ตอนที่ 27 : ความลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 331
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    9 มิ.ย. 62

บทที่27


Partแทน


ผมตื่นขึ้นมาก็เจอหน้าเล่ย์เลย เมื่อคืนผมกับเล่ย์เรา......โอ้ย ผมทำอะไรลงไปเนี่ย ไม่ได้เป็นอะไรกับเขาทำไมต้องยอมเขาด้วยวะ ที่เล่ย์ไม่มีสถานะให้ผม ผมก็เข้าใจนะ เขาก็เป็นผู้ชายแมนๆ อยู่ดีๆจะมาคบกับผู้ชายด้วยกันมันก็คงแปลก แต่กับผม ผมเคยมีแฟนเป็นผู้ชายมาแล้ว ผมเลยโอเคกับความสัมพันธ์กับเล่ย์แบบนี้ เพราะการกระทำของเล่ย์มันก็ชัดเจนตลอด ผมขยับตัวจะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่เล่ย์ก็พลิกตัวมากอดผมไว้ แล้วคือผมกับเล่ย์ก็ไม่มีเสื้อผ้าติดตัวแม้แต่ชิ้นเดียว

“ ตื่นไวจัง ยังเช้าอยู่เลย ” เล่ย์พูดขึ้นแต่ปากเขาก็อยู่ตรงคอผมเนี่ย มันเสียวแปลกๆ

“ ผมจะไปอาบน้ำ ” มันเหนียวตัวด้วย เมื่อคืนหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้

“ วันนี้มึงหยุดงานได้มั้ย ” 

“ คุณเป็นอะไร ไม่สบายหรอ ” ผมพลิกตัวหันไปหาเล่ย์ก่อนจะเอามือไปแตะหน้าผากดู ตัวก็ไม่ร้อนนี่

“ เปล่า อยากอยู่กับมึง ” พูดอะไรของเขาเนี่ย เขินเป็นเหมือนกันนะ ได้ยินเล่ย์พูดแบบนี้แล้วอยากหยุดงานเลยแต่ผมนัดกับน้องกรไว้

“ ไว้วันอื่นนะ ผมต้องไปคุยงานกับน้องกร ” 

“ ไอ้กรอีกล่ะ มึงกับมันนี่ยังไง ” เล่ย์ลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงก่อนจะพูดขึ้น

“ อะไรของคุณ น้องกรเป็นเจ้านายผมนะ ผมก็ต้องทำตามที่น้องกรสั่ง ” ผมเริ่มจะรู้สึกผิดแล้วนะที่ต้องโกหกเล่ย์แบบนี้ แต่ถ้าทุกอย่างมันชัดเจนผมจะเป็นคนบอกเล่ย์เอง ผมลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงเหมือนเล่ย์

“ ยังมีเวลา....ขึ้นให้กูหน่อย ” เขาพูดจบก็ดึงเอวผมให้ขึ้นไปนั่งตักเขาไง แล้วผมก็ทำตามที่เขาบอกไปอีก เกลียดตัวเองได้มั้ยเนี่ย!!!

“ มันใช่เวลามั้ยเนี่ย ” ผมพูดติดดุๆ เขาไม่ฟังที่ผมพูดเลย ปากเขางับที่ยอดอกผมก่อนจะรัวลิ้นจนผมเผลอครางออกมา

“ อืมมมม ” 

.

.

ตัดภาพไปที่ผนังห้องก่อนนะ

.

.

กว่าผมจะออกมาทำงานได้ก็เล่นเอาเสียหายไปหลายน้ำเหมือนกัน ยังไม่พอนะ ก่อนออกมาก็ยังเกาะแกะผมไม่เลิก แค่คืนเดียวนี่ทำให้เล่ย์เปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เลยหรอเนี่ย ผมนั่งวินไปที่ออฟฟิตถ้าให้เดินก็เดินได้แหละแค่ขัดๆนิดหน่อย ผมไม่ใช่เด็กหนุ่มร่างบางนะที่ผ่านศึกมาแล้วจะไม่สบาย เดินไม่ได้ ผมไม่มีทางเป็นแบบนั้นแน่นอน ผมเดินเข้าไปในออฟฟิตก่อนจะเริ่มทำยอดส่งให้น้องกร น้องกรก็ยังไม่มาออฟฟิตเลย ผมมีหน้าที่ดูงานแทนน้องกรทุกอย่าง ซึ่งผมจะเข้าออฟฟิตตอนไหนก็ได้แต่ต้องเข้าออฟฟิตทุกวันถ้าไม่ใช่วันหยุด ผมนั่งทำงานได้สักพักน้องกรกับโยก็มาออฟฟิต

“ หนูจะกินข้าวเลยมั้ย ” ผมล่ะหมั่นไส้เวลาโยคุยกับน้องกรจริงๆ ถ้าโยรู้ว่าน้องกรกำลังคิดทำอะไรต้องโวยวายแน่นอน 

“ กินเลยก็ได้ ” 

ผมก็นั่งทำงานส่วนของผมไป ถึงตาจะแอบมองน้องกรอยู่ตลอดก็เถอะ เสียงไลน์ผมดังขึ้น ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะเปิดดู

* เดี๋ยวพี่โยจะไปคุยงาน ออกไปหากรที่ร้านYYด้วย * ผมเปิดอ่านแต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป

“ เดี๋ยวพี่เข้าออฟฟิตนะ หนูจะไปด้วยมั้ย ” หลังจากที่โยกับน้องกรกินข้าวเสร็จ โยก็ถามน้องกรขึ้น

“ ไม่ดีกว่า เดี๋ยวกรจะทำงานด้วย ” 

“ งั้นเดี๋ยวพี่มานะ ” โยพูดจบก็จูบลงที่หน้าผากน้องกร ผมดูก็รู้ว่าโยต้องการทำให้ผมเห็น แต่ถามว่าผมแคร์มั้ยบอกเลยว่าไม่แคร์ โยเดินออกจากออฟฟิตไปผมก็ทำยอดส่งให้น้องกร น้องกรหันมามองหน้าผมก่อนจะหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกจากออฟฟิต ผมทิ้งช่วงให้น้องกรออกไปก่อนแล้วค่อยตามออกไป ผมนั่งวินมาหาน้องกรตามที่น้องกรไลน์มาหาผม ผมเดินเข้าไปก็เห็นน้องกรนั่งอยู่มุมในสุดรอผมอยู่แล้ว นี่มันต้องหลบๆซ่อนๆแบบนี้อีกนานแค่ไหนเนี่ย

“ ทำไมมาช้าจัง ” 

“ เดี๋ยวพนักงานก็สงสัยกันพอดี ”

“ งั้นไปกันเลยมั้ย ” ผมพยักหน้าตอบน้องกรก่อนจะออกจากร้านแล้วนั่งรถไปกับน้องกร


Partวาโย


ผมเข้ามาคุยงานกับพี่ปิงปองที่ออฟฟิต ยอดของเดือนนี้มันไม่ตรงกันผมเลยต้องมานั่งไล่หากับพี่ปิงปอง ผ่านไป2ชั่วโมงก็เสร็จพอดี ปวดหัวชะมัดเลย 

“ ผิดอยู่กับเรื่องเดิมๆ พี่โทรไปคุยกับพี่โทนด้วย กดเงินออกแต่ลืมลงตลอด ” พี่โทนนี่เป็นพนักงานของป๊าเอง ทำงานผิดทุกรอบแต่ด้วยความที่เขาอายุมากกว่าผมแล้วก็เป็นคนของป๊าด้วย ผมเลยไม่อยากพูดอะไรมาก

“ พี่ก็พูดจนไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว ”

“ เดี๋ยวผมไปออฟฟิตน้องกรนะ มีอะไรก็โทรไปตาม ” ผมพูดจบก็เดินมาที่ออฟฟิตน้องกร ผมเข้ามาก็ไม่เห็นน้องกรอยู่ในห้องแล้ว คอมที่โต๊ะทำงานก็ปิด ไอ้แทนก็ไม่อยู่

“ น็อต แทนไปไหน ” น้องกรอาจจะออกไปซื้ออะไรกินก็ได้ ผมเลยถามหาไอ้แทน

“ ไม่รู้เหมือนกัน แต่ออกไปสักพักล่ะนะ ” ผมนั่งลงก่อนจะหยิบโทรศัพท์โทรหาน้องกร

“ ฮัลโหลหนู หนูอยู่ไหน ”

( กรออกมาซื้อ....ซื้อชาไข่มุก ) ทำไมต้องตอบเหมือนกำลังคิดอยู่เลย 

“ ทำไมไม่ไลน์ไปสั่ง หนูไปซื้อร้านไหน ” ปกติก็ไลน์ไปสั่งให้ร้านมาส่งตลอด 

( ร้านหน้าตึก เนี่ยเสร็จแล้วกำลังจะเข้าไป ) ผมวางสายน้องกรไอ้แทนก็เดินเข้ามาพอดี ไอ้แทนมันเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงานมัน ปกติผมก็ไม่คุยกับไอ้แทนอยู่แล้วนะถ้าไม่มีธุระจริงๆ แล้วน้องกรก็เดินเข้ามา ทำไมต้องเข้ามาเวลาใกล้ๆกันด้วย แต่น้องกรก็มีชาไข่มุกมาจริงๆนะ

“ พี่โยคุยงานเสร็จแล้วหรอ ” น้องกรนั่งลงก่อนจะถามผมขึ้น

“ เสร็จแล้ว กลับบ้านเลยมั้ย ”

“ เดี๋ยวกรขอเช็คเครดิตแปปนะ ” น้องกรตอบผมก่อนจะหันไปทำงานต่อ

“ กร พี่ขอดูยอดที่ส่งไปให้ใหม่หน่อย ” ไอ้แทนพูดก่อนจะเดินมาที่โต๊ะทำงานน้องกร น้องกรเปิดงานให้ไอ้แทนดู ไอ้แทนก้มลงไปดูงานที่จอคอม ผมหันไปมองก่อนจะไปสะดุดที่รอย หือ รอยเต็มหน้าอกไอ้แทนเลย รอยใหม่ๆด้วยนะ ไอ้แทนดูเสร็จก็เดินไปนั่งที่โต๊ะ ถ้าสังเกตุดีๆมันมีรอยตรงหลังคอด้วยนะแต่ไม่ชัดเท่าไหร่ แล้วรอยที่ตัวไอ้แทนมันมาได้ยังไง? ขออย่าให้เป็นแบบที่ผมคิดนะ

“ พี่โย เสร็จแล้วกลับบ้านกัน ” ผมช่วยน้องกรเก็บของก่อนจะเดินออกจากออฟฟิต ผมขับรถกลับมาที่บ้านเลยไม่ได้แวะที่ไหน กลับมาบ้านก็มานั่งดูการ์ตูนกับน้องกรบ้าง นั่งต่อจิ๊กซอร์กับน้องกร ไม่ก็เล่นเกมส์มันดูเป็นกิจกรรมที่น่าเบื่อ แต่ถ้าได้ทำกับน้องกรผมไม่มีทางเบื่อเลย

“ หนูเอาขนมมั้ย ” ผมถามน้องที่ตอนนี้กำลังนอนดูการ์ตูนอยู่ที่โซฟา น้องกรพยักหน้าตอบผม ผมเดินมาหยิบคิทแคทกับแคมปัสแล้วก็สไปร์ไปให้น้องกร จะผ่านไปกี่ปีน้องกรก็ยังชอบกินเหมือนเดิม น้องกรดูการ์ตูนไปได้แปปเดียวก็เหมือนจะหลับเลย

“ หนู ขึ้นไปนอนมั้ย ” ผมถามน้องกร แต่นี่เพิ่งจะ4โมงเย็นเองนะ 

“ ไม่อ่ะ แค่จะพักสายตาเฉยๆ ปวดขาด้วย ” หือ ปวดขาอะไร วันนี้น้องกรยังไม่ได้ทำอะไรเลย แค่นั่งทำงานที่ออฟฟิตเอง แต่เดี๋ยวนะ หรือที่น้องกรไปข้างนอก น้องกรไปกับไอ้แทน แล้วรอยบนตัวไอ้แทนล่ะ?

“ ขึ้นไปอาบน้ำมั้ย หนูดูเหนื่อยๆ ” น้องกรดูเหนื่อยจริงๆ น้องกรพยักหน้าก่อนจะเดินขึ้นไปบนห้อง ผมหยิบโทรศัพท์ของน้องกรที่วางไว้บนโซฟาขึ้นมาดูแต่ก็มีรหัสปลดล็อค ซึ่งปกติไม่มีรหัสนะเพราะผมก็เล่นโทรศัพท์น้องกรเป็นประจำ ผมเดินตามน้องกรขึ้นไปบนห้อง น้องกรก็อาบน้ำออกมาพอดี 

“ วันนี้หนูไปไหนมารึเปล่า ” ผมเดินไปนั่งที่เตียงก่อนจะพูดขึ้น

“ ก็ไปซื้อชาไข่มุกไง ” ผมยื่นโทรศัพท์ให้น้องกร

“ ทำไมโทรศัพท์หนูมีรหัส ” 

“ ไม่มีไร ก็แค่ลองตั้งดูเฉยๆ ” เป็นเหตุผลที่ฟังขึ้นมาก

“ ใส่รหัสให้พี่ ” น้องกรมองหน้าผมก่อนจะยอมใส่รหัสแล้วยื่นโทรศัพท์มาให้ผม ผมรับมาดู ในไลน์ก็ไม่มีอะไร ในแชทไอ้แทนก็ไม่มีอะไรนอกจากคุยงานกัน ส่วนประวัติการโทรก็มีแต่เบอร์แม่ ผมยื่นโทรศัพท์คืนน้องกร แต่เซ้นต์ผมบอกว่ามันมีอะไรแน่นอน

“ ทำไม คิดว่ากรนอกใจหรอ ” น้องกรนั่งลงข้างผมก่อนจะพูดขึ้น

“ แล้วหนูทำรึเปล่าล่ะ  ”

“ จะให้เอาเวลาที่ไหนไปมีคนอื่น อยู่ด้วยกันจะ24ชั่วโมงแล้วเนี่ย ” มันก็จริง แต่ผมรู้สึกได้ว่าน้องกรกับไอ้แทนมันต้องมีอะไรปิดบังผมอยู่

“ ถอดเสื้อ ” ผมบอกน้องกร ผมจำรอยที่ผมทำไว้ได้ ไม่ใช่ว่าผมไม่ไว้ใจน้องกรนะแต่มันก็อดคิดไม่ได้อ่ะ ยิ่งเห็นรอยที่หน้าอกไอ้แทนอีก

“ ถอดทำไม? ” น้องกรไม่ถอดใช่มั้ย ผมถอดเอง ผมดึงเสื้อน้องกรขึ้นก่อนจะมองดูให้ทั่ว ผมจับตัวน้องกรให้หันหลังเพื่อดูรอยที่ผมทำไว้ มันก็ไม่มีเพิ่มมา หรือผมจะคิดมากไปเอง

“ พี่โย....พี่เป็นอะไรของพี่เนี่ย ” น้องกรหันมาโวยวายใส่ผม

“ หนูไม่ได้นอกใจพี่จริงๆใช่มั้ย ” 

“ ไม่ กรไม่ได้นอกใจพี่ ได้ยินชัดยัง ” 


Partกร


“ ถ้าพี่ทำอะไรให้หนูไม่พอใจ หรือมีอะไรที่หนูอยากได้แต่พี่ให้หนูไม่ได้ หนูบอกพี่นะ อย่าทำให้พี่ดูเป็นคนโง่ ” พี่โยจับมือผมไว้ก่อนจะพูดขึ้น สายตาพี่โยมันเต็มไปด้วยความกังวล ถึงเวลากรจะบอกพี่เอง แล้วกรก็ไม่ได้อยากทำแบบนี้เลยจริงๆ

“ คิดมากไปได้ ” ผมยิ้มให้พี่โย

“ พี่ขอโทษที่คิดมาก หนูไม่โกรธพี่ใช่มั้ย ” ยิ่งพี่โยดีกับผมมากเท่าไหร่ ผมยิ่งรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำ แต่ผมทำไปแล้ว แล้วผมก็ถอนตัวไม่ได้ด้วย

“ ไม่โกรธ ถ้ากรมีอะไร กรจะบอกพี่คนแรกเลย ” ยกเว้นแค่เรื่องนี้ที่กรบอกพี่ไม่ได้จริงๆ ผมยื่นหน้าไปจูบพี่โย ถ้ามีอะไรที่จะทดแทนความรู้สึกของพี่โยได้ ผมก็ขอใช้ร่างกายของผมล่ะกัน

“ หือ อารมณ์ไหนเนี่ย ” พี่โยผละปากออกก่อนจะถามผม ผมไม่ตอบอะไรแต่ผลักพี่โยนอนลงไปบนเตียงก่อนจะถอดเสื้อพี่โยออก

“ ทำไมวันนี้น่ารักจัง ” 

“ น่ารัก แล้วรักกรคนเดียวรึเปล่า ”

“ รักจนไม่รู้จะรักยังไงแล้วเนี่ย ” พี่โยพูดจบผมก็ก้มลงไปจูบพี่โยอีกครั้ง

.

.

ตัดภาพไปที่ประตูก่อนนะ


Partเล่ย์


ผมไม่ได้ไปทำงาน อยู่รอไอ้แทนที่ห้องนี่แหละ เมื่อคืนผมแสดงความเป็นเจ้าของไปแล้ว ไอ้แทนก็คงรู้สึกอะไรไม่ต่างจากผม ผมยอมรับนะว่าเมื่อคืนที่ทำเพราะกลัวมันมีคนอื่น ผมนั่งดูหนังอยู่ที่โซฟา ผมได้ยินเสียงคนเปิดประตู ไอ้แทนกลับมาแล้ว ตั้งแต่ที่ไอ้กรให้ไอ้แทนทำงานแทนมัน ไอ้แทนก็ทำงานตอนไหนก็ได้ เลิกงานตอนไหนก็ได้แต่งานต้องเสร็จ มันก็ดีนะเพราะไอ้แทนก็มีเวลาให้ผมมากขึ้น จากเมื่อก่อนเจอกันแค่ตอนนอนแล้วก็กินข้าวด้วยกัน 

“ คุณกินข้าวยัง ” ไอ้แทนเดินมานั่งลงข้างผมก่อนจะพูดขึ้น

“ ยังอ่ะ รอกินพร้อมมึง ” 

“ งั้นผมสั่งอาหารเลยนะ คุณอยากกินไร ” 

“ มึงสั่งเลย ” ไอ้แทนสั่งอาหารเสร็จกำลังจะเดินไปอาบน้ำแต่เสียงไลน์มันก็ดังขึ้นก่อน ผมเห็นแล้วว่าไอ้กรเป็นคนส่งไลน์มาแต่มันไม่ยอมเปิดอ่าน 

“ ใครไลน์มา ทำไมมึงไม่อ่าน ” 

“ น้องกรไลน์มา คงเรื่องงานมั้ง ” แต่มันก็ไม่ยอมเปิดอ่านนะ 

“ เรื่องงานก็เปิดอ่านดิ เผื่อมีงานด่วน ” 

“ ไม่มีงานด่วนหรอก ผมไปอาบน้ำนะ ” เปลี่ยนเรื่องซะด้วย แล้วคิดหรอว่าคนอย่างผมจะยอม

“ มึงไม่อ่าน กูอ่านเอง ” ผมแย่งโทรศัพท์มันมาก่อนจะเปิดอ่านไลน์ไอ้กร 

“ นี่มึงกับไอ้กรนัดเจอกันลับหลังไอ้โย ” ไอ้แทนมันไม่ได้ลบแชท ผมไม่รู้ว่าที่มันไม่ลบแชทเพราะมันไม่มีอะไรหรือมันลืมลบกันแน่

“ มันไม่ใช่แบบนั้น แต่คือมันพูดไม่ได้จริงๆ ” ไอ้แทนมันดูอยากจะบอกผมมากเลยนะ 

“ กูเชื่อมึงได้ใช่มั้ยวะ ” ในเมื่อมันพูดไม่ได้ผมก็จะไม่เซ้าซี้อะไร เพราะผมก็เชื่อว่าไอ้แทนไม่มีทางหักหลังผมแน่นอน

“ ได้สิ พรุ่งนี้ผมหยุด แต่ไม่รู้จะไปไหนดี ” 

“ หยุดวันที่กูต้องทำงาน ” 

“ แล้วใครบอกให้คุณหยุดวันนี้ ” แล้วถ้ากูรู้ว่ามึงหยุดพรุ่งนี้กูคงไม่หยุดหรอก แล้วดูมันทำหน้าล้อผม

“ ไม่รู้แหละ พรุ่งนี้มึงไปทำงานกับกูเลย ”

“ ทำไม กลัวผมแอบไปหาน้องกรอีกหรอ ” สรุปนี่มันจะกวนตีนผมให้ได้ใช่มั้ย

“ เออ ไปอาบน้ำได้ล่ะ กูหิวข้าว ” ไอ้แทนมันหันมายิ้มให้ผมก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ ผมชอบที่ไอ้แทนยิ้มนะ แต่จะทำให้มันรู้ไม่ได้ว่าผมชอบเดี๋ยวมันได้ใจ ผมไม่รู้หรอกนะว่ามันกับไอ้กรมีความลับอะไรกันแต่หวังว่ามันคงไม่ทำลายความรู้สึกที่ผมมีให้มัน ไม่หักหลังผมก็พอ เพราะตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมรู้สึกกับมันมากกว่าคนอื่นจริงๆ

.

.

***น้องกรกับแทนมีอะไรกัน จะเป็นแบบที่พี่โยคิดรึเปล่า?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

114 ความคิดเห็น

  1. #61 jum260328 (@jum260328) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 09:51
    เด่วก็ทะเลาะกับพี่โยอีกละน้องกร
    #61
    0