นักสืบกับสิ่งลึกลับ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21 Views

  • 0 Comments

  • 1 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    0

    Overall
    21

ตอนที่ 1 : Prologue:จุดเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 ก.พ. 62

                               นักสืบกับสิ่งลักลับ

                                    Prologue

                                     จุดเริ่มต้น

จุดเริ่มต้นของทุกสิ่งเริ่มมาจากสมุดแค่เล่มๆเดียวย้อนกลับไปเมื่อ8ชั่วโมงที่แล้ว....

ณ จุดเกิดเหตุ

เกิดคดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่มีความคล้ายคลึงกับคดีของJack the ripperซึ่งเกิดเหตุลอกเลียนแบบแบบนี้มาเมื่อ2วันก่อน สภาพศพดูไม่ได้ คือ เหยื่อจะโดนทำร้ายโดยกรรไกร(ของมีคม)แทงไปที่แขนและขาและก็แทงหัวใจในที่สุดและคนร้ายก็ผ่าท้องของเหยื่อเอาไส้ของเหยื่อออกมาซึ่งเป็นภาพสยดสยองนักส่วนใหญ่จะเจอเหยื่อผู้หญิงมากกว่าผู้ชายด้วยซ้ำ ทางเรายังจับตัวคนร้ายยังไม่ได้ ที่ผ่านมาคือเหยื่อรายที่2 ซึ่งวันต่อไปคงมีเหยื่อรายที่4 แน่นอนว่าวันนี้คือเหยื่อรายที่3 แต่ที่น่าสงสัยคือ [ทำไมถึงมาเกิดคดีที่ญี่ปุ่น?] ซึ่งทุกคนในฮิโรชิม่าต่างหวาดกลัวกันหมดจึงไม่ค่อยมีคนเดินริมถนนซักเท่าไหร่ ผมในฐานะนักสืบหน้าใหม่อายุราวๆ22ปีต้องมาสืบคดีนี้เป็นคดีแรกหลังจากโดนย้ายมาจาก เมืองหลวงโตเกียวได้1สัปดาห์ ผมเคยสืบคดีตั้งแต่เด็กๆเพราะพ่อผมเป็นนักสืบชื่อดัง ส่วนแม่ก็เป็นแม่บ้านแต่ต้องจบชีวิตลงด้วยน้ำมือฆาตกรที่ฆ่าแม่ผมเมื่อ10ปีที่แล้ว ฆาตกรคนนั้นได้กลับมาอาละวาดอีกรอบในปีนี้

ซึ่งฆาตกรคนๆนั้นใจแข็งน่าดูทางเราสันนิฐานไว้ว่าเหยื่อคนต่อไปคือ จุนตะ ฮิโร่ ชายอายุ22 ซึ่งอายุเท่าผม

ซึ่งผมคิดว่า[ฆาตกรจะฆ่าคนที่มีคำว่า jun หรือ June ]ซึ่งเป็นเดือนนี้พอดี เดือนนี้เป็นเดือนแห่งโศกนาฎกรรมครั้งใหญ่ทางญี่ปุ่นพยายามปิดข่าวนี้ให้ได้มากที่สุด

เท่าที่จะทำได้แต่ก็ไม่สามารถยับยั้งได้

"ผมละปวดหัวกับคดีนี้จริงๆ"ผมบ่นออกมา

ในห้องสมุดแห่งหนึ่งที่น้อยคนจะใช้นัก

"ไหนดูซิ.."ผมกำลังหาสมุดเล่มหนึ่งที่ผมต้องทำรายงานเกี่ยวกับคดีนี้ให้ทางกรมตำรวจนครบาลฮิโรชิม่า

ซึ่งผมก็บังเอิญไปพบกับหนังสือที่ผมต้องการพอดี

ผมก็เอาหนังสือนั้นและเดินไปที่โต๊ะว่างและเปิดหนังสือนั้นดู ซักพักผมก็ได้เห็นผีเสื้อตัวหนึ่งกำลังบินมาที่ห้องสมุดและเหมือนว่ามันกำลังพยายามเข้ามาผมจึงเปิดให้มันและมันก็เข้ามา ผมใจกล้าอย่างนึงนะที่แอบปล่อยให้สัตว์เข้าแบบไม่ได้ขออนุญาติแต่ช่างเถอะเพราะผมเป็นคนเดียวที่อยู่ในนี้ส่วนบรรณารักษ์ผู้นั้นเธอไปทำธุระส่วนตัวเลยปล่อยให้ผมอยู่คนเดียวในห้องสมุดอันเงียบเหงาที่มีเเต่ความเงียบและความเย็นจากแอร์2ตัว

"เหอะๆมันจะสบายเกินไปหรือเปล่าก็ไม่รู้สินะ"เขารู้สึกเกรงใจขึ้นมา สักพักผีเสื้อที่เข้าเรืองแสงขึ้นมาและบินวนบนหัวเขาซึ่งห่างกันไม่เกิน40cm(ไม่ชัวเอาไม้บรรทัดมาวัดเองแล้วจะรู้)แล้วมันก็บินมาที่หน้าและบินวนให้เขาตามมันไป

เขาก็ตกใจและไม่เคยเห็นผีเสื้อแบบนี้เเละรีบขยี้ตาเพราะเขาอยู่ในช่วงบ่ายๆที่หลายๆคนง่วงกันและเพลียกันมาก แต่เขาก็คงคิดไปเองว่าผีเสื้อเรืองแสงได้เป็นเรื่องที่ไม่มีจริงแต่กลับมาปรากฎตรงหน้าเขา

เขาจึงค่อยๆลุกและตามผีเสื้อตัวนั้นไปยังห้องลับแห่งหนึ่งและพบกับสมุดลับเล่มหนึ่งพอเขาเข้าไปใกล้สมุดก็มีแสงสีทองเรืองออกมาและแผ่ออกมาครอบงำร่างกายของเขาจนเขารู้สึกเหมือนมีบางอย่างแทรกเข้ามาในร่างกายและเขาก็รู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรงเขาจึงรีบเดินกลับไปที่โต๊ะและฟุบนอนเเละเขาก็สลบไป..

"คุณฟุชิกิ คะ? ได้ยินไหมคะ?"เสียงบรรณารักษ์เขย่าตัวเขาและเรียกสติให้เขาคืนกลับมา

"คุณฟุชิกิ!? อดทนไว้นะครับ!"เสียงตำรวจคนหนึ่งที่เป็นลูกน้องของฟุชิกิเอ่ยด้วยความเป็นห่วงและรอรถพยาบาลมารับตัวเขา

วี้...ว่อ...วี้...ว่อ

ถึงโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง

"อดทนไว้นะคะ!"พยาบาลและหมอรีบไสเตียงผู้ป่วย

ไปยังห้องฉุกเฉินทันที

เขาเริ่มได้สตินิดนึงและหลับไปโดยที่รู้ตัวอยู่






To be continued

Chapter1

พักฟื้นและสิ่งประหลาด(1)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น