[ Fic Study Group ] พี่ดุนะ.. หนูไหวหรอ? ( oc )

ตอนที่ 2 : พักกลางวัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 212
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    11 ส.ค. 62


     กินข้าวกลางวันคนเดียวซะได้..

     หลังจากที่คนในห้องซัดกันเสร็จสรรพ กามินเดินตามอาจารย์ลีที่เก็บเศษกระจกเสร็จไปทันที บอกว่าจะไปทักทายครูสอนพิเศษสักหน่อย เลยปล่อยในฉันนั่งเหงาแบบนี้ไงล่ะ

     โชคร้ายที่วันนี้ดันลืมข้าวกล่องมาด้วย เลยต้องถ่อตัวไปซื้อขนมปังที่โรงอาหารรองท้องไปพลางๆ

     เดินตามทางอย่างไม่เร่งรีบ มุ่งหน้าไปที่ร้านค้าภายในโรงอาหาร คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ เพราะคาบก่อนพักของห้อง 4 เขาปล่อยไว มองซ้ายขวาอย่างหวาดระแวงเพราะรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองมา

     ว่ากันตามตรงแผนกที่ฉันกับกามินเรียนอยู่นั้นแทบจะไม่มีผู้หญิงเลย พวกผู้หญิงส่วนใหญ่จะเรียนพวกวิศวะกันมากกว่าพวกช่างซ่อมอย่างเราๆซะอีก น่าเศร้าจัง ถ้าตอนแรกฉันไม่เบลออย่างนั้นล่ะก็ ป่านนี้คงนั่งแต่งหน้าทาลิป ดูซีรี่ย์ในห้องเด็กวิศวะแล้ว

     ใช้เวลาไม่นาน ตอนนี้อยู่หน้าแผงขนมปังเป็นที่เรียบร้อย เลื่อนสายตาหารสที่ชอบแล้วคว้ามาสักชิ้น 2 ชิ้น จ่ายตัง แล้วเดินไปที่ตู้กดน้ำเพื่อซื้อนมมาดื่มดับกระหาย

ปึก!

     "โทษที" เอ่ยแล้วโค้งตัวเล็กน้อย หลังจากที่เดินไม่ดูทาง จนชนคนที่เดินผ่านมา
     "..."

     เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังคงเงียบเลยเงยหน้าขึ้นไปมอง ยังดีที่ฮู้ดสีดำที่สวมไม่ได้หลุดไปด้วยตอนชนกัน

     หืม? ใส่ฮู้ดเหมือนกัน?

     ร่างสูงโปร่งสวมเสื้อกันหนาวมีฮู้ดสีเทาหม่นๆมีลายพาดไหล่ไปถึงข้อศอกสีเขียวเข้มเกือบดำและสีแดง ช่วงลำตัวลงไปเป็นสีขาว

     "เอ่อ ไม่เป็นไร" เสียงทุ้มนุ่มดูอบอุ่นพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบ
     "..." ไม่ได้ตอบอะไร เพียงโคงตัวอีกรอบแล้วหันหลังกลับเตรียมเดินต่อ

     เขาไม่ได้พูดอะไรต่อจึงเร่งฝีเท้าเดินเข้าห้องเรียนทันที

ปัง

     "..." ใจหายวูบเลยแฮะ ถ้าเป็นคนไม่ดีนี่โดนหาเรื่องแน่เลยอ่ะ ผู้หญิงในสายตาพวกนั้นเสมือนเป้านิ่งเพื่อระบายอารมณ์นี่นะ (อารมณ์นี่ประมาณหัวร้อนนะ อย่าคิดอย่างอื่น~☆)

     อ้าว ยังไม่มาอีกงั้นหรอ?

     กามินไม่ได้อยู่ในห้องตามที่คาด

     ทัก kakaotalk ไปดีกว่าแฮะ

     ก่อนจะเดินไปนั่งที่เลื่อนสายตาไปมองรอบๆห้อง คนในห้องที่อยู่ตอนนี้มีประมาณ 3-4 คน โชคดีที่ไม่มีไอ้หัวส้มเจ้าปัญหากับผองเพื่อนอยู่ด้วย ส่วนใหญ่เป็นพวกเด็กเนิร์ด สู้คนไม่ได้ นั่งก้มหน้าก้มตายอมรับชะตากรรมอยู่กับที่นั่งตัวเองหลังจากโดนไถเงินจนไม่มีตังซื้ออาหารกลางวันกิน

     เปิดแอพแชทยอดฮิตพื้นหลังสีเหลืองแล้วเลื่อนๆหารายชื่อกามิน มืออีกข้างค้นๆในกระเป๋าเป้ หยิบหูฟังสีขาวออกมา แล้วกดเปิดเพลง

     'Miroh - Stray kids'

     [ ซอนมุล : อยู่ไหน ]

     กดแป้นพิมตัวอักษรเป็นข้อความแล้วกดส่ง เขาอ่านในเวลาไม่กี่วิ ไม่นานก็แชร์โลเคชั่นมา ซอนมุลจิ้มที่หน้าจอแล้วอ่านที่อยู่ 'หลังอาคารเรียน' มันไม่ใกล้และก็ไม่ไกล ซอนมุลฉีกถุงขนมปังแล้วงับไว้ที่ปาก

     [ ซอนมุล : รีบๆมาซะล่ะ คาบต่อไปจะเริ่มแล้ว ]


__________

ง๊าา สนุกใช่มั้ยนะ เม้นกันหน่อยจิ (u_u //ปาดน้ำตา





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #5 Witina2233 (@Witina2233) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 22:23

    สนุกค้าบบบบ
    #5
    0
  2. #4 CQ Pang (@pangchio) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 20:30

    สนุกอยู่น้าาาาา
    #4
    0
  3. #3 pat1543 (@pat1543) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 19:28

    สนุกค่าาาาา
    #3
    0