(OS/SF) NCT AllJae Bar (JohnJae/MarkJay/TaeJae/etc.)

ตอนที่ 13 : Chuseok 2017 (Pairing???) #แจขี้อ่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 784
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    7 ต.ค. 60





Chuseok Day 2017










                    “…มันเป็นเพลงที่เหมาะกับอากาศช่วงนี้ ผมแนะนำให้ฟังระหว่างเดินทางกลับบ้านในช่วงชูซอกนะครับ สุขสันต์วันชูซอกครับ!”          


                    ทำไมผมจะไม่รู้ว่าใครเป็นคนแนะนำเพลงนี้ให้ ‘แจ-ดี’ ของเราอีกที เพลงสไตล์ R&B แบบที่แจฮยอนชอบแต่งโดยนักร้องสัญชาติเดียวกับ ‘เด็กนั่น’ ทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิดแทบบ้า


                    เหตุผลง่ายๆ เลยครับ     


                    ก่อนที่มาร์คจะลากลับบ้านช่วงวันหยุดยาวของเกาหลีใต้ไม่กี่วัน ผมได้ยินเสียงกีต้าร์บางใสเคียงคู่เสียงทุ้มหวานๆ ของแจฮยอนออกมาจากห้องของแฮชาน…หรือก็คือห้องนอนปัจจุบันของรูมเมทเก่าผม


                    ‘Best Part’ ของ Daniel Caesar


                    ผมเกลียดเพลงนี้จับใจ


                    ทั้งๆ ที่วันนี้เป็นวันดีของพวกเรา…ครบรอบคืนที่ 200 ของรายการวิทยุ NCT Night Night ของผมกับแจฮยอน ทั้งๆ ที่มีของขวัญจากแฟนๆ ส่งมามากมายขนาดนี้ แต่ผมก็ยังไม่สบอารมณ์กับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ


                    ใครหลายคนบอกว่าผมเป็นผู้ชายใจเย็นและใจกว้าง


                    แต่มันก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นเสมอไป โดยเฉพาะเวลาที่แจฮยอนนึกถึงใครมากกว่าผมที่เป็น ‘แฟน’ 


                    “…ทุกทีพวกเขาอยู่ที่นั่น แต่ตอนนี้พวกเขาไม่อยู่ ผมรู้สึกได้ถึงความว่างเปล่าเลยล่ะครับ”


                    นายหมายถึงพวกเมมเบอร์ทุกคนหรือแค่ ‘ใครบางคน’ กันแน่ล่ะ


                    แต่ถึงผมจะสงสัยในข้อนั้น ผมก็อดคิดถึงเสียงเฮฮาของคนอื่นๆ ไม่ได้เหมือนกัน ยิ่งตอนนี้ผมกับแจฮยอนต่างอยู่กันคนละห้องในหอพัก พอกลับจากสถานี เราก็แยกย้ายเข้าห้องของตัวเองจนชิน


                    เพราะฉะนั้น การที่ผมนึกถึงไอ้เพื่อนรักอย่างแทยงก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกใช่ไหม


                    “มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่…ที่อาจไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ดังนั้น ทุกคนรีบๆ กลับมานะ ฉันคิดถึงพวกนาย”


                    ผมพูดออกไปจากใจจริง


                    แม้ในหัวจะเต็มไปด้วยรูปถ่ายฉลองเทศกาลชูซอกของแจฮยอนกับมาร์ค อันที่จริง แจฮยอนไม่ได้ป้อนขนมให้แค่เด็กนั่น แต่ผมกลับไม่ค่อยโกรธแทยงเท่าไหร่ คงเพราะรู้ว่าแทยงแค่เป็นห่วงแจฮยอนตามประสาพี่หวงน้องล่ะมั้ง


                    ไม่เหมือนมาร์คที่ทำหน้าเด๋อด๋าแต่ในใจคิดจะงาบ ‘เจย์ฮยอง’ อยู่ตลอดเวลา


                    ต่อให้นายทำสีหน้ายิ้มแย้มป้อนขนมแทยงด้วยอีกคนก็ไม่ทำให้ฉันไว้ใจนายหรอกนะ มาร์ค ลี


                    แต่รู้อะไรไหม?


                    ถ้าถามว่าผมกังวลเรื่องเด็กนั่นมากแค่ไหน ถ้าบอกว่า ‘มาก’ แปลว่าผมโกหก 


                    เพราะผมรู้ดีว่าเด็กก็คือเด็ก ไม่มีทางที่มาร์คจะสู้ผมได้ เหมือนกับที่แจฮยอนไม่สามารถขาดผมได้


                    ผมมีบอกใช่ไหมครับว่าผม ‘เวฟ’ นิ้วเก่งแค่ไหน


                    คนที่เข้าใจมันดีที่สุดก็คือแจฮยอนของผมนี่แหละ






—Chuseok Day—






                    “คืนนี้มานอนห้องพี่ละกัน”


                    จอห์นนี่ฮยองบอกกับผมอย่างนั้น ขณะเปิดไฟตรงทางเดินเพื่อให้ทั้งเขาและผมพบกับห้องนั่งเล่นที่ไร้ผู้คนในคืนพระจันทร์เต็มดวง…ฟังดูอีโรติคเป็นบ้า ทั้งที่สำหรับผมมันก็เป็นแค่สัญญาณของแท่นประหารที่ผมจะต้องขึ้นไปยืน


                    “วันนี้ผมเหนื่อย ขอผมนอนคนเดียวได้ไหม” 


                    แต่มีหรือที่คนเอาแต่ใจจะฟัง ตัวผมถูกดึงหวือไปตามแรงฉุดกระชากของคนอายุมากกว่า ริมฝีปากหนาของจอห์นนี่ฮยองจาบจ้วงลงมาบดเบียดรุนแรงจนผมรู้สึกแสบร้อน


                    “นายเป็นคนตัดตัวเลือก ‘อาบน้ำก่อน’ ออกเองนะ”


                    เสียงทุ้มแหบข้างหูซ้ายเต็มไปด้วยแรงปรารถนาแบบที่แม้แต่เด็กมอต้นก็คงสัมผัสได้ ผมปล่อยให้อีกฝ่ายถอดเสื้อผ้าออกอย่างว่าง่าย เพราะขืนยิ่งขัดขืน อารมณ์ของคนตรงหน้าก็จะยิ่งรุนแรง


                    ผมรู้ว่าจอห์นนี่ฮยองต้องการผมมาตั้งแต่ตอนจัดรายการวิทยุแล้ว


                    มุกสัปดนที่เรารู้กันเพียงสองคนถูกนำมาออกอากาศ


                    ถ้ามีโอกาสจะเอามาลงอินสตาแกรมงั้นเหรอ…พี่จะใจกล้าไปไหน


                    “นายคิดว่ามาร์คเด็กดีของนายจะเข้าใจสิ่งที่พี่พูดไหม”


                    ปลายนิ้วหนาสาละวนอยู่ที่ขอบกางเกงในผม ก่อนจะลากลงไปตามร่องด้านในที่เริ่มชื้นเพราะเหงื่อและความต้องการของผมเอง


                    “เด็กนั่นบอกจะรอฟังนายก่อนเข้านอนใช่ไหมล่ะ ป่านนี้คงหลับฝันดีไปแล้วมั้ง นายเล่นแนะนำเพลงนั้นให้พวกผู้ฟังนี่นา” 


                    ผมไม่ชอบที่จอห์นนี่ค่อนแคะมาร์คอย่างนั้น แต่ผมก็รู้ดีว่าเขาอดเปรียบเทียบตัวเองกับน้องที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะไม่ได้หรอก


                    และที่สำคัญ ผมชอบที่เขาหึงผม


                    “จอห์น…”


                    “เรียก ‘ยองโฮฮยอง’ สิ เหมือนที่นายหลุดปากเรียกพี่บ่อยๆ ไง”


                    ฟันคมๆ ขบลงที่ไหล่ผมจนขึ้นรอยแดง ผมหวีดสุดเสียงเมื่อนิ้วที่สองของจอห์นนี่ฮยองเคลื่อนไหวเป็น ‘คลื่น’ อยู่ข้างในตัวผม


                    ขาสองข้างเริ่มหมดเรี่ยวแรงจะยืน


                    แต่เขาก็โอบอุ้มช่วงล่างผมไว้อย่างมั่นคง


                    “ย…ยองโฮ…ฮยอง”


                    ผมหงุดหงิดเสียงตัวเองที่บ่งบอกชัดเจนว่าเป็นได้แค่เพียงเบี้ยล่างของคนตรงหน้า สองมือโอบคอแกร่งอีกฝ่ายไว้อย่างต้องการพึ่งพิงทั้งๆ ที่ควรผลักไส ผมปล่อยให้ลิ้นสากลามเลียส่วนอ่อนไหวบนอกอย่างมิอาจปฏิเสธโทษทัณฑ์ที่เขากำลังมอบให้


                    ยิ่งรู้สึกดีกับสัมผัสของจอห์นนี่ฮยองมากเท่าไหร่


                    ผมก็ยิ่งเจ็บปวดหัวใจมากขึ้นเท่านั้น


                    “อยากไปที่เตียงไหม”


                    ผมพยักหน้ารัวๆ จนหน้าผากกระแทกกับบ่าจอห์นนี่ฮยองหลายต่อหลายครั้ง ผมกุมด้านหลังเสื้อของอีกฝ่ายจนยับเมื่อความอึดอัดทางกายภาพเบียดเข้ามาจนถึงทางตัน


                   ผมมองทางเดินที่สั่นไปมาด้านหลังจอห์นนี่ฮยองห่างออกไป…ห่างออกไป ผมได้แต่เกาะเขาที่อุ้มผมไว้แน่นเพราะแรงกระแทกจากด้านล่างทำให้ผมยืนไม่อยู่


                    ก่อนที่ประตูจะถูกปิดลง 


                    แล้วเตียงนอนของจอห์นนี่ฮยองก็กลายเป็นโลกทั้งใบของผมเหมือนครั้งที่เรายังเป็นรูมเมทกัน











Writer’s Talk:
ไม่มีใครรู้ว่าตอนจบซีรี่ส์นี้จะเป็นยังไงแม้แต่ตัวไรท์เตอร์เอง5555 
นี่เพิ่งสังเกตว่ามัคเจย์ตอนก่อนหน้านี้น่าจะเอามาผูกเข้ากับเรื่องนี้ได้ 
ใครอยากให้แก้แล้วเอามารวมกับซีรี่ส์นี้ บอกได้นะคะ
สุขสันต์วันชูซอกอีกครั้งเน้อ ใครชอบ #แจขี้อ่อย โปรดติดแท็คในทวิตฯ 
หรือคอมเม้นท์ด้านล่างทีเน้อ Bye Bye


B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

101 ความคิดเห็น

  1. #97 ชึสึรุ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 01:08
    อื้อหืออออออ เวฟน้งเวฟนิ้ว คิดดีไม่ได่เลยจีงๆ =.,= แจแจคือชอบให้พี่เค้าหึงสินะ ละไงคะ พอเค้าหึงตัวเองก็เจองานหนักแต่ก็ยังชอบให้เค้าหึง ร้ายจริงๆ
    #97
    0
  2. #93 thejohnnysuh (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 09:13
    ได้เวฟกันเป็นอาทิตย์เลยง่ะ หยุดยาวเบอร์นี้ ฮรุกๆๆๆๆๆๆๆ สมงสมอง เรื่องจริงหรือฟิค งงไปหมดแล้วจ้า
    #93
    0
  3. #92 Say FaHzz (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 07:04
    อ...อ่านบนรถเมล์เป็นอะไรที่... ว้ากกกกดดดกกกกกกกกก เขินจะบ้าตาย คีสดีกับสกิลการเวฟนิ้วของนังพิไม่ได้เลยซักนีสสสส โอยยยย ยัยขี้อ่อยชอบให้เค้าหึง
    #92
    0
  4. #91 ₩₩₩💛 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 23:56
    อมกกกกกก .... เวฟนิ้วของพี่จอนนั้น คิดดีไม่ได้อีกต่อไปแล้วค่ะ ;--------; ขี้หึงงง น้องก็ขี้อ่อย ชอบนักหยอดให้พี่เขาหึงอะ
    #91
    0
  5. #90 wuingpcx (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 21:30
    ความหึงของพี่จอนคือโอ๊ย ลุนแลงมากๆเรยข่ะ แจนตั้งใจทำแน่ๆ เหมือนตั้งใจจริงๆนะ เพราะน้องก็ดูชอบที่พี่จอนหึง อีกอย่างคือตอนฟังเอ็นนานาแล้วที่พี่จอนนี่บอกเวฟนิ้วเก่ง ในใจก็คิดชั่วไปแสนแปดเรื่องแล้วอะ ฮือ5555555555
    #90
    0
  6. #89 jaedimples (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 17:49
    ยองโฮฮยองขี้หึงได้เผ็ชชชชชชชมาก
    น้องแจไม่ได้ขี้อ่อย แค่อ้อยให้คนพี่หึงเท่านั้นเองงงง
    #89
    0