คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย ¤͡િ굡׹ snowwhite() ออยคิวเอกเบสเชฟโน๊ตกล้ายืน snowwhite(จบ) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ฮัลโล๊ววววว~~!กลับมาเจอกันอีกเเล้วนะค้า!  อัพจบเเล้ว สำหรับเรื่องนี้  ก็ถ้าใครอ่านเสร็จเเล้วก็อย่าลืมคอมเม้นเเล้วก็อ่านหนังสือเตรียมสอบปลายภาคกันบ้างน้า

เนื้อเรื่อง อัปเดต 12 ก.พ. 60 / 09:46


#Ake Part
สวัสดีครับ ผมMR.HEART ROCKER หรือที่ใครๆก็เรียกผมว่า'องค์ชายเอก' อยากรู้ใช่มั้ยล่ะครับว่าผมกับอิคิวเป็นอะไรกัน(อย่าคิดมากเว้ย)
คือผมกับคิวเป็นญาติกันตั้งเเต่เด็กเเล้วเรียกได้ว่าเป็นพี่น้องกันเลยก็ว่าได้ จนกระทั่งพ่อเเม่ของเราสิ้นพระชน ผมเลยรับสั่งให้อิคคิวมาสืบต่อพระราชบรรลังค์ปกครองเมืองนี้ต่อ เพราะว่าผมไม่ค่อยชอบเรื่องการเมืองเเบบนี้สักเท่าไร(ชอบเเต่เเคสเกมล่ะสิไม่ว่า//โดนประหารข้อหาดูหมิ่นเชื้อพระวงศ์)
จนกระทั่งเจ้าชายของเมือง LAWBREAKER ที่จู่ๆก็มาถูกตาต้องใจน้องชายผม เลยส่งจดหมายมาสู่ขออิคคิว ผมก็ไม่ว่าอะไรหรอก ถ้ามันไม่ติดที่ว่าองค์ชาย LAWBREAKER หรือ ออย เป็นอันดับหนึ่งองค์ชายที่หล่อเหลาที่สุดในโลก นั่นเเหละ ผมรับบ่ด้าาาาาาาาาย~! 
ดั่งนั้นผมจะต้องกำจัดมันทิ้ง!  พอได้ข่าวว่าโน้ต นายพรานที่ผมส่งไปปลงพระชนม์ถูกฆ่าเสียเเทน เเละได้ทราบว่าตอนนี้ออยกำลังอาสัยอยู่กับกล้ายืนญาติห่างๆผมเอง ผมเเละองครักษ์เลยพาไปที่บ้านของยายเเก่คนหนึ่ง 
ระหว่างทางองครักษ์ผมพูดว่า
"ยายเเก่คนนั้นมักเเจกเเอปเปิ้ลให้ชาวบ้านชาวในป่าเเห่งนี้ กระหม่อมจึงรู้มาอีกว่าทางที่ยายเเก่คนนั้นเเจกเเอปเปิ้ลเป็นทางไปบ้านของคุณกล้าเเละคุณยืนขอรับ"
"อืม เข้าใจเเล้ว"
เมื่อถึงที่หมาย องครักษ์บอลงเคาะประตูอยู่2-3ครั้ง เเต่ทว่าบุคคลที่เปิดประตูกลับเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่ดูๆเเล้วน่าจะอยู่วัยใกล้เคียงกับผม
 ดวงตาสีเหลืองวอลนัท ผมสีชมพูหวาน เหมือนว่าผมจะดูเขาอยู่นานไปหน่อยผู้ชายคนนั้นเลยพูดว่า
"มาหาใคร?"อื้อหือ นี่พูดจาต่อน่าเชื้อพระวงศ์เลยนะ
"ยายเเก่ที่เเจก--"
"ขอโทษครับ เเม่ผมป่วย  กลับไปเถอะ"
"งั้นเเกก็ทำหน้าที่เเทนเเม่เเกซะสิ"
ผมพูดเเทรกขึ้นมา
"อะไรกัน คุณมีน่าที่มาสั่งผมด้วยเหรอ?"
"เป็นลูกอกตัญญูจริงๆ มัวเเต่เกาะกินพ่อเเม่ ถ้าท่านตายไปก็ไม่ห่วงสินะ"
"หุบปากไปเลย!!"
"ไม่รู้ละ ถ้าเจ้าไม่นำเเอปเปิ้ลใส่ยาพิษไปให้องค์ชายลอว์เบรคเกอร์ ข้าจะฆ่าเเม่ของเจ้าซะ"
"..."
"หรือเจ้าจะไม่ตกลงก็ได้ ข้าจะได้ฆ่าเเม่เจ้าตอนนี้เสียเลย"
"มะ..ไม่!ข้าตกลงข้าจะทำ ข้าจะทำ!!"
"อืม ดี พรุ่งนี้ข้าจะรอดูผลงาน"
ผลพูดเเล้วเดินจากไป 
.
.
.
#Oil Part
หวัดดีครับ มาถึงบทผมเเล้วล่ะครับ ตอนนี้ผมรู้สึกง่วงนอนมาก เพราะเมื่อคืนหลังจากที่ผมได้พักอยู่กับคุณกล้าเเละคุณยืนเป็นการชั่วคราว
เเต่เพราะเมื่อคืนที่ผมได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายมาจากห้องข้างๆ
ซึ่งดูเหมือนจะจัดหนักจัดเต็ม(?)กันเเบบสุดๆ เพราะเสียงนั้นทำให้ผมไม่ได้นอนกันทั้งคืน ตอนนี้กล้ากับยืนไปเก็บผักผลไม้ที่สวน ซึ่งห่างจากบ้านไปไม่มาก ส่วนผมก็ต้องมานั่ง(หลับ)เฝ้าบ้านอยู่นี่เเหละครับ
(ไรท์//ติดป้ายหน้าบ้าน//"บ้านนี้คนดุ"//โดนพี่ออยถีบ)

ก้อก ก้อก ก้อก

สักพักหนึ่งผมก็ได้ยินเสียงเคาะประตูบ้าน ผมเลยเดินไปเปิดก็เจอผู้ชายที่ดูๆน่าจะอยู่ในวัยเดียวกับผม ตาสีเหลืองผมสีชมพู ในมือถือตะกร้าที่มีเเอปเปิ้ลอยู่จำนวนหนึ่ง
"ช่วยเอาไปสักลูกด้วยนะครับ"
"ไม่ล่ะ เก็บไปเหอะ"
"เดี๋ยวสิ เดี๋ยวผมทำอะไรให้ดู"
"..."
ผมมองเข้าพักนึง เขาก็หยิบปากกาออกมา...ดะ...เดี๋ยวนะ ปากกา...เเอปเปิ้ล ระ...หรือว่า!!!!
"ไอเเห๊บอะเพ๊น--ไอเเห๊บอะอ๊อบโป้(เเอปเปิ้ลเว้ย!!)
อ้า---"
เขายังร้องไม่จบผมหยิบปืนที่ผมใช้ยิงนายพราน(พี่โน้ต)ผู้ชายคนนั้นทันที ซึ่งผู้ชายคนนั้นก็ออกอาการหน้าซีดเลยครับ รู้รึเปล่าครับ เพลงนี้ผมของโคตรของโคตรของโคตรเกลียดมันเลย ปยอ.มากกกกก
"หยุดน้าาาาาาาาา!!!"
จู่ๆเสียงใครไม่รู้ดังออกมา พร้อมกับบางอย่างที่ทำให้สติผมดับวูบ
end Oil Part
ทันทีที่เอกเห็นกระบอกปืนกำลังจ่ออยู่ที่หนุ่มผมสีชมพูหวาน จู่ๆใจของเขาก็สั่งให้หยิบก้อนหิวเเถวๆนั้นเเล้วก็ตะโกนว่า
"หยุดน้าาาาาาาาา!!!"
เเล้วปาก้อนหินนั่นใส่ ก้อนหินนั้นโดนหัวออยจนสลบคาที่เเล้วรีบฉุดหนุ่มน้อยคนนั้นออกมาทันที
.
.
.
"เกือบไปเเล้วมั้ยล่ะ"
เอกพูดเเล้วหอบเล็กน้อย จู่ๆเด็กน้อยที่อยู่ในท่าที่ถูกอุ้มเป็นท่าเจ้าสาวก็เอ่ยบางอย่างขึ้นมา
"อย่า...อย่าฆ่าเเม่ฉันเลยนะ!จะให้ฉันทำอะไรก็ยอม เเต่ขออย่าฆ่าเเม่ฉันเลยนะ!!"
ร่างสูงตกใจเล็กน้อยก่อนที่จะยกยิ้มในใจราวกับคิดเเผนร้ายๆออก
"งั้นนายชื่ออะไรล่ะ?"
"บะ...เบส grayman XII"
"ตกลง ฉันจะไม่เอาชีวิตนาย เเต่ว่า..."
"..."
"นายต้องมาเป็นว่าที่เจ้าสาวฉันนะ;)"
"..."
ฉ่าาา
ถึงจะไม่มีเสียงตอบรับเเต่หน้าที่ขึ้นสีเเดงเเจ๋พร้อมกับเสียที่น่าจะมาจากอุณหภูมิที่พุ่งสูงขึ้น จากหน้าของเบสก็เเสดงให้เห็นว่าเขากำลังรู้สึกยังไง
"จะเอายังไงดีล่ะ"
"หืม?"
"อันที่จริงฉันก็รู้อยู่ตั้งเเต่ที่ฉันเปิดประตูเห็นนายเเล้วล่ะว่า นายต้องเป็นเจ้าชายจากเมืองไหนเมืองหนึ่งเเน่ๆ ใจนึงก็ประทับใจนะที่ได้เห็นเจ้าชายตัวเป็นๆมันเป็นยังไง เเต่อีกใจก็รู้สึกไม่ชอบนะที่ เป้นเจ้าชายเเต่ฆ่าราษฎตัวเองเนี่ย"
"เเต่ถ้านายอยู่กับฉัน ฉันจะไม่ฆ่าใครอีก ฉันสัญญาจ้าเมียจ๋า"
"เห้ย!ใครบอกว่าฉันเป็นเมียนายน่ะ!?"
"อีกเดี๋ยวก็ได้เป็นเเล้ว ^ ^"
ว่าเเล้วเอกก็ปะกบจูบทันที
.
.
.
"รักนะครับเจ้าหญิงของผม"
#Ikkiw part
หลังจากที่บทผมหายไปนานเเล้ว ในที่สุดก็กู้บทคืนได้สักที ตอนนี้ผมกำลังตามหาพี่ออยอยู่ครับ นี่ก็ผ่านไปวันหนึ่งเเล้วนะยังหาไม่เจออีกเหรอเนี่ย ทันใดนั้นตาผมก็สะดุดไปเห็นผู้ชายสองคน คนหนึ่งผมสีเขียวอีกคนที่เตี้ยกว่าผมสีม่วง กำลังเคารพโลงศพที่อยู่ตรงหน้า ผมเลยเดินเข้าไปหา
"เออ มิทราบว่าเกิดอะไรขึ้นเหรอครับ"
"ฮือ คือว่ามีคนมาพักอาศัยอยู่ที่บ้านเราอยู่คืนหนึ่ง พอเราออกมาทำสวนที่หลังบ้าน พอกลับมาก็พบเขาสลบอยู่หน้าบ้านเเล้วล่ะครับ เเถมปลุกเท่าไรก็ไม่ตื่นเลยด้วย"ชายผมสีม่วงตอบพร้อมสะอื้น
"เเล้วรู้มั้ยว่าเขาชืออะไร"ผมถามเขาต่อไป
"รู้สึกว่าเขาจะชือ'ออย'ละมั้งครับ"
ทันทีที่ผมได้คำตอบนั้น ดวงตาผมก็เบิกกว้าง เเล้วผมก็รีบเปิดฝาโลงศพนั้น ก็ตามที่คาดไว้ ผมเจอร่างพี่ออยที่นอนอยู่ในโลงนั่น มองดูไปเเล้วเหมือนเเค่หลับไปมากกว่า
"มะ...ไม่มีวิธีรักษามันเลยเหรอ"
"มันมีอยู่วิธีเดียวครับ เเต่ผมคงหามันไม่ได้หรอก"
"..."
"นั่นก็คือจูบของคนที่เขารักน่ะครับ"
จากที่ผมเศร้าอยู่เเต่พอได้ยินอย่างนั้นเเล้วความเขินอายก็เข้ามา
เเทนที่ คนที่เขารักที่สุด ก็คือผมนี่เเหละครับ ทุกครั้งที่เจอหน้ากัน เขาก็บอกทุกวันเลยล่ะ คำว่ารักนั่นน่ะ จนที่สุดผมก็มั่นใจ ว่าพี่ออยต้องรักผมเเน่นอน
เเต่จะให้ผมจูบพี่ออยจริงๆเหรอ 
ผมสูดหายใจเข้าลึกๆเเล้วก็หายใจออก เเค่จูบเอง เเค่เอาปากเเตะปากก็เท่านั้นเอง ผมค่อยๆขึ้นคร่อมเเล้วโน้มตัวลงมาตรงหน้าพี่ออยจนปลายจมูกเริ่มชนกัน จนริมฝีปากของเราเเตะกันผมก็ผละออกช้าๆ
.
.
.
.
.
.
"จูบต้องทำอย่างงี้ต่างหาก คิว"
.
.
.
.
.
.
"อ้ะ!?"
ไม่ทันที่ผมจะได้ลุกออกมา จู่ๆมือของพี่ออยก็จับปกเสื้อของผมเเล้ว
กระชากลงมาทำให้ปากของผมโดนปากของพี่ออยประกบทันที พอผมพยายามจะผงกหัวขึ้นมาก็โดนมืออีกข้างของร่างโปร่งกดท้ายทอยเอาไว้ ผมจึงจำยอมเเต่โดยดี พี่ออยเริ่มเเทรกลิ้นเข้าไปในปากของผมเเล้วนัวเนียกับลิ้นของผม น้ำลายที่ได้จากการจูบที่ไม่รู้ว่าเป็นของใครกันเเน่เปรอะข้างเเก้มผม หลังจากการจูบอันยาวนานนั้น 
สักพักพี่ออยก็ผละออกเเล้วใช้นิ้วปาดน้ำลายที่เลอะบนเเก้มเข้าปากไป ดวงตาสีเเดงลืมตาขึ้นมาช้าๆ
"ขอบใจที่เก็บ'จูบเเรก'ให้ฉันนะ อิคคิว"
"มะ...ไม่เป็นไรคับ-////-"
ผมหน้าเเดงเเจ๋กับคำพูดที่ดังออกมาจากปากคนข้างหน้า
ผมหันไปหาสองคนนั้นปรากฎว่า คนผมเขียว(กล้า)กำลังจ้องผมกับพี่ออย ปากพะงาบๆ ประมาณว่าอึ้งกับสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ ส่วนคนผมสีม่วง(ยืน)ก็หน้าเเดงเเล้วเอามือมาเเตะที่เเก้มทำท่าเหมือนอยากกรี้ด
"อ้าวกล้ายืน ฉันไปนะ เมียมารับกลับเเล้ว"
"อะ...เอ่อ โชคดีนะ"
จากนั้นพี่ออยก็พาผมขึ้นม้าโดยที่ผมนั่งหน้าพี่ออยนั่งหลัง เเต่นี่ม้าผมนะ ทำไมพี่ถึงเป็นคนบังคับม้าเเทนล่ะเนี่ย
(end Ikkiw part)

(เเถมกล้ายืนนิดนึง เผื่อคนเชียร์คู่นี้น้อยใจ)
"ไปซะเเล้ว"
"..."
เสียงของกล้าดังขึ้นเพื่อเเทนความเงียบเมื่อครู่ 
"งั้นไปต่อกันมะ กขค.ไปกันหมดละ^.^"
"นี่มึงคิดอยากจะซั่มกับกูทุกวันเลยใช่มะ - -"
"ก็เเหม่คนรักกันนี่นา เผื่อว่าสักวันกล้าจะได้เป็นพ่อมั่ง"
"ไม่มีวัน"
"กันก็ไปทำให้มันมีสักวันกันเถอะ//เเบกยืนเข้าบ้าน"
"ไม่โว้ย!!!ไม่อ้าว!!!ม่าย!!!!"

(ตัดมาด้านออยคิวนาจาาาา)
ออยพาคิวมาที่พระราชวังของตนเนื่องจากใกล้จะค่ำเเล้วถ้าเดินทางไปพระราชวังของคิวที่อยู่ห่างออกไป อาจเจอสัตว์ที่ออกมาหากินตอนกลางคืนเป็นเเน่
ที่นั่นพ่อเเละแม่ของพี่ออยก็ได้ต้อนรับอิคคิวเป็นอย่างดี
"คิว ขอบคุณที่ตามหาตาออยจนเจอนะ ถ้าจะเหนื่อยมากเลยสิ"
เเม่ของพี่ออยพูดพร้อมสวมกอดคิว
"พ่อครับวันนี้ให้คิวมานอนห้องผมนะ"
"ทำไมล่ะลูก พระราชวังเรามีห้องว่างตั้งมากมาย อีกอย่างมันจะไม่ให้เกียรติน้องคิวนะ"
"ไม่เป็นไรหรอกครับ พรุ่งนี้เราก็จะอภิเษกเเล้วนี่ เนอะคิว"
"อ่า...ครับ"
จนสุดท้ายคิวก็ได้มายืนอยู่ที่ห้องออย
"คิว"
"หืม?"
"ลองมองออกไปข้างนอกสิ"
คิดทำตอมที่ออยบอก โดยไปยืนอยู่ที่นอกระเบียง
ทันฬดนั้นพลูจำนอนหนึ่งก็ได้จุดขึ้น เเต่มีอยู่ลูกหนึ่งที่เป็นตัวอักษรเขียนว่า

ออยคิว รักกันตลอกไป

"ชอบมั้ย?"
"ชอบสิ มันสวยมากอ่ะ"
"เเล้วคิวรักออยมั้ย"
"รักสิ รักมากด้วย"
คิวกับออยมองหน้ากันสักพักก่อนที่ออยจะประกบจูบลงไป เป็นจูบรสหวานอันอ่อนโยน สักพักทั้งคู่ก็ถอนจูบออก
"ต่อจะเป็นกิจกรรมสุดท้ายละ"
"หา มีอะไรอีกเหรอ?"
"ก็นี่ไง"
"!!!"
ออยพูดพร้อมอุ้มอิ้คคิวในถ้าเจ้าสาว
"ดะ...เดี๋ยวสิพี่ออย พรุ่งนี้เราก็จะเเต่งงานเเล้วนะ!!!"
"เรื่องเจ้าเอาไว้ที่หลัง ตอนนี้ขอจับทำเมียก่อนนะ^^"
"พะ..พี่ออยบ้า!!!ดะ...เดี๋ยวเซ่...เเอร้!!"

---FIN----
ncไม่มีนะจ้ะ ไม่ต้องของ จิ้นกันเอาเองเลยจ้า
ขอโทษที่มาเติมต่อช้า
มีข้อผิดพลาดตรงไหนก็ขอโทษด้วยนะคะ
ไม่เเน่นะคะ ว่างๆหนูจะเเต่งเรื่องออยคิวเรื่องยาวอีกสักเรื่อง
(ชอบออยคิวมากกว่าเอกเบสน่ะค่ะ สำหรับใครที่ชอบเอกเบส หนูก็จะให้เขาเป็นคู่รองนะคะ)
เจอกันใหม่ในเรื่องต่อไปนะคะ Bye

buabee123

ปล.คอมเม้นด้วยน้าาาา





ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Buabee123 จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 11:45
    สนุกมากเลย บางตอนก็ฮา บางตอนก็ฟินมากๆเราเนี่ยอ่านไปยิ้มไปหน้าแดงไปโอ้ยฟิน
    ป.ล.คนนั่งข้างๆเราว่าเราบ้าป่าวแน่ๆเลย นั่งดูคอมไปฟินไป สู้ๆนะ

    #3
    0
  2. #2 ยุวพร
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 09:38
    พิมพ์ผิดเยอะน้อง เนื้อหาฟินนาเร่มากก สู้ๆนะคนเก่ง
    #2
    1
    • 2 มีนาคม 2560 / 16:33
      ขอบคุณสำหรับคำติชมค่ะ เราจะพัฒนาให้ดีขึ้นกว่านี้
      #2-1
  3. วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:49
    พิมพ์ผิดเยอะ ^^;
    แต่ฮาเกรียน! สุดยอดค่า!
    I have a/พลั่ก!
    #1
    1
    • 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:15
      ขอโทษที่ไม่ได้ตรวจคำที่พิมพ์ผิดค่ะ เเละขอบคุณสำหรับคำติชมนะคะ^^
      #1-1