AIMNAM :It's okay คืน(แห่ง)รัก

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    9 ส.ค. 63

เอมเคาะประตูห้องน้ำเป็นสิบครั้งแต่ไม่ได้รับการตอบกลับทำให้เอมต้องกลับมาที่ห้องตัวเองเพื่อเปิดประตูเชื่อมไปหาน้ำด้วยความโมโหก่อนที่ความโมโหจะหายไปทันทีที่เห็นเนื้อตัวของน้ำแดงเพราะพิษไข้
"ตัวร้อนขนาดนี้จะช็อคมั๊ยเนี้ย นมคะตามคนรถมาหาเอมบนห้องน้ำหน่อยค่ะ"
เอมสัมผัวตัวน้ำและกดโทรหานมก่อนจะเดินตามชายชุดดำที่อุ้มน้ำลงไปที่รถ





"แผลที่เท้าคนไข้อักเสบมากแล้วก็ติดเชื้อหมอคว้านเนื้อส่วนที่เน่าออกแล้วก็ทำแผลแล้วครับ"
"ถ้าฟื้นแล้วตรวจร่างกายเค้าทุกอย่างเลยนะถ้าดื้อบอกว่าฉันสั่ง"
"ครับคุณเอม"
"เดี๋ยวฉันมาฝากจัดพยาบาลดูแลเค้าด้วย"
เอมพูดและเดินออกไปที่รถขับไปที่ตลาดเพื่อจัดการความเรียบร้อยเหมือนทุกวัน






"สวัสดีค่ะคุณน้า"

เอมรีบเคลียร้านให้เรียนเรียบและกลับมาดูน้ำที่ยังคงหลับสนิทก่อนจะเข้ามาหาแม่ของน้ำที่รู้สึกตัวตื่นสักพัก

"สวัสดีค่ะคุณ"

แม่ของน้ำยกมือไหว้และมองหน้าเอมด้วยความสงสัย

"ไม่ต้องไหว้ค่ะคุณน้า หนูชื่อเอมนะคะต่อไปนี้คุณน้ากับลูกสาวจะอยู่ในความดูแลของหนู คุณน้าไม่ต้องกังวลนะคะหนูหวังดีอยากให้ลูกสาวคุณน้าเติบโตอย่างมีอนาคต"

รอยยิ้มที่จริงใจของเอมทำให้แม่ของน้ำยกยิ้มและเอื้อมมือไปจับมือเอม

"ขอบคุณนะคะคุณ"

"เรียกเอมก็พอค่ะคุณน้า"

"ค่ะหนูเอม"

"คุณน้าพอจะจำปีเกิดของน้ำได้รึป่าวคะพอดีหนูจะดำเนินการเรื่องเรียนให้แต่น้ำบอกว่าไม่มีบัตรอะไรเลย"

"ลูกน้ำอายุ20ปีค่ะแต่น้าไม่ได้แจ้งเกิดให้เค้าตอนนั้นน้าทำแต่งานแล้วก็ไม่มีปัจจัยดำเนินการย้อนหลังให้ลูก"

"เอมเข้าใจแล้วค่ะ คุณน้ามีอาการอะไรบอกคุณหมอเลยนะคะเอมขอตัวไปคุยกับทนายก่อนตอนเย็นเอมจะซื้อของมาฝากนะคะคุณน้า"

"ขอบคุณค่ะหนูเอม ลูกน้ำอยู่ไหนล่ะคะแกเป็นเด็กซื่อๆไม่ค่อยทันคนถ้าทำอะไรให้หนูหงุดหงิดสั่งสอนแกได้เลยนะ"

"น้ำไม่สบายค่ะตอนนี้นอนอยู่ห้องข้างๆแต่ปลอดภัยแล้วนะคะส่วนเรื่องนิสัยใจคอก็ขนาดนั้นหรอกค่ะพื้นฐานมีมารยาทที่สำคัญหัวไวไม่เบาเลย"

"ลูกน้ำเคยเข้าเรียนชั้นประถมนะคุณครูแถวบ้านสงสารเลยให้เรียนด้วย"

"เอมขอชื่อจริงน้องได้มั๊ยคะมีรึป่าว"

"มีค่ะเดี๋ยวน้าจดให้ชื่อยาวหน่อย"

เอมส่งปากกากับกระดาษให้แม่ของน้ำเขียนก่อนจะออกจากโรงพยาบาลติดต่อพี่ชายแท้ๆที่เป็นทนายความและคอยโทรเช็คอาการน้ำจากน้องชายที่เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลเกือบทุกชั่วโมง





"ขอบคุณมากนะคะพี่อิฐ"

เอมกล่าวขอบคุณและมือไหว้พี่ชาย"

"เล็กน้อย ว่างๆพาไปเจอพ่อแม่หน่อยนะท่านอยากเจอ"

"ไว้พี่ไนซ์ปิดเทอมเอมจะพากลับไปที่สวนนะคะ"

"จ่ะหนูได้เรื่องยังไงพี่โทรบอกนะ"

"เอมกลับก่อนนะคะจะได้เวลาน้องไนซ์เลิกเรียนแล้ว"

"ดูแลตัวเองนะมีอะไรโทรหาพี่"

"ค่ะพี่อิฐ รักพี่นะคะ"

"รักหนูเหมือนกัน"

เอมกอดลาพี่ชายและขับรถออกมารับน้องไนซ์กลับจากโรงเรียนก่อนจะแวะซื้ออาหารกลับมาที่โรงพยาบาล

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

280 ความคิดเห็น

  1. #77 kobka2522 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 01:47
    เจ้เอมจิตใจดีงาม
    #77
    0
  2. #60 deeday1504 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 02:19

    เจ๊ใจดีีสุดๆๆ

    #60
    0
  3. #55 KoyKoy22 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 15:22
    เอมใจดีจัง
    #55
    0
  4. #54 maam16 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 14:27
    นางฟ้าจริง
    #54
    0
  5. #53 babyaif (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 14:04

    ตัวแสบ ไม่ทำอะไรมา มำไมไม่สบายหนักเลย หื้มมม
    #53
    0
  6. #52 Super_Super (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 13:23
    จิตใจดีมากกกเอม
    #52
    0