มนตราบุปผา ภาค1

ตอนที่ 32 : บุปผาไร้รัก 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,361
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 235 ครั้ง
    29 ส.ค. 61

          เรื่องราวหลังจากที่มารบุปผาที่ได้แทงอกตัวเองเพื่อละทิ้งทุกอย่างคืนให้โจมมาร ไม่มีผู้ใดทราบว่าข่าวสารนี้รั่วออกไปได้อย่างไร แต่ ทั่วยุทธภพนั้นก่อเกิดความวุ่นวาย พรรคฝ่ายมารบางพรรคที่เคยได้รับความช่วยเหลือจากนางต่างประกาศกร้าวว่าจะไม่ยอมศิโรราบต่อจอมมารและรวบรวมคนออกตามหามารบุปผาโดยคนที่รวบรวมกำลังพลมารก็คือจินสุ่ยและจินหลางกุณซือและองค์รักษ์ประจำที่ต่างลั่นวาจาว่า นายที่แท้จริงคือมารบุปผาและนางยังเปรียบเสมือนน้องสาวของพวกเขา ไม่ได้มีเพียงเหล่าพรรคมารเท่านั้นที่ตามหาตัวนางทางสำนักคุนหลุนและพรรคพยัคฆ์ขาวเองก็ออกตามหานาง แม้แต่ทางราชวงศ์ที่หลางชินอ๋องชิงบัลลังขึ้นนั่งเป็นฮ่องเต้เองก็ส่งทหารออกตามหานาง แต่สุดท้ายก็ล้มเหลว ไม่มีผู้ใดเจอร่องรอยของนาง ไม่มีแม้แต่ข่าวสาร ทุกที่ที่คิดว่านางจะอยู่หรือไปพวกเขาล้วนออกตามหาแต่ก็คว้าน้ำเหลวเสียทุกครั้ง ทุกสิ่งทุกอย่างของนางหายไปราวกับนางไร้ตัวตน ไร้ตัวตนเสียจนน่าหวาดหวั่น 

          ใต้ต้นไม้ใหญ่ผู้เป็นที่ตั้งของหลุมศพของ ม่อเฉินและอี๋ฟ่ง ปรากฏร่างของบุรุษสูงศักดิ์ผู้เป็นผู้ปกครองแผ่นดินยืนมองป้ายหลุมศพ ในมือมีโถ่เหล้ากับจอกสามใบ ร่างนั้นโดยไปนั่งหน้าหลุมศพทั้งสองแล้ววางแก้วตรงหน้าป้ายหลุมศพพร้อมรินเหล้าดอกท้อให้แล้วรินให้ตัวเอง

"พี่เฉิน ท่านอี๋ฟ่ง ท่านทั้งสองรู้หรือไม่ว่านางอยู่ที่ใด"
ร่างของบุรุษสูงส่งเหม่อมองไปยังท้องฟ้าไกลพร้อมรำพึงรำพัน
"หากตายข้าขอเพียงเห็นศพ หากมีชีวิตข้าอยากพานพบ นางรู้บ้างหรือไม่ว่าผู้คนล้วนเป็นห่วง พรรคมารที่ภักดีต่อนางรวมกำลังกับสำนักคุนหลุนและพรรคพยัคฆ์ขาวออกตามหานางอยากบ้าคลั่ง"
แววตายามพูดถึงนั้นเหม่อลอยอย่างเจ็บปวดแต่เพียงครูแววตาครุกกรุ่นด้วยโทสะ ไอ้สาวเลวนั้นมันทำนางเจ็บปวด ใยข้าเตือนเจ้ามิฟังใยดึงดันราวกับโคโง่เช่นนั้น เพล้ง!!!จอกเหล้าสีขาวนวลเนื้อดีถูกปากระแทกกับต้นไม้จนแตกกระจาย ก่อนที่น้ำตาของมังกรจะล่วงหล่นลงสู้พื้นด้วยสีหน้าปวดร้าว เจ้าอยู่ที่ใดอิ๋นฮวา เจ้ารู้หรือไม่ข้าเป็นห่วง หากเจ้าตายกลายเป็นวิญญาณข้ายอมให้เจ้าหลอกหลอนขอเพียงได้พบหน้าเจ้า
          กาลเวลาผ่านไปราวโกหกผ่านไปเป็นเวลาเกือบ3ปี การค้นหามารบุปผายังคงดำเนินไปไม่มีหยุด แต่ในขณะหนึ่งที่ป่าสาบสาง ณ ใต้ต้นอหิวะมีร่างของหญิงสาวนางหนึ่งที่มีใบหน้าราวเทพมารจิ้งจอกกำลังหลับใหลร่างกายของนางถูกพันไว้ด้วยรากของต้นอหิวะ เพียงพริบตารากไม้เหล่านั้นก็คล้ายตัวออกแล้วกลับลงสู้พื้นดิน ร่างของหญิงสาวร่วงลงสู่พื้นดินผมดกดำยาวสลวยตกลงปิดในหน้างาม หญิงสาวนางนั้นสวมใส่อาภรสีขาวบริสุทธิ์ราวกับเทพเซียนที่ตัดซึ่งกิเลส ไร้ซึ่งรัก ไร้ซึ่งความผูกพันธ์ ติดอยู่เพียงแค่รอยยิ้มที่ประดับมุมปากที่มิใช่รอยยิ้มแห่งเทพเซียนแต่เป็นรอยยิ้มของมารร้าย เปลือกที่ปิดสนิทค่อยลืมขึ้นเผยให้เห็นในตาสีแดงก่ำราวกับโลหิต มือที่ขาวซีดราวซากศพจับผมที่ปกปิดใบหน้าตนเองออกแล้วเงยหน้ามองท้องฟ้าที้มีดวงดาวสุกสกาว แต่นัยตาสีแดงฉานนั้นกับไร้แววใดๆ
"ข้ายังมิตายหรือ เจ้าหรือที่ช่วยข้าไว้"
หญิงสาวหันไปมองต้นอหิวะด้านหลัง กิ่งไม้สั่นไหวเล็กน้อยราวกับตอบรับ หญิงสาวยืนมือไปแตะลำต้นเรื่องราวมากมายหลั่งไหลส่งต่อให้หญิงสาว
"ข้าหลับไปนานเพียงนี้เชียวหรือ"
หญิงสาวนั่งเรียบเรียงทุกเหตุการณ์ที่ต้นอหิวะถ่ายทอดมาให้ด้วยดวงตาไร้แวว ต่อไปข้าจักทำเช่นไร ข้าไม่เหลือที่ให้ไป ไม่มีที่ให้กลับ ราวกับต้นอหิวะรับรู้ความรู้สึกของหญิงสาวเหล่าแมกไม้ในป่าสาบสางต่างพากับแหวกกิ่งก้านจนเผยให้เห็นสิ่งก่อสร้างลักษณคล้ายวังขนาดใหญ่แกต่างเพียงทั้งวังนั้นสร้างด้วยศิลาดำที่มีแค่ในป่าสาบสาง หญิงสาวค่อยๆลุกแล้วเดินเข้าไปที่นั้น วังแห่งนี้มิมีสีอื่นนอกจากสีดำ ภายในวังแห่งนี้มีข้าวของเครื่องใช้ครบครันไม่มีแม้แต่ฝุ่น ราวกับมีคนทำความสะอาดอยู่ตลอด
"วังแห่งนี้เป็นของมารบุปผาคนเก่า"
น้ำเสียงเย็นยะเยือกดังขึ้นจากด้านหลังของหญิงสาว หญิงสาวหันไปมองต้นเสียงนั้นก็พบชายหนุ่มที่มีใบหน้าขาวซีดผมยาวรุงรังแม้นมีใบหน้างดงามแต่กลับมองเห็นเส้นเลือดสีดำตั้งแต่ลำคอไล่ไปถึงแก้มทั้งสองข้างแววตาที่มองนางเต็มไปด้วยความหว่าเหว่ โดดเดียว และความเจ็บปวดที่ถูกทรยศจากความไว้ใจ
"เจ้าดูมิตกใจที่เห็นข้า"
"มีอันใดที่ต้องข้าต้องตกใจ"
หญิงสาวกล่าวด้วยใบหน้าเรียบนิ่งพร้อมก้าวเดินต่อ
"ข้าชื่อฉางหวง ข้าคือต้นอหิวะ"
หญิงสาวชะงักเท้าแล้วหันไปมองบุรุษผู้นั้น
"จิตที่สร้างรูปร่างขึ้น?"
"มิใช่ นี้คือร่างข้าในคราก่อนที่จะกลายเป็นต้นอหิวะ"
หญิงสาวมองบุรุษตรงหน้าอย่างเฉยๆ
"หึ~ในที่สุดเจ้าก็กลายเป็นแบบข้า ถูกทำลายทุกอย่างในชีวิต จนเลือกจบชีวิตตัวเอง"
"มารบุปผาคนก่อนหรือ"
บุรุษผู้นั้นพยักหน้าเพียงเล็กน้อย
"วังแห่งนี้มีชื่อว่าวังอสูร เคยเป็นวังของข้าตอนนี้ข้ายกให้เจ้า"
"ขอบคุณ"
หญิงสาวตอบรับเพียงเล็กน้อยก่อนจะก้าวเดินต่อไป
"เจ้าโกรธแค้นคนพวกนั้นหรือไม่"
หญิงสาวชะงักก่อนที่บุรุษผู้นั้นจะกล่าวต่อ
"เจ้าอย่ายึดติดกับความแค้น ข้ามิอยากให้เจ้าเป็นเช่นข้าที่ถูกความแค้นควบคุมจนกลายเป็นครึ่งมารครึ่งปิศาจ วนเวียนไม่ตายไม่เกิดเช่นข้า"
หญิงสาวไม่ตอบอะไรนอกจากเดินไปตามทางที่มืดมิด ข้าอภัยผู้คนที่ทำร้ายข้าหรือ ข้ามิอาจบอกได้ เพราะในตอนนี้ข้าไร้ซึ่งทุกอย่าง ไร้ซึ่งคนรัก ไร้ซึ่งมิตรสหาย ไร้ซึ่งแรงปราถนา ข้าไม่เหลืออะไร ข้ามิอาจรู้ว่าข้าจะเป็นเฉกเช่นท่านหรือไม่ เพียงแค่ข้ารู้ว่าข้ามิอาจปล่อยใครไปหากมายุ่งเกี่ยวกับข้าอีก
          อีกด้านหนึ่งฉางหวงที่ยืนมองร่างบางเดินจากไป เขามองแผ่นหลังของนางราวกับภาพสะท้อนตัวตนเขาในอดีตที่แสนนาน ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดที่เขาสามารถรับรู้ภายใจของนางได้ อาจเป็นเพราะนางกินผลอหิวะเข้าไปเลยทำให้เขาสามารถรับรู้ทั้งกระแสปราณและความรู้สึกของนางได้ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขารับรู้เกี่ยวกับนางทุกอย่างไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ แม้แต่ช่วงเวลาที่ทุกข์ขนาดไหนนางจะผ่านมาได้ ข้าเฝ้าดูนางแม้จะอยู่ห่างไกลเหมือนพ่อหวงลูกสาวเพราะหากให้ข้าคิดเป็นแบบอื่นคงมิได้ข้าอายุเป็นพันปี อย่าว่าแต่พ่อเลยข้าควรเป็นบรรพบุรุษของนางได้เลย จากที่ข้าเฝ้ามองนางน่ารักสดใสราวแสงอาทิตย์ แต่แล้วดวงใจของนางก็เจ็บปวดอีกคราเจ็บปวดอย่างรุนแรง ความเจ็บปวดยามนางได้ยินจอมมารสารเลวนั้นพูด ความเจ็บปวดยามนางใช้ปิ่นแทงหัวใจตัวเอง มันสะท้อนจนข้ารู้สึกได้ ข้ารับรู้และเห็นทุกอย่างแต่มิอาจช่วย เห็นแม้นางเจ็บปวดยังเดินออกมาอย่างทรนง นางเลือกละทิ้งทุกอย่างต่างจากข้า กระแสปราณนางแปรปรวนราวแสงเทียนต้องลม ข้าใช้พลังที่สะสมมาหลายพันปีใช้ร่างที่แท้จริงออกตามหานางจนในที่สุดก็เจอ แวบแรกที่เห็นนางมันสะท้อนภาพของข้า ตายอย่างโดดเดี่ยว ไม่มีผู้ใดคิดจะเคียงข้างมารร้าย ข้าโอบอุ้มนางแล้วทะยานกายกลับไปยังป่าสาบสางได้อย่างทันกาล ข้ากลับคืนเป็นต้นอหิวะใช้รากพันตัวนางเพื่อส่งกระแสปราณไปรักษาบาดแผลและกระแสปราณที่วูบไหวดังเปลวเทียน บาดแผลนางสมานและกระแสปราณมั่นคงหลังจากที่รักษามาครึ่งปี แต่นางยังคงไม่ฟื้น ผ่านไปหนึ่งปีนางยังคงหลับใหล สามปีให้หลังนางจึงฟื้นคืนแต่ ไร้ความรู้สึกในหัวใจ มันว่างเปล่าว่างเปล่าอย่างน่ากลัว เพราะข้าถูกความแค้นเปลี่ยนให้เป็นต้นอหิวะและติดตรึงอยู่ ณ ที่นี่ตลอดกาล แต่หากนางว่างเปล่าราวจอกไร้น้ำเช่นนี้นางอาจจะเป็นเช่นนี้ไปตลอดกาล เป็นปิศาจไร้ใจที่ต้องอยู่อย่างโดดเดียว อย่างที่ข้าเป็นอยู่.....
----------------------ตัดจบ-------------------
ตอนนี้นางเอกยังไม่ตายยยย และมีหนุ่มหล่ออออายุพันกว่าปีโผล่มาช่วยนางเอก นางเอกจะตัดทุกอย่างได้จริงหรอ? หมดรักจอมมารจริงหรอ?
ต้องรอดูกันไป

อิมเมจตอนนางเอกตื่นขึ้นมา รอยยิ้มและแววตา แต่หน้าไม่เลอะน่ะค่ะ ชั่วร้ายได้ใจ ไรทร์ไปเจอมาจากยูทูปแล้วเห็นว่ามันใช่

คนๆนี้คือ
ไกว้วู[怪物] ฉางหวง มารบุปผาคนก่อนที่สถาปนาตัวเองเป็นพ่อนางเอก ชื่อวังก็มาจากแซ่ของเขานั้นเอง 
ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกกำลังใจ ทุกการติดตามมากๆเลยค่ะ^~^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 235 ครั้ง

598 ความคิดเห็น

  1. #514 pla13062531 (@pla13062531) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 21:12

    บรึ้มเรือจอมมารhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-07.png

    #514
    0
  2. #479 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 15:54

    อีพี่สาว อีจอมมาร ไปตายซ่ะ! งื้อๆๆๆๆๆๆ
    #479
    0
  3. #399 เชบัลดรีม. (@beemmii141242) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 05:10

    นางคงเจ็บปวดจนไม่อยากรับรู้อะไรอีกแล้ว
    #399
    0
  4. #319 Lord of Devil (@yokandmom) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 10:38
    พี่สาวใจร้าย ไม่ลงเรือแล้ว!! //ทุ่มระเบิดใส่เรือจอมมาร
    #319
    0
  5. #245 water05 (@water05) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 07:30
    นางน่าจะได้รู้ว่ามีคนอีกมากมายที่รักและภักดีต่อนาง นางเจ็บจากจอมมารแต่ใช่ว่านางจะไม่มีพี่น้องนะ
    #245
    0
  6. #244 หลินปิงซ่า (@sarasiri2) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 00:32

    เอาแบบไม่ต้องมีพระเอกไปเลย เจ็บช้ำ บอบช้ำ ในจิตใจ สงสารนางเอกอ่ะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-02.png

    #244
    0
  7. #243 น้ำไม้ (@sudrak) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 23:01
    คนนี้ไดมั้ยพระเอก
    #243
    0
  8. #242 keanny (@keanny) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 22:27
    ชอบอ่ะรอๆๆๆๆ
    #242
    0
  9. #241 noina555 (@noina555) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 21:48
    มันน่าเศร้าตรงที่ คนที่รักเราจริงมักจะอยู่กับเราไม่นาน
    #241
    0
  10. #240 fonza14 (@fonzabarberri14) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 21:47
    ร้องเลยอ่ะ
    #240
    0
  11. #238 ตาล'จ๋า'าา (@0879967697) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 20:10
    สงสารอ่าาาา
    #238
    0
  12. #237 boyflower (@boyflower) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 18:11
    สงสารทั้งคู่อ่า ขอให้ทั้งคู่รักกันได้มั้ยอ่า เศร้าจัง
    #237
    0
  13. #235 kunpirom0825 (@kunpirom0825) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 17:40
    กูร้องไห้น้ำตาแตกจ้า กุไม่ชอบดร่าม่านะเพราะมันเจ็บปวดหัวใจ สงสารนางเอก ยอมเสียซิงให้คนที่ไม่รัก555 แม่งเจ็บเป็นเรายังรู้สึกแทนตัวละครเลย อยากไห้นางเอกเจอคนที่รักจิงๆค่ะ
    #235
    0
  14. #234 N_ing (@Ninging28335) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 17:24
    สงสาร อยากให้นางรู้ว่ามีคนอีกมากที่รักนาง
    #234
    0
  15. #232 Natthakan kuakokaew (@phiaexo12) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 17:09
    น่าหวาดกลัวค่ะ หน้านี้ใช้กับใบหน้าค่ะ
    #232
    0
  16. #231 Milkhommy (@Milkhommy) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 16:59
    มีผัวใหม่เถอะอิ๋นฮวา
    #231
    0
  17. #230 monprapai (@monprapai) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 16:52
    มีหนุ่มหล่อเพิ่มอีกหนึ่ง พี่แกแซ่บมาก
    #230
    0
  18. #228 Emeey48 (@Emeey48) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 16:43

    ขอบคุณนะคะ
    #228
    0
  19. #226 Mickeebabybaby (@mickeebaby2) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 15:54
    เปลี่ยนพระเอกอีกรอบ5555
    #226
    0