วนมาเพื่อรัก

ตอนที่ 34 : มวยถูกคู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    16 มิ.ย. 62

บทที่34


Partวาโย


ผมตื่นแต่เช้าออกมาใส่บาตรกับแม่และยาย ส่วนน้องกรนอนยังไม่ตื่น เมื่อคืนก็.....นั่นแหละ แต่ที่พีคกว่านั้นคือเฮียเล่ย์แอบเข้ามาหาไอ้แทน ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมผมถึงรู้ ก็ห้องน้องกรกับไอ้แทนอยู่ติดกัน มันก็ต้องได้ยินเสียงป่ะ ผมได้ยินเสียงไอ้แทนล่ะผมหนวกหู ผมเลยทำให้น้องกรครางดังกว่าไอ้แทน แต่มันไม่จบไง ไม่รู้เฮียมันคึกอะไร ไอ้แทนนี่ครางไม่หยุดเลย ผมก็ต้องทำจนกว่าเฮียมันจะหยุดไง ไม่งั้นก็ต้องได้ยินเสียงไอ้แทนคราง ผมเดินกลับเข้าไปในบ้านก่อนจะเข้าไปปลุกน้องกร แต่เข้าไปในห้องน้องกรก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จพอดี

“ ตื่นไหว? ” เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ตี3แล้วนะ แล้วเสร็จไปไม่รู้กี่รอบแต่น้องกรก็ยังตื่นได้ปกติ

“ ไม่ต้องมาพูดเลย ” เอ้า มางอนอะไรผมแต่เช้า

“ พี่ยังไม่ได้พูดอะไรเลย ”

“ ก็เพราะใครล่ะทำให้กรไม่ได้นอน ”

“ หนูไปด่าเฮียเลย พี่ก็แค่ไม่อยากได้ยินเสียงไอ้แทน ” ก็จริง ถ้าเมื่อคืนเฮียไม่แอบเข้ามาหาไอ้แทนนะ ผมก็ทำแค่รอบเดียวแหละ แต่พอเฮียมามันก็ไม่ได้ไง ถ้าผมหยุดก่อนเดี๋ยวเฮียคิดว่าผมอ่อนอีก เรื่องแบบนี้มันยอมกันไม่ได้

“ พอกัน....ไม่ต้องไปโทษเฮียเลย เดี๋ยวกรจะฟ้องพี่กาญ ” พอน้องกรพูดถึงพี่กาญน้องกรก็เครียดเลย ผมรู้ว่าที่พี่กาญพูดเมื่อวานคือการประชด ถึงแม่จะไม่ขัดแต่ผมก็ไม่อยากให้น้องกรกับพี่กาญทะเลาะกัน

“ หนูเครียดเรื่องพี่กาญหรอ ” น้องกรพยักหน้าตอบผม ผมเดินไปนั่งลงบนเตียงข้างน้องกร

“ ไม่เป็นไรนะ ให้เวลาพี่กาญหน่อย ”

“ ไปกินข้าวกัน กรหิวแล้ว ” ผมกับน้องกรเดินมานั่งที่โต๊ะอาหาร เฮียเล่ย์มาพอดีเลย นี่คงกลับไปอาบน้ำมาแล้วใช่มั้ย เดินยิ้มหน้าบานมาเชียว

“ แม่ แทนยังไม่ออกมาหรอ ” พี่กาญเดินมานั่งที่โต๊ะอาหารก่อนจะถามขึ้น ซวยแล้วมั้ยเฮีย อย่าบอกนะว่าไอ้แทนลุกไม่ไหว

“ ยังไม่เห็นนะ กาญไปดูสิ ไม่สบายรึเปล่า ” แม่ตอบพี่กาญ 

“ เดี๋ยวกรไปดูเอง ” น้องกรพูดจบก็รีบเดินไปห้องไอ้แทน ผมไม่หึงน้องกรกับไอ้แทนแล้วแหละ ถ้าผมรู้ว่าเฮียกับไอ้แทนเป็นอะไรกันตั้งแต่แรก ผมคงไม่ต้องมาหึงน้องกรกับมัน ทำไมน้องกรไปตามไอ้แทนนานจังวะ ผมเดินไปตามน้องกรอีกคน ห้องไอ้แทนไม่ได้ล็อคผมเลยเปิดเข้าไปเลย

“ ทำไรกัน ” จะไม่ให้ถามได้ไง ก็ไอ้แทนมันถอดเสื้ออยู่ แต่.....

“ พี่โย พี่ได้เอาเสื้อแขนยาวมาป่ะ ” 

“ เอามาๆ เดี๋ยวพี่ไปเอามาให้ ” ผมเดินกลับมาที่ห้องก่อนจะหาเสื้อแขนยาว ดีนะที่ผมหยิบติดมาด้วย เฮียนะเฮีย เล่นทำรอยไว้บนตัวไอ้แทนแทบไม่มีที่ว่างเลย แม้กระทั่งแขนก็ไม่เว้น ผมหาเสื้อเจอก็เดินกลับไปที่ห้องไอ้แทนแต่ก็เห็นเฮียอยู่ด้วย 

“ ขอบใจ ” ผมยืนเสื้อให้ไอ้แทน 

“ เฮีย มึงนี่ทำไรไม่คิด ” น้องกรหันไปด่าเฮีย

“ แล้วตอนมันมีอารมณ์ มันมีเวลาคิดด้วยหรอวะ ”

“ ปกติคุณก็ไม่เคยคิดก่อนทำอยู่แล้ว ” ไอ้แทนใส่เสื้อเสร็จก็หันมาพูดใส่เฮีย สมน้ำหน้ามั้ยล่ะเฮีย 

“ พี่แทน เราไปกินข้าวกันดีกว่า ” น้องกรเดินไปจับมือไอ้แทนก่อนจะเดินออกจากห้อง เอ้า!!! อะไรวะเนี่ย 

“ เฮีย เอาเมียเฮียไปเก็บเลย ”

“ มึงอย่ามาโทษเมียกู เมียมึงอ่ะมาจับมือเมียกูก่อน ” 

“ ก็เพราะเฮียมั้ย น้องกรถึงต้องมาตามเมียเฮียเนี่ย ” มันไม่ได้นะเว้ย น้องกรจะเมินผมแบบนี้ไม่ได้

“ พอๆ รีบตามมัน2คนไปเลย หรือมึงจะรอให้มันกินกันก่อน ” เฮียพูดจบก็เดินออกจากห้องไป ผมก็รีบเดินตามไปที่โต๊ะอาหาร แล้วสรุปได้ว่าวันนี้ผมต้องมานั่งข้างเฮียเพราะน้องกรนั่งข้างไอ้แทน เพราะเฮียเลยผมถึงไม่ได้นั่งข้างน้องกร

“ แม่ เมื่อคืนกาญเห็นมีหมาแอบเข้ามาในบ้านเรานะ ” ผมหันไปมองเฮีย หวังว่าพี่กาญจะไม่ได้พูดถึงเฮียนะ

“ หมาใครอ่ะ ปกติไม่มีนะ ”

“ หมาแถวนี้แหละ ว่าจะเอาปืนมายิงทิ้งแต่ก็กลัวบาป ปล่อยให้มันแก่ตายอ่ะดีแล้ว ” ผมว่าพี่กาญพูดถึงเฮียแล้วแหละ 


อุ่ก!!!  


น้องกรลุกขึ้นวิ่งเข้าห้องน้ำ อย่าบอกนะว่าน้องกรจะอ้วกอีกแล้ว เมื่อวานตอนเย็นยังดีๆอยู่เลย ผมเดินตามน้องกรมาที่ห้องน้ำโดยมีแม่กับพี่กาญตามมาด้วย

“ หนูเป็นไงมั่ง ”

“ กรไม่เป็นไร สงสัยเมื่อคืนนอนน้อยเลยคลื่นไส้ ” 

“ แต่หนูอ้วกแบบนี้มาหลายวันแล้วนะ ไปหาหมอหน่อยมั้ย ” ช่วงนี้เหมือนน้องกรไม่ค่อยสบายเลย เวียนหัวก็บ่อย ตอนเช้าก็ชอบอาเจียน แถมยังดูเพลียๆอีก ผมจะพาไปหาหมอก็ไม่ยอมไป

“ เดี๋ยวนอนพักก็ดีขึ้น ”

“ กินข้าวเสร็จก็ไปหาหมอเลย จะได้รู้ว่าเป็นอะไร ” พี่กาญที่ยืนดูอยู่ก็พูดขึ้น

“ กรไม่เป็นไร ”

“ ถ้างั้นกินข้าวเสร็จไปคุยกับพี่ด้วย ” พี่กาญพูดจบก็เดินกลับไปที่โต๊ะอาหาร

“ หนูไหวมั้ย ”

“ กรไม่เป็นไร ” ผมกับน้องกรกลับไปกินข้าวต่อ แต่น้องกรก็กินได้นิดเดียวก็ไปนั่งพัก ผมช่วยแม่เก็บโต๊ะก่อนจะเดินไปหาน้องกร 

“ เล่ย์กับแทนตามไปคุยกับพี่ด้วย ” เฮียถึงกับสะดุ้งเลย ผม เฮีย ไอ้แทนเดินตามพี่กาญมาที่โซฟาไม้หน้าทีวีที่น้องกรนั่งรออยู่แล้ว ผมเดินไปนั่งลงข้างน้องกร ส่วนพี่กาญก็นั่งข้างไอ้แทน เฮียก็นั่งพื้นพิงโซฟาเพราะไม่มีที่นั่ง

“ พี่กาญ กรขอโทษที่ทำอะไรไม่เคยปรึกษาพี่เลย ” น้องกรเงียบไปก่อนจะพูดขึ้น

“ กรแค่อยากดูแลตัวเองให้ได้ กรไม่อยากให้พี่มาเหนื่อยกับกร แค่งานของพี่ พี่ก็เหนื่อยก็เครียดมากแล้ว ”

“ แล้ววันนี้.....กรจะขอออกจากการดูแลของพี่ไปให้พี่โยดูแลแทน กรถึงมาขออนุญาตพี่ก่อนไง ” ไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมา ถึงเฮียจะนั่งเล่นเกมส์อยู่แต่ผมก็รู้นะว่าเฮียก็อยากจะช่วยพูด

“ แล้วที่ผ่านมาพี่ดูแลกรดีมั้ย ”

“ ดี.....ดีมากเลยแหละ ”

“ แล้วกรคิดว่าโยจะดูแลกรได้ดีเท่าพี่มั้ย ” น้องกรพยักหน้าตอบพี่กาญก่อนจะร้องไห้ ผมรู้ว่าน้องกรเครียดเรื่องพี่กาญมาก แล้วน้องกรก็เก็บกดมาตลอด เหมือนวันนี้น้องกรได้พูดสิ่งที่เก็บมาตลอดออกมา

“ ไม่ต้องร้อง ” พี่การโอบน้องกรไว้ก่อนจะพูดขึ้น 

“ ถ้ากรเลือกทางเดินของกรแล้วพี่ก็จะไม่ห้าม แต่ถ้าวันไหนที่กรเหนื่อยหรือไม่มีความสุขกรกลับมาหาพี่ได้เสมอ ” ผมรู้ว่าพี่กาญรักน้องกรมาก แม้กระทั่งในวันที่ไม่เห็นด้วยแต่ก็ยังเลือกตามใจน้องกร 

“ อีก2วันพี่จะกลับ ยังไงก็ให้พ่อโยมาคุยตอนที่พี่ยังอยู่ล่ะกัน ” 

“ ครับ ” หวังว่าป๊าจะไม่ติดธุระอะไรนะ


Partเล่ย์


ผมโดนพี่กาญตามมาคุยด้วย หวังว่าพี่กาญจะยังไม่รู้เรื่องของผมกับไอ้แทนนะ แต่เมื่อเช้าก็เหมือนพี่กาญจะพูดใส่ผมเลยแต่ก็อาจจะไม่ใช่ก็ได้

“ ส่วนแทน พี่จะพาแทนกลับไปด้วย ” เดี๋ยวนะ ผมหันไปมองหน้าไอ้แทน

“ ได้ไง กูไม่ยอมนะ ” ผมพูดกับพี่กาญ ถึงพี่กาญจะเป็นพี่แต่เราก็คุยกันมึงกูตลอด มันก็ติดจนถึงตอนโตเลย

“ มึงมีสิทธิ์อะไร ”

“ ก็...... ” เอาไงวะ 

“ ถ้าตอบไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่พาแทนกลับไปเก็บของเลยนะ ”

“ ไอ้แทนเป็นเมียกู พี่กาญมึงจะพามันไปจากกูไม่ได้นะ ” เป็นไงเป็นกัน ยอมหัวแตกแต่ไม่ยอมเสียเมียเด็ดขาด

“ เมีย? ” ผมพยักหน้าตอบพี่กาญ 

“ แทนว่าไง ถ้าบอกว่าไม่ใช่พี่จะพาแทนกลับไปด้วย ” ไอ้แทนมันเงียบไป เฮ้ย!!! มันจะเงียบแบบนี้ไม่ได้นะ หรือมันยังโกรธผมเรื่องรอยที่ตัวมันอยู่

“ ก็....ตามที่เล่ย์พูด ” ตอนนี้ถ้าสายตาพี่กาญคือไฟผมคงโดนเผาจนไหม้ไปหมดแล้ว

“ ก็แค่นั้น ” เฮ้ย!!! ทำไมพี่กาญมันไม่ด่าอะไรผมเลย มันต้องไม่ใช่แบบนี้ดิ

“ เดี๋ยวนะ มึงไม่ด่า ไม่ว่าอะไรกูเลย ”

“ จะให้ด่าให้ว่าอะไร โตๆกันแล้วทั้งนั้น ” พี่กาญมันเงียบไปก่อนจะพูดต่อ

“ แต่แค่ผิดหวังที่น้องมีอะไรไม่บอกกูเลย กูต้องรู้เองตลอด ในสายตาของน้องทุกคน กูเป็นพี่ที่แย่มากขนาดนั้นหรอ ” 

“ มึงเป็นพี่ที่ดีเกินไปมากกว่า กูขอโทษที่ไม่ได้บอกมึงเรื่องนี้ ” มันเป็นพี่ที่ดีมากจริงๆ คอยสนับสนุนผมทุกเรื่อง ตอนผมวัยรุ่นผมดื้อมากมันก็ตามผมมาเรียน จนผมเรียนจบ พอเรียนจบผมไม่อยากเป็นลูกจ้าง มันก็ลงทุนให้ ผมรู้ดีว่าพี่กาญมันรักน้องทุกคนมากแค่ไหน เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าผมจะไม่บอกมัน แต่แค่อยากให้เรื่องไอ้กรผ่านไปก่อน

“ ช่างมันเถอะ ในสายตาของพี่ น้องทุกคนยังเป็นเด็กแต่ในความจริงคือทุกคนโตแล้ว โตพอที่จะมีชีวิตเป็นของตัวเองได้แล้ว ” 

“ แหม ทำเป็นน้อยใจน้องไปได้ เข้าสู่วัยทองก็งี้แหละ ” ผมเดินไปนั่งลงที่พื้นต่อหน้าพี่กาญก่อนจะพูดขึ้น

“ ปากมึงนี่นะ เดี๋ยวกูก็พาแทนกลับไปด้วยจริงๆ ” พี่กาญมันหลุดหัวเราะพร้อมกับเช็ดน้ำตาตัวเอง ผมรู้ว่ามันต้องอดกลั้นมากแค่ไหนที่จะไม่ร้องไห้ออกมาต่อหน้าทุกคน

“ อย่าๆ เดี๋ยวไปปีนเก็บมะขามอ่อนมาให้กิน ” นึกถึงตอนเป็นเด็กเลย พี่กาญมันใช้ให้ผมปีนไปเก็บมะขามให้มันตลอด ทั้งๆที่ผมเป็นน้องมัน แล้วมีวันนึงคือผมตกต้นมะม่วง พี่กาญมันก็ให้ผมขี่หลังมันกลับบ้านนะ ทั้งไอ้เต้ ผม ไอ้กร ก็มีแต่พี่กาญดูแลมาตลอดเพราะป้ากับแม่ต้องไปทำงานกว่าจะกลับก็ค่ำ แล้วลองนึกภาพดูเด็กผู้หญิงที่ต้องดูแลเด็กผู้ชาย2คนพร้อมกัน ไอ้กรนี่มันเกิดช้า คือพวกผมก็โตแล้วก็ช่วยกันเลี้ยงมัน

“ แล้วจะเข้าไปอยู่ข้างในหรือจะออกมาอยู่ร้านไอ้เล่ย์มัน ” พี่กาญหันไปถามไอ้แทน

“ อยู่ข้างในครับ เผื่องานมีปัญหาจะได้เข้าออฟฟิตได้เลย ”

“ งั้นเดี๋ยวย้ายห้องไปอยู่ตึกที่พี่ซื้อก็ได้ ห้องที่อยู่มันเล็กไปรึเปล่า ”

“ แค่นั้นก็กว้างแล้วครับ ”

“ เมื่อก่อนอยู่คนเดียวมันก็กว้างไง แต่นี่มีควายถึกๆไปอยู่ด้วยอีกตัว ” นั่นไง ก็ไม่พ้นแขวะผมทุกที นี่สรุปไอ้แทนหรือผมที่เป็นน้องพี่กาญ


Partวาโย


น้องกรคุยกับพี่กาญเข้าใจแล้ว ผมก็เลยโทรไปบอกป๊าตั้งแต่เมื่อวานให้ลงมาคุยกับพี่กาญ ป๊าก็มาเลย ผมขับรถออกมารับป๊าที่ตัวเมืองเพราะคนขับรถจำทางเข้าบ้านน้องกรไม่ได้ ผมขับรถนำรถป๊ามาจนถึงบ้านน้องกร ผมลงจากรถก่อนจะพาป๊ากับพี่หยกเดินเข้าบ้าน ผมลืมบอกน้องกรนะว่าพี่หยกมาด้วย ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงมาด้วย เห็นปกติไม่ค่อยยุ่งอะไรกับผมอยู่แล้ว น้องกรเดินมาสวัสดีป๊ากับพี่หยกก่อนจะพาไปนั่งที่โซฟาไม้

“ พี่โย ไม่เห็นบอกกรเลยว่าพี่หยกมาด้วย ” ผมกับน้องกรเดินมาเอาน้ำในครัว น้องกรก็สะกิดแขนผมก่อนจะถามขึ้น

“ พี่ก็เพิ่งรู้เหมือนกัน ” ผมกับน้องกรเดินเอาน้ำไปวางไว้ที่โต๊ะก่อนจะนั่งที่โซฟาไม้อีกตัว

“ ผมไม่รู้ว่าจะเริ่มคุยยังไง เอาเป็นว่าคุณเรียกค่าสินสอดมาได้เลย ” โห ป๊านี่ไม่อ้อมเลย 

“ ค่าสินสอดคงไม่ต้องก็ได้ค่ะ คุยเรื่องงานก็พอ ”

“ คือเรื่องงานกรคิดไว้แล้วว่าจะจัดเล็กๆ มีแค่คนในครอบครัวแล้วก็เพื่อน ” เมื่อคืนน้องกรบอกผมแล้ว ผมก็โอเคนะ อีกอย่างเรื่องนี้น้องกรก็วางแผนมานานแล้วด้วย

“ พี่ว่าคงจัดเล็กๆไม่ได้หรอก แค่ญาติผู้ใหญ่ฝั่งโยก็เยอะแล้ว ” พี่หยกพูดขึ้น

“ แต่เรื่องนี้กรกับพี่โยเราคุยกันแล้วว่าจะจัดเล็กๆ ไม่ต้องเชิญคนเยอะ ” ตายแน่งานนี้ ผมเนี่ยตาย คนนึงก็พี่ คนนึงก็เมีย

“ นั่นมันเป็นความคิดแบบเด็กๆ กรต้องคิดถึงหน้าป๊าด้วย โยเป็นลูกชายคนเดียวนะ ” ผมนี่เหงื่อตกแล้ว ส่วนน้องกรก็เงียบไป 

“ ขอโทษนะ ฉันนั่งฟังมานานล่ะ ในเมื่อน้อง2คนคุยกันแล้วว่าจะจัดงานเล็กๆ คุณก็ไม่ควรขัดมั้ย ถ้าจะพูดเรื่องหน้าตาทางสังคม แน่นอนครอบครัวฉันอาจจะไม่ได้มีหน้ามีตา แต่กรก็เป็นลูกชายคนเดียวเหมือนกัน ” หือ เปิดศึกยกที่1 พี่กาญมุมน้ำเงิน พี่หยกมุมแดงไปเลย นี่คุยเรื่องงานแต่งหรืออะไรเนี่ย

“ เอ่อ.....พี่หยกกับพี่กาญใจเย็นๆก่อนนะ ” ผมพูดขึ้น 

“ ป๊าก็ว่าน่าจะเอาตามที่น้องคุยกันนะ ” เหมือนมีกรรมการมาสงบศึก

“ ป๊าก็ตามใจน้องตลอด แล้วนี่เป็นไงทำอะไรไม่เคยปรึกษา ” ผมคุยกับป๊าแล้วนะ แค่ไม่ได้บอกพี่หยก

“ ถ้าแบบนั้นก็ไม่ได้ แบบนี้ก็ไม่ได้ งั้นคุณไม่ต้องมาก็ได้นะ ” เหมือนพี่หยกโดนพี่กาญต่อยเข้าหน้าไปเต็มๆ 1:0

“ กาญ!!! ” แม่หันมาดุพี่กาญ

“ งั้นสรุปตามนี้นะ โยกับน้องไปคุยกันมาว่าจะจัดงานยังไง แล้วส่งรายละเอียดกับค่าใช้จ่ายทั้งหมดไปให้ป๊า ” 

“ ครับป๊า งั้นผมพาน้องไปพักนะ ” น้องกรไม่ได้อยากพักหรอก ผมเนี่ยแหละที่อยากพัก ผมจับมือน้องกรก่อนจะเดินเข้าห้อง

“ พี่โย กรไม่ได้เป็นอะไร ”

“ ก็ให้ผู้ใหญ่เขาคุยกัน ”


Partเล่ย์


ผมพาไอ้แทนมันออกมานั่งเล่นที่บ้านยายเพราะพ่อไอ้โยมาคุยเรื่องงานแต่งของไอ้โยกับไอ้กร กว่ามันสองคนจะมีวันนี้ กว่าจะได้กลับมาอยู่ด้วยกันมันยิ่งกว่าละครอีก

“ มึง ” ผมเรียกไอ้แทน ตอนนี้มันกำลังนั่งกินขนมหวานที่ยายทำอยู่ที่หน้าบ้าน

“ มึงอยากแต่งงานป่ะ ” 

“ ให้แต่งกับใครอ่ะ แต่งกับคุณ? ” 

“ แต่งกับกูแล้วยังไง ” เวลาผมชวนมันคุยดีๆ มันก็กวนตีนผมตลอดอ่ะ

“ ก็เปล่า ”

“ กูถามจริง มึงคิดไงถึงยอมอยู่กับกู ” ผมอยากถามมันหลายรอบแล้วนะ แต่ผมก็กลัวคำตอบ

“ ผมไม่ได้อยู่กับคุณนะ คุณมาอยู่กับผมเอง ” 

“ ก็นั่นแหละ ”

“ ไม่รู้ดิ คุณก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร ”

“ มึงตอบกลัวกูโกรธป่ะเนี่ย ”

“ ผมพูดจริง บางทีผมอาจจะรักคุณไปแล้วก็ได้ ” ไอ้แทนมันมองออกไปข้างนอกก่อนจะพูดขึ้น ผมหันไปมองหน้ามัน มันรักผมอย่างนั้นหรอ มันคงจะเป็นคนเดียวที่รักผมในแบบที่ผมเป็น รักผมในตัวตนของผมจริงๆ

“ กูอาจจะไม่เคยบอกรักมึง แต่กูอยากให้มึงรู้ว่ากูดีใจที่มีมึงเข้ามาในชีวิต ” 

“ ไม่เป็นไร คุณบอกรักผมสิแปลก ” ผมคงเป็นคนที่โชคดีที่สุดที่ได้มีมันในชีวิต มันไม่เคยเรียกร้องอะไรจากผมเลย 

“ ให้เวลากูหน่อย มึงก็รู้ว่ากูไม่เหมือนคนอื่น ” 

“ วันที่เรามา ผมเห็นตลาดนัด พาผมไปได้มั้ย ” 

“ ไปดิ ” ผมเขาไปหยิบกุญแจรถแต่ก็ได้ยินเหมือนเสียงคนเรียก ผมเดินออกไปดูก็เห็นไอ้แทนเข้ามาพอดี

“ มีไรมึง ”

“ พาน้องกรไปโรงบาลหน่อย ”


Partวาโย 


ผมกับน้องกรนอนดูหนังอยู่ที่ห้อง เดี๋ยวตอนเย็นก็ต้องออกไปส่งป๊ากับพี่หยกไปนอนที่โรงแรมอีก ป๊าบอกว่าเกรงใจแม่น้องกรเลยขอออกไปนอนโรงแรมดีกว่า ผมหันไปปลุกน้องกรที่นอนหลับให้หนังดู

“ หนู....เย็นแล้ว ออกไปกินข้าวกัน ” 

“ อื้อออ.... ” น้องกรลุกขึ้นก่อนจะเดินไปล้างหน้า

“ ทำไมหน้าหนูซีดๆอ่ะ ” หน้าน้องกรซีดมากเลย

“ คงนอนเยอะไปหน่อย ” ผมกับน้องกรเดินออกมาที่โต๊ะอาหารก็เห็นแม่กับป๊านั่งคุยกันอยู่ แล้วพี่หยกไปไหน?

“ ป๊า พี่หยกล่ะ ”

“ นั่งคุยกับกาญอยู่หน้าบ้าน ” เดี๋ยวนะ ผมฟังไม่ผิดใช่มั้ย 

“ หิวข้าวกันรึยัง แม่ทำกับข้าวไว้แล้ว ” 

“ หนูหิวยัง.... ” ผมถามน้องกรขึ้นก่อนจะหันหน้ามามองน้องกรก็เห็นเลือดกำเดาน้องกรไหลออกมา 

“ หนู!!! ” ผมตกใจจริงๆ ผมรีบเข้าไปจับตัวน้องกร ตัวน้องกรเย็นมากเลย

“ กรแค่เวียนหัว ”

“ แต่ตัวหนูเย็นมากเลย ไปหาหมอนะ ” 

“ โย น้องเป็นอะไร เลือดกำเดาไหลด้วยนิ่ ”

“ น้องบอกว่าเวียนหัว แต่ตัวน้องเย็นมากเลยป๊า ” ผมพยุงน้องมานั่งที่โซฟาไม้ ส่วนแม่ก็ออกไปตามเฮีย

“ หนู...หนูได้ยินพี่มั้ย ” ผมตบหน้าน้องกรเบาๆ น้องกรไม่ได้หลับแต่เหมือนร่างกายน้องกรไม่ตอบสนองอะไรเลย 

.

.

เฮียขับรถเร็วมากแต่ก็ช้าสำหรับผมอยู่ดี น้องกรไม่ได้หลับแต่ไม่มีการตอบสนองเลย น้องกรอ้วกมาเป็นอาทิตย์แล้วแต่ได้พักก็ดีขึ้น ผมจะพาไปหาหมอก็ไม่ไป มาถึงโรงบาลน้องกรก็โดนเข็นเข้าห้องฉุกเฉินไปเลย ผมกับแม่ ป๊าแล้วก็คนอื่นก็รอที่หน้าห้องฉุกเฉิน ผมหวังว่าจะไม่เป็นอะไรร้ายแรงนะ แต่ตอนที่นั่งรถมาโรงบาลน้องกรยังบีบมือผมแน่นมาก ความรู้สึกเหมือนน้องกรกลัวอะไรบางอย่าง

.

.

.

***น้องกรเป็นอะไร?

                        



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

116 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #79 ToyKrisada (@ToyKrisada) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 22:14
    นั้นดิแอดน้องเป็นอะไร
    #79
    0
  3. #78 jum260328 (@jum260328) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 21:57
    ท้องหรือเปล่านะน้องกร
    #78
    0