❖ CHICANE วอนอยากรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 607,658 Views

  • 7,441 Comments

  • 13,574 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,169

    Overall
    607,658

ตอนที่ 13 : ❖ CHICANE วอนอยากรัก EPISODE.12 ' กำแพง ' ใจ 2 {100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57582
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3065 ครั้ง
    28 ธ.ค. 61


EPISODE.12


 ANDA’S SAY

 

         “ แต่ความรู้สึกฉันมันแน่นอนมา 3 ปี แล้วว่ะ  

         ...

         ประโยคคำพูดที่เตรียมไว้มากมายพลันได้สลายไปคนละทิศละทางเมื่อถูกคนข้างหลังชิงเอ่ยขึ้นเสียก่อน แต่นั่นไม่สำคัญเท่าสิ่งที่เขาพูดออกมาเลยสักนิด..

        เซียนเหมือนจะนิ่งเงียบไปราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง พลันสองแขนที่คล้องรอบคออยู่ก็คลายออก ฉันเลยถือโอกาสหมุนตัวหันไปมอง รู้สึกชะงักเล็กน้อยเมื่อใบหน้าเขาไม่ได้นิ่งเฉย หรือราบเรียบตามที่คิดไว้กลับกันแสงไฟที่สาดมาจากในห้องก็ขลับให้ใบหน้าที่เริ่มแดงระเรื่อของเซียนชัดยิ่งขึ้นไปอีก และภาพที่ฉายให้เห็นนี้ก็ทำให้ฉันขมวดคิ้วมอง

        “ 3 ปี คือ? ” ไม่รอช้าที่เควสชั่นสำคัญจะถูกซัดกลับไป

        “ ... ” เซียนยืนนิ่ง สีหน้าเขาเหมือนจะเขินแต่คำว่าฉิบหายกลับฉายทับอยู่บนหน้าแดงๆนั่น

        “ ชอบ? ” ความสงสัยแล่นโพล่งจี้ถามคนตรงหน้าอีกครั้ง แต่ในใจคือโคตรระทึก ทุกอย่างที่อยู่ในหัวล้วนมีเครื่องหมายคำถามประดับตบท้าย

        “ ... ” ริมฝีปากแดงติดคล้ำนั่นเม้มปากล่างแล้วปล่อยออก ก่อนจะกระพริบตาปริบๆใส่ มือใหญ่ยกขึ้นไปลูบต้นคอ เห็นดังนั้นฉันก็งงเข้าไปใหญ่

        “ ตอบดิ ไม่เก็ท งง

        “ มันก็...ถามว่าลุ้นมั้ย ลุ้นฉิบหาย มือเป็นไรทำไมต้องแกว่งไปมา ตาเป็นไรทำไมมองนู่นนี่ไม่มองกันตรงๆ แล้วนั่นเขยิบไปทำไมไกลๆ กลัวฉันกัด?

        “ อะไร มีไรพูด ชอบก็บอกชอบ เคลียร์ๆ เป็นครั้งที่สองที่ฉันถามหลังจากตอนอยู่ใต้ตึกวันนั้น เพราะครั้งแรกฉันอาจจะคิดว่ามันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ แต่ถ้ามีครั้งที่สอง ..คำว่าจริงมันก็อยู่ไม่ไกล

        “ ... ”  แต่ความอาการใบ้แดกของคนตรงหน้ามันกลับทำให้ฉันนึกหงุดหงิด พลางถอนหายใจผายมือโบกทำนองว่าเออช่างแม่งก็ได้วะ ไม่บอกก็ไม่บอก ไม่อยากรู้แล้วก็ได้ กะอีแค่สารภาพมาว่าชอบถ้ามันจะพูดยากขนาดนั้น ฉันชักสายตาคาดคั้นกลับมาก่อนจะหมุนตัวเตรียมเข้าไปในห้อง แต่ทว่า

        “ บอกแล้วจะปฏิเสธ.. เซียนเอ่ยรั้งพร้อมกับเว้นช่วง ตาคมที่ก่อนหน้ามองอย่างอื่นเบนกลับมาสบกันนิ่งลุ้น

        “ ? ”

        “ จะโดนปฏิเสธเหมือนวันนั้นมั้ย ประโยคท้ายน้ำเสียงดูแผ่วลงราวกับไม่มั่นใจ แต่ถ้าพูดมาแบบนั้นฉันก็เก็ททันที

        “ แล้วคิดว่าไง

        " ... " ตาคมจ้องมองอย่างลุ้นคำตอบ

        “ ปฏิเสธ ฉันตอบหน้าตาย แต่นั่นกลับทำให้ผู้ชายตรงหน้าใจหวิวได้ไม่หยอก เห็นดังนั้นพลันมุมปากมันก็ยกขึ้นอย่างเสียไม่ได้ ไม่รู้จะขำหรือไม่ชินดี ที่ไอ้เสือกะล่อนนี่หงอยเป็นหมา“ ..ดีมั้ยนะ? ” ฉันเว้นช่วงคืน

        “ ขนาดนี้แล้วป้ะวะ เซียนโอดครวญ

        “ ก็ไม่อยากเจ็บอีกป้ะวะ ฉันก็โอดครวญกลับ

        “ กลัวเจ็บทำไมตอนนี้ ไปกลัวอีกทีตอนคลอดลูกนู่น เชี่ยแม่ง.. มามุขนี้ฟีลอารมณ์ฉันก็พังครืนลงไปดิ

        “ ปากเก่ง คิดได้ไงวะ...

        “ ของมันแน่ เขาไหวไหล่ ไม่รู้เรียกว่าเป็นความเคยชินได้หรือเปล่า เวลาแบบนี้พอเรากวนตีนกันทีไร ที่กดดันมามันมักจะแป็กหมดเลย.. เห้อม

        “ เฉไฉป้ะ ? ”

        “ เรื่อง

        “ 3 ปี แววตาฉันจ้องนิ่งอีกรอบ คราวนี้องค์แม่ประทับจริงจังละ ไม่รอช้าเลยที่จะดึงประเด็นเข้ามาอีกรอบเพื่อไม่ให้เขาได้เปลี่ยนเรื่อง ไม่จ้า จะมาเนียนแบบนี้ไม่ได้ มันไม่น่ารัก

        “ ก็ชอบ คราวนี้พูดว่ะ มาว่ะ

        “ 3 ปี? ”

        “ อันนี้คิดเอา เซียนตัดจบด้วยการเดินผ่านหน้าฉันไป แต่ก่อนจะก้าวเข้าผ่านไอ้หน้ามึนนี่ก็ไม่วายยกฝ่ามือใหญ่มาผลักหน้าผากฉันเบาๆทีนึง แล้วทิ้งให้ยืนเหว๋ออยู่อย่างนั้น ..เหมือนจูงมือข้ามถนนแต่รู้ตัวอีกทีก็ยืนเด๋ออยู่กลางทางม้าลายคนเดียวอ่ะ  งี้ก็ได้? ฟัค..

 

 

หลายวันถัดมา

 

        SIAN: ไปดื่มนะ

 

        เสียงจากข้อความไลน์เด้งขึ้นในขณะที่ฉันกำลังนั่งดูทีวี ตาคมละจากจอก่อนจะตวัดไปมอง ข้อความที่ปรากฏไม่ได้ทำให้แปลกใจอะไรมากแต่ก็เอื้อมไปหยิบมากดเข้าแอปเพื่อตอบกลับ

 

        ANDA: แล้ว ?

        SIAN: อยากบอก

 

        เห็นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะคว่ำปากแกมหมั่นไส้เล็กน้อย นี่ก็ปาเข้าไปเป็นอาทิตย์กว่าหลังจากวันนั้น ฉันเปล่าตอบตกลงว่าจะกลับไป แต่ความเคืองใจก็ไม่ได้มีอยู่แล้ว ส่วนเซียน เขาไม่ได้เร่งรัดอะไร เพราะก็รู้ว่ายังไงก็บังคับฉันไม่ได้อยู่ดี เราไม่ได้อยู่ในสถานะที่เรียกว่าแฟนเหมือนอย่างก่อน ก็แค่..ไม่ได้ตึงใส่กันแล้ว

        แต่ที่ร้ายที่สุดคือการที่ไอ้ตัวหน้ามึนนั่นถือโอกาสตีเบลอแทรกตัวเองเข้ามาในวงจรชีวิตฉันอีกครั้ง ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าที่เซียนทำตัวเหมือนแฟนมากกว่าตอนที่คบกันเสียอีก จากที่ไปไหนมาไหนไม่บอกเดี๋ยวนี้เด้งไลน์มาบอกยิกๆอย่างกับรายงานประจำวัน เรื่องบางเรื่องอย่างเช่นลงไปนั่งเล่นกับฮั่งตู๋หน้าเซเว่นใต้ตึก คือไม่จำเป็นต้องบอกก็ยังอุตส่าห์บอก เดี๋ยว..ทำไมรู้สึกว่าตัวเองขิงวะ ไม่ดิ ไม่ใช่หลัว ไม่ขิง!

 

        ANDA: เรื่องนายสิ

        SIAN: ดูทีวีอยู่หรอ

        ANDA: รู้ได้ไง

        SIAN: เก่ง

        ANDA: เดา

        SIAN: ก็มองอยู่ตลอด

 

        ข้อความล่าสุดทำเอาคิ้วฉันย่นหากัน ไม่รู้ทำไมเขาชอบใช้คำนี้บ่อยจัง พูดทีไรนึกถึงอี 3 ปี นั่นทันที เอาแบบง่ายๆที่ฉันไม่สงสัยอะไรมาก คือไอ้บ้านั่นเล็งมา 3 ปีป้ะ ไม่รู้ดิ ฉันก็ไม่ได้คิดเยอะ ถ้าชอบก็คือชอบ จบ แค่นั้น จะนานแค่ไหนมันก็ชัดเจนอยู่แค่คำนี้อ่ะ ถ้ามันมีดีเทลอะไรมากกว่านั้นอยากบอกเมื่อไหร่ก็คงบอกเอง เพราะฉันไม่ชอบเซ้าซี้ มันยุ่งยาก แต่ถ้าทำตัวแย่ใส่อีกก็คือจบไม่ฟังอะไรอีก โอกาสมันไม่ควรมีเกินครั้งที่สอง เพราะหลังจากนั้นคือสันดานไม่ใช่ความผิดพลาด

 

        ANDA: เป็นผี ?

        SIAN: *ผัว

        ANDA: ...

        ANDA: ไม่ได้พิมพ์ผิด

        SIAN: นอนตอนไหน

 

        ฉันละสายตาจากข้อความล่าสุดพลางช้อนมองเวลาที่อยู่แถบบนจอมือถือที่บ่งบอกว่าพึ่งจะสองทุ่มเศษๆ

 

        ANDA: ดึกหน่อย วันนี้ติวกลุ่ม

        SIAN: กับใคร

        ANDA: เพื่อนไง

        SIAN: มีผู้ชายด้วยมั้ย

        SIAN: กลับดีป้ะวะ

 

        เซียนตอบกลับเร็วมากหลังจากส่งข้อความไปบอกไม่ถึงนาที ที่ถามแบบนี้เพราะสองวันที่แล้วก็มีนัดติว สถานที่คือห้องฉันเพราะอยู่ใกล้มอ.ที่สุด แล้วที่เรียนด้วยกันมันก็ไม่ได้มีแค่ผู้หญิง เพื่อนผู้ชายเองก็มีแต่มันก็ไม่มากเลยรวมกันติว แล้วไอ้คนในแชทนี่พอเห็นผู้ชายเดินเข้าห้องฉันเป็นไม่ได้ เก็กหน้าขรึมตีเบลอมานั่งแยกเขี้ยวจนเพื่อนฉันสั่นเป็นเจ้าเข้ากันหมด

 

        ANDA: ไม่มี ไม่ต้องมา

        SIAN: แน่ใจ ?

        ANDA: ยุ่ง ดื่มไป

 

        ฉันจบบทสนทนาแค่นั้นก็ปิดหน้าจอมือถือแล้ววางไว้ที่เดิม เพราะเวลานี้มันก็ใกล้ที่อีพวกสามตัวบาทจะมากันแล้ว

 

        ก็อกๆๆๆ

 

        สเต็ปการเคาะเหมือนเจ๊ไฝมาเก็บค่าเช่าหอแบบนี้แน่ชัดเลยว่าเป็นอีเจนนี่ คิดถึงปุ๊บ ก็มาถึงปั๊บ ไม่ต้องเปลืองธูปมาจุดเรียกให้ยากเลยจริงๆ เพราะเลเวลระดับเพื่อนฉันนี่มันก็จัดว่าเฮี้ยนพอตัว พลันได้ยินดังนั้นร่างกายก็ดึงตัวลุกขึ้นจากโซฟาตัวยาวเดินไปยังประตูห้อง

        “ เซย์ไฮ คมบังวะค่า ชะนี เสียงดี๊ด๊าสาดใส่หน้าทันทีที่ฉันเปิดประตูออก ไม่รอให้อันเชิญ อิผีสามตัวนี่ก็ลอยผ่านผ้ายันต์ที่แปะหลังประตูเข้ามาอย่างง่ายดาย เห็นแล้วก็อดที่จะผ่อนลมหายใจทิ้ง ก่อนจะเดินเฉื่อยทิ้งท้ายตามเข้ามาเสียไม่ได้

        “ วันนี้ถึงกี่ทุ่ม ฉันถามพลางเดินไปหยิบโต๊ะญี่ปุ่นขนาดนั่งล้อมวงกันได้เป็นสิบคนมากางโดยที่มีอิเป้ยกช่วย อิเจนนี่แยกชีทกับเลคเชอร์ ส่วนอิเมี่ยง รายนั้นเดินเข้าครัวไปเตรียมของว่างก่อนเลยติวก็ยังไม่ติว ไม่รู้มันรีบหรือมันหิว ..แต่ก็น่าจะเป็นอย่างหลัง

        “ ซัก 5 ทุ่ม ไม่เอาโต้รุ่งละ สมองน็อคอิสัส ลืมสิ้นเลยเจ้าค่ะ อิเจนหันมาตอบพร้อมใช้มือกุมขมับประกอบคำพูด ก่อนจะก้มลงไปแยกชีทกับเลคเชอร์ต่อ

        “ ต๊าย!  ให้กูได้แหม!  ชั่งกล้าพูด! สมองน็อคแต่ติดท็อปตลอด มึงหยั่มมา อิเจน อิชะนีกลับกลอก! ไม่ทันไรเสียงแหลมปนห้าวของตุ๊ดหนึ่งเดียวในนี้ก็ได้หันไปกระแทกเสียงแว้ดด้วยความหมั่นไส้แบบเต็มพิกัด

        “ ฟลุ๊กก็ได้แมะบางที

        “ ฮึ ฟลุ๊กบ้านป้าหล่อนสิตั้งหลายครั้ง! อันนั้นมันเรียกเก่งแล้วอิฟาย ฟลุ๊กนั่นต้องใช้กับอิเมี่ยงโน่น

        “ อ่ะ ละเกี่ยวไรกะกูเหนี่ย คนถูกโยงถือของว่างมาเต็มสองมือ เมื่อได้ยินก็โพล่งแย้งหน้ามุ่ย

        “ ก็เขาเครียดกันแทบตายกูหันไปมึงยังจ้ำจี้มะเขือเปาะแปะเสี่ยงข้ออยู่เลย ไหนจะนับนิ้ว ไม่ติดว่าสอบอยู่กูก็อยากจะยื่นนิ้วเท้าให้เลือกอีกแรง ตุ๊ดล่ะเพลีย

        “ หูย อย่ามาดูถูกกกก จ้ำจี้กูทำให้ผ่านมานักต่อนัก อย่างขลัง ว่าจบมันก็ยกนิ้วโป้งชูว่าเยี่ยมด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนจะหยิบขนมเข้าปากไป

        “ กูเลยว่าฟลุ๊กไง มาติวอิสัส เลิกแดก !

        หลังจากนั้นทั้งห้องก็ตกอยู่ในสภาวะจริงจังกับการอ่านและยัดความรู้เข้าสมอง  ในกลุ่มเรียนดีสุดก็อิเจนถึงมันจะชอบบ่นว่าทำไม่ได้ รองลงมาก็เป็นฉันกับปูเป้ที่ไล่เลี่ยกัน ส่วนก็อิเมี่ยง นอกจากวันนี้กินอะไรดีกับจะกดบัตรคอนฯได้มั้ย ...ฉันก็ไม่เคยเห็นมันเครียดอะไรเลย

        ....

        เวลาล่วงเลยมาจนถึงที่บอกไว้ ต่างคนต่างก็เริ่มพะอืดพะอมกับตัวอักษรญี่ปุ่นที่เริ่มละลานตา เราจึงหยุดมันลง แล้วหันมานั่งชิลล์กินของว่างที่เดินไปเอามารอบที่สามเพราะลำพังอิเมี่ยงกินคนเดียวก็ปาไปแล้วสองรอบ

        “ มึงกลับไปคบกับเซียนแล้วอ่อวะ? ” เมื่อยามว่างมันก็ต้องมีหนึ่งคนในกลุ่มที่เปิดประเด็นให้ได้ฝอยฟดขึ้นมา ซึ่งนั่นก็อิเจนนี่เจ้าเก่านั่นแหละ

        “ ไม่อ่ะ ฉันไหวไหล่ตอบ พลางหยิบนู่นนี่กิน

        “ อ้าว เมื่อสองวันก่อนยังมานั่งคุมแจเลย นี่ขนาดแค่ติวเองนะ

        “ ไม่ได้คบ แค่ไม่ได้ตึงใส่กัน แล้วอีกอย่าง ทุกวันนี้ฉันก็ไม่ได้ไปเรียนกับเขาแล้วด้วย เหยียบไปเองสบายใจสุด เรื่องบูลลี่ก็ไม่มีละ แล้วคงไม่มีใครกล้ามีอีกหรอก เพราะมีวันนึง หนึ่งในวันที่ฉันพึ่งเลิกกับเซียนนั่นแหละ จำได้ว่าเป็นวันนั้นของเดือนด้วยมั้ง ถ้าฉันเป็นประจำเดือนอารมณ์มันจะร้ายกว่าปกติมากถึงมากที่สุด พอโดนสะกิดนิดหน่อยไม่มือก็ตีนอ่ะที่สวนไปก่อน อีกนัยก็เบื่อพวกใจกากแต่ปากเก่งที่ชอบเปรี้ยวไม่ดูตัวเองด้วย บางคนตัวเท่าลูกกอกหมายังกล้ามาบวก ก็เลยจัดให้งามๆสมกับความว้อนท์

        ที่ให้ค่าก็เพราะอยากให้เข็ด ฉันไม่ชอบมีเรื่อง เพราะสำหรับฉันการใช้ชีวิตโดยที่ไม่สร้างศรัตรูคือการอยู่เป็นฉะนั้นไม่มีเรื่องกับใครมันก็ตอบโจทย์ แต่บางคนอ่ะแค่คำพูดอย่างเดียวมันก็ไม่ทำให้สำนึก ใช่มั้ยล่ะ?

        “ ไม่ได้คบ แล้วสถานะไหนวะ? ” อิเป้ขมวดคิ้ว

        “ ไม่รู้ แต่ไม่ได้คบ

        “ ลดเหลือแค่คนคุยป้ะ อิเมี่ยง

        “ ไม่รู้ดิ

        “ เอ้าอีห่า มึงรู้อะไรบ้างเนี่ย ได้ยินดังนั้นอิเจนก็หน้าง้ำคิ้วขมวดใหญ่ สองตาจ้องมาที่ฉันเพื่อหาคำตอบไขความอยากเผือกของตัวเองไม่ลดละ

        “ มันก็เรื่อยๆมั้ง แต่กูไม่คบ ฉันตีหน้านิ่งพร้อมไหวไหล่ตอบแบบไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก

        “ ทำไมไม่คบ อิเป้

        “ กูสวยไง สะบัดผมทีนึงก่อนปรับสีหน้าพร้อมยกยิ้มพราวตอบอย่างมั่นๆ

        “ โอ้ะโห...ใช่เวลาหงายการ์ดมั่นหน้ามั้ยอิเวร แน่นอนว่านั่นทำให้ตุ๊ดเบ้ปากอย่างหน่ายใจได้ไม่ยาก

        “ ก็ทำไมอ่ะ ก็เลือกได้ป้ะ กูต้องเป็นฝ่ายถูกเลือกอย่างเดียวหรอ ก็ไม่นะ ทนได้ก็ทน ทนไม่ได้ก็แล้วแต่ เกร๋ๆ ว่าจบฉันก็ตีคิ้วตบท้ายก่อนจะหยิบขนมขึ้นมากินสบายๆ คำพูดดูน่าตบเนอะ แต่คือเกิดเป็นผู้หญิงทั้งทีอ่ะ มันก็ต้องเล่นตัวให้เป็นหน่อยไง ง่ายไปมันก็ไม่สนุกสิ ชิปร๊ะ!

        [ เอาละเว้ย มาว่ะๆ ] ฉับพลันเสียงหนึ่งก็โพล่งขึ้น ก่อนจะตามมาด้วยอิเจนนี่ที่ยกมือถือหน้าจอแสดงใบหน้าใครบางคนอยู่ เป็นใครไม่ได้นอกจากดีน นั่นทำให้ฉันขมวดคิ้วหนักอย่างหงุนงงกับวิดีโอคอลที่เด่นหราประจันหน้าอยู่ตอนนี้

        [ เอื้ออ ทนได้ก็ทนนน ! ] ตามมาด้วยเสียงของแฮงค์ที่เล็ดลอดเข้ามาแซวเสียงดัง

        [ ทนไม่ได้ก็แล้วแต่ เกร๋ๆอ่ะ มึงเข้าใจป้าว เชรดดด! มันเด็ด มันได้! ] ต่อด้วยเสียงของเก๋า

        [ มึงไม่ได้เลือกได้คนเดียวว่ะ ] ถ้าจำไม่ผิดนี่ก็เสียงน่านเหนือ

        [ งานช้างแล้วมั้ยล่ะเมิง ฮ่าๆ อ้าว! ไอ้สัส ไปไหน ]

 

        ทุกคนล้วนหันไปแซวบุคคลที่อยู่ในนั้นแต่เสียงมันก็เล็ดเข้ามาให้ได้ยินชัดแจ๋วมาก แปลกใจอยู่อย่างก็คือทำไมมันได้ยินชัดนี่แหละ ไปดื่มมันก็ต้องมีเสียงเพลง ไม่ก็ดนตรีแทรกเข้ามาสิ..?

        “ อะไรวะ ? ” ไม่รอให้ใบหน้าผุดเครื่องหมายคำถามไปมากกว่านี้ฉันก็โพล่งถาม เจ้าของมือถืออย่างอิเจนไม่ตอบหากแต่ยิ้มแห้งให้แทน

 

        ปัง!

 

        “ เชี่ย! ฉันสะดุ้งแรงพร้อมกับเผลออุทานคำหยาบเสียงดัง เพราะจู่ๆประตูห้องก็ถูกเปิดออกกระแทกแล้วกำแพงแรงมาก ทุกสายตาในห้องหันควับไปมองต้นเหตุ แต่ก็ปรากฏ..

        “ ทนโว้ย ! สีหน้ามุ่งมั่นประกาศกร้าวลั่นห้องด้วยการกระทำที่ไม่อ่อนโยน ฉันนิ่งอึ้ง สมองประมวลผลไม่ทันกับสถานการณ์ปุ๊ปปั๊บแบบนี้ มีแค่เสียงเอ่ยอย่างตกใจของอิเป้ที่นั่งอยู่ข้างกันดังเข้ามาในโสทประสาทให้ได้ยิน

        “ ดุจังมึงว่าป้ะ

 

        นั่นดิ..

        ทุกคนในห้องมีอาการไม่ต่างจากฉัน ทุกอย่างเงียบ เพราะมัวแต่จูนสายตาไปยังคนมาใหม่ นานเป็นนาทีที่ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกจากปากใคร...

 

        กรุบๆๆๆ

 

        ...เออ ยกเว้นเสียงเคี้ยวขนมของอิเมี่ยง

 

        เหมือนว่าเขาจะพึ่งรู้ตัว และเมื่อนึกอะไรขึ้นได้ม่านตาคนเรามันจะขยาย เซียนเริ่มลนลานริมฝีปากแดงคล้ำสบถอะไรบางอย่างกับตัวเอง ก่อนจะยกมือขยี้ผมจนยุ่ง คิ้วขมวดชนกันเป็นปม มึนสุดคือหลังจากนั้นเจ้าตัวก็เดินกลับไปที่ห้องตัวเองเฉยเลย

 

        อะไรวะ?

 

 

00.20 น.

 

        เข็มนาฬิกาตวัดมาบรรจบกับที่กะเอาไว้ก็ได้เวลาที่พวกแรดทั้งหลายต้องกลับถิ่น ฉันเดินลงมาส่งพวกมันที่ใต้ตึก พวกดีนเองก็ลงมาด้วยเช่นกัน เห็นแบบนั้นฉันก็ถึงบางอ้อจ้า แม่งอยู่กันครบแกงค์เลยทั้งดีน เก๋า แฮงค์ น่านเหนือ แสดงว่าเรื่องออกไปดื่มนี่คือโจ๊ก แล้วแบบต้มฉันซะเปื่อยทั้งเพื่อนแลผัวเพื่อน

        รถเคลื่อนออกไปทีละคันโดยที่มีฉันยืนโบกมือย๋อยๆอยู่หน้าเซเว่น สังเกตแต่ละคนแลดูมีผู้มารับและไปส่งกันทั้งนั้นแต่ก็เว้นอิเมี่ยงไว้คนนึงอีกแล้วที่นั่งแกร็บกลับ ตอนแรกฉันว่าจะโทรหาเฮียครามให้มารับมันแต่ก็ลืมไปว่าเขาเลิกกันแล้ว บวกกับเดี่ยวนี้พูดชื่อพี่ชายตัวเองไม่ได้เลย มีหวังได้โดนถุงขนมปลิวเฉียดหัวเอา

        เมื่อเสร็จภารกิจฉันก็หมุนตัวกลับเพื่อจะเดินขึ้นหอ แต่สายตาก็ดันไปปะทะกับร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างหลัง มือข้างนึงที่ถือไอศกรีมโคนรสช็อคโกแลตถูกยื่นมาตรงหน้า นั่นทำให้ความหงุนงงทาบทับใส่ใบหน้าฉันได้ไม่ยาก

        “ กินติมกัน เซียนเอ่ยชวนหน้าตาย ไม่รอให้ตอบแต่กลับมัดมือชกด้วยการเดินสบายมาคล้องคอฉันทั้งที่ถือไอศกรีมอยู่ในมือให้เดินไปนั่งที่ม้านั่งหน้าเซเว่นด้วยกัน ฉับพลันไม่วายยื่นรสช็อกโกแลตให้ ทางนี้ก็รับมาถือไว้อย่างไม่เก็ท

        “ เป็นไรอ่ะ ฉันขมวดคิ้วปรายตาไปมองคนข้างๆ ที่พอนั่งปุ๊บก็ยกไอศกรีมสตรอว์เบอร์รีของตัวเองขึ้นลิ้มรสทันทีส่วนตาก็มองตรงหาได้มองหน้าฉัน

        “ ผัวเธอไง ” ..เอาที่ถืออยู่ในมือนี่ทิ่มหน้าคนพูดได้มั้ย

        “ สาระ ฉันกรอกตาก่อนจะหันไปเอ่ย ก็มาแปลกแบบเนี๊ยะ เลยถามไง

        “ อยากกินไอติมมันต้องมีสาระด้วย? ”

        “ ชอบกินรสสตรอว์เบอร์รีหรอ เนื่องด้วยความขี้เกียจจะกวนตีนกลับฉันแลยตัดปัญหาด้วยการเอ่ยถามเสียงเรียบเพื่อเปลี่ยนเรื่องแทน กวนกันเดี๋ยวมันยาว ง่วง

        “ ไม่ชอบ เขาตอบแต่ก็ยังเลียไอศกรีมต่อแบบเอื่อยๆ สีหน้าไม่ได้อร่อยอะไรมากมาย

        “ แล้วจะกินทำไม ฉันขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ แต่ก็หันกลับมามองไปข้างหน้าพลางลิ้มรสช็อกแลตที่อยู่ในมือบ้าง ถือว่าไอ้บ้านี่ฉลาดเลือกและเดาได้ดีเลยนะเนี่ย รสช็อกโกแลตนี่รสชาติโปรดฉันเลยแถมยี่ห้อยังโดนไปอีก เอาจริงๆคือฉันชอบกินไอศกรีมมากเลยนะต้องมีติดตู้เย็นตลอด แต่มันหมดมาสองสามวันแล้ว ไม่ได้ไปซื้อมาตุนซักที

        “ ในเซเว่นยี่ห้อนี้มันเหลืออยู่รสเดียว

        “ แล้วชอบกินรสไหน

        “ ช็อกโกแลต

        “ อ้าว ได้ยินดังนั้นมือที่กำลังจะยกไอศกรีมขึ้นมากินอีกครั้งก็ได้ชะงักค้าง ชอบรสช็อกโกแลต แล้วที่ฉันถืออยู่นี่..

        “ แต่สตรอวเบอร์รีก็ไม่ได้แย่ ” ..แน่หรอเซียน ที่ฉันเห็นตอนนี้คือนายเป็นคนที่กินไอศกรีมด้วยใบหน้าที่โคตะระเฉยที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาเลย ฟีลแบบไม่อร่อยแต่ก็กินได้ทำนองนั้น..

        “ ฉันก็ชอบกินนะรสสตรอวเบอร์รี

        “ แต่เธอชอบกินช็อกโกแลตที่สุด

        “ รู้ได้ไง ฉันละสายตาจากเบื้องหน้าหันมาช้อนตามองคนข้างๆด้วยสีหน้าแปลกใจนิดหน่อย เพราะฉันไม่เคยบอกเขา ไม่เคยบอกเรื่องจุกจิกอะไรแบบนี้

        “ ก็มองอยู่ตลอด

        “ พูดประโยคนี้อีกละ สิงอยู่กำแพงห้องฉันหรือไงถึงรู้น่ะห้ะ

        “ เป็นไปได้ก็อยากจะสิงเธออยู่

        “ ในหัวคิดเป็นแต่เรื่องแบบนี้หรอ เชื่อเขาเลย

        “ เรื่องแบบนี้ก็มีแต่เรื่องตัวเองทั้งนั้นแหละ ไม่พูดเปล่ามือใหญ่ก็ถือวิสาสะเอื้อมมาผลักหัวฉันโคลงไปด้านข้างเบาๆแล้ววางประทับค้างไว้อยู่แบบนั้น  นี่ก็ดึกแล้วด้วยไอเย็นในอากาศก็มีอยู่ระดับรึงแถมยังนั่งกินไอศกรีมอยู่แท้ๆ แต่ทำไมมันร้อนนักก็ไม่รู้..

        “ พูดมาก ฉันปรามเสียงเบาพลางเสมองนู่นนี่ไปเรื่อย เมื่อรู้สึกว่ามือใหญ่ยังไม่ผละออกจากหัวสักทีก็เลยเอื้อมขึ้นไปแกะออกแบบเก้อๆ แต่กลับกลายเป็นว่าเขาเปลี่ยนตำแหน่งจากวางมือไว้บนหัวแล้วจับมือฉันลงมากุมแทน ความอุ่นที่แผ่ออกมาจากฝ่ามือใหญ่ที่กอบกุมไว้ทำให้ฉันรู้สึกประหม่าแปลกๆ พลันไม่กล้าหันไปมองแม้แต่เสี้ยวหน้าเจ้าของความอบอุ่นนี้ซะงั้น ไม่เข้าใจตัวเอง มากกว่านี้มันก็เจอมาแล้วป้ะวะ อย่าบอกนะว่าเขินกับอีแค่จับมือ…


          

                    LOADING 100%
                   




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.065K ครั้ง

368 ความคิดเห็น

  1. #7405 akara_kirami (@akara_kirami) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 13:32
    ตอนนี้น่ารักมากก
    #7405
    0
  2. #6265 jdearza (@jdearza) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 16:52
    ทนได้ก้อทน
    #6265
    0
  3. #6259 fnnyzzz (@fnnyzzz) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 03:33
    กรี๊ดดดดดดดดดดด โอ้ยตั่ยล๊าวววววววว ไม่อ่อนโยนต่อใจเล้ยยยย
    #6259
    0
  4. #4870 nnnnnn7777 (@nnnnnn7777) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 12:13
    อู้ยยยไม่ชอบอต่ก็กินด้วยยยยเขิงง
    #4870
    0
  5. #4102 DonllaR (@emmy369) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 00:03
    คิคิคิ
    #4102
    0
  6. #3788 ป้าปาล์ม (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 08:21

    สนุกมากจ้า

    #3788
    0
  7. #3533 sone9Pp (@sone9Pp) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 07:48
    ชอบชาวแก็งค์ 55555555
    #3533
    0
  8. #3531 Thensan (@Thensan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 07:04
    สู้ๆนะไรต์ เราเองก็เรียนเยอะมากเหมือนกัน ปีหน้าก็จะต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัย ปีนี้เลยทำได้เเค่ติวๆ อ่านๆ เรียนๆ ดีนะที่ผ่อนคลายมาอ่านนิยายได้
    #3531
    0
  9. #3521 mintzz0129 (@mintzz0129) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 10:28
    มาค่ะๆๆๆ ต้องทนละนะเซียน เค้าไม่ได้ถูกเลือกอย่างเดียวค่ะ เค้าก็เลือกได้เหมือนกันค่ะะะะะะะะ ชอบบทนางเอกแบบนี้จัง
    #3521
    0
  10. #3478 aum5197 (@aum5197) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 09:44
    เเงงงง น่ารักมากเลยยยยย สู้ๆนะคะไรท์
    #3478
    0
  11. #3437 Kan_Ca_kikikiki (@Kan_Ca_kikikiki) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 04:57
    น่ารักไงเลยเขินนนเซียนทำตัวน่ารักใส่ไงงง555555 สู้ๆนะคะไรท์เดี๋ยวมันก็ผ่านไปหมายถึงสอบ5555556655 รอได้ค่ะสู้ๆ^^
    #3437
    0
  12. #3399 CUPPINGCAKE (@CUPPINGCAKE) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 22:15
    มาาแว้ววววว
    #3399
    0
  13. #3398 nunie_pwt (@nunie_pwt) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 22:14
    อิเซียนมีควัมน่ารัก อยากเห็นเค้าสวีทกันเยอะจังเลยค่า
    #3398
    0
  14. #3396 mameaw2540 (@mameawcitty) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 21:55
    สู้ๆน้าา รออ่านและเปนกำลังใจให้น้าา
    #3396
    0
  15. #3393 WIWAz (@WIWAz) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 20:04
    อีเซียนกินไอติมสตอเบอร์รี่ ช่างขัดกันมากถึงมากที่สุด
    #3393
    0
  16. #3392 DaRinn-ni (@jsjsjshh63) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 19:50
    สู้ๆนร้าา
    #3392
    0
  17. #3391 jsp1012 (@jaycri) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 19:28
    คิดถึงไรท์มากเยย
    #3391
    0
  18. #3390 preeyapatong (@preeyapatong) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 19:16
    รอทุกวันจร้า
    #3390
    0
  19. #3389 ChonchichaS (@ChonchichaS) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 18:58
    สู้ๆค่ะไรท์
    #3389
    0
  20. #3387 -tungmay- (@21210) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 17:56
    รออออออ
    #3387
    0
  21. #3386 7346 (@missinn98) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 17:25
    คิดถึงงงง เซียนน่ารักกกกก
    #3386
    0
  22. #3384 taey6070 (@taey6070) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 16:42
    สู้ๆค้ะค่าา
    #3384
    0
  23. #3383 np11149 (@np11149) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 16:36

    รอได้เสมอจ้าาาา
    #3383
    0
  24. #3382 TAT47 (@TAT47) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 16:19

    ตารางชีวิตไรท์ยุ่งมาก 5555555 สู้เด้อ เป็นกำลังใจให้ค่ะ นิยายสนุกมากๆ

    #3382
    0
  25. #3381 suchada_marprang (@suchada_marprang) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 15:47
    คิดถึงงงงง ไม่ต้องเครียดนะ อัฟตอนไหนก็ได้แหละเรารอได้ขอแค่อย่าเทก็พอ นิยายสนุกๆถูกจริตเราแบบนี้หายากกก อย่ากดดันตัวเองยะ สู้ๆ เรื่องเรียนด้วยย
    #3381
    0