10วิธีจีบเด็ก

ตอนที่ 1 : ครั้งที่1 –เจอเด็ก -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    2 ก.พ. 60

“ขอบคุณนะคะ โอกาสหน้าเชิญใหม่นะคะ” หลังจากที่เช็คบิลลูกค้าเสร็จ ฉันก็เดินเปื่อยๆไปยืนที่หน้าเค้าเตอร์

“ไงพี่แพร น้องเพลย์ของพี่ยังไม่มาอีกหรอคะ” เสียงของฟาง พนักงานในร้านของฉันพูดแซวขึ้นมา ส่วนเพลย์ที่ฟาง พนังงานที่ร้านของฉันพูดถึงนะหรอ ก็คือเดือนปี4ของมหาลัยชื่อดังข้างๆนี้เอง ซึ่งแน่นอนใครๆก็ต้องชอบนาง ตามกรี๊ดนางกันตรึม ส่วนหนึ่งที่ร้านของฉันดังได้ก็เพราะเพลย์มานั่งกินแล้วยัยชะนีสาวๆก็อยากมานั่งทับที่เพลย์ไงไม่ก็มาตามถ่ายรูปไง โห่ขนลุกโรคจิตไปอี้กกก นี่เพลย์ไงไม่ใช่got7 เหอะๆ แต่ก็นะฉันก็เป็นหนึ่งในผู้หญิงพวกนั้นแหละที่ชอบเพลย์ ฉันรู้ว่ามีคนชอบเพลย์เยอะแล้วมันก็ยากที่ฉันจะได้เป็นแฟนเพลย์ แต่จะให้ทำยังไงละก็ฉันห้ามใจไม่ได้แล้วนี่หน่า><

“ก็ใช่อ่ะดิ ไม่งั้นจะมายืนหน้าเศร้าเป็นหมารอเจ้าของแบบนี้หรอออ” เห้ออ ทำไมพิชญ์แพรคนนี้ถีงได้หลงรักเขาขนาดนี้นะ

กริ๊กๆ เสียงกระดิ่งแห่งสวรรค์ดังขึ้น ต้องเป็นเพลย์ดิ เป็นเพลย์ เพลย์งื้อออออ กล้องแพลนไปที่หน้าร้าน มีใบไม้ปลิว เสียงเพลงคลอเบาๆ แหละก็นั่นละฮะท่านผู้ชม นั่นคือเพลย์ ถูกต้องแล้วครับพิชญ์แพรรรร.... ไม่ใช่ละ

“นั่นไงพี่แพร น้องเพลย์ของพี่มาแล้วอ่ะ”ยัยฟางพูดแซวไปอีกสิ งื้ออฉันก็เขินเป็นนะเว้ยยย

หมาหงอยตัวนี้ได้เจอเจ้าของแล้ว แต่ไม่ใช่เจ้าของธรรมดานะแต่เป็นเจ้าของหัวใจจจ

“เอาเค้กช๊อคโกแลตกับคาปูชิโน่เหมือนเดิมมั้ยคะ”แสนรู้ไปอีกสิเออ

“จำได้ด้วยJ” โอ้ยยิ้ม ยิ้มมมม ยิ้มของเพลย์ทำฉันเกือบละลายกลายเป็นคาปูชิโน่ไปให้เพลย์กินแล้วนะ ทำไมเกิดมาหล่อได้ขนาดนี้อ่ะ จมูกโด่งเป็นสัน หน้าที่เรียวได้รูป ผิวขาวออร่าที่ไม่ได้ดูซีดแต่กลับดูสุขภาพดี โอ้ยหลงงง

“ก็เห็นมาที่ไรก็สั่งแต่อันนี้นี่หน่า”ฉันตอบโดยที่พยายามยิ้มให้น่ารักกระชากวัยสุดฤทธิ์ อ่อยเบาๆค่ะ เพราะฉันถือคติว่าอ่อยวันละนิดจิตแจ่มใสใจชื่นบาน อิอิ

“ฮ่าๆ ครับเอาเหมือนเดิมแหละ ขอบคุณนะครับ”

“ค่ะ รอสักครู่นะ” พอหันหลังได้เท่านั้นแหละ ฉันยิ้มปากจะฉีกถึงรูหู ฉันก็ยังคงเป็นแบบนี้เสมอ ถึงแม้เพลย์จะมากินเค้กที่ร้านฉันร้านได้2ชาติเศษๆละ

 “ระวังจะโดนแฟนคลับเค้าดักตบเอานะพี่ ฮ่าๆ”เออลืมนึกถึงไปเลย พอยัยฟางพูดถึงแฟนคลับของเพลย์ พวกนี่มีกันเยอะมาก แฟนเพจในเฟสบุ๊คนี่พุดขึ้นเป็นดอกเห็น แล้วยิ่งเวลาที่เพลย์มีข่าวกับผู้หญิงนะแฟนเพจนี่ด่ากันจะเป็นจะตายประหนึ่งว่าผู้หญิงคนนั้นมาแย่งแฟนพวกนางเอง

“พูดมาก ไปเอาเค้กให้ลูกค้าได้แล้วไป”

“แค่ลูกค้าจริงหรอ ฮ่าๆ” ตอนนี้แค่ลูกค้า แต่ในอนาคตข้างหน้าก็ไม่แน่

“ไปเอาเค้กได้แล้วไปแค่นี่พี่ก็เขินจะแย่อยู่แล้ววว” ยัยฟางหัวเราะขำๆแล้วเดินไปเอาเค้กจัดใส่จาน ส่วนฉันก็เลยเดินไปทำคาปูชิโน่ต่อ

“อ่ะเค้กได้ละพี่แพร ให้ฟางเอาเบอร์พี่สอดไว้ใต้เค้กด้วยป่ะ” เออก็ดีชอบเลยแบบนั้น แต่จะบ้าหรอฉันป็นผู้หญิงที่สวยและเรียบร้อยมากนะจะทำแบบนั้นได้ยังไงงง

“เออ จริงๆก็ดีนะ...ไอบ้าฉันสวยและเรียบร้อยมากนะไม่เอาหรอก” ค่ะเรียบร้อยมาก เป็นคนใสใสแต่ไม่ใช้น้ำเปล่านะ หมายถึงเหล้าขาวนะฮ่าๆ

และแล้วก็ถึงเวลาที่ฉันจะไปเสริฟ์เค้กกับกาแฟสักที เพราะถ้าช้ากว่านี้เพลย์คงจะได้กินก็ชาติหน้าพอดีแหละ

ตึกๆๆๆ ไม่ใช่เสีงเดินหรือวางของอะไรทั้งนั้น เสียงหัวใจไอแพรเองค่ะ เต้นแรงประหนึ่งเปิดเพลงสามช่า..เร็วไอแพรเก็บอาการก่อน หนึ่ง สอง ซั่ม ฮึบบบ

“ได้แล้วค่ะ” ฟู่วว ถอนหายใจเบาๆค่ะ ใจร่มๆ นับหนึ่งถึงห้าแสนเนอะ

J” น่ะยิ้มอีกแล้ว โอ้ยหล่อโว้ยยยย หล่อไม่บรรยะบรรยัง หล่อใจพังหมอไม่รับรักษาแล้ว

และฉันก็ได้แต่ยิ้มกลับไปละค่ะพี่น้องงง โอ้ยอยากได้เพลย์ อยากจะได้คนนี้เป็นแฟน ก็ฉันนะอยากจะได้คนนี้เป็นแฟน

จ้ะเพลงก็มา ดึงสติก่อนมั้ยไอแพร!!

“พี่เพลย์ค่ะ ขอถ่ายรูปกับเจ้าของร้านไว้เป็นที่ระลึกหน่อยได้มั้ยค่ะ” เข้ ฟางเล่นแพรแล้ว ไม่นะจะระลึกแล้วล่ะ แต่น่าจะเป็นที่ระทึก

“อ้อ ได้ครับ”

“ใกล้กันกว่านี้หน่อยค่ะ ขยับเข้าไปอีกค่ะพี่เพลย์... อ่าๆนั้นแหละ” อืมค่ะ แพรว่าบางทีก็ใกล้ไปนะ จะสิงกันอยู่แล้วโว้ยยย แต่นะกลิ่นของเพลย์หอมมากเลยนะ จนฉันก็อยากจะกลืนกินเพลย์ทั้งตัวไม่อยากเหลือไว้ให้ใครได้กลิ่น....??

“หนึ่ง สอง ซั่ม “” แชะๆๆๆ กดรัวจนตอนนี้น่าจะมีประมาณพันกว่ารูปได้ละมั้ง

“พอละมั้งฟาง เยอะละๆ” หมายถึงเอ็งน่ะเยอะไปละนะ ทำอะไรไม่ปรึกษากันก่อนเลยไอนี่หนิ!!!

“ขอบคุณน...นะ” พอฉันจะหันไปขอบคุณหน้าเราก็ใกล้กันมากห่างกันไม่กี่คืบ เร็วแพรดึงสติ สติมา มาเร็วมาๆๆๆ

“ไม่เป็นไร เต็มใจนะ” เพลย์พูดพร้อมกับค่อยขยับตัวออกไปช้าๆ แหนะ รู้นะว่าฉันสวย อยากอยู่ใกล้ละเส่ องค์แม่ขี้มโนประทับร่างแล้วค่ะ

และแล้วก็ถึงเวลา และแล้วเธอก็ต้องไป ฉันก็เข้าใจที่เธอเลือก... พอก่อนมั้ย เพลย์แค่เช็คบิลมั้ยล่ะ

120บาทค่ะ” ฉันรับเงินจากมือเพลย์มาแต่บังเอิ๊ญญ บันเอิญจริงๆนะมือฉันไปโดนมือเค้านิดนึง นี่ขนาดนิดนึงนะมือยังนิ่มขนาดนี้ อยากลองจับทั้งมือเลยอ่ะ

“ขอบคุณนะคะ โอกาสหน้าเชิญใหม่นะคะ”

“รูปหน่ะ ส่งให้เพลย์หน่อยได้มั้ย” ห..ห่ะ รูปหรอ กรี๊ดแกรรรร เพลย์เล่นแพรแล้วไง

“อ..อ้อ ได้สิ”

“นี่ไลน์เพลย์นะ เอาโทรศัพท์พี่มาสิ” ชอบจังที่เค้าแทนตัวเองว่าเพลย์แบบนี้ ดูน่ารัก ดูมีความแฟน งื้ออออ

“อย่าเรียกพี่เลย เรียกแพรเฉยๆเหอะ เรียกพี่ละดูแก่ยังไงไม่รู้” ก็แก่ไงง แต่เข้าใจมะว่าคนมีความรักมักจะดูเด็กลงไปนิดนึงอ่ะ

“คร้าบบแพรร ถ้างั้นเพลย์ขอไลน์แพรได้ไหมครับ”

“อ่อ เอาไปดิ”

“เดี๋ยวแพรส่งให้นะ”

หลังจากที่เราให้คอนแทคไลน์กันไปแล้วเพลย์ก็กลับไปแล้ว ฉันก็....

กรี๊ดดดดดด

“โว้วว อะไรพี่แพรใครเหยียบเท้า”

“ป่าวไอบ้า แต่คือเพลย์ขอไลน์ฉันนนน”

“เห้ยย จริงป่าวเนี่ย พี่แพรมาว่ะเอาเว้ยย”

“เอาไงปิดร้านฉลองเลยป่ะพี่แพร” เดี๋ยว..แพรว่ามันคนละเรื่องกัน ได้ทีเอาใหญ่เลยนะไอนี่

“บ้า..ถ้าปิดร้านแล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนไปจ่ายค่าเทอมให้เพลย์ละ” ไงละสายเปย์ก็มา นี่ฉันเป็นตัวแม่เรื่องสายเปย์เลยนะ เมื่อก่อนติ่งเกาหลีไง บางวงนี่ไปดูบ่อยจนเค้าจำได้ ถามว่าอ่าว..คุณมาอีกแล้วหรอ แต่ก็นะฉันสวยไงเค้าถึงจำได้...ไม่ใช่ละ

“โห่พี่ ต่อให้พี่เปิดอีกสักสิบสาขา เงินพี่ก็สู้เศษเงินของเพลย์ไม่ได้หรอก” เออจริง รายนั้นน่ะเขารวยมาก ลำพังเงินเก็บฉันทั้งชีวิตคงเป็นได้แค่เศษเงินของเขา

“ปากดี ไปทำงานไป ไม่รู้ว่านี่ใครเจ้าของร้านใครลูกน้องแล้ว”

“ไม่ทำ ขี้เกียจ” แต่นั่นแหละยัยฟางก็เดินไปถูพื้นต่อ ปากดีไปงั้นแหละจริงๆฟางก็ช่วยงานในร้านฉันได้เยอะมากๆ

ฟางเป็นนักศึกษาหมาลัยQ ข้างๆร้านฉันนี่เอง ฟางเป็นเด็กขยัน ช่วยแม่ทำมาหากินเลยมาสมัครงานที่ร้านฉันตั้งแต่อยู่ปี 1 ซึ่งด้วยความที่ฉันมีความนางฟ้าอยู่ในตัว?  เห็นว่าเป็นคนดีเลยให้มาทำงานที่ร้าน จากนั้นเราก็สนิทกัน แรกๆฟางก็เป็นเด็กมีมารยาทน่ารัก พอนานๆไปเริ่มลามปามไง น่าตบจริงๆ แต่นั้นแหละเราสนิทกันมาก ด้วยความที่เราก็เป็นลูกคนเดียวเหมือนกัน ทำให้เรารักกันเหมือนพี่น้องแท้ๆ แล้วแม่ฉันก็เอ็นดูฟางมากด้วย

“ฉันว่าฉันจะไปแต่งโฟโต้ช๊อปให้สวยๆก่อนแล้วค่อยส่งให้ดพลย์ ฮ่าๆ”

“แหมพี่ฟาง ไม่ต้องแต่งหรอกไม่น่าช่วย”

“เอ๊ะไอนี่ หักเงินเดือนดีมั้ย”

“โห่ๆ พี่แพรคนสวยของน้อง คือน้องหมายถึง พี่สวยอยู่แล้วแต่งไปมันก็ไม่ช่วยหรอก เนอะๆๆ” เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้าไปอี๊กกก

“พูดดีมาก เดี๋ยวเจ้พาไปช๊อปปิ้ง”

“โอ้ยไม่เอา เปลืองตัง”

“ตังพี่ไงเดี๋ยวเลี้ยง”

“ก็เปลืองตังพี่นั่นแหละ ไม่เอาๆ”

“จะให้เป็นโบนัสด้วย เห็นว่าปีนี้ทำไงดี นะๆถือว่าพี่ให้เป็นของขวัญจะปีใหม่แล้ว”

กริ๊กๆๆ

“อุ๊ย ลูกค้ามาละ ไปรับออเดอร์ก่อนนะ” เห็นมะ พอถึงเวลาจะให้ฟางก็ไม่เอา ทั้งๆที่รู้ว่าฉันนะสายเปย์อยู่แล้วให้ได้ ก็มีตังอ่ะ รวย จะทำไม??

 

หลังจากที่ปิดร้านแล้ว ฉันกับฟางก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ฉันขับรถเข้าบ้านแล้วก็มาอาบน้ำมาร์คหน้าด้วยอารมณ์แฮปปี้ดี๊ด้าสุดๆ ประหนึ่งซื้อหวยสิบใบแล้วถูกรางวัลที่หนึ่ง

ตึ๊งๆๆ ในขณะที่ฉันกำลังจะส่งไลน์ไปถามฟางว่าถึงบ้านรึยัง ก็มีข้อความดังขึ้น

PLAY: แพร อย่าลืมส่งรูปให้เพลย์ยะ

ช๊อค ช๊อคสิค่ะ เพลย์สุดหล่อหมาตายควายตะลึงของฉันทักมา อินเนอร์ตอนนี้เหมือนเพลย์ขอฉันเป็นแฟนแล้วอ่ะ ซึ่งป่าวนางแค่มาขอรูปไหมละพิชญ์แพรรรร

PITCHPEAR: ได้ทำการส่งรูป

ไปค่ะส่งไปรัวๆ ตอนนี้ส่งไปกว่าพันรูปแล้ว และคาดว่าเพลย์เปิดดูถึงชาติหน้าก็คงดูไม่หมด...ไม่ใช่ละ

PLAY: รูปเยอะจังง

PLAY: ขอบคุณนะคร้าบบ

PLAY: ได้ส่งสติ๊กเกอร์ถึงคุณ

อยากเปิดเข้าไปอ่านใจจะขาด แต่ไม่ได้นะเดี๊ยวเค้าจะรู้ว่าเรารอ เราต้องอ่อยแบบมีวิชาการค่ะ??

PITCHPEAR: ไม่เป็นไรร ก็คนถ่ายร้านแพรถ่ายเยอะอ่ะดิ55555

PLAY: ครับบ แล้วนี่ชื่อเต็มๆว่าพิชญ์แพรหรออ

PITCHPEAR: ช่ายยย นี่ชื่อจริงของแพรด้วยนะ

PLAY: ชื่อเพราะ

PLAY: ชอบ

เดี๊ยววววว มาขยายความด้วยค่ะว่าชอบอะไร ชื่อหรือคนค่ะพูด!!!

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #1 imavikur (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:20
    ถ้าจะจีบได้โปรดบอกฉันมาตามตรง5555555555555555555
    อย่ามาอ่อยทุกวันที่ร้านค่ะ เดียวเป็นโรคหัวใจแทนแพร  กร๊ากกกกกก
    #1
    1
    • #1-1 Blueberrean(จากตอนที่ 1)
      3 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:50
      รอดูค่ะว่าสรุปนางจะจีบได้หรือไม่ได้หรือยังไง5555555555
      #1-1