AIMNAM : Love or decency รักต่างวัย

ตอนที่ 31 : ตอนที่ 31

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 866
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    25 ก.พ. 64

"การบ้านไม่มีหรอคะน้องเอยทำไมกลับถึงบ้านไม่ยอมขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าส่ะก่อนดีแต่เล่นเกมส์แบบนี้การเรียนไปถึงไหนแล้วคะ"
เอยเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกใจกับการตำหนิของเอมก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างเอาแต่ใจ
"แม่มาดุลูกทำไมคะปกติลูกก็ทำแบบนี้ตลอด"
"เพราะแม่ปล่อยให้น้องเอยทำแบบนี้มาตลอดไงคะหนูเลยไม่เอาไหนแบบนี้"
"แม่หงุดหงิดเรื่องไอ้น้ำแล้วมาลงที่ลูกแบบนี้มันถูกต้องหรอคะ!!"
"รู้ได้ยังไงว่าแม่หงุดหงิดเรื่องน้ำ!!แม่กับน้ำเราจบกันแล้วแม่ไม่ได้เอาอารมณ์ส่วนตัวมาลงที่ลูกหรอกนะคะแต่ที่แม่พูดมันผิดตรงไหนหนูหวงแม่แต่หนูไม่เคยคิดจะแบ่งเบาภาระของแม่เลยแบบนี้มันใช้ได้หรอคะน้องเอย!!"

"ลูกอายุแค่นี้เองนะคะแค่เรียนหนังสือก็เหนื่อยจะแย่แล้วแม่จะให้ลูกเอาเวลาที่ไหนไปทำอย่างอื่น!!"

"น้องเอยกับน้ำอายุเท่ากันไม่ใช่หรอคะทำไมน้ำถึงทั้งทำงานและเรียนหนังสือควบคู่กันไปด้วยได้"

"แม่อย่าเอาลูกไปเปรียบเทียบกับมันนะ!!มันทำให้แม่เจ็บขนาดนั้นทำไมยังพูดถึงมันแต่เรื่องดีอีก!!"

"เพราะน้ำเป็นคนดี!!ส่วนที่ดีในตัวน้ำมันมีมากกว่าส่วนที่ผิดพลาดไงคะน้องเอย!!"

"นี่แม่รักมันจนกลายเป็นคนโง่แบบนี้เลยหรอคะ!!"

"ใช่ค่ะ!!แม่โง่มากที่เลี้ยงดูหนูมาแบบตามใจทุกอย่าง วันนี้หนูถึงได้กล้ายืนเถียงแม่ฉอดๆแบบนี้ไงคะน้องเอย!!ไปทบทวนดูให้ดีนะคะว่าเด็กรุ่นราวคราวเดียวกันกับหนูเค้าทำอะไรได้บ้าง แล้วตัวหนูเองทำอะไรบ้างๆนอกจากทำตามที่ตัวเองต้องการแล้วก็ใช้เงินที่แม่แลกความเหน็ดเหนื่อยหามากับเรื่องไร้สาระทั้งหลายที่หนูคิดว่ามันดีแล้ว"

เอมเอ่ยเสียงทรงอำนาจก่อนจะเดินผ่านเอยขึ้นไปบนห้องนอนด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว

"อะไรนักหนาวะ!!"

เอยสบถพร้อมเขวี้ยงเครื่องเล่นเกมส์ลงพื้นก่อนจะคว้ากุญแจรถขับออกจากบ้านไปอย่างหัวเสีย







"พักสักหน่อยเถอะครับนายน้อย"

พี่เลี้ยงเอ่ยด้วยความเป็นห่วงก่อนจะก้มหน้าหลบสายตาดุดันของน้ำ

"น้ำไม่พักค่ะแล้วก็จะไม่พักง่ายๆ น้ำอยากจัดการหน้าที่ของน้ำให้เสร็จไวๆจะได้ไปจากที่นี่ส่ะที"

"ปรึกษานายท่านเถอะนะครับเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นผมคิดว่านายท่านน่าจะมีทางออกให้กับนายน้อย"

"ทุกปัญหาที่น้ำก่อขึ้นมาน้ำจะจัดการมันด้วยตัวของน้ำเอง"

น้ำเอ่ยตัดบทก่อนจะก้มหน้าก้มตาเคลียเอกสารก่อนจะหยิบกระเป๋ามาเปิดหยิบสมุดรายงานของตัวเองออกมาจัดการด้วยใบหน้าเคร่งเครียด






"กลับมาแล้วหรอคะหนุ่มน้อยของพี่"

หญิงสาวเอ่ยถามก่อนจะลุกออกจากโซฟามาซุกไซร้ซอกคอของน้ำอย่างยั่วยวน น้ำเบ้ปากด้วยความรังเกียจกับสัมผัสของหญิงสาวก่อนจะสบถในลำคอทันทีที่หญิงสาวฟุบหลับคาซอกคอของตัวเองไปเพราะฤทธิยาสลบ

"มาดูกันว่ายาใครจะแรงกว่ากัน น่ารังเกียจ"

น้ำจับไหล่ทั้งสองข้างของหญิงสาวออกห่างจากตัวเองก่อนจะเหวี่ยงร่างกายของเธอใส่โซฟาและเดินเข้ามาชำระร่างกายไร้ซึ่งเยื่อใยใดๆ





หญิงสาวที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในเช้ามืดของอีกวันรีบปรี่มาที่โต๊ะเครื่องแป้งของเธอก่อนจะหยิบขวดน้ำหอมกลิ่นหอมหวานขึ้นมาฉีดไปตามจุดสำคัญในร่างกายและเดินมาขยับตัวขึ้นคร่อมหน้าท้องของน้ำที่นอนหายใจสม่ำเสมออยู่บนเตียง

"หนุ่มน้อยตื่นเถอะนะคะ"

น้ำยกยิ้มมุมปากก่อนจะปล่อยให้หญิงสาวซุกไซร้ซอกคอของตัวเอง

"น้ำไม่อาบกล้าจะฉีดน้ำหอมนะ สกปรก"

หญิงสาวช้อนสายตาขึ้นมองอย่างประหลาดใจก่อนจะถูกน้ำผลักหงายหลังลงจากเตียงไป

"ยาของเธอมันใช้ไม่ได้ผลกับฉันแล้วล่ะ คันมากใช่มั๊ยฉันจะสงเคราะห์ให้เธอเอง"

น้ำยัดเม็ดยาปลุกอารมณ์สวาทใส่ปากของหญิงสาวก่อนจะรินไวน์แดงตามไปอย่างดุดัน

"บิดให้ฟินไปเลยนะ ชอบใช้นักหนิยาพวกนี้น่ะ"

น้ำเอ่ยอย่างเยือกเย็นหลังจากจับหญิงสาวยืนขึ้นและมัดเธอไว้กับเก้าอี้ก่อนจะกระชากชุดนอนตัวบางของเธอจนขาดวิ่น

"เธอใช้วิธีนี้กับฉันก่อนเองนะ"

น้ำหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาขึ้นมากดอัดวิดีโอของหญิงสาวที่มีสภาพเปลือยเปล่านั่งบิดเร้าท่อนขาใส่สิ่งสวยงามของเธออยู่บนเก้าอี้ด้วยความสะใจ

"ช่วยพี่ อื้อ!! ผัวขา พี่ต้องการ อื้อ!!"

อุปกรณ์การมีเซ็กขนาดต่างๆถูกน้ำโยนใส่หน้าตักของหญิงสาวก่อนที่น้ำจะเดินเข้ามาชำระร่างกายและแต่งตัวออกไปทำงานโดยไม่สนใจเสียงกรีดร้องของหญิงสาวแม้แต่น้อย





"สายจากนายน้อยค่ะท่านประธาน"

เอมหันหลังกลับมามองหน้าเลขาสาวก่อนจะรับโทรศัพท์มือถือจากเลขาสาวมาแนบเข้าใบหูของเธอ

"ยุ่งอยู่รึเปล่าคะ"

น้ำเอ่ยถามเสียงนุ่มพร้อมรอฟังการตอบกลับของเอมด้วยความคิดถึง

"กำลังจะประชุมค่ะเธอมีอะไรรึเปล่า"

"น้ำคิดถึงเอม ช่วงนี้เหนื่อยแค่อยากได้ยินเสียงไม่ว่ากันใช่มั๊ยคะ"

"ฉันจะเลิกประชุมประมาน6โมงเย็นถ้าเธออยากคุยก็โทรมาอีกแล้วกัน"

"ขอบคุณนะคะเอม สู้ๆนะคะ"

"ค่ะ เธอด้วยนะสู้ๆ สำหรับทุกเรื่อง"

"น้ำคิดถึงเอมมากนะคะ"

"ค่ะ ฉันวางนะคะต้องเข้าประชุมแล้ว"

"ค่ะคนดี"

น้ำยกยิ้มกว้างก่อนจะรีบเคลียงานให้ทันเวลาที่เอมบอกกล่าวเอาไว้ เอมส่งโทรศัพท์มือถือคืนให้เลขาสาวก่อนจะหันหลังเดินอมยิ้มเข้ามาในห้องประชุม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

389 ความคิดเห็น

  1. #256 kobka2522 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2564 / 01:56
    โดนเอาคืนเป็นงัยล่ะ สมน้ำหน้า
    #256
    0
  2. #179 Maytira_B22 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:54
    คิดถึงกันแหละดูออก
    #179
    0
  3. #178 ละมุน (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:11

    สะใจโว้ยยยอิหน้าด้านสมควรแล้วต้องเจอแบบนี้5555 นายน้อยเฉียบมากกก

    #178
    0
  4. #177 deeday1504 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 18:44

    ขาดใจตายไปแล้วมั้ง555555555

    #177
    0
  5. #176 meprt (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:23
    หาคนที่เก่งและดีแบบเอมไม่ได้แล้วววส
    #176
    0
  6. #175 Amornrat_conan (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:12
    โดนแค่นี้มันยังน้อยไป ต้องจัดคืนให้หนักๆเลยนะ เอมกำลังลองใจน้ำอยู่ใช่มั้ยอ่ะ ยิ้มแบบมีเลศนัย
    #175
    0
  7. #174 maam16 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:04
    นายน้อยเอาคืนแล้ว
    #174
    0
  8. #173 pp_zamonji (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:02
    เอาคืนได้เจ็บแสบสมกับที่เป็นนายน้อย นึกว่าจะดีแตกซะแล้วว
    #173
    0