Chubby Love แฟนผมจ้ำม่ำ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 5,457 Views

  • 61 Comments

  • 330 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    38

    Overall
    5,457

ตอนที่ 13 : -13- แค่ภายนอกก็ยังดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    17 ก.พ. 62


หลังจากอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยทีมก็เดินออกมาจากห้องน้ำโดยที่ใส่ผ้าเช็ดตัวปิดบังช่วงล่างแค่ผืนเดียว จ้ำม่ำก็เหมือนจะรู้แหละว่าทีมมันต้องออกมาด้วยสภาพที่ไม่ปกติแน่ๆเลยชิ่งทำเป็นแกล้งหลับก่อน ทีมนี่กะอ่อยเต็มที่เดินออกมาอย่างกับพระเอกซีรี่ย์เลย มี หยดน้ำเกาะพราวเต็มตัว หัวเปียกๆหน่อย โชว์ซิกแพคแน่นๆ แต่พอออกมาเห็นคนที่ตั้งใจจะอ่อยก็ทำได้แค่ร้องว่า  แป๋วแววแวว... ไอ้หมูมันนอนคลุมโปงซะมิดชิดเลย ทีมยิ้มนิดๆแล้วส่ายหัวไปมาก่อนจะเดินไปหยิบกางเกงขายาวผ้ายืดสบายๆมาใส่  ทีมยืนอยู่ปลายเตียงแล้วเล็งไปยังคนที่แสร้งทำเป็นหลับ


“วันซ์”


“ทรู๊”


“ทรี!”


พรึบ! ปึก!


“อึ่ก! ไอ้บ้าทีม” แรงกระโจนทับของทีมทำให้จ้ำม่ำจุกไม่น้อย จ้ำม่ำโผล่หัวออกมาทำหน้ามุ่ยใส่ทีม กระโดดทับลงมาได้ คนยิ่งเพรียวๆอยู่ถ้าแบนขึ้นมาจะทำยังไง


“บังอาจแกล้งหลับก็ต้องเจอแบบนี้แหละหมู” ทีมจูบจบก็ก้มลงฟัดแก้มจ้ำม่ำรัวๆโดยที่ยังคล่อมอยู่บนตัวจ้ำม่ำ


“อื้อออ คิกคิก ลงไปเลย หนักกก ฮ่าๆๆ” จ้ำม่ำส่ายหน้าหลบจมูกของทีมไปมา รู้สึกจั๊กจี้ บรึ๊ยๆ


“ไม่ลง จนกว่าจะฟัดจนพอใจ” ทีมทั้งหอมทั้งจูบทั่วใบหน้าของจ้ำม่ำจนมันแทบจะช้ำหมดแล้ว


“เรามีความสุขมากเลยนะหมู” ทีมหยุดแกล้ง จ้ำม่ำหอบน้อยๆเพราะเหนื่อยที่ต้องหัวเราะสู้รบกับทีม จ้ำม่ำยิ้มให้ทีมทั้งริมฝีปากและสายตาบ่งบอกให้ทีมรู้ว่าเขาเองก็มีความสุขมากเหมือนกัน


“นะ..นอนได้แล้วมั้ง” จ้ำม่ำเริ่มรู้สึกถึงลางสงหรณ์แปลกๆรีบเปลี่ยนเรื่องทันที ก็สายตาของทีมที่ใช้มองเมื่อกี้มันเปลี่ยนไป จากหวานซึ้งอยู่ดีๆมันกลายเป็นสายตาหื่นกระหายดูเจ้าเล่ห์ขึ้นมาซะงั้น


“อ่า.. นอนก็ได้ แต่ต้องจูบราตรีสวัสดิ์นะ” ทีมพูดเหมือนยอมโดยดีแต่กลับยกยิ้มมุมปากโดยที่จ้ำม่ำไม่ทันได้สังเกตเห็นจ้ำม่ำไม่ตอบเพราะมัวแต่หน้าแดง หน้าแดงอีกและ  เวลาเขินนี่หน้าจะเป็นสีอื่นไม่ได้เลยไง๊  ทีมกะเล่นทีเผลอแต่จ้ำม่ำไม่หลงกลยกมือขึ้นดันหน้าคมเอาไว้ก่อน ทีมทำหน้างอคิดว่าจ้ำม่ำไม่ให้จูบ จ้ำม่ำอมยิ้มเขินๆยื่นหน้าขึ้นจูบทีมเบาๆแล้วรีบผละออก


“งื้อ! จูบสิ ไม่เอาจุ้บ” ทีมงอแง เอาจริงๆรูปร่างหน้าตาทีมนี่ไม่สมควรมางอแงแบบเด็กๆเลยอ่ะ จริงๆ


“ก็จูบแล้วไง ไปนอนได้แล่ว” มือป้อมๆพยายามดันทีมให้ลงจากตัวแต่ทีมตัวหนักเกินไป จ้ำม่ำเลยไม่สามารถ


“เป็นซะอย่างเงี้ย แล้วแบบนี้น้องชายไอ้ทีมจะได้ใช้งานตอนไหนเนี่ย โธ่ มังกรน้อยลูกพ่อ” ทีมบ่นกระปอดกระแปด ก้มมองกลางกายของตัวเองด้วยใบหน้าเศร้าๆ ซึ่งจริงๆก็แกล้งพูดไปงั้นแหละ เขาจะทำก็ต่อเมื่อจ้ำม่ำพร้อมและเต็มใจให้ทำ แต่จะว่ารีบไหมก็รีบอยู่นะ ไม่รู้จะอดทนได้นานเท่าไหร่ แค่เห็นจ้ำม่ำก็อยากจับฟัดแล้ว แล้วนี่ยิ่งอยู่ใกล้ชิดแนบสนิทกันแบบนี้จะลงแดงตายวันไหนก็ไม่รู้


“ตกลงว่ามันเป็นน้องหรือเป็นลูก?” จ้ำม่ำแกล้งแหย่  เหลือบมองเป้าทีมนิดๆ


“เป็นอะไรไม่รู้ รู้แค่ว่ามันเป็นของหมู” ทีมแกล้งจ้ำม่ำอีกรอบโดยจับมือของจ้ำม่ำมาจับแก่นกายของตัวเองผ่านกางเกงผ้ายืดอย่างเร็ว จ้ำม่ำตกใจชักมือออกทันทีก่อนจะดีดเข้าที่หน้าผากทีมเต็มแรง


“ทะลึ่ง!” ถึงแม้ว่าเป็นผู้ชายเหมือนกันแต่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะมาจับไอ้นั่นกันเล่นไหมล่ะ ถะ..ถึงแม้อีกว่า จะเป็นคนรักกันก็ตามเถอะ


“ฮึก แค่แหย่เล่นเอง ทำไมหมูต้องทำร้ายทีมรุนแรงแบบนี้ด้วย” อีกแล้ว.. สวมบทเด็กติ๊งต๊องอีกแล้ว จ้ำม่ำจากที่จะโกรธก็ต้องหลุดขำ ทีมแม่งทำตัวให้สมกับร่างใหญ่ๆหน้าหล่อๆหน่อยดิวะ


“โอ๋ๆ มาดูหน่อยสิ มั๊วะ” จ้ำม่ำจับใบหน้าทีมแล้วจูบหน้าผากทีมอย่างแรง ทีมยังทำหน้างออยู่ชี้นิ้วไปตามจุดต่างๆบนใบหน้าให้จ้ำม่ำจูบ  จ้ำม่ำก็ยอมทำตาม จูบไปทั่วหน้าเอาใจไอ้แฟนบ้า


“สุดท้ายแล้ว” ทีมจิ้มๆริมฝีปากตัวเอง จ้ำม่ำบึนปากหมั่นไส้ใส่แต่ก็ยื่นหน้าไปจูบ จังหวะที่จ้ำม่ำกำลังจะผละออกทีมก็ใช้มือจับหน้าจ้ำม่ำเอาไว้


“อื้ออ!” จ้ำม่ำตีอกแกร่งที่เปลือยเปล่าอยู่เบาๆให้ทีมปล่อย


“อ้าปากหน่อยสิ...” ทีมพูดชิดริมฝีปากจ้ำม่ำด้วยน้ำเสียงแหบพร่า  ทำไงดีอารมณ์มันมาแล้ว


“ทีม..” จ้ำม่ำเรียกชื่อทีมเสียงเบาหวิว


“ถ้าหมูยังไม่พร้อม” ทีมพูดพร้อมกับจ้องตาจ้ำม่ำไปด้วย จ้ำม่ำใจเต้นรัว ถ้าเขายังไม่พร้อมแล้วทีมจะหยุดเหรอ...


“เราขอแค่ภายนอกได้มั้ย เราไม่ไหวแล้วจริงๆ” ทีมพูดขอออกมาตรงๆ จ้ำม่ำนี่แทบจะลงไปมุดใต้เตียง หน้าแดงก่ำยังกับลูกตำลึงสุก


“หน้าไม่อาย” จ้ำม่ำว่าเสียงเบายกมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองเอาไว้ด้วยความอาย ทีมไม่อายแต่เขาอาย  ทำไมต้องมาพูดขอกันแบบนี้ด้วย 


ทีมไม่ได้สะทกสะท้านกับคำต่อว่าของจ้ำม่ำเลยแม้แต่นิด ใบหน้าคมเคลื่อนไปประกบจูบอีกรอบ ทีมงับริมฝีปากล่างของจ้ำม่ำเบาๆ ลิ้นหนาแลบออกมาไล่เลียไปตามกลีบปากบาง จ้ำม่ำเผยอปากขึ้นเล็กน้อยทีมไม่รอช้าส่งลิ้นเข้าไปสำรวจโพรงปากนุ่มทันที ลิ้นร้อนเกี่ยวตวัดลิ้นเล็กที่ไม่ประสาอย่างค่อยๆเป็นค่อยๆไป กวาดชิมน้ำหวานอย่างกระหาย 


ทีมถอนจูบออกเมื่อเห็นว่าจ้ำม่ำเริ่มจะขาดอากาศหายใจ สายตาคมมองหน้าจ้ำม่ำด้วยความรักใคร่และโหยหา จ้ำม่ำไม่กล้ามองหน้าทีมกลับไปตอนนี้จริงๆจึงหยิบหมอนมาบังหน้าตัวเองไว้  ทีมยิ้มให้คนด้านล่างอย่างเอ็นดู ทีมถลกเสื้อยืดสีขาวของจ้ำม่ำขึ้นจนถึงอกเผยให้เห็นเม็ดเล็กๆสีชมพูทั้งสองข้าง มันโคตรน่ากัดน่ากินเลยในความคิดทีม ไวเท่าความคิดทีมก้มลงชิมมันทันที


“อ๊ะ! อ่า ทีม~” จ้ำม่ำครางแผ่วเมื่อทีมตวัดลิ้นลงบนเม็ดองุ่นน่ารัก


“อืมม” ทีมครางเสียงทุ้มต่ำ มันยิ่งทำให้จ้ำม่ำเขินหนักเข้าไปใหญ่


จ้ำม่ำเริ่มบิดตัวไปมา ความรู้สึกเสียววาบมันแล่นเข้ามาเรื่อยๆ ทีมไล่เลียต่ำลงจนถึงหน้าท้อง มันไม่แบนเรียบ มีพุงนิดนึงพอให้กัด มันนิ่มมาก ทีมอยากจะฟัดให้แหลกคาปากเลย


ทีมดึงกางเกงจ้ำม่ำออกอย่างรวดเร็ว ร่างอวบสะดุ้งนิดๆเอาหมอนที่ปิดหน้าออกมองการกระทำของทีม ใบหน้าของจ้ำม่ำติดกังวลเล็กน้อย ทีมยิ้มให้จ้ำม่ำเป็นเชิงบอกว่าไม่ต้องกลัว จ้ำม่ำรีบเอามือกุมแก่นกายตัวเองไว้ก็ทีมเล่นถอดกางเกงในของเขาออกโดยไม่บอกกล่าวไม่ให้ตั้งตัวเลย


“ปิดทำไม น่ารักดีออก เอามือออกนะ” ทีมจับขาจ้ำม่ำตั้งขึ้นแล้วแยกออกจากกัน ทีมนอนลงให้ใบหน้าอยู่ตรงหว่างขาของจ้ำม่ำ เขาจูบหลังมือของจ้ำม่ำเบาๆแล้วจับมันออก ทีมมองก่อนจะกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคออย่างฝืดๆ น่ารักชิบหายเลย...


“อื้อ! จะจ้องทำไมเล่า” จ้ำม่ำอายจะแย่อยู่แล้วเนี่ย


“ขอโทษครับ...มันละสายตาไม่ได้จริงๆ” จ้ำม่ำสะดุ้งเฮือกเมื่อทีมครอบปากลงไป ทีมไม่เคยทำอย่างนี้ให้ใครเลยไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชาย แฟนคนเก่าๆหรือกิ๊กที่ควงเล่นๆ ทีมทำให้จ้ำม่ำคนแรก คนเดียวและคนสุดท้าย คนที่ทีมรักมากที่สุด


“อึ่ก. ทีม ” 


“อื้มม.. รู้สึกยังไงบ้างหืม” ทีมถามเสียงพร่า ปากก็ยังปรนเปรอให้ไม่หยุด


“อื้ออ” หัวสมองขาวโพลนไปหมด


ในที่สุดจ้ำม่ำก็ปลดปล่อยออกมา ทีมกลืนกินอย่างไม่นึกรังเกียจ จ้ำม่ำหอบหายใจเหนื่อย เมื่อสบายตัวตาก็จะปิด ความง่วงเข้าครอบงำทำให้ลืมอาย ลืมไปเลยว่าเมื่อกี้เขากับทีมเพิ่งทำอะไรกัน  ทีมเห็นจ้ำม่ำหลับตาลงกำลังจะอ้าปากเรียกไว้แต่ก็ต้องยอมปล่อยให้นอนเพราะแค่ชั่ววินาทีก็ได้ยินเสียงลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอกันของจ้ำม่ำแล้ว  และสุดท้ายทีมก็ต้องไปปลดปล่อยในห้องน้ำ


พอจัดการกับตัวเองเสร็จทีมก็ออกมาทำความสะอาดให้จ้ำม่ำอีกเล็กน้อยก่อนจะใส่เสื้อผ้าให้อย่างดี ทีมล้มตัวลงนอนแล้วดึงจ้ำม่ำเข้ามากอด ทีมก้มลงหอมหน้าผากจ้ำม่ำเต็มรักแถมหอมแก้มอีกฟอดใหญ่ ครั้งแรกที่เขาได้ทำให้จ้ำม่ำ ยังไงเขาก็ตั้งใจไว้อยู่แล้วว่าวันนี้ยังไม่จัดเต็มเพราะพรุ่งนี้เปิดเรียนวันแรก เขากลัวจ้ำม่ำจะไม่ไหว แต่ก็ขอแค่ได้ทำภายนอกให้พอบรรเทาบ้าง แต่ดูไอ้หมูนี่สิ ทำแสบนัก ชิ่งหลับไปก่อนโดยไม่สนใจเขาเลยสักนิดมันน่านัก


“ฝากไว้ก่อนเถอะไอ้หมู อีกไม่นานเจอทบต้นทบดอกแน่” ทีมบีบจมูกจ้ำม่ำเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยวแล้วหลับตาลงนอนเข้าสู่นิทราตามจ้ำม่ำไปในที่สุด




*************************************

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #24 janch (@janch) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:46

    รอนะค่ะ
    #24
    0
  2. #23 JutakanWhanyan (@JutakanWhanyan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:17

    สู้ๆเด้ออ
    #23
    0
  3. #22 ME>_< (@1809900834691) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:46
    รอค่าาาา
    #22
    0