ตอนที่ 7 : ❖ CHICANE วอนอยากรัก EPISODE.06 ' เจ้าของ ' เต็มตัว 3 {100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2177 ครั้ง
    28 ธ.ค. 61



EPISODE.06


                  


         ร้ายกาจ...

 

        นับเป็นวลีแรกที่ผุดขึ้นมาในความคิด ณ วินาทีนี้หลังจากประโยคสุดแสนบันเทิงหูถูกเปล่งออกมาโดยผู้ชายหน้านิ่งอย่างเซียนโดยฉันเองก็ไม่แน่ใจว่ามันเป็นแค่ความคิดที่ซื่อตรงหรือแท้จริงแล้วเขาจงใจเพราะรู้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วกันแน่.. 

 

         แอ๊ดดด

 

        “ เอ่อ... เสียงแง้มประตูโผล่ขึ้นมาทำลายความเงียบเพียงไม่นาน หากเดาไม่ผิดน้องแว่นหน้าหมวยนี่คงจะเป็นเพื่อนของใจดีที่เซียนออกไปตาม

        “ มาแล้วหรอ  เสียงห้าวตวัดตาคมหันไปทัก

        “ ค่ะ ผู้มาใหม่ผงกหัวให้อย่างเงอะงะก่อนจะแวบเข้ามายืนตัวลีบอยู่ข้างประตูไม่ได้สาวเท้าเข้ามาแต่อย่างใด

        “ น้ำเมย..ใจดีเอ่ยขึ้นแผ่วเบา ตาเฉี่ยวคมที่จดจ้องทุกอิริยาบถของผู้หญิงร่างบางเบื้องหน้าไม่แคล้วได้แอบเห็นริมฝีปากเคลื่อบลิปสติกสีชมพูนู้ดนั่นเม้มกลีบปากล่างไปทีนึงก่อนจะคลายออกเป็นเรียบตึง  

        ฝ่ามือหนาเลื่อนขึ้นไปวางบนไหล่คนตัวเล็กก่อนจะบีบเบาๆ พลางยักมุมปากยกสูงส่งไปให้สายรหัสตัวเอง มันเหมือนกับเป็นการให้กำลังใจธรรมดา แต่หารู้ไม่ว่าการกระทำแบบนี้ยิ่งย้ำเตือนอะไรบางอย่างในใจของผู้หญิงตรงหน้าให้ชัดเจนแจ่มชัดเสียจนคนหน้าหวานเคลื่อบยิ้มนั้นโดนละลายเหลือแต่ความไม่สบอารมณ์ที่ฉายอยู่บนแววตาถึงแม้สีหน้าจะไม่ยินดียินร้ายก็ตาม

        “ ใจดี ทำไม่โทรหาเรา น้ำเมยโพล่งขึ้นจากมุมประตู

        “ เรา.. ไม่คิดว่าน้ำเมยจะกลับเร็ว ใช่หรอ ไม่ม้าง ไม่คิดว่าไอ้บ้าเซียนจะเหลี่ยมไปตามเพื่อนมาลากคอกลับมากกว่าป้าว อย่ามา เรารู้ทันเธอ

        “ กลับห้องเถอะ คนเป็นเพื่อนได้ถอนหายใจเล็กๆเมื่อได้ยินก่อนจะตัดปัญหาโดยการเรียกกลับ ซึ่งหากจะดึงดันนั่งตีหน้าเศร้าเวิ่นเว้อว่าโดนผู้เทต่อไปก็จะแลดูหน้าด้านเกินลิมิท สุดท้ายคนถูกเรียกก็ต้องจำใจผุดลุกขึ้น ..ไปเลยลูก ไปค่ะ แบกนอหนูกลับถิ่นฐานบ้านเกิดไป แล้วช่วยเย็บหน้ายิ้มให้มันติดทนกว่านี้จะได้ไม่โป๊ะแตกให้มันบ่อยเกินเบอร์ Get out bitch! (ชี้ประตู)

        แล้วก็เป็นไปตามคาด คือแบกนอเดินผ่านเฉยๆไม่เป็นยังอุตส่าห์ตวัดตามามองแรงฉันได้อีก ส่วนทางนี้นอกจากคว่ำปาก เบ้ปาก มองบนไปเยอะในตอนก่อนหน้านี้แล้ว ในที่สุดก็มีวาสนาได้เผยยิ้มพิมพ์ใจส่งไปให้อย่างที่เจ้าตัวเคยทำใส่กันบ่อยๆเสียที หยั่มจิก! เป็นแรดก็น่าตบมากพออยู่แล้วยังจะเสร่อจิกเป็นไก่ เด็กอะไรไม่น่ารักเลย

         ....

        “ เมื่อยปากมั้ย เมื่อพ้นรัศมีคนนอก ประโยคแซะกรายๆได้ถูกส่งผ่านมาพร้อมน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แววตาที่ตวัดจ้องมานั้นกลับกำลังยิ้มราวกับล้อเลียนฉันอยู่

        “ เห็น ? ” ฉันเลิกคิ้ว

        “ ก็มองอยู่ตลอด คำตอบที่ได้มาทำเอาส่ายหน้าพรืด

        “ เอาแต่จ้องคนอื่นน่ะสิ เมื่อรู้ว่าฉันไม่เชื่อ เซียนก็เอ่ยต่อ

        “ คนอื่นที่ว่าคือน้องรหัสสุดที่รักเชียวนะ

        “ แค่น้องรหัส  เขาตอบหน้าตาย แต่แววตาที่มุ่งส่งมานั้นหาความล้อเล่นหรือไม่จริงใจจากประโยคน่ะ ..แปลกใจอยู่ที่ไม่เจอ

        น้องใจดีน่าจะลืมอะไรสักอย่างแล้วกลับมาเอา ทีนี้ดันแจ็คพอตได้ยินประโยคนี้เนอะ คงจึกใจไม่ใช่เล่น แต่แบบนั้นก็ดูจะโหดร้ายเกินไป เพราะถ้าเวลโกลด์พอมันไม่จบกิ๊กก๊อกแบบนี้หรอก แค่เล่นใหญ่เลิกกับแฟนแล้วโบกน้ำตามาทั้งโอ่งเพื่อมาหาเป้าหมายถึงที่แต่ดันมาเสียทีเพราะไม่ได้เตี๊ยมกับเพื่อน ก็สรุปได้ทันทีว่าเรเวลมันยังเบสิคอยู่ ก็ประมาณบั่บ ชะนีละอ่อน นางร้ายคลองถมเงี้ยะ อืม

        “ แสดงว่ารู้

        “ ตั้งนานละ คนตรงหน้าเหยียดขาวางกับโต๊ะหน้าทีวีพลางตีหน้าตอบอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเอื้อมไปคว้ารีโมทมากดเปิด

        “ เอ้า แล้วปล่อยให้วอแวอยู่ได้ ฉันโวยขึ้นหน้างอ ก่อนจะรีบสาวเท้าเดินไปนั่งที่โซฟาข้างกัน เก็กยืนนานละเมื่อยขาฉิบหาย

        “ เห็นคนแถวนี้หึงแล้วสนุกดี เซียนตอบโดยที่ตายังมองตรง

        “ แยกแยะอาการหึงกับลำไยไม่ออกใช่มั้ยพูดงี้ ฉันหน้าบึ้ง

        “ หึ เห็นแค่เสี้ยวหน้าแต่รอยยิ้มที่ยักขึ้นนั่นแน่ชัดว่าเป็นสิ่งที่เขาโยนมาให้แทนคำตอบ

        “ ก็จัดการได้นี่หว่า.. ฉันพึมพำพลางหรี่ตามองผู้ชายตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ แต่แน่นอนว่าเจ้าตัวคงได้ยินถึงไหวไหล่อย่างชิลล์ๆ

        “ งั้น...เราเลิกกันป้ะ !? ” ฉันโพล่งขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ อย่างต้องการให้เขารับรู้ถึงความต้องการอันแรงกล้านี้ แต่..

 

         จุ๊บ! ป๊อก!

 

         “ ลืมมันไป แทนที่จะตอบรับอย่างที่ใจต้องการ ไอ้หน้ามึนนี่กลับหันควับมาหยิบยื่นเรียวปากแดงติดคล้ำนั่นมาแนบกับริมฝีปากฉันชั่วครู่ก่อนจะถอนออก ฉับพลันไม่วายใช้นิ้วดีดหน้าผากจนหน้าหงาย แล้วตบท้ายด้วยคำตอบบัดซบที่ถูกรีเพลย์ฉายย้ำอีกเป็นรอบที่ล้าน

 

        เนี่ย ก็เป็นซะแบบเนี๊ยะ…!

 

 

วันถัดมา

 

        “ ตัวนี้เป็นไง ? ” ทันทีที่เห็นตัวที่ถูกจริตอย่างเสื้อครอปสายเดี่ยวสีชมพูออกโทนพาสเทลสมูทฟรุ้งฟริ้ง ฉันก็ไม่รอช้าที่จะเอื้อมมือไปหยิบมาและหันไปยื่นให้คนข้างหลังดู

        “ ไม่ แววตาเฉื่อยชาเปลี่ยนเป็นวาวโรจน์ในฉับพลันก่อนจะเปล่งคำตอบที่ตรงข้ามกับสิ่งที่อยากได้ยิน

        “ ได้คิดบ้างป้ะเนี่ย ฉันย่นคิ้วถาม ยื่นให้ดูยังไม่ถึง 3 วิ ก็ปฎิเสธแล้วเนี่ยนะ

        “ ไม่เห็นต้องคิด  เซียนไหวไหล่ตอบหน้าตาย นั่นทำให้หน้าฉันยู่อย่างรู้สึกขัดใจ เหตุการณ์มันเดจาวูอีกรอบเมื่อมือใหญ่ถือโอกาสฉวยเสื้อไปแขวนไว้ตามเดิม

        ฉันคงคิดผิด.. คิดผิดจริงๆ คิดผิดมาก คิดผิดโคตรๆ ที่ยอมให้ไอ้ตัวหน้ามึนนี่มาช้อปด้วย ปากบอกอยากซื้อไรซื้อ ป๋าเปย์! อยากจะแหมมม เดินครึ่งค่อนวันแล้วยังได้แค่กางเกงยีนส์ขายาวไม่ก็เสื้อยืดแขนยาว ในถุงเนี่ย ไม่มีตัวไหนใส่แล้วเห็นหน้าท้องหรือขาอ่อนเลยสักตัว ถ้าจะเยอะเบอร์นี้หนูเปย์ตัวเองก็ได้ค่ะป๋า..!

        “ ทำไมอ่ะ ก็ว่ามันสวยดีออก ” ..ไม่ใช่แค่สวยดีหรอก สวยมากต่างหาก คือสวยแบบ อยากได้ ของมันต้องมี!

        “ อืม สวย แต่สั้น เขาตอบรับ คำแรกตาฉันลุกวาว แต่คำต่อมาได้สลดลงทันที

        “ ให้ช่วยโฟกัสว่าสวยมั้ย ไม่ใช่สั้นมั้ย ฉันกัดฟันอธิบาย

        “ ... ” เซียนไม่ตอบ แต่ชักสีหน้าไม่พอใจแทน

        “ เบื่อมากก็ไปนั่งรอ โกค่ะ  เห็นดังนั้นฉันก็ตีหน้าตึงก่อนจะเพยิดหน้าไปที่ม้านั่งในร้าน

        “ นั่งรอ มีหวังไอ้ตัวเมื่อกี๊เพิ่มเป็นตัน

        “ เว่อร์ ให้ได้มองบนเถอะ ฉันเลิกสนใจก่อนจะหันกลับมาเลือกต่อ

        “ ไม่อนุมัติ ในจังหวะที่มือกำลังจะเอื้อมไปหยิบเสื้อกล้ามสายเดี่ยวเปรี้ยวๆเผ็ชๆ นิ้วยังไม่ทันได้แตะเนื้อผ้าดี พลันน้ำเสียงห้าวก็คำรามประกาศิตขึ้นก่อนอย่างรู้ทัน

        “ โว้ะ! นี่ก็ไม่เอา นั่นก็ไม่ได้ เกิดมาใครมันจะไม่เคยโป๊วะถามหน่อย ตัวเมื่อกี๊ตอนเด็กๆฉันก็เคยใส่พ่อยังไม่เคยห้าม เมื่อฟีลถึงขีดจำกัดปากมันก็อดไม่ได้ที่จะพรั่งพรูระบายความบ่น หัวร้อน! นั่นเสื้อคนไม่ใช่เสื้อหมาใส่แล้วจะได้รัดติ้วเป็นเศษผ้าแปะนม ขอร้อง!

        “ แต่ตอนเด็กเธอไม่ได้ คัพ c ไซซ์ 36  ” พลันประโยคที่ถูกสวนกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ติดยียวนนั่นก็ทำให้ฉันหยุดฝีเท้าหันควับตวัดตาไปมอง

        “ อย่ามารู้ดี ดีนะที่โซนนี้ไม่ค่อยมีคนมาดูมากนัก เล่นโพล่งขึ้นแบบโนสนโนแคร์แบบนี้ต้องการอะไรไหนตอบ

        “ ก็วัดเองกับมือ เกลียด...

        “ ยุ่ง !

        “ ขี้บ่น

        “ น่ารำคาญ

        กลิ่นวอร์ได้คืบคลานเข้ามาอีกรอบเมื่อตาคมต่างจ้องกันนิ่งหาได้มีใครกระพริบตาหรือหลบซ่อนก่อน ถ้าเป็นในหนังก็คงจะอารมณ์ประมาณว่ามีสายฟ้าแล่นออกจากแววตาเราทั้งคู่เพื่อฟาดฟันกันอย่างดุเดือด ก็เอาซี้...

 

         พรึ่บ!

        

         “ อะไร ! ตาฉันเบิกกว้างเมื่อจู่ๆผู้ชายตรงหน้าก็เลิกแขนเสื้อขึ้นพลางจ้องมาที่ฉันราวกับจะกระโจนงับหัวเสียอย่างนั้น บ่นแค่นี้หัวร้อน? จะเอา?                          

        “ จะไปซื้อลิปไม่ใช่หรอ ก็ไปเด่ะ ! ประโยคต่อมาทำเอาฉันทึ่ง ไม่วายลอบกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ช้อนสายตาขึ้นมองไปยังต้นแขนขาวที่มีลายกล้ามชัดเจนก่อนจะลากลงไปถึงข้อมือ

 

          ...ทำไมไม่อ่อนโยน

 

          .....

          “ สีนี้สวย ประโยคดังกล่าวถูกเอ่ยอีกครั้งตามความพึงพอใจ เมื่อตาคมเล็งไปเห็นสีลิปสติกที่ถูกจริต แต่ดูแค่สีก็ไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ

          “ สวยอีกแล้ว? ” เซียนโพล่งขึ้นคิ้วขมวด ซึ่งฉันก็พยักหน้ายิ้มหวานให้ตามระเบียบ แต่เขาคงรู้ว่ามันไม่ใช่ยิ้มอ้อนแต่คือยิ้มอ่อนเป็นเชิงให้ท่อนแขนแกร่งยื่นมาค้างไว้ตรงหน้าเพื่อให้ฉันจรดปลายลิปสติกลองสีและแตะดูเนื้อ

          “ อืม เข้มไปหน่อย ก็เสียดายนะ แต่ก็วางลงตามเดิม

          “ ไม่ซื้อหรอ เจ้าของฐานลองลิปจำเป็น ย่นหันมาย่นคิ้วถาม

          “ ไม่ถูกจริต ฉันตอบแค่นั้นก่อนจะเดินดูต่อไป

          “ ลองตั้งแต่หน้าร้านจนจะสุดร้านแล้ว.. เซียนพูดขึ้นลอยๆ แต่แอบแฝงอะไรบางอย่างในประโยค แน่นอนว่าฉันรู้มันคืออะไร

          “ อันนี้ยังไม่ลอง เพราะรู้ เลยไม่หยุดเลือกนี้ไง ซอรี่ ไอด้นทฺแคร์

          “ จะถึงข้อมือแล้วครับบบ เจ้าของประโยคลากเสียงเอ่ยเชิงประชด ก่อนจะชักสีหน้าเบื่อโลกสุดกู่ มันก็น่าเบื่ออยู่หรอก เดินๆหยุดๆทุกห้าก้าว หยุดที่ไหนต้องยกแขนมาเป็นฐานลองลิปที่นั่น คนอื่นในร้านลองแค่สองสามจุดแต่ฉันเล่นลากตั้งแต่ท่อนแขนยันเกือบจะถึงข้อมือ แขนผู้ชายตรงหน้านี่สามารถถ่ายไปแปะหน้าร้านให้ลูกค้าเลือกเฉดสีลิปยังได้เลยมั้ง

        “ ก็เหลือข้อมือนี่ไงเลยจะลอง ฉันยังคงเป็นฉันที่ตีเบลอตั้งแต่แรกจนจบ โดนมึนคืนซะบ้าง หึ แค่นี้จิ๊บจ๊อยมากบอกเลย

        “ ใช้คุ้ม

        “ แน่นอน ฉันไหวไล่พลางยกยิ้ม

        “ ไม่น่าถลกแขนเสื้อเลยกู..

        “ สายไปมั้ง คิดได้ตอนนี้

        “ ที่จริงก็คิดได้ตั้งเบอร์แรกแล้วแหละ มันก็จะแอบหลุดขำหน่อยๆ เบอร์แรกที่ว่าก็คือฉันลองตั้งแต่ลิปเบอร์แรกเลยนู้นแน่ะ

        “ อันนี้ก็ไม่โอ.. ฉันเลิกใส่ใจลมหายใจที่ถูกถอนเข้าออกอย่างเหนื่อยหน่ายจากร่างสูงพลางพูดขึ้นเสียงแผ่วเมื่อลองลิปที่หยิบมาเมื่อครู่แล้วมันไม่โดนใจ

        “ ไม่ถูกจริต ปากกำลังจะพูดประโยคฮิต แต่ก็โดนเสียงห้าวที่แอบดัดให้เล็กเพื่อล้อเลียนนั่นโพล่งตัดหน้าไปก่อน

        นี่ ฉันตวัดตาดุไปคาดโทษ

        “ ... ” เซียนไม่ตอบแต่ตีมึนยักไหล่พร้อมเสมองทางอื่น

        “ ป่ะ กลับ ฉันชั่งใจกวาดมองไปรอบร้าน และคำตอบที่ได้ก็โดนสรุปออกมาด้วยประโยคเมื่อครู่ แต่ไม่รู้ทำไมมันกลับทำให้คนข้างๆหันควับจ้องมาที่ฉันพลางขมวดคิ้วเป็นปม

        “ กลับ ? ” ทำไมเขาต้องหน้าตื่นขนาดนั้น มันเป็นประโยคที่ตัวเองรอคอยไม่ใช่หรือไง

        “ อ่าห้ะ ฉันพยักหน้า

        “ แท่งเดียว ? ” ไม่ว่าเปล่ามือหนาก็เอื้อมลงไปหยิบลิปสติกสีพีชหนึ่งเดียวที่ต้องใจฉันจากตระกร้าที่ตัวเองถือขึ้นมาชู

        “ ทำไม ไม่วายได้เอียงคอเลิกคิ้วถาม

        “ ลองตั้งแต่หน้าร้านยันสุดร้าน ซื้อ.. แท่งเดียว?  ”

        “ ก็ชอบแท่งนี้ ชอบสีนี้ จะเอาอันนี้ และแค่นี้ ข้อง? ” ปากบางตอกกลับด้วยการเลิกคิ้วมองต่ำอย่างพร้อมวอร์จัด แล้วจะทำไม เอาไงพูด

        “ อื้มมม... กลับก็กลับ แทนที่จะระเบิดลงอย่างที่คาดไว้แต่ก็ไม่เมื่อคนตรงหน้าทำแค่เพียงสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วผ่อนออกช้าๆ ก่อนจะกัดฟันเอ่ยประโยคถัดมา อืม มีความส่งยิ้มมาให้ซะด้วย ..ยิ้มเย็นอ่ะนะ

        แต่มีหรือที่ฉันจะแคร์ ก็ตีหน้าฉีกยิ้มจนเห็นฟันครบทุกซีกส่งไปให้ ก่อนจะสะบัดผมยาวสลวยถึงกลางหลังฟูลเทิร์นเดินสับขาแบบเฟียซๆนำออกมาก่อนสิคะรอไร แต่ก่อนหน้านั้นหูเจ้ากรรมก็ไม่วายได้ยินคำก่นด่าอย่างข่มอารมณ์สุดขีดจากคนข้างหลังแว่วเข้ามาชวนให้เผยยิ้มเยาะมากกว่าจะโกรธ

        “ ตัวแสบ...

 

        พูดได้คำเดียวเลยว่า สาแก่ใจอีช้อยนัก ..!

 

        เมื่อรู้สึกว่าตัวเองเริ่มที่จะเดินห่างจากคนข้างหลังมากแล้วฉันก็ชะลอฝีเท้าให้เดินอยู่ในระดับปกติ ไม่นานเซียนก็เดินเอื่อยมาขนาบข้างก่อนจะถอนหายใจทิ้งใส่ฉันไปทีนึง

        “ อยากกินไรมั้ย ร่างสูงถามขึ้นพลางก้มฉวยของทั้งหมดในมือฉันไปถือ

        “ ไม่อ่ะ ถึงจะเที่ยงวันเข้าไปแล้วแต่ฉันยังรู้สึกไม่ค่อยหิวเท่าไหร่เลย

        “ เมื่อยขาว่ะ

        “ บอกแล้วว่าไม่ต้องมาก็ได้  วันว่างๆผู้หญิงก็แบบนี้แหละหน่องเอ้ย การฝืนทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ชอบหรือสนใจนี่ยิ่งกว่านรก สังเกตได้จากสภาพคนดื้อดึงที่บอกจะมาด้วยให้ได้อย่างผู้ชายข้างๆนี่เลย

        “ ไม่ได้

        “ ทำไมจะไม่ได้ ฉันย่นคิ้วปรายตามมองด้านข้าง

        “ อยากเปย์ อ่ะจ้า ก็ลืมว่าวันนี้มันวันป๋าแห่งชาติ

        “ นิสัย ฉันเบิร์นปากอย่างหมั่นไส้ พลางมองต่ำไปที่ถุงกระดาษสามสี่ถุงที่ล้วนแล้วแต่เป็นของตัวเอง หากแต่คนสไลด์การ์ดจ่ายเงินก็หนีไม่พ้นมือหนาที่หอบหิ้วทุกอย่างไว้ อยากเปย์มากนักฉันก็ไม่ขัดศรัทธา ของฟรีนี้พี่ชอบ แต่ก็ซื้อไม่กี่อย่างหรอก ไม่น้อยแต่พอดีและไม่มากจนดูน่าเกลียดเกินไป

        “  รวย เสียงเรียบเอ่ยต่อท้าย

        “ เกลียดอ่ะ

        “ เกลียดยังไงก็เลิกรวยไม่ได้ โทษที เป็นการชั่งใจที่เฟคมากค่ะ

        “ กลิ่นขิงหึ่งแล้วจ้า ไม่ว่าเปล่าตาฉันได้กรอกมองบนเพื่อประกอบคำพูด

        “ หึ เซียนหัวเราะในลำคอ ฉับพลันมือข้างที่ไม่ได้ถืออะไรของเขากลับตวัดมาผลักหัวฉันโครงไปด้านข้างเบาๆ นั่นทำให้คนถูกกระทำต้องหันควับไปมองแรงพร้อมแยกเขี้ยวใส่ แต่เจ้าตัวก็ยังคงไม่สะทกสะท้านแถมยังมีความลอยหน้าลอยตาราวกับตัวเองไม่ได้ผิดเสียนี่

        “ ซื้อแค่นี้จริงๆหรอ เดินมาได้สักพักเสียงห้าวก็เปิดประเด็นถามอีกครั้ง

        “ ไม่ซื้อแค่นี้จะให้ซื้อแค่ไหน ฉันเหลียวมองอย่างไม่เก็ท แค่นี้ร่างก็จะพังแล้วมั้งพ่อคุณ ยังบ่นว่าเมื่อยอยู่เลย

        “ ไมมันดูน้อยจังวะ

        “ หืม ? ” อะไรจะอยากเสียเงินขนาดนั้น เบื้องลึกเบื้องหลังนี่บ้านเป็นญาติกับโรงผลิตแบงค์งี้อ่อ?

        “ ไม่ชินเวลาถือน้อย

        “ บ้านไม่ได้ไฟไหม้จะได้ขัดสนเสื้อผ้า ซื้อไรเยอะแยะ ฉันเอ่ยตอบอย่างไม่ได้ใส่ใจแต่หารู้ไม่ว่าประโยคถัดมาของคนด้านข้างจะทำให้ฟอร์มหน้านิ่งแทบไม่อยู่

        “ แสดงว่าบรรดาเมียเก่าฉันบ้านไฟไหม้หรอวะ ” ...วัท อย่างงี้ก็ได้หรอสังคม อิเหี้ยะ ขอยาดขำได้มั้ย วั้ยตั่ยแล๊ว...

        “ เอาฮาป้ะ ?  ” ฉันหันควับไปเอ่ยถามพลางกลั้นขำหนักมาก

        “ จริงจัง ขุ่นพระ ถ้าไม่ติดว่าเดินสวยๆอยู่กลางห้างละก็ แม่จะหัวเราะพรืดแบบไม่กั๊กเลย ถ้าไม่ติดตรงที่เสียงหัวเราะแบบอร่อยเผ็ชนัวของฉันมันจะไม่ดันไปคลับคล้ายคลับคลากับเสียงเป็ดแตกสาวซะก่อน

        “ สู้ชีวิตเนอะ

        “ ก็ว่างั้น

        “ อืม และบทสนทนานี้ก็ได้ปิดท้ายไปด้วยจังหวะซิทคอมที่เราสองคนต่างตีหน้านิ่งผงกหัวพร้อมกันอย่างระเหี่ยใจ

 

         ....

         พอเดินทอดน่องไปเรื่อยไม่เท่าไหร่ฉันก็รู้สึกอยากเข้าห้องน้ำไปปลดทุกข์ขึ้นมาเมื่อรับรู้ว่ามะม่วงน้ำปลาหวานที่สวาปามเข้าไปเมื่อตอนเช้ามันชักจะเริ่มเหิมเกริมแผลงฤทธิ์ไขข้อขึ้นทุกฝีก้าวที่เดิน ก็เลยตัดปัญหาโดยการให้เซียนไปนั่งรอที่ร้านกาแฟแถวนั้นก่อน ส่วนตัวเองก็มุ่งหน้าเดินไปยังจุดหมายปลายทางที่เปรียบดั่งสรวงสวรรค์ในเวลานี้ทันที

        อันที่จริงห้องน้ำในห้างเดินไปที่ไหนมันก็เจอนะ แต่โซนที่คนมันเข้าน้อยอ่ะแม่งไม่ค่อยเจอ แล้วเข้าใจป้ะ คือฟีลมันบั่บ มึงเอ๊ย... ปวดหนักกับห้องน้ำห้างมันไม่ใช่ของคู่กัน แค่ซาวด์แทร็กเวลาปล่อยเชลยศึกกลับสู่ถิ่นฐานเดิมก็ทำเอาเหงื่อแทบตก แถมเกร็งตูดดันประตูเมืองก็ว่าเหี้ยแล้วยังต้องมาเกร็งเสียงกลัวอีห้องข้างๆได้ยินอีกอิเวร..กรีดร้อง ห้องน้ำคือก็เงียบฉิบหายวายวอด ปล่อยน้องทีนี่ใจสั่นยิ่งกว่าลุ้นหวยไปอีกจ้า (ป้ายนิ้วกลางปราดน้ำตา)

        เมื่อกุลีกุจอสาวเท้าเดินวนหาอยู่นานหางตาก็เหลือบไปเห็นโซนห้องน้ำในฝันแห่งหนึ่งที่อยู่ถัดไปจากร้านเสื้อผ้าร้านเดิมที่ฉันกับเซียนเข้ามาซื้อก่อนหน้านี้ แลดูคนไม่ค่อยพลุกพล่านดี ขาก็เลยก้าวเข้าไปโดยไม่ต้องคิดให้เสียเวลาหรือถ้ามัวแต่คิดอีกนิดมีหวังฉันได้หอบทุเรียนกลับบ้านเป็นแน่แท้

        สองขาก้าวยาวก่อนจะเร่งจังหวะเป็นวิ่งชนิดที่ไฟแทบลุกที่เท้าฟาสเจ็ดหรอ หึ ชิดซ้าย และห้องสุดท้ายคือตอบโจทย์มากที่สุดในเวลานี้ คนไม่มีซะด้วย คือเริ่ดอ่ะ ปรบมือค่ะ!

 

        ตือดึง!

 

        ตูดประทับฝาชักโครกได้ไม่ถึงสามวิเสียงไลน์ก็เด้งขึ้นจนฉันสะดุ้งตัวโยน ก่อนจะรนรานควานหามือถือแล้วหยิบออกมาจากกระเป๋าสะพายข้างใบเล็กเพื่อที่จะกดตั้งค่าเป็นระบบสั่น พร้อมกดเข้าไปอ่านข้อความ

 

        SIAN: ตกส้วม?

        ANDA: ตบปาก

        SIAN: นาน

        ANDA: พึ่งเข้าเนี่ย

        SIAN: จะหลับรอแล้ว

        ANDA: อย่าเร่ง เสร็จแล้วจะออกไป เค

        SIAN: อืม

 

         เมื่อสิ้นสุดบทสนทนาฉันก็กดออกจากไลน์เพื่อเข้าไปส่องเทรนทวิตเตอร์นิดหน่อยเพื่อฆ่าเวลา สักพักพอแน่ใจแล้วว่าเชลยศึกได้ออกสู่อิสรภาพครบแล้วก็เอื้อมมือไปกดปุ่มชักโครกเป็นอันเสร็จมิสชั่นนรกแตกนี่สักที และในระหว่างนั้นเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นที่แว่วเข้ามา แน่ชัดแล้วว่านอกจากฉันก็มีคนเข้ามาใช้บริการห้องน้ำโซนนี้อีกเหมือนกัน

        “ พวกมึงเห็นเหมือนกูป้ะ เสียงแหลมเล็กของผู้หญิงด้านนอกคนนึงเอ่ยขึ้นอย่างติดจริตจะก้าน

        “ เต็มตาจ้า

        “ มันชื่ออะไรนะ

        “ อันดา เรียนมนุษย์ฯ เอกญี่ปุ่น มือที่กำลังจะปลดล็อคประตูห้องน้ำได้หยุดชะงักค้างไว้ตรงนั้น เมื่อชื่อตัวเองดันไปโผล่ในหัวข้อสนทนาของใครก็ไม่รู้ที่อยู่ด้านนอก ที่คิดไว้ก่อนว่าเป็นตัวเอง เพราะทั้งเอกก็มีแค่ฉันที่ชื่ออันดา ส่วนห้างนี้ก็อยู่ใกล้มหาลัยฉันที่สุดเดาไว้เลยว่าพวกนกกระจิบปากหอยปากปูข้างนอกต้องเรียนมอเดียวกันอย่างแน่นอน และฟังจากน้ำเสียงที่แตกต่างกันดูเหมือนว่าจะมีสามคน 

        “ ที่ชอบเสนอหน้าโผล่เพจมหาลัยบ่อยๆน่ะหรอ

        “ อืม เห็นไม่มีข่าวคบใครก็นึกว่าจะใส

        “ ทำไมวะ ” 

        “ แรดเงียบ ”  เปรี๊ยะ! เส้นอารมณ์ขาดเส้นที่ 1  

        “ ก็ว่างั้น

        “ ไม่รู้ผ่านมาแล้วกี่คน เปรี๊ยะ! เส้นอารมณ์ขาดเส้นที่

        “ แก๊งค์เดียวกับอิเจนนี่ป้ะวะ ก็ต้องเอาเรื่องระดับนึงอ่ะกูว่า

        “ เออ อินั่นก็อีกคน ล่าสุดตกอดีตเดือนปีที่แล้วไปจ้า กูแบบ เห้ย ได้หรอ? คือจะหวังเคลมผู้ชายทั้งมอเลยถูกแมะ เปรี๊ยะ! เส้นอารมณ์ขาดเส้นที่ 3.. พอฟังมาถึงตรงนี้มือบางที่ใช้กอบกุมลูกบิดประตูห้องน้ำเมื่อครู่ได้คลายออกก่อนจะละลงมากำแน่น ปลายเล็บแหลมจิกลงกับเนื้อหากแต่ความโกรธที่มันสุมอยู่ในอกได้กลบความเจ็บจนแทบมิด

        “ แล้วคนที่อยู่กับเซียนวันนี้ล่ะ มึงเอาไง

        “ เออ มึงมาก่อนมันอีกนะขิม

        ชื่อนกกระจอกตัวแรกถูกเผยออกมา นั่นทำให้คิ้วฉันขมวดชวนให้ครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ชื่อขิม ในมหาลัยมีอยู่ก็มาก แต่จะมีสวยถึงขั้นไอ้บ้าเซียนฉวยมาเก็บแต้มได้ก็น่าจะมีอยู่คนเดียว...

        “ ตำแหน่งดาวคณะวิทย์ฯ ไม่ได้ทำให้เซียนอยากมีมึงแค่คนเดียวเลยหรอวะ คนเมื่อกี๊กูว่าสวยสู้มึงไม่ได้ด้วยซ้ำ

        “ ความสวยกูคงสู้ความอ่อยมันไม่ได้มั้ง  คนถูกยกยอดูเหมือนจะย่ามใจ ปากถึงได้ปล่อยประโยคที่แลดูจะมั่นตั้งแต่โป้ตีนลามยันเบ้าหน้าออกมาไม่อายแบคทีเรียหรือเชื้อราที่เกาะไปทั่วห้องน้ำได้สบายใจเฉิบแบบนี้

        “ เห็นหน้าหยิ่งๆนิ่งๆเชิ่ดๆมันเมื่อกี๊ป้ะ คือน่าตบสุด  ฮัลโหลว เหมือนสวยมากอ่ะ แค่เดินกับผู้ชายหล่อก็ใช่ว่าออร่าจะแผ่ถึงมึงค่ะ สติเนอะ 

         ชักแยกไม่ออกแล้วสิ ระหว่างน้ำลายที่ออกจากปากเจ้าของประโยคเมื่อครู่กับน้ำส้วมในชักโครกเมื่อกี๊อันไหน สกปรกกว่ากัน?

 

         แกร็ก!

 

         ประตูห้องน้ำเพียงหนึ่งเดียวถูกเปิดออก ฉันดึงหน้าตึงตามองตรงไปยังกระจกเบื้องหน้าก่อนจะสาวเท้าไปล้างมืออย่างใจเย็น พลางหยิบลิปในกระเป๋าออกมาเติม ริมฝีปากเคลือบสีพีชเม้มเข้าหากันก่อนจะปล่อยออกช้าๆ แน่นอนว่าทั้งหมดนี้ล้วนแล้วแต่อยู่ในสายตาของชะนีปากเปราะทั้งสามตั้งแต่ต้น... จนกระทั่งตาเฉี่ยวคมที่นิ่งเป็นทุนเดิมตวัดปรายไปมองซึ่งมันก็คงคมพอที่จะเฉือนคนให้เป็นชิ้นๆทางสายตาได้ไม่ยาก

        “ ไม่เห่าต่อล่ะ ผิดวิสัยหมานะ? ” ฉันเอ่ยเสียงเรียบ ตาคมจ้องหน้าตื่นตระหนกทั้งสามอย่างไม่ลดละ ยิ่งเห็นหน้ายัยพวกนี้ชัดมากเท่าไหร่ก็ยิ่งสมเพชในใจมากยิ่งขึ้นเท่านั้น

        “ ... ”

        ทั้งสามยังคงเงียบ เอาแต่จ้องหน้าฉันราวกับอยากจะกระโจนขลิบเล็บออกมาตะกุยหน้าให้แหกเสียเต็มประดา ซึ่งอะไรล่ามขาพวกนางไว้มั้ยก็ไม่ แต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่มีใครกล้าลงมือ

        ฉันจิกตาไล่จ้องทีละคนอย่างไม่ลดละ ก่อนจะย่างสามขุมเดินเข้าไปใกล้ มือบางเลื่อนขึ้นมาแตะยังผิวแก้มด้านขวาแผ่วเบาพลางใช้นิ้วชี้จิ้มลงหนึ่งครั้ง

        “ ตบสิ น้ำเสียงเย็นยะเยือกกัดฟันเค้นประโยคเชิญชวนหากแววตาเฉือดเฉือนก็ยังคงจิกเหยื่อไม่ลดละ

        ฉันคงไม่บ้าดีเดือดพอที่จะโกรธจนขาดสติถีบประตูสาวเท้าออกมาจิกหัวตบยัยพวกหมาสามหัวนี่ให้ตัวเองผิดหรอก ถึงจะอยากทำจริงก็ต้องระงับอารมณ์ไว้ให้อยู่แค่ในความคิด แต่ถ้าในกรณีที่กล้าตบจริง ฉันก็ต้องป้องกันตัวเอง และจะไม่ใช่ฝ่ายที่เริ่มก่อนเด็ดขาด..

        ก็ยืนรอให้ตบอยู่พักนึง แต่ก็ไม่มีใครย่างกรายเสนอหน้าเข้ามาเลยสักคน จนรู้สึกเบื่อที่จะรอ เลยฆ่าเวลาโดยการฉวยกระดาษทิชชู่มาแผ่นนึง มือก็ล้วงลิปสติกสีแดงที่นานๆชาติทีจะใช้ออกมา พลางใช้ปากเปิดฝาลิป ส่วนกระจกก็เป็นที่ลองกระดาษก่อนจะจรดปลายลิปสติกละเลงสีแดงเพลิงเป็นข้อความลงไป

 

        ' L O S E R '

 

        แมะ!

 

        มือบางแตะทิชชู่ชุ่มข้อความโฉบไปแปะกลางหน้าผากของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นดาวคณะวิทย์ฯ ก่อนจะตีหน้านิ่งเชิ่ดคออย่างที่ใครบางคนบอกเห็นแล้วอยากตบสาวเท้าฝ่าฝูงชะนีขี้ป๊อดนี่ออกจากห้องน้ำไป ในเมื่อเปิดโอกาสให้ทำอย่างที่อยากแต่เลือกที่จะปล่อยมันไป ฉันก็แค่โนสนโนแคร์ ญาติฝ่ายไหนอ่ะ? สำคัญหรอ? ในเมื่อทำประโยชน์ให้ชีวิตไม่ได้ก็ไม่มีความจำเป็นต้องเจียดเวลาที่เอาไปทำอย่างอื่นได้มากกว่านี้ให้หรอก มันได้ไม่คุ้มเสีย

        และการใช้กำลังตัดสินจะเป็นวิธีสุดท้ายที่ฉันจะใช้แก้ไขปัญหา อีกอย่างการตบตีที่สาเหตุมาจากผู้ชายนี่แม่งโคตรจะไร้สาระ ตีกันปางจะตายนี่ผู้ชายมันไม่ได้มาเดือดร้อนห่าไรเลยด้วยซ้ำเอาตรงๆคือ ชีวิตทำไมต้องไปทำอะไรที่มันไม่เมคเซ้นส์แบบนั้นด้วยวะ นั่นมันออกจะดูลูซเซอร์มากกว่าจะเลอค่าในมุมมองฉัน ส่วนกรณีเมื่อกี๊นับเป็นเหตุการณ์ตัวอย่างได้ดีในประโยคที่ว่า

 

        ถ้าใจกาก อย่าปากเก่ง

 



                                LOADING 100%


ปล. อ่านแล้วอย่าลืมเมนต์นะ ต้องไม่ลืมนะ อย่าลืมเชียวนะ5555

คอมเมนต์+กดให้กำลังใจ
 คือของหวานและแรงอัปของพรี่   



                                   

                              







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.177K ครั้ง

254 ความคิดเห็น

  1. #7425 chaompph (@JINDARAT85) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 14:52
    แซ่บมากแม่!!!!
    #7425
    0
  2. #7399 akara_kirami (@akara_kirami) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 23:39
    โคตรชอบเลยเจ๊อันด๊าา
    #7399
    0
  3. #6355 luzajang (@luzajang) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 15:04
    ยอมค่าาาาาาาาาาาาา
    #6355
    0
  4. #5959 Phornkamon (@Berriest) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 08:42
    โอ้ยแซบพริก10 เม็ด
    #5959
    0
  5. #5862 BonanzaBow (@BonanzaBow) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 20:12
    โดนอะ ถ้าใจกาก ปากอย่าเก่ง
    #5862
    0
  6. #5832 Phorn111 (@Phorn111) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 20:46
    อันดาสุดยอดจ้าาาา
    #5832
    0
  7. #5565 ploydedu (@ploydedu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 16:42

    ทีมแม่ดาจ้าาา

    #5565
    0
  8. #5269 view exo (@view1054) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 22:07
    จัดว่าเด็ดดดดด
    #5269
    0
  9. #5189 Finzerhun (@Finzerhun) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 02:48
    เจอของจริงเป็นไง เห่าไม่ออกเลย
    #5189
    0
  10. #4859 nnnnnn7777 (@nnnnnn7777) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 00:13
    อุ้วววจัดว่าเด็ด
    #4859
    0
  11. #4680 oytra78 (@oytra78) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 09:11
    อืม..อันดาฉันเชิดชูเธอ
    #4680
    0
  12. #4396 Darkmate (@Darkmate) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 18:13
    นางเอกดูควีนมากเฟียซสุดชอบบบบ
    #4396
    0
  13. #4157 เย่วอิง (@warissarak27) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 08:15
    นางเอกสายนี้แหละปลื้มมมม
    #4157
    0
  14. #3921 K_Darin (@K_Darin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 01:09
    วินเนอร์สุดไรสุด สวยๆเริ่ดๆไปค้า กรี้ดดดด
    #3921
    0
  15. #3784 p2p3 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 13:44

    สนุกมากค่ะ

    #3784
    0
  16. #3731 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 00:33
    รักนางเอกเว้ยยยยย
    #3731
    0
  17. #3710 Singularitybts (@Singularitybts) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 03:53
    หื้มมมมมมมม ไม่ธรรมด๊าจริงแม่อันดาของอิชุ้น เริสสสสสส
    #3710
    0
  18. #3544 aunaunmtyj (@aunaunmtyj) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 23:45
    แกชั้นรักนางเอกจริงๆนะเว้ย เราอยากได้เธอจังเลยอันดา 5555555 พระเอกก็น่ารักแท้
    #3544
    0
  19. #3514 mintzz0129 (@mintzz0129) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 08:20
    มันต้องอย่างนี้อันดา ปรบมือรั่วๆๆๆๆๆ
    #3514
    0
  20. #3424 tarzantarn (@tarzantarn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 00:27
    เริ่ด เดินออกมาสวยๆ
    #3424
    0
  21. #3312 ppaweena19 (@ppaweena19) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 20:46
    แซ่บมากก
    #3312
    0
  22. #3275 Little_41 (@Little_41) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 19:11
    แหม คิดจะกระตุกหนวดเสือเป็นไงล่ะ จ๋อยเลยสินะหล่อน
    #3275
    0
  23. #3130 kwinsupreme (@kwinsupreme) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 20:21
    สาแก่ใจยิ่งนัก ตบอีเซียนค่ะ ตัวต้นเรื่อง
    #3130
    0
  24. #3116 นัทมิมิ (@nutpeeraya) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 00:54
    แซ่บบบบบบบบ
    #3116
    0
  25. #3109 peung24955 (@peung24955) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 13:33
    พระนางคู่นี้โครตบันเทิง
    #3109
    0