[CevansXRDJ] Beautiful man , beautiful smile

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 45 Views

  • 3 Comments

  • 4 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    10

    Overall
    45

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

คำว่า 'สวย' ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน มันแล้วแต่ยุคสมัย อายุ หรืออะไรอีกมากมาย<br /> แต่สำหรับคริส อีแวนส์<br /> คำว่า 'สวย' ของเขาคือ โรเบิร์ต


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
แนะนำตัวละคร / ทักทายผู้อ่าน / เขียนตามใจชอบ พิมพ์ตรงนี้ได้เลย...
b
e
r
l
i
n
?

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 17 พ.ค. 62 / 20:26

บันทึกเป็น Favorite


ผมชอบเวลาโรเบิร์ตยิ้ม

   เสียดายที่เขายิ้มไม่บ่อยนัก เวลาอยู่ในกองถ่าย เขามักจะมีท่าทางที่เหมือนกับโทนี่ สตาร์คอยู่ตลอดเวลา นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาไม่ค่อยยิ้มสักเท่าไหร่

   แต่ถึงแบบนั้น เขาก็ดูดีตอนที่ทำหน้าเท่ๆ

  ตลอดมาผมชื่นชมในตัวของเขา ผมชอบการแสดงของเขา ชอบใบหน้าของเขา ชอบแววตาของเขา ชอบรอยยิ้มของเขา หรือจริงๆแล้วผมควรพูดว่าชอบทุกอย่างในตัวของเขา

   เวลาเต้นดุ๊กดิ๊กๆน่ารักจะตาย เวลาเขาตั้งชื่อให้คนในกองถ่ายก็น่าเอ็นดู หรือบางทีตอนเขาแอบแซวคนอื่นก็เหมือนกัน

   ส่วนประกอบทุกอย่างมันลงตัว มันทำให้เขาเป็น โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ และเป็นคนที่น่ารักที่สุดในโลกของ คริส อีแวนส์

   "โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ มีอะไรอยากจะพูดกับฉันไหม?" เขาถามผมระหว่างที่เรากำลังทานอาหารในบ้านของผม 

   เขาตั้งชื่อให้ผมใหม่อีกแล้ว

   "ผมขอโทษครับ.." ผมก้มหน้าก้มตาทานอาหารต่อ ผมรู้ดีว่าการมองหน้าใครสักคนตอนทานอาหารเป็นมารยาทที่ไม่ดีเท่าไหร่

   "ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย" เขาพูด "ช่างเถอะ กินข้าวก่อนค่อยพูดอีกรอบก็ได้"

   เขาพูดแล้วตักอาหารเข้าปาก สำหรับผมแล้วการที่เขาทานอาหารเร็วขนาดนั้นทำให้ผมภูมิใจในฝีมือการทำอาหารของตัวเองมากขึ้นนิดหน่อย

   วันนี้ผมชวนโรเบิร์ตมาที่บ้านของผม ที่แรกผมแค่ชวนเฉยๆโดยที่ไม่ได้หวังคำตอบอะไรด้วยซ้ำไป แต่กลับผิดคาดที่วันนี้โรเบิร์ตยอมมาด้วยกัน

   "วันนี้..ทำไมถึงยอมมากับผมหรอครับ?" ผมเอ่ยถามเมื่อนึกขึ้นได้

   "นายพูดเหมือนว่าฉันเป็นคนใจร้ายไม่ยอมมากับนาย" เขากลั้วหัวเราะในลำคอ "นายชวน"

   "ปกติแล้ว...คุณไม่มานะครับ" "ก็วันนี้ว่าง"

   ผมพยักหน้าเป็นอันเข้าใจ ไม่ว่าเขาจะยอมมาด้วยเหตุผลอะไรก็ตามที การที่ได้ร่วมโต๊ะอาหารกับเขาทำให้ผมมีความสุขได้ไปทั้งอาทิตย์.. 

   "อีกอย่าง ฉันกลัวว่าถ้าไม่มาตอนนี้ โอกาสที่เราจะเจอกันอาจจะน้อยลง" เขาพูดด้วยเสียงราบเรียบ "นายก็รู้ว่าฉันหมายความว่าอะไร"

   ผมรู้ว่าเขาหมายถึงอะไรนั่นแหละ คือการที่ผมและเขาหมดสัญญาจากค่ายเรียบร้อยหลังจากแสดงร่วมกันมา11ปี แน่นอนที่ผมเองก็เศร้า แต่ผมไม่อยากให้โรเบิร์ตเศร้าไปด้วย

   "ผมว่า เราอาจจะมีหนังแสดงด้วยกันอีก" ผมคิดไปถึงเรื่องของอนาคต

   มันเป็นเรื่องที่ผมค่อนข้างอยากให้มันเกิดขึ้น ผมคิดแล้วอดยิ้มไม่ได้เมื่อลองคิดภาพของเขาและผมในบทบาทที่แตกต่างแต่ยังคงทำงานด้วยกัน มันเป็นสิ่งน่าอัศจรรย์

   คนอายุมากกว่าพยักหน้าแล้วไม่ตอบอะไรมา ผมพอมองออกว่าภายใต้หน้ากากผู้ใหญ่นั่นมีอะไรบางอย่างที่ต้องการจะพูดแต่เขาเลือกที่จะเก็บมันเอาไว้

   เราทั้งสองคนต่างทานอาหารกันไปเรื่อยๆ ไม่มีใครพูดอะไรสักคำ เสียงลมพัดผ่านหูของผมไปมาจนทำให้ผมเผลอไผลกับความสบาย

   "ผมชอบเวลาคุณยิ้มนะ" ผมเผลอหลุดสิ่งที่ผมคิดในใจออกมา ผมจึงรีบหาข้อแก้ตัวให้ตัวเอง "ผมหมายถึง... คือ ผม.."

   ใจเย็นไว้คริส จริงๆแล้วแค่บอกว่าชอบเวลายิ้มไม่เห็นจะแปลกตรงไหนเลยนี่นา.. นายร้อนตัวมากเกินไปแล้ว ผมพยายามปลอบตัวเอง

   "เพราะแบบนี้ถึงมองฉันบ่อยๆเองสินะ" "แค่กๆ!-" 

   ผมสำลักน้ำตอนที่เขาพูด ส่วนทางโรเบิร์ตก็ส่งเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ และสิ่งที่ผมชอบที่สุดก็มาถึงแล้ว โรเบิร์ตกำลังหัวเราะ และ.. เวลาเขายิ้มทำให้ผมแทบจะหยุดหายใจ

   "ใจเย็นไว้ซีแวนส์ ไม่ได้จะว่าอะไร" เขาหัวเราะ "แล้วนายชอบเวลาฉันยิ้มใช่มะ แบบนี้หรอ?"

   ผมไม่ทันตั้งตัวอะไรทั้งสิ้น เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ก่อนจะฉีกยิ้มหวานให้ผมทันที ผมเหวอไปโดยปริยายกับสิ่งที่เกิดขึ้น ในขณะที่พอโรเบิร์ตเห็นผมเหวอก็หัวเราะออกมาใหญ่แล้วกลับไปทานอาหารต่อ

   อยู่ดีๆก็มาปักธง อะไรของเขา...

   แต่...ยิ้มเมื่อกี้ก็น่ารักจริงๆนั่นแหละ..

   ไม่นานเขาและผมก็ทานอาหารเสร็จเรียบร้อย เขานำจานไปวางไว้ในห้องครัวและผมก็อาสาที่จะล้างเองทีหลัง ผมพาเขามานั่งที่โซฟาของผม และผมก็นั่งลงข้างๆเขา

   "ทำไมถึงชอบเวลาฉันยิ้ม?" เขาเปิดประเด็นคำถาม

   เป็นคำถามที่คำตอบสุ่มเสี่ยงใช่เล่น

   "ผมว่ามัน...ทำให้คุณดูดีขึ้น.." ใจจริงอยากตอบว่าสวยขึ้นแต่ไม่มีอะไรรับประกันผมเลย "ผมหมายถึง..เอ่อ เวลาคุณไม่ยิ้มก็ดูดีนะครับ แค่ผมชอบเวลาคุณยิ้มเป็นพิเศษ"

   "จริงหรอ?" โรเบิร์ตหยอกล้อ

   "อย่าแกล้งผมเลยดาวนีย์" ผมอยากจะร้องไห้ "คุณทำให้ผมลำบากใจนะรู้ไหม ผมชอบเวลาคุณยิ้มจริงๆ"

   "จริงหรอ?" เขาถามไปหัวเราะไป

   "ผมชอบคุณจริงๆ--" ผมพูด "เดี๋ยวครับ ตกไปคำหนึ่ง ผมชอบเวลาคุณยิ้มจริงๆ.." 

   "นายแกล้งสนุกดีนะ" 

   โรเบิร์ตเป็นคนขี้แกล้งให้ตายเถอะ ผมน่าจะเตรียมพร้อมเรื่องนี้ให้ดีกว่านี้.. ผมไปต่อไม่เป็น เหมือนผมพึ่งสารภาพรักคนสูงอายุวัย54อย่างไรอย่างนั้น

   "อย่าทำหน้าแบบนั้นสิอีแวนส์" โรเบิร์ตจูบลงที่แก้มของผมเบาๆ "เอาน่า นายก็เป็นคริสที่ฉันชอบที่สุดเหมือนกัน"

   "...." ผมมองไปที่เขา "คุณก็เป็นโรเบิร์ตที่ผมชอบที่สุดเหมือนกัน"

   "ตลกละ กองถ่ายมีโรเบิร์ตสองคนที่ไหน" เขาไหวไหล่

   "แต่โรเบิร์ตไม่ได้มีคนเดียวบนโลก" ผมว่าแล้วมองตาของเขา "และผมชอบโรเบิร์ตคนนี้ที่สุดในโลกใบนี้แล้วครับ.."

   "พ่อนายน่าจะเปลี่ยนชื่อเป็นโรเบิร์ตนะ"

   "คุณกวนผมอีกแล้ว"

   "เหมือนฉันโดนนายสารภาพรักเลย เอาจริงๆ อันนี้คือสารภาพรักใช่ไหมเนี่ย?" เขาถาม "เอาน่าไม่ต้องอาย อยู่กันแค่สองคน"

   "บางทีคุณก็น่าไม่อายเกินไป"

   "สุภาพหน่อย ฉันอายุมากกว่านายนะ" เขาตีแขนผม

   "ผมรู้ คุณแก่กว่าผมเกือบ20ปีเห็นจะได้" ผมหัวเราะเมื่อแซวเรื่องอายุของเขา แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ว่าอะไร

   "อย่าทำให้มันดูเยอะสิ 17ก็บอกว่า17 จะปัดเลขขึ้นทำไม"

   "แต่ผมว่าคุณเหมือนไวน์นะ" ผมพูดเชิงชื่นชมเขา "ยิ่งอายุมาก ยิ่งราคาแพง"

   โรเบิร์ตผิวปาก เขาหัวเราะในลำคอ เขาสบตาของผม มือประสานกันแล้ววางคางลงบนนั้น

   "ไวน์น่ะ ยิ่งนาน ยิ่งอร่อยด้วยนะ" "ปัง!"

   เขาหัวเราะลั่นเมื่อเห็นผมเผลอเอามือทุบโต๊ะ ผมรู้เลยว่าหน้าของผมขึ้นสีแดงอ่อนๆ เขาดูชอบใจกับการกระทำของผมมากๆ 

   "โรเบิร์ต--คุณ.."

   เขาขยิบตาให้ผมครั้งนึงอย่างน่าหมั่นไส้ ผมพยายามทำใจให้เย็นลงแล้วมองโลกในแง่ดี ถึงวันนี้เขาจะชอบแกล้งผมมากกว่าเดิมเป็นพิเศษ แต่ผมก็ได้เห็นเขายิ้มมากขึ้นเช่นกัน

   "ผม...ขอโทษ" ผมขอโทษเขาเรื่องที่ผมเผอิญทุบโต๊ะ 

   จริงๆแล้วผมยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าทำไมจู่ๆผมถึงทุบโต๊ะแรงขนาดนั้น บางทีอาจเป็นเพราะโรเบิร์ตพูดอะไรที่ผมคาดไม่ถึง..

   "ทำไมต้องรุนแรงขนาดนั้น?"

   "ผม...ผมแค่ตกใจ"

   "นายโกหกไม่เคยเก่งเลยนะ" เขายีหัวของผม "จะพูดอะไรก็ไม่กล้าพูดซักที นายแน่ใจหรอว่านายไม่มีอะไรจะพูด?"

   โรเบิร์ตเป็นผู้ชายที่กวนประสาทเก่งมาก แถมยังเล่นสงครามจิตวิทยาได้ดีสุดๆ ตอนนี้เขากำลังจ้องหน้าของผม ปั้นหน้านิ่งตามแบบฉบับของเจ้าตัว

   น่าหมั่นไส้มากจนผมอยากตอบความจริงให้เขาเงิบ 

   "คุณสวยมาก" ผมพูด "โอเคไหม ผมคิดว่าคุณสวยมาก"

   โรเบิร์ตผิวปาก "ชัดเจนดี" เขาดูไม่ถือสาอะไรเลย "แล้วก็ ฉันชอบก้นนายเหมือนกัน" เขาขยิบตาทีนึง

   "ผมรู้"

   หมายถึง ทำไมจะไม่รู้ ตอนนี้ประชากรของโลกนับล้านคนกำลังจับจ้องไปที่ก้นของผม แถมยังได้รับการยกย่องสูงสุดอีกต่างหาก ผมไม่แปลกใจเลยที่เขาจะแซวผมแบบนี้

   "ฉันชอบนายด้วยนะ" โรเบิร์ตพูด "อย่างที่บอกนายเป็นคริสที่ฉันชอบที่สุด คริส อีแวนส์"

   "เดี๋ยวนะ" ผมมองเขา เขาส่งยิ้มให้ผมคิดเอาเอง "อันนี้มันก็เหมือนคำสารภาพรักเหมือนกันไม่ใช่หรอครับ?"

   "คิดว่าไงล่ะอีแวนส์"

   "คิดว่า คุณน่ารักมากๆเลยวันนี้"

   "คิดงั้นหรอ?" โรเบิร์ตเลิกคิ้ว "ขอบใจ"

   ผมรู้สึกตื้นตันอย่างแปลกประหลาด ผมเป็นคนที่ค่อนข้างอ่อนไหว และเขากำลังจะทำให้ผมร้องไห้โดยที่ไม่มีเหตุผล ผมรู้สึกราวกับว่า เวลาของเราที่มีให้กันขยายเพิ่มไปอีก

   โรเบิร์ตไม่จำเป็นที่จะต้องพูดคำว่ารักสักครั้ง แต่ผมรับรู้มันได้มาโดยตลอดผ่านทางแววตาสีน้ำตาลคู่สวยของเขา

   "ผมนึกว่าจะเสียคุณไปซะแล้ว"

   โรเบิร์ตแทบอยากจะตบปากผมที่ใช้คำพูดคำจาที่ไม่เข้ากับสถานการณ์อย่างแรง ผมรู้ว่าผมใช้คำไม่ดีเท่าไหร่ แต่มันเป็นสิ่งที่ผมแอบคิดจริงๆอย่างช่วยไม่ได้

   โรเบิร์ตชะงักมือที่กำลังจะตีผมเมื่อเห็นผมทำหน้าเหมือนจะร้องไห้  เขาถอนหายใจออกมา ก่อนที่คนอายุมากกว่าจะเลื่อนมือมาลูบหลังของผมเลาเป็นทำนองปลอบโยนอีกครั้ง

"จริงๆแล้ว ฉันไม่เคยไปไหนเลยต่างหาก"
   
   ผมชอบคำพูดคำจาของเขา มันทำให้ผมอยากพูดว่า 'เฉียบ' อะไรทำนองนี้ตลอดเวลา 

   "ขอบคุณครับ" ผมหัวเราะแล้วเข้าไปหอมแก้มเขาอีกครั้ง

   "สำหรับทุกอย่าง"

   จบคำของผม คนที่มีรอยยิ้มที่สวยที่สุดในโลกก็ได้ยิ้มให้กับผม



Writer's zone
มูฟออนด้วยฟิคกันนะคะทุกคน55555
หวังให้เจ๊ดาวและคริสอีได้เล่นหนัง
ด้วยกันอีกนะคะ...
   

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Cinyorritar จากทั้งหมด 12 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Cinyorritar (@Bright-Star) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 21:00
    แง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
    #3
    0
  2. #2 Cinyorritar (@Bright-Star) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 20:59
    แง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
    #2
    0
  3. วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 01:24
    เฮ้ยยย เราชอบ มันแบบฟีลกูดดดด มาก คือดีย์
    #1
    0