10วิธีจีบเด็ก

ตอนที่ 4 : จีบเด็กครั้งที่3 –ทำกับข้าวให้เด็กกิน-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 ก.พ. 60

 
พิชญ์แพร

-ทำกับข้าวให้เด็กกิน-

ฉันมาที่ร้านแต่เช้าเพื่อจะทำกับข้าวให้ว่าที่สามีของฉัน...หรอ  แต่ก็นะฉันว่าบางที่เพลย์อาจจะไม่มากินจริงๆก็ได้ แบบหยอดให้อยากแล้วจากไปอะไรแบบเนี่ย ก็ดูหน้าหล่อๆของเขาดิ ดูก็รู้ว่าแบดว่าเสือซุ่มอ่ะ เขาอาจจะหยอดสาวๆทุกคนที่เจอก็ได้ เหมือนเก็บพ้อยท์อะไรแบบเนี่ย คิดเผื่อไว้ก่อนเวลาเป็นจริงๆฉันจะได้ไม่เจ็บมาก

“ทำไมวันนี้มาเช้าจังเลยอ่ะ” ฟางที่เดินมาเก็บของที่หลังร้านถามฉันด้วยใบหน้างัวเงียเหมือนเมื่อคืนจะนอนไม่พอ

“ไม่บอก แล้วนี่เมื่อคืนไม่ได้นอนรึไงสภาพถึงได้เหมือนซอมบี้ขาดสารอาหารแบบนี้”

“ปากร้ายยยย” ยัยฟางเบะปากนิดๆก่อนที่จะกลับมาหัวเราะ

“พอดีเมื่อคืนฟางต้องช่วยแม่ทำงานอ่ะดิ ไม่อยากให้เขาทำงานหนักแถมวันนี้มีเรียนเช้าเลยแทบไม่ได้นอนเลย”

“อ่าวหรอ แล้วนี่มีเรียนกี่โมง ถ้ายังไม่ถึงเวลาเรียนเนี่ยไปนอนหลังร้านก่อนก็ได้ พี่ไม่หักเงินเดือนหรอก เพราะพี่สวยและใจดีมาก”

“....” ฟางเงียบไปเหมือนจะใช้เวลาคิด ฉันก็เลยชิงตัดบทไปก่อนว่า

“ไปเหอะ เช้าขนาดเนี่ยยังไม่มีลูกค้าหรอก ถ้ามีแล้วพี่จะไปปลุกโอเค๊” ฉันชูมือทำท่าโอเคก่อนจะยิ้มๆให้ฟาง

“ไปนอนสิโว้ยยย” และเมื่อฟางยังคงเงียบเหมือนเกรงใจ ฉันก็เลยชี้นิ้วสั่งแล้วก็ผลักยัยฟางไปที่หลังร้านทันที

และแล้วยัยฟางก็เดินอาดๆ หอบร่างซอมบี้ขาดสารอาหารของนางไปนอนได้สักที

 

สำหรับทริคจีบเด็กในวันนี้ก็คือ การเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์ปลายจวัก มีความแม่บ้านแม่เรือนประหนึ่งสาวชาววัง....วารี

แล้วก็ถึงเวลาของฉันที่ต้องมานั่งคิดยืนคิดตีนลังกาคิดว่าจะทำอะไรให้ว่าที่สามีของฉันทานดี แต่เขาบอกว่าเขากินอะไรก็ได้ใช่ไหม งั้นฉันว่าฉันจะทำผัดมาม่าละกัน อาหารเช้าเป็นสิ่งสำคัญและฉันก็อยากทำอันนี้ด้วย ใครจำไม???  เดี๋ยวๆแล้วฉันจะขึ้นเพื่อ???

หลังจากที่ฉันยืนเพ้อเจ้อ ก็ได้ฤกธิ์ทำอาหารสักที.....

และเมื่อฉันทำอาหารเสร็จ ฉันก็ได้ยกอาหารที่น่าตานากินที่สุดในโลกและเดินไปหน้าร้าน แต่ทว่าเมื่อฉันกำลังยกอาหารไปหน้าร้านฉันก็เจอเพลย์นอนฟุบหน้าอยู่ที่โต๊ะประจำที่เขามานั่งบ่อยๆ  และภาพนั้นมันทำให้ฉันยิ้มออกมาแบบไม่รู้ตัว ทำไมเขาถึงได้น่ารักขนาดนี้นะ ไม่ได้การละแพรแกต้องเก็บภาพนี้ไว้เป็นหลักฐาน ถ่ายรูปสิค่ะรออะไรงานดิสแพทต้องมา

ฉันลงไปนั่งเก้าอี้ตรงข้ามกับเพลย์ แล้วก็เตรียมอาวุธพร้อมจะฆ่าเขาแล้ว....ไม่ใช่ ยกกล้องเตรียมให้ต่างหากโว้ยยย

แช๊ะๆ .....อ่าวอิ๊บอ้ายลืมปิดเสียง เข้ๆๆๆๆตายแน่ๆเก็บโทรศัพท์ตีเนียนไปก่อนละกัน โถ่เอ้ยทำไมฉันเด๋อแบบนี้นะ ฉันเป็นคนที่เด๋อมากๆอ่ะ เด๋อตั้งแต่เรื่องเล็กๆจนไปถึงเรื่องใหญ่มากๆ แบบมีอยู่วันนึงฉันต้องนั่งแท๊กซี่มาที่ร้านแล้วตอนจะลงอ่ะฉันดันนึกถึงก๋วยเตี๋ยว ละพอคนขับถามว่าลงตรงไหนครับ ฉันดันตอบไปว่าก๋วยเตี๋ยวเส้นหมี่ค่ะ......  แบบเนี่ยมันเป็นอะไรที่แบบ...พอๆนอกเรื่องไปไกลละ

“หืมม” กรี๊ดดดด เพลย์ตื่นแล้ว แต่สภาพยังดูงงๆดูงัวเงียอยู่

“แอบถ่ายเพลย์หรอ” ตายแหละทำไงดีว่า โกหกไปอ่ะกันๆ

“ห่ะ อะไรป่าว”

J” ยิ้ม ยิ้มอารายยย นี่ว่าเนียนสุดๆละนะ เนียนกว่ารองพื้นที่ฉันทาหน้ามาวันนี้อี๊กก

“ยิ้มไร อ่ะนี่ผัดมาม่าแพรทำมาให้” ฉันตัดบทละก็เลื่อนผัดมาม่าส่งไปให้

“น่ากินจังเลยย”

“เหมือนคนทำไหม” ไงละเจอมุกนี้ของแพรไปหน่อย เขิลดิเขิลฮ่าๆๆ

“ฮ่าๆ ป้อนเพลย์หน่อยสิ” ห..ห่ะป้อนหรอ ถึงแม้ว่าฉันจะเคยป้อนเขาไปแล้วก็เถอะ แต่พอเค้ามาขอเองแบบนี้ มันก็รู้สึกแปลกๆเหมือนกันนะ

“เยอะจริงๆ”

“นะ”

“....”

“นะครับ ป้อนเพลย์หน่อยนะ” เพลย์ใช้สายตาอ้อนๆที่ดูเจ้าชู้แถมกรุ้มกริ่มของเขามองฉัน เขาดูมีความตะมุตะมิที่ซ่อนความร้ายเอาไว้ในตัว

“อ..อืมๆ” ฉันตักผัดมาม่าให้พอดีคำแล้วก็ยื่นไปตรงหน้าของเพลย์ นี่พยายามบังคับมือให้ไม่สั่นแบบสุดๆแล้วนะ แต่ใจนี่มันใส่จนหัวจะระเบิดอยู่แล้ววว

“อร่อย....แต่พอแพรป้อนแล้วอร่อยกว่าเดิมเลย” ระเบิดตู้มกลายเป็นโกโก้ครัชชชช ตายแน่ เจอเพลย์แอคแทคแบบนี้ฉันตายแน่ๆ ด้วยหน้าตาที่หล่อแบบวัวตายควายล้มบวกกับนิสัยขี้อ้อนหยอดๆของเพลย์ ทำให้ฉันเขินจนตัวจะระเบิดตายอยู่แล้ว

“เว่อจริงๆ ฮ่า” ฉันพยายามเก็บอาการเขินของฉัน ให้ดูเหมือนกับว่าเป็นคนโปรเรื่องแบบนี้ แบบฉันเจอมานัดต่อนัดแล้วไอหนู

“แล้วนี่ง่วงหรอ เห็นเมื่อกี้นอนอ่ะ”

“อือ วันนี้มีเรียนสายๆ”

“....”

“แต่ว่าอยากมากินอาหารเช้าที่แพรทำ” ห..ห่ะ

“ก็เลยมา” ......ชินจะ!!! (ทำหน้าตกใจแบบนางเอกเกาหลี)

นี่แสดงว่าเพลย์ยอมมาแต่เช้าเพื่อมากินอาหารที่ฉันทำนี่นะ โถสามีของฉันน ทำไมน่ารักแบบนี้หื้มมมม

“แพรทำให้เพลย์ลำบากป่าวเนี่ย”

“ลำบากอะไร”

“...”

“เพลย์เต็มใจ”

“หน้าแดงอีกแล้ว” ฉันเบิกตาโพล่ง ...นี่ฉันหน้าแดงอีกแล้วหรอ  แต่เพลย์ก็ส่ายหน้าพร้อมกับหัวเราะออกมาแบบขำๆ

ขำ ขำไรห่ะ คนมันหน้าแดงไม่ใช่หน้าหม่ำเท่งโหน่ง

“...”

“...”

ยัง..ยังจะมองหน้าอีก ฉันเบือนหน้าไปทางอื่น เพราะทนที่เขามองหน้าฉันไม่ไหว

“เขินหรอ” ยัง ยังจะถามอีก เพลย์ควรสงบปากสงบคำสงบความคิดบ้างนะคะลูกกกก ฉันพยายามทำหน้าไม่สะทกสะท้านอะไรประมาณว่ามาเลยมุกแบบเนี่ยเจ๊เจอมาเยอะแล้วจะหยอออะไรก็ใส่มา เอาให้เต็มที่ไปเลยน้อง

“แพรลืมหยิบน้ำมาให้อ่ะ เดี๋ยวแพรไปหยิบน้ำมาก่อนนะ” ครืดด ฉันเด้งตัวลุกขึ้น ก่อนที่จะเดินกึ่งวิ่งไปเอาน้ำให้เพลย์ ตั้งสติไม่ได้ก็ต้องตั้งตัวก่อนแหละว่ะ ขอถอยทัพออกมาตั้งสติก่อน แล้วฉันจะเดินกลับเข้าไปใหม่แบบแม่ทัพพร้อมนักรบแบบเต็มพิกัด!!

...เห้อ ยอมแพ้เถอะ เจอมุกหยอดของเพลย์ไปแต่ละอย่าง แล้วนี่ฉันควรจะไปเอาน้ำให้เพลย์ได้แล้วมั้ยล่ะ ป่านนี้เขาไม่กินเสร็จแถมขับรถกลับบ้านไปแล้วหรอไอแพร เมื่อฉันตั้งสติได้ ฉันก็เดินเอาน้ำไปให้เพลย์ที่นั่งยิ้มแบบมีเลศนัยเบาๆ ใส่ฉันอยู่ อะไรเนี่ยไหนฉันบอกว่าจะจีบเขาไง ไหงดันเป็นงี้ไปได้อ่ะ><

“อ่ะ...น้ำ”

“ขอบคุณครับ” เพลย์รับแก้วน้ำจากฉัน แล้วก็ดื่มมันพร้อมกับมองหน้าฉันไปด้วย ไม่ไหวๆ แอคแทครุนแรงเกินไป ทำไมเขาถึงได้ขยันบริหารเสน่ห์จังเลยห่ะ ใช่ความหล่อฟุ้มเฟือยเกินไปแล้วนะเออออ

 

มองขนาดเนี่ยต้องคิดอะไรกับฉันแน่ๆฮ่าๆ

“มองขนาดเนี่ย คิดอะไรกับแพรป่าวเนี่ย” ไวกว่าแสงก็ปากฉันเนี่ยแหละ หลุดพูดอะไรแบบนั้นออกไปนะโอ้ย แค่คิดก็พอมั้ง จะพูดเพื่อ!!  เด๋อแพรเอ้ยย ไม่เด๋อสักวันมันจะตายหรอห่ะ!!!

“ก็คิดนะ”

“.....บ..บ้า อย่าล้อเล่นแบบนี้ดิ”

“ไม่ได้ล่อเล่น”

“...”

“เพลย์พูดจริงๆนะ” บู้มมม ระเบิดตู้มกลายเป็นพิชญ์แพรครั้ชช

 

หลังจากที่เพลย์ทิ้งบอมบ์ลูกใหญ่ใส่ฉันเต็มๆ เค้าก้ทำหน้าตาเฉยแล้วก็เรียนต่อ ไม่เฉยดิ หน้าตาเจ้าเลห์ของเขาต่างหาก

แล้วยัยฟางก็ไปเรียนแล้วด้วย เหลือแต่ฉันเนี่ยแหละที่ต้องอยู่ร้านคนเดียวโดดเดี่ยวเดียวดาย

กริ๊กๆ เมื่อเสียงกระดิ่งบ่งบอกว่า ไอแพรเอ้ยลูกค้ามา แกควรเลิกเพ้อเจ้อแล้วไปรับลูกค้าได้แล้ว

“ยินดีต้อน...”

“แกเป็นอะไรกับเพลย์” ยัยพวกชะนีแกงค์ใหญ่เดินก้าวเท้าเข้ามาหาฉันเรื่อยๆ นำทีมโดยยัยชะนีที่เหมือนจะเป็นหัวหน้าแกงค์เปิดประเด็นถามฉันพร้อมกับทำท่าประมาณว่าตัวเองคือนานะในI hate you I love you งั้นแหละ

“เอ่อคือ...” จะให้ตอบยังไงละ เพราะจริงๆเราก็ยังไม่ได้เป็นอะไรกันอ่ะ ก็แค่คนสองคนที่เต๊าะกันไปมาแค่นั้นเอง

ปัก พรึ่บ ยัยนานะ(ชื่อที่ฉันคิดมาให้นางใช้แก้ขัดไปก่อน) เหวี่ยงถาดที่ฉันวางไว้ตรงเต้าท์เตอร์ตกไปที่พื้น

“เกินไปละนะ เธอต้องการอะไร”

“ต้องการให้เธอเลิกยุ่งกับเพลย์ไง” ยัยชะนีนานะ

“บ้าป่ะ มีสิทธิ์อะไรถึงมาห้ามคนอื่นเขาแบบนี้”

“ก็สิทธิ์ของคนที่ชอบเพลย์มาก่อนไง” ยัยชะนีนานะ

“ประสาท มันไม่ใช่เรื่องของมาก่อนมาหลังหรอกถ้าเขาจะชอบเธอเขาก็คงเอาเธอไปแล้วดิ”

“...”

“นี่ขนาดเธอชอบมาก่อนนะเนี่ย..เหอะ”

“กรี๊ดดดดดดด”

“อย่ากรี๊ด ฉันไม่แพร่ส่วนบุญให้หรอกนะ”

“ปากดี แบบนี้ต้องโดนตบ”

“หยุด”

มีเจ้าชายขี่มาขาวมาช่วยฉันแล้ว แต่ทว่าเมื่อฉันหันไปถึงกับต้องอุทานในใจว่า เข้แล้ว!!

เพราะไอคนที่มันช่วยฉัน ดันมาเป็นแฟนเก่าฉันนะสิ

“เฟรม” ฉันอุทานเรียกเขาเบาๆด้วยความอึ้ง ภาพตอนนี้คือเฟรมกำลังจับข้อมือยัยชะนีนานะ(ที่สวยสู้ปันปันไม่ได้)อยู่

“ปล่อย แกมายุ่งอะไรด้วย” ยัยชะนีนานะ

“อย่ามายุ่งกับคนของผม”

ห่ะ... ค..คนของผมเนี่ยนะ อะไรอย่ามโมเมเลิกกันไปนานละเหอะ หึ

“ถ้างั้นก็ดูคนของแกให้มันดีสิ อย่าปล่อยให้มาวุ่นวายกับคนของฉัน”

“ไปกันเหอะแก” ยัยชะนีแกงค์เดียวกันฉุดมือของยัยนานะ น่าจะเป็นเพราะว่าหน้าของเฟรมเริ่มจะโกรธพร้อมจะเอาเรื่องพวกนางทั้งแกงค์ได้แล้ว

“หึ ฝากไว้ก่อนเถอะ” ไม่รับฝากโว้ยยย อยากจะตะโกนบอกกลับไปแต่ทำไม่ได้ไงเพราะว่า....

“เราคิดถึงแพร” เพราะว่าเฟรมดันพูดแบบนี้ไง....

 

ขอเล่าท้าวความก่อน คือฉันกับเฟรมรู้จักกันตั้งแต่สมัยฉันเรียนมหาลัยฯอยู่นั้นแหละ ฉันเรียนนิเทศฯ ส่วนเฟรมเรียนสภาปัตย์ฯ เฟรมเป็นคนมาจีบฉันแล้วเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ จริงๆตอนนั้นมันก็ดีนะ แต่ก็นะเราคบกันมาประมาณปีกว่าๆแล้วเราก็เลิกกัน เหตุผลง่ายๆที่ทุกคนใช้กันนั่นแหละ ก็คือเราเข้ากันไม่ได้.... ซึ่งฉันว่ามันก็จริงนะ เหมือนยังมีอะไรอีกมากมายที่เราต้องเรียนรู้อ่ะ ตอนนั้นฉันเฮิร์ตมากๆใช้เวลาทำใจอยู่ตั้งนาน แต่ว่าตอนนี้ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาแล้ว

แต่เขานะสิมาทำไม มาพูดแบบนี้ทำไม...

“อ่อ ไม่ได้เจอกันนานเลย”

“ช่ายย ไม่ได้เจอกันนานเลยเนอะ”

“....”

“คิดถึง”

ไม่เอาไม่ต้องมาคิดถึง ไม่เอาฉันไม่ต้องการรรรรรร

มาแล้วจ้าาสำหรับตอนนี้ เม้นท์กันหน่อยน้าา

เอาแล่วววมีตัวละครเพิ่มมาอีกคนแล่วว รอดูความขี้มโนของแพรกับความขี้อ้อยของเพลย์ต่อนะเออ55555555

@blurberrene อันนี้ทวิตเราเอง ติดแท๊ค #เพลย์แพร #10วิธีจีบเด็ก กันนาจาาา เข้ามาพูดคุยกันได้นะ เราไม่กัดเราฉีดยาแล้วว  






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #3 imavikur (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:23
    อาหารชาววังคือผัดมาม่าคือระ5555555555555
    #3
    1
    • #3-1 Blueberrean(จากตอนที่ 4)
      6 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:20
      อย่าไปอะไรมากกับคนเด๋อค่ะ55555555
      #3-1