(OS/SF) NCT AllJae Bar (JohnJae/MarkJay/TaeJae/etc.)

ตอนที่ 12 : Best Part (MarkJay)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 723
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    6 ต.ค. 60




Best Part (MarkJay)









You don't know babe.
When you hold me and kiss me slowly,
It's the sweetest thing.





                    (นายรู้ไหมว่าช่วงเวลาที่หวานที่สุดในชีวิตฉันคือตอนไหน?)


                    เสียงทุ้มหวานเย้ายวนของคนตรงหน้ากระซิบอยู่ข้างหูผม ผิวขาวสว่างราวกับหิมะที่แคนาดา…บ้านเกิดของผม ส่งกลิ่นหอมสดชื่นแบบที่ใครได้สัมผัสก็เป็นอันสติกระเจิงไม่ต่างกัน


                    (นายไม่เคยรู้ เพราะฉะนั้นนายถึงได้กล้ากอดและจูบฉันง่ายๆ ขนาดนี้ไงล่ะ)


                    เจย์บอกว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ต่อให้ผมกลายเป็นเขาหรือเขากลายเป็นผม ทุกอย่างก็จะยังเหมือนเดิม


                    เพราะเราต่างก็หลงใหลกันและกันขนาดนี้


                    เจย์บอกว่าผมเป็นเหมือนกาแฟที่เขาดื่มทุกเช้า ถึงมันจะขมแต่ก็จำเป็นต้องขอสักแก้วก่อนออกไปทำงาน เป็นแสงอาทิตย์กลางสายฝนเวลาที่เขาเศร้าได้อย่างไม่น่าเชื่อ


                    (มีเด็กคอยดูแลก็ดีอย่างนี้ล่ะเนอะ)


                    คนสวยของผมมักพูดติดตลกอย่างนี้เป็นประจำ ทั้งๆ ที่เราอายุห่างกันแค่สองปี และเขาก็เพิ่งเริ่มทำงานบริษัทมาได้ไม่นานเอง ไม่กี่เดือนก่อน เรายังขี่มอเตอร์ไซค์ไปมหาวิทยาลัยด้วยกันด้วยซ้ำ


                    เจย์เป็นคนขอให้ผมย้ายเข้ามาอยู่ด้วยตอนที่เขาขึ้นปีสี่ เงินเก็บจากงานพิเศษของเราสองคนกลายเป็นค่าเช่าคอนโดมีเนียมหรูใจกลางเมืองที่พวกเราเลือกอยู่นานสองนาน


                    (เสียใจด้วยนะ แต่นายต้องติดแหงกอยู่กับฉันไปเรื่อยๆ อย่างนี้เนี่ยแหละ)


                    ใครว่าล่ะ…ผมไม่มีทางเสียใจหรอก


                    ผมใช้จูบเบาๆ บนหน้าผากแทนความรู้สึกข้างในหัวใจที่เต้นแรง ปากนุ่มนิ่มของอีกฝ่ายที่จงใจพูดกวนประสาทอย่างน่ารักแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเขินอายแสนซื่อใส


                    (No worries…I just wanna see how beautiful you are.)


                    ผมอยากจะเห็นคนสวยของผมทุกวัน…อย่างที่เจย์ก็รู้ว่าในสายตาผมมีแต่เขา


                    เขาที่เหมือนดาวฤกษ์แม้จะอยู่ไกลออกไปแต่ผมก็เดินทางไปหาจนพบ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะอยู่ห่างจากโลกกี่ล้านปีแสงก็ตาม


                    เพราะถ้าชีวิตเป็นหนังเรื่องหนึ่ง…เขาก็คือส่วนที่ดีที่สุดในหนังเรื่องนั้นสำหรับผม




—MarkJay—




                    เวลาผมตื่น 


                    สิ่งแรกที่ผมอยากเห็นก็คือแสงอาทิตย์อ่อนๆ ลอดผ่านมาเข้ามากระทบกับดวงตาสีน้ำตาลแสนสวยของเจย์


                    และถ้าเป็นไปได้ ผมอยากจะรั้งคนตัวขาวไว้ 


                    ลูบไล้ผิวเนียนนุ่มนั่น ก่อนจะปลดเปลื้องบอกเซอร์ตัวบางออกจากบั้นท้ายกลมกลึงของอีกฝ่าย มันอาจทำให้เจย์ต้องไปทำงานสายในบางวันจนถึงขั้นกลับมาดุผมที่บ้าน แต่มันก็ทำให้ผมรู้สึกดีเหลือเกิน


                    เพราะทุกวันที่ผมไปเรียน จดเล็คเชอร์สิ่งที่อาจารย์เน้นย้ำว่าสำคัญนักหนา ปรึกษาเพื่อนเรื่องรายงานของแต่ละวิชา ผมจะรู้สึกเหมือนต้นไม้ที่ขาดน้ำอยู่กลางทะเลทราย ปวดหัวเหมือนคนเสพติดไทลีนอล…


                    ผมกระหายเจย์อยู่ตลอดเวลา


                    ผมอาจเป็นเหมือนแสงที่เจย์ต้องการเวลาฝนตกกระหน่ำ แต่เจย์เป็นทั้งพระอาทิตย์ทั้งพระจันทร์ที่จำเป็นต่อผมเสมอ


                    “ฉันชอบเวลานายนอนหนุนตักฉันจัง เหมือนเลี้ยงลูกสิงโตเลย”


                    เจย์มักชมว่าผมน่ารักอย่างนู้นอย่างนี้ ซึ่งผมก็รู้ตัวดีว่าอีกฝ่ายชอบผมเพราะอะไรบ้าง เหมือนกับที่เจย์รู้ว่าผมชอบเขาที่ตรงไหน


                    เราต่างเป็นดวงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืนของกันและกัน


                    ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร ต่อให้วันหนึ่งเราต้องแยกย้ายกันไปตามทางของตัวเอง เราก็จะตามหากันจนเจอ


                    “มาร์ค”


                    เจย์ชอบลูบผมหนาๆ ของผมเพื่อผ่อนคลายความเครียดที่เผชิญมาในแต่ละวัน คนทำงานแล้วมักมีเรื่องกวนใจไม่หยุดหย่อน และเจย์ก็เพิ่งเข้าสู่โลกใบนั้นอย่างเต็มตัว


                    “นายน่ะเป็นเรื่องที่ดีที่สุดในชีวิตฉันช่วงนี้เลยนะ”


                    ผมอาจดูเหมือนลูกหมาที่เจย์เลี้ยงไว้ แต่ผมก็พอใจที่ได้เป็นคนที่ไม่ว่าเมื่อไหร่เจย์ก็ขาดไปไม่ได้


                    “ถ้างั้นเจย์ก็บอก…” 


                    รักผมให้ฟังหน่อยสิครับ...ผมไม่กล้าพูดต่อจนจบประโยค เพราะผมรู้ว่าเจย์จะลำบากใจ ผมไม่ได้รังเกียจความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียกระหว่างเรา ผมรักทุกวินาทีที่ใช้กับเจย์ และต่อให้ไม่มีคำนั้นคั่นกลาง เจย์ก็ยอมให้ผมผูกมัดเขาไว้ทั้งกายและใจ


                    But if you love me, won't you say something?


                    ผมเป็นสัตว์เลี้ยงของเจย์ที่ไม่มีปลอกคอ ซื่อสัตย์ยิ่งกว่าสุนัขตัวไหนบนโลก


                    แต่ถ้าจะมีสักวันที่เจย์บอกรักผม


                    มันก็คงจะเป็นวันที่ภาพยนตร์เรื่องนี้จบลงอย่างสวยงามเสียที











Writer’s Talk:
ในที่สุด MarkJay ก็มีเพลงชาติกับเค้าบ้าง เพลง Best Part ของ Daniel Caesar (Canadian singer เหมือนมาร์คเลย)
เป็นอีกหนึ่งเพลงที่ Jae-D แนะนำผ่านเอ็นนานาค่ะ เหมือนว่ามาร์คก็ชอบเพลงนี้เหมือนกันเลยจัดมาให้ชิปเปอร์อ่านเนอะ
ป.ล. อย่าลืมให้กลจ.เรือไร้ฝีพายผ่านคอมเม้นท์ของท่านด้านล่าง หรือ #alljae_bar นะคะ^^






B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

101 ความคิดเห็น

  1. #88 ₩₩₩💛 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 00:25
    อ่านมาร์คเจย์แล้วเขินตลอดเลยค่ะ ;//////; เจย์ก็ติดมาร์ค มาร์คก็ติดเจย์ นี่ชอบความหลงพี่ของมาร์คมาก มาร์คให้ความรู้สึกของคนที่เด็กกว่าแต่เป็นฝ่ายดูแลได้ดีมากๆเลย แล้วเพลงนี้ก็เพลงที่ชอบด้วย ดีงามค่า
    #88
    0
  2. #87 wuingpcx (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 21:54
    จริงๆจะบอกว่าที่ชอบมาร์คเจย์มากๆก็เพราะชอบที่พิมัคเด็กกว่าแจนด้วยแหละ บอกไม่ถูก ชอบความที่ว่าแจนสามารถชักจูงพิมัคได้ น้องเลยดูฮ็อตแบบบอกไม่ถูก ;-; ดูเหมือนทั้งสองคนก็ต่างทั้งรักทั้งหลงกันอะ และฟิคก็ดูเซ็กซี่จริงๆ ไม่จาบจ้วงแต่รู้สึกเหมือนอ่านเอ็นซีอยู่ยังไงยังงั้น
    #87
    0