วนมาเพื่อรัก

ตอนที่ 4 : ความรู้สึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 640
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    27 มิ.ย. 62

บทที่4


Partกร

กรจะไปไหนต่อมั้ย

ไม่อ่ะ วันนี้กรไปนอนกับพี่ได้มั้ย ผมหันไปถามพี่แทน ผมยอมรับนะว่าผมยังรักพี่โยอย่างสุดหัวใจเหมือนเดิม เวลา2ปีไม่ได้ทำให้ผมรักพี่โยน้อยลงเลย ตลอด2ปีที่ผ่านมาพี่โยส่งข้อความไปหาผมตลอด ผมเปิดอ่านแต่ที่ผมไม่ตอบกลับเพราะผมไม่อยากให้พี่โยรอแบบไม่รู้ว่าผมจะกลับไปเมื่อไหร่ ไม่ใช่แค่พี่โยหรอกที่เจ็บ ผมเองก็เจ็บไม่ได้ต่างจากพี่โย การที่เรารักใครสักคนแล้วเราไม่สามารถบอกรักเค้าได้มันโคตรเจ็บเลยนะ ผมไม่อยากให้พี่โยรอผม ผมอยากให้พี่โยเจอใครสักคนที่พร้อมจะเดินไปกับพี่โย

ได้ดิ ห้องที่กรเปิดให้พี่มี2เตียงพอดี พี่แทนพาผมมาที่ห้องก่อนจะเอาเสื้อผ้าของพี่แทนมาให้ผมเปลี่ยน ตัวพี่แทนใหญ่กว่าผมพอใส่เสื้อผ้าพี่แทนมันก็จะหลวมๆหน่อย

กร พี่แทนนั่งลงที่ปลายเตียงข้างผมก่อนจะเรียกชื่อผม

เขาคือเจ้าของรอยสักกรใช่มั้ย ที่พี่แทนพูดถึงรอยสัก ไม่ใช่รอยสักที่หน้าอกของผมนะ เป็นรอยสักที่แขนซ้ายของผม ผมไปสักเมื่อ1ปีที่ก่อน

อืม

รักเขามากเลยหรอ หือ ทำไมอยู่ดีๆพี่แทนถามแบบนี้เนี่ย

ทำไมพี่ถามแบบนี้อ่ะ

ตอบมาเถอะ รักเขามากเลยหรอ พี่แทนหันมามองหน้าผมก่อนจะถามขึ้น

ที่จริงที่กรกลับมาไทยก็เพราะเขานี่แหละ 2ปีที่ผ่านมากรอยู่กับความรู้สึกผิดมาโดยตลอด กรเป็นคนทิ้งเขาไว้คนเดียว ที่กรกลับมากรไม่ได้จะเรียกร้องให้เขากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ แต่กรอยากให้เขาเริ่มต้นใหม่ได้แล้ว แต่เอาเข้าจริง แค่พี่โยดึงผมเข้าไปกอดผมก็รู้สึกดีขึ้น ผมโหยหาอ้อมกอดของพี่โยมาตลอด

กรบอกว่าอยากให้เขาเริ่มต้นใหม่ แล้วกรล่ะ คิดอยากจะเริ่มต้นใหม่บ้างรึเปล่า พี่แทนถามผมขึ้น คำถามของพี่แทนมันแทงใจผมยังไงไม่รู้

..........................

ถ้าตัวกรเองยังเริ่มต้นใหม่กับใครไม่ได้ เขาก็คงเริ่มต้นใหม่กับใครไม่ได้เหมือนกัน นี่พี่แทนกำลังจะบอกอะไรผม

พี่จะบอกอะไรกร?

ตอนนี้พี่รู้ว่ากรเสียใจ แต่เขาก็เสียใจไม่ต่างจากกร ที่เขาจำกรไม่ได้เขาอาจจะไม่ได้ลืม แต่อาจจะเป็นเพราะกรเองก็ได้ที่ทำให้เขาจำไม่ได้ ผมหันไปมองหน้าพี่แทน นี่พี่แทนกำลังจะบอกว่าเพราะผมที่ทำให้พี่โยจำไม่ได้ ผมแค่ใส่แมสตลอดเวลาเอง

พี่ไปนอนล่ะ กรเองก็นอนได้แล้ว พี่แทนพูดจบก็เดินไปนอนลงที่เตียงของตัวเอง

ผมรู้ว่าพี่โยจำผมไม่ได้ตั้งแต่ที่เราเจอกันที่ทะเลแล้ว ที่จริงวันนั้นผมเสียใจมากจนอยากจะบินกลับไปหาพี่กาญทันทีเลย แต่ผมคิดว่าผมยังกลับไม่ได้ถ้าผมยังไม่เคลียร์กับพี่โยให้รู้เรื่อง ผมถึงเลือกมาหาเพื่อนที่กรุงเทพ ที่จริงผมตั้งใจจะนัดให้พี่โยมาเจอผมข้างนอก ไม่ใช่เจอกันแบบนี้ ผมเสียใจนะที่ยังไม่ได้พูดกับพี่โยในสิ่งที่ผมอยากพูด


Partวาโย


ไอ้โย มึงจะอยู่ในห้องอีกนานมั้ย

....................... ผมได้ยินที่ไอ้บาสถามแต่สมองผมมันไม่สั่งให้ผมพูด ในวันที่น้องกรกลับมาผมควรดีใจไม่ใช่เสียใจแบบนี้ 2ปีที่ผมรอมาตลอดมันไม่พอใช่มั้ย ความหวังคือสิ่งสุดท้ายที่หล่อเลี้ยงหัวใจผมมาจนถึงตอนนี้ แต่ความหวังมันได้หมดไปตั้งแต่วันที่น้องกรปล่อยมือจากผม

กูอยากไปทะเล ผมพูดขึ้น เมื่อ2ปีก่อนผมไปทะเลเพื่อฆ่าตัวตาย

ไอ้โย

..........................

พากูไปที ผมพูดขึ้นอีกครั้ง ผมรู้ว่าตอนนี้ผมคงน่าสมเพชที่สุด

โยคนเดิมตายไปตั้งแต่2ปีก่อนแล้ว มึงคือโยคนใหม่ที่มีชีวิตเพื่อรอหัวใจของมึง ผมไม่ได้ตอบอะไรไอ้เจมส์ ผมยอมแล้วจริงๆ ผมยอมปล่อยให้น้องกรไปจากผมแล้ว ผมไม่อยากเห็นน้องกรเสียใจเพราะผมอีกแล้ว

ไอ้โย แค่นี้มึงจะยอมแพ้แล้วหรอว่ะ แล้วที่มึงรอน้องมา2ปีนี่ไม่มีค่าไรเลยใช่มั้ย ไอ้บาสพูดขึ้นก่อนจะเดินมานั่งลงข้างผม

กูเชื่อว่าน้องยังรักมึงอยู่ ลุกขึ้นแล้วไปตามหัวใจมึงกลับมา

น้องกรเขาเลือกแล้ว ผมคิดว่าผู้ชายคนนั้นคงรักน้องกรไม่ต่างจากผมหรอก

น้องกรเขาบอกมึงหรอว่าเขาเลือกไอ้หล่อนั่น

ถ้าน้องไม่ได้พูด ก็ไม่ต้องเสือกไปคิดแทน มึงอย่าคิดอะไรไปไกล ถึงน้องเขาจะเลือกไอ้นั่นแต่มึงก็ควรบอกความรู้สึกของมึงให้น้องรู้นะเว้ย

Partกร

ไอ้กร กูว่าคืนนั้นมึงก็ทำเกินไปนะเว้ย ไอ้คิงถามผมทันทีที่ผมนั่งลง ไอ้คิงกับไอ้ต้าร์มันนัดให้ผมมาหาพวกมันที่ร้านกาแฟหน้ามหาลัย

ทำเกินไปยังไง

มึงไม่เห็นใจพี่โยบ้างหรอว่ะ เขารอมึงนะเว้ย ทุกคนเห็นใจพี่โยแล้วมีใครเห็นใจผมบ้างรึเปล่า

ทุกคนเห็นใจพี่โยหมดแล้วมีใครเห็นใจกูบ้าง ผมเงียบไปก่อนจะพูดขึ้นต่อ

กูกลับมาที่นี่เพื่อมาหาคนที่กูรัก แต่เขาจำกูไม่ได้ แล้วยังไงมึงต้องให้กูทำยังไงต่อ ที่ผมพูดผมไม่ได้ประชด ผมถามพวกมันจริงๆ พวกมันจะให้ผมทำยังไง

แต่มึงก็ไม่น่าเดินหนีพี่โยออกมาแบบนั้นป่ะว่ะ มึงรู้มั้ยว่ากว่าพี่โยจะกลับมาใช้ชีวิตปกติได้มันนานแค่ไหน บางทีผมก็อยากรู้นะว่าไอ้คิงนี่มันเป็นเพื่อนผมหรือเพื่อนพี่โย

“ แล้วมึงรู้มั้ยว่า2ปีกูเจ็บแค่ไหน มีใครรู้มั้ยว่ากูผ่านมันมาได้ยังไง หรือมึงคิดว่ากูไม่เจ็บ กูไม่รู้สึกอะไรเลย ผมพูดขึ้นก่อนจะจ้องหน้าไอ้คิง ผมรู้ว่าทุกคนอยากให้ผมกับพี่โยกลับมาคบกันเหมือนเดิม

ไอ้กรมึงก็ใจเย็นก่อน ไอ้ต้าร์ตบบ่าผมเบาๆก่อนจะพูดขึ้น

เมื่อคืนกูก็เจ็บไม่ต่างจากพี่โยหรอก

เออกูรู้ แล้วมึงจะทำไงต่อไป ไอ้ต้าร์ถามต่อ

ไม่รู้ว่ะ

กูไม่รู้หรอกนะว่าความรักมันเป็นยังไงเพราะกูไม่เคยเชื่อว่าความรักมีอยู่จริง ไอ้ต้าร์พูดขึ้น ไอ้นี่มันมีรักฝังใจตั้งแต่เด็กๆมันเลยไม่เชื่ออะไรที่เกี่ยวกับความรัก

แต่ถ้ามึงมีโอกาสได้บอกรักเขามึงก็ควรบอกป่ะว่ะ

วันนี้มีโอกาสพูดก็พูด มีโอกาสได้กอดก็กอดซะให้พอ มึงอย่าไปคิดไปตัดสินใจอะไรแทนพี่โย 2ปีที่ผ่านมามึงเจ็บ มึงทรมานพอรึยังกับการที่รักแล้วไม่ได้อยู่กับเขา พรุ่งนี้ไม่ได้มีไว้รอมึงเสมอไปนะเว้ย

.

.

.

เม้นมาคุยและแนะนำกันได้นะคะ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

116 ความคิดเห็น

  1. #56 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 15:13
    คุยกันเถอะ ไม่ต้องหาว่าใครผิด ยังรักกันขนาดนี้ก็ปรับความเข้าใจกันเสีย
    #56
    0
  2. #14 Gift2524 (@Gift2524) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 07:16
    อัพๆๆเลยคะน้ำตาไหลพรากแล้ว
    #14
    0
  3. #12 pongmaewTigger (@pongmaewTigger) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 23:49

    โอ้ย...ต่อแบบนี้ ยิ่งลุ้นเข้าไปอีก

    #12
    0
  4. #11 ToyKrisada (@ToyKrisada) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 23:24
    นั้นดิสู้ดิอะไรเนี่ย 2 ปียังไม่พอหรือไง
    #11
    0
  5. #10 jum260328 (@jum260328) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 20:53
    ลุ้นใจจะขาดแร้ว เมื่อจะเข้าใจกัน ทั้งๆๆๆทีรัก และก็รอกัน คุยสิน้องกร พี่โย จะได้มาเริ่มต้นกันใหม่ พิสูจน์ป๋าของพี่โยเห็นไปเลย ว่าน้องกรดีพอสำหรับพี่โยแร้ว สู้ๆๆเอาใจช่วย
    #10
    0