(os/sf) My Cup of Tea (seventeen)

ตอนที่ 5 : DIALOGUE 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 220
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    26 พ.ค. 60


Dialogue 01 || jisoo n seungcheol 

Odnoliub


หนึ่งอย่างที่จีซูเบื่อคือการนั่งมองซึงชอลดื่ม 

มันไม่เคยมีครั้งไหนที่สนุก ไม่เคย


"มาแล้วเหรอจีซู"

"นายเมาแล้ว ซึงชอล" คนถูกทักขมวดคิ้วใส่ เขามองแก้วเครื่องดื่มที่ว่างเปล่าแล้วถอนใจ 

"ทำไมคิดแบบนั้นล่ะ"

"หลักฐานคาตา ถ้าเป็นงูนายโดนฉกไปแล้ว"

"นายพูดเหมือนพวกเราต้องกลัวงู"

"นายควรกลัว" 

"แต่นายไม่" คนที่นั่งอยู่ก่อนเอ่ยถามเสียงสูง มองคนตรงหน้าที่ยังทำหน้าตาอ่อนโยนอย่างน่าหงุดหงิดแล้วกลับมาสนใจแก้วเปล่าในมือ

"นั่งเหอะ กินเหล้ากัน"

"ฉันจะนั่ง แต่ขอผ่านแล้วกันเรื่องดื่มน่ะ" เอ่ยปฎิเสธอย่างสุภาพแล้วก็ได้ยินเสียงจิ๊ปากเบาๆอย่างไม่พอใจของคนที่นั่งอยู่ก่อน

เอาสิ เมาแล้วก็เป็นซะแบบนี้

"ผู้ใหญ่ให้ของไม่ควรปฎิเสธ"

"เกิดก่อนไม่ถึงปี อย่าพูดมาก"

"อย่าพูดมากเหรอ อืม อย่าพูดมาก ทำตัวแบบนี้ค่อยสมเป็นนายหน่อย" เอ่ยออกมาพร้อมกับฉีกยิ้มราวกับเด็กๆ จนคนเกิดหลังต้องส่ายหัว

ซึงชอลตอนนี้คือซึงชอล ไม่ใช่นายใหญ่ชเว

"ชอบเห็นฉันเป็นคนป่าเถื่อนเหรอไง"

"ชอบเห็นนายที่เป็นนาย"

"มันทำให้รู้ว่าเราเหมือนกัน จีซู เราเหมือนกัน"

จีซูมองคนเมาที่เริ่มพูดจาไปเรื่อยแล้วส่ายหัว ซึงซอลที่น่าเกรงขามหายไปเสมอเวลาอยู่กับจีซู

ไม่ใช่เพราะพวกเขาสนิทกัน 

แต่เพราะจีซูน่ากลัวมากกว่า

"เรารักกันไม่ได้เลยงั้นเหรอ"

"ฉันพยายามอยู่"

"เรื่องแบบนี้ต้องพยายามด้วยงั้นสินะ"

"อา ใช่สิ พวกเราไม่เหมือนคนอื่นๆนี่ เราแตกต่าง บางทีมันก็ต่างมากเกินไป"

"ฉันจะรอวันที่นายเหนื่อย เราจะได้เลิกพยายามสักที"

"นายเกลียดฉันขนาดนั้นเลยเหรอจีซู"

"ถามตัวเองเถอะซึงชอล นายเกลียดฉันน้อยกว่าที่ฉันเกลียดนายงั้นเหรอ"

ซึงชอลยู่หน้า เขาเกลียดเวลาที่จีซูทำแบบนี้ จีซูเข้าใจเขามากเกินไป เกินไปมากจริงๆ

เข้าใจมากซะจนหากจีซูคิดจะฆ่าเขา มันคงไม่ยากเลยสักนิด

"ถ้าเราไม่ได้เกิดจากผู้ชายคนนั้นก็คงดี ถ้าแบบนั้นเราอาจจะเป็นเพื่อนกันได้"

"นายคิดว่าปู่.. อา ปู่ของนาย นายคิดว่าปู่ของนายจะไม่ฆ่าฉันเหรอ"

"ฉันเกิดมาเพื่อแย่งทุกอย่างจากนาย นายก็รู้ดี และนายก็รู้ว่าผู้ชายคนนั้นจะไม่ยอม"

"เขาเกลียดฉันมากกว่าที่นายเกลียดซะอีก"

"ก็จริง.."

"แต่นายจะไม่แย่งอะไร ถูกมั้ยล่ะ"

"เจ้าสาวของนาย เด็กนั่น.. อา เด็กที่ฝึกงานที่บริษัท..ใช่มั้ย"

ซึงชอลมองหน้าน้องชายของเขา จีซูไม่ได้ตอบอะไร แต่ความสั่นไหวในดวงตานั่นมากพอ มากพอจะบอกว่าจีซูกำลังจะแพ้ซึงชอล แพ้เพราะความรักนั่นแหละ 

"อย่ายุ่งกับเขา ชเวซึงชอล ไม่ว่าใครหน้าไหนในตระกูลชเวก็ยุ่งกับเด็กคนนั้นไม่ได้"

"ฉันเชื่อว่าปู่คงรู้นะว่าอะไรควร อะไรไม่"

"ถ้าเด็กนั่นเป็นอะไรไป ครอบครัวจอมปลอมที่เราพยายามสร้างมาตลอด มันก็ต้องพังเข้าสักวัน และนายคงไม่อยากให้เป็นแบบนั้นใช่มั้ยล่ะ ซึงชอล"

"ฉันไม่อยากเกลียดนายมากกว่านี้"

"ขอร้องล่ะ อย่ายุ่งกับเขา"

"ให้ผู้ชายคนนั้นบงการชีวิตฉันยังไงก็ได้ แต่อย่ายุ่งกับเขา อย่า"

"จีซู.."

"ฉันจะพูดในฐานะพี่ชาย ฉันไม่อยากให้นายรู้สึกแย่ ไม่อยากให้นายเสียใจ พวกเราเจอมามากพอแล้ว"

"ถ้าอยากปกป้องเด็กคนนั้นก็อย่าเข้าไปยุ่ง ทำตามที่ปู่ต้องการแล้วอย่าไปยุ่ง อย่ารักมากไปกว่านี้ ฉันขอเตือน"

"ความรักไม่ควรทำร้ายพวกเราไปมากกว่านี้แล้ว"

"นายเมาแล้วประหลาดดีนะซึงชอล"

"พูดจารู้เรื่องมากกว่าปกติซะอีก"

"ขอบคุณนะ"

คำขอบคุณแผ่ว ๆ กับรอยยิ้มบาง ๆ ที่เจือจางเหลือเกินในความทรงจำที่ไม่มีสติสักเท่าไหร่ของซึงชอล

"ขอบคุณที่เป็นห่วงนะพี่ชาย"

เสียงแก้วกระทบกันกับภาพของฮงจีซูที่ยกเครื่องดื่มขมแสบคอขึ้นแตะปากคือสิ่งที่เห็น คนแก่เดือนกว่าหัวเราะ ยกแก้วที่ถือค้างไว้ขึ้นกระดกบ้าง

ถึงจะเมาจนแทบไม่เหลือสติ แต่เขาขอจำไว้ว่ามันคือหนแรกตั้งแต่หนแรกหลังจากที่พบกันราวยี่สิบปีก่อนที่ฮงจีซูเรียกเขาว่า 'พี่ชาย'


Talk

มันคือไอดาล็อกที่เราคิดไว้ในฟิกค่ะ
แต่ว่ายังไม่รู้เลยว่าจะได้แต่งเรื่องนี้จริงๆหรือเปล่า
(ฮา)

อย่างที่บอกค่ะ ว่ามันคือมายด์คัพออฟที 
เราเลยตามใจตัวเองสุดๆเลย XD

ยังไงก็คงเจออะไรแปลกๆอีกเยอะเลยค่ะ
หวังว่าจะชอบนะคะ 


เลาเอง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #8 hobbledehoyz (@hobbledehoyz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 19:43
    แอบมาอัพไดอะล็อคไม่บอกไม่กล่าวเลยนะ!!
    อ่านละหน่วงแทนพิจีซูเลย ;-; /ถึงจะเคยอ่านไดอะล็อคนี้แบบคร่าวๆเมื่อนานมาแล้วก็เถอะนะ
    #8
    0