❖ CHICANE วอนอยากรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 608,151 Views

  • 7,442 Comments

  • 13,564 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,662

    Overall
    608,151

ตอนที่ 15 : ❖ CHICANE วอนอยากรัก EPISODE.13 ' กำแพง ' ใจ 3 {100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57497
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2828 ครั้ง
    28 ธ.ค. 61

EPISODE.13


SIAN’S SAY

 

        “ โฮ่งๆ! ไอ้ตัวมีขนแถมหน้าย่นดูไม่เอ็นจอย วิ่งน้ำลายยืดตรงเข้ามาทางนี้ทันทีที่เห็นว่าใครเดินออกมาจากตึก ยัยตัวเล็กที่เดินขนาบข้างมาด้วยกันเมื่อเห็นก็ไม่รอช้าที่จะปรี่เข้าไปหาด้วยสีหน้านึกเอ็นดูเต็มเปี่ยม

        “ ฮั่งตู๋ววว เนื่องจากความสูงที่ต่างระดับเลยจำต้องก้มลงไปนั่งยองๆ เพื่อที่จะได้ลูบหัวพร้อมใส่ความหมั่นเขี้ยวลงไปได้ถนัด

        “ หงิงๆ ไอ้นี่ก็อยู่เป็น ฮั่งตู๋ออดอ้อนอันดาด้วยการกระดิกหางดิ้กๆพร้อมกับใช่หัวถูกับฝ่ามือเล็กนั่นไม่หยุด ส่วนคนโดนอ้อนก็ยิ้มแก้มแทบปริ ..ทีกับกูนี่หน้าบึ้งใส่จังเลย

        “ เซียน ช่วยถือกระเป๋าให้หน่อย

        “ ไปเรียน สายแล้ว ผมโอดหน้าตึง ไม่ขยับไปไหน

        “ อ้าวหรอ งั้นไปก่อนเลย ” ...

        “ หมายถึง เรา สายแล้ว

        “ ไปก่อนสิ เล่นกับฮั่งตู๋ก่อน

        “ โฮ่ง! เมื่อได้ยินชื่อตัวเองในบทสนทนาเจ้าของชื่อมันก็ไม่วายเห่ารับด้วยความแสน(สู่)รู้ เห็นดังนั้นสายตาผมก็หลุบมองต่ำไปเขม่นไอ้ฮั่งตู๋โดยเร็ว มิตรภาพหน้าเซเว่นเราจะขาดกันทันทีเมื่ออยู่กับอันดาเพราะ..

        “ ได้กินไรบ้างมั้ยไอ้ดื้อ ผอมลงนะเนี่ยเราอ่ะ นี่ไง อยู่กับหมาทีไรคือเสียงสองตลอด เพราะอะไร ทำไม ไม่เข้าใจ

        “ พูดเพราะเนอะ  ผมเอ่ยลอยๆ แต่ก็ทำให้ร่างบางช้อนตาขึ้นมาขมวดคิ้วมอง

        “ แน่สิ ก็ฮั่งตู๋ออกจะน่ารักกกก ขนาดนี้ เนอะ แล้วไอ้ประโยคหลังนี่ไม่ได้คุยกับผมด้วยนะ คุยกับหมา

        “ ก็งั้นๆ ผมตีหน้าเฉย ก็ไม่อินอ่ะ ไม่ได้เอ็นดูหมาแต่เอ็นดูคนลูบหัวหมา เก็ท?

        “ แล้วจะทำไม? ”

        “ เปล๊า..

        ว่าจบสายตามันก็เบนไปยังยัยตัวแสบที่หันไปเล่นกับฮั่งตู๋ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม หลังจากนั้นอารมณ์ผมก็พาลหน่ายใจกับความตัวเองขึ้นมาตะหงิดๆ

 

        ชีวิตมาถึงจุดนี้ได้ไงวะกู..

 

 

ตกเย็น

ANDA’S SAY

 

        “~ばかりです แปลว่า เพิ่งจะ วิธีการใช้ คือใช้กับ v. รูป ไม่ใช่ v.dic ที่มึงพึ่งตอบไป ใจ๊? ”

        คนถูกถามพยักหน้าแบบอึนๆ ก่อนจะเก็บของลงกระเป๋าเมื่อได้เวลาที่ต้องกลับ ตอนนี้มันเย็นมากพอสมควรถ้าเทียบกับที่เราเรียนเสร็จตั้งแต่บ่ายสามโมงตรง แต่ยังต้องมานั่งทวนเนื้อหาเดิมๆที่ผ่านมาแล้วอยู่ใต้ตึกคณะ เพราะความที่อีเมี่ยงมันดันลืมซะงั้น เจนนี่มันเลยนั่งทวนให้ ส่วนฉันกับอีเป้ก็ถือโอกาสนั่งเล่นเป็นเพื่อน

        “ มึง กลับป้ะ ผู้ไม่ผ่านตากูสักพักละ มั้ง...

        “ อ้าว ยังนั่งอยู่อีกหรอ ปกติเห็นวิ่งตามตั้งแต่คนแรก อีเจนถอดแว่นก่อนเผยยิ้มแต่คำแซะที่เปล่งออกมานั้นทำให้เพื่อนสาวถึงกับศอกตก

        “ ตบมั้ย ? ” อีเป้เบิร์นปาก ก่อนจะยกมือขึ้น แต่ฉับพลันมันก็ลดมือลงแล้วรีบเปิดกระเป๋าเครื่องสำอางไซซ์มินิขนาดพกพาแต่เอเซสเซอรี่พวงกุญแจนี่เล่นใหญ่รัชดาลัยเทียร์เตอร์มากถึงมากที่สุดออกมา จริตการเติมลิปของมันทำเอาฉันเห็นแล้วก็ได้แต่ส่ายหัวช้าๆ...

        “ ปากกาเลคเชอร์มึงมีทุกสีเหมือนลิปมั้ยถามจริง ฉันเลิกคิ้วเอ่ยถามอย่างหน่ายๆมือก็หยิบขนมจากอีเมี่ยงมากินด้วย  บอกเลยว่ากระเป๋าเครื่องสำอางอีเป้แต่ละอย่างในนั้นคือถ้าเอาออกมากองรวมกันแม่งเป็นบิวตี้บล็อกเกอร์ได้เลยอ่ะ ลิปออกใหม่สอยได้สอย ไหนจะพาเลทแต่งตานานาเอฟวี่ติง พีคสุดก็อิดินสอเขียนคิ้วที่ซื้อมาเป็นสิบๆแท่งอย่างกับจะเก็บไว้เป็นมรดกของมัน วันดีคืนดีตื่นสายแล้วรีบมากก็หลงหยิบดินสอเขียนคิ้วมาแทนดินสอ 2B ไปอีก

        “ อะไร! ปากกาพกมาแค่น้ำเงินกับแดงก็พอมึงเอาไรมากมาย แต่สิ่งที่กูมีนะจ๊ะ พวกมึงเห็นนี่มั้ย อีเป้ชี้ขึ้นที่หัวตัวเองพลางยิ้มพราว

        “ ขมับหรอ? ” อีเมี่ยง

        “ สมองค่ะอิดอก! แน่ชัดว่าคนโดนถามต้องหันควับมาแว้ด

        “ ... ”

        “ ทำไม หัวมึงมันทำไม หัวโปก? ” เจนนี่

        “ โปกที่หน้ามึงสิอิเวร กูหมายถึงถ้าจำชื่อผู้ชายได้กูก็ต้องจำเนื้อหาที่เซนเซสอนได้ ถูกป้ะ? คือสวยแล้วก็ต้องฉลาดความจำดีไรเงี้ยอ่ะเออ ช่วงนี้ยิ่งเห่อหมออยากเป็นเมียหมอ กูก็ต้องตั้งใจเรียนนิสนุง เคอบั่บว่า อุ้ยหล่อ.. ในระหว่างที่พูดอยู่จู่ๆเนื้อหามันก็งหลุดเฟรมไปเสียดื้อๆ เมื่อแววตาอีตุ๊ดเวรนี่ดันเบนจากใบหน้าผู้ฟังไปยังผู้ ที่เดินผ่านไปเมื่อครู่แทน เห็นดังนั้นชะนีอย่างพวกฉันก็ไม่วายได้ถอนหายใจพร้อมกันโดยมิได้นัดหมายก่อนจะดึงตัวลุกจากม้านั่งแล้วเดินไปคนละทาง แต่ลุกไปได้ไม่นานเสียงหวีดราวกับโดนน้ำมนตร์สาดทั้งขันของอีเป้ก็ดังไล่หลังมาติดๆอย่างที่คาดไว้เป๊ะ

        ....

        ตืด!

 

        แรงสั่นจากข้อความไลน์ในโทรศัพท์ทำให้ฉันสะดุ้งจากภวังค์ที่กำลังเหม่อลอยไปยังด้านหน้าที่มีไฟแดงนานเป็นนาที ฉันกระพริบตาแบบหุงนงงอยู่พักนึงก่อนจะเอื้อมไปหยิบมือถือที่วางไว้บนเบาะข้างคนขับมาเลื่อนเปิดดูข้อความ

 

        SIAN: ทำอะไรอยู่

 

        เป็นเซียนที่แชทมา ถ้าส่งมาแบบนี้น่าจะเดาได้ไม่ยากว่าเขาถึงหอก่อนแล้ว และเขาเองก็รู้ว่าฉันเรียนเสร็จกี่โมง ไม่ได้บอกนะ ทางนั้นเผือกล้วนๆ..

 

        ANDA: ติดไฟแดง

        SIAN: ทำไมกลับค่ำ

        ANDA: นั่งดูผู้ชาย   

        SIAN: อยากตาย?

        ANDA: เดี่ยวนี้เก่ง

        SIAN: หึ

        ANDA: จะไฟเขียวละ

 

        ฉันรีบพิมพ์ตอบแล้วส่งไป ก่อนจะปิดหน้าจอโยนมือถือไว้ที่เดิม แล้วเหยียบคันเร่งออกตัวไปเมื่อสัญญาณด้านบนบ่งบอกสีเขียว

        รถเลี้ยวเข้ามาจอดยังลานจอดรถของหอพักอย่างเช่นทุกวัน ฉันดับเครื่องก่อนจะเก็บของแล้วเปิดประตูรถก้าวออกไป แต่สักพักเซียนก็ไลน์มาบอกต่อว่าให้ไปกินข้าวเย็นที่ห้องเขาก่อน ซ้ำยังกำชับให้ซื้อน้ำผลไม้แล้วก็อมยิ้มขึ้นไปให้ด้วย ถึงจะแปลกใจอยู่นิดหน่อยแต่สองขาก็มุ่งหน้าเดินตรงไปที่เซเว่นแทนที่จะขึ้นหอเลยอย่างความคิดแรก

        แอร์เย็นปะทะเข้าหน้าให้ได้ชื่นใจเมื่อก้าวเท้าเข้าไปด้านใน ด้วยความเคยชินที่เข้าทุกวัน ร่างกายมันก็รู้ว่าควรจะเคลื่อนตัวไปมุมไหนถึงจะเจอสิ่งที่ต้องการ พอเห็นฉันก็ไม่รอช้าที่จะหยิบน้ำผลไม้มาสองกล่องใหญ่ แล้วเดินตัวปลิวไปจ่ายตังค์ที่เคาท์เตอร์

        “ มีบัตรสมาชิกมั้ยคะ? ”

        “ ไม่มีค่ะ

        “ เป็น 134 บาทค่ะ รับมา 200 บาทนะคะ กว่าจะรู้ตัวก็ยื่นเงินให้พนักงานไปแล้วโดยที่ลืมว่าไอ้หน้ามึนฝากซื้ออมยิ้มอีก

        “ เอ่อ.. แปปนึงนะคะ ฉันเอ่ยเบรกพนักงานพร้อมยิ้มแหย่ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบอมยิ้มมาสองสามแท่งแล้วรวมจ่ายไป

 

        พรึ่บ!

 

        ฉับพลันมันก็มีมือนึงยื่นผ่านฉันไปที่หน้าพนักงาน สิ่งที่อยู่ในมือเขาทำเอาทั้งฉันกับพนักงานที่พึ่งคิดเงินเสร็จถึงกับเหว๋อ แบบว่ามันคือ..

        “ ไม่มีใหญ่กว่านี้แล้วหรอครับ ? ” ถุงยาง.. ฉันขมวดคิ้วพลางมองตามแขนขาวที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดเพื่อจะดูโบกหน้าค่าตาบุคคลเจ้าของกล่องถุงยางในมือ

        “ เอ่อ..ใหญ่กว่านี้ หมด หมดค่ะ ถึงหน้าจะเงิบหนักมากแต่พนักงานก็ยังคงตอบแบบตะกุกตะกักไป ก็แน่สิ โดนกล่องถุงยางยื่นประจันหน้าเบอร์นี้ใครมันจะไม่หวืดวะ แต่เดี๋ยวนะ..ผู้ชายคนนี้มัน

        “ อ้าว ซัง !? ” ฉันโพล่งขึ้นอย่างลืมตัวเมื่อนึกได้ ก็ว่าอยู่ รู้สึกคุ้นๆในหัว เพราะฉันก็เห็นมันยืนอยู่โซนถุงยางด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอย่างกับทำข้อสอบระดับชาติตั้งแต่จ่ายตังค์ละ

        “ ? ” คนถูกขานชื่อชะงักก่อนจะปรายตามาเลิกคิ้วมองหน้านิ่งแต่รังสีกวนบาทายังคงแผ่ออกมาเหมือนเดิมไม่มีผิด

        “ ... ” ฉันกับมันยืนมองหน้ากันอยู่พักนึง เพราะดูเหมือนไอ้เด็กนี่มันจะนึกอะไรบางอย่างอยู่ อย่าบอกนะว่าลืมกันแล้ว สมองปลาทอง?

        “ อ้าว.. เมียเฮีย โอเค อย่าจำเลยจะดีกว่า

        “ มาทำไร ฉันกรอกตาก่อนจะเอ่ยถามเปลี่ยนเรื่อง

        “ หาหมอ ซังตอบนิ่งๆ แต่น้ำเสียงประชดนั้นชัดเจน ได้ยินดังนั้นสายตาฉันก็หลุบมองต่ำไปที่ถุงยางในมือมันอัตโนมัติ

        พอเก็ทมันก็ไม่วายได้ย่นคิ้ว พลางหยิบของที่พึ่งจ่ายตังค์เสร็จมาถือไว้พร้อมเดินออกมาจากเซเว่นโดยที่มีไอ้เด็กเวรนี่เดินขนาบข้างมาด้วยหน้าตาเฉย

        “ กล่องนั้นอ่ะ ไม่เอาแล้ว ? ” ฉันเลิกคิ้วถามเมื่อก่อนหน้านั้นเห็นซังวางสิ่งที่จะซื้อลงแล้วเดินออกมาด้วยกัน

        “ ก็มันเล็ก จะเอาทำไม เค ไม่น่าถามเลยกู ไม่รู้ทำไมเวลาเจอไอ้เด็กนี่ทีไรมันต้องมีเรื่องคาวโลกีย์มาเอี่ยวด้วยตลอดเลย บัดซบ

        “ แล้วนี่มาหาเซียนหรอ

        “ ประมาณนั้น ผมพึ่งเรียนเสร็จ ว่าจะขึ้นไปหาเฮีย

        “ อ่อ ว่าจะไปอยู่พอดี

        หลังจากนั้นฉันกับซังก็เดินไปขึ้นลิฟต์แล้วไปด้วยกันเลย สงสัยเซียนจะโทรตามน้องชายตัวเองมากินข้าวด้วย ไอ้บ้านั่นเวลาอยู่กับฉันถึงปากจะบ่นน้องชายอย่างซังให้ฟังอยู่บ่อยๆแต่ลึกๆแล้วเห็นงี้ สองพี่น้องคู่นี้มันรักกันจะตาย แต่แค่ฟอร์มจัด ด่ากันไปงั้นแหละ

 

        ก็อกๆๆ

 

 

        เมื่อมาถึงห้องซังก็เคาะประตูรัวดังตามสไตล์ผู้ชายใจร้อนของมัน ซึ่งฉันเองก็ยืนอยู่ด้านหลังรอประตูเปิดแค่นั้น

 

        แอ๊ดดด

 

        “ ทำไรอยู่วะ พึ่งมาเปอะ.. เจ้าของเสียงชะงักไปไม่พูดให้จบประโยค นั่นเลยทำให้ฉันสงสัยเลยชะโงกหน้าออกจากแผ่นหลังกว้างนี่ไปมอง

        “ มาแล้วหรอคะ เสียงใสโพล่งขึ้นพร้อมส่งยิ้มหวานอันคุ้นเคยที่เมื่อฉันรู้ว่าคนพูดเป็นใครนี่ถึงกับอยากจะร้องเหี้ยหนักมาก.. แต่สองขาก็ต้องก้าวเข้าไปข้างใน ซังตรงไปนั่งที่โซฟาส่วนฉันก็แค่เอากระเป๋ากับของที่ซื้อมาไปวางไว้ที่โต๊ะก่อนจะเตรียมเดินไปยังห้องครัวที่มีแผ่นหลังของเจ้าของห้องแวบๆอยู่

        “ ... ”

        “ พี่อันดา สวัสดีค่ะ แต่ยังไม่ทันเดินไปถึงสองก้าวร่างเล็กก็ปาดมาขวางไว้พร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจแล้วยกมือไหว้ฉัน

        “ ค่ะ ฉันตอบรับหากแต่ไม่ได้ยิ้มตอบ ก็เฉยๆ ลืมบอกไปว่าเดี๋ยวนี้ยัยน้องรหัสใจดีของไอ้บ้าเซียนนี่ทุกวันนี้นางอยู่เป็นจ้า รู้ว่าควรทำตัวยังไง วางตัวยังไงเพื่อให้ได้อยู่ใกล้เซียน แต่ก็ยัง.. ดูตอแหลเหมือนเดิม คนเป็นพี่รหัสมันก็รู้นิสัยน้องตัวเองนะแต่ด้วยความที่ยัยเด็กนี่ก็ยังไม่ล้ำเส้นอะไรมากมาย มันอยู่ในระดับที่เราควบคุมได้ เลยยังไม่ได้อะไรมาก ข้อนี้ฉันเองก็เข้าใจ จะให้ตัดพี่ตัดน้องเพราะเรื่องแบบนี้มันก็จะแลดูหยุมหยิมไปหน่อยในความคิดฉัน

        “ คงเรียนหนักนะคะ กลับค่ำเชียว อีกอย่าง การที่ไม่ทำตัวเปรี้ยวใส่ หรือสะบัดหางใส่ฉันนั้น ก็เป็นอีกวิธีนึงที่นางพึ่งตรัสรู้ได้ว่ามันไม่ควรทำอย่างยิ่ง แต่มาพูดจาแบบนี้ใส่ถามว่าขนลุกมั้ย? ก็ยิ่งกว่าผี

        “ ... ” ฉันไม่ได้ตอบแต่ยกมุมปากให้แทน หลังจากนั้นก็เดินผ่านผู้หญิงตรงหน้าไปที่ครัว

        “ มาแล้วหรอ เซียนเอ่ยขึ้นทั้งที่ยังหันหลังจัดของใส่จานอยู่

        “ อืม นึกว่าทำเองซะอีก ฉันตอบพลางเดินไปยืนอยู่ข้างกันแล้วแกะกับข้าวช่วย

        “ อยากกินฝีมือฉันก็บอก

        “ คนที่หุงข้าวเป็นชั่วโมงแต่ลืมเสียบปลั๊กนี่พูดได้ด้วยหรอ? ” ฉันเลิกคิ้วปรายตาหันไปจี้ใจดำคนข้างๆ ก็ไม่ใช่อะไร คืออ้างอิงจากอาทิตย์ที่แล้วเราทำกับข้าวกินเอง ฉันมอบหน้าที่หุงข้าวให้เซียนแต่มันเกมส์ตรงที่สุดท้ายไอ้บ้านี่ดันลืมเสียบปลั๊ก เจริญ

        “ ก็...ก้าวแรกมันไม่ได้สำเร็จไปซะทุกคนหรอกน่า คนถูกจี้ย่นคิ้วเม้มปากก่อนปล่อยเป็นปากจู๋พร้อมเอ่ยท้วงแบบเก้อๆ

        “ ไม่ว่ะเซียน เขาเรียกเด๋อ ฉันเลิกคิ้วพลางยกยิ้มอ่อนก่อนจะส่ายหัวเบาๆ

        “ ก็แค่ลืมเสียบปลั๊กมั้ยล่ะเธอ

        “ เออ หลังจากนั้นก็แค่ทนรอข้าวสุกไม่ไหวสุดท้ายก็ออกไปกินข้าวต้มหลังมออ่ะนาย จบประโยคเราก็มองหน้ากันพักนึง แต่ก็เป็นเขาอีกที่เป็นฝ่ายถอนหายใจแล้วเบือนหน้าออกไปก่อน

        “ เถียงเก่งว่ะ เซียนตัดพ้อพลางแกะอาหารใส่จานต่อ

        “ ก็เถียงไม่สู้เอง ฉันไหวไหล่

        “ เนี่ย ก็เป็นคนอย่างเงี้ย แต่คนด้านข้างก็ไม่วายบ่นอุบอิบ

        “ แล้วจะทำไม

        “ ก็ไม่ทำไม.. ” 

        “ โวยยย! จะกินข้าวหรือกินกันเอง จะได้กลับ! ฉับพลันเสียงห้าวก็ตะโกนดังมาจากโซฟา เมื่อหันไปดูก็พบว่าซังกำลังใช้แขนค้ำโซฟาแล้วชะโงกสีหน้ามุ่ยๆคิ้วขมวดชนกันเป็นปมมองมาที่เราสองคนอยู่

        “ รีบหรอ มึงรีบหรอ มายก! ในส่วนของคนพี่นี่ก็ไม่รอช้าที่จะเกรี้ยวกราดกลับ ซังถอนหายใจแรงแต่ก็เดินมาที่ครัวอย่างกระฟัดกระเฟียด  

        “ เดี๋ยวใจดีช่วยด้วยค่ะ อ่อ แล้วก็มีแขกที่(ฉัน)ไม่ได้รับเชิญวิ่งหน้าตั้งเสนอตัวมาอีก

        บรรยากาศบนโต๊ะทานข้าวดูแปลกตาปนกระอักกระอวนไปนิดในความรู้สึกฉัน ไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าดีที่จานข้าวของเซียนตอนนี้เต็มไปด้วยอาหารนานาชนิดที่ถูกเติมเต็มไม่ขาดสายจากน้องเสียงหวานอย่างใจดี ปกติไอ้บ้านี่ก็กินจุอยู่นะแต่หลังๆนี่ดูจะละเมียดละไมตักข้าวกินเสียเหลือเกินราวกับกำลังไดเอ็ทอยู่ก็ไม่ปาน แต่จุดไคลแม็กซ์มันอยู่ที่อะไรรู้มั้ย

 

        แมะ!

 

        บางสิ่งถูกยกออกจากจานข้าวของเซียนก่อนจะโดนทิ้งแมะลงสู่ถังขยะขนาดเล็กที่อยู่ใต้โต๊ะกินข้าว

        “ ซัง ตักทิ้งทำไมอ่ะ ความงงบวกกับรู้สึกแย่เข้าครอบงำผ่านสีหน้าของใจดี แววตาเศร้าตวัดไปมองเจ้าของชื่อที่ยังคงตีหน้าตาย

        “ เฮียแพ้ปู ซังตอบเสียงเรียบ

        “ อ้าว..

 

        อืม เซียนกินปูไม่ได้ ซึ่งสิ่งที่ใจดีตักใส่จานชิ้นล่าสุดก็คือเนื้อปู

 

        “ ขอโทษนะ พี่บอกไม่ทัน เจ้าของจานข้าวเอ่ยพร้อมยิ้มแห้งส่งไปให้เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กหน้าเสีย

        “ ไม่ค่ะ ต้องเป็นหนูสิที่ต้องขอโทษพี่ หนูไม่รู้ ขอโทษนะคะ ขอบคุณนะซังที่บอกใจดี เสียงเล็กหันไปยิ้มอย่างซึ้งในน้ำใจให้ซัง แต่เจ้าตัวดันทำหน้างงใส่ซะงั้น

        “ เออ ขอโทษเหมือนกัน ซังพยักหน้าตอบรับพลางขมวดคิ้วหรี่ตามองน้องใจดี เอาจริงๆ ฉันสังเกตนานละ ตั้งแต่นั่งกินข้าวมาไอ้เด็กนี่มองหน้าใจดีราวกับสงสัยอะไรบางอย่าง ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้ว่าสงสัยอะไรถึงได้ย่นคิ้วจ้องขนาดนั้น จนตอนที่ตักเนื้อปูทิ้งให้พี่มันนั่นแหละถึงเลิกทำสีหน้าสงสัย

        “ ขอโทษที่ทิ้งปูเราหรอ ใจดีเลิกคิ้วถามเสียงแบ๊ว

        “ ไม่ ขอโทษ..เธอเป็นใครวะ ? ”

 

        เพล้ง!...

 

        คนถูกยิงคำถามแน่ชัดว่าต้องมีอาการหน้าชา ยิ้มหวานเมื่อครู่นี่ก็ค้างไว้แล้วค่อยๆจางหายกลายเป็นเจื่อน ไอ้เสียงซาวด์ประกอบเมื่อครู่นี่ฉันก็ไม่อาจแน่ใจเหมือนกันว่ามันเป็นเสียงก้นช้อนที่ตกลงกระทบจานหรือเสียงหน้าแตกของ..

        “ ซะ..ซัง เมื่อกี๊ถามเราว่าไงนะ? ” ใจดีฝืนยิ้ม

        “ เป็นใคร ซังตอบหน้านิ่งๆ พลางยกน้ำขึ้นดื่มราวกับสิ่งที่ตัวเองพึ่งพูดมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

        “ ล้อเราเล่นป้ะเนี่ย ฮ่าๆ

        “ ไม่ เธออ่ะ เป็นใคร ไม่ว่าเปล่าซังก็ขมวดคิ้วมอง คำถามถูกยิงใส่อีกรอบยิ่งทำให้ร่างบางตรงหน้ามีท่าทีเจื่อนขึ้นมาไม่น้อย ถ้ามาแนวนี้ฉันชัวร์ในใจเลยว่าไอ้เด็กนี่ไม่รู้จักน้องรหัสของเซียน ไม่ก็ มันไม่ได้สนใจ น่าสงสารเขานะคะ

        “ น้องรหัสกูไง เคยบอกมึงละนะ เมื่อเห็นท่าไม่ค่อยดี เซียนก็เลยเอ่ยแทรกแทนก่อนจะปรายตาหันไปมองที่น้องชายตัวเอง

        “ หรอ ไม่รู้ดิ เห็นยุ่มย่ามกับเฮียก็นึกว่าเป็นเมีย ไม่ใช่น้องรหัส

         อู้ว...ก็แรงอยู่น้า 

 

         ฉันนี่เหล่มองเจ้าของประโยคเลย คนที่พูดอะไรแบบนี้ด้วยสีหน้าไม่ยินดียินร้ายแถมน้ำเสียงยังราบเรียบชนิดที่ไม่เจอเค้าโคลงของการจิกกัดอยู่เลยนี่มันต้องเป็นคนยังไงว้า โคตรอยากจะลุกพรึ่บ ปรบมือรัว ฉีกยิ้มกว้างแล้วพูด สิบ! สิบ! สิบ! ไปเลยค่า ..ก็กลัวออกนอกหน้าเกินไป โอเค คีพลุคหน้านิ่ง ยกยิ้มอ่อนวนไปค่ะ

        “ ซัง... ใจดีทำหน้าหงอย คล้ายจะร้องไห้ นั่นทำให้เจ้าของชื่ออย่างซังขมวดคิ้วมองหนักเข้าไปอีก เอาแบบง่ายๆป้ะ หน้าไอ้เด็กนั่นมันก็จะฟีลแบบ เหี้ยไรเหนี่ย!? กูทำไรผิด?  ..ประมาณนั้น

        “ ไอ้ซัง เซียนปรามเสียงเข้ม

        “ อะไร ผมก็พูดไปตามที่เห็น แต่คนเป็นน้องก็หาได้สนใจไม่

        “ ถ้าเราทำให้ซังคิดแบบนั้น ก็ขอโทษด้วยนะ

        “ อืม ทีหลังก็อย่าอ้อล้อมาก เนี่ย เข้าใจผิดเลย โอเค ฉันก็ไม่รู้ว่ามันซื่อหรือปากหมา อะไรคือการพยักหน้ารับแบบขอไปทีเสร็จ หลังจากนั้นมันก็ตักข้าวเข้าปากด้วยสีหน้าเรียบเฉยราวกับพื้นที่ตรงนี้ไม่เคยเดดแอร์มาก่อน ขอร้องล่ะซัง..

        หลังจากนั้นก็ไม่มีใครเอ่ยเปิดประเด็นอะไรขึ้นมาอีกแม้แต่ใจดีที่ชวน(เซียน)คุยนู่นนี่ก็ตาม เรียกได้ว่าสงบสเงี่ยมเจียมตัวสุดๆไปเลย เมื่อกินเสร็จนางก็ขอตัวกลับหอทันที ส่วนไอ้แสบอย่างซังมันก็ทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวรู้ห่ารู้เหวอะไรกับเขาต่อไปนั่นแหละ ..มั้ง?

        “ ถามจริง ไม่รู้จักใจดีจริงๆหรอ  ฉันเอ่ยถามอย่างนึกสงสัยพลางเอาจานมาลงอ่างที่คนล้างคือซังเพราะโดนไอ้บ้าเซียนบังคับ

        “ รู้จัก หืม..?

        “ อ้าว คำตอบที่ได้ทำเอาฉันกลั้นสีหน้าแปลกใจปนอยากเสือกแทบไม่อยู่ เอาว่ะ มาว่ะ...

        “ แต่เจ๊อย่าเสือกเลย ผมไม่บอกหรอก อ่ะอีเวง เล่นกูละ

        “ หน้าฉันชัดขนาดนั้นเลยหรอ ? ”

        “ ... ” ไม่มีคำตอบใดนอกจากตาคมที่ปรายมามองฉันนิ่ง ทางนี้ก็ได้แต่ยกยิ้มแห้งแล้วโบกมือปัดฉับพลันพร้อมเฟดตัวเดินออกมาจากห้องครัวก่อนที่ไอ้เด็กนั่นมันจะจับฉันฆ่าหั่นศพหมกกับซิงค์ล้างจานซะก่อน ไม่บอกก็ไม่เสือก เคแก

        เย็นวันนี้หลังทานข้าวกันเสร็จเซียนก็มีมีทแอลล์กับพวกเพื่อนเขา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเพื่อนไหน มันก็มีอยู่แก๊งค์เดียว พอนึกถึงแล้วก็ปวดตับ พวกนั้นเดี๋ยวนี้พอสนิทกันหน่อยนี่ล้อกันเป็นว่าเล่นเลย โดยเฉพาะไอ้ประโยค ทนได้ก็ทน ทนไม่ได้ก็แล้วแต่ เกร๋ๆ แม่งเอ๊ย.. เจอกันทีไรโดนฉายซ้ำโดยไอ้พวกนั้นตลอดเลย โดยเฉพาะแฮงค์กับเก๋า ล้อทีฉันแทบอยากจะกระทืบธรณีแล้วหมุดหนีตรงรอยแยก !

 

 

SIAN’S SAY

Check in @Yunwang 23.56 น.

 

        “ จำวันนั้นได้ป่ะ ที่เราไปมีเรื่องกันอ่ะ ผับนั้นที่มีรูปปั้นหมีตรงทางเข้า ที่กูเอาขวดเบียร์ฟาดหัวพวกมันละพวกมึงลากกูออกมา

        “ จำได้ดิ เฮียเล่ารอบที่ล้านแล้ว ไอ้แฮงค์

        “ หรอวะ เออ แล้วจำวันนั้นได้ป่ะ ที่เราไปมีเรื่องกันอ่ะ ผับนั้นที่มีรูปปั้น..

        “ เฮียพอเถอะ ผมกราบ คราวนี้เป็นไอ้เก๋าที่ยื่นมือออกไปท่าปรางห้ามญาติ

 

        เชื่อว่าสีหน้าพวกเชี่ยนี่ตอนนี้ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่นั่นก็คือ..

        “ กูว่าแม่งไม่ไหวละ ไอ้ดีนเอ่ยขึ้น พลางปรายตามองมาที่ผมก่อนจะตวัดไปมองไอ้พวกที่เหลือ วันนี้เรามากันครบแม้กระทั่งสายวาร์ปอย่างไอ้น่านเหนือก็ยังโผล่หัวมา สาเหตุหลักก็มาจากบุคคลตรงหน้าพวกเราอย่างเฮียภาคนัดมีทแอลล์ แต่ประเด็นคือเฮียแกดื่มไปตั้งแต่ยังไม่นัดพวกผมออกมา เลยมีสภาพอย่างที่เห็น

        “ กูไหว เฮียภาคแย้งขึ้น

        “ คนเมาที่ไหนจะพูดว่าตัวเองเมาวะเฮีย ไอ้เก๋าขมวดคิ้วมอง

        “ อ่ะงั้นมึงเมามะ ? ”

        “ ไม่เมา

        “ นั่น ก็แสดงว่ามึงเมาไงไอ้น้อง

        “ โอ้ย..!เสียงโอดครวญถูกเปล่งออกจากปากทุกคนโดยมิได้นัดหมายในทันที ที่นัดมานี่เหตุผลจากคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นรุ่นพี่อย่างเฮียภาคก็ไม่มีอะไรมาก แค่เฮียครามไม่อยู่ ไม่มีคนแดกเหล้าเป็นเพื่อนเกิดคิดถึงพวกผมก็เลยโทรนัดแม่งมาทั้งกลุ่มเลย ประเด็นคือบอกตอนมาถึงแล้วไง

        “ ถามจริง นอกจากเฮียครามแล้วเฮียไม่มีใครคบแล้วหรอ หน่วยกล้าตายปากหมาท้าตีนอย่างไอ้เก๋าเอ่ยถามเสียงเรียบ ก่อนจะกระดกเหล้าลงคอเอือกใหญ่

        “ … ” ไม่รู้ไปจี้ใจดำหรืออะไรเฮียภาคถึงได้เงียบไป

        “ เก๋า มึงอยากกินไรมั้ย ขอย่อยสลายง่ายๆนะ ไอ้แฮงค์สะกิดเจ้าของชื่อก่อนจะตีหน้าเครียดถาม

        “ ทำไมวะ

        “ กูจะเผาไปให้

        “ ถุย! รักกูมากมั้ง

        “ อย่ากัดกันสิพวกห่า วันนี้ไอ้ครามไม่อยู่กูเลี้ยง ! เฮียภาคโพล่งขึ้นพลางยกยิ้มหลังจากชัทดาวน์ลงไปจากที่ไอ้เก๋ากระโดดกัดเมื่อครู่

        “ อ้าว นึกว่าดาวน์ไปแล้วนะเฮีย ไอ้น่าน

        “ เศร้าไงไอ้สัส เพื่อนกูก็มีตั้งเยอะตั้งแยะ แต่แม่ง ติดเมียกันหมด ” ...

        “ ติดเมีย? เฮียครามอ่ะนะ  ผมเลิกคิ้วถามอย่างสงสัย

        “ ไม่รู้มัน พักนี้แม่งวาร์ปเก่งฉิบหาย ฝากกูดูร้านบ่อย ก็ชอบนะแดกฟรีแต่บางทีกูก็เหงา เฮียภาคเอ่ยด้วยสีหน้าไม่ยินดียินร้าย

        “ แล้วเพื่อนคนอื่นล่ะ เฮียฟีน เฮียลี

        “ วันนี้ไม่มา ห่าฟีนติดธุระ ไอ้เชี่ยลีก็ติดดิลสาว 

        “ ชีวิตไม่มีอะไรทำแล้วหรอวะ ไอ้แฮงค์

        “ เพื่อนกูใช่มั้ย? เฮียภาค

        เฮียนั่นแหละ!

        “ ... ” น่าสงสารเขานะครับ

        สรุปคือพวกผมก็ต้องนั่งกระดกเหล้าเป็นเพื่อนเฮียภาคต่อร่วมชั่วโมง ไอ้น่านกับไอ้ดีนกลับไปแล้ว เพราะคนนึงติดธุระ อีกคนก็ติดเมียตาม ก็เหลือแค่ผม ไอ้เก๋า ไอ้แฮงค์ ห่าเก๋าจริงๆมันควรจะกลับตั้งแต่สองชั่วโมงที่แล้วละ แต่ประเด็นแม่งหนีเมียมาเลยว่าจะรอโดนอาญาทีเดียวจบ ส่วนผมเองก็บอกอันดาไว้แล้วว่ากลับไม่เกินเที่ยงคืน แต่ตอนนี้ก็เที่ยงคืนครึ่งละ แล้วดูจากสถานการณ์กำลังกึ่มได้ที่ในวงเหล้าแล้วมันก็นะ…

        “ คิดจะเหี้ยต้องเหี้ยให้สุด อ่าวชน! ”  ไอ้แฮงค์

        “ แดกให้สุดแล้วไปหยุดที่ตีน อ่าวชน! ไอ้เก๋า

        “ อ่าวชน...ก็ชนนน! เฮียภาคมองซ้ายไอ้เก๋ามองขวาไอ้แฮงค์ก่อนจะพยักหน้าตามน้ำอย่างไม่ค่อยเก็ท

        “ คือมึงกูว่า… ” ผมเตรียมจะบอกลาเพื่อน เพราะเมี่อกี๊ก้มมองนาฬิกาข้อมือมันก็เลยเวลามามากพอสมควร เลยคิดว่าจะกลับดีกว่า ..แต่ความฉิบหายมันอยู่ที่จังหวะนึงสายตารู้ทันของไอ้เก๋ามันดันตวัดมามองพร้อมทำหน้าร้าย

        “ ถ้านายกลัวเมีย นายออกจากแก๊งค์เราไปเลย อ่าวเวร..

                                       
                                     LOADING 100%
                   
                                      

                  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.828K ครั้ง

374 ความคิดเห็น

  1. #7411 akara_kirami (@akara_kirami) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 18:15
    ขำเฮียภาค เฮียจะเล่าซ้ำทำไมวะ555555555555555
    #7411
    0
  2. #6833 Mooo_Mook (@Mooo_Mook) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:09
    ฮาลั่น นายออกจากกลุ่มเราไปเลยนะ5555
    #6833
    0
  3. #6262 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 13:16
    โถ้ววววว เก๋า นั่นอดีตนายนะ เลิกกลัว รึกลัวไม่มีพรุ่งนี้ให้กบัว เลยปากกล้าอะนายยย
    #6262
    0
  4. #6260 fnnyzzz (@fnnyzzz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 03:48
    ซังงง นั่นปากหรืออะไรร ทำไมสะเทือนใจขนาดนี้55555555555
    #6260
    0
  5. #5846 Phorn111 (@Phorn111) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 12:19
    เก๋าคือไปสุดมาก55555
    #5846
    0
  6. #4938 ning1204GN (@ning1204GN) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 02:11
    อ่านมาจนถึงตอนนี้คือทำหน้ามาทุกรูปแบบแล้วอะเอาจริงนี่คือตลกตัวเองเวอร์วังจนนึงว่าตัวเองเป็นไบโพร่าver.10
    #4938
    0
  7. #4871 nnnnnn7777 (@nnnnnn7777) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 12:21
    ชอบซังว่ะกร้าวใจดี
    #4871
    0
  8. #4619 221040sb (@221040sb) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 12:01
    อ่านมานี่ชอบคาแรคเตอร์ของทุกตัวละครเลยอะ คือฮาาาา ไม่ไหวแล้ววววว55555
    #4619
    0
  9. #4399 Darkmate (@Darkmate) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 22:08
    ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #4399
    0
  10. #4062 READER ^0^ (@mamagustiung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 20:31

    อ่านสนุกมาก ยอมใจเลย เป็นอีกคนที่อยากได้ e book จ้า

    #4062
    0
  11. #4022 onnat (@onnat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 22:21
    ซัง... นาย-สุด-ยอดดดดด!!!
    #4022
    0
  12. #3986 Kan_Ca_kikikiki (@Kan_Ca_kikikiki) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 13:12
    ซังแรงมากนะ555555555
    #3986
    0
  13. #3960 Spock Hockey (@oay166) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 04:17
    ซังหนูนิ่งมาก เก๋ามีความกวน วงวารแทนเซียน 555555
    #3960
    0
  14. #3954 p2p3 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 20:25

    รอคอยเธอนานแสนนาน

    #3954
    0
  15. #3944 aum5197 (@aum5197) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 17:14
    ในที่สุดไรท์ก็มาเเล้วววว คิดถึงมากเลยเเงงงง
    #3944
    0
  16. #3941 Kwannaja_2529 (@kwannarak2529) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 12:41

    คิดถึง...มาบ่อย ๆนร้าาา

    #3941
    0
  17. #3939 I-BAM (@autchittha) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 12:31
    55556 นายออกไปเลย
    #3939
    0
  18. #3938 ▪NAMELESS▪ (@Biw-sr) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 11:09
    โว้ยย เก๋า55555
    #3938
    0
  19. #3934 0007G (@0007G) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 08:23

    5555 ขำแรง

    #3934
    0
  20. #3923 WILA-k (@WILA-kwao) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 01:53
    นายออกไปเลยยยย 555555555555555
    #3923
    0
  21. #3912 kimkimmie (@kimkimmie) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 23:13
    งื้อออออ คิดถึง5555
    #3912
    0
  22. #3911 Cherry_yoi (@viperr) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 23:04
    ชอบซังจัง 555
    สะใจมาก จัดใจดี ไม่ให้เกิดเลย
    #3911
    0
  23. #3909 kwinsupreme (@kwinsupreme) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 22:55
    ฉันคิดถึงไรท์
    #3909
    0
  24. #3904 Abyun (@byun_am) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 22:49
    อย่าทิ้งกันไปนานนะไรท์
    #3904
    0
  25. #3901 TAT47 (@TAT47) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 22:20

    ทันทุกสถานการณ์อะ55555555

    #3901
    0