EXO Hight school magic

ตอนที่ 4 : Magic : four |||| (4/5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    3 พ.ย. 60

 "อุนชู...คือ...ที่ว่าชั้นสามารถเสกได้น่ะ...ทำยังไงหรอ"ผมที่ยืนอยู่สระเด็กถามอุนชูอย่างอยากรู้ ไม่ต้องสงสัยนะคับว่าทำไมผมถึงอยู่สระเด็ก ผมว่ายน้ำไม่เป็นฮะ=_= 
"มันอยู่ที่เวทย์น่ะคับอย่างท่านไซเรนมีทักษะพื้นฐานเป็นพ่อบ้าน ความสามารถคือเกี่ยวกับการทำงานบ้านหรืองานต่างๆคับ"ดูจากทักษะพื้นฐานหรอ งั้นผมมีเวทย์ที่ทำให้ทุกคนหลับ...เพราะผมนอนกลางวันบ่อยๆนี่คับ ใช่ป่ะแสดงว่าเก่งด้านเวทย์สลบไสล(?)
"ส่วนผมเวทย์เกี่ยวกับอาหารน่ะคับ"อุนชูยิ้มอ่อนให้ผมก่อนที่จะกวักน้ำใส่ผมหน่อยๆ
Writer Part:
"เออ...คือแล้วเวทย์ชั้นคืออะไรหรอ...หรือ...การนอน?"จุนมยอนยืนถามในหัวก็คิดอะไรที่แปลกๆขึ้นมาอย่างไม่หยุด ใบหน้าหวานที่มักจะยิ้มอยู่บ่อยๆ หากเปรียบเป็นสัตว์ก็คงจะเป็นกระต่ายที่ตัวเล็กน่าถนุถนอม ขนต้องนุ่มขาวนิ่มมือมากแน่ๆ จุนมยอนที่อยู่ในเสื้อกล้ามกับกางเกงสบายๆที่เปียกแค่ช่วงล่าง(ก็มันเป็นสระเด็ก) อุนชูมองจุนมยอนก่อนจะกวักน้ำใส่
"ก็นี่ไงคับ...น้ำ"จุนมยอนเอียงคอสงสัยก่อนจะค่อยๆกวักน้ำใส่อุนชูตาม
'อย่าบอกนะ...ผมสามารถกวักน้ำใส่ทุกคนโดยไม่ต้องเมื่อยแขน'และนี่คืออีกหนึ่งความคิดที่ผุดขึ้นมาในหัวจุนมยอน ร่างบางนี่คงคิดอะไรที่เป็นวิชาการหรือคิดอะไรที่ใช้สมองไม่ค่อยได้หรอก คิดแล้วคงปวดหัว 
"แล้วชั้นต้องทำยังไงบ้างอะ ชั้นอยากทำ"จุนมยอนชี้มาที่ตัวเองพลางยิ้มอย่างร่าเริง แม้ว่าในหัวจะคิดได้แต่ประโยคไร้สาระพวกนั้นก็ตาม=_=
"ไม่มีทางหรอกคับ! มนุษย์น่ะสมาธิสั้นจะตาย ถ้าเข้าฌานได้ถึงจะทำได้คับ"พูดงี้จุนมยอนถึงกับขึ้นเลย=_= มาว่าเค้าสมาธิสั้นได้ยังไงห้ะ!!ถ้าเรื่องการเรียนจุนมยอนไม่เป็นสองรองใครแน่(หมายถึงติด0ติด ร อะนะ)แถมเค้ายังจดจ่อกับการเล่นมือถือด้วยเห็นป่ะขนาดเดินไปยังเล่นไปได้เลย!=[]= ผมได้แต่คิดในใจอย่างงอลๆ ใบหน้าหวานบูดบึ้งอย่างไม่พอใจ มือเล็กตีน้ำไปมาจนน้ำแตกกระจายไปทั่ว อุนชูมองซ้ายมองขวาก่อนจะเดินไปหาจุนมยอน
"ท่านจุนมยอนตามข้ามา"อุนชูจูงมือจุนมยอนขึ้นไปบนฝั่งก่อนจะใช้เวทย์เปลี่ยนชุดให้ตัวเองกับจุนมยอน แล้วค่อยๆย่องลัดไปตรงคอกม้าเดี่ยวๆที่ทำจากไม้สีขาว แม้จุนมยอนจะไม่เข้าใจว่าพาเค้ามาทำไม?แล้วทำไมต้องทำท่าทางระแวงขนาดนั้น?
"พิกซี่..."จู่ๆอุนชูก็เรียกใครไม่รู้...แต่จะเรียกใครหละนี่มันคอกม้านะ แสดงว่าอุนชูเรียกม้าหรอ? จุนมยอนชะโงกหน้าไปในคอกม้าอย่างสงสัยตากลมกวาดมองรอบคอกม้าอย่างสงสัย
"เหวออ!!!~"จู่ๆก็มีม้าสีขาวโผล่ออกมาจากความมืดแถมยังโผล่ออกมาแบบจ่อหน้าอีกทำเอาจุนมยอนใจหล่นลงไปที่ตะตุ่ม แผงคอที่เป็นสีฟ้ากับใบหูที่ตั้งตรง แถมยังมีเขาสีฟ้าโผล่ออกมาอีก!!ย..ยูนิคอร์น!!!แสดงว่านี่เป็นยูนิคอร์นหรอมีปีกด้วย...ว้าวว~*0*สุดยอดด
"พิกซี่ออกมาสิ"อุนชูเปิดคอกม้าก่อนที่พิกซี่จะเดินออกมาแม้ท่าเดินของมันจะดูหยิ่งๆก็เถอะ แต่สง่างามใช้ได้เลย จุนมยอนค่อยๆลูบไปที่แผงคอมันอย่างกล้าๆกลัวๆทำให้อุนชูหัวเราะเบาๆ
"ที่จริง...พิกซี่มันไม่ค่อยชอบให้คนแปลกหน้าแตะมันเท่าไรนะคับมันอายุ1,000กว่าปีแล้วล่ะ แต่ไม่ยักจะแก่"อุนชูพูดติดตลกก่อนจะดึงอานม้าออกจากหลังของมัน จุนยอนรีบดึงมือกลับแล้วยิ้มแหยๆให้กับพิกซี่ อายุพันกว่าปีเลยหรอเนี่ยยสุดยอดจริงๆสมกับเป็นยูนิคอนร์น
'ลองเสี่ยงดูแล้วกัน...'
"ลองขี่มันดีไหมคับ?"อุนชูถามจุนมยอนแม้เหงื่อที่ผุดจากหน้าผากเหมือนคนที่กำลังทำให้อีกคนเสี่ยง"ตาย"ก็ตาม...เพราะอะไรน่ะหรอ...มีหลายคนที่ไซเรนและอุนชูลองให้ขึ้นพิกซี่ดูและ...สุดท้ายก็ตกม้าตายกันทั้งนั้น ถ้าไม่ตายก็เข้าขั้นหนักเอาการเช่น เดินไม่ได้ ขาหัก แขนหัก
"ด...ได้หรอ!"จุนมยอนพูดอย่างดีใจแล้วใช้กล่องไม้เก่าๆมาวางข้างๆพิกซี่ จุนมยอนขึ้นไปบนกล่องไม้แล้วใช้ขาขวาตวัดไปอีกด้านเพื่อนคร่อมหลังม้า มือบางลูบที่แผงคอพิกซี่เบาๆพอจุนมยอนปรับตัวได้แล้วก็มองลงไปที่พื้นความสูงของตัวม้าทำเอาจุนมยอนใจหายเพราะกลัวว่าจะตกลงไป
"พ...พิกซี่ใจเย็นๆไว้นะเจ้าหนู"จุนมยอนที่พูดกับม้าแต่คำพูดเหมือนให้กำลังตัวเองซะมากกว่า เรียกเสียงหัวเราะจากใครบางคนได้อย่างดี อุนชูมองอย่างตกใจเพราะพิกซี่ไม่มีท่าทีพยศกับจุนมยอนสักนิด อุนชูเคยลองขี่มันแต่มันดันร้องเสียงดังทำให้ไซเรนโกรธอุนชูที่ขึ้นไปบนหลังมันอย่างไม่ได้รับอนุญาต
"อุนชู!!!"เสียงเเข็งกร้าวจากไซเรนทำให้จุนมยอนและอุนชูหันไปมอง และพิกซี่...ที่ดูจะตกใจก็ทำท่าจะพยศขึ้นแล้ววิ่งไปมาจุนมยอนที่ไม่เคยมีประสบการณ์ขี่ม้ารีบหมอบลงไปกับหลังพิกซี่ แล้วหลับตาปี๋ทันทีมือบางเกาะที่คอพิกซี่ปากก็พร่ำบอกให้พิกซี่นั้นใจเย็นลง
"พิกซี่ๆ..ไม่ต้องกลัวชั้นอยู่นี่แล้วเจ้าหนู!!"จุนมยอนหลับตาแน่นพลางลูบไปที่พิกซี่อย่างกลัวๆ ส่วนพิกซี่ก็ค่อยๆนิ่งลงก่อนจะสงบแบบเดิม สร้างความตกใจให้ไซเรนไม่น้อย
"ท่านไซเรน!!จุนยอนเป็นองค์หญิง!!"ห้ะ!!จุนมยอน...ผมอะนะเห้ย!!ผมเป็นผู้ชายนะแมนและหล่อมากจะเป็นเจ้าหญิงได้ไงอะ?? ไซเรนติดเครื่องมือบางอย่างไปที่คอพิกซี่แล้วเดินออกมาห่างๆ
"พาองค์หญิงไปที่ของเค้า!"ไซเรนพูดขึ้นก่อนที่ปีกของพิกซี่จะกางออกแล้วโผบินขึ้นไป
"ส่วนนายอุนชู...เรามีเรื่องต้องคุยกันยาวเลยล่ะ...ในคืนนี้"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"เลือกองค์รักษ์!!!"คาเบลพยักหน้าพลางอธิบายให้เข้าใจในความหมายนั้นเพื่อให้หนุ่มๆเข้าใจ
"จะมีคนที่เหลืออยู่1คน...เพราะว่าเจ้าหญิงองค์นึงบ้าระห่ำกระโดดลงรถม้า=_=นะ"ประโยคนี้ทำเอาทุกคนยิ้มไปตามๆกันบางคนถึงกับหลุดขำออกมา
"งานนี้...เชิญองค์หญิงเลือก"
"เดี๋ยว!!!ชั้นไม่รู้จักพวกเค้านะไม่เลือกด้วยหรอก"มินซอกที่ดูหัวแข็งเชิดหน้าขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง ดวงตากลมที่ดูดื้อรั้นเผยออกมาให้เห็นอย่างไม่ปิดบัง
"งั้นพวกนาย...แนะนำตัวซิ...ทำตามองค์หญิงเค้าหน่อย"คาเบลที่กำไม้แน่นอย่างสุดจะทนกับอาการเอาแต่ใจของมินซอกตั้งแต่2วันที่แล้วละ=_=
"ข้ามีนามว่า คิม จงแด เรียกเฉินได้ข้าเป็นสายพันธุ์หมาป่าและเป็นสารวัตรของที่นี่"จงแดแนะนำตัวออกมาก่อนจะยืนขึ้นบนโต๊ะเรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนได้ในทีเดียว คาเบลถึงกับเอามือกุมขมับอย่างเพลียๆแล้วส่ายหน้าไปมาอย่างรับไม่ได้กับอาการบ้าบอของจงแด
"ส่วนข้านามว่า ปาร์ค ชานยอล สายพันธุ์เอลฟ์คอยดูแลนักเวทย์ในโรงเรียนแห่งนี้"ชานยอลแนะนำตัวขึ้น ก่อนจะยักไหล่อย่างกวนๆแบคฮยอนหันหน้าไปมองชานยอล ก่อนจะยิ้มออกมาบางๆอย่างไม่ให้ใครเห็น
"โอ เซฮุน สายพันธุ์ลูกครึ่งแวมไพร์"เซฮุนแนะนำตัวตามขึ้นมาแต่ประโยคที่พูดขึ้นมากลับดูเหมือนไม่เป็นทางการเอาเสียเลย ลู่หานย่นคิ้วอย่างไม่พอใจกับอาการของคนตรงหน้า
"ข้านามว่า คิม จงอิน เรียกไคได้สายพันธุ์มัมมี่อายุพันกว่าปีเวทย์ของข้าคือการเทเลพอร์ต"จงอินแนะนำตัวขึ้นมาบ้างพลางโชว์การเทเลพอร์ตด้วยการวาร์ปไปที่ด้านหลังของคยองซูแล้วหอมแก้มคยองซูเบาๆ
"น...นี่นาย!!!"คยองซูโวยวายอย่างไม่พอใจ ใบหน้าหวานเริ่มมีสีขึ้นมาทันที
"ข้าอู๋ อี้ฟาน คริส สายพันธุ์มังกร"
"ข้ามีนามว่า หวง จื่อเทาสายพันธุ์แดนนรกและหล่อที่สุดด้วย"
"แดนนรก?"เลย์ถามอย่างสงสัยกับคำว่าสายพันธุ์ของเทา
"ก็ข้าเป็นลูกของเซฟเทพเจ้าที่ควบคุมการตายและการเกิดขึ้นของมนุษย์นี่"คาเบลยิ้มเบาๆในใจคิดว่าคงจะมีบางคนที่ให้ความร่วมมืออย่างดี
"ข้าก็อยากรู้จักองค์หญิงเหมือนกันนะ"ร่างบางทั้ง5คนที่เริ่มชินกับการถูกเรียกว่าเจ้าหญิง ค่อยๆแนะนำตัวขึ้นมาบ้าง
"โด คยองซู"
"จาง อี้ชิง"
"บยอน แบคฮยอนค้าบบ"
"เสี่ยว ลู่หาน"
"คิม มินซอกนะคับ"คาเบลที่เริ่มรู้สึกว่าสถาณการณ์ดีขึ้น จึงรีบทำขั้นตอนต่อไปเพื่อไม่ให้สถาณการณ์เลวร้ายเหมือนตอนแรกที่เจอกัน
"เอาล่ะ...ข้าให้เกียรติองค์หญิง"คาเบลโค้งตัว ก่อนจะให้องค์หญิงเริ่มเลือก
แบคฮยอน-ชานยอล
มินซอก-จงแด
ลู่หาน-เซฮุน
คยองซู-จงอิน
อี้ชิง-เทา-คริส
"ไม่!!!อี้ชิงเลือกข้า"
"เลือกข้าดีกว่า!!"
"ข้า!!!"
กรี๊ดด~!!!จู่ๆก็มีเสียงจากผู้หญิงหลายคนกรีดร้องขึ้น เรียกความสนใจจากทุกคนได้เป็นอย่างดี ก่อนที่จะพบกับผู้ชายคนนึงถือดาบขึ้นมาพร้อมกับยูนิคอร์นในตำนาน เหมือนกำลังปกป้องม้าอยู่
"พวกเจ้าออกไปก่อน!"คาเบลค่อยๆดันผู้หญิงพวกนั้นให้พ้นทางก่อนจะพบกับตัวปัญหาที่หายไปถึงสองวัน
"องค์หญิง..."
"หา!!!~"จุนมยอนที่ถือดาบอยู่มองกิริยาของคาเบลที่คุกเข่าข้างซ้ายลงเพื่อทำความเคารพรวมถึงองครักษ์ที่ทำตาม
"เย้ย!!!ทำอะไรน่ะลุกขึ้นนะ"จุนมยอนรีบวางดาบลงแล้วดึงคาเบลขึ้น พิกซี่ที่ยืนเป็นสง่าร้องขึ้นมาเรียกความสนใจจากทุกคนได้เป็นอย่างดี
"เอาล่ะ...องค์หญิงทำให้พวกเราเป็นห่วงข้าเตือนว่าอย่ากระโดดลงไป"
"ก็จู่ๆถูกพาตัวมามันก็ตกใจน่ะสิ"ลู่หานที่ได้ยินก็หัวเราะเบาๆก่อนจะเดินไปหาจุนมยอนพลางกุมมือเจ้าตัว
"จำชั้นได้รึเปล่า?"
"จำได้สิ...ชั้นเป็นคนบอกให้นายเงียบนิ"คาเบลกระแอมเบาๆแล้วอธิบายว่าสิ่งที่พวกเค้ากำลังทำคือการเลือกองครักษ์เพื่อดูแลและปกป้ององค์หญิงไม่ให้ตกอยู่ในอันตราย ระหว่างเทาและคริสที่กำลังเเย่งอี้ชิงอยู่ให้จุนมยอนเดินไปเลือกสักคน
"เอ่ออ...คือ"จุนมยอนทำหน้าลำบากใจเพราะว่าทั้งคู่นั้นต่างชื่นชอบในตัวอี้ชิงแล้วเค้าจะแย่งมาได้อย่างไร เค้าไม่ใช่พวกตัวร้ายที่คอยจะสร้างแต่ปัญหาหรอกนะ
"เจ้าดูลำบากใจจังนะ...งั้นเลือกข้าสิ"เสียงทุ้มมีเสน่ห์ดังขึ้นทำให้ทั้ง12คนหันไปมองพบว่าเป็นพิกซี่ที่มีแสงประหลาดส่องออกมาจากตัวปรากฎให้เห็นชายหนุ่มผมยาวผมสีขาวแซมฟ้าและสูทขาวทั้งตัว...ให้ตายเถอะพิกซี่กลายเป็นคนได้!!!
ดวงตาสีดำสนิทกับคิ้วหนาและจมูกที่โด่งริมฝีปากหนาได้รูปและผิวสีขาวทั่วร่างดุจดังเทพบุตรในร่างมนุษย์เลยทีเดียว
"พ...พิกซี่?"


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #4 Rainny_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 00:11

    อยากเห็นพิกซี่ร่างคนนน

    #4
    0