(OS/SF) NCT AllJae Bar (JohnJae/MarkJay/TaeJae/etc.)

ตอนที่ 1 : Switch Off the Light Please (TaeJae) #แจขี้อ่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,568
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    10 ก.ย. 60

Switch Off the Light Please (TaeJae) 

 

 



(ไม่ได้นะครับ... กล้องกำลังถ่ายอยู่นะ!)

 

ให้ตายเถอะ ผมล่ะโคตรหมั่นเขี้ยวเจ้าเด็กลามกจอมร้ายกาจที่กล้าพูดจาส่อแววทะลึ่งออกทีวีนั่นจริงๆ ไม่รู้ว่าใครสั่งใครสอนเรื่องพรรณนี้ให้ ไม่สิ... เจ้าเด็กหน้ากระต่ายก็ดูจะรู้เรื่องดีพอกัน สงสัยกลับหอไปคงต้องเค้นคอกันสักหน่อยแล้ว

 

ผม ลีแทยง พี่ใหญ่คนรองของยูนิต NCT-U ทำหน้าที่ดูแลความประพฤติของเจ้าพวกตัวป่วนทั้งสี่เป็นหลักเพราะแทอิลฮยองชอบตามใจไอ้ลิงทั้งหลายเสียจนบางครั้งต้องตกเป็นฝ่ายถูกแกล้งเสียเองจนผมละเหี่ยใจ

 

(ฮยองไม่ได้ตามใจนะ เพียงแต่ฮยองไม่ค่อยเข้าใจว่าเด็กๆพูดอะไรกันอ่ะ --- แทอิลฮยองผู้ตามโลกไม่เคยทันและมาพร้อมกับเพลง อาพาโด แควนชันนา ซารังฮากี แตมูเน เสมอ)

 

ตั้งแต่เดบิวต์ในนาม NCT-U พวกผมก็ต้องจัดหอกันใหม่ พี่ๆ อย่างพวกผมต้องรับมักเน่ไลน์ที่ปกติอาศัยอยู่กับครอบครัวมาพักอยู่ด้วยกันเป็นครั้งแรก มาร์คลีนี่ไม่เท่าไหร่ แต่จองแจฮยอนเนี่ยสิ...

 

(แทยงฮยองอ่า ปิดไฟก่อนสิครับ)

 

แล้วมึงจะพูดเสียงอ้อยซะขนาดนั้นทำไมวะ? ผมนี่ตั้งสติแทบไม่ทันตอนที่อีกฝ่ายลูบหลังมือผมเบาๆ แล้วค่อยเอาผ้าห่มปิดหน้า เสียงพูดอู้อี้ที่ลอดออกมาเบาๆจากด้านล่างผ้าห่มผืนโตสีชมพูคงมีแต่ผมเท่านั้นที่ได้ยิน

 

ตอนนั้นผมอดไม่ได้ที่จะตีก้นเจ้าเด็กบ๊องนั่นแรงๆ เป็นการสั่งสอน แต่ที่จริงผมก็รู้ตัวแหละว่า ไอ้คำพูดกับการกระทำที่จงใจกวนประสาทนั่นทำให้ผมเกิดมีอารมณ์ขึ้นมาจนนอนไม่หลับอย่างที่เห็น

 

ช่วยไม่ได้ล่ะนะ... ผมคงต้องไปเข้าห้องน้ำก่อนนอนอีกสักรอบ

 

ผมค่อยๆ ลุกขึ้นออกจากฟูกอย่างแผ่วเบาเพื่อกันไม่ให้ยูตะกับวินวินตื่น สองขาก้าวไปข้างหน้าเปิดประตูที่ทำจากกระดาษบางๆ ตามแบบบ้านฮันนกหรือบ้านโบราณของชาวเกาหลีที่ผมเองก็เพิ่งเคยได้มาพักเป็นครั้งแรก

 

แต่ใครจะไปคาดคิดล่ะว่าจะมีคนมาเข้าห้องน้ำอยู่ก่อนแล้ว...

 

“แทยงฮยอง?”

 

เสียงทุ้มอันแสนคุ้นเคยของแจฮยอนดังขึ้นทันทีที่อีกฝ่ายเห็นหน้าผม สองมือสีขาวกำลังถูไปมาระหว่างน้ำที่ไหลลงจากก๊อก

 

“ทำไมยังไม่นอนอีก? เดี๋ยวถ้าพรุ่งนี้ตื่นไม่ไหว ฉันจะตีนายอีกรอบ”

 

“ก็ผมปวดฉี่ แล้วพี่ก็รู้ว่าผมตื่นเช้าอยู่แล้ว จะบ่นอะไรนักหนาอ่ะ”

 

ดูจากที่พูดไปหาวไปแล้วเด็กนี่น่าจะง่วงอยู่พอสมควร แทนที่ผมจะว่าที่อีกฝ่ายเถียงผมกลับต่อ ผมคิดว่าปล่อยให้แจฮยอนกลับไปนอนดีๆ น่าจะดีกว่า

 

“งั้นก็รีบๆ กลับไปนอน”

 

เด็กยักษ์ตอบอือเบาๆ อย่างงัวเงียก่อนจะเดินเบียดผมจนเนื้อตัวเสียดสีกันเพื่อออกไปยังประตูทางเข้าห้องน้ำแคบๆ กลิ่นหอมแบบสบู่เด็กอันเป็นกลิ่นตัวเอกลักษณ์ของแจฮยอนลอยเข้าจมูกผมราวกับจงใจจะปลุกเร้าอวัยวะช่วงล่างที่ตอนแรกสงบลงไปบ้างแล้วให้ตื่นตัวขึ้นมาใหม่

 

“เดี๋ยว มานี่ก่อน”

 

“ครับ?”

 

แจฮยอนหันกลับมาทางผมอย่างสงสัยแต่ก็ยังเดินกลับมาหาตามที่ผมกวักมือเรียกอย่างว่าง่าย บางทีผมก็ไม่เข้าใจว่าแจฮยอนเป็นเด็กใสซื่อสมหน้าตาหรือเป็นปีศาจน้อยที่คอยล่อลวงให้ผมติดกับกันแน่

 

ตึกๆ

 

ผมเพิ่งสังเกตว่าเสียงฝีเท้าของแจฮยอนนั้นเบามากจนผมแทบไม่ได้ยิน อาจเป็นเพราะเจ้าตัวเรียนเทควันโด้จนได้สายดำมาครองทำให้วิธีการเดินเหินมีความคล่องแคล่วราวกับนินจา ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมตอนแรกผมถึงไม่ได้ยินอีกฝ่ายเดินมาเข้าห้องน้ำแต่แรก

 

“ฮยองเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?”

 

นั่นสินะ... ผมก็ไม่แน่ใจว่าผมเป็นอะไรเหมือนกัน แต่ที่แน่ๆ ผมกำลังหงุดหงิดที่เด็กนี่สูงกว่าผมถึงสามนิ้ว

 

“ย่อตัวลง”

 

ดวงตาใสแป๋วของแจฮยอนบ่งบอกชัดเจนว่าไม่ค่อยเข้าใจคำสั่งเท่าไหร่แต่ก็ทรุดเข่าลงยองๆ ทั้งสองข้างตามที่ผมบอก ใบหน้าที่ผมมักจะชมอยู่บ่อยๆ ว่าหล่อ(พอๆกับผม) เงยขึ้นมามองผมท่ามกลางความมืดที่มีเพียงแสงสลัวๆ จากไฟห้องน้ำเป็นที่พึ่งสุดท้ายพร้อมกับเอียงคอนิดๆ

 

คนอื่นจะว่าไงไม่รู้ แต่แจฮยอนน่ารักสำหรับผมจริงๆ

 

“อ... อื้อ”

 

ผมคว้าคางของเด็กยักษ์ตรงหน้าเข้ามาประชิดก่อนจะสอดลิ้นอุ่นๆเข้าไปปะทะกับกล้ามเนื้อสีชมพูแบบเดียวกันในปากของอีกฝ่าย การโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัวของผมทำให้ผมดันอีกฝ่ายเข้ากับกำแพงทางเดินแคบๆ ได้ง่ายขึ้น แผ่นหลังของแจฮยอนครูดลงไปกับผนังสีครีมจนเกิดเสียงเอี้ยดอ้าดที่เร้าอารมณ์ผมขึ้นไปอีก

 

“ท... แท... ฮ่ะ... อึก”

 

ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากได้ยินว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร ผมแค่ไม่อยากเสียจังหวะลิ้มรสชาติหวานล้ำของเด็กน้อยเท่านั้นเอง ริมฝีปากอิ่มของแจฮยอนถูกผมดูดดุนจนช้ำเป็นสีแดงสดสวย แววตาหวานฉ่ำเพราะอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นหรี่ลงจนแทบปิด สองมือหนาสีขาวที่กำลังสั่นถูกยกขึ้นค้างกลางอากาศราวกับไม่แน่ใจว่าควรจะทำอะไร

 

หึ ไม่คิดจะดันออกสินะ...

 

ผมจู่โจมข้างในโพรงปากอีกฝ่ายอย่างหนักหน่วงเป็นครั้งสุดท้ายไปพร้อมๆกับลูบไล้ท้ายทอยขาวอย่างกรีดกรายจนร่างที่ทรุดอยู่ใต้ผมสะดุ้ง ผมจงใจถ่ายทอดเทคนิคที่ถูกสั่งสมมาเป็นอย่างดีให้กับเจ้าเด็กอยากรู้อยากเห็นเกินวัยเป็นของขวัญก่อนนอน

 

“พอจะบรรลุนิติภาวะก็เอาใหญ่เลยนะ”

 

ผมอดไม่ได้ที่จะสั่งสอนคนอ่อยแรงด้วยน้ำเสียงเชือดเฉือนด้วยความหมั่นไส้ พี่ๆ ทุกคนรู้ถึงความกระตือรือร้นจะเข้าสู่โลกของผู้ใหญ่ของแจฮยอนเป็นอย่างดี เด็กน้อยที่ชอบทำเป็นรู้มากแต่ไร้ประสบการณ์จริงอย่างสิ้นเชิงช่างน่าเอ็นดูจนถึงขั้นที่ทุกคนสร้างสนธิสัญญาห้ามไม่ให้ใครก้าวล้ำเขตก่อนคนอื่น

 

แต่คนอย่างผมหรือจะแคร์...

 

 ในเมื่อเด็กมันอยากนัก ก็ต้องอบรมแบบเบาะๆ สักหน่อย

 

“ท... แทยงฮยอง”

 

เสียงหวานราวกับน้ำผึ้งที่ละลายอยู่ในนมอุ่นแบบที่ไม่เคยหลุดออกจากปากของแจฮยอนยามปกติเรียกชื่อผมเบาๆ ใบหน้าขึ้นสีจนร้อนซบอยู่กับอกผม

 

“ขออีกรอบได้ไหมครับ...”

 

ตุ๊บ!

 

ใช่ครับ นั่นเป็นเสียงสันมือผมกระทบลงที่ศีรษะได้รูปของเด็กยักษ์ที่น่าตีที่สุดในสามโลก

 

“พอเลยรีบๆ ไปนอนเดี๋ยวนี้เลย เจ้าเด็กบ้า”

 

“ง่า...  เดี๋ยวผมจ่ายค่าสอนจูบให้ก็ได้นะ”

 

“จ่ายยังไง?”

 

“ก็พรหมจรรย์ของผมไงครับ ผมอยากให้ฮยองสอนผมให้ครบทุกขั้นตอนอ่ะ”

 

เอาจริงๆนะ ผมไม่ได้คิดไปเองแน่นอนว่ารอยยิ้มของจองแจฮยอนคือรอยยิ้มชั่วร้าย เขี้ยวเล็กๆ ที่มุมปากทั้งสองข้างโผล่ขึ้นมาอย่างเจ้าเล่ห์เสียจนผมกลัวจะเอาเด็กนี่ไม่อยู่

 

แต่อย่างลีแทยงคนแมนน่ะหรือจะปล่อยให้อีกฝ่ายปีนเกลียวง่ายๆ

 

ถ้ากล้าท้ามา ผมก็กล้ารับ

 

“ไว้หลังวันจันทร์ที่สามเดือนห้าก็มาขอลองใหม่ละกัน”

 

แล้วผมจะปิดไฟที่ห้องรอไว้ให้เลย

 

 



 

 

Writer’s Talk:

ย้ายมาคลังซีรี่ย์ #แจขี้อ่อย รวมโมเม้นต์แซ่บๆ ออลแจฮยอน หวังว่าจะชอบกันนะคะ^^

อันนี้แต่งฉลองครบรอบ #900dayswithJAEYONG กับครบ 100 Fav ของ #พี่ตากล้องของน้องแจ สำหรับฝึกเขียนฉาก NC โดยเฉพาะ 

เราไม่เคยแต่งแม้แต่ฉากจูบแบบปากปิดปากจริงจังมาก่อนในชีวิต ตอนนี้(ที่เขียนเมื่อตอนนั้น ประมาณ 4 เดือนที่แล้ว)จึงเป็นเหมือนก้าวในการเขียนนิยายรักของเราเลยค่ะ (ไม่มีตอนนี้ ไม่มี #แจแฝดผดล แน่นอน) 555

อย่าลืมเม้นท์/ทวีตให้กำลังใจไรท์ฯด้วยนะคะ 

B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

101 ความคิดเห็น

  1. #81 toki000 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 18:46
    กรี๊ดดดดด พอกันทั้งคู่ คนพี่รุกเอาๆคนน้องก็ขี้อ่อย จัดการอย่าให้เหลือนะแทยง หมั่นเขี้ยวตั้งแต่ในรายการที่ซุกลงผ้าห่ม เจอฟิคนี้ยิ่งแล้วใหญ่ เขินเด้อออ
    #81
    0
  2. #45 bee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 22:58
    งืออออ น่ารักอ้อนร้ายมากเว่อร์ 55555555 งงไม่รู้จะใช้คำยังไง

    เอามารวม ๆ กันละกัน ชอบอะ ขอบคุณสำหรับ Taejae ดี ๆ ค่ะ

    เราชอบโมเมนต์นี่มากจริง ขอบคุณที่นำมาต่อยอดให้ค่ะ LOL
    #45
    0
  3. #23 ธาเธียร์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 23:32
    โอ้ยยยยยย อ้อยไปมั้ยคะลูกกกกกก
    #23
    0
  4. #12 AllJAEN1497 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 22:52
    น้องแจนแม่หมูสาวขี้อ่อย ชอบอ่ะ ฟินสุดๆ
    #12
    0
  5. #10 VeeV_VeeV (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 11:07
    อ๋าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    ขี้อ่อยจริงๆเลยยยย

    ดีใจจริงๆที่เจอะฟิค taejae หาอ่านยากมากกก T__T

    เป็นกำลังใจให้ไรท์ค่าาาาาา
    #10
    0
  6. #9 VeeV_VeeV (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 11:07
    อ๋าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    ขี้อ่อยจริงๆเลยยยย

    ดีใจจริงๆที่เจอะฟิค taejae หาอ่านยากมากกก T__T

    เป็นกำลังใจให้ไรท์ค่าาาาาา
    #9
    0
  7. #7 Binine_98 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 21:55
    แจแกมันขี้อ่อยยย
    #7
    0
  8. #4 빤💛 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 21:10
    !!!!!!!! ยัยแจนนนนนนนนนนนน ใครสอนให้ขี้อ่อยเบอร์นี้กัน จริงๆในรายการนี้แจนน่าฟัดมากกกกก ไม่แปลกใจเลยทำไมพี่แทยงไปคร่อมไปฟัดน้องขนาดนั้น55555 น่าหมั่นเขี้ยวมาก ตัวขาวๆ แล้วตอนแรกทำเป็นกลัวพี่แทยงมาลงโทษ แล้วพอพี่เค้ามาจริงอ่อยแรงซะงั้น ร้ายนัก รู้ตัวมั้ยว่าการเอาผ้าห่มซุกหน้าทำท่าทางเขินอายพี่เค้าแบบนั้นมันอ้อยมากแจนนน55555 โอยยแล้วอะไรคือการขอให้พี่เค้าสอนจูบ แจนนนนนนน............. ค่าสอนจูบนี้แบบ ใครคุ้มคะ พี่แทยงไง แงงงง
    #4
    0