❖ CHICANE วอนอยากรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 607,681 Views

  • 7,441 Comments

  • 13,574 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,192

    Overall
    607,681

ตอนที่ 12 : ❖ CHICANE วอนอยากรัก EPISODE.11 ' กำแพง ' ใจ 1 {100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48644
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2547 ครั้ง
    28 ธ.ค. 61



EPISODE.11


   ANDA S’ SAY

 

        ...หรือว่าละเมอ?

 

        ฉันเลิกคิ้วพลางคิดในใจ ปลายจมูกฝังลงกับแผงอกที่แน่นไปด้วยมัดกล้าม ถึงอยากจะเบือนหน้าหนีแต่กลิ่นน้ำหอมอย่างผู้ชายแมนๆนี่ก็ไล่ต้อนมาแตะเข้ากับจมูกอยู่ร่ำไป ลมหายใจกรุ่นร้อนเป่ารดลงมาที่หัวพร้อมกับแรงกระชับกอดที่เริ่มจะแน่นเข้าไปทุกที นึกดีใจที่แขนสองข้างเป็นป้อมปราการขวางกั้น ไม่งั้นหน้าอกที่อยู่ภายใต้เสื้อยืดตัวโคร่งนี่ได้สัมผัสกับอกแกร่งของเขาชนิดที่..เนื้อแนบกล้ามกันเลยทีเดียว

        สองมือวาดไปตามแผ่นอกแกร่งก่อนจะใช้แรงดันตัวเองออก แต่ราวกับร่างกายตอนนี้ของเราเป็นแม่เหล็กขั้วบวกขั้วลบที่ดันออกแค่ไหนแต่ก็จูนกลับมาแนบชิดกันเหมือนเดิม นั่นทำให้ฉันเริ่มย่นคิ้วอย่างรู้สึกขัดใจ ..ขนาดป่วยแล้วยังมึนได้อีกนะ

        “ ... ”  จะผลักก็ผลักไม่ออก จะถีบก็กลัวตื่น ชั่งเป็นสถานการณ์ที่ให้ฟีลแบบซีรี่ย์เกาหลีไปอี๊ก... แต่คือแม่งไม่ได้ฟินด้วยเลยเว้ยแก ตึงใส่กันอยู่แล้วจู่ๆตื่นมาเจอสภาพที่ฉันเช็ดตัวให้แล้วเสร็จสับ แถมยังมานอนกอดอีก เคอบั่บ…

        “ อื้ม.. เสียงแหบต่ำครางขึ้นในลำคอ ฉับพลันช่วงล่างตรงบริเวณขาฉันก็หนักอึ้ง เมื่อรู้สึกว่ามีอะไรมาพาด.. เอาจริงดิ? แค่แขนยังแกะออกยากฉิบหายอยู่แล้วนะ ฉันเม้มปากแน่นอย่างคิดอะไรไม่ออก แต่เมื่อกี๊ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่าเพราะรู้สึกเหมือนว่าเลือนผมถูกลมหายใจข้างบนนั่นฝังจมูกลงมาสูดดม แต่มันแผ่วเบามากเสียจนฉันนึกว่าคิดไปเอง

        “ ส๊าธุ ถ้าต้องนอนในสภาพนี้ยันเช้า ..จะไม่มีผัว! ด้วยความที่คิดอะไรไม่ออกมันจึงเป็นบ่อเกิดของความทำอะไรที่สิ้นคิด แล้วก็ไม่คิดว่า..

 

        พรืด! ตุบ!

 

        “ โอ้ะ! ” .. มันจะได้ผลด้วย

        ทันทีที่สิ้นเสียงบนบานศาลกล่าวอย่างลอยๆของตัวเอง แขนที่กอดรัดส่วนบนไว้แน่นหรือแม้แต่ขายาวๆที่เหวี่ยงมาก่ายไว้ของไอ้หน้ามึนเมื่อครู่ ทุกอย่างคลายออกหมดจนเป็นเหตุให้ร่างฉันหล่นตุบลงสู่พื้นข้างล่างอย่างเร็ว

        หลังจากแรงเจ็บที่บั้นท้ายกระแทกพื้น ฉับพลันความเอ๋อแดกระดับสิบมันก็คลืบคลานเข้ามาฉาบไปทั่วใบหน้าอย่างเสียไม่ได้

 

        ปากศักดิ์สิทธิ์อะไรเบอร์นี้..!?

 

        ตกใจเลยนะเนี่ย แม่เจ้า.. ฉันย่นคิ้วอย่างนึกฉงนก่อนจะผุดลุกขึ้นใช้มือทาบอกแล้วกวาดตามองไปรอบห้องอย่างหวาดระแวง มันอาจจะมีพลังงานบางอย่าง..ก็เป็นได้ วลีเด็ดจากรายการนึงที่เคยดูได้ผุดขึ้นมาในหัวให้ได้สิน่า ไม่หรอก มันไม่มี มันไม่ใช่ มันบังเอิญ..!

        ฉันสะบัดสตอรี่ต่างๆที่มะรุมมะตุ้มเข้าหัวไม่หยุดออกให้หมด ก่อนจะถอนหายใจดึงสติตัวเองกลับสู่เหตุการณ์ปัจจุบัน พลันตาคมก็หลุบมองไปยังคนที่กำลังหลับหน้านิ่งไม่รู้อิโหน่อิเหน่ แวบนึงก็แอบสงสัยว่าบุคคลตรงหน้านี่แกล้ง แต่จากความร้อนที่เริ่มเพราลงหลังการใช้หลังมือเอื้อมไปอังที่แก้มเนียนนั่นก็ทำให้ตัดความสงสัยนั้นออก ถ้าป่วยแล้วยังแผลงฤทธิ์ได้นี่ก็เกินเบอร์

         เย็นมากแล้ว อีกไม่กี่ชั่วโมงคาดว่าเจ้าตัวน่าจะตื่น คิดได้ดังนั้นฉันก็เดินเข้าไปที่ครัวจัดการเทน้ำจากเหยือกใส่แก้วก่อนจะเอามาวางไว้ข้างโซฟาพร้อมด้วยยาแก้ไข้หวัดที่ถือมาก่อนหน้า สองขาหมุนเดินเข้าไปในห้องนอนพลางยกผ้าห่มหนามาคลุมร่างคนป่วย แล้วก็ปรับอุณหภูมิแอร์ในห้องให้พอเหมาะ

       

        เป็นอันเสร็จ..

 

        เปลือกตาที่หลับพริ้มเมื่อครู่ได้ปรือขึ้นอย่างเชื่องช้า เพื่อมองแผ่นหลังบางเดินออกจากห้องไป ในใจนึกอยากจะฉุดรั้งคนตัวเล็กให้อยู่ในอ้อมกอดอีกสักรอบแต่ความเป็นจริงที่ทำได้ ก็แค่กระชับผ้าห่มแน่นแล้วหลับจริงจังเสียที...

 

 

สองวันถัดมา

 

        “ อื้ม...   เสียงครางกระเส่าลอยเข้ามาในหูเรียกให้หัวคิ้วขมวดชนกัน นิ้วที่กำลังสไลด์หน้าจอส่องนู่นนี่ไปเรื่อยในทวิตเตอร์ทำให้ฉันหงุดชะงักนิ่ง

        “ จะดีหรอ.. แหลมเล็กแบบนี้คนพูดเป็นผู้หญิงชัวร์

        “ อย่าใส่ใจน่า และคนตอบกลับก็เป็นผู้ชาย..

 

        เดี๋ยว…

 

        อิเว๊ร...แต่นี่ห้องน้ำหญิง!?

 

        บรรลุได้ดังนั้นปากมันก็พาลเหว๋อออกกับสิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่ คือตอนนี้ฉันกำลังต่อกรกับข้าศึกอยู่ในห้องน้ำใต้ตึกคณะมนุษย์ฯ ซึ่งมันก็เป็นโซนที่ไม่ค่อยมีคนมาเข้าอีกเช่นเคย และเพราะไม่ค่อยมีคนมาใช้มั้งมันก็เลย...

        “ อ้ะ..ใจเย็นสิ มีคนมาจิ้มกัน

        ใช้ห้องน้ำโซนนี้เป็นฐานกำจัดกบฏมาสองสามปี ไม่เค๊ย ไม่เคยจะมีชะนีที่ไหนมาผสมพันธุ์..

        “ อื้อ.. เสียงครางบัดซบนั่นทำฉันระทึกอีกรอบ ..คือ ถึงฉันจะเก็บเสียงแต่ตอนเดินเข้ามาไม่มีใครสังเกตว่ามีประตูนึงมันปิดอยู่เลยหรอ เซย์ไฮ แวร์อิสยัวร์ตา?

        “ อื้ม

 

        ปึก!

 

        “ อ้ะ..อ้ะ

 

        อ่ะอิเหี้ย!.. ล่าสุดหลังกระแทกกำแพงห้องน้ำฝั่งฉันแล้วจ้า เดี๋ยวใจเย็น!  มันไม่ได้ป้ะ! อย่ามาจิ้มกันตรงนี้ ออกไป๊ ฮัลโหลว มีคนขี้อยู่!

        “ อ้ะ..ดะ เดี๋ยวใคร เดี๋ยวใครมา หะ เห็น.. โว้ย เลือกที่พร้อมเสร็จเบอร์นี้หล่อนยังจะกลัวใครมาเห็นอีก โซนนี้ร้อยวันพันชาติฉันมาปลดทุกข์ทีไรไม่ยักจะเคยเห็นใครมาใช้ แต่พอมีสมาชิกใหม่ปุ๊บมันก็..ไม่ได้มาขี้

        “ แค่กๆ...อ่ะแฮ่ม! อ่ะแฮ่มมม ด้วยความที่ไม่อยากจะประสบพบเจอประสบการณ์ 4D ไปมากกว่านี้ ฉันเลยตัดสินใจกระแอมไอเสียงดังชนิดที่สั่นลูกกระเดือกรัวเป็นจังหวะสามช่าหวังให้สองคนในหนึ่งห้องข้างๆนั่นได้ยิน

        “ มีคน อ้ะ..พอก่อน

 

        ตึกๆ ตึกๆๆ

 

        มันไม่ใช่เสียงฝีเท้า มันไม่ใช่เสียงคนวิ่ง และมันก็ไม่ใช่เสียงเต้นของจังหวะหัวใจใสๆฟรุ้งฟริ้งอย่างในนิยาย กระแทกค่ะซิส! มันคือเสียงกระแทกกก จ้า อี่ดอก.. แทนที่จะพอ ผนังห้องน้ำมันกลับยิ่งสั่นคลอนอย่างกับจะถล่มพังครืนลงเสียอย่างนั้น คือ ประชดหรอ ตอบ!?                     

        “ อื้อ..อา โอเคอิผี ไม่ต้องตอบกูแล้วก็ได้..

 

 

10 นาทีต่อมา

 

         เป็น 10 นาทีที่เหี้ยที่สุดในชีวิตที่เคยรอมาเลย..

         แรงกระแทกจากห้องด้านข้างหยุดลงพร้อมกับที่ฉันรบกับข้าศึกเสร็จ คือ..ร้องไห้ได้มั้ยอ่ะ แบบ ส้นตีนมาก แค่มาขี้แต่ทำไมชีวิตต้องมาเจออะไรแบบนี้ สภาพจิตฉันต้องย่ำแย่อย่างฉุดไม่อยู่ เหมือนมีคนมาเปิดหนังโป๊กรอกหู เสียงงี้ชัดแจ๋วแจ่มแมวมากเวอร์ อิหลอกดูก.. ประสบการณ์ 4D ไปอีก

 

        โครก…

 

        ฉันจัดการกับธุระก่อนจะหันไปกดชักโครกด้วยสภาพจิตที่ดิ่งสุด หลอนหูสัสๆ โอ้ย น้ำตาจะไหล..

 

        แกร็ก! แกร็ก!

 

        สองประตูแต่คนละกิจธุระถูกบิดออกมาพร้อมกัน ทำให้แววตาที่เคลื่อบความไม่สบอารมณ์ของฉันฉายขึ้นก่อนจะตวัดไปมองบุคคลบัดสีที่กล้ามาทำอะไรแบบนี้ในพื้นที่มหาลัย ฉันจ้องตรงผ่านกระจกไปยังด้านหลังพลางล้างมือไปด้วย ผู้หญิงเดินออกมาก่อน สภาพหน้าผมคือยุ่งเหยิง ริมฝีปากสวยได้รูปเกรอะกรังไปด้วยลิปสติกสีแดง ..คนหรือปอบวะเนี่ย!?

        “ … ” หญิงสาวตรงหน้าเมื่อรู้ผ่านกระจกในห้องน้ำบานใหญ่ว่าฉันมองก็ปรายตาที่บล็อกหนาอย่างกับซุ้มขายของ ชำเลืองมองกลับ เธอมีสีหน้าเจื่อนสนิทก่อนจะก้มหลบสายตาฉันแล้วรีบเดินออกจากห้องน้ำไป

 

        อืม... มันก็น่าอายอยู่หรอก

 

        ผู้หญิงไม่เท่าไหร่นะเพราะอย่างน้อยนางก็บอกให้หยุด แต่อิผู้ชายนี่สิโคตรมึน แถมยังไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม รัวกระสุนตอกกลับสัญญาณเตือนจากฉันราวกับประชดนี่มันต้องโบกหน้าหนาขนาดไหน และต้องเป็นคนยังไง..!

 

        ตึกๆ...

 

        ครั้งนี้เป็นเสียงฝีเท้าที่เดินชิลล์ออกมา ฉับพลันสัญชาตญาณฉันก็สั่งการให้หันควับไปจ้องทันที ตาคมไล่มองตั้งแต่กางเกงยีนส์ขาดเข้าสีซีด ไปจนสะดุดเข้ากับเสื้อช็อปวิศวฯสีกรมท่าประจำมหาลัย แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับใบหน้าของผู้ชายคนนี้ที่ฉันกำลังเห็นเต็มตา…

        “ ... ” ตาเฉี่ยวคมสุดคุ้นนั่นตวัดมามองตอบ ก่อนจะเลิกคิ้วสูง นั่นยิ่งขลับให้องค์ประกอบสีหน้าแลอารมณ์เขาตอนนี้ดูกวนโอ๊ยเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ สองขาฉันชะงักถอยหลัง อึ้งกับสิ่งที่เจอเพราะผู้ชายคนนี้นี่มัน..

 

        ใครวะ..!?

 

        “ … ” ฉันนิ่งเงียบ ขมวดคิ้วมองเขานิดหน่อยอย่างหวาดระแวง ก่อนจะรีบเช็ดมือแล้วหมุนตัวสาวเท้าออกมาจากห้องน้ำโดยไว

 

        ตึกๆๆๆ

 

        รู้สึกรังสีแห่งความฉิบหายมันจะแผ่ใกล้เข้ามาทุกที เมื่อเสียงฝีเท้าที่วิ่งตรงมาจากด้านหลังทำเอาฉันหันควับไปมองอย่างหวาดหวั่น เพราะแถวนี้เองก็ไม่มีใคร นอกเสียจากคนที่เดินออกจากห้องน้ำเป็นคนสุดท้ายอย่าง...

        “ เดี๋ยว ! เสียงห้าวตะโกนไล่หลัง แต่มันยิ่งทำให้ฉันเร่งฝีเท้าเป็นเดินเร็ว เดี๋ยวอะไรเล่า ทำหน้าอย่างกับรู้จักกันทั้งที่ฉันไม่รู้จักนี่ก็น่ากลัวเกินไปแล้ว

        “ … ” ฉันยังคงก้มหน้าก้มตากึ่งเดินกึ่งวิ่ง

        “ ก็บอกว่าเดี๋ยวไงวะ ! ดีออก เกรี้ยวกราดใส่กูแล๊ว

        “ เดี๋ยวอะไร เราไม่รู้จักกัน! ฉันหันไปตะโกนกลับ

        “ รู้จัก !

        “ ไม่รู้โวยยย

 

        ตึกๆๆๆ เอี๊ยดดด!

 

         แต่ความตีนผีของไอ้คนข้างหลังก็เร่งฝีเท้าจนวิ่งมาสะกัดหน้าฉันไว้ได้โดยเร็ว และพื้นรองเท้าของเจ้าตัวก็เสียดสีกับคอนกรีตจนเกิดเป็นซาวด์เสียงดังกังวานชนิดที่โคตรจะแสบแก้วหู

        “ แฮ่ก.. ไอ้เหี้ยเหนื่อยฉิบ ทันทีที่สะกัดไว้ได้เจ้าของฝีเท้าก็หอบเหนื่อยพลางใช้แขนค้ำกับเสาหินขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านข้าง

        “ แล้วใครใช้ให้วิ่งตาม ฉันโพล่งเสียงสูง พลางย่นคิ้วมองผู้ชายตรงหน้าอย่างไม่เก็ทในการกระทำของเจ้าตัว

        “ วิ่งเร็วกว่าหมาที่บ้านผมอีกนะเนี่ย

        “ อ่าวเห้ย ได้ยินดังนั้นฉันก็ไม่วายได้เท้าสะเอวเลิกคิ้วมองต่ำอย่างไม่สบอารมณ์

        “ ไม่รู้เจ๊จะรีบวิ่งไปตามควายที่ไหน เจ๊..? ไอ้สรรพนามที่เรียกอย่างกับคนสนิทกันนี่มันอะไร

        “ รุ่นน้อง? ”

        “ หน้าเราคงรุ่นเดียวกันยาก ไอ้เด็ก..เวรนี่

        “ รู้จักกันหรอ จำคนผิดแล้วมั้ง ฉันเอ่ยปัด พลางจะเดินอ้อมคนตรงหน้านี้ไปแต่ก็โดนขวางไว้อีกรอบซะก่อน

        “ ไม่ผิด หน้าหยิ่งๆแบบนี้มีคนเดียว

        “ โอย! จะรู้จักได้ไง ฉันก็พึ่งเคยเห็นแกเมื่อกี๊ ฉันเลิกคิ้วถามเซ็งๆด้วยความลำไย จากความปีนเกลียวของคนที่แน่ชัดแล้วว่าเป็นรุ่นน้องนี่แล้ว ฉันก็สงวนคำสุภาพเรียกแทนเขาว่า แก แบบเต็มปากเต็มคำพลางชักสีหน้าเหนื่อยหน่ายกลับไปให้เขาอย่างไม่กั๊ก    

        “ เออว่ะ จะว่าไปเจ๊ก็ไม่รู้จักผม พึ่งรู้หรอยะ..!

        “ รู้ตัวว่าจำผิด ก็หลบ

        “ ก็บอกไม่ได้จำผิด

        “ คือ ฉันไม่รู้จักแก๊ !? ” ไอ้เด็กนี่มันยังไง

        “ แต่ผมรู้จักเจ๊ !

        “ ได้ยังไง ! แล้วคือทำไมต้องใส่เครื่องหมายตกใจลงไปในน้ำเสียงให้เยอะแยะสิ้นเปลืองด้วยวะ ไม่เข้าใจ เวลาพูดแม่งเหนื่อยฉิบหายเลยเหนี่ย โว้ะ

        “ ก็เมียพี่  จุด...พี่? คงไม่ใช่..

        “ ไอ้บ้าเซียน? เป็นรุ่นน้องหรอ ฉันหน้าจาง แต่ก็ยังประครองน้ำเสียงเอ่ยถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ

        “ น้องแท้ แต่ออกคนละรู ขุ่นพระ...

 

        ใช่หรอ? ไอ้เด็กเปรตนี่อ่ะนะ? คนที่พึ่งกระแทกบั้นท้ายเด็กคณะฉันประชดที่ส่งเสียงเตือนเมื่อสักครู่เนี่ย อ่ะนะ? จริงจัง!?

 

 

เย็นวันเดียวกัน

 

        ‘ ที่ผมจะบอกก็มีแค่นี้แหละ ต่อจากนี้จะเอาไงก็เรื่องเจ๊เลย

 

        บทสนทนาเมื่อช่วงเช้าระหว่างฉันกับซังยังคงวนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุดร่วมชั่วโมงตั้งแต่กลับหอมา มันยิ่งทำให้ฉันไม่เข้าใจเซียนมากขึ้นไปอีก แน่ที่ว่าเข้าไม่ได้ผิดไปเสียหมด แต่อีกประการที่ชัดเจนที่สุดก็คือไม่ว่าจะยังไง..

 

        ขึ้นชื่อว่าเล่นกับความรู้สึกอ่ะ มันเสียไปแล้ว ...กู้คืนยาก

 

        มันไม่ใช่เรื่องที่จะเอามาเล่นมาลองแบบนี้เลย ก็อาจจะจริงที่เขาเคยยอมรับว่าชอบ แต่ตอนนั้นฉันคิดว่านั่นมันเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบ และจากเวลาที่เราคลุกคลีอยู่ด้วยกันมาก็ปฏิเสธไม่ลงว่ามันไม่มีความรู้สึกดีๆให้ แต่ประเด็นคือไอ้บ้านั่นดันมาตกม้าตายเพราะใจร้อนชิงเล่นกับความรู้สึกฉันก่อนนี่แหละ แล้วคือเล่นแรงซะด้วยนะ

        ฉันคิดว่าเรื่องแบบนี้มันต้องค่อยๆดูกันไปเรื่อยๆอ่ะ จะมาด่วนสรุป อยากรู้ต้องได้รู้ อยากรักต้องได้รักแบบนี้ไม่ได้ หรือฉันนิ่งกับเขามากเกินไป? ..ก็ไม่ผิดหนิ ถ้าอีกฝ่ายยังดูมั่นคงกับเราแค่คนเดียวไม่ได้ หัวใจเวลาที่มันเจ็บ มันก็โคตรเจ็บเลยนะเว้ย อะไรที่ทำให้มันเจ็บน้อยที่สุดได้ ฉันก็แค่เลือกทำ

        ร่างกายหนักอึ้งที่ไม่รู้ไปแบกความเหนื่อยล้ามาจากไหนทิ้งตัวลงบนเตียง ปิดไฟ ปิดทุกอย่าง เหลือไว้แค่ห้องมืดๆ สองมือเอื้อมไปหยิบหูฟังมาใส่ ก่อนจะวาดนิ้วไปกดปุ่มเพลย์เพื่อเริ่มเพลง คลอไปเรื่อยให้เสียงเพลงมันดังกลบความคิดทุกอย่าง ฉันมักจะทำเมื่ออยู่ในสภาวะทิ้งตัว.. ที่อย่างน้อยก็ได้รู้สึกว่า ..พื้นที่เล็กๆตรงนี้เราอ่อนแอได้บ้างก็ยังดี

        คิดถึงตัวเองคนก่อน คนที่ไม่มีความรู้สึกอะไร กับใคร ใช้ชีวิตแรดๆไปวันๆอย่างไร้พันธะ..ถึงแม่งจะเหงาแต่ก็ไม่ทำให้เราเจ็บ

         ...

 

        ก็อกๆ

 

        เสียงเคาะประตูดังขึ้นแทรกเข้ามาในโสทประสาทหู ทำให้เปลือกตาที่กำลังจะเคลิ้มหลับของฉันได้สะดุ้งปรือขึ้นอย่างกึ่งหลับกึ่งตื่น ฉับพลันก็ดึงตัวเองลุกขึ้นนั่งอย่างงัวเงีย ก่อนจะปรายไปมองเข็มนาฬิกาเรืองแสงในที่มืดตรงหัวเตียงบอกเวลาว่าสองทุ่มกว่าๆ สักพักจึงเดินเอื่อยไปเปิดไฟพร้อมกับเปิดประตูห้องนอน

 

        ก็อกๆๆ

 

        เสียงเคาะยังคงเร่งขึ้นอีกครั้งอย่างกดดัน นั่นยิ่งทำให้คนโดนขัดจังหวะเวลาจะนอนได้ขมวดคิ้วฉายสีหน้าไม่พอใจนิดหน่อย แต่ก็หอบร่างที่ยังอยู่ในชุดนักศึกษาชายเสื้อหลุดลุ่ยไปที่ประตูอยู่ดี

 

        แอ๊ดดด..

 

        “ … ” วินาทีที่เอื้อมมือไปเปิดประตูออกเพื่อดูว่าใครมา คนหน้าห้องที่ยืนหน้าสลอนก็กำลังจะยกมือขึ้นเคาะอีกครั้งอยู่พอดี

        “ นึกว่าจะไม่เปิด เซียนเอ่ยเสียงเรียบ แต่สีหน้าแลดูเก้อไปนิด

        “ กำลังจะปิด ว่าจบฉันก็จัดการจะงับประตูห้องเข้า หากแต่โดนมือหนาดันไว้เสียก่อน

        “ เดี๋ยว

        “ ...? ” ฉันเลิกคิ้วมองนิ่ง

        “ ขอคุยด้วย ได้มั้ย เจ้าของประโยคเอ่ยเสียงแผ่ว

        “ ว่ามา น้ำเสียงเนือยเอ่ยตอบก่อนจะป้องปากหาวขึ้นอย่างไม่ยี่หระ ช่วยไม่ได้ดันมาตอนที่กำลังจะหลับพอดี

        “ ในห้อง

        “ ไม่ได้

        “ ทำไม

        “ ยุ่ง ฉันตอกกลับหน้าตายพลางกอดอกมองต่ำอย่างยียวน

        “ ทีสองวันก่อนยังแอบย่องเข้าห้องกันได้เลย ไม่ว่าเปล่าเมื่อได้ยินดังนั้นดูเหมือนจะทำให้หัวคิ้วเซียนกระตุก คนตรงหน้าคลี่ยิ้มบางที่มุมปากก่อนจะโน้มตัวลงมาใกล้ ด้วยส่วนสูงที่ต่างกันคนที่เตี้ยกว่าอย่างฉันจึงต้องเป็นฝ่ายเอนตัวลงหากแต่ยังคงจ้องแววตาแฝงเล่ห์ของผู้ชายตรงหน้าไม่ลดละ

        รู้ตัวอีกทีไอ้หน้ามึนนี่ก็แวบเข้ามายืนหน้ากวนอยู่ในห้องได้ซะแล้ว เห็นดังนั้นฝ่าเท้าเล็กก็กระทืบลงพื้นอย่างขัดใจไปที ก่อนจะเดินตึงตังอย่างไม่สบอารมณ์ไปที่โซฟา พลางสาดสีหน้าไม่ต้อนรับไปให้คนมาใหม่อย่างเปิดเผย

        “ พูด ขอเนื้อ ไม่ลีลา ฉันเอ่ยเสียงเรียบหากแต่รวบรัดชัดเจน

        “ ... ” เซียนถอนหายใจเสียงเบา ก่อนจะพาร่างตัวเองมานั่งที่โซฟาเดี่ยว หาใช่ตัวยาวที่ฉันกำลังนั่งอยู่ ซึ่งก็เป็นการรู้ขอบเขตของการวางตัวในสถานะตอนนี้ของเราได้โอเคในระดับนึง     

        “ ที่ทำวันนั้นก็เพราะเห็นว่าป่วย มันไม่มีอะไรนอกจากเห็นใจและสงสาร ฉันเปิดประเด็นขึ้นมาก่อน

        “ อืม ขอบใจ.. เขาตอบเสียงเบาอย่างไม่เต็มใจนัก

        “ แล้วมีไรจะคุย

        “  น้องชายฉันไปหาเธอแล้วใช่มั้ย

        “ อือ ..ไม่อยากจะเชื่อว่านายมีน้อง นึกถึงหน้ากวนอวัยวะเบื้องล่างไอ้เด็กนั่นแล้วก็…

       “ มันได้ทำอะไร ..แปลกๆป้ะ? ” เป็นครั้งแรกที่ใบหน้าเรียบนิ่งเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นหวาดหวั่นเล็กน้อยเมื่อเอ่ยประโยคนี้ 

       “ ไปถามกันเอาเหอะ ฉันตอบคนตรงหน้าอย่างระเหี่ยใจพลางกุมขมับใช้ศอกเท้ากับพนักโซฟาอย่างหน่ายๆ จะบอกก็กระดากปาก พลางนึกแล้วก็ขนลุกไม่หาย

       “ สีหน้าแบบนี้คงไม่ต้องเดา บางทีฉันก็นึกอยากจะตะโกนแหมยาวๆใส่หน้าคนเป็นพี่มันซะตอนนี้ ไม่ต่างกันเลย พี่เป็นยังไงน้องก็เป็นอย่างนั้น แต่ติดที่ไอ้เด็กเวรนั่นออกจะสุดตีนกว่านี่แหละ เพลีย!

       “ ซังบอกหมดแล้ว ฉันว่าก่อนจะกลับมานั่งในท่าปกติตามเดิม

       “ ... ”

        “ และฉันไม่คิดว่ามันจะเปลี่ยนที่เป็นอยู่ตอนนี้ได้เลย.. ประโยคนี้ทำให้บรรยากาศในห้องดาวน์ลงอย่างรู้สึกได้ เราต่างคนต่างเงียบ อยู่ในพื้นที่ของตัวเองอย่างต้องใช้ความคิดและปล่อยความเดดแอร์ให้ทำหน้าที่ไป

        ความรู้สึกมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ถ้าไม่อยากเจ็บไม่อยากให้มันพัง เหมือนครั้งที่ผ่านมาฉันก็อยากจะรักตัวเองให้มากกว่านี้ มีความสุขได้ด้วยตัวเองก่อน ไม่แปลกหรอกที่จะ กลัว การกลับไปอยู่ในจุดนั้น เพราะคนเราเคยเจ็บมามันก็คงไม่มีใครอยากเจ็บอีก.. มีแต่จะทำให้ระวังแล้วก็เซฟใจตัวเองมากขึ้นกว่าที่ผ่านมา และเดิมทีไม่มีเขาฉันก็อยู่ได้ แต่แค่..รู้สึกขาดหาย แค่นั้นเอง (*เสียงสูง)

        ฉันอยู่ในห้วงความคิดนานเท่าไหร่ไม่รู้ แต่รู้สึกตัวอีกทีเซียนก็ไม่ได้นั่งอยู่ที่โซฟาตัวเดิม นั่นทำให้ฉันแปลกใจ ก่อนจะชะโงกหน้าหา ฉับพลันก็พบว่าร่างสูงกำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียงด้านนอกนอกนั่นเอง

        เห็นดังนั้นฉันเลยตัดสินใจผุดลุกขึ้นแล้วสาวเท้าเดินตามออกไป เพราะมีประโยคนึงในใจที่อยากจะบอกกับเจ้าตัวเอาไว้แล้ว ถ้าไม่พูดไปวันนี้ไอ้ความรู้สึกบ้าๆนี่มันก็จะยังคลุมเครือต่อไป และเราก็ไม่ควรจะปล่อยเอาไว้นาน

        คงไม่คิดว่าฉันจะกลับไปหรอกใช่มั้ย

        “ ….”

        “ กำแพง...เมื่อมันพังบ่อยมากเท่าไหร่ พอได้ซ่อม มันจะยิ่งแข็งแรงขึ้นมากกว่าเดิม ไม่รู้หรอ ? ”

        “ ... ” เซียนนิ่งเงียบ มีเพียงแค่ลมหายใจเบาบางถูกผ่อนปรนออกมาพร้อมกับควันสีขาวหม่น สีหน้าที่กำลังทอดมองวิวกลางคืนตอนนี้ของเขาเป็นยังไง ฉันก็ไม่อาจรู้ ได้เพราะมีแค่แผ่นหลังกว้างที่กำลังเผชิญหน้ากัน

        “ อย่าปีนให้เสียเวลา ฉันไม่มีบันไดทอดลงให้หรอก

        เขายังคงไม่ตอบ นิ่งเงียบมากกว่าเดิม วินาทีนั้นฉันจึงตัดสินใจหันหลังจะกลับเข้าห้อง เพราะได้พูดในสิ่งที่ต้องการจะบอกออกไปแล้ว แต่ฉับพลันเอวบางกลับถูกคว้าเข้าไปกอดจากด้านหลังพร้อมกับปรายจมูกที่จรดลงกับไหล่เล็กแผ่วเบา ก่อนจะไล่ผ่านลำคอขึ้นมาที่ข้างใบหู และลมหายใจเคล้ากลิ่นบุหรี่ที่อยู่ข้างแก้ม ก็ทำฉันเกร็งอีกครั้ง

        “ ไม่ปีนก็ได้ แต่จะทำลาย  

 

        ไอ้หน้ามึน..!

 

        คราวนี้เป็นฉันที่เป็นฝ่ายนิ่งเงียบไป สายลมกลางคืนที่โกรกผ่านผิวหน้าให้ความรู้สึกเงียบสงัด ถึงขนาดได้ยินเสียงบางอย่างที่เต้นระรัวเป็นจังหวะกระทบผ่านหน้าอกของคนตัวสูงแว่วเข้ามาในหูฉันได้ ไม่อยากได้ยินมันเลย เพราะส่วนสูงตัวเองมันดันตรงกับ..หัวใจเขาพอดี

        “ จะทำลายกำแพง เพื่อมาทำลายความรู้สึกกันอีกรอบ? ”

        “ ความผิดพลาดควรใช้เป็นบทเรียน และฉันคงไม่โง่พอที่จะพลาดเป็นครั้งที่สองหรอก

        “ จะรู้ได้ไง อะไรก็เกิดขึ้นได้ ยังคงมีแค่เสียงพูดที่โต้ตอบกันหาได้มองหน้า เพราะแขนแกร่งยังคงกอดฉันไว้จากด้านหลังไม่มีท่าทีจะคลายออกแม้แต่นิด

        “ แล้วการที่เธอกลับมามันจะเกิดขึ้นได้ใช่มั้ย..

        “ … ” เสียงแหบพร่าแต่สั่นครอนไปด้วยความรู้สึกกึ่งหน่วงที่ก้มกระซิบข้างหู ทำให้ฉันเผลอเม้มปากอย่างลำบากใจ

        “ คนที่ทำให้เหี้ยอยากเป็นคนได้นี่โคตรกร้าวใจเลยรู้ป้ะ เซียนปรับน้ำเสียงก่อนจะเอ่ยติดตลกด้วยท่าทีสบายเมื่อรู้ตัวว่าบรรยากาศมันเริ่มมาคุมากเกินไป สองแขนละจากเอวก่อนจะเลื่อนขึ้นมาคล้องคอพลางเกยคางลงที่หัวฉันเบาๆแทนการกอด

        “ คือจะบอกให้ฉันเสี่ยงกับนายอีกรอบ? ”

        “ กล้าพอป้ะล่ะ เสียงห้าวเอ่ยท้าทาย

        “ มันไม่มีอะไรแน่นอนหรอก ฉันยังคงเอ่ยปัดเสียงเรียบไม่ตอบตกลงหรือปฏิเสธ เพราะในใจยังกลัวและลังเล จะให้กลับไปเป็นเหมือนเดิมมัน..

        “ แต่ความรู้สึกฉันมันแน่นอนมา 3 ปี แล้วว่ะ  ”  

 



                   

                        LOADING 100%
     
       
                                   รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
#เด็กคณะเจ๊แม่งแซ่บลืม !
               
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.547K ครั้ง

306 ความคิดเห็น

  1. #7404 akara_kirami (@akara_kirami) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 11:50
    เชื่อได้ปะเซียน แต่ชอบซังอ่าา
    #7404
    0
  2. #7276 kkimmaggurren (@kimaguren) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 05:10
    3 ปีที่มีผู้หญิงเพียบเลยอะนะ
    #7276
    0
  3. #7274 CLOSSSYSERA (@closs) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 23:13
    ซังจริงๆ ซังไร5555555
    #7274
    0
  4. #7233 Jam822546 (@Jam822546) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 11:46
    3ปี???
    #7233
    0
  5. #7152 Zsmm16634 (@M17165) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 01:04
    ซัง555555555555555555ขำจริงอิเด็กเ-้ย555555555
    #7152
    0
  6. #6469 Kae Kron (@kae2517) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 20:21
    ขำเหนื่อยมากเลย
    #6469
    0
  7. #5682 Praewwan_ (@ppepraewwan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 21:18
    ใจสั่นกับประโยคสุดท้ายเด้อออ แงงง
    #5682
    0
  8. #5079 -kitten (@-kitkat) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 22:25
    อะไร3ปีคะพี่เซียน OMG!!
    #5079
    0
  9. #4869 nnnnnn7777 (@nnnnnn7777) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 12:08
    ชอบน้องซังนะคะ.....เดี๋ยวววนี้เรื่องของเพ่เซียน//^_^
    #4869
    0
  10. #4101 DonllaR (@emmy369) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 23:55
    หื้มมมมมมทท
    #4101
    0
  11. #4084 love-seongwoo (@love-seongwoo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 08:35
    เซียนชอบอันดามาตลอดจริงๆหรอเนี่ียยย
    #4084
    0
  12. #3787 ป้าปาล์ม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 20:14

    ป้าขอมอบเพลงนี้ให้กับทั้งคู่ละกัน


    ใจยังไม่คลายยังไม่สาย มาคิดรักกันใหม่ ดูดูที่ใจของฉันยังรำพันถึงเธอทุกคืนวัน

    เฝ้าอธิษฐานเมื่อวันวานจงหวนคืนมาใหม่ เธอโอ้เธออยู่แห่งไหนได้โปรดจงเห็นใจชุบชีวา

    ก่อนเคยมีสัมพันธ์ เดี๋ยวนี้มันเลือนลางใจก็ยิ่งอ้างว้าง เฝ้าคอยอธิษฐาน

    ป.ล.เพลงสมัยป้ายังสาว555 เรื่องนี้เป็นนิยายรักวัยรุ่นวัยเรียนที่ป้าชอบมากที่สุด ป้าชอบภาษาอ่ะ สำนวนมันชวนฮาดี ศัพท์บางคำป้าไม่เข้าก็ต้องเสิร์ชกูเกิ้ลบ้างเป็นธรรมดา555

    #3787
    0
  13. #3555 aunaunmtyj (@aunaunmtyj) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 21:31
    ค่อยๆปรับจูนกันเนา แต่แบบโหเซียน 3 ปีเลยอ่อ ความหลังๆ
    #3555
    0
  14. #3532 Thensan (@Thensan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 07:37
    เข้าใจความรู้สึกนะ ชอบมานานแต่ทำอะไรไม่ได้อ่ะ การทำแบบนั้นมันเป็นการทำให้ลืมเขาหรือให้เขาจำเราได้ต่อให้วิธีมันเเย่แค่ไหนก็ตาม
    #3532
    0
  15. #3520 mintzz0129 (@mintzz0129) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 10:13
    เราเข้าใจความรู้สึกของอันดานะ เมื่อมันเสียไปแล้วก็ยากที่จะกลับมารู้สึกเหมือนเดิม แต่เซียนก็ไม่ควรคิดน้อย ชอบเค้ามา3ปี แต่กลับลองใจเขาด้วยวิธีแบบนี้ มันไม่แมนว่ะ!!!
    #3520
    0
  16. #3317 Kan_Ca_kikikiki (@Kan_Ca_kikikiki) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 15:49
    หืออออออ
    #3317
    0
  17. #3099 Mememememe (@10942) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 01:55
    หรืมมมมม
    #3099
    0
  18. #3051 nplin (@nplin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 10:19
    หือ...ความรู้สึกชัดเจนมา 3 ปีแล้ว อ้าย...รอค่ะรอ
    #3051
    0
  19. #2986 Air002 (@Air002) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 14:53
    ชอบมาก่อนถึงสามปี เฮะๆๆๆ ทำตัวเ-้ยมาตลอดสามปี เพื่อให้หญิงประทับใจ เมียเก่าก็ยังไม่เคลีย์ กิ๊กเก่าใหม่ก็ยังไม่แก้ไข พิสูจน์ก่อนมัยก่อนให้อภัย ไม่งันมันง่ายไป ก็เหมือนเดิม โดนอดีตเมียเก่าตามเล่นงานเหมือนเดิม
    #2986
    0
  20. #2950 Gakky (@mind150540) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 01:22
    ของมันต้องมี!
    #2950
    0
  21. #2943 Praew-Kwan (@Praew-Kwan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 00:24
    โหยยยยยยยยยย เฮีย- 3 ปีเลยอะ จังหวะนี้มันต้องได้แล้วว่ะ
    #2943
    0
  22. #2940 ง้อออ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 00:19
    <p>หือออ~~~ก็เขาชอบของเขามาก่อน...</p>
    #2940
    0
  23. #2925 ฟหกด (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 23:14
    <p>คำผิดค่ะ<br></p><p>สะหงัด --สงัด</p><p>สั่นครอน --สั่นคลอน</p>
    #2925
    1
    • #2925-1 CKsmnn (@CKsmnn) (จากตอนที่ 12)
      15 พฤษภาคม 2561 / 00:16
      ขอบคุณที่บอกนะคะ แก้แล้วน้า 555
      #2925-1
  24. #2890 newskay9 (@newskay9) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:47
    ชอบนางเอกเรื่องนี้มากก ไม่โลกสวย ไม่อ่อนเเอ งื้มมม สู้ๆน้าค้า
    #2890
    0
  25. #2813 Ssnpdk (@Ssnpdk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 18:58
    <p>เสี่ยงมั้ย ใครว่ามันไม่เสี่ยง แต่ใจมันแอบเถียง ว่ายังไงก็ใช่เธอ</p><p>มอบเพลงนี้3ปีเลยนะอันดาาา เซียนชอบมา3ปีแล้วนะงุ้ยยยยยย</p>
    #2813
    0