ตอนที่ 11 : เปิดใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    27 มิ.ย. 62

บทที่11


Partวาโย


วันนี้น้องกรต้องออกจากโรงพยาบาลแล้วครับ ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนได้น้องกรคนเดิมกลับคืนมา น้องกรจำได้ว่าเราเลิกกันแต่จำไม่ได้ว่าเลิกกันเพราะเรื่องอะไร แต่ผมก็ไม่ได้บอกนะว่าทำไมเราถึงเลิกกัน เรื่องนั้นมันผ่านไปแล้ว ตอนนี้ผมอยากเริ่มต้นใหม่กับคนที่ผมรัก ผมไม่อยากให้อดีตเข้ามามีผลต่อการใช้ชีวิต ผมเลยเลือกที่จะไม่บอกน้องกร

พี่โย พี่จะกลับบ้านกับกรมั้ย น้องกรถามผมหลังจากเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อย

เอ่อ.......

กร......พี่เขามีงานต้องทำ พี่เขากลับไปบ้านกับกรไม่ได้นะ แม่พูดขึ้นหลังจากที่เห็นผมไม่ตอบน้องกร ผมอยากจะกลับบ้านกับน้องกรนะ แต่ผมก็ต้องเคลียร์กับป๊าก่อน

ครับ งั้นกรลงไปรอข้างล่างนะ น้องกรพูดจบก็เดินออกจากห้องไป หน้าน้องกรจากที่กำลังยิ้มก็นิ่งไปเลย เฮ้ออออ นี่ผมต้องจบเรื่องนี้ยังไง

เดี๋ยวแม่ตามกรไปเอง โยเก็บของต่อเถอะ แม่พูดจบก็เดินตามน้องกรไป ตอนนี้ในห้องก็เหลือผม พี่กาญกับแทน ตั้งแต่น้องกรฟื้นขึ้นมา น้องกรก็ไม่คุยกับแทนเลย ผมก็สงสารแทนนะ แต่จะทำยังไงได้ล่ะ

โย หลังจากที่แม่เดินตามน้องกรไป พี่กาญก็เดินมาเรียกผม

ครับ

พี่ไม่รู้หรอกนะว่าโยจะจัดการเรื่องนี้ยังไง แต่กรไม่ได้กลับมาเพื่อรอโยเสมอไปนะ พี่กาญพูดจบก็เดินออกจากห้องไป ส่วนแทนก็ยังเก็บของที่ห้อง ที่พี่กาญพูดมันก็จริง มีอีกหลายคนที่รักน้องกรไม่ต่างจากผม ไม่ว่าจะเป็นคิงหรือแทน ผมกับแทนเก็บของเสร็จก็เดินลงมาหาน้องกรที่รออยู่ที่รถ

เดี๋ยวพี่รีบเคลียร์งานแล้วจะรีบไปหานะ ผมพูดขึ้นก่อนจะจับมือน้องกร น้องกรไม่ได้พูดอะไรแต่ปล่อยมือผมแล้วเข้าไปนั่งรอในรถ

โยไปทำงานเถอะ ไม่ได้ไปทำงานหลายวันแล้วด้วย เดี๋ยวแม่ดูแลกรเอง แม่หันมาพูดกับผมหลังจากที่เห็นว่าน้องกรไม่ได้ตอบอะไรผม คงน้อยใจผมแน่นอน

ขอบคุณครับแม่ ผมยกมือไหว้แม่ หลังจากนั้นแม่กับพี่กาญก็ขึ้นรถไป ส่วนแทนเป็นคนขับรถ ผมยืนมองรถน้องกรขับออกไปจนสุดสายตา ไม่ใช่ไม่อยากตามไปนะ แต่ผมก็อยากเคลียร์ตัวเองก่อนด้วย


Partกร


ผมออกจากโรงพยาบาลกลับมาที่บ้านแล้วครับ แต่พี่โยไม่ได้กลับมาด้วย ผมไม่เข้าใจว่าทำไมพี่โยกลับมาบ้านกับผมไม่ได้ ถึงแม่จะบอกว่าพี่โยต้องทำงานก็เถอะ แต่ผมเชื่อว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น เหมือนเรื่องที่ผมกับพี่โยเลิกกัน ผมนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่าผมกับพี่โยเลิกกันเพราะเรื่องอะไร ถามพี่โย พี่โยก็ไม่ตอบ บอกแค่ว่ามันคืออดีตไปแล้ว เราจะเริ่มต้นใหม่กัน นี่จะเริ่มต้นใหม่นะ แค่กลับบ้านมาด้วยกัน ยังไม่มาเลย

กร กินช็อกโกแล็ตมั้ย เดี๋ยวพี่แกะให้ นี่ก็อีกคน เขาชื่อแทน ถึงผมจะคุ้นหน้าเขาแต่ผมก็ไม่รู้จักเขา รู้แค่ว่าเขาคือน้องของเพื่อนพี่กาญ

ขอบคุณครับ แต่ไม่ดีกว่า ผมตอบเขาก่อนจะนั่งเล่นเกมส์ในโทรศัพท์ต่อ พี่โยนี่ก็อีกคนไม่คิดจะโทรมาหากันบ้างรึไง หงุดหงิดโว้ยยยยยย

กินไมโลมั้ย เดี๋ยวพี่ไปหยิบให้ นี่ก็อะไรไม่รู้ ตั้งแต่ผมกลับมาถึงบ้านยังถามผมไม่หยุดเลย

ไม่ครับ

ผลไม้มั้ยหรือชาไข่มุกดี นี่ผมจะไม่ไหวแล้วนะ จะถามอะไรนักหนา คนยิ่งหงุดหงิดอยู่

ไม่ครับ จะอะไรก็ไม่กิน ไม่มีอารมณ์ ผมหันไปพูดใส่เขาอย่างหงุดหงิด อย่าคิดว่าหล่อแล้วผมจะไม่โกรธนะ

แต่ตั้งแต่กรกลับมา กรยังไม่กินอะไรเลยนะ

กรไม่หิว แล้วกรก็อยากอยู่คนเดียว ผมบอกเขาไปตามตรง ผมอยากอยู่คนเดียวจริงๆ คนอะไรตามติดผมยิ่งกว่าเงาซะอีก หลังจากที่ผมบอกเขาไปแบบนั้น เขาก็เดินออกไปข้างนอก ก็แค่เนี่ย ถ้าไปตั้งแต่แรกก็ไม่ต้องมาโดนผมอารมณ์เสียใส่ล่ะ


Partวาโย


หลังจากที่น้องกรออกจากโรงพยาบาลแล้วผมก็ขับรถกลับมาบ้าน ผมก็อยากจะคุยกับป๊าเรื่องน้องกรนะแต่ก็ไม่รู้จะเริ่มยังไง

กลับมาทำไม ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าบ้านผมก็ได้ยินเสียงป๊า เฮ้อออออ เจอพี่กาญมาแล้วนี่ต้องมาเจอป๊าทันทีเลยหรอ วันนี้คือเหนื่อยมากจริงๆ ผมเลือกที่จะเดินขึ้นห้องเลย ไม่ขอคุยกับป๊าตอนนี้

ป๊าถามว่าแกกลับมาทำไม นี่คือป๊าจะหาเรื่องทะเลาะผมให้ได้เลยใช่มั้ย

ป๊า!!! ”

น้องเพิ่งออกจากโรงบาล ทำไมแกไม่ตามไปดูแล ห้ะ!!! นี่ผมนอนน้อยจนหูเพี้ยนไปเลยหรอ

ป๊าว่าไงนะ ผมหันไปถามป๊าอีกครั้ง

ป๊าถามแกว่าทำไมไม่ตามไปดูแลน้อง นี่ป๊าไม่สบายหรือยังไงเนี่ย

ทำไมป๊า......

วันที่ม๊าแกตายมีหลายอย่างที่ป๊ายังไม่ได้บอกม๊าแก ตอนนี้ป๊าก็ยังอยากให้ม๊าแกกลับมานะ กลับมาฟังป๊าบอกรักม๊าอีกครั้ง ถ้าแกรักเขา ป๊าก็จะพยายามรักเขาให้เหมือนที่แกรัก

ขอบคุณนะป๊า


Partแทน


น้องกรฟื้นแล้ว ผมไม่รู้หรอกนะว่าอะไรที่ทำให้น้องกรกลับมา หมอบอกว่าน้องกรอาจจะสูญเสียความทรงจำไปบางส่วนแต่ใครจะไปคิดว่าความทรงจำที่เสียไปนั่นคือผมเอง น้องกรจำผมไม่ได้ ไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ผมเพิ่งเข้าใจคำว่าคนไม่ใช่ทำอะไรก็ผิดวันนี้แหละ น้องกรไม่คุยกับผม เวลาชวนคุยน้องกรก็หงุดหงิดใส่ผมตลอด คนเดียวที่น้องกรอยากคุยด้วยก็คือโยสินะ ที่ผมพยายามคุยกับน้องกรผมแค่หวังว่าเขาจะจำอะไรที่เกี่ยวกับผมได้บ้าง หรือแค่ยอมคุยกับผมดีๆเหมือนแต่ก่อนก็พอ เป็นพระรองนี่มันเจ็บแบบนี้นี่เอง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

115 ความคิดเห็น

  1. #34 ToyKrisada (@ToyKrisada) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 08:28
    เมื่อไหร่จะฟินๆๆยาวๆเหมือนเศร้าบ้าง
    #34
    0
  2. #33 Gift2524 (@Gift2524) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 08:13
    น้ำตาไหล
    #33
    0
  3. #32 jum260328 (@jum260328) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 07:48
    รีบไปสิพี่โย น้องกรงอนใหญ่แร้ว
    #32
    0