(OS/SF) NCT AllJae Bar (JohnJae/MarkJay/TaeJae/etc.)

ตอนที่ 10 : One Call Away (JohnJae)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 528
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    11 ก.ย. 60

One Call Away (JohnJae)

 

 

 



 

                “มาหาหน่อยได้ไหม”

 

                (“ได้สิครับ”)

 

น้ำเสียงสดใสของเจย์ทำให้ผมยิ้มออกโดยที่ยังไม่ทันได้เห็นหน้าเขาด้วยซ้ำ ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าคนรักที่ดีแทบไม่ต่างอะไรจากเพื่อนที่ดีจนกระทั่งได้พบกับเจย์เมื่อสองเดือนก่อน

 

คงพอเดากันได้สินะครับ

 

แน่นอนว่าตั้งแต่วันที่ผมเจอเขาในบาร์ 69 Colebrooke Row

 

ชีวิตเหี่ยวเฉาของจอห์นนี่ ซอก็เปลี่ยนไป

 

“จอห์นนี่ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”

 

ร่างขาวสว่างใต้คาร์ดิแกนสีครีมทรุดตัวนั่งลงฝั่งตรงข้ามผม แสงเทียนสีส้มขับเน้นผิวนวลเนียนแบบเด็กวัยเลขสองตอนต้นที่อายุห่างจากผมเป็นสิบปีเสียเด่นชัด รอยยิ้มบางเบาที่ไม่เคยจางราวกับเกิดมาเพื่อสร้างความสุขให้กับคนรอบข้างของเจย์กำลังเยียวยาหัวใจที่แสนด้านชาของผม

 

                “คิดถึง”

 

                “อะไรกัน เพิ่งจะเจอกันไม่กี่วันก่อนเองนะครับ จอห์นนี่เด็กกว่าที่ผมคิดเยอะเลยนะเนี่ย”

 

                เจย์พูดยิ้มๆ ระหว่างชี้ไปที่รูป Grilled Ham & Cheese Sandwich ตามด้วยการสั่งฮันนี่เบียร์มาเพิ่มอีกหนึ่งขวด แววตาระยับแสนซุกซนถูกส่งมาทางผม

 

                ครับ...ผมต้องยอมรับว่าแก้มผมเห่อร้อนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว

 

                คงไม่มีอะไรน่าอายไปกว่าตาลุงนักบัญชีที่เขินรอยยิ้มยั่วของเด็กรุ่นหลานแล้วล่ะครับ

 

                “...วันนี้วันเกิดน่ะ”

 

                ดวงตาหวานทรงอัลมอนด์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย คงเพราะเจย์เป็นคนเก็บอาการตกใจเก่ง เด็กตรงหน้าผมแค่จ้องผมนิ่งๆ ก่อนเอื้อมมือมาสัมผัสที่หลังมือของผมอย่างแผ่วเบา ปากอิ่มบ่นเล็กน้อยที่ผมไม่ยอมบอกเขาให้เร็วกว่านี้ แถมยังดุที่ผมดื่มเบียร์เข้าไปเยอะกว่าปกติตั้งแต่หัวค่ำ

               

                “ถ้าจอห์นนี่เหงา บอกผมได้เสมอนะ ผมจะรีบบินมาหาเหมือนพวกฮีโร่ในมาร์เวลไม่ก็ดีซีเลย”

 

“I'm only one call away

I'll be there to save the day

Superman, got nothing on me

I'm only one call away

(แค่โทรกริ๊งเดียว

ผมก็จะมาช่วยคุณทันที

ต่อให้เป็นซูเปอร์แมนก็สู้ผมไม่ได้

แค่เรียกหาผมก็พอ)”

 

              ผมชอบความจริงจังในน้ำเสียงขี้เล่นของเจย์ เขาไม่ถามถึงเพื่อนร่วมงานหรือครอบครัวผมที่อยู่ชิคาโก้ให้ผมรำคาญใจแม้แต่น้อย ตรงข้าม เขากลับบอกว่าวันนี้จะอยู่เป็นเพื่อนผมทั้งคืน และถ้าผมต้องการ เสาร์-อาทิตย์เราจะไปฉลองวันเกิดกันอีกรอบให้เป็นเรื่องเป็นราวที่ไหนก็ได้ที่ผมอยากไปสองต่อสอง

 

มีเจย์ก็เหมือนมีจิตแพทย์ส่วนตัว

 

ความเป็นผู้ใหญ่ของเขาทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายแม้อายุของเราจะต่างกันมาก แต่ถึงอย่างนั้นเด็กตรงหน้าผมก็ยังเป็นเหมือนพระอาทิตย์ยามเช้าที่เยาว์วัยและร่าเริง

 

             “อยู่กับผม จอห์นนี่ไม่จำเป็นต้องฝืนตัวเองหรอกนะครับ”

 

             ผู้ชายวัยสามสิบกว่าที่เพียบพร้อมทั้งหน้าที่การงานและรูปทรัพย์ก็อ่อนแอได้เหมือนกัน

 

             ท่ามกลางอากาศหนาวจัดของเดือนกุมภาพันธ์ในกรุงลอนดอน

 

             ความเหงาสามารถฆ่าคนๆ หนึ่งได้อย่างไม่ยากเย็น

 

             “ไม่อยากให้เธอเห็นฉันในสภาพนี้เลยให้ตายสิ”

 

           ผมเดาว่าเจย์น่าจะเป็นที่รักในหมู่เพื่อนๆ เป็นลูกที่พ่อแม่ชอบเอาไปอวดเพื่อนบ้าน และแน่นอนที่สุด...เป็นหนุ่มสุดฮ็อตที่ไม่ว่าใครก็ต้องการครอบครอง

 

            เขาควรอยู่ท่ามกลางแสงสี เปล่งประกายอยู่บนฟลอร์


            มากกว่าจะมาอยู่เพื่อนคนอย่างผม


            นั่งเงียบๆ จิบเบียร์ไปเรื่อยแก้วแล้วแก้วเล่าอย่างไร้จุดหมาย

 

             ผมอยากให้เขารู้สึกสนุกที่ได้มาเจอผม แต่ผมกลับปล่อยออร่าคนน่าสมเพชออกมาลอยเต็มอากาศซะงั้น

 

             “...เหรอ แต่ผมกลับชอบจอห์นนี่ที่เป็นอย่างนี้นะครับ”

 

             ผมขมวดคิ้วอย่างสงสัยในคำพูดนั่น ผมรู้ว่าเจย์ไม่ได้ตั้งใจล้อเลียนผม แต่ผมเดาไม่ถูกเลยว่าอีกฝ่ายหมายความว่าอย่างไร

 

            “ผมน่ะ...ชอบเวลาที่จอห์นนี่ยิ้มดีใจเวลาได้เจอหน้าผม”

 

ฝ่ามือนุ่มนิ่มสีขาวจัดประคองหน้าผมไปใกล้เจ้าของจนปลายจมูกเราแทบจะชนกัน ขนตางอนเป็นแพสวยหลุบต่ำลงอย่างเย้ายวน กลิ่นหอมของน้ำผึ้งอบอวลเสียแมลงตัวจ้อยอย่างผมแข็งเป็นหิน

 

“...ชอบเวลาที่คุณวิ่งกระหืดกระหอบมาหาผมหลังเลิกงานจนผมที่เซ็ตไว้ซะเท่ยุ่งไปหมด”

 

เจย์ลูบปลายผมสีน้ำตาลของผมเล่น ผมรู้ว่าเขาหมายถึงตอนที่ผมวิ่งลงจากรถแท็กซี่เพื่อไปรับเขาทานมื้อเย็นเมื่อวันก่อน นี่ถ้าเขาไม่พูด ผมคงไม่รู้ว่าตัวเองเหมือนตัวตลกแค่ไหน

 

และคงเพราะผมตีหน้ายุ่งทันทีหลังจากได้ยินอย่างนั้นเข้า

 

เจย์ถึงได้ส่ายศีรษะเบาๆ แล้วกดนิ้วนวดที่ขมับทั้งสองข้างของผมแทน

 

“อย่าคิดมากสิครับ แล้วก็นะ... ผมชอบเวลาจอห์นนี่อ้อนผมบนเตียงทั้งๆ ที่คุณน่าจะเคยคบกับคนที่เป็นผู้ใหญ่แล้วก็เก่งกว่าผมมาตั้งมากมาย จริงๆ บางทีผมก็กลัวจอห์นนี่จะเบื่อผมเหมือนกันนะ”

 

ผมดูไม่ออกว่าเจย์กำลังพูดเอาใจผมหรือเขาหมายความว่าอย่างนั้นจริงๆ เพราะผมคาดไม่ถึงเลยว่าเจย์จะเคยคิดอย่างนั้นกับเขาด้วย

 

คือ...ผมก็พอมั่นใจเรื่องบนเตียงอยู่หรอกนะ

 

แถมการได้สอนอะไรใหม่ๆ คืนกลับให้เด็กหัวไวอย่างเจย์ก็นับเป็นประสบการณ์ที่สนุกไม่เลวเลย

 

“ผมชอบคุณนะ”

 

เสียงทุ้มหวานสะท้อนไปมาราวกับโลกทั้งใบเป็นหุบเขาลึกที่มีเพียงเราสองคนอยู่ในนั้น เจย์เสริมต่อว่าอย่างน้อยๆ เขาก็ยังอยากคบกับผมในลักษณะนี้ต่อไปเรื่อยๆ ขอเพียงแค่เราสองคนยังต้องการกันและกัน ถ้าผมอยากได้ใครสักคนมาอยู่เป็นเพื่อน เขาก็จะเป็น คนๆ นั้นให้กับผม

 

เหมือนกับที่ผมจะไปหาเจย์ทุกครั้งที่เขาเรียกหา

 

 

“We’re only one call away.”

(เราต่างก็อยู่กันใกล้แค่นี้เอง)

 

 

 

(แถมท้าย)

 

“อ้อ! เกือบลืมเลย วันที่ 14 ว่างไหมล่ะครับ”

 

ผมมองเจย์ที่กำลังทานแซนด์วิชชิ้นยักษ์อย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจะกระแอมเบาๆ แล้วเผยยิ้มหยอกล้อเขาเป็นการเอาคืน

 

“ไม่นึกว่าเธอจะมีมุมโรแมนติกแบบเด็กๆ กับเขาด้วย อยากได้อะไรเป็นพิเศษไหมล่ะ ดอกไม้หรือช็อกโกแลต?”

 

“ขอเป็นของขวัญวันเกิดดีกว่าครับ”

 

กลายเป็นผมที่โดนเล่นงานกลับอย่างไม่ทันตั้งตัวอีกแล้ว

 

 

---จอห์นนี่ ซอ ผู้แพ้ทางรอยยิ้มหนวดแมวของซูเปอร์ฮีโร่แห่งความรัก

 

 

 

 

Writer’s Talk:

เป็นอีกเพลงที่ JohnJae แนะนำให้กับผู้ฟังผ่านรายการ Love Game Radio อ่ะเนอะ

ภาคต่อของ Shape of You ค่ะ ลองอ่านตอนก่อนๆ หน้ากันดูเน้อ

เป็นตอนที่เขียนยากเพราะเนื้อเพลงไม่มีอะไรเลย555555

ส่วนใหญ่เวลาแต่งฟิคจากเพลงเราจะinterpretมันออกมาในแบบของตัวเอง

ถ้าเพลงมีสตอรี่มาให้อยู่แล้วก็จะช่วยได้มาก ถ้าไม่มีก็ต้องแถเอาอย่างที่เห็น ถถถถถ

ติชมกันได้ ณ กล่องคอมเม้นท์ด้านล่างหรือ #alljae_bar  

B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

101 ความคิดเห็น

  1. #75 'schdapt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 09:47
    ตู้มมมมมม ระเบิดอีกรอบเด้อออ อย่าว่าแต่จอห์นเขินเลย คนอ่านยังรู้สึกเขินแทนอ่ะ โอ้ยยยยย เจอเด็กแบบนี้เป็นพี่พี่ก็ไปไหนไม่รอดเหมือนกันน้องเอ้ยยยยยยยย
    #75
    0
  2. #73 tsukicima (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 01:42
    ฮือออน้องแจยังคงเป็นเด็กที่เอาใจจอห์นนี่เก่งแบบหาตัวจับยากเหมือนเดิมเลยค่ะ โฮร่วววว ;0; แต่หนูกลับชอบตอนที่น้องแจแอบหน่วงเอง กลัวว่าลุงเขาจะเบื่อหนู โธ่ลูก เอ็นดูหัวใจจังเลยครับ ถ้าหนักกว่านี้เกรงว่าลุงจอห์นจะ head over heels แล้วล่ะ อยากจะแหมให้ถึงลอนดอน! 55555 อารมณ์ตอนนี้เหมือนมานั่งดูทั้งคู่คิดเยอะใส่กันเลย หารู้ไม่ว่าตัวเองน่ะเป็นเหมือน comfort zone ของกันและกันหรอก เด่อ ทำมาเปง!!!

    สั้นจังค่ะ (แอบบ่นงุ้งงิ้ง 55555) อยากเห็นน้องแจอ้อนลุงจอห์นเยอะกว่านี้ ฮรุก -.,- ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณสำหรับภาคต่อค่ะ แง้ /ปาหัวรัวๆๆๆ
    #73
    0
  3. #72 Ztart (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 19:27
    น่ารักกกก ชอบตอนบอกน้องเป็นซุปเปอร์ฮีโร่แห่งความรักอ่ะ
    #72
    0
  4. #71 ₩₩₩💛 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 17:41
    น่ารักมากค่ะ เจย์น่ารักมาก สดใส ดีงามไปหมด เหมือนเด็กคนนี้มาเติมไฟให้หนุ่มออฟฟิศแบบพี่จอห์นซอหลงน้อง เอาจริงน้องก็คงชอบพี่ไม่ต่างกันเลย ไม่งั้นไม่มาวนเวียนอยู่ด้วยตลอดแบบนี้แน่ๆ เขินจอห์นแจที่อายุต่างกันแบบนี้มากเลยค่ะ ชอบมากกกก ;////;
    #71
    0