพียงยืนเบะหน้าร้องไห้อยู่กลางม้าหมุน


“หนีคนอื่นแล้วหลงเองเนี่ยนะ ตลก”


“พี่กุก!!


จีมินเข้ากอดจองกุกไว้ทั้งน้ำตาตอนนั้นเขากลัวมากว่าจะต้องถูกทิ้งไว้คนเดียวโทรศัพท์มือถือก็หายไป แถมกระเป๋าเงินก็ยังอยู่บนรถอีก ความจริงแล้วจองกุกไม่ได้ทำเด็กหลงเลยเขาเดินตามคนตัวเล็กอยู่ข้างหลังอย่างห่างๆแค่อยากรู้ว่าอีกคนจะทำยังไงต่อ


ในเมื่อจีมินคิดจะหนีเขาก่อนเอง


“คิดว่าตัวเองเป็นเด็กหรือไงหลงทางแล้วร้องไห้”


“จีมินกลัวนี่ครับ”


“กลับกันได้แล้ว”


จองกุกผลักหัวจีมินเบาๆไปหนึ่งทีแก้อาการหมันไส้ ก่อนจะเดินนำหน้าไปก่อนแต่เมื่อหันกลับมาอีกทีจีมินยังอยู่ที่เดิมไม่ได้ตามเขามาตามที่ควร จองกุกรออยู่สักพักจนสุดท้ายอดไม่ไหวไปจับมืออีกคนเข้ามาแทน


“ทำไมไม่ตามมา”


“เรายังไม่ได้เล่นอะไรเลยนะครับ”


ใช่วันนี้ทั้งวันพวกเขาเอาแต่เดินตามหากันจนลืมไปแล้วว่าตัวเองมาทำอะไรที่นี่ จะให้เดินกลับเข้าไปเล่นก็ไม่ได้ในเมื่อเวลาตอนนี้เครื่องเล่นสำหรับผู้ใหญ่เริ่มปิดให้บริการแล้ว


ถ้าเห็นจะมีก็คงมีแต่เจ้าม้าหมุนข้างหลังพวกเข้า


จีมินกระตุกมือจองกุกให้หันหลังกลับไปมอง แน่นอนจองกุกส่ายหัวปฏิเสธทันทีให้ตายเขาก็จะไม่ขึ้นไปเล่นไอ้เครื่องเล่นที่ทำได้แค่หมุนไปรอบตัวเองเป็นวนกลม


สุดท้ายจองกุกก็ขึ้นมาทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่บนม้าสีข้าว มองดูอีกคนยิ้มร่าเริงสนุกอยู่กับการโยกตัวขึ้นลงไปมาแล้วหมุนอยู่บนรถฟักทอง


“ไอ้ของแบบนี้มันสนุกตรงไหน”


ขนาดเป็นเครื่องเล่นแบบเด็กน้อยทันทีที่ลงมาจีมินยังไม่สามารถเดินให้ตรงได้วิ่งข้าวของน้ำไปอ้วก กลายเป็นภาระของคนพี่ต้องมาดูแลถ้าเกิดวันนี้ได้เล่นเต็มที่แบบที่จองกุกต้องการมันจะขนาดไหน


จองกุกเดินออกไปซื้อผ้าเย็นมายื่นให้อีกคนเช็ดหน้า พร้อมยื่นลูบหลังหันหน้าออกให้อยู่ข้างๆ


“ขอ-ขอบคุณครับพี่กุก”


“โอเคแล้วหรือยัง”


“งั้นคงกลับได้แล้วสินะ”


บรรยากาศภายนอกแตกต่างไปจากตอนมาโดยสิ้นเชิงแสงสีของไฟในยามกลางคืนตระการตา ฝูงชนมากมายมารวมตัวกันที่ปราสาทของเจ้าหญิง และแน่นอนหนึ่งในนั้นก็มีจีมินที่วิ่งนำทางมาจองที่อยู่ก่อนแล้วทุกอย่างคอยดึงดูดสายตาผู้คน แต่ไม่สามารถดึงมันออกจากจองกุกที่กำลังจ้องมองเด็กของเขาได้


ขบวนพาเหรดกลางคืนเดินผ่านเด็กชายจีมินชะเง้อคอดูคนยิ่งมากเท่าไรภาพด้านหน้ายิ่งโดนบดบังเท่านั้น จนในที่สุดจองกุกก็สมเพชหิ้วเด็กชายขึ้นมาขี่คอจับขาไว้


“พะ-พี่กุกปล่อยจีมินลงเถอะครับ”


“มองไม่เห็นไม่ใช่หรือไงดูไปเถอะ”


“ตะ-แต่ว่า”


“ก็บอกให้ดูไปไงถ้าเรื่องมากกูทำมึงตกนะ”


จีมินเก็บคำพูดสงบปากสงบคำไม่โต้ตอบอะไรอีกแล้ว ความสนใจของเขาถูกดึงออกไปหมดด้วยเหล่านางฟ้าเทวดาภูตทั้งหลายที่แต่งกายเดินผ่าน ความเป็นเด็กถูกดึงกลับมาอีกครั้ง


หรือไม่ก็แค่แสดงออกมามากกว่าเดิม


การแสดงหน้าปราศสารทเจ้าหญิงกินเวลานานมากกว่าที่คิด และสุดท้ายเป็นเวลาเกือบสี่ทุ่มครึ่งทั้งคู่ก็ได้กลับขึ้นมาบนรถสักที รถยนต์ถูกเคลื่อนตัวออกในทันทีเพราะตอนนี้จองกุกหิวจนแทบจะสามารถกินจีมินได้ทั้งตัวแล้ว


“จองไว้แล้วครับ”


ไม่รอช้าจองกุกกระชากแขนจีมินลงจากรถเดินดุ่มๆเข้าร้านไม่รอพนักงานออกมาต้อนรับ เข้าตรงไปยังที่ด้วยความเคยชินบนชั้นสอง


“พี่กุกไปจ้องไว้ตอนไหนครับ”


อาหารเยอะแยะมากมายถูกเสริฟขึ้นโต๊ะอย่างกับว่ามีงานเลี้ยงฉลองอะไรสักอย่าง ซึ่งในตอนนี้มันเป็นเพียงแค่การลดความโมโหหิวของเสือใหญ่


Happy birthday to you, Happy birthday to you
Happy birthday Happy birthday
Happy birthday to you.


เสียงเพลงอวยพรวันเกิดดังขึ้นเป็นรอบที่สองของวันทำไมวันนี้ถึงมีคนเกิดได้ใกล้ตัวทั้งสองมากขนาดนี้ จีมินจ้องมองเค้กชิ้นนั้นเหมือนเดิมอีกครั้ง ก่อนที่พนักงานที่เข็นขนมชิ้นนั้นจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะเขาจีมินมองมันด้วยสายตาลุกวาว รีบหันหน้าไปขอคำปรึกษาจากพี่ชายฝั่งตรงข้าม


“เป่ามันสิ”


….


“มันเป็นของนายแล้ว”


แสงเทียนถูกดับลงด้วยลมปากจีมินยังไม่หายแปลกใจยังหันกลับไปมองหน้าผู้ใจดีในวันนี้ จนเสียงปรบมือทั้งร้านดังขึ้นถึงเรียกสติเขากลับมาได้


สิ่งที่ไม่ได้คาดหวังไว้พอได้รับแล้วมันดีใจเกินไป


“พี่กุกจะมาทำให้จีมินดีใจแบบนี้ไม่ได้นะครับ”


ความดีใจที่มากจนเกินไปที่ได้รับมานั้น หากวันหนึ่งมันเป็นแค่ทางผ่านของวิธีการจัดการบางอย่างมันจะกลายเป็นความเสียใจที่มากที่สุด


“กูไม่ได้ทำให้มึงดีใจอะไรสักหน่อย”


“พี่กุกทำแบบนี้ทำไม”


“แค่อยากกินเค้กในวันนี้เท่านั้นเอง”


อันที่จริงขนมหวานไม่เคยถูกเข้ามาอยู่ในพจนานุกรมของชายที่ชื่อจอน จองกุกเลยถ้าไม่ใช่ว่าข้อความจากโทรศัพท์ของเด็กที่ลืมไว้มันขึ้นมาว่าสุขสันต์วันเกิดนะจากคนที่เขาเคยรักและเคารพมากที่สุด


“อันนี้โทรศัพท์มึงคราวหลังอย่าลืมทิ้งไว้อีก”


โทรศัพท์มือถือถูกโยนมาอย่างไม่ใยดี จีมินพลิกตรวจสอบสภาพการใช้งานทั้งภายในและภายนอกจนในที่สุดเขาก็อมยิ้มออกมาอย่างไม่มีสาเหตุ


“ยิ้มอะไรของมึง”


“ขอบคุณนะครับพี่กุกที่ฉลองวันเกิดให้จีมิน”


“ใครฉลองให้มึงกูแค่อยากกินเค้ก”


คำโกหกคำโตที่ไม่เนียนเลย ตั้งแต่เทียนถูกเป่าออกจนถึงตอนนี้จองกุกยังไม่แลตาที่จะมองหรือคิดจะตักมันขึ้นมาวางบนจาน มีแต่ผลักมันกลับไปให้เจ้าของงาน


วันนี้ฝนคงตกหนักความผิดปกติของบ้านหลังนี้ได้เกิดขึ้นแล้ว ตั้งแต่ก้าวขาเข้ามาในบ้านจองกุกยังไม่หลุดด่าของเล่นชิ้นใหม่ของตัวเองสักคำแถมยังเดินไปส่งจนถึงห้องนอน ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องตัวเอง


ติ้ง!!


หัวกำลังจะถึงหมอนต้องเด้งขึ้นมาเมื่อมีเสียงอีเมลล์เข้าจากคนสำคัญที่รอมานานแสนนาน จองกุกไม่รอช้าเปิดฝาพับโน๊ตบุ๊คขึ้นทันที


ถึง : เด็กชายผู้โดดเดียว


จาก : คนเดียวที่รักคุณ


เนื้อความ : หวังว่าคงยังจำได้ดีนะว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ อย่าให้สิ่งที่เราวางแผนกันมาตั้งนานต้องมาพังลงเพียงแค่ความรักที่เราจะไม่มีวันเชื่อถือ

ปล.อีกไม่กี่วันเราจะจบมันเอง                                                            


สิ่งที่กังวลมากที่สุดมันกำลังจะเกิดขึ้น เขาไม่สามารถถอนตัวออกจากมันได้แล้วเขามาไกลเกินกว่าจะหันหลังไปแล้วเริ่มต้นใหม่


สิ่งที่ทำมามันต้องไม่สูญเปล่า


การสูญเสียของเขาควรมีคนต้องรับผิดชอบ


////////////////////////////////////////////////////////

อันที่จริงคืนนี้ไรท์แต่งไม่ทันหรอกค่ะ 

แต่เพราะว่าเมื่อวานสัญญากับนักอ่านไว้แล้วคนนึงว่าวันนี้จะลงให้เพราะงั้นก็เลยตามสัญญาค่ะ

 ดังนั้นอีกครึ่งนึงเราขอลงตอนเที่ยงคืนนิดๆนะคะน่าจะแต่งจบพอดี

ทุกคนซื้อทิชชู่เตรียมไว้แล้วใช่ไหมคะ เตือนแล้วนะ!

ทุกคนคิดเห็นอย่างไรอย่าลืมแชร์ความคิดเห็นให้ไรท์รู้ด้วยนะคะ

SEE YOU

#กุกไม่มีมิน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

125 ความคิดเห็น

  1. #106 you make me so blue (@pasikar25267) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 10:20
    ชั้นได้กลิ่นมาม่า ฮือออออ
    #106
    1
    • #106-1 MewMano (@CMGF) (จากตอนที่ 16)
      20 เมษายน 2562 / 01:02
      หิวแล้วใช่ไหม//หลบตีนแป๊บ
      #106-1
  2. #105 aungmonhowmon (@aungmonhowmon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 06:51

    ซึ้งใจมากเลยอ่ะ ฮือฮือฮือน้ำตาร่วง

    #105
    1
    • #105-1 MewMano (@CMGF) (จากตอนที่ 16)
      20 เมษายน 2562 / 01:01
      ไม่ร้องไห้นะคะ
      #105-1
  3. #78 BBcandy1708 (@BBcandy1708) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 13:12
    ไม่เอาม่าาาาาา
    #78
    1
    • #78-1 MewMano (@CMGF) (จากตอนที่ 16)
      15 ตุลาคม 2561 / 15:14
      งั้นเอาอะไรดีล่ะ
      #78-1
  4. #74 Z.TONFAH (@tontonfahfah) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 06:08
    ไรท์ทำไมน่ารัก เรารักไรท์นะ
    #74
    4
    • #74-3 MewMano (@CMGF) (จากตอนที่ 16)
      15 ตุลาคม 2561 / 15:01
      ก็สัญญาไว้แล้วนี่หน่า
      #74-3
    • #74-4 Z.TONFAH (@tontonfahfah) (จากตอนที่ 16)
      15 ตุลาคม 2561 / 22:38
      หอมแก้มทีนึงเลย
      #74-4
  5. #73 ARMY_2436 (@ARMY_2436) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 20:46
    อุ่!น่ารัก!~
    #73
    3
    • #73-1 MewMano (@CMGF) (จากตอนที่ 16)
      14 ตุลาคม 2561 / 20:57
      ไรท์ใช่ไหมล่ะ//ล้อเล่นนะต้องพี่กุกกับน้องจีมินสิ
      #73-1
    • #73-3 MewMano (@CMGF) (จากตอนที่ 16)
      15 ตุลาคม 2561 / 00:12
      ชมกันบ่อยๆเขินแย่
      #73-3