❖ CHICANE วอนอยากรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 607,848 Views

  • 7,441 Comments

  • 13,570 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,359

    Overall
    607,848

ตอนที่ 3 : ❖ CHICANE วอนอยากรัก EPISODE.02 ' มันส์ดี ' ตรงนี้ {100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49722
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2009 ครั้ง
    13 ม.ค. 62




EPISODE.02





          ไม่หวังประโยชน์ก็หวังได้มึงว่ะ...

 

        หืมมม...

 

        คอมเมนต์ของเจนนี่ทำให้คนฟังอย่างฉันถึงกับกรอกตาโตพร้อมทำหน้าว้อทอย่างไม่อิน อืม แต่มันก็ไม่ผิดไปจากที่คิดไว้เท่าไหร่นักหรอก.. เรื่องอะไรแบบนี้ของมันแน่อยู่แล้วล่ะ ขนาดไม่รู้จักกันดียังรุกฉันได้โซฮอทเบอร์นั้น ผู้ชายสายเยสมันไม่หวังเรื่องอย่างว่ากับผู้หญิงก็ไม่ใช่เรื่องปกติแล้วถ้าจะเข้าหา ว่ามะ?

        “ แน่สิ กูก็ออกจะสวยสะเด็ด เผ็ช! สไปซี่ขนาดนี้ ว่าจบก็ไม่ลืมที่จะยกยิ้มตีคิ้วแบบมั่นๆพร้อมกับแอ่นอกขึ้นอย่างเต็มภาคภูมิในความมั่นหน้ามั่นโหนก คือจะบอกว่าตัวเองขี้ริ้วขี้เหร่ไม่สมควรที่ผู้ชายอย่างเขาจะหมายปองในเรือนร่างมันก็จะเป็นการตอแหลที่โคตรจะไร้กิมมิคเกินไปอ่ะเออออ มีนมมั่นนม มีหน้ามั่นหน้าไปค่ะถ้าสวย จบ

        “ มั่นหน้ามั่นโหนกมั่นกะโหลกมั่นเบ้ามั่นเหง้ามั่นนม! สกิลปากได้ปากเป็นแบบไม่ใช้สคริปติดจริตจะก้านล้วนๆนี่ต้องยกให้อีตุ๊ดมันจ้า ..แต่คำว่ามั่นนี่เล่นพุ่งเข้าแสกหน้าเต็มๆและเร็วรัวจนหน้าอกที่แอ่นคัพซีในตอนแรกของฉันได้จรลีหนีหดลดลงเหลือแค่คัพเอแทบไม่ทันเหมือนกัน

        “ เอาซะหน้ากูหวืดเลย เวร! สำนึกในความมั่นเลยค่ะซิส

        “ แค่นี้ไม่ระคายหน้ามึงหรอกชะนีผี อิเหี้ยมีผัวไม่รอกูเลย TT ” อิเป้กล้ำกลืนพูดด้วยสีหน้าที่อยากจะกรีดร้องเต็มทน

        “ ไม่ระคายนั่นมาตรฐานหน้ามึงหรือเปล่าเป้ ? ” อิเมี่ยงแทรกขึ้นหน้าซื่อแต่ประโยคพูดนี่เสียดสีจนฉันยังเจ็บสีข้างแทน

        “ เอ้าอีนี่! เดี๋ยวแม่ก็ด่าให้ลืมเลขที่บ้าน!

        “ กูไม่ได้อยู่บ้าน กูอยู่หอ แน่นอนว่าคำด่าจากตุ๊ดหัวโปกแทบจะทำอะไรชะนีหน้าแบ๊วแต่แฝงความกวนบาทาเข้าขั้นมากของอิเมี่ยงหาได้ไม่ ฉันชั่งใจเบาๆก่อนจะหันไปปะเข้ากับคนที่ยังไม่ปริปากพูดอะไรต่อจากนั้นอย่างเจนนี่ แน่นอนว่าแม่คุณยังจับจ้องฉันราวกับหาพิรุธหนักมาก แหม่ อิเจน..

        “ หน้าตาฉายมากว่าเสือกไม่สุด ฉันเปรยตามองมันอย่างหน่ายๆ

        “ ก็มึงอ่ะ เกริ่นเฉยๆหาดีเทลไม่ได้ ต่อมเสือกกูทำงานไม่คล่องเลยมันว่าพลางทำท่ากระฟัดกระเฟียด เห้อ อยากถีบคนสวยอ่ะทำไงดี

        “ น้อยๆหน่อย โคนันยังไม่ขี้เสือกเท่ามึงเลยตอนนี้

        “ ต๊าย นั่นนักสืบแต่อิผีนี่นักเสือกไม่รู้หรอ อิเป้

        “ ก็กูไม่เคลียร์ป้ะ มึงไม่โดนอะไรจริงดิ เชี่ย ระดับนั้นถ้าอยู่กลุ่มเดียวกับไอ้แฟนขี้หลีกูได้นี่มันต้องศีลเสมอกันเวรี่ๆเลยนะ ไม่ธรรมดาบอกเลย อิเจนไม่วายฉายสีหน้าที่ดูแครงใจสุดขีด เออเจน กูยอมมึงแล้วดีออก แต่เอาดีนได้อยู่หมัดมึงก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันนั่นแหละค่ะอิผี

        “ ดูจากชื่อเสียด้านผู้หญิงสิ กูว่ากินกันไม่ลง อีเมี่ยงเสริมก่อนจะหยิบขนมห่อใหญ่ใกล้มือซึ่งเป็นแรร์ไอเท็มประจำกายมากกว่าเครื่องสำอางอย่างแม่หญิงทั่วไปมาสวาปามแบบแร้งลง

        “ มึงฟังกูนะ ถึงพื้นเรื่องกูจะไม่มีผัวก็ใช่ว่ากูจะตามเหลี่ยมผู้ไม่ทันมั้ยบางที ลองโดนเทาะไข่แดงพันปีดูสิ เหลือจู๋ให้งอกมาสืบพันธ์ได้ก็ให้มันรู้ไป

        ฉันชี้แจงด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ถ้าได้ง่ายขนาดนั้น แม่งจะโสดซิงมาให้มดลูกพักผ่อนเล่นๆเพื่ออะไรตั้งยี่สิบเอ็ดปีวะ อีกอย่างถ้าโดนหมอนั่นทำมิดีมิร้ายขึ้นมาจริงๆ.. คนง่ายๆสบายๆไม่คิดอะไรมากอย่างฉันเห็นแบบนี้คงไม่อยู่เฉยในขณะที่ตัวเองเสียเปรียบหรอก แม่งโคตรไม่คูล

        ชะนีสองตุ๊ดหนึ่งเมื่อได้ฟังก็คลายกล้ามเนื้อใบหน้าที่ฉายความอยากรู้ลงได้เป็นปริดทิ้ง เอาเข้าจริงๆ พวกมันก็รู้จักนิสัยฉันดีที่สุดเหอะ ถามเซ้าซี้ตามประสาคนขี้เสือกไปงั้นแหละ

         “ ถ้าเพื่อนว่างั้น ตุ๊ดก็ว่าตาม  อีเป้

         “ ถ้าตุ๊ดว่างั้น ชะนีหนึ่งก็บวกตาม ตามด้วยอีเจนนี่

         “ ถ้าตุ๊ดกับชะนีหนึ่งเห็นดีเห็นงาม ชะนีสองก็..ก็เออนั่นแหละ ความสามัคคีผสมโรงได้มิวายพังทลายลงปลงแดกไปด้วยน้ำมือของชะนีแบ๊วหน้าอึนในบัดดล

         “ เกือบดีแล้วเชียว ฉันกลั้นขำ แต่ประโยคถัดมาของเพื่อนหน้าอึน มึนและซึนแต่พูดทีสะเทือนทั้งวงการอย่างอีเมี่ยงก็ไม่ทำให้ผิดหวัง..

         “ แต่ถ้าชอบเขาเข้าจริงๆนี่มึงเกมส์เลยนะ ? ” อีเมี่ยงพูดหน้าตาย มือก็หยิบขนมกินไม่หยุดปาก

         เนื้อหาของคำพูดเมื่อสักครู่นี้ทำเอาฉันหยุดชะงัก นิ่งงันไปราวกับโดนสะกดไว้ให้ทวนคำๆนี้แบบวนลูปอยู่ในห้วงความคิด เกมส์หรอ.. คำๆนี้ทำเอาหัวเราะแห้งๆในใจแต่แววตากลับว่างเปล่าพร้อมด้วยใบหน้าที่เรียบตึง

 

        ฉันคิดว่าประวัติศาสตร์มันไม่ควรซ้ำรอยหรอกนะ..

 

 

 

สามวันต่อมา

 

         ในเช้าวันที่อากาศสดใสอย่างนี้แต่อารมณ์ฉันโคตรไม่สดใส หน้าบึ้งตึงพลางกอดอกพิงประตูห้องปรายตามองผู้ชายหน้ามึนที่ถือวิสาสะนั่งพาดแขนที่โซฟาตัวยาวดูทีวีห้องฉันราวกับเป็นทรัพย์สินของตัวเองอย่างสบายใจเฉิบ คบกันสามวันทำตัวเยี่ยงสามปี อ้อ ละไม่ได้คบจริงด้วยนะประเด็น บอกเลยว่า เยอะ

        แน่นอนว่าฉันคงไม่ใช้คำว่าเยอะพร่ำเพรื่อกับอีแค่มานั่งดูทีวีหรอก ถ้าสองสามวันมานี้เซียนเกาะติดฉันแจยิ่งกว่าเงา โดยเฉพาะตอนเช้าที่ฉันมักจะเดินหน้าง่วงลงไปซื้อของกินนั้นกลับโดน boyfriend next door ห้อง 807 อย่างผู้ชายตรงหน้านี่ดักฉุดแล้วลากกลับมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่ที่ห้องตามเดิมแบบมึนๆ แค่นั้นยังไม่พอยังไล่ฉันไปใส่ชั้นในอีกด้วย เขารู้ได้ยังไง!? นี่อุตส่าห์ใช้ผ้าขนหนูที่หนาราวกับผ้าห่มคลุมลงไปละนะ จากง่วงๆนี่ตื่นเต็มตาเลยทีเดียวเชียว

        “ จ้องเฉยๆไม่ทำให้ท้องหรอกนะ คนสวย เจ้าของประโยคละสายตาจากจอทีวีพร้อมเงยหน้าขึ้นมายกยิ้มอ่อนให้ แต่แววตานี่ล่อเหยื่อสุด

        “ พูดแบบนี้ก็ใช่ว่าจะแอ้มฉันได้เหมือนกัน ฉันเอ่ยตอบหน้าบึ้ง ก่อนจะเดินตัวปลิวผ่านโซฟาไปไม่วายได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆแว่วตามมา พอไปถึงโต๊ะกินข้าวขนาดพอดีที่ด้านบนโต๊ะมีถุงขนมต่างๆที่ซื้อมาจากเซเว่นใต้ตึกแลดูมันใหญ่แปลกๆอีกนิดนี่เท่าถุงซานต้าครอสแล้วมั้ง.. พอล้วงออกมาจากถุงได้ ปริมาณที่เห็นนั้นทำเอาฉันยกคิ้วขมวดเข้าหากันก่อนจะลากตาไปมองไอ้คนซื้อแบบเหว๋อๆ

        “ ไม่อิ่ม ไม่พอ ต้องลงไปอีก ก็ให้มันรู้ไป เหมือนจะรู้ เขาจึงเอ่ยตอบหน้านิ่งแต่แลดูกวนทีนทันทีเมื่อคิ้วเข้มนั่นยักเบาๆอย่างกวนประสาท

        “ ซื้อมาเผื่อแผ่นกกระจอกที่ระเบียงด้วยหรือไงเยอะแยะขนาดนี้ เขาไม่ตอบแต่ทำแค่ไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ นั่นทำให้ฉันด้นทฺอันเดอร์สแตนด์ในการกระทำที่ไร้เหตุผลมาเจือจุนของผู้ชายคนนี้สุดโต่ง ..แต่ของฟรีก็ดีไป เนี่ย เกลียดความกลับกลอกตัวเอง

        บ่นไปงั้นแหละ แต่ก็หอบทุกอย่างที่อ้อมกอดเล็กๆของตัวเองจะหอบไปได้พร้อมเดินประคองไปยังโต๊ะเล็กหน้าโซฟา ก่อนจะนั่งลงข้างๆเซียนแต่ก็ถือว่ารักษาระยะห่างตรงกลางได้คนสองคน ฉันเอื้อมมือไปหยิบขนมปังช็อกโกแลตมากินก่อนอันดับแรก ตาก็ทอดมองไปที่ทีวีที่ฉายข่าวเช้า วันนี้ไม่รู้บังเอิญหรือยังไงที่ฉันกับเขาต่างก็เข้าเรียนช่วงสายๆนู้นทั้งคู่ เช้าๆแบบบนี้เลยชิลเป็นพิเศษ

        แต่เอาตรงๆนะ.. คุณจะชินหรือไม่ เมื่อในทุกๆเช้าระหว่างรอไปเรียนของคุณนั้นมักจะนั่งหน้าสดตื่นไม่เต็มที่ผมเผ้ายุ่งเหยิงแบบไม่มีการหวีเพียงแค่ตื่นมาใช้มือสาง ใส่เสื้อยืดโอเวอร์ไซซ์กับกางเกงสปอร์ตขาสั้น น้ำยังไม่อาบเพราะต้องดูทีวีกินขนมปังจิบกาแฟก่อนถึงจะยอมลุก ฉะนั้นการที่มีผู้หล่อๆมานั่งอยู่ด้วยในสภาพนี้นี่มันเป็นอะไรที่แบบ...เออ ช่างแม่งเหอะ อยู่หอเอาไรมากมายอาบน้ำได้ก็บุญละ 

       “ เว้นที่ไว้ปลูกข้าวหรือไง เสียงของคนข้างๆทำให้ฉันหลุดจากภวังค์ ก่อนจะหันไปมอง แต่กว่าจะรู้ตัวเขาก็เถิบเข้ามานั่งใกล้ฉันแล้ว

       “ แล้วจะซื้อโซฟาตัวเท่าบ้านมาทำไมถ้าเอามานั่งเบียดกัน วุ้ว ฉันโพล่งขึ้นก่อนจะเลิกคิ้วมอง พร้อมกับเถิบออกไปแต่ไม่ไกลเท่าแต่ก่อน ออกไปเลยนะไอ้บ้า ฉันยังไม่ได้แปรงฟัน

       แน่นอนว่าคนติดเอาแต่ใจอย่างเซียนมีหรือจะยิ้มรับ เขาจิ๊ปากหน้ามุ่ยอย่างขัดใจแต่ก็ไม่ได้ขยับเข้ามาใกล้อีก แล้วไม่วายฉวยขนมตรงหน้าฉันไปกินเสียดื้อๆ เออ กินเข้าไปปากจะได้ไม่ว่างมาพูดจากวนประสาท

       เวลาล่วงเลยมาจวนจะถึงคราวต้องไปเรียน ฉันที่นั่งดูทีวีเพลินก็จัดการลุกเพื่อที่จะไปอาบน้ำ สายตาปรายไปมองด้านข้างก็เห็นว่าเซียนหลับไปตอนไหนไม่รู้ ง่วงก็ไม่กลับไปนอนที่ห้องตัวเองนะ แต่เอ.. เมื่อเช้าที่เขาดักรอ สภาพตอนนั้นหน้าง่วงกว่าฉันอีกมั้ง แต่ก็ยังมีแรงลากให้กลับเข้าห้อง ฉันควรปลุกหมอนี่ตอนอาบน้ำเสร็จนั่นแหละเพราะเขาอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยตั้งแต่เช้าๆโน้น เหมือนรีบ..

        ฉันหาวหวอดๆก่อนจะกดปิดทีวีแล้วสาวเท้าอย่างเอื่อยเฉื่อยเดินเข้าไปในห้องนอน เพื่อที่จะเตรียมตัวอาบน้ำ ก่อนจะเข้าห้องน้ำก็ไม่ลืมที่จะเปิดตู้เสื้อผ้าเอาชุดนักศึกษามาวางไว้ที่เตียงเพื่อออกมาจะได้ใส่เลย เสื้อและกระโปรงมันแลดูเรียบระดับนึงถึงจะเห็นรอยยับนิดหน่อย อือ ไม่ต้องรีดหรอก ขี้เกียจ

 

                         

20 นาทีผ่านไป

        แต่...

        แต่ว่า...

        ชุดนักศึกษาฉันมัน...

        หาย!

 

        เมื่อก้าวเท้าที่เปียกชุ่มไปด้วยหยดน้ำออกมาหลังอาบน้ำเสร็จ สิ่งแรกที่ควรปะทะแก่สายตามันควรจะเป็นชุดนักศึกษาที่วางไว้บนเตียงไม่ใช่หรอวะ นั่นทำให้ฉันแปลกใจจนทำให้ย่องไปที่ประตูห้องที่เปิดแง้มอยู่เล็กน้อย ก่อนจะกวาดตาส่องดูเนื่องเพราะมีผู้ชายอยู่ในห้องด้วย เดินโทงๆออกไปตอนนี้มันดูจะล่อแหลมเกินบรรยายในเมื่อฉันเองตอนนี้กำลังอยู่ในสภาพผ้าขนหนูห่อตัวแค่ผืนเดียว..

        แต่ภาพตรงหน้าที่เห็นดันทำให้แปลกใจปนทึ่งมากกว่า เพราะชุดนักศึกษาของฉันที่ก่อนหน้านี้ฉงนใจว่าหายไปไหนนั้น บัดนี้กลับถูกทาบทับด้วยเตารีดที่กำลังทิ้งน้ำหนักกดวาดไปตามเนื้อผ้ามาจากฝีมือของคนที่เข้าใจว่าเขากำลังหลับอยู่ ขุ่นพระ.. ออร่าผัวที่เปล่งประกายอบอวลอยู่รอบตัวนี่มันชั่งแอคแทคพุ่งเข้าลูกกระตาเสียจริงๆ ไม่คิดไม่ฝันว่าชีวิตนี้จะมีแต้มบุญวาสนาได้เห็น เห้ย มันแบบว่า แบบว่าโครตผัวเลยอ่ะ อิดอก.. ระมุนละมุดมังคุดลำไยมะเฟืองมะไฟบรรลัยใจบางเว่อร์ shit! ถึงกับต้องเอามือป้องปาก ชาติก่อนทำบุญด้วยเตารีดแน่ๆเลยว่ะ.. (หนักละ)

        “ อาการมันเป็นยังไง ? ” เอฟเฟคหมู่มวลดอกไม้ที่ฉันมองเห็นเมื่อครู่รอบๆตัวเขาได้อันตรธานหายไปพร้อมกับออร่าผัว เมื่อเจ้าตัวเงยหน้าโหดๆนั่นขึ้นมามองกันตาดุที่ยืนแอบดูอยู่ที่ประตู

        “ อาการ.. อะไร? ” ฉันโผล่หัวออกไป ก่อนจะตีเบลอถาม

        “ ยืนโยกประตูเล่นอยู่นั่น มาเอาสิ เขาว่าพลางเอาชุดที่รีดเสร็จหมาดๆมาใส่ไม้แขวนเสื้อแล้วยื่นมาตรงหน้าเป็นเชิงให้ฉันออกมาเอา

        “ เอาได้ไง ฉันโป๊อยู่ ฉันกรอกเสียงเอื่อย

        “ เค เดี๋ยวเอาไปให้ในห้อ..

        “ แขวน! แขวนไว้หน้าห้อง เค๊? ” ฉันเอ่ยขัดก่อนทันควันเพราะสังเกตเห็นเจตนารมณ์ที่ยืนอยู่ตรงนี้ยังรู้เลยว่ามันฉายชัดวาววับแค่ไหน แค่แววตาที่มองมาภาพในหัวก็คงทะลุผ้าขนหนูฉันแล้วมั้ง

         พอโดนขัดเขาก็ฟึดฟัดแต่ก็ยอมเดินมาแขวนชุดไว้ที่ลูกบิดประตูด้วยสีหน้าที่ดูไม่เต็มใจที่สุดในโลก ฉันเพยิดหน้าให้เจ้าตัวไปนั่งคอยตามเดิม ก่อนจะคว้าชุดเข้าไปในห้อง คราวนี้มีการล็อคประตูอย่างรัดกุม ที่ตอนนั้นไม่ล็อคเพราะความเคยชินเวลาอยู่คนเดียวแต่จะลืมไม่ได้เด็ดขาดเลยเมื่อมีเสือจ้องจะเข้าถ้ำแบบนี้

         เมื่อแต่งตัวเสร็จฉันก็เดินออกมาจากห้องด้วยสภาพที่พร้อมวอร์แดดวอร์ฝนมาก คราบอีซิ้มหน้าจืดไม่อาบน้ำเมื่อเช้าได้โดนปัดเป่าโดยเมคอัพเปลี่ยนผีให้กลายเป็นคนจนหมดสิ้น อยู่หอเราจะเป็นผีติดหลุมยังไงก็ได้ แต่อยู่ข้างนอกเราจะโดนตราหน้าว่าไม่มีผัวแล้วยังซกมกไม่ได้ เอ้ะ.. หรือตอนนี้มีแล้ว? แต่มันเรียกได้ไม่เต็มปากอ่ะโทษที

        “ โอเค พร้อม ฉันเปรยยิ้มสดใสไปให้สารถีในวันนี้ แต่เขากลับไม่ได้มองเพราะมัวแต่นั่งกอดอกพิงโซฟาใบหน้าหลับพริ้ม น่าสงสารอยู่นะเนี่ย กว่าจะไปเรียนได้เขาหลับรอฉันไปกี่รอบแล้วก็ไม่รู้ ตายละ เอ็นดูเบาๆ

        “ นี่ ตื่นได้แล้ว ไปเรียน ฉันตะโกนเรียกอีกรอบ

        “ อือ... เซียนครางตอบรับเบาๆแต่ก็ยังไม่ได้ลืมตา

        “ ถึงเวลาไปแล้ว เวคอัพ!

        “ อือ.. อือก็ลุกสิโว้ย

        “ หึ่ม..! ฉันกรอกตาอย่างชั่งใจก่อนจะก้าวฉับๆเข้าที่โซฟา เอื้อมมือจะสะกิดที่หัวไหล่คนขี้เซานี่ให้ลุกไปเรียนให้จงได้ ถ้ามัวแต่นอนแบบนี้เดี๋ยวแม่ก็แว๊นไปเองซะนี่ ถ้าไม่เห็นว่ารีดเสื้อให้ทิ้งจริงด้วย

        “ นี่!

 

        หมับ! พรึ่บ!  ฟอดดด!

        

        “ เห้ย!

 

         ..อะไรคือการที่ฉันเอื้อมมือเพื่อที่จะสะกิดให้เขาลุกแต่กลับโดนมือใหญ่คว้าหมับเข้าที่แขนก่อนจะยื้อให้ย่อตัวลง ชั่วพริบตาปลายจมูกโด่งเข้ากับรูปหน้านั่นก็โฉบขึ้นมากดน้ำหนักลงไปที่แก้มข้างขวาฉันแรงๆจนรู้สึกเหมือนว่าแก้มบี้ไปหมด ก่อนจะถอนออก ขณะนึงตาฉันที่หลุบต่ำอยู่ก็สังเกตเห็นยิ้มเล่ห์ที่มุมปากผู้ชายคนนี้ได้ทัน ฉับพลันริมฝีปากแดงติดคล้ำนั่นก็ลากผ่านแก้มขึ้นมากระซิบที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงแหบปนเซ็กซี่

        “ โคตรน่าฟัด..

 

        ร้าย! ร้ายกาจมาก ร้ายกาจที่สุด..

 

        ฉันถึงกับพูดไม่ออกในการกระทำอันอุกอาจของเซียน รางวัลออสการ์สาขาตอแหลแห่งปีมองข้ามบุคคลผู้นี้ให้รอดพ้นไปได้อย่างไร อยากจะวิ่งไปกรี๊ดดังๆที่ระเบียงจนคอหอยอักเสบแล้วแอดมิทเข้าโรงพยาบาลให้รู้แล้วรู้รอด ยอมแล้วจ้า..

        หลังจากที่ยืนถกเถียงกันราวๆสิบนาทีอย่างหัวฟัดหัวเหวี่ยง ..แค่ฉันอ่ะที่เป็น ส่วนไอ้ตัวต้นเรื่องน่ะไม่พูดสักคำเอาแต่นั่งมองฉันเป็นบ้าเป็นหลังอยู่นิ่งๆ เออ ก็ได้! เราควรสต๊อปทุกอย่างแล้วไปเรียนซะ เสียเวลากับเรื่องไม่เป็นเรื่องมากเกินไปแล้ว คนไม่คิดอะไรมากกับเรื่องแบบนี้อย่างเขา กับคนที่เซ้นส์ซิทีฟเพราะไม่เคยเจออะไรแบบนี้อย่างฉัน บอกตรงๆว่า..อยู่ด้วยกันยากกก!

        ฉันเดินนำออกมาจากห้องก่อนแล้วก็ตามด้วยเขา ทำให้นักศึกษาที่พักอยู่ที่นี่และชั้นนี้จำนวนก็ไม่ใช่น้อยๆที่กำลังออกไปเรียนเช่นเดียวกันถึงกับเพ่งจุดสนใจมาที่เราสองคนเสียนี่ ที่มอก็โดนมองจนตัวจะพรุนอยู่ละ หอก็ไม่เว้นหรือไงเนี่ย ต้องโทษที่ฉันดันคบกับเซียน หรือโทษที่ไอ้บ้านี่มันหล่อ ไม่รู้จะสนใจอะไรนักหนา ชีวิตฉันก็เหมือนๆกับพวกหล่อนนั่นแหละ แค่ไฮไลท์อยู่ที่ได้ผู้หล่อ ควรเคลียร์

        “ ช้าเพราะมัวแต่รีดชุดเธอเลยเห็นมั้ย อืม เขาคงเป็นคนเดียวที่ไม่ได้สังเกตห่าเหวอะไรเลยว่าโดนมองจนรู้สึกได้ หรือไม่ก็โนสนโนแคร์ตามสไตล์

        “ ก็อาบน้ำเสร็จ นายก็รีดเสร็จละป้ะ

        “ ทีหลังก็หัดรีดไว้บ้างสิ ชุดยับกว่าหน้าเธอตอนนี้อีก เซียนว่า ไม่วายใช้นิ้วจิ้มหน้าผากฉันเบาๆไปหนึ่งที 

        “ ใครเขาขอให้ทำ ฉันเลิกคิ้วตอบ

        “ ขอบคุณ พูดงี้เผื่อลืม เขาหลุบตามอง

        หน้าฉันตึงเปรี๊ยะ เมื่อโดนมาแบบนั้น จะว่าไปแล้วก็ยังไม่ได้พูดเลยนี่นะ นั่นทำให้รู้สึกทั้งหมั่นไส้และรู้สึกผิดไปในคราวเดียวกัน ฉันถอนหายใจเบาๆก่อนจะเปลี่ยนโหมดเป็นฉีกยิ้มกว้างพร้อมเอื้อมมือยื่นขึ้นไปหยิกแก้มคนตัวสูงแล้วออกแรงดึงเบาๆก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สดใสไม่แพ้รอยยิ้ม

        “ ขอบคุณนะ น่ารักกกก ที่สุดลืยยย! อี๋ แบ๊วเว่อร์..

        แต่ก็คุ้มกับรีแอคชั่นของคนตรงหน้าที่ได้เห็น หูอีตานี่หายแดงไม่ทันตาเหยี่ยวของฉันหรอก เซียนยกยิ้มแต่ก็เคลื่อบไปด้วยสีหน้าแปลกใจฉับพลันก่อนเจ้าตัวจะหรี่ตาจ้องมาที่ฉันแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้เพื่อกระซิบอะไรบางอย่างซึ่งทำให้รอยยิ้มกว้างๆเมื่อครู่ของตัวเองหุบลง

        “ ให้ดี มารีดคืนสิ ..ที่ห้องฉัน แววตาคมจ้องลึกราวกับสะกดไว้ ริมฝีปากที่เปล่งคำพูดออกมาแต่ละคำทำเอาฉันกลั้นหายใจ และในประโยคสุดท้ายที่เขาพูด ยิ้มเล่ห์ราวกับกลยุทธ์เสือร้ายสะกดเหยื่อที่มุมปากบวกกับคิ้วเข้มได้รูปนั่นเผยิดไปที่ห้องของตัวเอง 807 อย่างเชิญชวน..

 

        เซียน ไอ้บ้านี่มันผู้ชายสามโคตร

 

       โคตรล่อ! โคตรร้าย! และโคตรอ่อย!



SIAN’S SAY

 

         Lamborghini สีดำเงาเคลื่อนตัวออกจากหน้าตึกคณะมนุษย์ศาสตร์แต่อีกนัยหนึ่งก็ลากสายตานับหลายคู่ให้มองตามหลังได้เป็นอย่างดี จะบอกว่ามองรถก็ไม่ใช่หากแต่เป็นใครขับและใครนั่งมาด้วยต่างหาก คนเรา.. เวลาเจออะไรที่เป็นเหมือนเดิมทุกวันมากๆเข้ามันก็ชิน สนใจไปก็ไม่ได้เป็นประโยชน์อะไรกับชีวิต                       

        ประโยคนี้ผมอยากจะบอกกับเจ้าของใบหน้าไม่สบอารมณ์เมื่อครู่ แต่ก็โดนเธอไล่ให้รีบไปเรียนเสียก่อน เมื่อนึกถึงมันก็พาลให้คลี่ยิ้มเองอัตโนมัติ ตุ๊กตาห้อยรถที่เปลี่ยนทุกวันตามอารมณ์ตามใจชอบสองสามวันมานี้ความอยากเปลี่ยนกลับไม่อยู่ในหัว.. จะอยู่ได้ไงยังเร็วไปที่จะเบื่อ

        ผมไล่ความคิดก่อนจะเพ่งสมาธิไปยังถนนเบื้องหน้าเมื่อเจอที่หมายก็ไม่รอช้าหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าไปหาที่จอดรถยังลานกว้างใกล้กับตึกวิศวฯ วันนี้รถเยอะมากกว่าปกติเพราะมีกิจกรรมภายในคณะ พอนำรถเข้าจอดได้ผมก็ดับเครื่อง ก่อนจะลงมาไม่ลืมที่จะหันไปกดล็อครถด้วยท่าทีเฉื่อยๆอย่างคนนอนไม่พอ ไม่ใช่สิ ตื่นเช้าเกินไปต่างหาก ..ไปหากาแฟกินสักแก้วแก้ง่วงคงดี

        กลิ่นอ่อนๆของเมล็ดกาแฟพุ่งเข้าแตะจมูกทันทีที่เท้าก้าวผ่านประตูเข้ามา ผมเดินตัวปลิวมุ่งตรงไปยังเคาท์เตอร์ภายในร้านด้วยสีหน้าที่ดูก็รู้ว่าร่างกายโคตรว้อนท์คาเฟอีนเพื่อทำให้หนังตาที่หนักอึ้งจนดูเฉื่อยในเวลานี้เบาลงอย่างมาก

        “ เอสเพรสโซ่ร้อน 1 ” ผมเอ่ยไปแค่นั้นก่อนจะกวาดตามองอย่างอื่นภายในร้านไปเรื่อย พนักงานหญิงก็พยักหน้ารับหากแต่ยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติง เห็นแบบนั้นหัวคิ้วผมก็ขยับพร้อมหันหน้ามามอง ก่อนจะคลายหน้าง่วงมาเป็นยกมุมปากบาง อืม มองดูดีๆพนักงานใหม่น่ารักใช่ย่อย..

        “ เอสเพรสโซ่ร้อนครับ เสียงทุ้มน่าฟังเอ่ยเรียกสติอีกรอบ นั่นทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันหน้าเห่อร้อนไปทำตามรายการที่สั่งไป ในใจแทบอยากจะกรี้ดหากแต่ต้องประคองสติไม่ให้ทำกาแฟหก

        “ ดะ ได้แล้วค่ะ น้ำเสียงตะกุกตะกักเอ่ยขึ้น พร้อมกับยื่นเมนูที่สั่งไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ตาคมจ้องมองการกระทำตรงหน้าด้วยความเอ็นดูนิดๆก่อนจะฉายแววนึกสนุกจึงยื่นมือไปรับตามปกติแต่ฉับพลันนิ้วหัวแม่มือหนาก็แตะโดนนิ้วก้อยของอีกฝั่งอย่างแผ่วเบาแต่ทำเอาสาวน่ารักตรงหน้ากระตุกไปตามคาด

        “ พึ่งมาใหม่หรอครับ ? ” ผมยกยิ้มถามอย่างเป็นมิตร เมื่อเธอรีบชักมือกลับ ที่ถามเพราะผมเองก็เป็นลูกค้าประจำร้านนี้และไม่เคยเจอเธอเลยสักครั้งหรือผมไม่สังเกตเองก็ไม่รู้

        “ เปล่าค่ะ พอดีมาช่วยเฉยๆ เสียงเล็กเอ่ยตอบแผ่วเบา แต่ใบหน้าขาวก็ไม่ได้แดงลงแม้แต่น้อย หายากนะ ผู้หญิงที่เขินแล้วน่าเอ็นดูแบบนี้ ถ้าลองยัยข้างห้องเขินไม่รู้จะน่ารักแบบนี้หรือเปล่า รายนั้นเวลาผมหยอดทีไรไม่กรอกตาก็มองบน รู้ทันมันทุกมุขแล้วหน้าแดงนี่ บอกตรงๆ..ว่าไม่เคยเห็น

        “ ผมเป็นลูกค้าประจำ เจอบ่อยๆอย่าพึ่งเบื่อกันนะ ว่าจบก็ไม่ลืมโปรยยิ้มล่าตามหลังประโยค

        “ ไม่ ไม่เบื่อหรอกค่ะ เธอเลี่ยงสายตาไม่สบกันตรงๆ

        “ เรียนคณะไหนหรอครับ ดูจากตราที่ติดคอปกเสื้อนักศึกษาก็ไม่แคล้วมอเดียวกัน เพียงแค่ไม่รู้คณะ สายๆแบบนี้ลูกค้าในร้านมีไม่กี่คนผมจึงยืนชวนสาวน่ารักตรงหน้านี้คุยได้ ไม่ดูเป็นการเต๊าะใช่มั้ย? ไม่หรอก ก็ผมเป็นคนเฟรนด์ลี่

        “ วิศวฯค่ะ วิศวฯเคมี..

        “ อื้ม แค่คนละสาขา แล้วนี่ปี? ” ผมยังยิงคำถามต่อ

        “ ปี 1 ค่ะ รุ่นน้องก็มาว่ะ ก็นะ หน้าออกจะเด็กขนาดนี้

 

        ตืด!

 

        ยังไม่ทันได้ง้างปากถามอะไรต่อระบบก็สั่นแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชั่นสีเขียวนี่เสียก่อน ผมเลิกคิ้วพร้อมล้วงมือถือจากกระเป๋าเสื้อช็อปออกมาเปิดดู

 

        Hang: มึงจะแดกกาแฟหรือแดกคนทำกาแฟ สัส!

 

        ข้อความข้างต้นทำเอาแปลกใจพลางกวาดตามองไปรอบๆร้าน แต่ก็ไม่เจอกับไอ้เจ้าของคำจิกกัด ขณะนึงหางตาก็สะดุดเข้ากับผู้ชายในเสื้อช็อปแบบเดียวกันสุดคุ้นเมื่อมองผ่านกระจกไปยังลานคณะหรือที่หลายคนเรียกว่าลานเกียร์ซึ่งอยู่ติดกับร้านกาแฟแห่งนี้ ไอ้แฮงค์กำลังยืนหน้าบอกบุญไม่รับถือโทรศัพท์มองเข้ามาอยู่

 

         SIAN: เลือกยากว่ะ แต่กูคงไม่แดกพร้อมกัน

 

         “ พี่เครื่องกล ปี 3 เดี๋ยวคงได้รู้ชื่อ ไปละ ผมพูดแบบรวบรัดเพราะขี้เกียจฟังไอ้แฮงค์บ่นมาก ก่อนไปก็ไม่วายส่งยิ้มลาให้สาวเฟรชชี่ในอุดมคติอย่างน้องเมื่อสักครู่ เมื่อร่างสูงเด่นในเสื้อช็อปสุดเท่ห์เดินออกไปก็ไม่วายมีเสียงซุบซิบกันเกิดขึ้น เนื้อเรื่องก็คงไม่หนีพ้น ความเป็นมิตรกับสิ่งที่เรียกว่าคนสวยหรือไม่ก็ก่นอิจฉาผู้หญิงที่ถูกเขาเข้าหา ส่วนคนที่ยังอยู่ใช่ว่าจะไม่ได้ยินแต่รอยยิ้มหล่อร้ายที่ทิ้งท้ายไว้เมื่อครู่มันทำให้รู้สึกดีอยู่มากจนเมินเฉยต่อเสียงนกเสียงกาในร้านไป

 

 

10.35 น.

 

         “ ได้ข่าวมึงไปเต๊าะน้องน่ารักร้านกาแฟข้างลานเกียร์ มาถึงไอ้ดีนก็เปิดประเด็นเรื่องผู้หญิงเป็นเรื่องแรกหลังจากเรียนเสร็จ เหยี่ยวข่าวปากโป้งคงไม่พ้นไอ้เชี่ยแฮงค์ พอมาเรื่องแบบนี้เห็นทีรอบข้างม้าหินอ่อนที่ไม่ได้มีแค่พวกผมจะตั้งอกตั้งใจเงี่ยหูฟัง เพราะเงียบจนผิดสังเกต อยากรู้ก็ฟังไปถ้าชีวิตมีให้ทำแค่นี้

        “ เรียกแบบนี้แสดงว่ามึงก็ไม่รู้ชื่อ ผมเลิกคิ้วถาม

        “ ถ้าบอกก็ไม่รู้ชื่อแสดงว่ามึงก็ยังไม่รู้เหมือนกัน ผมล่ะเกลียดความผีเห็นผีแบบนี้ซะจริง

        “ มีเมียแล้วอย่ามาบลัฟกับกู ผมตอกกลับหน้าตายแต่ท้าทายมันทางแววตา

        “ อ้าว แล้วคนสวยมนุษย์ญี่ปุ่นนี่ยังไงครับ มั่วหรือม่อ ? ”

        “ เสือก เกลียดความรู้ทันว่ะแม่ง

        “ หูดำยังไงก็ขัดให้สะอาดไม่ได้หรอกมึงอ่ะ เส้นเอ็นเท้าชักอยากจะดีดไปโดนปากไอ้คนศีลเสมอกันแต่ดันมีเมียแล้วอย่างไอ้ดีน

        “ ไม่เจ็บบ้างหรอ ทะลุกูก็เข้ามึงเลยนะ มีหรือว่าผมจะเลิกกัดก่อน

        “ ไอ่เชี่ยนี่หรือมึงจะวอร์!? ” เป็นดั่งคาดการณ์ เมื่อไอ้เสาไฟฟ้านีออนเดินได้อย่างไอ้ดีนง้างหมัดจะต่อย ง้างยังไงแม่งก็ง้างอยู่อย่างนั้นเพราะไม่มีคนห้าม ไอ้เก๋าตีป้อม ไอ้แฮงค์แชทสาว ส่วนไอ้น่านที่ปกติจะห้ามตอนนี้ก็ไม่รู้ไปตายไหน ..คนหัวร้อนจิ๊ปากอย่างเคืองใจก่อนจะต่อยอากาศแล้วนั่งลงตามเดิม ต่อยจริงก็บ้าละ ไม่ได้ทะเลาะกันซะหน่อย

        “ คุยกันแค่นี้พวกมึงจะเสียงดังหาเหล่ากงเหล่าม่าเพื่อ!? เพราะงี้เขาเลยมองสาขาเราแม่งเถื่อน ไอ้เก๋าสบถยาว แต่ตากับนิ้วก็ยังคงจดจ่ออยู่กับการตีป้อมด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอย่างขะมักเขม้น

        “ สาขาเราหรือเรา ไอ้สันขวาน ไอ้แฮงค์เงยหน้ามาเสริม

        “ สองสามวันมานี้ติดแจเลยนะ ไอ้ดีนที่ไบโพล่าร์แดกปรายตามองยิ้ม

        “ ใคร ผมเลิกคิ้วเป็นเชิง

        “ ก็ใครเมียมึงล่ะ!

        “ ที่ได้หรือยังไม่ได้ คบหรือยังไม่คบ ตามจีบอยู่หรือได้แล้วไม่เอา ถึงจะเป็นคำตอบที่ดูกระตุกตีนไปหน่อยแต่ก็ถามจริงจัง และเหนือกว่าอะไรสิ่งที่สะท้อนออกมาจากประโยคที่ตัวเองพูดพาลทำให้ฉงนในใจ ทำไมรู้สึกเหมือนคำว่าเหี้ยติดอยู่ที่หน้าตะหงิดๆวะ

        “ ไม่เหี้ยคบกับกูไม่ได้จริงๆ ไอ้ดีนพอได้ฟังก็ไม่วายทำหน้าระอาใจ

        “ มึงเคยเห็นเหี้ยอยู่กับปลาทองมั้ยล่ะ นอกจากฝูงเหี้ย คำเปรียบเปรยของไอ้เก๋า ทำเอาเหตุการณ์ที่ดูเหมือนจะวิวาทเมื่อครู่กลับกลายเป็นหนุ่มหล่อมาดแบดในเสื้อช็อปทั้งสี่หัวเราะพรืดออกมาพร้อมกันราวกับไบโพล่าร์แดกทั้งกลุ่ม

 

         หลังจากปล่อยตัวให้ว่างมาเป็นชั่วโมงกว่า เวลาที่ฉายชัดบนหน้าจอมือถือบอกยามเที่ยงครึ่ง ผมก็แยกย้ายจากไอ้พวกนั้นก่อนจะมุ่งหน้าไปที่รถเพื่อทำตามนัด ก็ทานข้าวธรรมดา ถ้าบอกว่าไปกับสาวคงได้ปิดซอยเลี้ยง แต่พอดีว่าไปกับ..

 

         ตืดดด... นึกถึงก็โทรมาพอดี จัดว่าเฮี้ยนพอตัวครับคนนี้

 

         อันดา

 

         “ ว่า ผมกรอกเสียงพลางเคลื่อนตัวไปที่รถแบบชิลๆผิดกับปลายสาย

         [ จะกินเที่ยงวันนี้ ไม่ใช่เที่ยงชาติหน้า รอเป็ดออกลูกเป็นแมวก่อนหรอถึงจะมา หิว! ] นั่น เดาผิดซะที่ไหน เปิดมาก็บ่นรัว

        “ รอเธอมีลูกกับฉันคงเป็นไปได้กว่ามั้ง ระดับนี้ไม่โยนคืนก็ไม่ใช่ละ

        [ งั้นรอนายเลิกเต๊าะสาวคงไม่ได้กินหรอกชาตินี้ ] ..แต่ก็ลืมว่าคนมันเวลเดียวกัน

        “ เออ กินชาตินี้แหละทั้งเธอทั้งข้าว

        [ ไอ้...!!! ]

 

       ติ้ด!  ผมชิงวางสายก่อน ..แน่ล่ะใครมันจะโง่รอให้ด่า

 

 

12.45 น.

 

        สายตาขุ่นมัวทอดมองไปยังผู้หญิงข้างหน้าพลางเท้าแขนลงกับโต๊ะอาหาร  ใบหน้าบูดบึ้งที่นั่งกอดอกเชิดหน้าไปคนละทางทำให้ผมหน่ายใจ ..พอนึกย้อนไปตอนที่ผมรับยัยปีศาจหน้าสวยนี่ขึ้นรถ วินาทีต่อมาหลังจากร่างบางเอนกายพิงเบาะนั้น ผมได้แต่สาบานกับตัวเองอยู่ในใจว่าอย่าทำให้ผู้หญิงโมโหหิว! แม่งนรกฉิบหาย บ่นเหมือนไม่เคยบ่น บ่นซะกูนึกถึงแม่ ถ้าไม่ติดว่าขับรถอยู่พ่อจะปิดด้วยปากให้

        “ กินดิ ไหนว่าหิว ผมเลิกคิ้วถามพลางเพยิดหน้าไปที่อาหารตรงหน้าที่เด็กเสิร์ฟยกมาวางก่อนหน้านี้ที่เรียงรายอยู่ แต่ใบหน้าบูดบึ้งเมื่อครู่กลับไม่ได้มองมาที่คนพูดอย่างผมแต่หันซ้ายแลขวาด้วยสีหน้ามึนงงปนระแวงแทน

        “ จะกินลงมั้ย ถ้ามีคนจ้องนายเยอะขนาดนี้ เสียงหวานเอ่ยตอบหากแต่ไม่ได้ลากสายตามามองหน้าผม เพราะมัวแต่หันไปรอบๆตัว

        “ ใส่ใจทำไม กระเพาะไม่ได้ติดกัน  ผมตอบหน้าตาย พลางตักข้าวเข้าปากอย่างไม่ยี่หระ

        “ แต่เขามองเหมือนรู้จักเราเลยนะ

        “ อย่าใส่ใจน่า กินเถอะ คนหน้าสวยยู่ปาก ก่อนจะกินบ้าง ดูท่าจะหิวหนัก แก้มนวลขาวที่มีอาหารอยู่ข้างใน เวลาเคี้ยวข้าวคำโตๆแล้วนอกจากคำว่าโคตรน่ารักก็หาคำว่าเปรียบได้ยาก..

        “ ฉันว่าเขามองนายว่ะ มองเธอด้วยนั่นแหละ ยัยบื้อ

        “ แล้วไง ผมถามแบบไม่ใส่ใจ

        “ ก็ใครอ่ะ เห็นมองนายนานละ แววตาสวยเฉียบส่งซิกเป็นเชิงให้หันดู ผมมองตามก่อนจะไขข้อข้องใจให้เมื่อมองปราดเดียว ถ้าเธออยากรู้ก็แค่ต้องบอก จะปิดก็ไม่ใช่เรื่องเพราะที่ผ่านมาผมก็กินซึ่งๆหน้าไม่ซุ่มให้ซับซ้อน

        “ พี่น้อง สถานะที่เลื่อนเป็นแฟนแล้วไม่เวิร์คสำหรับผม

        “ แล้วคนนั้นล่ะ หางม้าหน้าหมวยๆ สาวเจ้ายังถามไม่หยุด

        “ คนคุยเก่า สถานะที่คุยไปวันๆ แต่ไม่ได้ให้เป็นแฟน แค่คุย

        “ แล้วนมตู้มๆปากแดงๆล่ะ หูย.. หน้าพร้อมตบเว่อร์  เธอปรายตาไปมองก่อนจะหันกลับมาทำหน้าเสียวสันหลัง

        “ นั่นคู่นอน แค่เอา ลึกซึ้งทางกายแต่ไม่ทางใจ

        “ เชี่ย.. วันเมียเก่าแห่งชาติไปอีก อันดาทำหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ เอาจริงๆ ผมเองก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน ไม่รู้ว่ามันมีแชทกลุ่มสมาคมเมียเก่าหรือยังไง เวลานี้ถึงอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาราวกับนัดกันมาซะนี่ ดีที่ไม่มีใครทำอะไรอุกอาจอย่างปรี่เข้ามาตบผู้หญิงตรงหน้า ถ้าเป็นอย่างนั้นคงจบไม่สวย ..หมายถึงยัยพวกนั้นอ่ะนะ

        “ เลิกหมดละสาบาน วางใจได้ ผมยกนิ้วสาบานหน้าตาย

        “ สาบานบ้านป้าหรอสองนิ้ว ตลก

        “ หึ ผมไหวไหล่

        “ ลองมากลัวว่าจะโดนนมตู้มๆของยัยปากแดงนั่นบีบคอตายละจะไม่ขำ เธอคว่ำปาก ก่อนจะกินอาหารที่อยู่ตรงหน้าต่อ

        “ กลัวไร ก็ไม่น้อยหน้าเขานะเราอ่ะ ว่าแล้วแววตาเจ้าเล่ห์แฝงความทะเล้นก็หลุบมองต่ำไปที่หน้าอกหน้าใจที่ชาตินี้ยังไม่เคยได้สัมผัสแต่จ้องจะสัมผัสให้ได้ในเร็ววันอย่างเปิดเผย..

 

        ไม่อยากกินข้าวแล้วอ่ะ ..อยากกินนม

 

        แววตากลมโตติดเฉียบคมสั่นไหว ผมดูไม่ออกว่าผู้หญิงตรงหน้านี่เขินหรืออะไรกันแน่ เพราะเธอชะงักงันไป แต่ก็ไม่ได้หลบตาผมแม้แต่นิด เอาเข้าจริงที่บอกเรื่องพี่น้อง คนคุยเก่า หรือคู่นอนอะไรนั่นไปก็นึกว่าพอได้ฟังแล้วเมียกำมะลออย่างอันดาจะมีอาการที่เรียกว่าไม่ชอบใจขึ้นมามั้ย แต่เปล่าเลย..เธอดูปกติมากจนติดดูไม่ได้ใส่ใจด้วยซ้ำ ก็แอบเฟลเบาๆ

        “ นมนะไม่ใช่กระจก ไม่ต้องจ้องเยอะเบอร์นั้น เสียงเล็กปรามขึ้นเมื่อเห็นว่าผมมองค้างอยู่อย่างนั้น มองแต่ครอบครองไม่ได้นี่แม่งคันใจยุบยิบ

        อยากใช้หน้าถูกระจกเลยเนี่ย ผมแหย่กลับยิ้มๆ

        “ ส้อมนี่ทำให้คนตายมาเยอะละนะ อยากรู้มั้ยว่าทำยังไง.. ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าไอเย็นและจิตสังหารมันแผ่ออกมาจากประโยคมากแค่ไหน

        “ โหดว่ะ ผมดึงสายตากลับมาก่อนจะก้มลงกินข้าวไป

        “ ไม่โหดก็ข่มความหื่นไม่ได้ คนตรงหน้าลอยหน้าลอยตา เห็นแล้วมันน่าหมั่นไส้ ยัยนี่รอดมาได้ยังไงตั้งสองสามวันโดยที่ไม่โดนผมทำอะไรเลยนอกจากจูบวันนั้น

        หลังตีสงครามน้ำลายกันไปมา ต่างคนก็ก้มหน้าก้มตาจัดการกับอาหารที่เรียงรายไม่ซ้ำเมนู ไม่ต่างคนสิ ผู้หญิงหน้าคูลหุ่นเอ็กซ์ตรงหน้านี้ต่างหาก ผมที่อิ่มก่อนได้แต่นั่งมองร่างบางไซซ์เอสนี่สวาปามทุกอย่างที่ขวางหน้าอย่างทึ่งๆ อย่าว่างั้นงี้เลยนะ เกิดมาก็พึ่งเคยเห็นว่ะ ปกติผู้หญิงเวลามาทานข้าวกับผู้ชายนี่เขาจะกินไม่ถึงสิบคำเพราะต้องรักษาภาพลักษณ์ไม่ให้ดูน่าเกลียดไม่ใช่หรอ แต่ยัยนี่..

        “ นี่ สั่งข้าวเพิ่มให้หน่อยดิ เธอเงยหน้ามาพูดเมื่อเคี้ยวคำสุดท้ายเสร็จ

        “ ยังไม่อิ่ม ? ” เชื่อเขาเลย ที่กินไปทั้งหมดนั่นมันสำหรับสี่ห้าคนเลยนะโว้ย กินอีกนิดนี่กลายเป็นเด็กสมบูรณ์ได้ไม่ยาก

        “ อือ ตอบแค่นั้นผู้หญิงตรงหน้าก็จิ้มกุ้งชุบแป้งทอดเข้าปากไปเคี้ยวตุ้ยๆ ด้วยสีหน้าสบายใจเฉิบ

        “ พอแล้วมั้ง ไม่กลัวอ้วนหรอ  จากประสบการณ์กินข้าวกับสาวมาเป็นร้อยๆครั้ง บอกตรง เคสเธอแปลกเกินไปแล้ว..

        “ ก็กลัวนะ แต่กลัวแก่ละไม่มีผัวแล้วไม่มีแรงยึดคานไว้มากกว่า กินเยอะๆจะได้แข็งแรง ไม่ว่าเปล่าเจ้าของประโยคก็ฉีกยิ้มกว้างจนเผยรอยบุบที่แก้มตบท้ายพร้อมจิ้มหมูสามชั้นเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆแบบชิลๆ ..ตรรกะเหี้ยไรวะ โคตรล้ำ

 

        แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเวลากิน ยัยนี่โคตรน่ารักเลย

 

        “ กลัวทำไม นี่ไงผัว ผมว่าพลางชี้นิ้วมาที่ตัวเอง

        “ ให้เกียรติสมาคมเมียเก่ารอบตัวนายด้วย เธอปรายตาคมหันมาขัด

        “ มัวแต่ยึดติดกับอดีตชีวิตมันจะได้เริ่มใหม่สักทีหรอ ผมมองนิ่งหลังพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แววตาคมจ้องลึกไปที่อันดาไม่ลดละราวกับต้องการค้นหาปฏิกิริยาที่เดาไม่ค่อยออกของผู้หญิงตรงหน้า และดูเหมือนว่าเธอจะชะงักไปชั่วขณะนึงก่อนจะปรับเปลี่ยนมากินเหมือนเดิม

        “ อืม นั่นสิ อันดาแค่นยิ้มที่มุมปากตอบแต่สายตาทอดมองวิวรอบข้างไปเรื่อยหาได้มองหน้าผม

        เมื่อจบประโยคตอบกลับที่แผ่วเบาจนแทบจะหายไปในลำคอของผู้หญิงตรงหน้า ผมก็ไม่ได้เอ่ยหรือถามอะไรต่อเพียงแค่นั่งรอให้เธอกินเสร็จเท่านั้น แต่ในความเป็นจริงเธอเหม่อและจมลึกเข้าไปในภวังค์ความคิดของตัวเองจนไม่ได้สนใจผมต่างหาก

 

        

13.18 น.

 

         สัญชาตญาณสั่งให้ก้าวเท้าออกจากร้านไปก่อน เมื่อรับรู้ได้ถึงรังสีอะไรบางอย่างที่แผ่อยู่รอบตัว ดูเหมือนว่าบรรดาโจทก์เก่าผมอยากจะเดินเข้ามาหาในตอนที่อันดาไม่อยู่เสียเหลือเกิน ซึ่งมันไม่น่าจะเป็นการดีเพราะผมถือคติตัดแล้วตัดเลยไม่มีรีเทิร์น

        เมื่อเดินมาถึงรถผมก็ยืนพิงกระโปรงรถอยู่ขณะนึงก่อนจะล้วงเอาไฟแช็คขึ้นมาจุดฉนวนบุหรี่ที่พกติดตัวตลอดเวลา ควันสีขาวค่อนไปทางหม่นแล่นออกจากปากพวยพุ่งไปรอบกาย ภายในเวลาไม่นานก็ปรากฏร่างบางที่วิ่งออกมาจากร้านในตอนที่เช็คบิลเสร็จ เมื่อมาถึงเธอก็คว้ามือผมข้างที่ใช้ค้ำกระโปรงรถอยู่ไป ก่อนจะยัดแผ่นกระดาษขนาดพอดีเข้ามาในมือ นั่นทำให้เกิดความหงุนงงขึ้นที่ใบหน้า

        “ ฝากหน่อย

        “ อะไร ผมหันไปพ่นควันสีหม่นทางอื่น ก่อนจะหันไปเลิกคิ้วถามเสียงเรียบ

        “ ไม่รู้ จู่ๆก็มีผู้ชายเดินเอามาให้เมื่อกี๊ แปปนะ ปวดฉี่ ไม่รอให้ถามเอาดีเทลอะไรมากเธอก็วิ่งกลับเข้าไปในร้านเสียก่อน

 

        ‘ หืม.. ผู้ชาย? ’

 

        คิ้วมันชวนให้กระตุกชนกันเมื่อเจอเข้ากับคำนี้ ไม่รอช้าที่จะคลี่กระดาษขนาดพอดีมือนั่นออกดู...

 

        ‘ 082 358 XXXX line: teem_thanattt ถ้าจะจีบ พี่ชายคงไม่โหดเนอะ ;) ’

 

        จบประโยคสุดท้ายที่อ่าน มือก็ขย้ำกระดาษจนยับเยินพลันแววตาคมกริบที่ดูเฉียบราวกับจะเฉือนอะไรบางอย่างให้ขาดสะบั้นในวินาทีนี้ ได้กราดมองเข้าไปในร้านอย่างไวและไม่ผิดคาดที่เห็นว่าได้มีสายตาคู่หนึ่งจ้องอยู่ก่อนแล้ว ไอ้หน้าซิ้มนั่นยิ้มให้ผมอย่างเป็นมิตร...

        ด้วยความมารยาทดีก็มีบ้างจะเมินไปก็ไม่ใช่เรื่อง มุมปากผมยกยิ้มตอบหากแต่แววตานั้นเรียบนิ่งจ้องมันกลับตาไม่กระพริบก่อนจะหยิบไฟแช็คในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาจุดและจ่อไปที่กระดาษเผามันต่อหน้า ไม่ลืมที่จะทิ้งลงพื้นพร้อมกับบุหรี่ที่สูบไปได้ครึ่งมวนเมื่อครู่ ถ้าไม่อยากให้ไฟมันลุกลาม ..ที่แม่งต้องทำก็คือเหยียบให้จมตีน

 

 

ANDA’S SAY

 

        ฉันเดินตัวปลิวออกจากห้องน้ำภายในร้านอาหารหลังจากปลดทุกข์ที่ฉุกระหุกเสร็จ ก่อนจะเดินออกจากร้านไม่วายเปรยตาไปมองโต๊ะที่ก่อนหน้านั้นได้มีผู้ชายหล่อหน้าตี๋คนนึงเดินเข้ามาหาพร้อมให้โน้ตไว้ แต่แปลก.. เขาเห็นนะว่าฉันมองแต่เจ้าตัวที่เดินยิ้มหล่อเข้ามาทักทายก่อนหน้านี้แต่ตอนนี้กลับหลบสายตาฉันไปเสียดื้อๆ ..ได้แต่ขมวดคิ้วแล้วปล่อยผ่านไป

        เมื่อเดินมาถึงรถ ฉันก็เปิดประตูพร้อมกับหย่อนตัวเข้าไปตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือ กลิ่นบุหรี่คลุ้งมากกก จนฉันต้องนิ่วหน้ากับความฉุนจมูกนี้ เออ ใช่สิ ตอนวิ่งมาก็เห็นว่าเซียนยืนสูบบุหรี่อยู่แล้วดูจากที่มาของกลิ่นที่วางอยู่บนคอนโซลรถนี้ ที่รู้ๆมามันค่อนข้างที่จะเป็นยี่ห้อที่จัดมาก แต่เหนือสิ่งอื่นใด

        “ สูบบุหรี่หลังอาหารมันทำให้ปอดดูดพิษได้มากกว่าปกติไม่รู้หรอ เดี๋ยวก็ได้ตายเร็วหรอก ฉันหันไปตำหนิเสียงดุ ถึงจะขี้เหล้าชอบเที่ยวไปหน่อยแต่เห็นแบบนี้ฉันไม่ชอบกลิ่นบุหรี่เอามากๆเลยนะ มันรำคาญจมูก

        “ เป็นห่วงก็บอก แต่คนข้างๆหาได้ใส่ใจที่ไหน

        “ ห่วงตัวเองนี่แหละ คนดมมีโอกาสตายมากว่าคนสูบเผื่อไม่รู้ ฉันเอ่ยดับฝันหน้าตาย

        “ ก็เป็นคนอย่างเงี๊ยะ ”  เออ ก็เป็นคนอย่างงี้แหละ จะทำไม

        รถเคลื่อนตัวออกจากบริเวณที่จอดของร้านอาหารแถวมอ วันนี้ฉันมีเรียนแค่ภาคเช้า ส่วนบ่ายนั้นไม่มีผิดกับคนข้างๆที่มีต่อตอนบ่ายสอง แต่ดึงดันจะไปส่งที่หอ ฉันก็ปล่อยไป ขี้เกียจฝ่าแดดที่สุมมาจากนรกแต่มาในคราบแสงอาทิตย์นั่งวินกลับเหมือนกัน ยังไม่อยากผิวแทนจนไหม้เป็นตอตะโก

        “ เอ้อ โน้ตที่ฉันฝากถือตอนนั้นล่ะ ฉันหันควับไปถามเมื่อนึกขึ้นได้ว่าก่อนไปห้องน้ำได้ฝากโพสอิทพับครึ่งที่หนุ่มหน้าตี๋เดินยิ้มเขินละลายใจเอามาให้

        “ เผาทิ้ง เขาตอบสั้นๆ แต่จึกที่ใจคนฟังอย่างจัง

        “ เพื่อ!? ” มีเหว๋ออ่ะงานนี้ ฉันยังไม่ได้เปิดอ่านเลยนะ ถ้าเขาเขียนเบอร์ หรือไลน์มางี้ล่ะ ขาวตี๋นี่สเป็ค!

        “ ก็ขยะ ตีเบลอได้น่าหวดด้วยฝ่ามือมาก

        “ ฉันฝาก ไม่ใช่ให้เผาทิ้ง มันไม่ใช่ขยะ ไม่รู้เรื่องเลย!

        “ แล้วจะทำไม เสียดายมากหรอ ฟังจากน้ำเสียงดูก็รู้ว่าเซียนได้เข้าโหมดหัวร้อน หยั่มมา! ฉันสิต้องหัวร้อน

        “ เสียดายสิ! คนให้นี่สเป็คฉันเลยเหอะ อยากจะกรีดร้อง

        “ ไอ้ตี๋หน้าซิ้มนั่นอ่ะนะ!? ” แล้วจะตะโกนเพื่อไร!? อยู่ใกล้กันแค่คืบ!

        “ เออ ตี๋ๆนี่ล่ะดีต่อใจ

        “ ฉันก็ตี๋นะดูดีๆ เซียนว่าพลางหันมามองหน้ามุ่ยแล้วกลับไปมองถนนตามเดิม ฉันได้แต่ถอนหายใจพรืดใหญ่ก่อนจะหันไปจ้องหน้าตาย ไม่รู้ทำไมต้องมาบลัฟกับไอ้บ้านี่ด้วยเรื่องแค่นี้ก็ไม่รู้ ฉันมองอย่างพินิจ..ฉับพลันรอยยิ้มร้ายก็ปรากฏบนใบหน้าไม่รอช้าที่จะเอ่ยประโยคสุดซี้ดที่จะทำให้คนฟังปี้ดขึ้นสมอง..

        “ ตี๋หิด 



               



                                                           LOADING 100%


ปล.อ่านแล้วอย่าลืมเม้นท์นะ! ต้องไม่ลืมนะ! อย่าลืมเด็ดขาดเลยนะ!

คอมเมนต์+กดให้กำลังใจ
คือของหวานและแรงอัปของข้าหนาออเจ้า








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.009K ครั้ง

125 ความคิดเห็น

  1. #7429 Triamphan (@Triamphan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 20:55

    ????????????????ดีต่อใจมาก เรื่องนี้

    #7429
    0
  2. #7419 mint_sirikanya (@srikanya_somchat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 10:37
    สนุกมากค่ะ55เราชอบบ
    #7419
    0
  3. #7418 Asa[jah] (@0887833209) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 01:37
    มันใช่วะ5555
    #7418
    0
  4. #7395 akara_kirami (@akara_kirami) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 20:28
    ปากพระนางนี่พอๆกันเลย555555555
    #7395
    0
  5. #7390 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 17:36
    55555 ปากนางเอกนี่สุดตีน ชอบๆ
    #7390
    0
  6. #7346 Farsa_QuinN (@1234567890211458) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 20:45
    *Next door
    #7346
    3
    • #7346-2 Farsa_QuinN (@1234567890211458) (จากตอนที่ 3)
      13 มกราคม 2562 / 21:15
      ค่าาา เอ้ออ ถ้าเอาตามหลักไวยากรณ์ไม่เกี่ยวกับอรรถรส ไม่มี No understand นะคะ มีแต่ Don't understand ^-^
      #7346-2
    • #7346-3 CKsmnn (@CKsmnn) (จากตอนที่ 3)
      13 มกราคม 2562 / 21:19
      อ้ออ โอเคค่ะ จะแก้ไขเดี๋ยวนี้เลย ขออภัยอีกรอบจริงๆค่ะ
      #7346-3
  7. #6997 cherann (@cherann) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 19:56

    ตี๋หิด ลั่นเลยค่าาา55555
    #6997
    0
  8. #6734 bunga (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 09:12

    ชอบฉากพระ-นางเวลาเค้าคุยกัน ศีลเสมอกันจริง ๆ 555 แต่รู้สึกสงสารอนาคตอันดายังไงไม่รู้ มีแฟนเจ้าชู้นี่ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ นะ อ้อไรท์คะ ขอตินิดหนึ่งนะ ล กับ ร เวลาใช้ผิดสลับกันไปมามันทำให้สดุดอยู่เหมือนกันนะ แต่เนื้อเรื่องสนุกน่าติดตามคะ

    #6734
    0
  9. #6509 StrayGirl (@modbeing21) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 21:53
    ตี๋หิดด โว้ยยยยยกร้ากกกก
    #6509
    0
  10. #6484 pornmanu (@pornmanu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 11:10
    ชอบอ่ะทันกันดี
    #6484
    0
  11. #6465 DuFruit (@DuFruit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 17:11
    สุดยอด.. ชอบฝีปากนางเอกเวอร์​
    #6465
    0
  12. #5858 BonanzaBow (@BonanzaBow) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 16:25

    โอ้ยยยย พี่แกแอบหวงหรอ

    #5858
    0
  13. #5786 Pwind (@Pwind) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 22:10
    ฝีปากพระเอกนางเอกเรื่องนี้คือดี55555 ไม่มีใครชอบใคร
    #5786
    0
  14. #5630 GiffyKookie88 (@GiffyKookie88) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 19:05
    แต่งได้ดีมากเลยค่ะ
    #5630
    0
  15. #5562 ploydedu (@ploydedu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 11:25

    ชอบคู่นี้ วอร์สนุก55555

    #5562
    0
  16. #4969 ♡พี่นัตตี้♡ (@ty094655336) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 22:20
    ตลกมากเลย 55555
    #4969
    0
  17. #4958 Rori-27 (@Rori-27) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 23:11
    ชอลมากอะสนุก อัพเรื่อยๆนะอย่าหยุดรออ่านยุนะ
    #4958
    0
  18. #4865 MoOkkY-tn (@MoOkkY-tn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 08:26
    สนุกกกชอบบบบ555
    #4865
    0
  19. #4854 nnnnnn7777 (@nnnnnn7777) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 23:49
    ตี๋หิด!!5555
    #4854
    0
  20. #4766 moeitom (@moeitom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 21:07
    55555 สนุกอะ
    #4766
    0
  21. #4765 Blink Bing (@nai0932250942) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 20:40
    ชอบนางเอกแแบบเน้!!
    #4765
    0
  22. #4475 1995ffsj (@1995ffsj) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 03:10
    ชอบความบลัฟกันของดาเซียน 555555555 สนุกมากค่ะชอบ เราอ่านไปขำไป
    #4475
    0
  23. #4099 DonllaR (@emmy369) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 22:33
    ชอบความปะทะฝีปาก5555555
    #4099
    0
  24. #4088 space_NPW (@space_NPW) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 16:05
    ชอบในความเวลเดียวกันของทั้งคู่ 55555555 สวนกันไปสวนกันมา สนุกเกิ๊นนนนน
    #4088
    0
  25. #3977 ซอลเร (@betong56) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 23:32

    5555555โอ้ยยยยย ด่าตรงมากก นุชอบบ

    #3977
    0