ตอนที่ 32 : ถ่านไฟเก่า VS รถดับเพลิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 387
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    14 มิ.ย. 62

บทที่32


Partเล่ย์

สรุปเรื่องทั้งหมดต้นเหตุมาจากไอ้กรที่ต้องการเซอร์ไพรส์วันเกิดไอ้โยแต่ดันผิดแผนเพราะทั้งผมและไอ้โยสงสัยมันจนทำให้ทะเลาะกันเนี่ย ยอมรับเลยนะว่าตอนแรกที่เห็นไอ้กรกอดกับไอ้แทนผมแทบจะพุ่งเข้าไปต่อยไอ้กร แต่ก็นั่นแหละมันคือน้องผม ผมต่อยมันไม่ลงหรอก
“ มึงไม่ต้องมาโกรธกูเลย ก็พวกมึงทำตัวน่าสงสัยเอง ” ตั้งแต่กลับมาจากบ้านไอ้กรมันก็ยังไม่ยอมพูดกับผมเลย 
“ มันน่าสงสัยตรงไหน ผมก็เคยบอกคุณไปแล้วว่ามันยังพูดไม่ได้ ” ก็ใช่ที่มันบอกแล้ว แต่ก็ไม่ได้บอกป่ะว่าเรื่องอะไร 
“ แล้วกูรู้มั้ยว่าเรื่องอะไร ”
“ แล้วทำไมไม่ฟังที่คนอื่นพูดก่อน ใช้แต่อารมณ์ ” 
“ ก็กูหวงของกู ” 
“ ขี้เกียจพูดด้วยแล้ว ” เอ้า อารมณ์ไหนของมันอีกเนี่ย แล้วสรุปมันหายโกรธผมยัง
“ หลบไป จะไปนอน ” ผมเอาตัวไปบังมันไว้ ไม่ให้มันลุกขึ้นจากโซฟา
“ กูกลัวมึงทิ้งกู ถ้ามึงไม่ชอบอะไรในตัวกู มึงบอกกูได้นะ ” ผมกอดเอวมันไว้ก่อนจะเอาหน้าไปไว้ที่หน้าอกมัน
“ ถ้าจะไปจากกูก็บอกกูดีๆ กูขออย่างเดียว อย่าทำให้กูดูเป็นคนโง่ที่อยากอยู่กับมึงฝ่ายเดียว ” ตั้งแต่เกิดมาผมไม่เคยพูดกับใครแบบนี้มาก่อนเลยนะ แล้วผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องกลัวมันมีคนอื่นขนาดนี้
“ ผมไม่ได้โกรธอะไรคุณนะ ผมแค่เจ็บแขน ” มันก็พูดหลายครั้งแล้วแหละว่าไม่ได้โกรธแต่ผมก็ไม่เชื่อไง ก็มันไม่ยอมพูดกับผมอ่ะ
“ กูขอโทษที่ทำมึงเจ็บ ”
“ ครั้งนี้ผมก็ผิดที่ไม่บอกคุณ แต่ถ้ามีอีกครั้งผมจะโกรธจริงๆด้วย ” ผมเงยหน้าขึ้นมามองหน้ามัน 
“ เออ ” ไอ้แทนมันลุกขึ้นเดินไปที่เตียงผมก็รีบเดินตามไปก่อนจะผลักมันลงบนเตียง
“ เดี๋ยวกูไถ่โทษที่ทำมึงเจ็บ ” ผมขึ้นไปคร่อมมันก่อนจะพูดขึ้น
“ ไม่ต้อง ”
“ ไม่ได้ กูทำมึงเจ็บเดี๋ยวกูรับผิดชอบเอง ” ผมล้วงมือเข้าไปในเสื้อมันก่อนจะไปหยอกล้อกับยอดอกมัน
“ ไม่....อื้ออออ เล่ย์ ” ทำไมผมจะไม่รู้ว่าตรงไหนทำให้มันมีอารมณ์ง่าย
“ ไม่อะไร กูให้พูดอีกที ” ผมเพิ่มแรงบีบยอดอกมันอีกหน่อย
“ อย่าแกล้ง อืมมม เสียว ” นั่นแหละ เสียงครางมันหวานขนาดนี้คือเครื่องมันติดแล้ว 
.
.
ตัดภาพไปที่โซฟาก่อนนะ


Partแทน


แล้ววันนี้ก็มาถึงแล้ว วันที่ผมพาเล่ย์กลับมาบ้านด้วย ตั้งแต่วันที่เซอร์ไพรส์วันเกิดโย ผมกับเล่ย์ก็ไม่มีเรื่องทะเลาะกันอีกเลย ผมยอมรับนะว่าดีใจที่เขาหวงผม ถึงแม้เขาจะไม่เคยบอกว่ารักผมเลยก็ตาม แต่ผมคิดว่าผมเนี่ยแหละที่รักเขาไปแล้ว เขาคือคนที่ทำให้ผมหยุดรักน้องกรได้แต่ก็ไม่ใช่ว่าผมไม่รักน้องกรนะ แต่ก็ยังรักในฐานะน้องยังเอ็นดูเหมือนเดิม แค่มันไม่เสียใจหรือเจ็บเวลาที่เห็นน้องกรอยู่กับโยอีกแล้ว ออกจะดีใจกับน้องกรด้วยซ้ำไปที่น้องกรกับโยรักกันดี
“ มึงจะแวะกินข้าวก่อนมั้ย ” 
“ เดี๋ยวไปกินแถวบ้านก็ได้ นี่ก็จะถึงแล้ว ”
“ ไม่แวะซื้อของไปให้พ่อกับแม่มึงก่อนหรอวะ ไปมือเปล่ามันน่าเกลียด ” เล่ย์จะให้ผมพาไปซื้อของมาฝากพ่อกับแม่หลายวันแล้วแต่ผมไม่พาไป ก็มาหาพ่อกับแม่ผมไม่จำเป็นต้องมีของมาฝากนิ่
“ งั้นคุณแวะร้านขายพวงมาลัยข้างหน้าหน่อย ” เล่ย์จอดรถให้ผมลงไปซื้อ ผมซื้อพวงมาลัยมา2พวงก่อนจะขึ้นรถ
“ แค่นี้? ”
“ ก็ใช่ไง ” 
“ หวังว่าพ่อมึงจะไม่เอาปืนไล่ยิงกูก่อนนะ ”
“ คุณก็พูดไปเรื่อย ” 
“ คุณเลี้ยวเข้าวัดเลยนะ ” 
“ กูว่ามึงพากูไปอาบน้ำมนต์ก่อนจะเจอพ่อกับแม่มึงก็ดีนะ ” โอ้ย นี่เล่ย์เขาจะคิดมากไปถึงไหนเนี่ย
“ คุณอย่าเว่อร์ได้มั้ย พ่อแม่ผมอยู่ที่วัด ” เล่ย์เข้ารถเข้ามาจอดในวัด ผมพาเล่ย์เดินมาจนถึงอัฐิของพ่อกับแม่ ผมยื่นพวงมาลัยให้เขาพวงนึง
“ ไอ้แทน ” ผมเดินเอาพวงมาลัยไปไหว้พ่อกับแม่ก่อนจะถอยให้เขาเข้าไปไหว้
“ ผมจะดูแลแทนไปตลอดชีวิตของผม ” เล่ย์นั่งคุกเข่าลงก่อนจะพูดขึ้น ผมไม่คิดว่าเขาจะพูดแบบนี้ 
“ พ่อกับแม่มึงเสียนานยัง ” 
“ ผมเรียนจบพอดี ยังไม่ทันได้ไปรับปริญญาผมเลย พ่อกับแม่ก็ประสบอุบัติเหตุก่อน ” 
“ แล้วพี่มึงล่ะ ” 
“ พี่ผมก็ทำงานอยู่กรุงเทพ ” ตั้งแต่ผมเรียนจบก็แยกกันกับพี่ ต่างคนต่างทำงาน เพิ่งจะได้กลับมาคุยกันก็ตอนที่ผมหางานทำใหม่แล้วได้ไปอยู่กับพี่กาญเนี่ยแหละ 
“ ไปกินข้าวกัน กูหิว ” ผมเดินนำเขามาที่รถก่อนจะบอกให้เขาขับไปที่ร้านอาหารตามสั่งในหมู่บ้าน
“ คุณอยากกินไร ” ผมหันไปถามเขา
“ มึงสั่งเลย ” ผมถามเขาทุกรอบที่จะสั่งอาหารแต่คำตอบก็เหมือนกันทุกรอบ ทุกวันนี้ผมแทบจะไม่ได้กินอาหารที่มีพริกเลย ส่วนนึงก็มาจากเล่ย์ ผมไม่อยากสั่งอะไรหลายอย่างแต่มันก็ไม่ได้เป็นปัญหาในการใช้ชีวิตของผมกับเล่ย์   ผมสั่งอาหารเสร็จก็เดินมานั่งข้างเล่ย์ ผมไม่ค่อยนั่งตรงข้ามกันนะ ส่วนมากจะนั่งข้างกันมากกว่า
“ จะค้างที่นี่หรือกลับเลย ” ผมก็อยากค้างนะ แต่ไม่ได้กลับมาบ้านนานแล้ว ถ้าจะค้างก็ต้องทำความสะอาดเยอะหน่อยอ่ะ
“ กลับเลยดีกว่า ผมไม่ได้กลับมานานต้องทำความสะอาดก่อน อีกอย่างลาน้องกรแค่2วันเอง ”
“ งั้น.....วันนี้ไปนอนร้านกูนะ ” ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมา6เดือน ผมไปนอนร้านเล่ย์อาทิตย์ละครั้ง นอกนั้นเล่ย์เข้ามานอนกับผม การใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันของผมกับเล่ย์ไม่ได้หวือหวาอะไร ต่างคนต่างทำงาน กลับห้องมากินข้าวด้วยกัน วันหยุดก็ไปเที่ยว แต่มันเป็นทุกวันที่ผมมีความสุข เพราะเล่ย์ไม่เคยมีวันไหนที่เขาจะไม่ดูแลผมเลย
“ ใช่แทนน้องไอ้ปั้นมั้ยนิ่ ” แม่ค้าเอาอาหารมาเสิร์ฟก่อนจะถามขึ้น ผมไม่ค่อยกลับมาบ้านก็ไม่แปลกที่คนในหมู่บ้านจะจำไม่ค่อยได้ 
“ ครับ ”
“ ป้าว่าแล้วต้องใช่ ไปอยู่ไหนมา หล่อขึ้นตั้งเยอะ ” เมื่อก่อนร้านข้าวป้าผมก็มากินตลอดนะ แต่ตั้งแต่เรียนจบไปทำงานก็ไม่ค่อยได้กลับมาบ้านอีกเลย อีกอย่างไม่รู้จะกลับมาหาใครด้วย
“ ทำงานครับป้า ป้าสบายดีนะ ”
“ ก็ตามอายุแหละ แล้วนี่มากับใคร เพื่อนหรอ ”
“ ผัวครับ ” ผมไม่ได้ตอบนะ คนนั่งข้างผมตอบ ป้าได้ยินก็อึ้งไปเลย
“ ตามนั้นแหละป้า ” ผมยิ้มให้ป้า
“ งั้นป้าไปก่อน กินข้าวกับผัวให้อร่อยนะ ” ป้าพูดจบก็เดินกลับไปในครัว ผมไม่อายนะแต่บางทีจะบอกคนอื่นตรงๆแบบนั้นมันก็ไม่ได้มั้ย 
“ คุณนี่ ถ้าป้าช็อคขึ้นมาจะทำไง ” ผมเอาแขนไปกระทุ้งท้องเขาก่อนจะพูดขึ้น
“ ช็อคก็ส่งโรงบาล ” เล่ย์ก็เป็นซะแบบเนี่ย ไม่สนใจใคร
“ ก่อนกลับ แวะไปทะเลกันมั้ย ” ไหนๆก็มาแล้ว แวะไปเที่ยวก่อนกลับก็ดีเหมือนกัน
“ ก็ดี ” ผมกับเล่ย์กินข้าวเสร็จ เล่ย์ก็พาผมขับรถมาที่ทะเล บ้านผมกับทะเลไม่ได้ไกลกันเลย อีกอย่างอยู่ที่นี่ทะเลก็เยอะ
“ อยากกินอาหารทะเลมั้ย ” ผมกับเล่ย์ลงมานั่งที่หาด ตอนนี้ก็เย็นแล้วด้วย นักท่องเที่ยวก็กลับกันแล้ว
“ ไม่อ่ะ เพิ่งกินข้าวมาเอง ” 
“ ไหนบอกชอบ? ”
“ ก็ชอบ แต่ก็เพิ่งกินข้าวมาเอง อยู่นี่อาหารทะเลแพงจะตาย ” ก็อย่างที่รู้ๆกันแหละ ที่ท่องเที่ยวอาหารทะเลจะแพงกว่าปกติด้วย
“ มึงคิดว่ากูเลี้ยงไม่ไหว ”
“ ไม่ใช่แบบนั้น ”
“ ไม่ใช่ งั้นก็ไปกิน ” เฮ้อออ ก็ต้องตามใจเขาแหละ เงินเดือนผมก็ฝากเข้าบัญชีเล่ย์แหละ เพราะทำงานกับน้องกรก็มีค่าข้าวให้อยู่แล้ว แต่ผมกับเล่ย์ก็ยังไม่ได้คิดนะว่าจะเอาเงินเก็บไปลงทุนอะไร เล่ย์ก็มีร้านสักเป็นของตัวเองแล้ว ส่วนผมก็ไม่ได้ชอบอะไรจนจะทำเป็นอาชีพได้ เล่ย์จับมือผมเดินมาที่ร้านอาหารก่อนจะจัดการสั่งอาหารให้ผม ไม่ว่าจะมาทะเลหรือไม่ได้มาผมก็ได้กินอาหารทะเลอยู่ดี พอเล่ย์รู้ว่าผมชอบอาหารทะเล ผมได้กินแทบจะทุกวันจนผมอ้วนขึ้นเนี่ย
“ มึง ” ผมหันไปมองหน้าเขา
“ ค้างที่นี่ป่ะ ”
“ ทำไมอ่ะ พรุ่งนี้คุณไม่ทำงานหรอ ” อยู่ดีๆก็อยากค้างขึ้นมาซะงั้น
“ อยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง ” พูดอะไรของเขาเนี่ย
“ เปลี่ยนบรรยากาศอะไรของคุณ หยุดทะลึ่งสักวันได้มั้ย ” ผมก็ว่าเขาแบบนี้ทุกวันแหละ 
“ ก็เอากันไง อยู่ห้องก็เอามาหมดแล้วทั้งบนเตียง ระเบียง โซฟา ห้องน้ำ...... ”
“ คุณพูดอะไรเนี่ย มันใช่เรื่องจะเอามาพูดมั้ย ” ผมหันไปตีแขนเขา
“ ค้างที่นี่นะ นานๆมาที ”
“ แล้วผมเลือกได้ด้วยหรอ ” หลังจากกินอาหารทะเลเสร็จเล่ย์ก็ให้ผมไปจัดการเรื่องห้องพัก ผมได้พักห้องที่ติดริมหาดพอดีเลย ผมเดินไปหาเล่ย์ที่หน้ารีสอร์ท

ปึ้ก!!!! สงสัยผมคงรีบจนไม่ได้ดู ผมเดินไปชนกับใครก็ไม่รู้

“ ขอโทษครับ ” ผมเอ่ยขึ้นก่อนจะลุกขึ้น 
“ แทน...... ”


Partเล่ย์


ผมมาหาพ่อแม่ไอ้แทน ผมก็แปลกใจนะว่าทำไมไอ้แทนมันไม่ซื้อของมาฝากพ่อแม่มันเลย มันซื้อแค่พวงมาลัย แล้วตอนที่มันให้ผมเลี้ยวไปที่วัดผมก็คิดว่ามันจะพาผมไปอาบน้ำมนต์ก่อนซะอีกแต่ก็ไม่ใช่ พ่อแม่ไอ้แทนเสียแล้ว ถ้าไม่นับพี่มันอีกคนก็เท่ากับว่าตอนนี้ไอ้แทนตัวคนเดียวซึ่งก็ไม่ต่างจากผม ผมพามันมากินอาหารทะเลก่อนจะชวนมันค้างคืนที่นี่ ผมไม่ได้อยากเปลี่ยนบรรยากาศอะไรหรอก แต่ไหนๆก็มาแล้วก็ขออยู่พักซักคืน ผมสูบบุหรี่เสร็จก็เดินไปหามัน แต่ผมก็เห็นมันเดินชนกับใครไม่รู้ มันน่ะซุ่มซ่ามที่หนึ่งเลย ผมรีบเดินไปหามัน
“ ไม่ระวังเลยมึง เจ็บมั้ย ” ถึงไอ้แทนมันจะไม่ได้บอบบางเหมือนไอ้กรแต่วันที่ผมทะเลาะกับมันแล้วเผลอไปบีบแขนมันก็ช้ำไปเป็นอาทิตย์เหมือนกัน
“ ผมไม่เจ็บ นี่กุญแจห้อง ” มันยื่นกุญแจห้องมาให้ผม ผมรับไว้ก่อนจะจับมือมันเดินออกมา
“ แทน ไม่คิดจะทักกันหน่อยหรอ ” เดี๋ยวนะ ไอ้คนที่ไอ้แทนเดินชนนี่มันรู้จักกันด้วยหรอ 
“ มึงรู้จักมัน? ”
“ เพื่อนเก่าน่ะ ” แต่ผมว่ามันคงไม่ใช่แค่เพื่อนหรอก
“ ผัวเก่า ” หือ ชัดเลย ผมหันไปมองหน้าไอ้แทน 
“ อย่ามาพูดแบบนี้นะ เรื่องมันจบไปแล้ว ”
“ แทนจบคนเดียวรึเปล่า เรายังคุยกันไม่เข้าใจเลย ” เดี๋ยวนะ นี่มันอะไรกันวะเนี่ย นี่มันในละครชัดๆ
“ เราเข้าใจดีตั้งแต่วันที่เราเดินออกมาแล้ว 2ปีกว่าที่เราไม่ได้ติดต่อกันมันก็ชัดเจนแล้วนะว่าเราจบกัน ” ถ้าไอ้แทนมันบอกว่ามันไม่ได้ติดต่อกันมา2ปีผมก็เชื่อ ผมจะไม่ทำตัวเหมือนพระเอกในละครหรอกนะ ที่เอะอะก็เดินหนี
“ เติ้ลไม่ได้อยากเลิก เติ้ลตามหาแทนมาตลอด ” ไอ้นี่มันจำคำพูดมาจากละครหลังข่าวรึเปล่าวะ ผมยืนอยู่ข้างไอ้แทนฟังมันเถียงกับผัวเก่ามันนั่นแหละ
“ เอาเป็นว่าตอนนี้เราให้ได้แค่ความเป็นเพื่อน ” 
“ แต่เติ้ลอยากกลับมาเป็นเหมือนเดิม ขอร้องหล่ะ คุยกันก่อน ” มันพูดกับแทนผมยังพอทนได้นะ แต่มาจับมือไอ้แทนเนี่ยผมไม่ยอม
“ อย่ามาแตะตัวเมียกู!!! ” ผมผลักมันออกไปก่อนจะพูดขึ้น
“ เมีย? ”
“ ใช่ ”
“ เดี๋ยวนี้ชอบแบบนี้หรอ ดูไม่มีอนาคตดีนิ่ ” 
“ อย่างน้อยเขาก็ไม่นอกใจ แล้วนี่มันก็เรื่องของเรา ตอนนี้เล่ย์คือคนที่เรารัก ” เมื่อกี้ไอ้แทนบอกรักผมใช่ป่ะ อยากจะวิ่งไปกรี๊ดกลางหาดดังๆ เฮ้ย แต่ผมกรี๊ดไม่เป็นนี่หว่า 
“ อย่าเผลอล่ะกัน กูพร้อมจะจุดไฟขึ้นมาอีกครั้งเสมอ ” นี่มันจะไม่จบใช่มั้ย
“ แต่โทษทีถ่านไฟเก่าอย่างมึง คงสู้รถดับเพลิงแบบกูไม่ได้วะ ” ผมพูดจบก็จับมือไอ้แทนเดินมาที่ห้องพัก ใจจริงผมก็อยากต่อยผัวเก่ามันแหละ แต่ไอ้แทนคงไม่ชอบหรอก มันไม่อยากให้ผมใช้กำลัง
“ คุณจะไม่ถามอะไรผมหน่อยหรอ ” เข้ามาในห้องไอ้แทนก็ถามผมขึ้นทันที
“ มึงจะให้กูถามอะไร มึงบอกว่ามึงกับมันจบกันแล้วกูก็เชื่อมึงไง ” ก็จริง ผมไม่ได้โกรธอะไรมัน แล้วก็ไม่รู้ว่าจะโกรธไปทำไมเพราะมันก็นานมาแล้ว
“ ผมดีใจนะที่คุณไม่ใช้อารมณ์ ” ก็เกือบไปแล้วเหมือนกัน
“ ไปอาบน้ำได้แล้ว ” ผมไล่มันไปอาบน้ำ ไอ้แทนมันเดินเข้าไปอาบน้ำผมก็เดินไปถอดเสื้อผ้าก่อนจะเข้าไปในห้องน้ำ ผมเดินเข้าไปกอดร่างเปลือยเปล่าของไอ้แทน บางทีผมอาจจะอยู่กับมันมากเกินไปจนขาดมันไม่ได้แล้วก็ได้
“ อื๊ออออ ” ผมจูบซับลงไปที่ไหล่ก่อนจะเลื่อนปากลงมาจูบที่แผ่นหลังมัน 
“ เดี๋ยวไปต่อที่ระเบียงนะ ” ไอ้แทนหันหน้ามาหาผมก่อนจะจูบผม มันเลื่อนมาไซร้ที่คอผมไปด้วย ส่วนมือมันก็ช่วยผมอยู่ ไอ้แทนค่อยๆเลื่อนปากลงไปช้าจนถึงแก่นกายของผม 
.
.
ตัดภาพไปที่ชายทะเล
.
.
.
***รถดับเพลิงคันนี้ใหญ่นะ ถ่านไฟเก่าไหวหรอ.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

115 ความคิดเห็น

  1. #73 Gift2524 (@Gift2524) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 21:53
    เหมาะสมกับการรอคอยมากคะ..รถดับเพลิง😁😁
    #73
    0