[ตีพิมพ์] ◄ FLIRT WITH YOU ► รักเพราะเธอมันร้าย

ตอนที่ 2 : [Re-write] - Chapter 01 Always you (CUT SCENE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,731
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    25 เม.ย. 61

คำเตือน: นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป
มีเนื้อหายั่วยวนกระแทกใจและใช้ความรุนแรง
อาจมีภาพ คำพูดหรือฉากไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม เพศ และภาษา
โปรดใช้วิจารณญาณในการเสพติด... อ่านให้สนุกนะคะ 
- เฌอมาดา -





01
Always you
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

You know me
Now and then, I'm a mess
Please don't hold that against me
I'm a girl with a temper and heat
I know I can be crazy


But I'm not just a x-up
I'm the x-up you need
I don't hear nobody when you focus on me
Perfectly imperfect, yeah, 
I hope that you see
Tell me you see
'Cause I know that you've been thinking 'bout it
(Snakehips & MØ - Don't Leave)


นายก็รู้จักฉันนี่
บางครั้งฉันก็วุ่นวาย
ได้โปรดอย่าใช้มันต่อต้านฉันเลยนะ
ฉันเป็นผู้หญิงที่มีอารมณ์และความรุนแรง
ฉันรู้ว่าฉันสามารถบ้าได้เลยแหละ

แต่ฉันไม่ใช่แค่เรื่องแย่ๆ นะ
ฉันเป็นความฉิบหายที่นายจำเป็นต้องมีเลยต่างหาก
ฉันไม่ได้ยินเสียงใครเลยเวลาที่นายจ้องมองมาที่ฉัน
ความผิดพลาดที่สมบูรณ์แบบ... ใช่ ฉันหวังว่านายจะเห็น
บอกฉันสิว่านายเห็นน่ะ
เพราะฉันรู้นะ ว่านายคิดเรื่องนั้นมาตลอด






...






“เธอจะมองหน้าฉันอีกนานไหม

ร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงหน้าถอนหายใจเฮือกใหญ่ เรียวคิ้วเข้มย่นเข้าหากัน สีหน้าและน้ำเสียงของเขาแสดงถึงความรำคาญออกมาจนหมดเปลือก ไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหน ฉันก็เป็นผู้หญิงที่น่าหงุดหงิดสำหรับเขาเสมอ แน่นอนว่าฉันจงใจให้มันเป็นแบบนั้น เขาจะมองฉันเป็นแมลงหวี่หรือแมลงวันก็ช่างเถอะ ฉันชิน แต่สำหรับฉันน่ะ เขาไม่เคยน่ารำคาญเลย

ฉันไม่ตอบคำถามนั่นเพราะไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาอีกเท่าไรถึงจะพอใจ บางที... มันอาจจะทั้งชีวิตของฉันก็ได้

ตอนนี้เราสองคนนั่งอยู่บนโซฟาในห้องของเขานี่แหละ โทรทัศน์ที่ฉันกดเปิดไว้ก่อนหน้านี้ถูกเมินโดยสมบูรณ์แบบ เรานั่งขัดสมาธิแล้วหันหน้าเข้าหากันราวกับต่างฝ่ายต่างมีเรื่องมากมายให้สนทนา ทว่าสิ่งที่ออกมาก่อนหน้านี้กลับมีเพียงลมหายใจกรุ่นร้อนเจือความหงุดหงิดของพีที่มาจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ บวกกับถูกฉันปั่นหัวตอนกลับมาถึง และฉันก็ทำเพียงนั่งมองเขานิ่งๆ สัมผัสไอร้อนจากตัวคนตรงหน้าที่แผ่ออกมา เหมือนฉันอยากจะเล่นสงครามประสาทกับเขาใช่ไหม  แต่เปล่า ฉันก็แค่อยากเห็นทุกสีหน้าในแต่ละวินาทีของเขาใกล้ๆ ก็เท่านั้น

หมับ...

ฉันเอื้อมมือข้างหนึ่งขึ้นไปประคองใบหน้าของเขาเอาไว้ เจ้าตัวชักสีหน้าไม่พอใจทันทีแต่ก็ไม่ได้ปัดมือฉันออกอย่างที่ควรจะเป็น แน่สิ เขาตกลงแล้วว่าจะยอมให้ฉันช่วยทำแผลให้ ถึงความหมายของเขาจะหมายถึงแผลปากแตกจากการโดนต่อยก็ตาม ซึ่งบอกเลยว่าฉันไม่ได้ทำอะไรกับแผลนั่นทั้งนั้น มันก็แค่ปากแตกที่เดี๋ยวก็หายเอง แต่ถ้าเขาไล่ฉันออกจากห้องไปในเวลานี้ เรื่องของเขาก่อนกลับห้องจะถึงหูแม่ของเขาทันที แน่นอนว่าฉันกล้าทำ ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ บอกเลยว่ามันไม่ใช่ครั้งแรก ก็อย่างที่เขาบอกนั่นแหละ ทุกวันนี้เขาคงปวดหัวกับเรื่องที่ฉันสรรหามาใส่หัวเขาน่าดู หึ

เขาจิ๊ปาก “อะไรของเธออีก”

“...” ฉันยังคงเงียบและใช้มือข้างเดิมจับใบหน้าของเขาให้หันไปทางซ้ายที ขวาที เขาเริ่มนิ่วหน้าหนักขึ้นเรื่อยๆ ในใจคงอยากจะพุ่งเข้ามาตะปบคอฉันอีกหน แต่อาจจะต้องข่มอารมณ์คุกรุ่นเอาไว้ก่อน

“ฉันชอบให้นายยิ้มมากกว่า” ฉันบอกแล้วยิ้มบางๆ ก่อนปล่อยมือจากหน้าเขาง่ายๆ จนเจ้าตัวเลิกคิ้วขึ้น

“อยู่กับผู้หญิงประสาทอย่างเธอ ฉันยิ้มไม่ลงหรอก” อีกฝ่ายบอกก่อนจะกลอกตาไปทางอื่น จนฉันแอบถอนหายใจออกมาเบาๆ

“...”

เกิดความเงียบปกคลุมทั่วบริเวณโซนนั่งเล่นตรงนี้อีกครั้งเมื่อฉันเงียบ ส่วนเขาก็วุ่นวายใจจนแสดงออกมาทางสีหน้า

ในที่สุดพีก็หมดความอดทน

“เธอทำทั้งหมดไปเพื่ออะไร ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอกดดันฉันทำไม เพราะอะไรเหรอ” นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาถามแบบนี้ และไม่ว่ากี่ครั้ง กี่หน ฉันก็จะตอบแบบเดิม

“เพราะฉันรักนาย” …พูดแบบที่ฉันรู้สึก แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจฉันเลยก็ตาม

“ไม่จริง เธอไม่เคยรักฉัน เธอรักตัวเอง อ้อ! ไม่สิ บางทีตัวเองเธอก็อาจจะไม่รักเหมือนกัน” เขามองฉันนิ่ง นัยน์ตาไม่ได้สื่อความหมายพิเศษอะไรออกมานอกจากสมเพช

“...” คนอย่างฉันมันก็คงน่าสมเพชจริงๆ นั่นแหละ ฉันพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่ในสายตาเขา และตอนนี้ในแววตาของคนตรงหน้าก็สะท้อนภาพของฉันอยู่จริงๆ แม้ว่ามันจะไม่ใช่ในเชิงที่ฉันอยากให้เป็นก็ตาม แต่มันก็ดีกว่าเขาไม่เห็นฉันเลยไม่ใช่หรือไง เหอะ

“ตอบมาสิว่าเพราะอะไร เธอทำไปเพื่ออะไร ลิน”

“นายจะเชื่อหรือไม่ ฉันก็ไม่สนใจหรอกนะ แต่ทั้งหมดนั่นมันก็เพราะฉันรักนาย ฉันอยากให้นายลืมผู้หญิงคนนั้น” แฟนเก่าของพีชื่อ ภัส ผู้หญิงคนนั้นเป็นเพื่อนเขาก่อนที่ทั้งคู่จะพัฒนาความสัมพันธ์มาเป็นคนรัก และสุดท้ายก็ไปกันไม่รอด

ฉันยอมรับตรงๆ เลยว่าฉันดีใจที่เขาเลิกกัน

“นั่นมันก็เพื่อตัวเธอเอง ต่อให้ฉันจะลืมภัสได้ คนที่ฉันจะคิดถึงเป็นรายต่อไปก็ยังไม่ใช่เธอ”

“เหอะๆ นายแน่ใจได้ยังไง” ฉันแค่นยิ้ม ไม่ใช่ว่าฉันมั่นใจในตัวเองอะไรมากมายหรอกนะ แต่เขาก็ไม่ควรมั่นใจว่าความรู้สึกตัวเองจะเหมือนเดิมเหมือนกัน ขึ้นชื่อว่าความรู้สึก คนธรรมดาสามัญอย่างเราๆ ก็คอนโทรลยากทั้งนั้นแหละ วันนี้ชอบ พรุ่งนี้อาจจะเกลียด วันนี้เกลียด พรุ่งนี้อาจจะชอบก็ได้ ไม่มีใครรู้หรอกว่ามันจะเป็นแบบไหน ชีวิตคนเรามันก็เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาไม่ใช่หรือไง

“...” พีเงียบ ฉันเชื่อว่าเขาเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แววตาของเขาฉายประกายแข็งกร้าวมากขึ้น ฉันกระตุกยิ้มกับปฏิกิริยาของคนตรงหน้า แบบนี้คงเรียกว่าฉันไม่มีอิทธิพลต่อความรู้สึกของเขาไม่ได้หรอก ฉันว่าตัวเองมี และมีมากเสียด้วย

“ฉันจะทำให้นายคิดถึงฉันจนไม่เป็นอันทำอะไรเลยล่ะ” ฉันบอกก่อนจะเปลี่ยนท่านั่งเป็นปล่อยเท้าข้างหนึ่งลงพื้นแล้วโน้มตัวเข้าไปสบตาเขาใกล้ๆ ให้เขารู้ว่าฉันตั้งใจจะทำแบบนั้นจริงๆ และเขาก็ไม่ควรประมาทฉันเด็ดขาด

แต่ดูเหมือนฉันจะเผลอประมาทเขาเกินไปนิดหน่อย...

หมับ!

ฟุ่บ!

“งั้นทำให้ฉันดูหน่อยสิ”

จู่ๆ พีก็พุ่งเข้ามาจับต้นแขนฉันไว้แน่นแล้วผลักฉันลงนอนราบไปกับโซฟา ร่างหนาโถมน้ำหนักตัวลงมาทาบทับ กักกันไม่ให้ฉันหนีไปไหนได้ ฉันได้แต่เบิกตากว้าง ตัวแข็งทื่อ จ้องมองเขาด้วยความกลัวระคนตกใจ ใช่ ฉันรู้สึกกลัวด้วย ที่ผ่านมาฉันก็แค่เคยแต่แกล้งยั่วโมโหเขาเล่นๆ แต่เราไม่เคยใกล้ชิดกันมากขนาดนี้

ขนาดที่ว่า... แทบจะรวมร่างเป็นคนคนเดียวกัน!!!

เฮือก...

“หึ...” ฉันแสยะยิ้ม ยังคงทำใจดีสู้เสือแม้ข้างในจะกรีดร้องโวยวายอยู่ก็ตาม ฉันจะไม่แสดงออกว่ากลัวเขาไปมากกว่านี้ เขาก็แค่อยากจะเอาคืนฉันบ้างก็เท่านั้นแหละ คงจะเกลียดฉันจนอดรนทนไม่ไหวแล้ว

“สำหรับผู้ชาย สิ่งที่จะทำให้คิดถึงใครบางคนจนไม่เป็นอันทำอะไรน่ะ มีอยู่ไม่กี่อย่างหรอก...” คนตรงหน้ากระตุกยิ้มร้าย ลมหายใจร้อนๆ ที่เป่ารดลงมาราวกับจะทำให้ฉันเผาไหม้จนลุกเป็นไฟได้ทุกขณะ กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ที่ฉันชินจมูกไปแล้วในตอนแรกกลับชัดเจนยิ่งขึ้น ฉันเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง หัวใจเต้นแรงจนผิดปกติ ความเกร็งแล่นลามตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาจนถึงลำคอ พีขยับใบหน้าลงมาใกล้มากขึ้น ครั้งนี้เขาสบตาฉันด้วยแววตาที่ต่างออกไปจากปกติ

และฉันไม่ได้โง่จนไม่รู้ว่า... มันเป็นแววตาที่ปรารถนา ‘อะไรบางอย่าง’

“…” ฉันยังคงเงียบแบบที่ชอบทำ จ้องมองเขาด้วยดวงตาท้าท้าย เขาแค่จะแกล้งให้ฉันกลัวเขาบ้างเท่านั้นแหละ เขาไม่คิดจะ...

หมับ!

สัมผัสรุนแรงจากฝ่ามือหนาที่บีบรั้งคางฉันขึ้นไปทำให้ความคิดฉันสะดุดลง ครั้งนี้เหมือนฉันจะคุมสติไม่อยู่แล้ว ดวงตากลมโตเบิกโพลงจนเขายกยิ้มอย่างพอใจกับอาการตื่นตระหนกของฉัน

“ไหนๆ ฉันไล่เธอก็ไม่ไป งั้นเรามาเล่นอะไรสนุกๆ กันดีกว่า”

“มันคงไม่สนุกนักหรอก”

“เหรอ แต่ฉันเบื่อเกมจ้องหน้าอย่างเดียวแล้วนะ ลิน” เขายิ้มเหมือนหวังดี แต่นั่นมันคือยาพิษที่กำลังจะป้อนให้ฉันต่างหาก

“นายเมา...”

“ฉันมีสติ แต่เธอต่างหากที่ดูเหมือนจะควบคุมสติตัวเองไม่ได้แล้ว หึ… ฉันรู้ว่าผู้หญิงอย่างเธอมันเก่งแต่ปาก ที่จริงกำลังกลัวใช่ไหมล่ะ” เขาบอกอย่างรู้ทัน

ไม่… มันต้องไม่ใช่แบบนี้ แอลกอฮอล์ที่เขาดื่มเข้าไปมันเพิ่งออกฤทธิ์หรือไงเนี่ย?!

“ฉันไม่เคยกลัวนาย”

“งั้นใช้โอกาสนี้พิสูจน์ตัวเองสิ ถ้าไม่กลัวก็แสดงว่ากล้า... พิสูจน์หน่อยว่าเธอสามารถทำให้ฉันคิดถึงแต่เธอได้อย่างที่พูดเมื่อกี้” ฉันกำหมัดข้างลำตัวแน่นเพราะรู้ว่าเขากำลังปรามาสฉันทางอ้อม เขาไม่เคยเห็นค่าความรู้สึกของฉันที่มีให้เขาเลย ไม่เลยสักนิด

“...”

“มองฉันอย่างเดียวมันไม่มีความสุขหรอกใช่ไหม ข่มขู่ฉันได้ แต่มันก็ไม่เคยทำให้ฉันสนใจเธอมากขึ้นเลยไม่ใช่หรือไง เธอน่าจะรู้ดีอยู่แก่ใจไม่ใช่เหรอ” ประโยคพวกนั้นมันไม่ใช่คำถาม แต่มันคือมีดคมๆ ที่เขาจงใจกรีดซ้ำๆ ลงมาบนหัวใจฉัน แทงใจดำและเยาะเย้ย รอยยิ้มนั่นก็เหมือนยาฆ่าเชื้อที่ราดซ้ำลงมาบนแผลสด เหมือนว่ามันจะดีแต่ก็ทำให้ฉันเจ็บแสบยิ่งกว่าเดิม

“ได้” เวรกรรม! นี่ฉันคงจะเก่งแต่ปากอย่างที่เขาว่าจริงๆ แต่ฉันยอมให้เขาถากถางแบบนั้นไม่ได้หรอก มันเหมือนฉันไร้ความสามารถ มันเหมือนฉันจะต้องแพ้ ฉันไม่ชอบ “ฉันจะทำให้นายรู้ว่า ยิ่งนายเกลียดฉันเท่าไร ร่างกายของนายก็ยิ่งต้องการฉันมากเท่านั้น!

“หึ... ลองดูสิ”

 

PS POV

“...” ผู้หญิงตรงหน้าสบตาผมกลับมาเหมือนไม่เกรงกลัว ทั้งๆ ที่ตัวเธอสั่นไปหมดแล้ว หึ คงไม่ทันสังเกตตัวเองเลยล่ะมั้ง ยัยนี่น่ะปากเก่งเสียยิ่งกว่าอะไรดี ถึงเธอจะบอกว่าไม่กลัวผม แต่นัยน์ตาคู่นั้นก็ซ่อนความหวาดหวั่นไว้ไม่มิดหรอก

“ฉันเองก็เริ่มอยากจะลองแล้วเหมือนกัน แต่ยากนะ จะให้ฉันต้องการเธอมากเท่าที่เกลียด” ผมจ้องเธอกลับอย่างเย้ยหยัน

ลินพูดถูกที่ว่าผมไม่เคยลืมภัส แฟนเก่าของผม ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะมีแฟนใหม่ไปแล้วก็ตาม ผมรักเธอแต่ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงให้ความสัมพันธ์ของเราในฐานะคนรักมันยืดต่อไปได้ เราต่างคนต่างก็เข้าใจกันจนกลายเป็นว่าไม่มีเรื่องให้ขัดใจ ไม่มีเรื่องให้ทะเลาะ และมันก็ดูจะหยุดแค่นั้น ใช่... มันหยุดที่เรากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม ก่อนหน้านี้ผมหายไปจากชีวิตเธอหลังจากเข้ามหาวิทยาลัย เหมือนผมจะลืมเธอได้แล้ว แต่พอบังเอิญได้เจอเธออีกครั้ง ผมก็ไม่สามารถห้ามใจตัวเองได้เลย ผมรู้ว่าตัวเองไม่เคยลืมเธอ

ผมพยายามจะค่อยๆ กลับเข้าไปในชีวิตของภัสอีกครั้ง ทว่าแววตาของเธอที่มองผมมันเปลี่ยนไปแล้ว... เปลี่ยนกลับไปเป็นเหมือนตอนก่อนหน้าที่เราจะคบกัน คือเธอคิดกับผมแค่เพื่อน และผมก็ไม่อยากทำตัวร้ายๆ ใส่คนที่ดีกับผม ด้วยการไปพรากเธอออกมาจากความสุขในปัจจุบันหรอกนะ

การได้เห็นคนที่ตัวเองรักมีความสุข เราก็ควรยินดีถูกแล้วไม่ใช่เหรอ ถึงผมจะไม่มีความสุขนักก็ช่างเถอะ แต่ผู้หญิงตรงหน้าผมคนนี้คงไม่ได้คิดแบบนั้น

“จำคำพูดของนายวันนี้ไว้ให้ดี แล้ววันหนึ่งนายจะต้องเปลี่ยนใจ”

ลัลณ์ลลินเห็นแก่ตัวและไม่เคยรักผมอย่างที่เธอพูด เหมือนเธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อทำลายผมมากกว่า เธอคิดว่าตัวเองเพียบพร้อมไปเสียหมด และจะไม่มีวันแพ้ใคร ใช่ ผมไม่ปฏิเสธว่าเธอมีพร้อมทุกอย่าง ไม่ว่าจะหน้าตา ฐานะ การศึกษา ผู้ใหญ่ที่ไหนเห็นเป็นต้องเอ็นดูเธอด้วยกันทั้งนั้น น่ารักบ้างล่ะ นิสัยดีบ้างล่ะ เรียบร้อยบ้างล่ะ ถ้าผมนั่งอยู่ด้วยและได้ยินคำชมเหล่านั้น ผมจะแค่นหัวเราะออกมาทันทีโดยไม่ต้องมีคนบังคับ และมันแย่ตรงที่ว่าผมเคยได้ยินจริงๆ หลายครั้งหลายหน ส่วนคนที่พูดก็ไม่ใช่ใคร หากแต่เป็นแม่ของผมเอง แม่นั่นแหละที่เป็นต้นเหตุให้ยัยบ้านี่เข้ามามีบทบาทในชีวิตผม จากที่ผมไม่ค่อยลงรอยกับแม่ตัวเองอยู่แล้ว มันยิ่งแล้วเข้าไปใหญ่เลย

“ฉันแทบจะรอให้ถึงวันนั้นไม่ไหว” ผมกระตุกยิ้มพร้อมกับออกแรงบีบที่คางมนแรงขึ้นก่อนจะโน้มลงไปลิ้มรสหวานจากริมฝีปากนุ่มนิ่มของคนตรงหน้า

“อึก”

ผมขบเม้มและบดขยี้เรียวปากบางอย่างไม่คิดออมแรง สักพักก็กัดริมฝีปากล่างของเธอเพื่อให้เจ้าตัวเปิดทางให้ผมได้สอดแทรกปลายลิ้นของตัวเองเข้าไปสำรวจโพรงปากของเธออย่างเอาแต่ใจ ผมเกลียดลิน ผมโกรธที่เธอเข้ามาวุ่นวายกับผม คอยแต่จะสร้างปัญหาให้ผมไม่หยุดไม่หย่อน ครั้งนี้อาจจะมีฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ผมเติมให้ร่างกายก่อนหน้านี้ด้วย ผมเลยกล้ามากขึ้น ไม่ใช่ว่าปกติผมจะไม่กล้านะ แต่ผมไม่อยากทำร้ายเธอมากกว่า เป็นไปได้ก็ไม่อยากยุ่ง แต่เธอเริ่มจะก้าวก่ายผมมากเกินความจำเป็น และผมต้องทำให้เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถควบคุมทุกอย่างได้ อย่างน้อยก็เรื่องต่อจากนี้...

ผมจะทำให้เธอเจ็บจนต้องขอให้หยุด แน่นอนว่าผมจะปฏิเสธ เหมือนที่เธอชอบมาทำตัวประสาทๆ ใส่ผมอยู่บ่อยครั้ง พอผมห้ามหรือไล่ไป ยัยนี่ก็ไม่เคยฟัง

“แฮกๆ พะ...” ผมเปิดโอกาสให้เธอหายใจแค่ไม่กี่วินาที จากนั้นก็จัดการปิดปากยัยตัวดีอีกครั้ง มันจะไม่มีความปรานีเกิดขึ้น ถ้าฆ่าคนตายแล้วไม่ผิดกฎหมาย ยัยนี่คงตายคามือผมไปนานแล้ว แต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนใจ สู้ปล่อยให้ตายทั้งเป็นอยู่ใต้ร่างผมดีกว่า น่าสนุกกว่ากันเยอะ ว่าไหม

“อึก”

ความรู้สึกกับเรื่องเซ็กซ์มันดูเหมือนจะเป็นเรื่องเดียวกัน แต่สำหรับผมมันก็แยกจากกันได้ ภัสคือแฟนคนแรกและคนเดียวที่ผมเคยมี แต่เราไม่เคยมีอะไรเกินเลย ซึ่งก็ไม่ใช่ว่าผมจะไม่รู้เรื่องพวกนี้หรอกนะ ผู้ชายมันก็ต้องลองหาประสบการณ์ให้ตัวเองบ้าง ถึงจะไม่คบใครแต่ก็ได้คุยกับผู้หญิงหลายๆ คนอยู่แหละ

“อืม” ผมผละจูบออกก่อนจะลากเรียวลิ้นต่ำลงมาตามแนวลำคอระหง กลิ่นหอมอ่อนๆ จากผิวกายของลินเป็นตัวปั่นประสาทผมได้ดียิ่งกว่าคำพูดของยัยนี่เสียอีก ยิ่งผมแตะต้องเธอเท่าไร ความต้องการบางอย่างก็ยิ่งมากขึ้นตามไปด้วย

นี่หรือว่าผมจะคิดผิดนะ

ยัยนี่คงไม่ทำให้ผมเป็นแบบที่เธอพูดได้จริงๆ หรอกใช่ไหม... ผมไม่เห็นเธอจะทำอะไรนอกจากเกร็งตัวจนน่าหงุดหงิด

เสียงดูดดึงที่ผมทำกับผิวเนื้อตรงต้นคอกรุ่นกลิ่นหอมดังขึ้นอย่างน่าเกลียด แต่ผมก็ไม่คิดจะหยุดมันแม้ตอนนี้ร่างเล็กเริ่มจะดิ้นขลุกขลักเหมือนทรมานก็ตาม เธอเริ่มต่อต้านผม เหอะ ไม่เห็นเหมือนที่ทำปากดีอย่างเมื่อกี้เลย

“ปะ...ปล่อยฉัน” 



CUT SCENE








 

วันถัดมา

“...เราก็เป็นห่วงภัส นี่เพิ่งตื่นเหมือนกันเลยโทรหา”

เสียงพูดของใครบางคนทำให้ฉันขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งแล้วพยายามจะเปิดมันออก ความปวดหนึบที่หัวและตัวทำให้ฉันไม่กล้าขยับตัวมาก มันเหมือนร่างจะฉีกออกได้ทุกเมื่อถ้าขยับ ฉันปรือตาเล็กน้อยก็เห็นว่าพีกำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนพิงหัวเตียงอย่างข้างๆ กันนี้ ผ้าห่มผืนเดียวกับที่ห่มตัวฉันอยู่จนถึงคอคลุมช่วงล่างของเขาตั้งแต่เอวลงไป ผิวขาวนั่นเต็มไปด้วยรอยเล็บจิกและข่วนสีแดงที่ฉันตอบแทนให้เมื่อคืน เขาคุยโทรศัพท์กับใครบางคนที่แค่ได้ยินชื่อฉันก็รู้แล้วว่าใคร ฉันรู้จักเธอดีแม้เธอจะไม่รู้จักฉันเลยก็ตาม

“เรื่องไหนล่ะ เรื่องที่เราระบายให้ภัสฟัง หรือเรื่องที่แฟนขี้หึงของภัสเข้ามาหาเรื่อง ฮ่าๆ”

ฉันหลับตาแล้วแอบฟังคนข้างๆ เงียบๆ ไม่ให้เขารู้ตัวว่าฉันก็ตื่นแล้วเหมือนกัน ตื่นเพราะเสียงของเขานั่นแหละ เมื่อคืนฉันจำได้ว่าหลังจากเขาทรมานฉันที่โซฟาด้านนอกจนพอใจแล้วก็อุ้มฉันมาแกล้งต่อที่เตียงในห้องนอน ตอนนั้นสติของฉันแทบจะไม่หลงเหลืออยู่แล้ว ไม่ว่าเขาอยากให้ทำอะไรฉันก็ไม่สามารถขัดขืนได้ แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็จดจำได้ทุกรายละเอียดที่เขาทำ คงจะมีอย่างเดียวที่ฉันขัดคำสั่งคือตอนที่เขาให้ฉันไปอาบน้ำเพื่อล้างอะไรต่อมิอะไรที่เขาทิ้งไว้ เมื่อคืนฉันไม่มีแรงเหลือพอจะคลานลงจากเตียงด้วยซ้ำ และเขาเองก็ไม่ต่างกันนัก สรุปเลยไม่มีใครได้เข้าห้องน้ำทั้งนั้น

“อือ...” น้ำเสียงของเขาที่คุยกับแฟนเก่ามันดูเศร้าๆ ยังไงพิกล “ก็...ต้องมีบ้างแหละภัส แต่เราเข้าใจพี่เขาแหละ”

คงเรื่องที่เขาโดนแฟนของยัยนั่นต่อยเมื่อคืนล่ะมั้ง

“เฮ้ย! เราไม่โกรธ แค่ไม่พอใจนิดหน่อยแต่ไม่ได้อะไรหรอก...ภัสล่ะ โอเคใช่ไหม...หมายถึงว่าไม่ได้ทะเลาะอะไรกันกับพี่เขาใช่ไหม...เราขอบคุณภัสมากเลยนะที่อยู่เป็นเพื่อนเราเมื่อคืน เมาไปหน่อย ขอโทษที” ฉันได้แค่เม้มริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ ฉันจะอ่อนแอไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด ยัยนั่นมันก็แค่แฟนเก่า

แต่ฉัน... ตอนนี้ฉันเป็นมากกว่าเธอเสียอีก!

บ้าชะมัด ฉันดีกว่ายัยนั่นแล้วทำไมฉันไม่ได้รู้สึกดีใจอะไรเลยนะ

“เมื่อคืนที่พูดประชดแฟนภัสอะ ฝากขอโทษด้วยนะ...ไม่ได้หรอก พี่เขาเป็นแฟนภัสนะ ยังไงเราจะพยายามเปิดใจให้คนอื่นละกัน แล้วก็จะพยายามไม่รบกวนภัส ไม่อยากให้มีปัญหากับพี่เขาน่ะ...เราเข้าใจนะ ถึงจะแอบอิจฉาแล้วก็แอบหมั่นไส้ก็เถอะ หมัดหนักเป็นบ้า ฮ่าๆ ๆ”

เปิดใจให้คนอื่นงั้นเหรอพี มันคงไม่มีวันเป็นฉันหรอกใช่ไหม มันจะมีวันของฉันบ้างหรือเปล่า วันที่หัวใจของนายมีแต่ฉัน เหอะ ถ้านายรักฉันไม่ได้ ฉันก็จะทำให้นายเกลียดฉันทุกลมหายใจ เกลียดจนหายใจไม่ทันเลยล่ะ!

“อือ งั้นแค่นี้นะ ไม่กวนละ” เขาวางสายแล้วฉันก็ยินเสียงถอนหายใจพรืด ฉันรู้ว่าเขาไม่สบายใจและไม่ได้อยากจะพูดออกไปแบบนั้น แต่พีรักผู้หญิงคนนั้นมาก รักจนยอมเห็นเธอมีความสุขกับคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเองได้ ซึ่งตรงข้ามกับฉันโดยสิ้นเชิง

“แอบฟังคนอื่นคุยโทรศัพท์ไม่ดีนะ” ฉันสะดุ้งนิดหน่อยเมื่อได้ยินเสียงของเขาดังอยู่ใกล้ๆ แล้วทุกอย่างก็ชัดเจนเมื่อฉันลืมตาขึ้น เขาเอี้ยวตัวแล้วโน้มลงมาจ้องหน้าฉันใกล้ๆ

“รู้ได้ไงว่าฉันตื่นแล้ว” ฉันถามแล้วกลอกตาไปทางอื่น ยิ่งเห็นหน้าเขาในระยะประชิดแบบนี้ ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนก็ยิ่งชัดมากขึ้นจนฉันนึกโกรธสมองงี่เง่าของตัวเองที่จำเรื่องบ้าอะไรก็ไม่รู้

“เธอขยับตัวนิดเดียวฉันก็รู้แล้ว” เขาบอกก่อนจะไถลตัวลงนอน ดึงผ้าห่มขึ้นมาแค่ใต้อก “เช้าแล้ว กลับห้องไปซะ ฉันอุตส่าห์ใจดีให้เธออยู่ด้วยทั้งคืน ผู้หญิงอะไรหน้าด้าน ผู้ชายไล่ก็ไม่ไป นี่ถ้าเป็นคนอื่นก็ไม่รู้ว่าเขาจะฆ่าหลังได้กันด้วยหรือเปล่า”

“บ้าเปล่า ตื่นมาก็ด่ากันเลยเหรอ ฉันเป็นมะ...เมียนายนะ” ฉันรู้สึกชาไปทั้งหน้าเหมือนโดนตบ กระดากปากเหมือนกันที่พูดแบบนั้น แต่มันคงไม่มีอะไรให้ฉันอายไปมากกว่าเมื่อคืนแล้วล่ะ

“มีอะไรกันคืนเดียวจำเป็นต้องเป็นเมียด้วยเหรอ” เขาหันหน้ามาเลิกคิ้วถาม ฉันกำมือที่อยู่ใต้ผ้าห่มแน่นด้วยความเจ็บใจ ครั้งนี้เขาชนะและฉันก็แพ้อย่างไม่เป็นท่า ได้... หลังจากนี้ฉันจะเอาคืนเขาด้วยวิธีของฉันเหมือนกัน!

“...”

“เราไม่ได้เป็นอะไรกัน ไม่เคยเป็นและไม่มีวันเป็น หวังว่าเธอจะรักษาคำพูดนะ อย่าเอาเรื่องที่ร้านเหล้าเมื่อคืนไปบอกแม่ฉันเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นได้เจอดีแน่”

“แต่...”

“เมื่อคืนเธอทำท่าอยากจะอยู่กับฉันเอง ฉันก็ยอมให้อยู่ด้วยแล้วไง จะเอาอะไรอีก หรือว่าฉันยังให้ไม่พอ จะต่อก็ได้นะ ฉันไม่ถือแค่เธอบอกว่า ‘อยาก’ มาคำเดียว” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน เรื่องที่เกิดขึ้นคนที่เสียหายมันคือฉัน ไม่ใช่เขา เขาจะไปรู้สึกผิดหรือเดือดร้อนอะไรล่ะ

ฉันได้แต่กัดฟันกรอดกับคำพูดถากถางและหักหาญน้ำใจที่ออกมาจากปากของพี ผู้ชายคนนี้ทำทุกอย่างได้แค่ให้ฉันเสียใจ เหมือนๆ กับที่ฉันทำได้ทุกอย่างเพื่อให้เขาจำฉันได้นั่นแหละ น้ำเสียงและคำพูดที่มีให้ฉันมันคนละมาตรฐานกับผู้หญิงคนนั้นโดยสิ้นเชิง เหอะ น่าน้อยใจจริงๆ

“กลับไป ฉันจะนอน” เขาไล่เสียงห้วนอย่างไม่ไยดีแล้วพลิกตัวไปอีกทางหันหลังให้ฉัน พอฉันจะดึงผ้าห่มมาพันตัว เขาก็แย่งไปทั้งๆ ที่ไม่หันมาด้วยซ้ำ “ไม่ต้องเอาของฉันไป ฉันไม่หันไปมองหรอก เมื่อคืนเห็นมากพอแล้ว เก็บของของเธอทุกชิ้นไปให้หมดด้วยล่ะ ถ้าฉันเห็น ฉันทิ้ง”

ฮึ่ย ไอ้บ้า!!!

ฉันรีบกลับออกมาจากห้องของพีด้วยความเจ็บใจและอับอาย แต่จะโทษเขาก็คงไม่ถูก ฉันเองที่หน้าด้านไปปั่นหัวเขาก่อน แถมยังยื่นข้อเสนอบ้าๆ ที่ไม่ทันคิดหน้าคิดหลังให้ดี ฉันไม่ควรไว้ใจเขาเลยจริงๆ นี่สินะที่เขาบอกว่า ตีงูต้องตีให้ตายอย่าตีให้หลังหัก เพราะมันจะวกกลับมาทำร้ายเราได้

และอะไรบางอย่างบนเรือนร่างเปลือยเปล่าของฉันที่สะท้อนออกมาจากกระจกเงาบานใหญ่ในห้องน้ำตอนนี้ก็คงเป็นสิ่งยืนยันเรื่องที่ฉันตีงูแค่ให้หลังหักได้เป็นอย่างดี...

ผู้ชายคนนั้นทิ้งร่องรอยสีกุหลาบเอาไว้บนตัวฉันแบบจงใจ

จงใจยังไงน่ะเหรอ

เขาทำมันต่อกันเป็นตัวอักษรสี่ตัว ที่หน้าท้องของฉันมันคือ ‘F U’ และที่กลางแผ่นหลังคงไม่ต้องเดาให้ยาก ฉันหันหลังเอี้ยวตัวดูสิ่งที่คาดเอาไว้ผ่านกระจกเงา ฉันคิดผิดที่ไหนล่ะ รอยจ้ำสีแดงคล้ำเป็นตัว ‘C K’ ใหญ่เกือบเต็มแผ่นหลังที่เคยขาวเนียน นี่ยังไม่รวมรอยตามส่วนอื่นๆ ที่ไม่เกี่ยวกับศัพท์ที่เขาสื่ออีกนะ ฉันมองเงาร่างของตัวเองแล้วกัดฟันกรอด กำมือแน่นด้วยความเจ็บใจ

“กรี๊ดดดด!!!” สุดท้ายก็ทนไม่ไหวต้องแผดเสียงออกมาเพื่อระบายอารมณ์โกรธ ให้ตายเถอะ ไอ้รอยอัปยศนี่มันจะอยู่กับฉันไปอีกนานแค่ไหนเนี่ย

โคตรบัดซบ











“เจ็บมากหน่อยนะ
แต่ฉันไม่คิดจะขอโทษหรอก”
พี





- TO BE CONTINUED -

#รักเพราะเธอมันร้าย


mamind GIF

Talk with writer

อ้ากกกกกกก ประกาศรับบริจาคเลือดด่วนๆ ค่ะ -,,-
มันร้ายจริงๆ 555555 เดี๋ยวมาดูว่าใครจะร้ายกว่ากันสำหรับคู่นี้
เพราะนี่มันเพิ่งบทแรก 55555555555555
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและทุกกำลังใจนะคะ
ฝากติดตามต่อด้วยน้าาา
ขอบคุณสำหรับฟีดแบ็กจ้า แล้วเจอกันตอนหน้า 

เอ้อออ ฝากติดตามอีกเรื่องเซ็ตคู่กันด้วยน้า
WANNA BE YOURS ลิงก์ด้านล่างเลย
พระเอกมันเป็นเพื่อนกัน ฉันเขียนเอง 5555 <3

ปล. เนื้อเพลงด้านบนมันตรงกับเรื่องนี้จริงนะ 55555
เลือกเอาเพลงนี้มาประกอบเลยแปลแม่งเลย
คือสื่ออารมณ์นังลินได้ดีมาก
อาจมีเนื้อหารุนแรงหน่อยแต่ฉันเตือนแล้วนะ
อันที่จริงเรื่องนี้ชื่อว่า F*ck with you ด้วยค่ะ
แต่มันแบดไป เรียกเลือดเกินไป ไอ้เรามันเป็นคนไสยๆ 
5555555555555555555555555555
เอาน่ารักกำลังดี แต่เนื่องเรื่องดาร์กไซด์ไม่เปลี่ยนจ้า งุ้ยย

|||

อ่านแล้วเมนต์จะช่วยสร้างกำลังใจให้ไรต์มีแรงอัปนิยายนะคะ
ขอบคุณทุกแรงแค้นและทุกแรงสนับสนุนจ้า



|||


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,326 ความคิดเห็น

  1. #1092 YulSica (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:01
    แรงพอกันนน
    #1,092
    0
  2. #992 kankanta (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2561 / 04:49
    สุดจริงงง
    #992
    0
  3. #683 Phapatsara (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 20:59
    สงสารลินอ่า
    #683
    0
  4. #267 immx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 13:10
    สนุกมากกก ฮรือออ
    #267
    0
  5. #266 immx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 13:10
    จ้าาา มีทิ้งรอยไว้อี้กก เจ็บแทนลินน
    #266
    0
  6. #265 immx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 13:09
    พีแบบนิ่งแต่ยิ่งใหญ่เด้อ กลัวเเล้ววว //แต่ฟินเหมือนกันนะ55555
    #265
    0
  7. #264 immx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 13:09
    ฮรืออ พีด่าลินมาครั้งหนึ่งนี่เจ็บมากโอ้ย
    #264
    0
  8. #108 เ ล อ นั ว ร์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 20:42
    พีใจร้ายกับลินมาก เกลียดลินมากสินะ อื้อหื้อขอบอกว่าบรรยายดีม๊ากมาก ชอบสุดไรสุด ตอนอ่านนี่จิกหมอน555
    #108
    0
  9. #89 FhaSai_00 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 03:14
    ไรท์ค่ะ ncอ่านตรงไหนงะ
    #89
    1
    • #89-1 CHERMADA(จากตอนที่ 2)
      12 ตุลาคม 2560 / 03:19
      //แอบบอกว่าตามไปแถวๆ เพจ 555
      #89-1
  10. #56 Plxcyyy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 00:21
    ลง nc งี้ระวังโดนปลิวนะเตงงง เป็นห่วงไม่อยากให้ปลิวอะ อยากอ่านยาวๆ
    #56
    2
    • #56-1 CHERMADA(จากตอนที่ 2)
      28 กันยายน 2560 / 00:26
      ขอบคุณค่าาา ถ้าปลิวเดี๋ยวจะ CUT ไปอัปไว้อีกที่ 55555555
      #56-1
    • #56-2 CHERMADA(จากตอนที่ 2)
      28 กันยายน 2560 / 01:46
      เค้าย้ายละ อิ_อิ ตอนแรกลงเพราะขี้เกียจตัด 5555555555
      #56-2
  11. #48 แค่คนเลว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 23:07
    โห้หหหหหคงจะเกลียดแรงเนอะครั้งเบาๆหน่อยก็ได้....เลือดพุ่งพี่ๆพาไปร.พ.ด่วนนนนฮาๆ
    #48
    0
  12. #21 XuXuJung_chic (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 22:49
    เค้ารออยู่น๊าาาา ????????????
    #21
    0
  13. #20 sea_rain (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 23:25
    ข้าอยากกินเลือดดดดดด55555
    #20
    1
  14. #19 Fathaworld (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 21:03
    คือบับบบบบบบบ //กุมจมูกห้ามเลือด
    #19
    1
  15. #18 s.swyz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 20:45
    พีโหดเว่อออ
    #18
    1
  16. #17 XuXuJung_chic (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 18:04
    พี๊!! ทำไมพีใจร้าย ไม่ละมุนเหมือนเรื่องพี่ปักษ์แล้ว พีที่แสนดี ฮืออออออ ลินสู้ๆ
    #17
    1
  17. #16 Sweetynuna_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 17:58
    อ่าวงานนี้ไม่มีใครถอย
    #16
    1
  18. #15 Sweetynuna_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 00:20
    ใครจะถอยก่อนกัน รอเลย
    #15
    0
  19. #14 sea_rain (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 23:19
    ลองดูสิ่ ชอบประโยคนี้จังงงง55555
    #14
    0
  20. #12 Sweetynuna_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 01:38
    อะไรทำให้ลินรักพีขนาดนี้ อยากรู้จัง ผญ.คนหนึ่งต้องยอมทำขนาดนี้เลยหรอ รออ่านนะคะ
    #12
    0
  21. #11 XuXuJung_chic (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 23:48
    เจิมมมมมมมมม
    #11
    0
  22. #10 XuXuJung_chic (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 23:48
    เจิมมมมมมมมมม
    #10
    0
  23. #9 XuXuJung_chic (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 23:48
    เจิมมมมมมมมม
    #9
    0
  24. #8 XuXuJung_chic (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 23:48
    เจิมมมมมมม
    #8
    0
  25. #7 XuXuJung_chic (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 23:47
    เจิมมมมมม
    #7
    0