(จบแล้ว) yaoi | เกมเมอร์และน้องเด๋อของเขา #ซอโซ่ล่ามธีร์

ตอนที่ 13 : ด่านที่ 13 - Drink a coffee and smile like an idiot. (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 108,438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,522 ครั้ง
    19 ม.ค. 61

        


#ซอโซ่ล่ามธีร์

ด่านที่ 13

Drink a coffee and smile like an idiot.

 

 




โซ่เคยคิดว่าเกมสามารถเยียวยาได้ทุกสิ่ง และเขาก็ได้รู้วันนี้ว่ามันไม่จริง เมื่อคนที่เคยร่าเริงเพราะได้วิ่งไล่ฆ่าคนมาตลอดสามชั่วโมงกำลังนั่งนิ่ง ๆ เหม่อลอยไปกับความเศร้าที่คงมีแค่คนเผชิญหน้ากับมันเท่านั้นถึงจะเข้าใจ

 

เขาไม่ได้กังวลเรื่องเวลาว่ามันดึกมากแค่ไหน เพราะสิ่งเดียวที่โซ่เป็นกังวลคือความรู้สึกของพี่ธีร์ที่ไม่ควรปล่อยให้อยู่ตามลำพัง แต่ถึงอย่างนั้นอีกฝ่ายก็เดินไปเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า ก่อนจะเดินมาหาเขาพร้อมยื่นมือมา และพูดว่า

 

 

ไปคอนโดเราดีกว่า อยู่นี่ไม่เห็นสนุกเลย

 

 

โซ่ไม่ได้ถามอะไรสักคำ เขาแค่มองสีหน้าซึม ๆ ของอีกฝ่ายแล้วจับมือเอาไว้ก่อนจะดึงตัวเองให้ลุกขึ้นยืน พี่ธีร์คงเป็นห่วงหรืออาจจะเกรงใจ แต่การเลือกเก็บเสื้อผ้าไปนอนด้วยกันแทนที่จะจมอยู่กับความเศร้าคนเดียวนั้น ก็เป็นทางที่โซ่สบายใจกับมันจริง ๆ

 

เด็กหนุ่มเปิดโคมไฟเล็ก ๆ ไว้เพื่อไม่ให้ห้องถูกกลืนด้วยความมืด โซ่หวังว่าพี่ธีร์จะไม่รำคาญความสว่างของมันเพราะเขาไม่อยากให้คนข้าง ๆ มองเห็นเพียงสีดำในค่ำคืนที่ยังคงตอกย้ำความเจ็บปวดลงในใจอยู่ทุกขณะ

 

ทั้งคู่นอนมองเพดานโดยไม่มีใครพูดอะไร โซ่ไม่กล้าหลับเพราะกลัวพี่ธีร์จะร้องไห้ หรืออาจจะเดินออกไปสูดอากาศข้างนอกซึ่งไม่แน่ใจว่ามันจะช่วยพี่ธีร์ได้มากน้อยแค่ไหน เป็นห่วง... แต่ไม่รู้จะทำอย่างไร เวลาเยียวยาทุกสิ่งได้ คำ ๆ นี้มันจริงแค่ไหน พี่ธีร์ต้องฝืนเข้มแข็งไปอีกสักเท่าไหร่ถึงจะกลับมาเป็น Thr33Gamer ที่ร่าเริงของทุกคน

 

แรงสั่นจากนาฬิกาปลุกที่กำไว้ในมือตลอดทั้งคืนทำคนอยู่ในห้วงนิทราสะดุ้งตื่น โซ่ไม่ได้เปิดเสียงเพราะกลัวรบกวนเวลานอนของคนข้าง ๆ เขานึกขอบคุณตัวเองเหลือเกินที่ก่อนนอนกล้าออกปากขอยืมโทรศัพท์พี่ธีร์ โดยอ้างว่าเสียงนาฬิกาปลุกตรงหัวเตียงมันเบาจนเหมือนกระซิบจึงกลัวว่าจะไม่ตื่น ซึ่งอีกฝ่ายก็ให้ยืมมาโดยไม่ตั้งคำถามใด ๆ

 

สิ่งแรกที่โซ่ทำไม่ใช่การบิดขี้เกียจเหมือนทุกวัน แต่เป็นการหันไปเช็กดูว่าพี่ธีร์ยังหลับอยู่ข้างตัวหรือว่าหายออกไปไหนแล้ว ซึ่งการเห็นคนตัวโตนอนอยู่กลางเตียง เปลือกตาปิดสนิท และผ่อนลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะ มันก็ทำให้เด็กคนนี้โล่งใจจนอดยิ้มไม่ได้จริง ๆ

 

ลุกไปอาบน้ำและทำทุกอย่างให้เบาเสียงที่สุด ใส่ชุดนักศึกษาจนเรียบร้อยก่อนจะจัดแจงผ้าขนหนูชุบน้ำใส่กะละมังใบเล็ก เด็กหนุ่มนิ่งลงข้างเตียง ค่อย ๆ จับมือที่ร้อนไม่ต่างกันขึ้นมาวางบนผ้าขนหนู ต่อให้ใจพี่ธีร์ยังเจ็บอยู่ แต่โซ่จะดูแลร่างกายพี่ธีร์จนกว่าจะหายดีเอง

 

ไข้ลดลงบ้างแล้ว ขอบคุณพี่ธีร์ที่เลือกนอนพร้อมกันแทนที่จะเดินลงไปข้างล่างเพื่อซื้อเบียร์สักห้าหกขวด ขอบคุณที่ไม่ทำร้ายตัวเองมากไปกว่านี้ ขอบคุณที่พี่ธีร์เป็นคนอ่อนแอที่เข้มแข็ง

 

... คนป่วยเริ่มขยับตัวซึ่งคงเป็นเพราะรู้สึกได้ถึงความเย็นที่สัมผัสลงบนผิวกาย โซ่ชะงักมือค้างไว้จนกว่าอีกฝ่ายจะนิ่ง ก่อนจะเริ่มลงมืออีกครั้ง ซึ่งเขาเลือกเช็ดใบหน้า ซอกคอ และส่วนแขน ก่อนจะกดผ้าขนหนูไว้ตรงข้อพับแขนเพื่อให้ดูดความร้อนออกมา

 

แปะเจลลดไข้ให้เป็นสิ่งสุดท้ายก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบเอาวัตถุดิบที่ซื้อมาตุนไว้อย่างละนิดอย่างละหน่อยออกมาวางเรียงกัน แล้วเอาผักสลัด มะเขือเทศ ทูน่า และไข่ต้มมาทำแซนวิชทั้งหมดหกชิ้นเพราะคิดว่าเผื่อเหลือคงดีกว่าไม่อิ่ม

 

หลังจากนั้นก็ลงไปร้านกาแฟชั้นล่างเพื่อซื้ออเมริกาโนเย็นแบบแยกน้ำแข็ง ก่อนเด็กหนุ่มในชุดนักศึกษาจะกลับมานั่งง่วนอยู่บนโต๊ะทำการบ้าน ละเลงลายมือด้วยปากกาเมจิกลงบนโพสต์-อิทหลายแผ่น

 

เมื่อทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยก็ใส่ผ้าปิดปากอนามัยป้องกันตัวเองไม่ให้เป็นภัยต่อผู้อื่น โซ่หันไปมองคนบนเตียงเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เอายาออกมาจากกล่อง เขาจำสีหน้าพี่ธีร์ตอนเห็นมันเป็นครั้งแรกได้ และการปล่อยให้คนป่วยรื้อหายากินเองในกล่องพิศวงก็คงจะไม่เข้าท่าสักเท่าไหร่ โซ่กลัวพี่ธีร์หงุดหงิดขี้เกียจหาจนพาลไม่กินไปเลย

 

เปิดประตูระเบียงไว้เล็กน้อยพอให้อากาศถ่ายเท โซ่สำรวจความเรียบร้อยในห้องแล้วพึมพำทวนกับตัวเองเพื่อเรียบเรียงเรื่องที่ต้องทำในวันนี้ บางทีโซ่อาจจะต้องเลี้ยงน้ำเพื่อนทั้งสองคนเพื่อขอเบี้ยวนัดติวหนังสือสักหน่อย

 

 

เพราะเขาปล่อยให้พี่ธีร์อยู่คนเดียวไม่ได้ นั่นคือสิ่งเดียวที่โซ่รู้

 

 

 

*

 

 

 

RRRRR!!!

 

เสียงสายเข้าทำคนหลับขมวดคิ้ว ชายหนุ่มตัวสูงปะป่ายมือไปรอบตัวก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นนั่งอย่างหัวเสีย วูบหนึ่งรู้สึกหน้ามืด หนักอึ้งตรงศีรษะคล้ายว่ามีระเบิดเวลาฝังอยู่ ก่อนจะถอนหายใจอย่างผิดหวังตอนพบว่าคนที่โทรมาไม่ใช่เบล แต่เป็นไอ้แหลมเสียอย่างนั้น

 

เออ

 

( ตื่นยาง )

 

ตื่นเพราะมึงโทรมาเนี่ย ว่างเหรอห่า

 

( ว่างมากจ้า พี่ธีร์เปิดประตูให้หนูกับพี่แจ็คหน่อยนะ หนูยืนอยู่หน้าห้องแล้วค่ะ )

 

หือ หน้าห้องกู?

 

( ใช่ คือกูแวะไปแถว ๆ ออฟฟิศพี่แจ็ค ก็เลยชวนกันมาหามึงตอนพักเที่ยงซะหน่อย ว่าไงพี่ ลุกมาเปิดซะทีดิ๊ จะให้พวกกูยืนจนไส้เลื่อนลงเข่าเลยไหม )

 

ก็คงต้องเป็นงั้นแหละเพราะกูไม่ได้อยู่ห้อง

 

( อ้าว ละมึงอยู่ไหน อย่าบอกว่าบ้านพี่เบล? )

 

เปล่า คอนโดไอ้โซ่

 

( เอ้อ! มันต้องอย่างนี้ดิ! ปะพี่แจ็ค กลับ )

 

( ไรวะ ยังไม่ได้กินข้าวเลย )

 

( ไม่ต้องละ เดี๋ยวไปกัดดากถุงกินข้างถนนเอา คนหน้าตาดีไม่จำเป็นต้องมีจานกับช้อนหรอก ปล่อยเชี่ยพี่ธีร์อยู่กับไอ้โซ่ไป )

 

( อ้าว มันอยู่ด้วยกันเหรอ เออ งั้นก็ดีแล้ว )

 

โทษทีมึง กูไม่รู้ว่าจะไปหา

 

( ไม่เป็นไรเว้ยพี่เรื่องแค่นี้เอง แต่เจอกันแล้วยกมือไหว้กูด้วย )

 

ไหว้ตีนกูนี่

 

( น้องหยอกเล่งงง )

 

( กินข้าวด้วยนะมึง ส่วนเบียร์ไว้รอแดกพร้อมกู )

 

เออได้ แล้วเจอกัน

 

ความผิดหวังในวูบแรกหายไปเป็นปลิดทิ้งเพราะความเป็นห่วงเป็นใยของเพื่อนฝูง ธีร์ยิ้มขำกับการแสดงออกถึงความรักของแต่ละคนที่ไม่เหมือนกัน และความรู้สึกดี ๆ เหล่านั้นกำลังทำให้เขารู้สึกแย่กับตัวเอง เพราะในขณะที่ทุกคนเป็นห่วงแต่เขากลับคาดหวังว่าเบลจะติดต่อมา ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้นก็ใช่ว่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง เพราะไม่ว่าอย่างไรเขาก็เลือกคำตอบเดิม

 

ธีร์ชอบกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่ชวนให้รู้สึกผ่อนคลายแบบนี้ มันอบอวลตลอดเวลาจนต้องมองหาว่ามาจากอะไร นัยน์ตาคมกวาดมองไปรอบห้องที่เคยมาเพียงไม่กี่ครั้ง แต่คราวนี้มีเพียงเขาที่อยู่ตามลำพังโดยไม่มีน้องเด๋ออยู่ในระยะสายตา

 

วันนี้ควรทำอะไรดี? นั่นคือคำถามแรกที่เกิดขึ้น

 

ไม่อยากกลับห้อง ไม่อยากเล่นเกม ไม่สิ... อันที่จริงแทบไม่อยากขยับตัวด้วยซ้ำ ชายหนุ่มตัวสูงถอนหายใจ ก่อนสายตาจะพลันไปเห็นโพสต์-อิทสีเหลืองที่แปะอยู่บนผนังเรียงกันจนเป็นตัว T

 

ขายาวก้าวออกจากเตียงพร้อมคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน เขาหยุดยืนอยู่ตรงนั้นก่อนจะหลุดยิ้มออกมาเพราะอีโมติคอนบนกระดาษทุกใบ ธีร์ดึงรูปยิ้มมาดูใกล้ ๆ ก่อนจะเดินออกไปเพื่อพบมื้อเช้าที่ถูกเตรียมไว้ในจานและน้ำเปล่าอุณหภูมิห้อง

 

 

[ ถ้าไม่อิ่มให้ชกหัวหมีเลยนะครับ หมอนั่นเป็นคนทำ ]

 

 

ติ๊งต๊อง ชายหนุ่มอมยิ้มพลางส่ายศีรษะ ลายมือน้องเด๋อมีความเด็กประถมตรงที่หมุนวนส่วนหัวจนเข้ม แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้แซนวิชในจานน่ากินน้อยลงไปเลย

 

หยิบชิ้นแรกเข้าปากแล้วกัดไปครึ่งหนึ่ง แต่ยังไม่ทันได้นั่งกินอย่างตั้งใจก็เห็นโพสต์-อิทอีกใบแปะอยู่ตรงแจกันต้นไม้เล็ก ๆ บนโต๊ะซึ่งตั้งอยู่ชิดกับผนัง

 

 

[ พี่ธีร์ครับพี่ธีร์ โซ่มีอะไรจะบอก...

มีกาแฟอยู่ในตู้เย็นด้วยล่ะครับ... ]

 

 

ธีร์ไม่รู้ตัวว่ากำลังยิ้มกระทั่งเขารู้สึกเมื่อยแก้ม ชายหนุ่มหันไปรอบตัวเพื่อเช็กให้แน่ใจว่าน้องเด๋อไม่ได้แอบอยู่ส่วนไหนส่วนหนึ่งของห้อง และความว่างเงียบที่มีเพียงเสียงของความเป็นห่วงเป็นใยก็เป็นคำตอบว่าอีกฝ่ายคงอยู่ที่มหาลัยมากกว่าจะแอบปิดปากหัวเราะอยู่หลังโซฟา

 

ไหน จะมีอะไรอีกไหม? เขาตรงไปเปิดตู้เย็น แล้วก็พบโพสต์-อิทอีโมติคอนรูปยิ้มแปะอยู่ตรงประตูช่องฟรีซพร้อมคำว่า

 

‘I’m here!’

 

“That’s cool” เขาไหวไหล่พลางเอาแก้วน้ำแข็งออกมา พอเลื่อนระดับสายตาลงก็พบแก้วที่มีแต่น้ำกาแฟ พร้อมกระดาษสีเหลืองเหมือนกับก่อนหน้านี้ เป็นข้อความชวนให้อยากจับคนเขียนมาดึงแก้มแรง ๆ หรือไม่ก็จี้เอวจนกว่าเขาจะหายรู้สึกดีกับสิ่งที่ได้รับ

 

 

[ รหัสแดง! รหัสแดง!

ถ้ากินกาแฟแก้วนี้พี่ธีร์จะไม่หายป่วยนะครับ

แต่โซ่จะแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นให้ก็ได้

ถ้าพี่ธีร์เจ็บคอจนไอก็ให้โทษเจ้าหัวหมีเลยนะครับ

มันเป็นคนลงไปซื้อ โซ่เห็นกับตา ]

 

 

มันเขี้ยวทุกข้อความที่มาจากเด็กคนนั้น เขาผสมกาแฟกับน้ำเปล่าเข้าด้วยกันก่อนจะเทใส่น้ำแข็งแล้วกลับไปที่โต๊ะ  และเหมือนว่าน้องเด๋อจะคิดมาดีแล้วว่าควรให้เห็นสิ่งนั้นในจังหวะไหน ทิชชู่ที่ถูกเขียนด้วยลายมือเด็กประถมที่วางอยู่บนโต๊ะข้างกรอบรูปจึงเป็นสิ่งที่หยุดฝีเท้าเขาไว้

 

มันมีพวงกุญแจกับยาที่แบ่งเป็นสองฝั่งพร้อมลูกศรชี้เข้าหาคำว่า

 

 

อันนี้กินก่อนล่าเหยื่อ

อันนี้กินหลังฆ่าเหยื่อแล้ว (จำเป็นมาก ๆ ครับ)

 

 

และประโยคด้านล่างสุดที่ทำให้เขาอยากเจอน้องเด๋อเดี๋ยวนี้

 

 

[ พี่ธีร์เปิดคอมเล่นได้เลยนะครับ โซ่ไม่ได้ใส่พาสเวิร์ดไว้

ส่วนนี่กุญแจห้องครับ เผื่อพี่ธีร์อยากออกไปเดินเล่นข้างนอก

โซ่ไปเรียนแป๊บเดียวเดี๋ยวจะรีบกลับมากินข้าวด้วย

คุณหมีจะอยู่เป็นเพื่อนพี่ธีร์เอง

เพราะฉะนั้นระหว่างนี้นอนพักผ่อน หรือเล่นเกมรอโซ่ก่อนนะ ]

 

 

ต้องตื่นตั้งแต่กี่โมงถึงจะทำเรื่องพวกนี้ครบแล้วค่อยไปมหาลัย ธีร์อมยิ้มพลางควงกุญแจกับนิ้วชี้ก่อนจะกลับไปนั่งกินแซนวิช

 

ตั้งแต่เมื่อวาน... เขากับน้องเด๋อแทบไม่ได้คุยเรื่องนี้กันเลยด้วยซ้ำ เด็กนั่นไม่ได้อ้าปากพูดว่าสักวันหนึ่งเขาจะได้เจอคนที่ดีกว่าเบล หรืออกหักไม่ตาย ใคร ๆ ก็เคยเลิกกับแฟนทั้งนั้น มันคือประโยคปลอบใจสุดเบสิกที่ไม่ได้ชวนให้รู้สึก

 

บางคนต้องการที่ระบาย บางคนต้องการใครสักคนที่คอยรับฟังโดยไม่ต้องออกความเห็นก็ได้ แต่บางคนก็ต้องการคำปลอบใจ แต่นั่นก็มีแยกออกมาอีกนั่นแหละ เพราะไม่ใช่ทุกคนที่อยากฟังความจริง แต่คนเหล่านั้นอยากฟังแค่สิ่งที่ต้องการได้ยิน

 

แต่เด็กคนนั้นแค่อยู่เฉย ๆ นั่งมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง ดังนั้นเขาจึงหยุดดื่มเพื่อให้ความสบายใจกับน้อง ก็ในเมื่ออีกฝ่ายให้ความสบายใจมา เขาก็อยากให้น้องได้รับความรู้สึกดี ๆ แบบนั้นเช่นกัน

 

 

Thr33: อาร์ม

aarrmm_: ว่าไงพี่?

Thr33: บอกโซ่ให้หน่อยว่าเย็นนี้พี่ธีร์ชวนไปเดินตลาดนัดรถไฟ

aarrmm_: อ้าว แต่มันมีนัดติวกับพวกผมนะ

Thr33: ติวกับไอ้เจมส์ไปก่อนได้เปล่าวะ

Thr33: ถือว่าขอแล้วกัน คืนนี้พี่อยากอยู่กับโซ่

 

 

 

50%




 

เซอร์ไวเวอร์ที่ไหนจะแบ่งยาให้ฆาตกรกินวะ?

 

แบบโซ่ครับ คนละสองเม็ดนะ

 

ธีร์เบ้ปากใส่อีกคนขณะนั่งอยู่ในร้านก๋วยเตี๋ยว มองจมูกแดง ๆ ของน้องเด๋อที่มีสภาพไม่ต่างจากเขาเลย เอาเข้าจริงคนที่น่าเป็นห่วงคงไม่ใช่โง่อกหักดราม่าเดินตากฝนจนเป็นไข้ แต่เป็นเด็กคนนี้ที่ป่วยอยู่แต่ก็ต้องไปเรียน น้องเด๋อมีเหตุผลที่น่าเห็นใจกว่า จนเขากลายเป็นไอ้งี่เง่าไปโดยปริยาย

 

เออ ว่าแต่วันนี้มีติวกับเพื่อนเหรอ?

 

อ๋อ... ใช่ครับ แต่โซ่ปฏิเสธไปแล้วล่ะ เด็กหนุ่มยิ้มแห้ง พลางดันแก้วน้ำให้รุ่นพี่ที่กำลังตั้งท่าจะกินยา

 

เทติวมาเดินตลาดนัดกับพี่ไม่กลัวเพื่อนเคืองหรือไง?

 

นิดนึงครับ แต่คุยกันแล้ว เจมส์กับอาร์มไม่ว่านะ

 

เพราะเพื่อนไม่อยากพูดเฉย ๆ เปล่า ใจจริงมันอาจจะเซ็งเพราะไม่มีใครติวให้ก็ได้ ธีร์เหล่มองคนข้าง ๆ บอกตามตรงว่าลึก ๆ ก็รู้สึกผิด มันดูเห็นแก่ตัว เขารู้ แต่ถ้าอยู่คนเดียวตอนนี้คงฟุ้งซ่านตายแน่ ภาพเก่า ๆ ตอนคบกับเบลมันตั้งท่าจะย้อนกลับมาให้คิดอยู่ตลอดเวลาเลยไอ้ฉิบหาย

 

ติวให้? หมายถึงโซ่น่ะเหรอครับ? เจ้าของชื่อชี้หน้าตัวเอง เขาจึงพยักหน้าเป็นคำตอบไม่ใช่ครับ โซ่ต่างหากที่ต้องให้เพื่อนติวให้

 

หะ?

 

วิชานี้สองคนนั้นทำได้ดีกว่ากว่าโซ่น่ะครับ ปกติเราจะผลัดกันติวในวิชาที่ถนัด

 

อ้าวเวร คดีพลิกไปอีก เห็นเล่นเกมเก่ง เป็นลูกหมอ ทำนู่นนี่นั่นได้ดี ก็เลยคิดว่าเรื่องเรียนคงเทพไม่แพ้กัน ธีร์กินยาแล้วกระดกน้ำตาม ก่อนจะโบกมือเรียกพนักงานให้มาเก็บค่าก๋วยเตี๋ยว

 

ไม่ใช่เลยครับ น้องเด๋อหัวเราะ โซ่มียี่สิบสี่ชั่วโมงเท่ากับคนอื่น แล้วโซ่ก็แบ่งมันให้เกมไปสี่สิบเปอร์เซ็นต์ เรื่องเรียนห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ทั้งสองอย่างเกือบครึ่งต่อครึ่ง เพราะงั้นมันคงยากที่โซ่จะเอาเกรดสูง ๆ ได้ทุกวิชา แต่โซ่ก็พยายามประคองไว้ไม่ให้มันต่ำไปกว่าที่ตั้งใจไว้นะครับ เพราะโซ่ไม่อยากให้ตัวเองกับแม่รู้สึกแย่ว่าเพราะเล่นเกมทุกอย่างเลยแย่ลง

 

เพราะงี้ก็เลยเนิร์ดไง ไม่ได้ออกไปเจอโลกภายนอกเพราะเรียนกับเล่นเกมอยู่สองอย่าง เขายักคิ้วพลางมองน้องเด๋อที่ดึงผ้าปิดปากขึ้นตาม หลังจากมื้อเย็นสิ้นสุดลงการเดินผ่อนคลายในตลาดนัดจึงเริ่มต้นขึ้น

 

โซ่ก็เคยคิดแบบนั้นเหมือนกันครับ แต่พอย้อนถามตัวเองว่าถ้าออกไปใช้ชีวิตเหมือนคนอื่นแล้วจะมีความสุขเท่าเล่นเกมไหม โซ่ก็ได้คำตอบว่าไม่ใช่ ก็เลยใช้เวลาที่มีไว้สำหรับความสุขให้กับเกมไปเลย

 

เออ ก็จริง ขนาดคนติดเกมอย่างเขายังออกไปเที่ยวเล่น แต่งตัวจัด มีแฟน แต่ไลฟ์สไตล์น้องเด๋อนี่โคตรเรียบง่าย เวรจริง ทั้งที่เพิ่งเข้มเรื่องนี้ใส่เบลไปแท้ ๆพี่มีรุ่นน้องที่รู้จักอยู่คนนึง เอาปะ เดี๋ยวแนะนำให้ น่ารักเอาเรื่องเลยนะเว้ย

 

เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย มองเสี้ยวหน้าเด็กผู้ชายในชุดนักศึกษาข้างตัวระหว่างรอคำตอบ ก่อนอีกฝ่ายจะหันมาสบตากัน

 

พี่ธีร์อยากให้โซ่มีแฟนเหรอครับ?

 

ทั้งที่พูดออกไปโดยไม่ได้คิดอะไร แต่พอได้ยินน้องถามย้อนกลับเสือกสตันท์เฉย นั่นดิ เขาอยากให้เด็กนี่มีแฟนเหรอวะ หรือว่าแค่พูดออกไปเพราะปากมันว่างเฉย ๆ

 

ก็อยากให้ลองดู เผื่อจะเอาเวลาสิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือไปให้ส่วนนี้

 

ถ้ามีแฟนแล้วจะดีใช่ไหมครับ?

 

มันก็แล้วแต่คนแหละ ไม่อยากรู้เหรอว่าเวลาเดินจับมือใครสักคน ได้รักได้เป็นห่วงคนอื่นนอกจากพ่อแม่เป็นยังไง? สมองรวนพิลึก วูบหนึ่งธีร์รู้สึกผิดในใจนิด ๆ เหมือนพูดเรื่องโง่ ๆ ออกไป มันจะดูยัดเยียดไปไหม บางทีเจ้าเด็กนี่อาจจะชอบชีวิตเนิร์ด ๆ มากกว่าการหันไปอิ๊อ๊ะจ๊ะจ๋ากับผู้หญิงก็ได้

 

น้องเด๋อนิ่งไปเหมือนกำลังใช้เวลาไปกับการคิดหาเหตุผลการมีอยู่ของชีวิตแบบมีแฟนและไม่มีแฟน เด็กนั่นหันมามองเขา ปล่อยให้เสียงแม่ค้ากลบช่วงเวลาระหว่างรอคำตอบก่อนน้องจะพยักหน้า

 

ก็ได้ครับ

 

หะ?

 

ถ้ารุ่นน้องพี่ธีร์เห็นหน้าโซ่แล้วไม่รังเกียจ โซ่ก็จะลองรวบรวมความกล้าไปกินข้าวกับเธอดูสักครั้ง คงต้องฝากพี่ธีร์เป็นธุระให้แล้ว

 

เกินความคาดหมาย ไม่สิ... อันที่จริงธีร์ไม่ได้คิดไว้ด้วยซ้ำว่าเด็กคนนี้จะตกลงหรือปฏิเสธ คล้ายกับว่าเขาเคยชินกับการพูดแล้วเบลอไปเรื่องอื่น แต่อีกใจก็คิดว่าดีเหมือนกัน น้องเด๋อควรออกไปเปิดโลกบ้าง เผื่อจะได้อัปเกรดเป็นชายชาตรีอย่างเต็มตัว

 

 

แล้วการเป็นน้องเด๋อแบบนี้มันไม่ดีตรงไหน?

อืม... คำถามนี้ผุดเข้ามาในหัวเขาได้ไงกัน?

 

 

ถ้าแพรวโอเคก็ต้องหัดเซ็ทผมให้เป็นนะเว้ย เวลาไปด้วยกันจะได้ไม่อายสาว เดี๋ยววันนี้พี่ช่วยเลือกชุดให้

 

ต้องใช้แว็กซ์กับเจลใช่ไหมครับ คงเหนียวหัวไปทั้งวันเลย

 

เหนียวหัวกับหล่อเลือกอะไร? เขาเลิกคิ้วมองเด็กเด๋อที่กระพริบตาปริบ ๆ เหมือนกำลังพยายามจินตนาการความหล่อของตนเองตอนอยู่ต่อหน้าสาว

 

หล่อแล้วกันครับ โซ่ไม่อยากให้เธอผิดหวัง

 

ดู... ดูพูด...

 

เอ้อ มันต้องอย่างนี้ดิ ทั้งที่เป็นคนเริ่มเอง แต่ธีร์กลับไม่อยากคุยเรื่องนี้ต่อแล้ว ชายหนุ่มแอบขมวดคิ้ว คิดหาเรื่องสากระเบือยันเรือรบเพื่อเอามากลบเรื่องที่ตนเองเป็นคนขุดขึ้นมา

 

ว่าแต่แพรว... ชื่อแพรวใช่ไหมครับ? พออีกฝ่ายเริ่มสนใจ เขาก็รู้สึกอึดอัดเฉย ทำไมเป็นแบบนี้วะ แพรวจะชอบคนเล่นเกมหรือเปล่านะ...

 

ชอบดิ เพราะมันก็เล่น

 

อ่า ดีจัง อย่างน้อยก็มีเรื่องให้คุยแล้วหนึ่งอย่าง มันน่าจะช่วยทำให้เกร็งน้อยลงว่าไหมครับ แม้จะไม่เห็นปากเพราะมีผ้าสีขาวคาดปิดอยู่ แต่ธีร์ก็รู้ได้ง่าย ๆ ว่าเด็กคนนี้กำลังยิ้ม เพราะดวงตาคู่นั้นที่หยีลงขณะมองมายังเขา

 

ห่าจิก อารมณ์ไม่โอเคตอนนี้คืออะไร

 

อ้าว ตรงนั้นมีร้านบ็อกเซอร์ด้วยว่ะ เช้ด ตัวเก่าเริ่มเยินพอดีเลย

 

โห ราคาถูกด้วยครับพี่ธีร์

 

ร่าเริงจังเลยน้า พอเห็นว่าสาวมาสายเกมชีวิตก็เลยดูมีความหวังขึ้นมาเลยสิ หมั่นไส้โว้ย

 

ชอบเหรอ งั้นเหมาทั้งร้านเลยดีไหม?

 

ครับ? ดวงตากลมโตฉายแววสงสัย ก่อนจะดึงแมสลงไว้ที่คางเพื่อตบหน้าเขาให้รู้สึกผิดว่าอันนี้กำลังกวนตีนกันอยู่ถูกปะ มึงเล่นผิดคนละนะพี่ธีร์

 

เปล่า พี่หมายถึงว่าถ้าราคาถูกก็ซื้อไปเยอะ ๆ เลยดิ

 

โซ่ว่าสามตัวก็พอแล้วครับ ขืนซื้อไปเยอะคงสลับใส่ไม่ครบแน่เลย ธีร์หรี่ตามองเด็กเด๋อที่ไม่ได้เลือกแค่ของตัวเอง แต่กลับเลือกเผื่อของเขาด้วย อีกทั้งยังพูดงุบงิบกับตัวเองว่าตัวนี้สวยนะครับ พี่ธีร์ชอบไหม?

 

เอาสีชมพูดิ

 

พี่ธีร์ชอบเหรอครับ?

 

ไม่ หมายถึงให้เราใส่ ไม่ใช่พี่

 

โซ่ไม่ได้ชอบสีชมพูครับ ขอเป็นลายสก็อตธรรมดาดีกว่า

 

แล้วถ้าแพรวชอบสีชมพูล่ะ? น้องเด๋อชะงักมือแล้วหันมาสบตากับเขา โดยมีแม่ค้าสะบัดถุงตั้งท่ารออยู่ข้างหน้า

 

แพรวจะสนใจบ็อกเซอร์โซ่ทำไมกันล่ะครับ มันอยู่ในกางเกงของโซ่นะ

 

อ้าว ถ้าถอดแล้วก็ต้องสนปะ

 

โซ่ไม่ใช่พี่ธีร์นะครับที่จะถอดกางเกงหรือจับตรงนั้นให้ใครดูก็ได้ โซ่ก็มีค่าในระดับนึงเลยอะ นึกถึงตอนที่อีกฝ่ายกำเป้าให้ดูแล้วภาพก็ติดตา ที่ฝันร้ายว่าพี่ธีร์ถูกรถชนคงเป็นเพราะเห็นอะไรแบบนั้นก่อนนอนแน่ ๆ

 

ก็เพราะมีของดีก็เลยโชว์ไง พูดจบก็สตันท์ไปสามวิเมื่อรู้สึกได้ว่ามีบุคคลที่สามกำลังจ้องอยู่ ธีร์ค่อย ๆ ชำเลืองมองไปทางแม่ค้า เจ๊แกถลึงตายิ้มกว้างยิ่งกว่าหนังผีผ่างเรื่องไหน ๆ หนำซ้ำยังลดระดับสายตาลงเหมือนอยากพิสูจน์ด้วยตาทิพย์ว่าที่เขาพูดไปนั่นเรื่องจริงหรือจ้อจี้

 

...ไม่คุยกับพี่ธีร์แล้ว พี่ครับ ผมเอาสามตัวนี้

 

เอาด้วยดิ จัดสีชมพูทั้งสามตัวเลย ใส่ถุงใสมานะพี่ ผมจะแกว่งโชว์เด็กมันหน่อย ธีร์แค่นหัวเราะ ควักแบงก์พันออกมาสะบัดโชว์ทั้งที่ยังมองหน้าอึน ๆ ของน้องเด๋ออยู่ จะได้รู้กันไปเลยว่าสีชมพูทำอะไรคนเข้ม ๆ ไม่ได้!!

 

น้องมีแบงก์ย่อยไหม พี่ไม่มีทอน

 

อะไรวะ ก็รู้ว่าต้องขายของแล้วทำไมไม่รู้จักแลกเงินไว้!!!

 

ผมมีครับ แป๊บนึงนะ

 

ไม่เป็นไร พี่เอาสีชมพูมาเลยเก้าตัว คราวนี้พี่มีทอนยัง?

 

ยังเลยอะน้อง เอาอีกสักสามตัวไหม

 

 

โว้ยยยยยยยยยยยยย

 

 

พี่ธีร์จะเอาแต่สีชมพูลายเดิมจริง ๆ เหรอครับ เอาสีอื่นคละกันไปด้วยดีกว่านะ เดี๋ยวโซ่ช่วยเลือก

 

ทำไม ใส่แล้วทิ้งอะ รวย ใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลางหนีบแบงก์พันยื่นหาแม่ค้าพร้อมยักคิ้วใส่เจ้าเด็กเด๋อที่กำลังทำหน้าเอือมเขาอย่างถึงขีดสุด

 

โซ่ไปดูเสื้อร้านนั้นดีกว่า

 

อะไร เดี๋ยวดิ พี่ยังไม่ได้ตังค์ทอนเลยนะ

 

เดินตามโซ่มาแล้วกันครับ... เด็กหนุ่มมองบ็อกเซอร์สีชมพูลายเดียวกันในถุงพลาสติกใสตามรีเควส โซ่คิดว่าคนอื่นคงไม่มีโอกาสได้เลือกสีนี้แล้วเพราะพี่ธีร์คงเล่นเหมาหมดทั้งร้าน อะไรกันเนี่ย

 

ไปด้วยกัน ไม่ โซ่ รอพี่ก่อน โซ่!!!”

 

ชายหนุ่มตะโกนไล่หลังเด็กตัวแสบที่รีบดึงผ้าปิดปากขึ้นแล้วเดินหนีเขาไป ไหนจะท่าทางตอนหันมามองอย่างหวาด ๆ นั่นอีก เสี้ยววินาทีหนึ่งเขาเห็นว่าน้องเด๋อแอบอมยิ้มเหมือนสนุกที่ขัดใจเขาได้ อะไรจะเลเวลอัพขนาดนั้น นอกจากจะขัดใจกันแล้วยังกล้าเดินหนีอีก เดี๋ยวจะตามไปสอนงานให้เข็ด

 

 

 

*

 

 


เมื่อคืนพี่ธีร์ไม่ได้ค้างด้วย เหตุผลเพราะอีกฝ่ายอยากกลับไปซ้อมเอาฤกษ์เอาชัยเพราะวันนี้มีแข่งตอนหนึ่งทุ่ม โซ่ยังคงเป็นห่วง อาจเป็นเพราะเขาไม่เคยอกหักจึงไม่รู้ว่าระดับความเสียใจของพี่ธีร์นั้นอยู่ในขั้นไหน เสียงหัวเราะจากความตลกที่เกิดขึ้นตอนเดินตลาดนัดจะอยู่กับอีกฝ่ายเพียงแค่ครู่เดียวหรือไม่ โซ่ไม่รู้เลย

 

อาร์มบอกไว้ว่ามึงจะปลอบพี่ธีร์ก็ได้นะ แต่อย่าลืมว่ามึงคนเดียวคงกู้โลกไม่ได้ ปล่อยให้พี่ธีร์เศร้าบ้างเหอะ สองคนนั้นไม่ได้เลิกกันเพราะหมดรักแต่เลิกเพราะไปกันไม่รอด ไหนจะคบกันมาตั้งนาน แต่ต่อไปจะไม่มีกันอีกแล้วมึงพอนึกภาพออกไหม จะให้สดใสร่าเริง หาแฟนใหม่ทันทีคงไม่ใช่แล้ว เขายังมีเพื่อน มีแฟนคลับคอยปลอบใจอยู่ มึงก็เป็นห่วงเท่าที่ทำได้ก็พอ

 

อาร์มพูดถูก และโซ่เชื่อคำพูดของเพื่อน เอาเป็นว่าถ้าพี่ธีร์ไม่ไหวเมื่อไรเขาจะไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวเป็นเพื่อนทันทีเลย

 

( กูว่าจะกินข้าวก่อนแล้วค่อยออก หรือว่ามึงจะมากินตามสั่งแถวร้านพี่ตั้บวะ? )

 

โซ่เพิ่งเรียนเสร็จอะครับ พี่แหลมรอได้ไหม?

 

( ได้ดิ เอาเป็นว่าเดี๋ยวกูรอแล้วกัน รีบออกมา )

 

ได้เลยครับ เดี๋ยวโซ่ขอเอากระเป๋าไปเก็บก่อนนะ พอไปถึงร้านพี่ตั้บจะได้กินข้าวแล้วซ้อมกันสักรอบก่อนแข่ง

 

( เออ ทีมตรงข้ามแอบดุ เราควรกินให้อิ่มก่อนลงสนามรบ )

 

โอเคครับ งั้นแค่นี้ก่อนนะพี่แหลม โซ่ต้องคืนโทรศัพท์ให้เพื่อนแล้ว

 

( เจอกันแจ้ )

 

โซ่อมยิ้มแล้วยื่นมือถือคืนให้อาร์ม วันนี้เจมส์มีนัดสาว เด็กผู้ชายที่หงอยเหงาแห้งเหี่ยวกับความรักทั้งสองจึงต้องเดินไปขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดินด้วยกัน

 

คืนนี้จัดเต็มเลยนะ อย่าไปกลัว

 

กูกลัวเล่นแย่อะ เวลาตื่นเต้นแล้วสมองรวนแน่ ๆ เหมือนตอนโดนพี่ธีร์แกล้งหยอดคราวนั้น ถึงกับปั่นไฟพลาดเลย

 

งั้นก็อย่าเอาคำว่าแข่งเพื่อที่หนึ่งของสายมากดดันตัวเองดิ มึงทำได้ดีอยู่แล้ว คิดซะว่าเล่นเอาสนุกเหมือนทุกรอบก็พอทั้งคู่เข้าไปในรถไฟ ท่ามกลางความวุ่นวายของคนมากหลายอาชีพที่เบียดเสียดเข้ามาจนอัดแน่นในเวลาห้าโมงเย็นว่าแต่มึงได้โทรศัพท์ยัง?

 

พัสดุเพิ่งมาถึงคอนโดตอนสาย ๆ น่ะ เดี๋ยวกลับไปเอาที่ชาร์จแบตแล้วค่อยออกไปร้านพี่ตั้บ

 

เออดี โทรศัพท์กูแทบจะกลายเป็นของมึงอยู่แล้วเนี่ย

 

ยืมใช้แป๊บเดียวเองทำไมต้องบ่นด้วย โซ่บ่นงึมงำ ก่อนจะจะเอาแท็บเล็ตออกมาคืนเพื่อน ขอบใจนะ

 

เอาหนัก ๆ เลยนะเว้ย กูจะรอดู

 

ไว้ใจกูได้เลย

 

พี่ธีร์ควรได้หยุดพักกายและใจ แต่เป็นเพราะการแข่งขันที่ยังต้องดำเนินต่อทุกคนจึงนัดกันไปร้านพี่ตั้บเพื่อซ้อมก่อนแข่ง ทั้งที่เล่นออนไลน์ผ่านคอมตัวเองก็ได้แต่พี่ธีร์บอกว่าอยากอยู่ด้วยกันตอนผลประกาศออกมาว่าขี้ซุยบราเทอร์ได้เป็นที่หนึ่งของสายเพื่อเข้าชิงในรอบถัดไป ทุกคนจึงพร้อมใจกันไปรวมตัวที่นั่น

 

 

ที่ ๆ ทีมเรียกว่าจุดเซฟ

 

 

ในเมื่อทุกคนตั้งใจกันขนาดนี้ โซ่ก็จะพยายามอย่างสุดความสามารถเช่นกัน เกมที่เคยเล่นสนุกในทุก ๆ วันจะส่งผลให้การแข่งขันในวันนี้สนุกขึ้นกว่าเดิมแน่ ๆ ทีมฝั่งตรงข้ามจะโหดแค่ไหนกันนะ...

 

แต่พอผลักประตูกระจกเข้าไปสองขาก็หยุดชะงัก เมื่อพบหญิงสาวที่คุ้นเคยนั่งอยู่บนโซฟาซึ่งดูเหมือนว่าเธอจะอยู่ตรงนั้นมาสักพักแล้ว สังเกตจากน้ำแข็งในแก้วกาแฟที่ละลายจนเหลือเพียงน้ำสีน้ำตาลอ่อนเท่านั้น

 

พี่เบล

 

โซ่... เสียงของเธอกำลังสั่น เด็กหนุ่มตัวผอมยืนนิ่งเมื่ออีกฝ่ายตรงเข้ามากอดเขาพร้อมปล่อยโฮออกมาราวกับว่ากลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวอีกแล้ว

 

ไม่เป็นไรนะครับ... ไม่เป็นไรนะ เขายกมือขึ้นอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ไม่รู้ว่าจะปลอบผู้หญิงด้วยวิธีไหนเมื่อการให้เกียรติต้องมาก่อน

 

คุณเค้ามานั่งรอน้องโซ่ตั้งแต่ตอนบ่ายแล้วค่ะ ป้าแม่บ้านที่กำลังเช็ดกระจกบอก เด็กหนุ่มจึงโค้งศีรษะเป็นการขอบคุณเธอ

 

พี่เบลครับ โซ่ว่าเราไปนั่งคุยกันตรงนั้นดีกว่านะ

 

... ใบหน้าสวยเลอะไปด้วยน้ำตา และทันทีที่นั่งลงโซ่ก็รีบรูดซิปกระเป๋าเพื่อเอาซองทิชชู่ให้กับเธอ พี่ขอโทษที่มาหาถึงที่นะ แต่ว่าพี่ร้อนใจเพราะไลน์หาแล้วโซ่ไม่ตอบ...

 

ไลน์เหรอครับ... พี่เบลไลน์มาตอนไหน?

 

ตั้งแต่สี่โมงน่ะ...

 

พี่เบลรอเดี๋ยวนะครับ เด็กหนุ่มรีบวิ่งไปติดต่อเรื่องพัสดุก่อนจะกลับมาพร้อมกล่องสีน้ำตาล หญิงสาวมองตามทุกความเคลื่อนไหว เพียงครู่เดียวโซ่ก็เอาของที่ถูกห่อด้วยบับเบิ้ลหลายชั้นออกมา ซึ่งมองจากตรงนี้ก็เห็นว่ามันคือโทรศัพท์เครื่องหนึ่ง โซ่ลืมมือถือไว้ในกระเป๋าแม่แล้วเพิ่งได้คืนน่ะครับ ก่อนหน้านี้ก็เลยไม่มีมือถือใช้

 

เหรอ... เธอสะอื้นโล่งอกไปที... นึกว่าจะโดนเกลียดซะแล้ว

 

พี่เบลอย่าคิดอย่างนั้นสิครับ โซ่ไม่เคยเกลียดพี่เบลเลยนะ เขาดึงทิชชู่ให้เธอซับน้ำตาอีกสองแผ่นนั่งรอนานขนาดนี้ กินข้าวมาหรือยังครับ

 

หญิงสาวส่ายหน้า พี่กินไม่ลงหรอก

 

... เด็กหนุ่มมองรุ่นพี่สลับกับบรรยากาศรอบตัว เขาต้องปลอบด้วยคำพูดไหนอีกฝ่ายถึงจะดีขึ้นเหรอ โซ่ถามตัวเองอย่างนั้น

 

ธีร์ไม่โทรหาพี่เลย ไม่มีอะไรสักอย่างที่จะเป็นสัญญาณบอกพี่ว่าเราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้เหมือนกับทุกครั้ง... โซ่... พี่จะทำยังไงดี พี่อยู่ไม่ได้

 

...โซ่รู้สึกได้ถึงความเย็นเฉียบจากมือเล็ก ตัวของพี่เบลสั่นเทา สะอื้นอย่างไม่ห่วงสวย และเขาอึดอัดใจเหลือเกินที่ช่วยอะไรไม่ได้

 

คืนแรกพี่ผ่านมันไปได้เพราะมีเพื่อนอยู่ในสายตลอด แต่พออยู่คนเดียวพี่ก็ฟุ้งซ่าน รู้ตัวอีกทีน้ำตามันก็ไหล เสียใจที่เรื่องมันออกมาเป็นแบบนี้ เธอกลืนก้อนสะอื้นลงคอ เพื่อนพี่แนะนำผู้ชายคนนึงให้ มันบอกว่าพี่ควรลองไปกินข้าวกับเขาดูสักครั้งเผื่อจะคลิ๊กกัน ผู้ชายคนนั้นอาจจะดีกว่าธีร์ก็ได้ แล้วพี่ก็ลองไป... แต่พอผู้ชายคนนั้นแท็กรูปมาในเฟซบุ๊กพี่ก็รีบบอกให้เขาลบเพราะกลัวธีร์มาเห็น สุดท้ายพี่ก็ต้องย้อนถามตัวเองว่าทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร นอกจากจะทำให้ผู้ชายคนนั้นเสียเวลาแล้ว ธีร์ก็อาจจะรู้สึกแย่ด้วย พี่เหมือนคนไม่จริงใจที่ไปกับคนอื่นตั้งแต่เลิกกันแค่วันเดียว พี่มันโง่แบบนี้ทุกครั้งเลย พี่คิดถึงธีร์ พี่อยากขอโทษเค้า

 

ระบายออกมาเลยครับ... โซ่ฟังอยู่

 

พี่ไม่กล้าขยับตัวแล้วโซ่ เบลกระชับมืออีกฝ่ายไว้แน่น ราวกับว่าน้องคือคนเดียวที่รับฟังความเจ็บปวดของเธอได้โดยไม่ตะโกนด่าว่า

 

 

มึงมันโง่ อีเบล

 

 

มีคนตั้งกระทู้ด่าธีร์เพราะพี่เป็นต้นเหตุ ทั้งที่พี่แค่อยากเพ้อว่าเสียใจแค่ไหน พี่ไม่ได้ตั้งใจสร้างเรื่องให้ใครไปโจมตีธีร์เลย

 

แล้ว... พี่เบลทำยังไงครับ?

 

พี่ลบแล้วแต่ก็มีคนแคปทัน กลายเป็นว่าเราก็โดนด่าทั้งคู่ ทั้งฝั่งที่เห็นใจพี่และฝั่งที่เห็นใจธีร์ พวกเขาวิเคราะห์เหมือนรู้จักพี่สองคนมาทั้งชีวิต

 

โซ่เข้าใจนะครับว่าบางครั้งเราก็อยากระบายอารมณ์ลงโซเชียล แต่ถ้ามันทำแล้วส่งผลในทางลบ งั้นต่อไปพี่เบลเปลี่ยนมาระบายให้เพื่อนฟังแทนไหมครับ หรือจะระบายกับโซ่ก็ได้ โซ่ฟังเก่งแล้วก็จะไม่ว่าพี่เบลด้วยครับ เด็กหนุ่มกุมมือพี่สาวพร้อมกระชับแน่นขึ้นเพื่อเป็นกำลังใจ

 

เพื่อนพี่ดีใจมากเลยที่พี่เลิกกับธีร์ แฟนคลับธีร์ก็คงดีใจเหมือนกัน

 

พี่เบลอย่าสนใจเลยครับว่าใครจะดีใจหรือเปล่า คิดถึงตัวเองให้เยอะ ๆ นะ

 

ยังไงดีโซ่... พี่อยากเจอธีร์ แต่เขาบล็อกเบอร์พี่ไปแล้ว พอไปหาที่คอนโดก็ไม่อยู่...

 

ถึงปากจะพูดว่าอยากปลอบให้อีกฝ่ายดีขึ้น แต่โซ่กลับจมอยู่ในความมืดที่หาคำตอบไม่ได้ว่าการปลอบใจแบบไหนถึงจะเป็นกลางมากที่สุด ในเมื่อพี่เบลอยากคืนดี แต่พี่ธีร์ก็เลือกแล้วว่าการเลิกกันคือทางออกสำหรับทั้งคู่ และโซ่คงไม่มีสิทธิ์พูดให้ความหวังพี่เบลด้วยว่าทุกอย่างจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม

 

เวลาผ่านไปเป็นชั่วโมงแล้ว น้ำตาที่เคยไหลอาบแก้มเริ่มเลือนหายไปจนเหลือเพียงสีหน้าอมทุกข์เท่านั้น หญิงสาวเสียบหูฟังแล้วแชร์ข้างขวาให้กับคนข้าง ๆ โซ่รู้สึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อยที่พี่เบลกำลังเข้ายูทูปแล้วกดเข้าไปในชาแนลพี่ธีร์

 

เธอกดดูคลิปที่มีภาพประกอบของคู่หนุ่มสาวกำลังหัวเราะกัน พร้อมไทเทิลคลิปว่า ‘Boyfriend vs Girlfriend’ มันเป็นคลิปเมื่อหกปีก่อน พี่ธีร์ในชุดนักศึกษานั้นหน้ายังเด็กและผมยาวกว่าปัจจุบัน ผู้ชายคนนั้นหัวเราะและยิ้มอย่างอ่อนโยนตอนหันไปมองแฟนสาว

 

พี่เบลตอนนั้นดูสนุกไปกับการเล่นเกมอยู่ไม่น้อย แม้ว่าเธอจะเล่นไม่เป็นแต่พี่ธีร์ก็หันไปสอนให้เป็นระยะ ผิดบ้างถูกบ้างแต่ทั้งคู่ก็สนุกด้วยกัน ระเบิดหัวเราะออกมาอย่างไม่กักเก็บ ก่อนคลิปจะถูกกดให้หยุดเพียงเท่านั้นเมื่อพี่เบลกำลังถูกอดีตตอกย้ำว่าเธอเคยมีความสุขมากแค่ไหน

 

ตลกดีที่พี่มาไล่ดูคลิปเก่า ๆ ของธีร์เอาตอนนี้ เบลยิ้มทั้งน้ำตาพลางเปลี่ยนไปคลิปอื่นที่มียอดวิวมากกว่าสองล้านวิว คลิปที่พี่ไม่เคยสนใจเปิดดู แต่ตอนนี้มันเป็นสิ่งเดียวที่จะช่วยทุเลาความคิดถึงที่มีต่อธีร์ได้

 

...

 

ถ้าธีร์จะเกลียดพี่ก็สมควรแล้ว ว่าไหม? หญิงสาวหยุดสายตาอยู่กับคนข้างตัวที่กำลังมองนาฬิกาข้อมือพลางนั่งสั่นขามาสักพักแล้วโซ่?

 

อะ... ครับพี่เบล?

 

เป็นอะไรหรือเปล่า?

 

...

 

ต้องไปไหนเหรอ พี่มากวนเวลาเราใช่ไหม?

 

ไม่ได้กวนเลยครับ... แต่ว่า... เด็กหนุ่มเม้มริมฝีปากแน่น เขาเป็นห่วงพี่เบลและอยากนั่งปลอบเธอจนกว่าจะดีขึ้น แต่เวลาการแข่งขันก็เริ่มกระชั้นชิดเข้ามาเรื่อย ๆ จนแทบเป็นกังวลว่าถ้าหากยังไม่ออกไปตอนนี้เขาคงไปร้านพี่ตั้บไม่ทันแน่โซ่มีแข่งตอนทุ่มนึงที่ร้านพี่ตั้บน่ะครับ...

 

อ้าว... ตายแล้ว เบลมองนาฬิกาในมือถือพลางคำนวณเวลา เธอมัวแต่พูดเรื่องตัวเองจนลืมไปว่าบางทีน้องอาจจะมีธุระที่ต้องไปงั้นไปกันเถอะ

 

ป... ไปไหนครับ?

 

เดี๋ยวพี่ไปส่ง ถ้าขึ้นทางด่วนตอนนี้น่าจะทัน

 

โซ่ขอโทษนะครับ...

 

ขอโทษอะไรกัน พี่สิที่ต้องขอโทษ หญิงสาวจูงมือรุ่นน้องออกไปลานจอดรถด้านหน้าพร้อมกดรีโมทแย่จริง ถ้าเราไปไม่ทันพี่คงรู้สึกผิดไปจนวันตายแน่

 

ไม่ใช่ความผิดพี่เบลเลยครับ โซ่ต่างหากไม่ได้บอกแต่แรก... เธอถอนหายใจพลางหันไปลูบศีรษะเด็กหนุ่มที่นั่งกอดกล่องพัสดุไว้แนบอก

 

ไม่ต้องกลัวนะ เราจะต้องไปทันแน่นอน ทั้งคู่สบตากัน ก่อนหญิงสาวจะหันไปขับรถเพื่อตรงขึ้นทางด่วนอย่างที่ตั้งใจไว้

 

โซ่รีบเปิดโทรศัพท์มือถือ แบตเตอร์รี่ยังคงพอมีเหลือให้โทรออกและเขาเลือกโทรหาพี่แหลมมากกว่าจะเป็นใครอีกคนที่ทำให้พี่เบลหน่วงไปกว่าเดิม

 

พี่แหลมครับ

 

( อยู่ไหนวะโซ่ จะแข่งแล้วนะโว้ย )

 

โซ่อยู่บนทางด่วนครับ กำลังรีบไปนะ

 

( เวร ไกลมากเปล่าวะ )

 

ไม่แน่ใจครับ... แต่จะรีบไปให้เร็วที่สุดเลย...

 

( เออ เดี๋ยวให้พี่ธีร์แข่งกับฝั่งนั้นก่อน ยังทันอยู่ไอ้น้อง ใจเย็น ๆ )

 

ครับ ขอโทษด้วยนะ ยังพอมีเวลาอยู่... เด็กหนุ่มบอกตัวเองในใจ แต่พอมองนาฬิกาก็พบว่าเหลือเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น หักลบจากการแข่งของพี่ธีร์แล้วด้วย

 

ทางด่วนที่เคยลดเวลาการเดินทางช่างไม่เป็นใจเอาเสียเลย โซ่ขมวดคิ้วพลางทอดมองถนนที่แออัดไปด้วยรถ โดยมีตำรวจออกมาโบกมือให้ทาง คล้ายว่าจะมีอุบัติเหตุเกิดขึ้น

 

โซ่กำมือแน่น ชะโงกหน้ามองเป็นระยะแต่ก็ไม่มีท่าทีว่ารถจะเคลื่อนตัวออกไปง่าย ๆ หัวใจเต้นเร็วแรงจนมือชุ่มไปด้วยเหงื่อ เบลวางมือลงบนไหล่อีกคนพร้อมบีบเบา ๆ หวังให้ผ่อนคลาย แต่รุ่นน้องก็ยังคงก้มหน้าหลับตาเหมือนว่ากำลังภาวนาอะไรสักอย่าง

 

โซ่

 

...ครับ

 

ถ้าไปไม่ทันจะเป็นไรไหม?หญิงสาวถามทั้งที่รู้ว่าคำตอบจะเป็นแบบไหน มันคงเป็นแน่ ๆ เบลเข้าใจ แต่เธอก็อยากรู้ว่าโซ่จะตอบต่างจากธีร์หรือไม่

 

เป็นครับ... เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคนข้าง ๆ แมตช์นี้ไม่ได้สำคัญกับโซ่คนเดียว แต่มันสำคัญสำหรับทุกคนในทีมด้วยครับ...

 

...

 

มันคือจุดเริ่มต้นของพี่ธีร์ มันคือการเติมเต็มบางอย่างให้ครอบครัวพี่แจ็ค มันคือจุดหมายแรกที่จะทำให้เห็นว่าทีมไปไกลมากกว่าที่เคย และโซ่ไม่อยากเป็นคนทำลายมันครับ...

 

 

ต่อให้ไม่ได้ติดระดับโปรเพลย์เยอร์ระดับโลก แต่ธีร์จะเป็นส่วนหนึ่งที่ผลักดันวงการเกมในไทยให้ไปไกลกว่านี้ให้ได้ เบลเป็นกำลังใจให้ธีร์นะ

 

 

เสียงบีบแตรไล่คือเสียงเดียวที่ได้ยิน หญิงสาววางสองมือลงบนพวงมาลัยพลางทอดสายตาไปยังความวุ่นวายด้านหน้า พร้อมนึกไปถึงเรื่องราวมากมายที่เคยเข้าใจได้ง่าย ๆ เมื่อยังเป็นวัยรุ่น ตอนนั้นเธอคิดแค่ว่าอยากมีธีร์อยู่ในทุก ๆ วัน เบลพร้อมจะสนับสนุนทุกอย่างแม้ว่าจะไม่เข้าใจความชอบเกี่ยวกับเกมเลยก็ตาม

 

แต่พอเรียนจบมุมมองต่อชีวิตก็เปลี่ยนไป การอยากมีธีร์อยู่ในทุก ๆ วันมันไม่ใช่แค่ไปเที่ยวและคุยโทรศัพท์จนดึกดื่น แต่กลับเป็นเรื่องที่อยากตื่นมาเจอกันตอนเช้า และแน่นอนว่าสายอาชีพของอีกฝ่ายไม่ได้เอื้อความฝันของเธอนัก เมื่อการเล่นเกมของธีร์คืองานที่บางวันยิงยาวไปจนถึงเช้า ซึ่งนั่นคือเหตุผลเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เคยทำให้ทะเลาะกัน

 

 

ถ้าโซ่ไปไม่ทัน... ทีมก็อาจจะแพ้ใช่ไหม?

และถ้าแพ้ ธีร์จะผิดหวังมากแค่ไหน... มันจะทำให้ผู้ชายคนนั้นเลิกล้มความหวังจากอาชีพนี้หรือเปล่า?

ถ้าเป็นอย่างนั้น...

 

 

 

โซ่

 

...ครับ?

 

ถ้าหลุดออกจากนี้ได้ก็พ้นทางด่วนแล้ว แต่เส้นวิภาฯคงรถติดไม่ต่างกัน เพราะฉะนั้น...

 

... เด็กหนุ่มมองอย่างมีความหวัง ราวกับอยากขอร้องเธอว่าให้ช่วยทำอย่างไรก็ได้ ขอแค่พาไปร้านพี่ตั้บให้ทัน

 

พี่จะส่งเราตรงคิวมอเตอร์ไซค์ข้างทาง เพราะนั่งวินไปคงไวกว่า

 

...

 

พี่รู้ว่าตอนนี้เรากำลังลน แล้วพี่คงจะเสียใจมากถ้าพี่กลายเป็นต้นเหตุทำให้เราเล่นได้ไม่เต็มที่ เพราะฉะนั้นโซ่ต้องมีสตินะ

 

แล้วพี่เบล...

 

พี่ไม่เป็นไรแล้ว จริง ๆ ดูหน้าพี่สิ หญิงสาวยิ้มพลางชี้หน้าตนเองแค่รู้ว่าเรายังเหมือนเดิมพี่ก็สบายใจขึ้นแล้ว

 

เจ้าของสีหน้าหงอย ๆ เปลี่ยนไปภายในพริบตาเมื่อความหวังเริ่มเดินเข้ามาหา เบลมองอีกคนที่เอาแต่ชะโงกหน้ามองรถข้างหน้าที่กำลังค่อย ๆ เคลื่อนตัวออก ก่อนจะก้มลงมองมือตนเองที่ถูกกุมเอาไว้

 

เธอยังคงไม่เข้าใจว่าเกมสำคัญกับชีวิตคน ๆ หนึ่งมากน้อยแค่ไหน แต่เธอรับรู้ได้ถึงความกังวลที่เด็กคนนี้กำลังเผชิญอยู่ นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้เลือกทำให้ถูกต้องสักครั้ง

 

ขอบคุณนะ

 

เด็กหนุ่มฉายแววตาสงสัย มองรอยยิ้มบนใบหน้าสวยที่มองอย่างไรก็ไม่เข้าใจความหมาย ก่อนจะได้คำตอบที่คิดว่าพี่ธีร์คงอยากได้ยินมากที่สุด

 

เอาแชมป์มาให้ได้ล่ะ พี่จะคอยเป็นกำลังใจให้อยู่ตรงนี้

 

 

 

*

 

 

 

โซ่กลัวความเร็ว แต่เขากลัวเข็มนาฬิกาที่เดินไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้ามากกว่า เด็กหนุ่มกำโทรศัพท์แน่นทันทีที่วางสายจากพี่แหลม หลังจากได้รู้ว่าตอนนี้พี่ธีร์แข่งจบแล้วและกำลังนับคะแนน แต่โซ่กลับอยู่บนมอเตอร์ไซค์ที่เพิ่งขับผ่านดอนเมืองมาได้ไม่นาน

 

เป็นเพราะสมาชิกทีมไม่ครบพี่ตั้บจึงต้องลงแทน โซ่รู้สึกผิดเหลือเกินที่ทำให้ทุกอย่างรวนไปหมด เขารีบที่สุดแล้วท่ามกลางความกดดันมากมายที่สาดมาไม่ยั้ง ถ้าแวะร้านเกมแถวนี้ก็ไม่รู้ว่าจะมีเกมที่ต้องการแข่งหรือไม่ และถ้าไม่... นั่นหมายความว่าโซ่จะต้องโหลดมันใหม่ซึ่งใช้เวลานานพอสมควร

 

ทำไมไม่บอกพี่ ๆ ว่าจะเล่นในห้องนะ ทำไมถึงดันทุรังจะไป อยากอยู่กับพี่ ๆ นักใช่ไหม เห็นหรือเปล่าว่าถ้าเล่นจากคอมตัวเองปัญหาก็จะไม่เกิดขึ้น

 

เด็กหนุ่มจ่ายค่ามอเตอร์ไซค์แล้วรีบวิ่งเข้าไปในร้าน ยิ่งเห็นว่าพี่ธีร์กำลังเล่นแทนเพราะพี่ตั้บต้องลุกไปขายบัตรก็ยิ่งรู้สึกแย่ พี่เบลไม่อยู่ที่นี่ด้วย ทุกคนมองมาทางนี้พร้อมตั้งคำถามผ่านทางสายตา ซึ่งโซ่ไม่อยากเสียเวลามากไปกว่าที่เป็นอยู่จึงตรงเข้าไปหารุ่นพี่และพี่ธีร์ก็ลุกขึ้นให้โดยไม่ถามอะไรทั้งนั้น

 

หายใจเข้าลึก ๆ ไม่เป็นไร สถานการณ์ตอนนี้ยังทรงตัวได้อยู่ ไอ้แจ็คกำลังจะไปช่วยไอ้แหลมแล้ว ชายหนุ่มยืนอยู่ข้างหลังเก้าอี้โซฟาพลางมองมือรุ่นน้องที่กำลังสั่นเทา ธีร์วางมือลงบนไหล่คนที่นั่งอยู่ข้างหน้า พร้อมบีบเบา ๆ ให้รู้ว่าทุกอย่างจะต้องผ่านไปด้วยดี

 

พี่แจ็คอย่าเพิ่ง ๆ แม่งเฝ้าผมอยู่

 

โซ่พร้อมเมื่อไหร่บอก เด็กหนุ่มหันไปทางรุ่นพี่ที่นั่งถัดไปจากตรงนี้หนึ่งโต๊ะ พี่แจ็คยิ้มบาง ๆ พร้อมพยักหน้าเพื่อบอกให้รู้ว่าทีมยังมีเวลาให้ถ้าโซ่อยากจะพักหายใจเพื่อตั้งสติก่อน

 

พร้อมแล้วครับ

 

เอานะ เดี๋ยวพี่เข้าแล้วตามเลยนะ

 

ครับ

 

ทั้งสองคนทำตามที่เคยซ้อมกันไว้แต่มันไม่ง่ายอย่างที่คิดเมื่อฆาตกรฝั่งตรงข้ามอ่านเกมออก หรือไม่ก็ไล่ย้อนดูคลิปเก่า ๆ จนรู้แกวหมดแล้วว่าขี้ซุยบราเทอร์จะมาแนวไหน โซ่จึงถูกฟันอย่างแรงจนต้องวิ่งหนีออกไปตั้งหลัก

 

ตัวโซ่โดนแขวนไปหรือยังครับ?

 

โดนไปแล้วครั้งนึงตอนไอ้ธีร์มาเล่นแทน ที่ไอ้แหลมโดนก็เพราะไปช่วยมันน่ะ

 

ไอ้ห่า มันคือแผนสับขาหลอกระหว่างรอ Juke Master มาถึงโว้ย เด็กในร้านเกมต่างหัวเราะกับความมั่นหน้าของฆาตกรสายโหดที่กลายเป็นเด็กอนุบาลทันทีเมื่อเล่นเซอร์ไวเวอร์

 

เป็นไงบ้าง?

 

สบาย ธีร์หันไปบอกพี่ตั้บที่เข้ามาดูอาการทีมว่าจะรอดหรือร่วง ฆาตกรฝั่งนั้นทำคะแนนไปได้ค่อนข้างดีช่วงต้นเกม ซึ่งต้นเหตุก็มาจากเขาที่เล่นฆาตกรอยู่ตลอด และพี่ตั้บที่ไม่ค่อยได้ซ้อมทีม ซึ่งนั่นหมายความว่าพวกที่เหลือต้องทำคะแนนให้ได้มากที่สุด

 

พวกมึงปล่อยกูตายเหอะ ขืนรอแบบนี้เดี๋ยวซวยยกแก๊ง ไอ้โซ่ มึงไปปั่นไฟเลย

 

ครับ

 

ใจเย็นไอ้น้อง ขำ ๆ เว้ย แพ้ก็แพ้ดิ แค่เกม แหลมกอดคอคนข้าง ๆ พร้อมจูบขมับจนเสียงดังจุ๊บ แต่เด็กมันกลับไม่ผงะถอยออกเหมือนอย่างทุกครั้ง  

 

เชี่ยแหลม กด Spacebar เอาแต้มดิสัด

 

เชี้ยยย จะล่อดากกูแล้ว!!! ไปเลยพี่แจ็ค ไม่ต้องห่วงกู พวกมึงสองคนจงวิ่งไปให้ไกล ไปทำสิ่งที่ถูกต้อง ฝากลูกเมียข้าด้วย!!!”

 

พี่เชร์กดเร็ว ๆ ดิ

 

เสือก!!!” แหลมหันไปแว๊ดใส่เด็กประถมที่ยืนเกาะเบาะคอยแนะนำให้ทำในสิ่งที่เขารู้ตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ พอชั่วโมงเกมหมดแล้วระรานชาวบ้านเลยนะห่า

 

 พี่รู้ว่าเรากดดัน แต่อย่าแบกความหวังของทุกคนไว้บนไหล่ตัวเองจนเกินไป เข้าใจไหม? ธีร์ก้มลงกระซิบเพื่อให้ได้ยินกันเพียงสองคน และเขาไม่รู้ว่าน้องเด๋อจะเลือกฟังเสียงอีกาในเกมมากกว่าเสียงเขาหรือไม่

 

โซ่ไม่ได้สนใจอะไรมากไปกว่าการซ่อมเครื่องปั่นไฟ เขาต้องทำแต้มให้ได้มากที่สุดแม้ว่าเกมนี้จะเดินไปอย่างยากลำบาก รูปหัวกะโหลกตรงมุมซ้ายล่างบ่งบอกว่าพี่แหลมตายไปแล้ว และตอนนี้พี่แจ็คก็โดนฟันอาการสาหัสจนต้องวิ่งหาจุดฮีลตัวเอง

 

ดไวท์ ๆ ทำงานหน่อย ย่องเป็นโจรเลยนะสัด แหลมเอนเก้าอี้พลางล้อตัวละครของรุ่นพี่ที่กำลังเล่นซุ่มอยู่ในพงหญ้า

 

พี่แจ็คครับ

 

ว่า

 

ปั่นไฟเลยครับ เดี๋ยวโซ่จู๊กเอง

 

“Copy that.” (รับทราบ)

 

หลังจากแบ่งหน้าที่กันเรียบร้อยแจ็คก็ส่องไฟฉายใส่ตาฆาตกรก่อนจะวิ่งหาที่หลบ โซ่ขยับตัวให้อยู่ในท่านั่งที่ถนัดพลางเลียริมฝีปากเมื่อการหยั่งเชิงกับฆาตกรตัว-ตัวกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ทั้งคู่ยืนมองหน้ากันโดยที่ไม่มีใครทำอะไร ฆาตกรที่ควรวิ่งใส่ผู้รอดชีวิตเพียงยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามเหมือนต้องการปั่นหัวมากกว่าเข้ามาฟันให้เกิดบาดแผล

 

...!!!” ธีร์กับตุ้บตั้บพรูลมหายใจออกทางริมฝีปากเมื่อฆาตกรฝั่งนั้นตรงเข้ามาหา โซ่จึงดึงแผ่นไม้ลงแต่ก็ไม่ติดสตันท์อย่างที่เคยทำได้ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังถ่วงเวลาไว้ให้วิ่งหนีไปทางอื่น

 

อีกนิดเดียว แข็งใจไว้ แจ็คพยายามซ่อมเครื่องปั่นไฟตัวที่สาม และเขามั่นใจในตัวเพื่อนร่วมทีมถึงได้มองแต่จอของตัวเองมากกว่าจะหันไปดูจอน้องเป็นระยะ

 

โซ่เลือกเขาวงกตเป็นจุดหลอกล่อ วิ่งวนอยู่ละแวกนั้นสักพักจนฆาตกรหงุดหงิดเปลี่ยนเป้าหมายไปหาพี่แจ็ค เขาจึงใช้กล่องอุปกรณ์เพื่อทำคะแนนจากการพังเสาแขวน และไฟสีทองที่สว่างจ้าก็เป็นสัญญาณดีว่าพี่แจ็คซ่อมเสร็จอีกเครื่องแล้ว

 

ต้องส่งไม้ผลัดแล้วว่ะ มันกำลังมาหาพี่แล้ว

 

ได้ครับ

 

พี่กูอย่างเข้มเลยมีไฟแดงไล่ตามหลัง กำลังจะมีคนดากแหกในอีก สาม สอง หนึ่ง

 

เช้ดดด ธีร์ขยับไปยืนด้านหลังเพื่อนสนิทพร้อมเขย่าเบาะเบา ๆ หลังจากเห็นสกิลล็อกหลบตีนผีของเพื่อนที่ทำได้ดีไม่ต่างจากน้องเด๋อเลย

 

เชี่ย วันนี้พี่กูฟอร์มจัดว่ะพี่ธีร์

 

โคตรเอา เล่นเสร็จเกมนี้กูเลี้ยงหมูทะเลย

 

ว่าแล้วก็สั่งมาเลยดีกว่าน่า แหลมหรี่ตาพลางชี้หน้าพี่ธีร์ ก่อนจะหันไปกระแซะรุ่นน้องที่นั่งทำหน้าเครียดอยู่ข้าง ๆ โซ่อยากกินไร เอากุ้งปะ เดี๋ยวกูนั่งแกะให้ เนอะ กินกุ้งกัน

 

คนอยากให้กำลังใจถึงกับยิ้มแห้งเมื่อน้องเอาแต่สนใจเกมโดยไม่หันมาขานตอบกันสักคำ แหลมเบ้ปากพลางเงยหน้ามองรุ่นพี่ที่ส่ายหน้าเป็นเชิงบอกว่าให้ปล่อยไอ้โซ่ไปก่อน

 

เกมยังคงกดดันอยู่ทุกขณะ ทั้งคู่ยังคงพยายามทำแต้มทุกวิธีทางซึ่งคะแนนที่จะได้ล้วนมาจากการเสี่ยงตายทั้งนั้น โซ่กับแจ็คโดนฟันไปคนละแผล และเด็กหนุ่มเลือกเปิดประตูทิ้งไว้มากกว่าจะวิ่งหนีออกไปขณะที่เพื่อนร่วมทีมกำลังหาทางเอาชีวิตรอด

 

โซ่กับแจ็คต้องทำแต้มให้มากกว่านี้ ดังนั้นการหนีออกไปอย่างเดียวจึงยังไม่ใช่สิ่งที่โซ่ต้องการ

 

พี่แจ็คครับ

 

ว่าไง?

 

เดี๋ยวโซ่ไปช่วยแล้วพี่แจ็ควิ่งออกประตูเลยนะ

 

เอางั้นเหรอ?

 

ครับ ตอนนี้คะแนนน่าจะใกล้เคียงกันแล้ว ถ้าเรารอดสองคนน่าจะสูสี เด็กหนุ่มวิ่งกลับเข้าไปด้านใน ก่อนจะหยุดชะงักเมื่อพบบางอย่างบนพื้น แต่เพียงครู่เดียวก็ตัดสินใจวิ่งต่อ

 

แจ็ควิ่งออกประตูไปพร้อมคะแนนที่เพิ่มขึ้นห้าพัน ตอนนี้เหลือเพียงโซ่กับฆาตกรเท่านั้นที่กำลังหยั่งเชิงกันอยู่ และอีกฝ่ายคงรู้ว่าเขาอยากได้คะแนน ถึงได้วิ่งกลับมาให้เห็นมากกว่าออกไปตามเพื่อนร่วมทีม

 

โซ่

 

ธีร์ชูนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปากพลางส่ายหน้าห้ามแจ็ค เขารู้ว่าน้องเด๋อกำลังจะทำอะไร และเด็กคนนี้คงมีสติมากกว่าเมื่อสิบห้านาทีที่แล้วเป็นไหน ๆ ถึงได้วิ่งจู๊กรอบตัวฆาตกรได้อย่างหน้าตาเฉยจนคนในร้านเกมเดินมามุงดู

 

โซ่ควบคุมตัวละครวิ่งหลบหลังก้อนหิน พอถึงจังหวะจวนตัวก็ตรงไปยังแผ่นไม้และคราวนี้เขาทำฆาตกรติดสตันท์ได้อย่างแม่นยำจนเพิ่มคะแนนขึ้นจากเดิม เพื่อนร่วมทีมต่างพร้อมใจกันส่งเสียงให้กำลังใจ มีเพียงธีร์เท่านั้นที่ยืนมองเฉย ๆ จากข้างหลังเพราะอยากให้เด็กคนนี้จดจ่ออยู่กับสมาธิให้มากที่สุด

 

“That’s my boy!!!” แหลมตะโกนลั่นร้านอย่างไม่อาย ใจจริงอยากเข้าไปจูบขมับน้องมันอีกสักดอกแต่กลัวโดนพี่ธีร์ตบกะโหลกข้อหาทำลายสมาธิน้องนุ่ง

 

จากที่เล่นฆาตกรมาทั้งชีวิต ธีร์คิดว่าฝั่งนั้นคงเริ่มหัวร้อนแล้วถึงได้ฟันมั่วซั่วจนกลายเป็นว่าน้องเด๋อได้คะแนนไป เขามองอีกฝ่ายที่ยืนทำแผลหยามหน้าต่อหน้าฆาตกรในบ้าน ก่อนจะวิ่งไปหาท่อที่เห็นตั้งแต่ตอนเดินกลับเข้ามาอีกครั้ง และมันเปิดฝารอน้องเด๋อแล้ว

 

“YES!!!”

 

วู้ว!!!”

 

เด็กหนุ่มยังคงนั่งนิ่งแม้ว่าเกมจะจบไปแล้ว เขามองคะแนนบนหน้าจอที่ไม่รู้ว่าพอรวมกันทั้งสองเกมจะได้เรื่องสักเท่าไหร่ และการที่ทุกคนกำลังดีใจโดยไม่หันมาถามเขานั้นมันก็ช่างเป็นเรื่องดีเหลือเกิน จะชนะหรือเปล่า โซ่จะสามารถลบล้างความผิดที่ทำไปเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วได้หรือไม่ เขาต้องการคำตอบเดี๋ยวนี้ แต่การรวบรวมคะแนนต้องใช้เวลาสักครู่หนึ่ง

 

และผลที่ออกมาก็คือ...

 

ไอ้เหี้ย ขี้ซุยบราเทอร์ได้ที่หนึ่งของสายแล้วโว้ย!!!!”

 

เสียงเฮลั่นร้านในเวลานี้คงดังไม่เท่าเสียงหัวใจเด็กหนุ่มตัวผอม โซ่หลับตาลงพลางซบหน้ากับฝ่ามือตัวเอง ก่อนที่แหลมกับตุ้บตั้บจะเข้าไปกอดเจ้าเด็กน้อยที่พาชัยชนะครั้งนี้มาให้เพราะแต้มห่างกันเพียงนิดเดียวเท่านั้น

 

แม้ว่ามันจะไม่ยิ่งใหญ่เท่าการเป็นแชมป์ระดับโลก แต่สำหรับทีมที่ไม่เคยพ้นรอบสองจึงถือว่าเป็นชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่จนเก็บอาการดีใจไว้ไม่ไหว พวกเขากำลังจะได้ไปแข่งกับผู้ชนะจากสายอื่น นั่นคือเรื่องจริงที่เกิดขึ้นแล้ว

 

ไอ้โซ่! เราทำได้แล้ว!”

 

ท่ามกลางความดีใจของทุกคน ธีร์ลดระดับสายตามองเด็กเด๋อที่ก้มหน้านิ่งในอ้อมกอดไอ้แหลม ก่อนมันจะโอบใบหน้าน้องให้เงยขึ้น ทุกคนจึงได้รู้ว่าน้องเด๋อกำลังร้องไห้อยู่

 

เฮ้ยเป็นไรวะ ไม่ร้องดิ

 

กูไปสั่งหมูกระทะนะ พี่ตั้บยิ้มพลางตบบ่าเขาเบา ๆ จนตอนนี้เหลือเพียงทั้งสามคนที่อยู่กับน้องเด๋อ

 

...

 

เป็นอะไรไหนบอกดิ๊

 

ขอโทษครับ... ขอโทษทุกคนเลย

 

เลอะเทอะละมึงเนี่ย ชนะแล้วต้องร้องไห้เพราะดีใจดิ ไม่ใช่ร้องเพราะขอโทษ แหลมทำปากยื่นใส่น้อง พร้อมยีผมเบา ๆ เดี๋ยวกินหมูทะกัน พี่จะแกะกุ้งให้กินเอง ไม่ร้อง ๆ เอ่เอ๊

 

เด็กลูกครึ่งกดหัวน้องซบลงกับไหล่ตัวเองพลางโคลงเบา ๆ เหมือนโอ๋ทารก ก่อนจะต้องจำใจผละออกเพราะพี่ธีร์คว้ามือโซ่ให้ลุกขึ้นยืน

 

มากับพี่

 

แหลมยืนทำหน้าเด๋อพร้อมเอามือทาบอก หันไปจะขอความเห็นจากพี่อีกคน มันก็เบลอใส่แล้วเดินไปหาพี่ตั้บหน้าตาเฉย อีหยังวะ!

 

หน้าร้านเกมในเวลาฟ้ามืดเริ่มไม่มีคนเดินผ่าน โซ่ยืนก้มหน้านิ่งสะอื้นจนไหล่สั่นก่อนจะนิ่งงันไปเพราะมือแกร่งที่วางลงบนศีรษะของเขา

 

พี่จะไม่ถามนะว่าทำไมเรามาช้า แล้วก็จะไม่โกรธด้วย เด็กหนุ่มเงยหน้ามองรอยยิ้มเล็ก ๆ ที่แต่งแต้มบนใบหน้าคนตัวโตกว่า รอยยิ้มที่เหมือนอยากบอกให้โซ่รู้โดยที่ไม่ต้องพูดว่าพี่ธีร์ดีใจแค่ไหนกับชัยชนะในครั้งนี้

 

พี่ธีร์ครับ... คือโซ่ --

 

ไม่เป็นไร

 

ชายหนุ่มกำมือแล้วยื่นออกไป พร้อมพยักหน้าบอกให้เจ้าเด็กเด๋อชกมือเพื่อยินดีให้กับชัยชนะที่ทีมของเขาได้เดินไปข้างหน้าอีกก้าวหนึ่ง ซึ่งน้องก็นิ่งไปขณะสบตากัน ก่อนจะชกมือเขาเบา ๆ แม้ว่าน้ำตาจะไหลออกมาจากดวงตาคู่นั้นไม่หยุด

 

 

แต่ถ้าไว้ใจกันแล้วก็เล่าให้พี่ฟังด้วยนะ

 

 

รอไว้ใจโซ่ก่อนค่อยเล่าก็ได้ครับ

 

 

พี่ธีร์...

 

 

ร้องไห้จนตาแดงหมดแล้ว ขี้แยได้ใครเนี่ย? โซ่ช้อนตามองอีกคนที่ขยับเข้ามาหนึ่งก้าวพร้อมเอานิ้วหัวมือแม่ไล้น้ำตาออกให้เบา ๆ เขากำลังร้องไห้เพราะรู้สึกผิดที่ทำให้ทีมเดือดร้อนในช่วงต้นเกม แต่ที่พี่ธีร์กำลังยิ้มอย่างมีความสุขเพราะผลลัพธ์ของมัน รู้อะไรไหม?

 

ครับ...?

 

มีนักวิทยาศาสตร์ชาวมอร็อกกล่าวไว้ว่า การกอดทำให้รู้สึกดีขึ้นได้นะ

 

ชาวอะไรล่ะครับ... มอร็อกนั่นมันแผนที่เกมในแร็คนาร็อก...

 

เออน่า แต่การกอดทำให้รู้สึกดีได้จริง ๆ นะเว้ยไม่เชื่อลองดูปะล่ะ? ธีร์เดินถอยหลังไปหนึ่งก้าวพร้อมอ้าแขนออก เลิกคิ้วมองท้าทายหวังให้บรรยากาศผ่อนคลายยิ่งขึ้นเผื่อว่าคนตรงหน้าจะหยุดร้องไห้

 

 

เพราะวันนี้เขารู้แล้วว่าน้องเด๋อไม่เหมาะกับน้ำตา ไม่เลยสักนิด

 

 

จะนับแล้วนะ ถ้าถึงสามคืออดแฮปปี้เลยนะ

 

ธีร์อาจจะเป็นไอ้ชั่วที่ชอบแกล้งน้อง แต่ในนาทีนี้แววตาคู่นั้นก็ชวนให้อยากโอ๋มากกว่าเป็นไหน ๆ ให้ตายสิวะ ถ้าน้องเด๋อยังไม่เดินเข้ามาภายในสามวินาทีนี้เขาจะเดินเข้าไป –

 

ชายหนุ่มค้างอยู่ท่านั้นเมื่อทุกความคิดหยุดชะงักไปอย่างกะทันหันด้วยอ้อมกอดจากเจ้าเด็กเด๋อ ธีร์ก้มลงมองศีรษะทุยที่ซบอยู่กับอกตน ก่อนจะกอดตอบพร้อมความรู้สึกแปลกประหลาดในใจ เขาคิดว่าการถูกกอดมันให้ความรู้สึกต่างจากการเป็นฝ่ายกอด ยิ่งอีกฝ่ายกระชับวงแขนแนบแน่นยิ่งขึ้น เขาก็เผลอกลั้นหายใจไปเสียอย่างนั้น

 

ธีร์เริ่มสงสัยว่าตอนที่อีกฝ่ายถูกกอดหน้าประตูห้องในวันนั้น... น้องรู้สึกแบบนี้หรือเปล่า นั่นคือสิ่งที่ธีร์กำลังพยายามหาคำตอบให้ความรู้สึกแปลก ๆ ที่เกิดขึ้น

 

โซ่ขอโทษนะครับ

 

อืม พี่รู้แล้ว ธีร์ลูบศีรษะเจ้าของเสียงอู้อี้ในอ้อมกอด แกล้งไม่ลงแล้ว ตอนนี้สิ่งที่เขาอยากทำมากที่สุดคือปั้นหน้าเป็นไอ้ตลกแดกที่สามารถทำให้เด็กคนนี้หัวเราะได้

 

คราวหน้าโซ่จะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว โซ่สัญญา

 

เออ รู้แล้วน่า เบื่อคำขอโทษแล้ว พูดคำอื่นได้ไหมวะ? เขาผละอ้อมกอดออกพลางเอาสองมือโอบแก้มอีกฝ่ายจนปากจู๋ ทั้งคู่สบตากันท่ามกลางความเงียบ และเพียงครู่เดียวเท่านั้นน้องก็แกะมือออกพร้อมยิ้มด้วยสีหน้าในแบบที่ธีร์ไม่เข้าใจตัวเองนักว่าทำไมถึงอยากมองให้นานกว่านี้

 

โซ่รักพี่ธีร์ครับ วันนี้พี่ธีร์สุดยอดเลย ทำคะแนนได้ตั้งเยอะ ถ้าไม่ได้พี่ธีร์กับพี่แจ็คทีมคงแพ้ไปแล้วแน่ ๆ ว่าแล้วก็เข้าไปหาพี่แจ็คดีกว่า โซ่อยากกอดพี่แจ็คเหมือนกัน

 

เดี๋ยว...

 

ชายหนุ่มค้างอยู่ในท่าเดิมหลังจากที่เจ้าเด็กเด๋อเดินเข้าไปในร้านแล้ว เขารู้สึกเหมือนถูกหยุดเวลาว่ะ ไอ้คำว่า โซ่รักพี่ธีร์ครับ นี่มันคืออะไรกัน ทำไมถึงกึกก้องอยู่ในหัวจนแทบไม่ได้ยินว่าประโยคหลัง เด็กนั่นจะเกินเหตุเกินเบอร์มากไปแล้ว พูดแบบนั้นหลังจากกอดพี่กอดน้องมันใช้ได้ที่ไหน

 

แต่ไอ้แหลมก็เคยพูดว่า เชี่ย กูรักมึงว่ะพี่!’ นี่หว่า ใช่... มันไม่เห็นแปลกเลยที่น้องเด๋อจะบอกรัก

 

 

ช่าย...

ไม่แปลกตรงไหนกันล่ะห่า!!!

 

 

เฮ้ย คนอุตส่าห์พาออกมาปลอบให้รู้สึกดีขึ้น แต่ไหงมาเทกันไว้ตรงนี้แล้วหนีไปกอดขอบคุณไอ้แจ็คตอนอารมณ์ดีแล้ววะ มันใช้ได้เหรอ!!! หะ!!! น้องเด๋อ!!! กลับออกมาเดี๋ยวนี้!!!”

 

 

 

 

To be continued

#โหนรถอ้อยเข้ากรุงเทพด้วยอินเนอร์ทาซาน

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.522K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,914 ความคิดเห็น

  1. #13890 waan4121 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2563 / 01:09
    ควรนอนได้เเล้วนักอ่านคนนี้555555 เราชอบมากเลย อ่านเพลินเเค่ไหนคำตอบคืออ่านยาวๆยันตี1ค่ะ
    #13,890
    0
  2. #13861 3 lee sj (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 00:46
    จะอีรุงตุงนังมั้ยนะ
    #13,861
    0
  3. #13836 mmilkxx (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 17:38
    เข้าใจเบลมากๆเลย ตอนนี้เบลก็คงเริ่มเข้าใจธีร์แล้วแหละ แต่มันคงช้าไปแล้วอ่ะ เห้อ สู้ๆนะเบล//กี๊ดดด ลุ้นมากกก เกือบไม่ทันแล้วว น้องเด๋อเก่งมากก ทีมเป็นที่1ของสายแล้ว เย้!!!!
    #13,836
    0
  4. #13812 Sseptemberr (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 18:01
    คือเพิ่งอ่านนิยายของนักเขียนคนนี้เป็นครั้งแรก อ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกแล้วอ่านมาจนถึงตอนนี้ คือแต่งนิยายได้น่ารักมาก มากๆมากๆมากๆเลย น่ารักมากจริงๆนะ
    #13,812
    0
  5. #13802 baekbow (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 16:17
    เอาว่ะ น้องมันก็ซื่อไปอ่ะบางที พี่น้องผู้ชายบอกรักกันนี่มันไม่ปกตินะ ฟิลตอนแหลมพูด กับตอนน้องพูดนี่คนละฟิลเลย ยังไงดีอ่ะ คนยิ่งเอ็นดูอยู่แล้วด้วย // แต่ชอบที่เรื่องนี้ไม่เอาความรู้สึกรักมายัดเยียดให้เกิดขึ้นเร็วเกินไปนะ เพราะถึงธีร์จะเลิกกับเบล แต่เขาก็ไม่ได้เลิกเพราะหมดรักกัน มันทำให้ดูสมเหตุสมผลดีอ่ะ ถ้าเป็นแบบเลิกปุ๊บชอบน้องปั๊บก็คงแปลกๆ // ในส่วนของยัยน้องพูดเหมือนกันทุกตอนเลย เด็กอะไรมันจะน่ารักขนาดนี้วะ เขียนโพสอิทไว้ให้พี่คือเอ็นดูมาก เป็นเรื่องเป็นราว 555
    #13,802
    0
  6. #13777 menen (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 00:27
    อบอุ่นกับความสัมพันธ์ของทีมขี้ซุยบราเทอร์มากกก ตอนชนะก็ดีใจเหมือนชนะเองอะ55555555
    #13,777
    0
  7. #13657 Danwtlese (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 03:55
    มีคนใจสั่นว่ะ 55555555

    ตอนอ่ารอบแรกนี่ค่ดงง อิหยัวว่ะ เขาทำไร ไม่เข้าใจสุดๆ แต่พอย่างเข้าวงการ ค่ดอิน ค่ดสนุกเลยยย รู้สึกเราอ่านเรื่องนี้เนี่ยแหละ ทำให้เข้าวงการ 555555555
    #13,657
    0
  8. #13608 Napat (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 21:06
    กูผู้ซึ่งร้องไห้ไปกับน้องเด๋อด้วย ;_;
    #13,608
    0
  9. #13576 ChungWila (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 17:46
    เรื่องเบลก็คือวุ่นถูกจังหวะจริงๆ แต่ความอบอุ่นของพี่ธีร์ก็คือชนะขาด
    #13,576
    0
  10. #13542 Benzz Zaza Chokrom (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 15:26
    เอาจริงอ่านมาเหมือนเบลไม่ยอมรับงานของธีร์และไม่ทำการทำงานอยู่เฉยๆและมาบังคับธีร์ให้มีงานมั่นคง กะจะสบายเป็นคุณนายทั้งชาติเลยมั้ง ว่าธีร์แต่ตัวเองไม่เห็นทำงานเนี่ยนะ
    #13,542
    0
  11. #13521 Nuthathai Por (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 21:20

    เบลมาอะไรตอนนี้เนี่ย เกือบเป็นเรื่องแล้วไหมเนี่ย

    #13,521
    0
  12. #13502 Lalunedemoi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:04
    ตลกพี่ธีร์55555โวยวายใหญ่
    #13,502
    0
  13. #13480 thonghan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:01
    5555555 ทุกคนชนะแล้ว แต่เอ็นดูพี่ธีร์มาก
    #13,480
    0
  14. #13472 C.619 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:22
    ดีใจด้วยทุกคน แง
    #13,472
    0
  15. #13471 C.619 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:22
    ดีใจด้วยทุกคน แง
    #13,471
    0
  16. #13454 thitirat yoschart (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:15
    ชอบทอล์คแต่ละตอนมาก5555555
    #13,454
    0
  17. #13440 +-x/ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 05:54

    ดีใจกับทีมด้วยค่าาา ส่วนน้องโซ่หนูไม่เหมาะกับน้ำตาเลยลูกก หอมหัว

    #13,440
    0
  18. #13410 Ferbartin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:42
    เหมือนเบลจะปลดล็อคความรู้สึกบางอย่างอยู่เหมือนกันนะ
    #13,410
    0
  19. #13381 snownoona (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:01
    ดีใจแทนขี้ซุยบราเทอร์ด้ววยนะคะ ทำลายอาภรรพ์ได้แล้ว 55555 เราแบบยิ้มตามไม่หุบเลยค่ะ รู้สึกภูมิใจและดีใจแทนทุกคนจริงๆ
    คุณไรท์แต่งได้ดีมากเลย สื่อและทัชอารมณ์มากๆ
    #13,381
    0
  20. #13356 wu_nsen (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 22:26
    แหนนนนน๊ พี่ธีร์คนเค้ารู้กันทั้งประเทศแล้วว่าพี่รู้สึกยังไงกับน้อง🌚🌝
    #13,356
    0
  21. #13314 rapsterx_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 15:21
    หอมหัวนะคับห้องโซ่ หนูเก่งที่สุด
    #13,314
    0
  22. #13273 jaja>w< (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 14:07

    มันแน่นอก​ เบลจะยังไงต่อเนี่ย

    #13,273
    0
  23. #13265 MissnoobWriter (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 20:01
    บ้าจริง หยุดยิ้มไม่ได้เลยพี่ชาย
    #13,265
    0
  24. #13246 saiix- (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 20:26
    กี้ด555555555 แง น้อนไม่ร้องคั้บยบ
    #13,246
    0
  25. #13218 doublendoubleo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 14:59
    แงงงงน้อนนนนน
    #13,218
    0