(OS/SF) NCT AllJae Bar (JohnJae/MarkJay/TaeJae/etc.)

ตอนที่ 3 : 160910 Hoverboarding Day (MarkJae) #แจขี้อ่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,310
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    10 ก.ย. 60

*ชี้แจงเล็กน้อยจักรวาลเดียวกับ Specials ใน #พี่ตากล้องของน้องแจ ที่ถูกย้ายมาเป็นสองตอนแรกในบทความนี้นะคะ 

                   ภาษาอาจจะแปร่งๆ สักหน่อย เพราะไม่ชินกับการเขียนจากมุมมองน้องมาร์คเวอร์ชั่นนี้ (พี่แทเขียนง่ายกว่าเยอะ+ติดจาก #JaeBro)

 

 

 

 

 

 

160910 Hoverboarding Day (MarkJae)

 

 

 

 

 

 

                   จะจับมือพี่ไว้ก็ได้นะ จะได้ไม่ล้ม

 

                ถึงเจ้าตัวจะแอบอมยิ้มนิดๆ แต่เจย์ไม่มีทางตอบรับข้อเสนอของยูตะฮยองจอมเนียนหรอก ก็รู้ๆ กันอยู่ว่าคนที่จะได้รับสิทธินั้นจากเจย์คือใคร

 

     แทยงฮยองน่ะน่าอิจฉา... ไหนจะได้ออกงานคู่กับเจย์ตลอด แถมไม่รู้ทำไมช่วงนี้ชอบเข้าไปอยู่ด้วยกันในห้องสองต่อสองกันจัง (ทำเอาพวกผมที่เคยคิดว่าเจย์น่าจะหลั่นล้าต่อไปเรื่อยๆ รู้สึกใจไม่ดี) ผมลองถามเจย์ดูแล้วแหละแต่คำตอบที่ได้มันไม่เคลียร์ไงไม่รู้

 

     (“กำลังฝึกพิเศษอยู่น่ะ”)

 

     ผมพยายามไม่คิดอกุศลกับคำตอบของเจย์แล้วนะ แต่นูน่าก็คิดเหมือนผมใช่ไหมล่ะ

 

     อันที่จริงผมอิจฉาฮยองทุกคนที่โตกว่าผมนั่นแหละ

 

     ก็ทุกคนน่ะ... จ้องจะกินเจย์ของผมกันหมดเลยนี่นา

 

  สุดท้ายมาร์คลีคนหล่อก็ไถลตัวกลับมาที่เดิม ผมก้มหน้าก้มตาเก็บสีหน้าเซ็งๆ ไม่ให้ออกกล้องด้วยการนึกถึงเรื่องดีๆ ในชีวิต ถ้าจะให้ยกตัวอย่างก็...

 

   ใบหน้าตอนหลับสนิทของเจย์เมื่อเช้า

 

   เสียงฮัมเพลงทุ้มหวานๆ ตอนเจย์กำลังอาบน้ำ

 

   หรือแม้แต่คำชวนให้ผมเข้าไปนอนใกล้ๆ บนเตียงคนขี้หนาวเมื่อวันก่อน

 

   อา... ผมเริ่มรู้สึกดีขึ้นแล้วล่ะ อย่าว่าผมหื่นเลยนะ แต่เป็นใครก็ทนความน่ารักของเจย์ไม่ได้หรอก ไหนจะผิวขาวๆ นั่นอีก ใช่ครับ เหมือนที่เห็นตรงหน้าผมนั่นแหละครับ โอ้ย ทั้งขาวทั้งนุ่มนิ่ม ครั้งแรกที่ผมได้จับนะ ผมรู้สึกเหมือนกำลังเล่นอยู่กับแมชเมลโลว์เลยล่ะ อะไรนะ? ภาพในจินตนาการของผมมันสมจริงมากเหรอ? เดี๋ยวนะ...

 

  เฮ้ย!

 

 ผมเพิ่งเห็นว่าขาทั้งสองข้างของตัวจริงไม่ใช่ 2D ในมโนของผมถูกจับยกขึ้นชี้ฟ้าจนเสื้อฮูดดี้ตัวหนาสีเหลืองร่นลงมาจนใครต่อใครเห็นแผ่นหลังขาวๆ ของเจ้าตัวอย่างชัด

 

                แล้วก็ตามที่เห็นในคลิป V App นั่นแหละ แจมินวิ่งไปปิดเสื้อให้เจย์เร็วกว่าผมซะอีก

 

              ก็ใครใช้ให้หลังของเจย์สวยขนาดนั่นล่ะ ทั้งใสทั้งเนียนจนหน้าผมร้อนเอามากๆ ถึงจะเคยเห็นพวกฮยองเปลือยท่อนบนอยู่บ่อยๆ แต่ไม่รู้ทำไมพอเป็นเจย์ผมถึงต้องใจเต้นไม่เป็นส่ำทุกครั้ง น่าจะเป็นเพราะเจย์ของผมเป็นพวกหวงเนื้อหวงตัวพอสมควรล่ะมั้ง ขนาดไปฮาวายยังแต่งตัวมิดชิดเล่นน้ำกับผมแค่สองคนเลย

 

                เฮ้อ ยิ่งคิดก็ยิ่งอนาถกับความกากของตัวเอง

 

                เอาเป็นว่า... ผมนกไปแล้วสองรอบภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีเลยอ่ะ

 

 

 

----MarkJae----

 

 

 

                ในที่สุด เวลาที่มาร์คลีรอคอยก็มาถึงแล้วครับ!  

 

ตั้งแต่ที่ได้ยินทางพีดีบอกว่าพวกผมจะได้ร่วมถ่าย V App กับ NCT 127 ผมก็ตั้งหน้าตั้งตารอที่จะได้เจอเจย์ตัวเป็นๆ อย่างกับไม่ได้เจอหน้าอีกฝ่ายมาสักครึ่งปีทั้งที่ผมเพิ่งแยกออกมาโปรโมท NCT Dream ได้ไม่ถึงเดือน แถมพอถึงหอก็นอนพักห้องเดียวกันแท้ๆ (แต่ก็นั่นแหละ... ผมหลับก่อนเจย์กับยูตะฮยองกลับมาทุกทีนี่นา)

 

ผมรีบออกตัวอ้อมไปด้านหลังพวกฮยองเพราะกลัวนกเป็นรอบที่สาม แต่ยูตะฮยองดันบอกให้พวกเราเป็นคนเลือกฮยองที่อยากสอนพร้อมกันซะก่อน

 

              จริงๆ ถ้าตอนนั้นผมไปถึงตัวเจย์ก่อน ทุกคนก็จะได้รู้ว่าห้าม แย่งเจย์ไปจากมาร์คลีแล้ว

 

              (“มาร์คฮยอง ผมเลือกแจฮยอนฮยองนะ”)

 

             เจโน่กระซิบบอกผมที่กำลังจัดแจงให้เมมเบอร์คนอื่นๆ ไปยืนอยู่ด้านหลังฮยองที่อยากเลือก รอยยิ้มซื่อๆ พร้อมกับรูปตาที่โค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยวคล้ายกับเจย์ทำให้ผมตัดสินไม่ถูก เจโน่ไม่ค่อยสนิทกับฮยองคนอื่นนักนอกจากเจย์ หมอนี่เป็นคนพูดน้อย ส่วนเจย์ก็เป็นคนไม่กี่คนที่เข้าใจเจโน่แบบแค่มองตาก็รู้ ใครๆ ก็เรียกเจโน่เป็นน้องรักไม่ก็ลูกชายเจย์กันทั้งนั้น

 

              เพราะฉะนั้นในฐานะว่าที่พี่เขยของเจโน่ (หรือพ่อเลี้ยง?) ผมควรจะเสียสละใช่ไหม? อยากร้องไห้ชะมัดเลย

 

              “เอาล่ะนะ หนึ่ง... สอง... สาม!”

 

           สุดท้ายจิตสำนึกส่วนดีของผมก็ปล่อยให้เจโน่เลื่อนตัวข้างหน้าหาเจย์ที่เพิ่งหันหลังกลับมาพร้อมสีหน้ากังวล ผมได้แต่หยิกแก้มเจโน่เบาๆ เพื่อระบายความหมั่นไส้กับถอนหายใจกับตัวเองอย่างปลงๆ ก่อนจะเข้าไปช่วยจีซองสอนแทยงฮยองแทน

 

                “จะล้มแล้วๆ”

 

             อ่า... พอเห็นสภาพแทยงฮยองตอนนี้ ผมก็อดคิดไม่ได้จริงๆว่า ดีแล้วล่ะที่เจย์เรียนกับเจโน่ ที่จริงผมก็ทั้งเล่นไม่เก่งแล้วก็สอนไม่เก่งด้วย เกิดเจย์บาดเจ็บขึ้นมาเพราะผมคว้าไว้ไม่ทัน ผมคงรู้สึกผิดไปจนวันตายแน่ๆ

               

                เฮ้อ แล้วก็อย่างที่คิด ไปๆ มาๆ แทยงฮยองยังบังคับเจ้าโฮเวอร์บอร์ดนี่เป็นเร็วกว่าผมอีก น่าอายชะมัด

 

บางทีผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ความสามารถพิเศษของผมคือแร็ป แต่ดันเล่นเกมไล่ระดับเสียงได้ห่วยแตก ผมเคยมั่นใจในทักษะเล่นกีฬาของตัวเอง แต่พอมาเจอเจ้านี่ก็แทบทรุด

 

                รู้สึกพ่ายแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มเลยอ่ะ ฮรือ

 

           ได้ยินว่าจอห์นนี่เคยสอนเจย์เล่นไอซ์สเก็ตเหมือนกัน สเก็ตบอร์ดก็ด้วย... เฮียแกเป็นคนที่ผมอิจฉามากที่สุดแล้วในบรรดาฮยองที่เข้ามาเกาะแกะเจย์

 

เพราะเจย์ดูน่ารักมาก... น่าทะนุถนอมสุดๆ เวลาอยู่กับจอห์นนี่อ่ะ

 

นูน่าอาจรู้แล้วว่าช่วงนี้เรื่องที่ผมเครียดเป็นพิเศษก็คือส่วนสูงที่เริ่มไล่ตามเจย์ไม่ทันของผม นี่ผมกลัวจริงๆ นะ เจย์คงหันมาแลผมหรอกถ้าผมเกิดสูงไม่ถึง 180 ซ.ม. ขึ้นมา...

 

อ๋า อย่าไปพูดถึงมันเลยดีกว่า ลางไม่ดีๆ

 

หวังว่าผมจะไม่นกอีกเป็นรอบที่สี่ก็พอ

 

 

 

----MarkJae----

 

 

 

                “ทำไมเราไม่บอกลาไปพร้อมๆ กับเล่นโฮเวอร์บอร์ดไปด้วยล่ะครับ”

 

                เป็นความคิดที่คูลมากเลยใช่ไหมล่ะ นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่ผมจะได้สนุกกับเจย์ในวันนี้นี่นา ถ้าเข้าใจไม่ผิดพวกฮยองมีประชุมกันต่อ ให้ตายเถอะ ทั้งๆ ที่เมื่อปีที่แล้วเจย์ยังโดนไล่ให้ไปนอนพร้อมกับพวกผมอยู่เลย

 

                กว่าผมจะได้เข้ากลุ่มรุ่นโตก็อีกตั้งสองปี คิดแล้วก็เครียด

 

                “แจฮยอนฮยอง!

 

                ครับ... ซวยครับ เจโน่ตามพวกผมมาติดๆ แล้วครับ! ทำไมผมถึงได้ take it slow เกินเหตุขนาดนี้นะ นี่ผมเพิ่งให้เจย์เลือกโฮเวอร์บอร์ดสีที่ชอบ... ซึ่งแน่นอนว่าเป็นสีขาวสีโปรดของเจย์ ยังไม่ทันได้หาโฮเวอร์บอร์ดให้ตัวเองด้วยซ้ำ

 

                “มาร์คฮยองดูสิๆ”

 

                เอิ่ม...แบบนี้ก็ได้เหรอ

 

                ไม่ต้องเสียเวลาหาโฮเวอร์บอร์ด แถมยังได้ใกล้ชิดชนิด เนื้อแนบเนื้อเจย์สุดๆ ไปเลยด้วย

 

                ...กอดกันไปเลยสิครับรออะไร

 

                ...กอดกันบนโฮเวอร์บอร์ดเครื่องเดียวกันไปเลยนั่นแหละครับ       

 

                ผมได้แต่เดินตามสองคนนั่นไถลบอร์ดไปเรื่อยๆ ตาละห้อย มีแค่แจมินคนเดียวที่เข้ามาปลอบ ขอบใจนะน้องรัก ตอนนี้กล้องตัดไปแล้วล่ะ พวกเราเพิ่งบอกลาผู้ชมเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเริ่มแยกย้ายไปหยิบสัมภาระที่กองรวมๆ กันไว้อีกมุมหนึ่งของสตูดิโอ

 

                จนกระทั่งเหลือแค่ผมกับเจย์สองคน  

 

                “Mark, are you ok?

 

               ปกติผมมักจะออกจากห้องซ้อมเป็นคนสุดท้ายเสมออยู่แล้ว ทุกคนเลยชอบฝากให้ผมเป็นคนปิดไฟ ปกติเจย์จะอยู่ในกลุ่มแรกๆ ที่ทิ้งผมไว้ ผมเลยแปลกใจนิดหน่อยว่าทำไมเจย์ยังไม่กลับ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเจย์ยังมีประชุมต่อในอีกครึ่งชั่วโมง

 

               แปลว่า ระหว่างที่รอเจย์เลือกที่จะมาอยู่เป็นเพื่อนผมใช่ไหมครับ?

 

               ให้ตายเถอะ ผมดีใจจนจะตีลังกาบนโฮเวอร์บอร์ดเครื่องสุดท้ายที่ยังไม่ถูกเก็บลงในกระเป๋าอยู่แล้ว ตอนนี้ผมสูงกว่าเจย์อีกนะ ฮ่าๆ

 

              “You look a bit upset today. Is it because I didn’t hang around with ya? (นายดูหมองๆ นะวันนี้ เพราะฉันไม่ค่อยได้อยู่กับนายหรือเปล่า?)

               

               เจย์พูดไปยิ้มไปแบบที่ทำให้ผมใจเต้นโครมครามเสมอ ผมรู้ว่าในสายตาเจย์ ผมเป็นน้องชายที่น่าเป็นห่วงเพราะไม่ค่อยเปิดเผยสิ่งที่คิดในใจเท่าไหร่ มันอาจฟังดูเหลือเชื่อสำหรับนูน่าที่อ่านบันทึกของผมมาจนถึงบรรทัดนี้ แต่ผมน่ะเป็นภาพลักษณ์ที่ดีของวงเลยนะจะบอกให้

 

                “You’re always too silent when you try to endure your feelings… (นายนี่น้า ชอบไม่พูดไม่จาเก็บความรู้สึกอย่างนี้เรื่อยเลย)

 

                เจย์ลูบหัวผมเบาๆ

 

ผมสัมผัสถึงความอ่อนโยนของเจย์ที่มักจะเผื่อแผ่ให้กับคนอื่นอย่างเท่าเทียมกัน

 

มันอบอุ่นเหมือนดวงอาทิตย์

 

แต่มันก็ทำให้ผมรับรู้ถึงความไม่ได้เรื่องของตัวเอง

 

เพราะถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ให้ตายยังไงผมก็เป็นได้แค่ เด็กในสายตาเจย์น่ะสิครับ!

 

                Then, if I say I’m not OK, what would you do? (งั้นถ้าผมตอบว่าผมไม่ค่อยโอล่ะ พี่จะทำยังไง)

 

                เจย์เลิกคิ้วให้กับคำที่ผมว่า ก่อนจะเข้ามากอดเอวผมหลวมๆ

 

แก้มนุ่มนิ่มของเจย์ตอนนี้อยู่ห่างจากหน้าเหรอหราของผมไม่ถึงคืบ ดวงตาคู่สวยที่มักดึงดูดให้ผมจ้องกลับราวกับต้องมนต์สะกดส่อแววขบขันเล็กๆ ตามแบบฉบับของเจ้าตัวที่แสนเจ้าเล่ห์แต่ก็น่ารักจนต้องยกโทษให้

               

                “Of course, I’ll do whatever to please you… what can I do for you, bro? (แน่นอนว่าจะทำทุกทางให้นายอารมณ์ดีไง อยากให้พี่ทำอะไรให้ล่ะครับ)

 

                ผมรู้ว่าเจย์ถามไปอย่างนั้นแหละ ถ้าใครแสดงออกว่าไม่สบายใจหรือกำลังเศร้า ไม่ว่าจะเด็กกว่าหรือโตกว่า เจย์ก็จะเข้ามาทำตัวน่ารักๆ ใส่เสมอ

 

                แล้วอย่างนี้จะไม่ให้แต่ละคน crazy about him ได้ยังไง

 

                “I wanna take you back home with me. (ผมอยากพาพี่กลับไปกับผมด้วย)

 

                เป็นครั้งแรกที่ผมลองดันทุรังพูดเอาแต่ใจนิดหน่อย คือผมไม่ได้อยากให้เจย์กลับไปกับผมจริงๆ หรอก มันจะเสียงานน่ะ... ก็แค่อยากลองพูดดูเฉยๆ

 

“If you’re a lil’ bit bigger, maybe you can drag me home. (บางทีถ้านายตัวใหญ่กว่านี้อีกสักนิด นายจะลากพี่กลับก็ได้นะ)”

 

              เจย์พูดติดตลกก่อนจะฝังริมฝีปากนุ่มๆ ลงบนแก้มซ้ายของผมที่ตอนนี้ร้อนจนผมกลัวว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกอึดอัดเพราะเจย์เหงื่อออกค่อนข้างง่าย แต่รอยยิ้มกว้างจนแก้มบุ๋มของอีกฝ่ายทำให้ผมลืมความกังวลบ๊องๆ นั่นไปเลย

 

                “Grow up… (รีบๆ โต)

 

เจย์กระซิบที่ข้างหูซ้ายผมเบาๆ เสียงแหบพร่าที่โคตรเซ็กซี่กำลังทำให้ผมเป็นบ้า

 

“And make me yours.

(แล้วทำให้พี่เป็นของนาย)

 

 

 

 

 

 

 

Writer’s Talk:

ซีรี่ย์ #แจขี้อ่อย นี่เป็นตัวเป็นตนได้น้องมาร์คเลยนะเนี่ย 

ตอนต่อไปเป็น #จอห์นแจ นะคะ 5555 ใครที่ตามทวิตฯเราน่าจะพอเดาได้ว่าจะเขียนเกี่ยวกับอะไรเนอะ

อาจจะไม่ได้เข้ามาลงฟิคอีกนาน ได้โปรดอย่าทิ้งกันนะคะ รักคนอ่านทุกคน (ช่วยเม้นท์ให้กลจไรท์ฯได้ทั้งในdek-dและทวิตเตอร์นะคะ ขอบคุณทุกคนที่ตามอ่านมาถึงจุดนี้น้า)

                

B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

101 ความคิดเห็น

  1. #84 toki000 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 10:12
    ตายร้าวน้องเจย์ รู้สึกแปลกๆตั้งแต่คำว่ารีบๆโตแล้วค่ะยิ้มกรุ้มกริ่มรอ เลื่อนมาบรรทัดสุดท้ายแทบจุดพลุกรี๊ดดดเจย์อ่อยมาก ยัยตัวดี เขินๆๆๆ
    #84
    0
  2. #41 VeeV_VeeV (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 22:57
    อร๊ายยยยยยยยยย ระเบิดตัวเอง แจนขี้อ่อยจริงๆเลยยยยย กรี๊ดดดดดดด มัคเธอต้องรีบโตนะและจัดการให้แจนเป็นของเธอซะ หึหึหึ
    #41
    0
  3. #28 Never (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 04:56
    มาร์คนายโตยัง รีบๆมานะ แจนรออยู่รักแรงมากคู่นี้
    #28
    0
  4. #25 ธาเธียร์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 23:44
    กรี๊ดดดดดดด make me yours ฮือออออออออออออมีความอ้อยมากเลยยัยหนู ยัยตัวดี แงงงงงงงงงงง
    ยูกำลัง crazy 'cause of him นะมาร์คลี แงงงงงงฝฝฝฝ
    #25
    0
  5. #13 AllJAEN1497 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 22:57
    อีกหน่อยเด๋วน้องมาร์คก็โตเป็นหนุ่มฮอตแล้ว หวังว่าหนุ่มแคนนาดาคงจะไม่หวืดพี่เจย์อีกนะจ๊ะ อิอิ รอจยาแจน มาต่อไวๆน้า ^^
    #13
    0
  6. #8 wuingpcx (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 00:06
    วางระเบิดกันเหรอคะ ฮือ ไม่ไหว เขินตัวจะระเบิด เขินแบบไม่ไหวแล้ว ;---; พิมัคนี่ดูชอบแจนมากๆๆๆ ทั้งอยากดูแล อยากใกล้ชิด แถมชอบจินตนาการแก่แดดอีกค่ะ แล้วก็ยัง crazy about jay hyung อีก พิมัคคงมีความคิดเหมือนเราที่ว่าอยากโตขึ้นเพื่อแจน แงงงง น่ารักมากๆเลย การที่อยากจะทำอะไรให้ใครซักคนนี่มันน่ารักจังเลยเนาะ ;---; ตอนไลฟ์วีแอพเราก็ดู ขำตอนพิมัคถูกเจโน่ตัดหน้าไป เลยได้ไปหาพี่แทยงแทน โฮ๋ลูก ไม่เป้นไรนะพิมัค ยังไงๆ one day jay's gonna be yours แน่นอน ไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครคปด. แจนขี้อ่อยมาก ชอบจัง ชอบความขี้อ่อยเรี่ยราดของน้อง ปกก็หลงเสน่ห์อยู่แล้วก็ยิ่งหลงไปอีก น้องงงงง พราวเสน่ห์ละเกินนนน ชอบตอนคุยกัน ฮือ มันแบบมีความอบอุ่นน่ารัก ปิดท้ายด้วยความอ้อยความฮอตของแจนซะงั้นนนน อะไรจะขนาดนั้นนนนนนนน จะกรี๊ดสลบตั้งแต่บอกพิมัคให้รีบโตละ พอเจอ make me yours เท่านั้นแหละ ฮือ ลาล่ะโลก TT น่ารักมากๆค่ะ เขินเลย เขินจริงจัง สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆค่ะ ;---;
    #8
    0
  7. #6 빤💛 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 21:33
    มัคลี เราทีมนายนะ รีบๆโต ฮือ แค่นี้ยังออร่าความแมนความแฟนเด็กมาเต็มแล้ว แต่อ่านแล้วทั้งขำทั้งสงสาร มาร์คนกจริงค่ะ นกบ่อยๆด้วย555555 โมเม้นโฮเวอร์บอร์ดนี่ชัดเจนมาก มาร์คยืนกะรอแจนแน่ๆ แต่ก็ต้องเสียสละให้เจโน่ไป เพราะโน่สายไวพุ่งตัวไปกอดแจนเรียบร้อย จะกลายเป็นโน่แจนแล้ว เจโน่สอนเนื้อแนบเนื้อเหลือเกิน555555 แจน่ารักดูสนิทดูเป็นที่รักของรุ่นเด็ก รุ่นพี่ก็โอ๋ น่ารักเชียว ฮือ มาร์ควันหลังยูต้องเข้าไปหาแจนให้ไว ยืนหล่ออย่างเดียวไม่ได้คู่แข่งเยอะมาก แต่ถือว่านกแล้วคุ้มอยู่ ถ้าแจนจะอยู่รอคุยด้วยพร้อมกอดพร้อมจุ๊บแก้มแบบนั้น ฮอลลลลลลลลลล #ทีมมาร์ค ก็มาค่ะ มัคลีกินนมค่ะ นอนเยอะๆค่ะ แจนอ่อยเบอร์นี้แล้ว ทำให้พี่เป็นของนาย ..... จริงๆมัคจับพี่เจย์ฟัดเลยก็ได้นะไม่ต้องรอโตแล้ว -////-
    #6
    0
  8. #3 BoJae~Soul (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 18:01
    ตายค่ะตาย ไม่ตายวันนี้จะไปตายวันไหน ฮืออออออออออออ
    "make me yours..." เกร้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด พิเจย์คะ ไม่ทัมดาจริงๆ เจอเสียงพร่าๆเข้าไปนี่แบบ...ฮัลโหลพินุ้งมัค อาร์ยูโอเค๊??? ยังมีชีวิตอยู่มั้ยคะ สมหวังแล้วนะยู หน้าที่ยูจากนี้ต่อไปคือไม่ต้องทำตัวเป็นผู้ใหญ่แล้ว แค่ไปกินนมพอ อีกสองปีหนูต้องอยู่เหนือพี่เขาให้ได้! พี่เอาใจช่วย!!! 555555555555

    อ่านแล้วนึกถึงมม.โฮเวอร์บอร์ดวันนั้นจริงๆเลยค่ะ นกกว่าคิ้วก็มัคลีนี่แหละ พญานกตัวจริงเสียงจริง (ขนาดเมื่อวานพี่เจย์ชวนทำหัวใจให้แฟนนางยังหวืด สองรอบติด จนคนพี่มองแรง โธ่...น่าซงซานเหลือเกิน)

    ฟิคคุณเป็นมัคแจที่ดีกับใจเราตลอดจริงๆค่ะ ชอบบรรยายก้ำๆกึ่งๆจะใสก็ไม่ใส จะว่าเป็นผู้ใหญ่ไปเลยก็ไม่เชิง ดูเซ็กซี่แบบเด็กๆ ซึ่งกร๊าวใจมากสำหรับเรา ความแฟนเด็กที่ดีของมัคลีกระจายเต็มฟิคเลย ฮืออออ สติเราก็กระจายพอกันค่ะ อ่านไปก็หวีดไป ในห้องมีอะไรเอามาทึ้งให้หมด กยี้ดดดดดดดด หวีดมันทุกตัวอักษรจริงๆค่ะ ค่อยๆอ่านช้าๆ กลัวมันจบ 5555555 มีเรื่องในหัวเยอะแยะเลยที่อยากเม้นท์ แต่กลัวมันจะกลายเป็นเรียงความไปซะก่อน ขอบคุณที่เขียนฟิคสนุกๆ งานดีๆให้อ่านเสมอนะคะ

    สุดท้ายนี้เราขอเอาใจช่วยให้พินุ้งมัคโตเร็วๆ แล้วก็ภาวนาให้เจย์หยุดโตสักที คือน้องโตตามหนูไม่ทันแล้วค่ะลูก
    จากใจ#ทีมโดเนทนมให้มัคลี
    #3
    0
  9. #2 ชื่อไหนก็ซ้ำ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 11:02
    บรู้มมมมมมมมมมมมมมมมมม ระเบิดตัวกลางทุ่งข้าวมัคลี! 5555555

    โอยยยย แจนนนนน ขี้อ่อยมากกกกกขั้นสุดชุดใหญ่ไฟกระพริ๊บบบบบบบ ฮืออออออ ประโยคสุดท้ายนี่แบบบบบบ รีบๆโต.... ทำให้พี่เปงของนาย....ใ นี่มันอะไร!!! คือถ้านี่เป็นมลี ก็จะไม่ขอรอให้โตแล้วครับ! จะทำให้แจนเป็นของไอเดี๋ยวนั้นเลย! ท้าทายอำนาจมืดดีนัก ถถถถถถ

    ชอบคาแรกเตอร์แจนแบบนี้จังค่ะ TT ยั่วเย บิชๆ บดๆๆๆๆๆๆ ฮืออออแแอ

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ Y.Y
    #2
    0