NCT x TWICE // Twins love

ตอนที่ 1 : ไม่ใช่เด็กๆแล้วนะเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    10 เม.ย. 62

Narrator : Darin 

8.43

เห้ออออ ทำไมโรงเรียนมันน่าเบื่องี้อ่ะ คาบแรกก็สังคมเลยหรอ บ้าที่สุด ตาจะปิดอยู่แล้วโว้ยยย เจ๊พวงพกาคงไม่เห็นหรอกเนอะ งีบสักหน่อยดีกว่า เรียนไปก็ไม่รู้เรื่องอยู่ดี ค่อยอ่านก่อนสอบแล้วกันนะ 

ใครปายางลบมาเนี้ย อยากโดนตีนรึไง

อ๋อ เจย์นี่เอง คิดว่าเป็นนักบาสแล้วแม่นมากหรอ เหอะ ปาคืนแม่งเลย 

เฮดช๊อต เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับดาริน ดูมันๆมองตาเชียวเชียว โดนเอาคืนแบบนั้นหวังว่าจะเลิกกวนนะ คนจะนอน

นายเจย์ว้อย ยังไม่หยุดอีก คราวนี้อะไร กระดาษหรอ เขียนว่าไรเนี้ย ลายมือหรือลายตีนฟะ  "นอนทำไม ยัยงั่ง ตั้งใจเรียนสิ" งั่งบ้านป้าแกสิ ก็คนจะนอนยุ่งไรเนี้ยห๊ะ เขียนตอบกลับไปดีกว่า
 
"ยุ่งไรด้วยอ่ะ" ไปเลยลูกแม่
.
ไม่สนแล้ว ถ้ามาอีกทีจะเดินไปตบบ้องหูแม่มเลย

ไอเจย์! คราวนี้เขียนมาว่าไร "ยุ่งไม่ได้หรอ โอเค" อะไรของมัน ไม่มองหน้าอีก งอนหรอ เจ้าบ้าเอ้ย มางงมางอนเรื่องแบบนี้เนี้ยนะ ตัวเองเริ่มก่อนแท้ๆ พี่เจย์นักบาสสุดเท่งอนตุ๊บป่องซะละ ไม่เท่เลยนะ ต้องง้อใช่มั้ยเนี้ย

"งอนหรอไออ้วน" งอนทางกระดาษก็ง้อทางกระดาษเนี๊ยะแหละ

เอ้า อ่านแล้วทำไมไม่ตอบอ่ะ หยิ่งจังวะ

"ถามว่างอนหรอ ทำไมไม่ตอบ"อีกสักใบละกัน

อ่านก็ตอบดิ เจย์ ทำไมไม่มองมาทางนี้เลยอ่า เรื่องแค่นี้ต้องงอนจริงจังเบอร์นี้เลยอ๋อ จะร้องแล้วนะเว้ย ยางลบสักก่อนแล้วกัน
.
เข้าหัวเต็มๆขนาดนั้นยังไม่หันอีกเรอะ นายเจย์ ทำไมใจแข็งงี้อ่ะ เหลือยางลบอีกก่อน โอกาสสุดท้ายนะเจย์ หันมาหน่อยเถอะ

"โอ้ย" เอ้าชิบหายแน้วววว เข้าตาเลย เจย์เราขอโทษ

"เป็นอะไรนายเจย์" แย่แล้วๆๆๆๆ เจ๊พวงพกาพิโรธแน่

"ดารินปายางลบเข้าตาของเจย์ค่ะ" แย๊ม! นางงูพิษ แกทำอย่างนี้กับชั้นได้ไงอ่ะ ฮืออออ

"ดาริน เธอปายางลบใส่เจย์ทำไม" แล่ว แล่ว แล่ว แล่วววว ตายแล้ววว ดารินน โกหกเพื่อเอาตัวรอดละกันนะ

"หนูป่าวนะคะ หนูตั้งใจฟังที่ครูสอน ยังไม่ปาอะไรเลยนะคะ" ทำตาใสๆเข้าไว้ ชั้นคือเด็กอินโนเซ้นท์

"เจย์ ดารินปายางลบใส่เธอหรอ" เวรแล้วไง เจย์ รู้จักกันมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย อย่าหักหลังเค้านะ

"ผมไม่รู้หรอกครับ ว่าใครปามา ผมนั่งเรียนอยู๋ไม่ได้สนใจใคร" ตอบแบบนี้ค่อยโล่งหน่อย

"แยม แล้วเธอรู้ได้ไงว่าดารินปาใส่เจย์" ใช่ ตามันดีนัก นั่งอยู่ด้านหน้า ยังอุตส่าห์หันหลังมาเห็นอีกนะ

"เอ่อ คือ..หนูหันไปพอดีอ่ะค่ะ" ยังไม่หยุดอีกนะ ควรพอป่ะอีหอยชักตีน

"แล้วเธอหันไปมองอะไรอ่ะ ครูสอนอยู่ป่ะ" จีนเพื่อนรัก แรงมาก พูดตรงและแรงมาก

"นั่นสิแยม เธอหันไปทำไม" เจ๊พวงพกา ไอเลิฟยูนะคะ ขอบคุณที่เชื่อหนู

"หนู....หนูขอโทษค่ะ" ใช่แล้วๆทางที่ดีที่สุดคือขอโทษและยอมรับว่าเธอโกหก ถึงแม้เธอจะพูดความจริงอ่ะนะ

"ตั้งใจเรียนได้ละ มาต่อกันดีกว่า..." เอาหล่ะ ค่อยง้อทีหลังขอนอนก่อนละกันนะนายเจย์

.


"ตื่นได้แล้วยัยดาริน ยัยตัวดี กะจะหลับจนเลยคาบเที่ยงเลยรึไง" เสียงใครวะ คุ้นๆ

"ตื่นสิอีตี๋" โอ้ยยยย คนจะนอน

"สัส แชงแค่นี้ต้องตบหัวเลยหรอว่ะ" ชั้นตื่นมาพร้อมด่าเพื่อนที่หวังดีอุตส่าห์มาปลกไปกินข้าว แต่ก็ยังยอมลืมตา

"ไม่ใช่แชง" เอ๊ะ เสียงคุ้นๆนะ ไหนลองลืมตาดูดิ

"ตบหัวไม" ใช่แล้ว คนที่ตบหัวของชั้นคือ เจ๊จูนนี่เอง

"จะกินมั้ย ข้าวอ่ะ หับหรือซ้อมตาย ไม่เรียนสักคาบ" บ่นจ้า บ่นไป พี่หรือแม่เอาดีๆ

"จ่ะแม่ ลุกแล้วจ่ะ" ชั้นตอบพร้อมลุกแบบงงเพราะยังมึนๆอยู่

"กว่าจะลุกได้นะ" จีนเพื่อนตัวสูงบ่นน้อยๆ

"หิวไส้จะขาด ปลุกยากเหมือนปลุกช้าง" แชงก็บ่นเกินไปปปปป

"จ้าๆ ไปกินข้าวกัน แล้วพี่จูนมาไงเนี่ย แล้วรู้ได้ไงว่าน้องไม่เรียน" พี่จูนมาได้ไง แถมรู้อีกว่าชั้นหลับยาวถึงเที่ยง แชงกับจื่อไม่ฟ้องหรอกหน่า

"นายคนนั้นบอกมา" นายคนนั้น คนไหนอ่ะ ทั้งห้องตอนนี้มีแค่ชั้น จีน แชง พี่จูน เพราะคนอื่นไปกินข้าวหมดแล้ว

"คนไหนล่ะ"

"ก็คนนั้นแหละ ถามมาก จะกินมั้ยข้าว" ดุอีก ก็คนมันเพิ่งตื่น ก็มึนๆหน่อยดิ

"จ้าเจ๊" จากนั้นชั้นก็เดินตามพี่จูนไป

.


ณ โรงอาหาร

คนเยอะชะมัด วุ่นวายจนน่าเบื่อ ไม่ค่อยอยากกินอาหารด้วยดิ เอาไงดีวะ

"แชง จีน คาบต่อไปเรียนไรนะ"

"พละ2คาบติด แต่ครูพาเด็กไปแข่งเห็นว่าว่าง" จีนตอบ

"ต่อด้วยชมรม แล้วก็จบ ว่าแต่ถามไมว่ะ" แชงเสริมพร้อมถามต่อ 

"ก็แบบไม่ค่อยหิวเลยว่ะ กินข้าวกันไปก่อนเลยนะ ขอหามุมเงียบนอน" ชั้นตอบไปแล้วเตรียมหันหลังออกจากโรงอาหาร

"จะทำแบบนั้นได้ไงห๊ะดาริน" อ้าว ลืมไปเลยว่าพี่จูนก็มาด้วยนี่หว่า

"เจ๊ไม่ต้องห่วง 2 คาบที่เหลือน้องหาของกินแน่นอน สัญญาจะไม่ปล่อยให้ท้องว่าง" ชั้นตอบด้วยท่าทีมั่นใจ

"แต่-"

"ไปแล้วนะเจ๊ จีน แชง เจอกันที่ชมรม" ไม่ต้องรอให้เจ๊จูนค้านขึ้นมาอีกรอบ ขอเผ่นก่อนดีกว่า

.


ณ ดาดฟ้าที่รัก

เอาล่ะ กว่าจะขึ้นมาถึง หวังว่าจะเงียบสงบไม่มีใครมาเหมือนที่หวังไว้นะ

เอ๊ะ ใครมานอนแผ่อยู่ก่อนแล้วเนี้ย คุ้นๆแหะ

อ่อ นายเจย์ตัวดีนี่เอง

"ไง" ทักทายซะหน่อย

"..." ไม่ตอบอีก ไม่ลืมตามามองด้วย หลับหรอ

"ไม่ต้องมาแกล้งหลับเลย"

"คนถามก็ตอบดิ"

"หยิ่งว่ะ"

"...อะไร" เพิ่งใช้ปากเป็นหรอ

"กว่าจะตอบนะ"

"แล้วจะให้ตอบว่าไร" กวนตีนตลอด

"ไรก็ได้ ยังไงก็ดีกว่าเงียบอ่ะ" ขอประชดสักนิดละกัน

"อืม" ตอบห้วนจริง ยังงอนอยู่อีกหรอเนี้ย

"ยังโกรธอยู่หรอ"

"โกรธเรื่องไรล่ะ" ตัวเองเป็นคนโกรธก็ต้องรู้สิเจ้าบ้า

"หลายเรื่องเกิน เลือกโกรธไม่ถูกเลยอ่ะ" แงแม่จ๋า ไอเจย์ประชดเค้าง่า เถียงไม่ได้เลย

"หายโกรธเหอะ ขอโทษ" มารยาจงบังเกิด ทำหน้าตารู้สึกผิดสุดชีวิตแล้วนะเว้ย แต่จะมีประโยชน์ไร ในเมื่อไอเจ้าตัวดียังไม่ยอมลืมตามามองหน้ากันเลย

"อืม" ตอบห้วนอีกละ รู้จักกันมาตั้งนานก็น่าจะรู้ป่ะว่าไม่ชอบให้ตอบแบบนี้อ่ะ

"หายโกรธจริงป่ะเนี้ย" พูดแลวก็เอาหัวมุดออกแม่งเลย โกรธกันลงได้ไงห๊ะ ลุกมาคุยกันดีๆเลยนะ

"ดา วอแวจังว่ะ" ทำไมต้องดุอ่ะ

"ลุกมาคุยกันดีๆดิ" ในเมื่อไม่ยอมลุกก็จะไม่หยุดมุด เอาหัวไถๆๆๆ ลุกขึ้นมาซะทีเซ้

"อืมๆ ลุกแล้วๆ" 

"ลืมตาด้วย มามองหน้าคุยกันดีๆ"

"อ่ะ ลืมตาแล้ว พอใจยัง" อูยย ตาขวาแดงเลยอ่ะ เพราะยางลบหรอ แม่นเกินไปรึเปล่าเนี้ยเรา

"เจ็บมากมั้ย เจย์ ขอโทษนะ" ชั้นพูดแล้วเอื้อมมือไปลูบบริเวณขอบตาขวาของเจย์เบาๆ

"ไม่เจ็บ ถ้าได้ยาดี"

"ยาไร เดี๋ยวไปเอามาให้" ชั้นตอบพร้อมลุกขึ้นเตรียมตัวจะไปเอายามาให้เจย์

"จะไปไหน" ถามแปลกๆอีก

"ก็จะไปเอายามาให้ไง"

"มานี่" เจย์เกี่ยวเอวชั้นไปหาเขา จนชั้นเซล้มไปนั่งทับตัก

"ทำอะไรเนี้ย น้องดาอุตส่าห์จะไปเอายามาให้" สุดท้ายชั้นก็แทนตัวเองว่าน้องดา ด้วยนิสัยเคยชินมาตั้งแต่เด็ก

"พูดอีก" พูดอะไรเล่า

"ทำ..อะไร..เนี้ย?" ใช่ประโยคนี้รึเปล่าว่ะ

"อีกอันนึง"

"อุตส่าห์จะไปเอายามาให้?"

"เอาก่อนหน้าด้วย"

"น้องดา..อุตส่าห์จะไปเอายามาให้?" โธ่เว้ย เขินอ่ะ

"เนี้ยได้ยาละ" พูดอะไรเนี้ย งงไปหมดแล้ว

"ยาอะไร?" 

"ก็ยานี้ไง...(ฟอดด)" เห้ยๆๆๆๆๆ อะไรเนี้ย งงไปหมดแล้ว อยู่ๆก็....โว้ยยย 

"ทะทะทะทะทะทำอะไรเนี้ยเจย์!"

"กินยา"

"เลอะเทอะแล่ว"

"ตอนอยู่กับเจย์แค่สองคนก็ได้ แทนตัวเองว่าน้องดานะ"

"ไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ จะให้พูดแบบนั้นได้ไง"

"เมื่อกี้ยังพูดได้เลย คนที่ปายางลบเข้าตาคนอื่นอ่ะ รับผิดชอบด้วยดิ" ไอหมอนี่นี่มันนนนน ขยี้เก่งมาก คนอื่นเค้าไม่ได้หน้าด้านหน้าหนาแบบนายนะ

"เข้าใจแล้ว"

"ใครเข้าใจ"

"น้องดา..เข้าใจแล้ว"

"แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย" เห้ยยยย แล้วจะกอดทำไมเนี้ย ท่านี้มันอะไรฟะ ท่าที่เรากำลังนั่งตักเจย์ แล้วโดนเจย์แบคฮัก โว้ย เขินจนจะเป็นลมแล้วนะ ไอเพื่อนสมัยเด็กบ้า

"กะกอดทำไม"

"เขินหรือไงล่ะ"

"ป่าวซะหน่อย ใครจะไปเขินเจย์กัน ไม่มีทาง" ไม่กล้าหันไปมองหน้าเจย์เลยอ่าา TT

"ก็ดี(จุ๊บ)" เดี๋ยวนะ เมื่อกี้มันอะไรอีก วันนี้เจย์เป็นอะไรเนี่ย

"ยะยะ อยู่ดีๆก็ทำอะไรน่ะ"

"ก็แค่จูบหลังคอเอง ไม่เห็นเป็นไร" ไอน้ำเสียงเรียบลื่น บนกวนนั้นมันอะไรห๊ะ ไม่ต้องหันไปมองหน้า ก็รู้ว่าต้องดีหน้ามึนๆอยู่แน่ๆ

"บ้าบอ"

"อืม ใช่" คราวนี้อะไรอีกล่ะ จะเอาคางมาวางไว้ที่ไหล่ชั้นอีกทำไม เวลานายหายใจมันแอบจั๊กจี้นะ

"พอได้แล้ว ชั้นจะไปกินข้าว"

"ใครจะไปกินข้าวนะ" ทำไมต้องทำเสียงเย็นงั้นด้วยอ่ะ โธ่

"ดาจะไปกินข้าว เจย์ปล่อยดาได้แล้ว" พอใจนายรึยัง นายเจย์

"ไปด้วยดิ ยังไม่กินเหมือนกัน"

"ก็ไปดิ"
.
.
.
.
Narrator : ๋Jay

12.58

ตอนนี้ผมกำลังเดินตามคนตัวเล็กที่ขึ้นไปให้ผมแกล้งเล่นบนดาดฟ้า

"จะกินไหนอ่ะ" เจ้าตัวเล็กหยุดเดินแล้วหันมาถามผม 

"กินไหนก็ได้"

"มาร์ทละกัน"

"ทำไมถึงไปกินมาร์ทอ่ะ"

"ก็ซื้อไปกินที่สนามบาสไง ไม่ใช่ว่าเจย์จะไปเล่นบาสต่อหรอ" น่ารักจริง

.

ณ สนามบาส

เห็นบาสแล้วก็ไม่อยากกินข้าวแล้วอ่ะ

"ดา ฝากข้าวหน่อยนะ" ผมพูดพร้อมวางกล่องข้าวข้างดา แล้วหันหลังเดินไปที่สนาม

"กินก่อนดิ" เสียงของคนตัวเล็กดังขึ้นพร้อมกับชายเสื้อนักเรียนที่หลุดออกนอกกางเกงของผมถูกดึงไว้

"...ก็ได้" ไม่น่าหันหลับไปมองเลย สุดท้ายก็ยอมล่ะนะ

ผมนั่งลงข้างๆดา แล้วรีบกินข้าวอย่างไว แต่ก็มีบางอย่างเข้ามาทำให้ข้าวมื้อนี้ไม่อร่อยเอาซะเลย

"อ้าว น้องดามาทำอะไรแถวนี้หรอคะ" คิดว่าเป็นผู้ชายที่แสนดีมากมั้ย มาพูดคะขาใส่ผู้หญิงอ่ะ

"สวัสดีค่ะพี่ชา คาบว่างน่ะค่ะ เลยมานั่งเล่นที่สนามบาส" นี่ก็ยิ้มแก้มแตกแล้วเนี้ย ดารินหุบยิ้มหน่อย

"อ่องั้นหรอ แล้วทำไมเพิ่งกินข้าวล่ะ กินข้าวไม่ตรงเวลามนไม่ดี รู้มั้ยคะ" รำคาญๆๆๆ จะตรงเวลาหรือไม่ แล้วพี่เกี่ยวไรอ่ะ

"แหะๆ ยังไงก็คาบว่าง กินตอนไหนก็ได้หนิคะ"ท่าทีเหนียมอายมันอะไรล่ะนั่น ดารินหุบยิ้มซะที

"ไอดื้อเอ้ยยย" ไอรุ่นพี่นี่ก็ยิ้มตาเยิ้มเลยนะสาสสสส แล้วจะยีหัวกันทำไม รำคาญๆๆๆ

"..."ลุกไปเล่นบาสดีกว่า แม่ง

"เจย์ อิ่มแล้วอ๋อ" รู้ตัวด้วยหรอ ว่านั่งกินข้าวอยู่ด้วยอ่ะ เห็นคุยกับไอพี่ชาสนุกเชียว

"อืม" ผมพูดแล้วเดินไปที่ถังขยะอีกฝั่งของสนาม

"เห้ย เดี๋ยวก่อนดิเจย์ เป็นไรอีก" ลุกมาทำไมว่ะ ยัยตัวดี ไม่คุยกับรุ่นพี่ของเธอต่อล่ะ พี่รหัสสุดหล่อเลยนะนั่นน่ะ

"เจย์ ตอบดิ มีไรก็บอกดิเจย์" ตื้อจังว่ะ อุตส่าห์เดินหนีมายังจะตามมาง๊องแง๊งๆข้างหูอีก ถ้าไม่ติดว่าสนามบาสคนอยู่เยอะนะดาริน

"ไม่มีไร จะไปเล่นบาส" ผมพูดพร้อมโยนกล่องข้าวลงถังขยะ

"เพิ่งกินข้าวแล้วไปเล่นบาส เดี๋ยวก็จุกอีก" นู่นก็ไม่ดี  นี่ก็ไม่เอา อะไรของเธอเนี่ย

"..." ขอไม่ตอบแล้วเดินไปเล่นบาสเลยแล้วกันนะ

"ดารินจ๋าาาาาาา" เสียงคุ้นๆนะ คุ้นจนน่ารำคาญ

"เจมส์ ว่าไงง" เมื่อกี้ยังง้อกันอยู่เลย พอเจมส์มาก็ลืมแล้วดิ

"คิดถึงจังเลยครับ" ไอนี่ก็ คิดจะกอดก็กอด ไม่ดูคนในสนามบ้างรึไงเจมส์

"เดี๋ยวๆ ก็เจอกันทุกวันป่ะเจมส์ " นั่นนะสิ แต่เราอ่ะ ตอบมันแบบนั้นแต่ก็กอดตอบอีกนะ

"เจมส์" ผมเรียกเจมส์

"มีไรอ่ะเจย์" ผมถอดกอดออกจากดา แล้วหันมาคุยกับผม

"วันนี้กูกลับช้าเองนะ บอกคุณลุงด้วย" วันนี้ผมว่าจะซ้อมบาสสักหน่อย เพราะเบื่อๆ เลยบอกให้เจมส์กลับบ้านไปก่อนเลย ส่วนคุณลุงที่ว่าก็คือคุณลุงคนขับรถน่ะครับ เพราะพวกผมตัดสินใจกลับมาเรียนที่นี่แค่2คน กลับบ้านไปก็ไม่มีไรทำหรอก จะให้ไปเล่นบ้านดาก็คงดูไม่ดี

"อ้าว งั้นเจมย์ก็เหงาดิ" ไอแฝดตัวยุ่งนี่น่ะ ทำหน้างอไปได้

"แล้วมึงจะมารอกูซ้อมบาสมั้ยล่ะ เดี๋ยวก็บ่นว่ายุงกัด บลาๆอีก" 

"แต่เจมส์เหงาอ่ะเจย์"

"เอางี้มั้ยเจมส์ ไปรอบ้านดาก่อนก็ได้" ข้อเสนอบ้าอะไรล่ะนั่น ชวนผู้ชายไปเล่นที่บ้านตัวเองเนี้ยนะ ดารินเธอนี่มันจริงๆเลยนะ

"ไม่ได้" เวรละ ไอปากบ้านี่ก็ไวจริง ควบคุมไม่ได้เลย

"ไม่เป้็นไรหรอกดา เดี๋ยวมันจะดูไม่ดี อีกอย่างเจมส์ไม่อยากไปรบกวนคุณน้า"

"แม่ไม่ว่าหรอก แม่ชอบเจมส์จะตายแถมบ่นคิดถึงอยู่บ่อยๆด้วยนะ" จะให้ไปให้ได้เลยใช่มั้ย ยัยบ้า

"เอ่อ..." ไอแฝดตัวพี่นี่ก็อ้ำอึ้งอยู่ได้ อยากไปล่ะสิ ไม่ต้องหันมามองหน้าเลย 

"จะไปก็ไป ยังไงก็ไม่เกี่ยวกับกูอยู่แล้ว จะมาทำท่าลำบากใจมองหน้ากูทำไมเจมส์" พูดจบผมก็เดินหนีไปเล่นบาส 

วันนี้ก็คงสิงสนามบาสไปยาวๆเลยละกัน จบคาบพละก็ชมรม ก็อยู่ชมรมบาสอีกอ่ะ แล้วก็ซ้อมบาสโรงเรียนต่ออีก กลับกี่โมงดีนะวันนี้
.
.
.
.
Narrator: James

13.42

"จะไปก็ไป ยังไงก็ไม่เกี่ยวกับกูอยู่แล้ว จะมาทำท่าลำบากใจมองหน้ากูทำไมเจมส์" จะไม่มองได้ไง ก็ตอนแรกตอบว่าไม่ได้อย่างไวแถมทำตาเขียวใส่อีก แล้วเดินไปเล่นบาสซะละ ปล่อยจางอีกแล้วนะเจย์ เห็นเจมส์เป็นพี่อยู่รึเปล่าเนี้ย 

"ตกลงไปรอเจย์ที่บ้านดาก่อนเนาะ" ยัยตัวดื้อนี่ก็นะ รู้แหละว่าทำเพราะแหย่เจย์มัน น่าดีดหน้าผากแพ็คคู่เลย

"ไม่เป็นไร เจมส์รอกลับพร้อมเจย์ดีกว่า ไว้ว่างๆเจย์กับเจมส์จะเข้าไปเยี่ยมคุณน้านะ" ตอบแบบยิ้มๆนิ่มๆไปละกัน

"อ่อ งั้นก็ได้" ทำหน้าตาผิดหวังอะไรขนาดนั้นอ่ะดา 

"คาบต่อไปเจมส์มีเรียนต่อ ขึ้นห้องก่อนนะ" ไปก่อนนะจ๊ะสาวน้อย

"อือ" ตอบเรา แต่มองไปทางเจย์ที่เล่นบาสอยู่ไม่วางตาเลยนะ 

"นี่แน่ะๆๆๆ" ยีหัวสักหน่อยแล้วกัน

"เจมส์ ทำไรเนี้ยยย" งอแงแล้วมุ่ยหน้าอีก ไปดีกว่า
.
.
.
.
Narrator: Writer

14.12

ดารินที่ไม่รู้จะไปไหนต่อก็เดินไปนั่งลงข้างสนาบาส แล้วนั่งมองเจย์เล่นบาสอยู่เงียบๆ 

"ขมวดคิ้วทำไมคะ" ซาน รุ่นพี่สาวสวยพี่รหัสเจมส์ เดินเข้ามาทักทายดาริน

"ไม่มีไรหรอกค่ะพี่ซาน" ดารินได้แต่ยิ้มแห้งๆส่งไป ที่ตัวเองเผลอขมวดคิ้วไปคงเพราะนั่งคิดว่านายเจย์โกรธเธอเรื่องอะไรกันอีกนะ

"คาบนี้ไม่มีเรียนหรอคะน้องดา" ซานถามพร้อมนั่งลงข้างๆดาริน

"ค่ะ คาบว่างน่ะค่ะ" ดาิรนตอบทั้งๆที่สายตาก้ยังลอยมองไปในสนามบาสอยู่

"ดีจังงง แบบนี้ช่วงบ่ายน้องดาก็ว่างหมดเลยน่ะสิคะ" ซานพูดแล้วยิ้มหวาน

"วันนี้ไม่มีชมรมหรอคะ" ดารินเอะใจกับคำพูดของรุ่นพี่สาวสวยเล็กน้อยจึงถามขึ้น

"ใช่แล้วจ้า วันนี้ผอ.เรียกคุณครูทั้งโรงเรียนประชุมน่ะ ไอชายังไม่ได้บอกหรอ" ซานตอบด้วยต้นเสียงที่อ่อนโยน แต่ตอนปลายประโยคก็ดูมีความดุมาปน

"แหะๆ พี่ชาคงลืมบอกน่ะค่ะ" ดารินหัวเราะแห้งแล้วตอบกลับไป

"ว่าแต่น้องดาเห็นน้องรหัสพี่บ้างมั้ยคะ" ซานถามแล้วชะเง้อหา

"อ่อเจมส์ขึ้นห้องไปแล้วค่ะเห็นว่ามีเรียนคาบต่อไป" ดารินตอบ

"อ่อ อยางนี้นี่เอง ใกล้จะบ่าย2ครึ่งละ พี่มีประชุมคณะกรรมการนักเรียน ไปก่อนนะคะ" ซานมองดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือแล้วบอกลารุ่นน้องที่น่ารักของเธอ

.

"เจ๊หวัดดีค่ะ" ดารินที่นั่งเหงาๆข้างสนามบาสมาสักพัก ก็กล่าวทักทายพี่แนนป้ารหัสของตัวเอง ที่เดินมากับพี่แทนพี่รหัสสุดเท่ของพี่เจน พี่รหัสของจีนเพื่อนรักอีกที

"หวัดดีแต่ป้าแนนหรอ ไม่หวัดดีพี่บ้างอ่ะน้องดา" แทนท้วงขึ้น

"หวัดดีค่ะพี่แทน" ดารินทักทายแทนบ้าง

"ทำไมกับมันเรียกพี่ กับชั้นเรียกเจ๊ เรียกป้าอ่ะ ไม่แฟร์เลยป่ะแก" แนนยู่หน้าหงุดหงิดเล็กน้อย

"โห่เจ๊ อย่าเพิ่งหงิดดิ จะเรียกป้าหรือเรียกเจ๊ ก็รักเหมือนเดิมนะคะ" ดารินพูดแซวแล้วอ้อนป้ารหัสของเธอ

"ไม่ต้องมาอ้อนแก้มป่องเลย อยากจะบีบให้แก้มช้ำจริงๆ" แนนพูดพร้อมเอามือมาดึงแก้มดาริน

"มีสิทธิไปว่าน้องหรอ แก้มมึงนี่กกูนึกว่าปลาทองลักเล่ห์" แทนเพื่อนสนิทหนุ่มปากร้ายก็แซว

"อีแทน มึงอยากมีเรื่องหรอ" แนนพูดพร้อมตะวัดตามามองแทนตาเขียวปั๊ด

"กลัวแล้วๆ ไปเล่นบาสดีกว่า" แทนทำท่ากวนๆแล้วเดินไปในสนามบาส "เจย์เล่นด้วยดิว่ะ" 

"ได้เลยพี่ 3 3 3 ละกัน มี9คนพอดี" เจย์ตอบแล้ววิ่งมากอดคอแทน

"ทะเลาะกับเจย์อะไรล่ะวันนี้" แนนถามดารินที่ยังมองเข้าไปในสนามบาส

"เห้ย ไม่ได้ทะเลาะซะหน่อย" ดารินตอบปฏิเสธไป

"อย่ามาตอแหลกับชั้นนะดาริน" แนนเริ่มทำเสียงให้ดูเหมือนดุ

"น้องก็ไม่รู้ อยู่ๆมันก็งอน" ดารินเบะปากแล้วฟ้อง

"แต่ชั้นว่าชั้นรู้" แนนตอบ

"เจ๊จะรู้ได้ไง" ดารินพูดแบบไม่เชื่อ

"เรื่องไอชาสินะ" แนนพูดขึ้นอย่างมั่นใจ

"ห้ะ" ดารินงงหนักกว่าเดิมอีก

"มันหึงแกกับไอชาอีกน่ะสิ ชั้นเดาว่าแกไปคุยกับไอชามา แล้วไอเจย์ก็หนีไปเลย" แนนพูดเหมือนยอดนักสืบ

"ถูกหมดเลยอ่ะเจ๊ แต่ไม่ได้เป็นอะไรกันซะหน่อย จะหึงทำไม" ดารินก็ยังงงอยู่ดี

"โอ้ยยย อยู่ห้อง1ได้ไง โง่ขนาดนี้" แนนว่าหลานรหัสคนซื่ออีกที "ขนาดพวกแฝดกลับมาเรียนนี่ได้ไม่นาน เค้าก็เมาส์กันให้ทั่วว่าแกกับไอเจย์ซัมติงกัน แล้วรู้ป่ะ วิธีแยกแฝดคืออะไร ถ้าคนไหนอยู่กับแกบ่อยๆก็เจย์ ถามจริงเหอะ แกคบกับเจย์อยู่ใช่มั้ย"

"จะ เจ๊พูดไรก็ไม่รู้ ก็อยู่ห้องเดียว บ้านอยู่ติดกัน เป็นเพื่อนสมัยเด็กกันไง ก็ต้องสนิทกันไง" ดารินตอบด้วยความลุกลี้ลุกลน

"แก้ตัวเก่ง อย่าล่กดิ อย่าล่ก5555" แนนก็ไม่หยุดแซวต่อ

"เอ้า น้องดาเป็นอะไรทำไมหน้าแดง" แทนที่เพิ่งเล่นบาสถามขึ้น

"อะเอ่อ..." ดารินไม่รู้จะตอบอะไรดีได้แต่เอ่อค้างไว้อย่างนั้น

"น้องมันเมาแดด นั่งอยู่ตรงนี้ตั้งนาน ใช่มั้ยดา" แนนช่วยพูดให้

"ใช่ค่ะ หนูขอไปซื้อน้ำก่อนนะคะ" ดารินทำตัวไม่ถูกจนต้องลุกหนีขอตัวออกมาก่อน อยู่ๆก็โดนถามแบบนั้น แล้วเจ้าตัวก็เดินมาพอดีอีก 

.

"ตามมาทำไม" ดารินถามเจย์ที่อยู่ๆก็เดินมาด้วย

"จะไปซื้อน้ำ ไม่ได้ตาม สำคัญตัวเองผิดไปป่ะ" เจย์ก็ปากร้ายเหลือเกิน

"เออ ขอโทษละกัน" ดารินตอบแบบหงุดหงิดแล้วเลี้ยวกลับไปอีกทาง

(หมับ) เจย์คว้าข้อมือดารินไว้แล้วถาม"จะไปไหน ไม่ซื้อน้ำแล้วหรอ"

"ยุ่งไรด้วยอ่ะ" ดารินดันตอบประโยคเดิมที่ทำให้นายเจย์งอนเมื่อเช้าไปซะได้

"..." เจย์ปล่อยข้อมือของดารินแล้วเดินไป

"เห้ย เจย์ ขอโทษ" ไอน้องดารินลูกสาวเราที่เพิ่งรู้ตัวก็วิ่งไปเกาะแขนง้อนายเจย์อย่างไว

"..." ส่วนนายเจย์ก็ใบ้แดกเรียบร้อยจ้า

"เจย์...ขอโทษๆๆๆ พอแล้วเลิกงอนได้แล้ว" อิหนูดารินของเราก็งอแงเก่งมาก

"..." ใบ้แดกไม่หาย

"....เจย์...อย่าเงียบงี้ดิ ไม่ชอบเลยอ่ะ" น้องดาของเรางอแงจนน้ำตาเริ่มคลอ เสียงเริ่มสั่น จนพี่เจย์ต้องยอมเปิดปาก ไม่ได้ร้องง่ายหรอกนะ แต่วันนี้น้องโดนเจย์เมินแบบนี้มา3รอบแล้ว

"ร้องไห้ทำไม" พ่อหนุ่มของเราก็เก๊กเสียงถาม

"ไม่ได้ร้อง" พอโดนทักดารินก็รีบเอามือพัดตาพร้อมปฏิเสธไป

"โกหก มานี่เลย" จากนั้นนายเจย์ของเราก็ลากแม่หนูดารินไปแถวดาดฟ้าตึกข้างๆ เป็นอะไรมาก่ะกับดาดฟ้าอ่ะ น้องจะน้ำตาจะร่วงอยู่ละ ยังจะลากไปดาดฟ้าอีก

.

ณ ดาดฟ้าเจ้าเก่า

แล้วตอนนี้น้องดารินก็ร้องไห้เรียบร้อยแล้วจ้า เอาจริงๆก็ไม่ใช่เด็กขี้แยอะไรหรอกนะ แต่ค่อนข้างเซ้นซิทีฟเวลาโดนเมิน แล้วยิ่งคนที่เมินคือคนสำคัญ น้องก็ยิ่งหวั่นใจ บ่อน้ำตาแตกอย่างไวไปอีก ส่วนนายเจย์ที่เป็นตัวต้นเหตุให้น้องดารินของเราร้องไห้ หลังจากที่ลากน้องขึ้นดาดฟ้ามา ก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากยืนมองน้องร้องไห้ ก็คงยังอึ้งๆอ่ะ ครั้งสุดท้ายที่เจย์เห็นดารินร้องไห้ก็ประมาณ6ปีที่แล้ว ที่บอกกับดารินว่าต้องไปเรียนต่างประเทศ

"ฮึก...ฮือออ ฮึกๆ ฮือ ฮือออ"

"..."

"เจย์..ฮะ ฮึก หายโกรธน้องดา ฮือ สักทีสิ" ถึงจะร้องไห้จนพูดไม่รู้เรื่อง แต่ดารินก็ยังคงง้อเจย์ต่อ

"เจย์ไม่โกรธแล้ว ดาก็หยุดร้องไห้ได้แล้ว" แน่นอน ใครจะไม่แพ้น้ำตา เจย์พูดปลอบแล้วลูบหัวดารินเบาๆ

"ฮึก จริงนะเจย์" ดารินปาดน้ำตาลวกๆแล้วเงยหน้ามาถามเพื่อความแน่ใจ

"อือ จริงสิ" เจย์ตอบแล้วยังคงลูบหัวต่อ

หลังจากได้ยินคำตอบยืนยนจากเจย์ น้องดารินของเราก็รีบพุ่งกอดเจย์ทันที

"ดา เจย์มีแต่เหงื่อ" เจย์พูดพร้อมดันอีกคนออกห่าง

"ไม่สน หายโกรธแล้วก็ต้องกอดได้ดิ" แต่ไอตัวดื้อดันกอดแน่นกว่าเดิมหลังจากตอบกลับนายเจย์ไป

"โธ่ดา เจย์บอกแล้วไงว่าเจย์เพิ่งเล่นบาสมา ตัวมีแต่เหงื่อเนี้ย เหม็นด้วยนะ" บ่นไปก็เท่านั้นแหละเด็กมันกำลังอ่อนแอก็ต้องงอแงหน่อย "ดา ฟังเจย์หน่อย" สุดท้ายเจย์ก็จับไหล่ของดารินแล้วดันออกจนได้

"../เบะ" เอ้าๆๆๆ อิหนูชั้นจะร้องอีกแล้ว
 
"....ไม่ร้องนะ เด็กดี" หลังจากจบประโยคแสนอ่อนโยน พี่เจย์ของเราก็ก้มลงจูบหน้าผากน้อยของน้องดาเบาๆ

.
.
.
.
.

จบแล้วจ้าขอกำลังใจหน่อย คอมเม้นสักนิด เจอกันตอนหน้านะคะ ภาษาอาจจะแปลกๆนะคะ เพิ่งแต่งครั้งแรก ติชมได้เต็มที่ครับ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #5 butsayemat (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 21:18
    รีบมาต่อน้าาาสนุกมากเลยยยย
    #5
    0
  2. #3 chanaporngot7 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 23:17
    สนุกมากเลยค่ะ
    #3
    0
  3. #2 ploylove254 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 18:15
    มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #2
    0
  4. #1 ผู้ภักดีต่อด้อม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 14:54

    ฟินมากจ้า มาต่อเร็วนะ

    #1
    0