AIMNAM : Love or decency รักต่างวัย

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,034
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    19 ก.พ. 64

"แม่ไปไหนมาหรอคะทำไมวันนี้ไม่ไปรับลูกที่โรงเรียน"

เอมยกยิ้มตอบคำถามของเอยก่อนจะนั่งลงเคียงข้างลูกสาวที่นั่งเหยียดยาวเล่นเกมส์อยู่ที่โซฟาตัวหรู

"แม่มีธุระน่ะค่ะ"

"แม่รู้เรื่องไอ้น้ำแล้วใช่มั๊ย"

"เรื่องอะไรหรอคะถ้าเป็นเรื่องที่น้ำย้ายไปอยู่ต่างประเทศแม่รู้แล้วล่ะค่ะแล้วแม่ก็ไปส่งน้ำมาด้วย"

"ทำไมอะแม่รักมันมากเลยหรอ!!"

เอยเอ่ยถามพร้อมลุกขึ้นยืนจ้องหน้าเอมอย่างเอาเรื่อง

"น้ำเป็นผัวของแม่นะคะน้องเอย แม่เสียตัวให้เค้าแล้วจะไม่ให้แม่รักเค้าได้ยังไง"

เอมที่ลุกขึ้นยืนเอ่ยออกมาอย่างใจเย็นก่อนจะส่ายหน้าเล็กน้อยที่เอยเขวี้ยงหมอนอิงลงพื้น

"ลูกไม่ยอม!!มันไม่มีสิทธิมาแทนที่พ่อนะคะ!!"

"แม่ไม่ได้มีน้ำมาแทนที่ใครนะคะน้องเอย แม่รักพ่อของลูกเสมอแต่ถ้าลูกเปิดใจสักนิดลูกก็จะเข้าใจว่าแม่ไม่ได้ทำอะไรผิด พ่อของลูกเสียไปนานแล้วแล้วก่อนที่พ่อของลูกจะเสียลูกก็รู้หนิคะว่าพ่อทำให้แม่เจ็บปวดเพราะพ่อแอบมีผู้หญิงคนอื่นแล้วแม่ผิดตรงไหนที่อยากจะมีความสุขกับคนที่แม่รักบ้าง"

"ทำไมต้องเป็นมัน!!"

"คนอื่นที่เข้ามาแม่ไม่เคยเปิดใจให้ใครเพราะว่าแม่ไม่ได้รักเค้าไงคะน้องเอย แม่รักน้ำ แม่ยอมเป็นของน้ำเพราะว่าแม่เลือกแล้วก็มั่นใจแล้วว่าน้ำจะไม่มีทางทำให้แม่เสียใจ"

"แม่แน่ใจได้ยังไงมันเจ้าชู้จะตายแล้วนี่ห่างกันขนาดนี้มันอาจจะไปยุ่งกับคนอื่นก็ได้!!"

"นั่นมันก็เป็นเรื่องของอนาคตนะคะน้องเอย การที่แม่ยอมให้น้ำไปอยู่ไกลเพราะแม่อยากจะให้น้องเอยใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าน้ำรักและจริงจังกับแม่ขนาดไหน แม่ยอมน้องเอยได้ทุกเรื่องเลยนะคะแต่ต้องไม่ใช่กับเรื่องนี้ แม่รักน้ำและแม่ก็จะรักน้ำจนกว่าน้ำจะหมดรักแม่ ถ้าหนูไม่เปิดใจแม่ก็จะไม่บังคับแต่หนูก็ไม่มีสิทธิมาบังคับจิตใจและความรู้สึกของแม่เหมือนกัน ถ้าจะเกลียดแม่อีกคนเพียงเพราะแม่อยากจะมีความสุขกับคนที่รักแม่ก็ตามใจหนูเลยนะคะน้องเอยแม่ยังยืนยันคำเดิมว่าแม่จะรักและรอวันที่ได้กลับมาอยู่กับคนที่แม่รักอีกครั้ง หนูมีความสุขได้แม่ก็อยากมีความสุขบ้าง ถ้ารักแม่กับน้ำจริงๆสิ่งที่หนูควรทำคือการเปิดใจและปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ไม่ใช่ทำตัวเห็นแต่ตัวเองไม่เปิดใจรับฟังความรู้สึกของคนอื่นแบบนี้นะคะน้องเอย"

เอยยืนอ้าปากค้างกับการถูกขัดใจจากแม่เป็นครั้งแรกก่อนจะมองแววตาเศร้าหมองของแม่อย่างเอาแต่ใจ






"น้ำถึงแล้วค่ะนายพ่อ ก็ดีค่ะไม่ได้คับแคบอะไร ไม่ต้องส่งใครมาตามดูแลน้ำหรอกนะคะน้ำโตแล้วดูแลตัวเองได้ สวัสดีค่ะนายพ่อ"

น้ำที่สวมใส่เสื้อคอเต่าสีทึบหลังจากถอดเสื้อโค้ชราคาแพงสีทึบออกกดวางสายตัดบทสนทนาของแด็ดก่อนที่เขาจะเดินมาหยุดยืนหิมะสีขาวเหมือนปุยนุ่นล่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยเรื่องราวมากมายภายในหัวของเขานิ่งงัน

"รถพร้อมแล้วนะครับนายน้อย"

พี่เลี้ยงหนุ่มเดินตามเข้ามาบอกกล่าวเจ้านายของเขาที่ยืนหันหลังให้อยู่ในหลายชั่วโมงถัดมา

"ไปกันเลยค่ะน้ำพร้อมแล้ว"

น้ำหันกลับมาเอ่ยตอบพร้อมหยิบเสื้อสูทขึ้นมาสวมใส่

"นายน้อยจะไม่พักผ่อนก่อนหน่อยหรอครับพึ่งบินมาถึงเอง"

"ไม่ล่ะค่ะน้ำอยากจัดการอะไรให้เรียบร้อยก่อนมหาวิทยาลัยเปิด"

"เชิญครับ"

น้ำยกยิ้มมุมปากตอบก่อนจะสวมแว่นกันแดดราคาแพงและเดินนำพี่เลี้ยงหนุ่มออกจากห้องพักด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง




"your welcome."

น้ำโค้งศรีษะตอบรับคำทักทายของบริกรหนุ่มที่นำขบวนมาต้อนรับเขาในฐานะทายาทของตระกูลธุรกิจมากมายด้วยความสุขุมก่อนที่เขาจะถอดแว่นกันแดดออกไล่สายตามองโรงแรมหรูระดับห้าดาวหนึ่งในธุรกิจของครอบครัวด้วยสายตาเรียบเฉย

"Invite inside."

น้ำพยักหน้ารับด้วยความสุขุมก่อนจะเดินผ่านพนักงานที่โค้งศรีษะให้เขาตลอดทางขึ้นมาที่ห้องทำงานของเขา

"Thank."

น้ำเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งก่อนจะรับแก้วเครื่องดื่มคลายความเย็นในร่างกายมาจิบและเริ่มเปิดแฟ้มเอกสารศึกษางานที่เขาต้องรับผิดชอบตลอดระยะเวลาที่ศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่นี่ด้วยความมุ่งมั่น





"เอมคิดถึงน้ำนะคะ"

เอมพร่ำบอกกับหมอนหนุนที่น้ำเคยหนุนนอนเคียงข้างเธอหลังจากการทำงานที่ยาวนานตลอดทั้งวันจบลงและเปิดอ่านข้อความที่น้ำส่งทิ้งไว้เรียบร้อย

"นานแค่ไหนเอมก็จะรอนะคะคนดีของเอม"

เอมกดส่งข้อความเสียงตอบข้อความของน้ำทั้งน้ำตาก่อนจะลุกออกจากเตียงมาชำระร่างกายที่เหน็ดเหนื่อยของเธอในห้องน้ำอย่างผ่อนคลาย





"กรุณายืนห่างฉันด้วยนะคะฉันมีเจ้าของแล้ว"

น้ำหันมาเอ่ยบอกนักธุรกิจสาวสวยที่นายพ่อส่งมาให้สอนงานให้กับเขาก่อนจะขยับถอยห่างพอมีระยะ

"ฉันขอโทษนะคะหลังจากนี้ฉันจะไม่เข้าใกล้นายน้อยเกินความจำเป็น"

หญิงสาวที่ถูกชะตากับน้ำตั้งแต่แรกเห็นเอ่ยขอโทษอย่างจริงใจก่อนจะเริ่มพาน้ำเยี่ยมชมแผนกสำคัญต่างๆภายในโรงแรมอย่างมืออาชีพ




"วันหลังอย่าถูกเนื้อต้องตัวฉันอีกนะคะพอดีว่าฉันมีเจ้าของทั้งร่างกายและหัวใจอยู่แล้ว"

เอมเอ่ยขัดฝ่ามือของนักธุรกิจหนุ่มที่กำลังจะแตะแผ่นหลังของเธออีกครั้งก่อนจะหันหลังเดินเชิดหน้านำนักธุรกิจคนนั้นเข้ามาในห้องประชุมด้วยมาดนางพญา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

389 ความคิดเห็น

  1. #251 kobka2522 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มีนาคม 2564 / 01:33
    หวังว่าเอยจะคิดได้นะ
    #251
    0
  2. #141 Preeya (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2564 / 05:59

    เรื่องเดียวที่แม่เอมให้ไม่ได้

    #141
    0
  3. #140 maam16 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:56
    ระยะทางไม่เป็นปัญหากับความรักเนอะ
    #140
    0
  4. #139 Amornrat_conan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:41
    แม่พูดขนาดนี้แล้ว เอยจะเข้าใจและรู้สึกมั้ยนะว่าควรเปิดใจ และให้แม่มีความสุขกับคนที่รักบ้าง ไม่ใช่ต้องตามใจแต่ตัวเองฝ่ายเดียว
    #139
    0
  5. #138 deeday1504 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:38

    อย่าขัดขวางความสุขของแม่เลยนะ

    #138
    0
  6. #137 iambbaif (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:34
    ชอบความเด็ดขาดของทั้งคู่จัง เอาใจช่วยนะ
    #137
    0
  7. #136 meprt (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:59
    รีบเปิดใจนะเอย น้ำรักเอมจริงๆ
    #136
    0
  8. #135 ละมุน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:52

    ชัดเลยว่าน้ำจริงใจกับแม่ตัวเองขนาดไหนอะเอย

    #135
    0
  9. #134 xd779c (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:40
    เนี่ยย นายน้อยน่ารักขนาดนี้ ยอมรับความจริงเถอะน้องเอย ว่าเขารักกัน
    #134
    0