◄ Flowers The Series ► #ซีรีส์ร้านดอกไม้

ตอนที่ 6 : - (Hydrangea) Chapter 1 ผิดสัญญา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 963
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    19 ส.ค. 60




 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Hydrangea

Chapter 1

- ผิดสัญญา -











 

        “…ถ้าพระเอกรู้ตัวช้ากว่านี้มีหวังเสียนางเอกไปแน่ๆ”

“ใช่! นี่ถ้าผมเป็นพระเอกนะ ผมจะรักนางเอกตั้งแต่ต้นเรื่องเลย นางเอกโคตรน่ารัก! พระเอกบ้าอะไรก็ไม่รู้ โง่จนเกือบจะจบเรื่อง”

เสียงบทสนทนาของเหล่าชายหนุ่มดังเจื้อยแจ้วเข้ามาในห้องนั่งเล่นทั้งๆ ที่ตัวของพวกเขายังเดินมาไม่ถึงด้วยซ้ำ ป้าบุษบา ลุงเป็นต่อ และฉันกับแม่ หันไปมองตรงประตูทางเข้าห้องนั่งเล่นเป็นตาเดียว และเพียงไม่กี่อึดใจ เยอบีร่าก็เดินเข้ามาพร้อมกับผู้ชายตัวสูงอีกคนที่ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ถ้าให้เดาล่ะก็นะ น่าจะเป็นไลเซน…

“อ้าว! มีแขก งั้นเราไปเตรียมงานเลี้ยงกันดีกว่าพี่รองไล” เยอบีร่าชะงักเท้ากึกแล้วหันไปบอกกับชายคนนั้น จากชื่อที่เขาเรียก ฉันว่าผู้ชายคนนั้นคงต้องเป็นไลเซนทัส อย่างที่ฉันคิดตอนแรกนั่นแหละ

ลูกชายคนที่สองของบ้านคนนี้ ผิวดูจะเข้มกว่าคนอื่นเล็กน้อย หุ่นของเขาดูเป็นนักกีฬามากๆ เลยล่ะ ฉันว่าเขาต้องเป็นผู้ชายที่ออกกำลังกายและดูแลสุขภาพของตัวเองมากพอสมควร เพราะใบหน้าออกไปทางสำอางเล็กน้อยของเขาบอกฉันแบบนั้น…ไลเซนทัสดูต่างจากตอนเด็กๆ อยู่มากเลยล่ะ จะเว้นก็แต่แววตาที่ออกจะเจ้าเล่ห์นิดๆ ของเขานั้นเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยแฮะ

“จะไปไหนพ่อดอกไม้ เข้ามานั่งด้วยกันในนี้ก่อนสิ” ป้าบุษบากวักมือเรียกลูกชายของตัวเองทั้งสองคนที่กำลังจะหมุนตัวเดินกลับออกไปให้เข้ามาด้านใน

ไลเซนทัสกับเยอบีร่าหันมาทำหน้างงๆ ก่อนจะยอมเดินเข้ามาแต่โดยดี ทั้งสองคนยกมือไหว้แม่ฉันกับฉันก่อนจะเดินไปนั่งลงที่โซฟาตัวยาวซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับฉัน

การที่พวกเขายกมือไหว้นี้มันทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองแก่ยังไงก็ไม่รู้แฮะ ถึงแม้ว่าความจริงฉันจะแก่กว่าสองคนนี้ก็เถอะ แต่ด้วยความที่เราเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็กๆ ฉันเลยไม่ถือเรื่องพวกนี้สักเท่าไหร่ แล้วนี่ยิ่งเป็นเจ้าชายแห่งดอกไม้ของฉันด้วย ฉันยิ่งไม่ถือเลยล่ะ >_<

“ไลเซนทัส เยอบีร่า จำน้าจันทร์จิราได้ไหม เพื่อนของแม่เขาที่เคยอยู่ข้างบ้านเราไง ตอนนี้เขาย้ายกลับมาอยู่ที่เดิมแล้วนะ” ลุงเป็นต่อหันไปบอกลูกชายทั้งสองพร้อมทั้งผายมือมายังแม่ของฉัน

 “จำได้สิครับ! แล้วนี่” ไลเซนทัสยิ้มกว้างก่อนจะหันมาทางฉันด้วยสีหน้าที่ไม่ต่างจากเยอบีร่าสักเท่าไหร่ ทั้งสองคนจ้องฉันตาไม่กะพริบเลยล่ะ ตอนนี้เขาคงจะกำลังสงสัยว่าฉันเป็นใครสินะ เยอบีร่าชี้หน้าฉันพร้อมทั้งพึมพำกับตัวเอง

“ผมคุ้นหน้าผู้หญิงคนนี้นะ…

“จะไม่คุ้นได้ยังไงล่ะ ก็…

“อ๋อ! คนสวยคนเมื่อเช้าที่มาส่องบ้านเราไงพี่รองไล ที่ผมเล่าให้ฟังตอนไปดูหนังอะ” เยอบีร่าโพล่งออกมาขัดจังหวะการพูดของป้าบุษบาพร้อมทั้งหันไปหาไลเซนทัส

“อ้าว นี่เมื่อเช้าหนูแพมมาบ้านป้าเหรอจ๊ะ” ป้าบุษบาได้ยินแบบนั้นจึงหันมาถามฉันทันที แต่ฉันยังไม่ทันได้ตอบอะไรก็โดนไลเซนทัสแย่งพูดไปซะก่อน

“อะไรนะ! หนูแพม?!...เหรอ” ร่างสูงหันมาทางฉันพร้อมทั้งเบิกตาโตขึ้นกว่าเดิม เยอบีร่าเองก็ดูจะอึ้งๆ ไปเหมือนกัน

“ตกใจกันน่ากลัวจริงๆ เลยไอ้พวกนี้ ว่าแต่ไฮเดรนเยียกับคัตเตอร์ล่ะ” ป้าบุษบาทำเสียงดุใส่ดอกไม้ทั้งสองก่อนจะถามถึงคนที่ฉันเองก็กำลังสงสัยอยู่เหมือนกันว่าพวกเขาไปไหน

“ขนขนมไปเก็บในครัวครับแม่บุษ เดี๋ยวก็มา” เยอบีร่าตอบทั้งๆ ที่ยังไม่ละสายตาไปจากฉัน จนตอนนี้ฉันเริ่มจะทำอะไรไม่ถูกแล้วล่ะสิ ก็เล่นโดนผู้ชายสองคนจ้องแบบนี้ -///-

“แล้วเราสองคนก็ไม่ช่วยเขาเนี่ยนะ” คนเป็นแม่เริ่มขมวดคิ้วแน่น

“ก็พี่คัตบอกให้พี่ไฮช่วยอะ ไม่ได้บอกให้ผมช่วย -.,- << เยอบีร่า

“ใช่ๆ เห็นไอ้คัตมันเอ่ยแต่ชื่อพี่ไฮ >O< << ไลเซนทัส

“ดีจริงๆ เลยไอ้พวกนี้ ลูกคุณน่ะเป็นต่อ ดูเอาไว้” ป้าบุษบาทำเสียงเข้มใส่ลุงเป็นต่อ

“แหม เด็กๆ ก็อย่างนี้แหละบุษ…ไม่เจอกันเป็นสิบปี โตขึ้นมาหน้าตาดีกันทั้งนั้นเลยนะเนี่ย” แม่ฉันเอ่ยชมลูกชายของเพื่อนตัวเองด้วยใบหน้าเป็นปลื้ม

“น้าจันทร์ก็ยังสวยเหมือนเดิมเลยนะครับ ดูไม่แก่ขึ้นเลย ไม่เหมือนแม่…

“ว่าไงนะ!” ป้าบุษบาค้อนขวับไปทางลูกชายคนที่สองทันที โดยที่เขายังไม่ทันจะได้เอ่ยชื่อของเธอด้วยซ้ำ แต่แหม พูดออกมาแบบนั้นแล้ว เป็นใครก็ต้องรู้ทั้งนั้นแหละว่าเขากำลังจะพูดถึงใคร

“ผมบอกว่าเหมือนแม่บุษเลย…ไม่แก่~” ไลเซนทัสรีบแก้ตัวก่อนจะยิ้มโชว์ฟันขาวที่เรียงตัวกันเป็นแถวสวยงาม

“อ้าว! อีกสองคนมาพอดี” เสียงของลุงเป็นต่อที่เอ่ยขึ้นมาทำให้เราทั้งหมดหันไปทางประตูห้องเป็นตาเดียวอีกครั้ง แล้วก็ได้พบกับผู้ชายหน้าสวยคนหนึ่งที่เดินเข้ามาซึ่งต้องเป็นคัตเตอร์อย่างแน่นอนฉันมั่นใจ เพราะผู้ชายอีกคนที่กำลังเดินเอามือล้วงกระเป๋าตามเขาเข้ามานั้นคือไฮเดรนเยีย

คัตเตอร์เป็นลูกชายคนที่สามของบ้านนี้ ตอนเด็กๆ เขาค่อนข้างจะเรียบร้อยและสุภาพมากพอสมควรเลยล่ะ และดูจากรูปการแล้ว ตอนนี้เขาก็คงจะเป็นเช่นนั้นเหมือนเดิม ดวงตากลมโตนั่นดูอ่อนโยนและจริงใจกว่าบรรดาพี่น้องของเขาอยู่มากเลยล่ะ

ดอกไม้ลำดับที่สามมองมาที่แม่ของฉันรวมทั้งฉันด้วยแววตาสงสัย ไม่แปลกหรอกที่เป็นแบบนั้นเพราะเป็นใครก็ต้องอยากรู้ว่าคนแปลกหน้าที่มาบ้านเป็นใคร คัตเตอร์ยกมือไหว้แม่ของฉันก่อนจะส่งรอยยิ้มอย่างเป็นมิตรมาให้ฉันที่มองเขาอยู่ ก่อนที่สายตาของฉันจะเลื่อนไปสบตาเข้ากับพี่ชายคนโตของบ้านนี้เข้าโดยไม่ได้ตั้งใจ…

แววตาของเขายังคงนิ่งเหมือนแต่ก่อนไม่มีเปลี่ยน…

ทำไมใจฉันต้องเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อเห็นหน้าเขาด้วยนะ -///-

คิ้วหนาของไฮเดรนเยียย่นเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนที่เจ้าตัวจะยกมือไหว้แม่ของฉันบ้างหลังจากที่เขาละสายตาฉันไปแล้ว

เขาจะคุ้นหน้าฉันบ้างหรือเปล่านะ…

“ไฮเดรนเยีย คัตเตอร์ จำได้หรือเปล่าว่าแขกของบ้านเราวันนี้คือใคร” ป้าบุษบาเอ่ยถามสองคนที่มาใหม่อย่างยิ้มๆ

คัตเตอร์มองมาที่ฉันกับแม่อีกครั้งด้วยสีหน้าครุ่นคิด รวมทั้งไฮเดรนเยียเองก็ด้วย แต่ดูเหมือนรายนั้นจะส่ายหน้าปฏิเสธเร็วกว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีก!

“จำไม่ได้ครับ” และคำพูดของลูกชายคนโตของบ้านก็ดังขึ้นมาพร้อมๆ กับการส่ายหน้าของเขานั่นแหละ

คำตอบนั้นทำเอาฉันรู้สึกน้อยใจขึ้นมายังไงก็ไม่รู้สิ เฮ้อ!

“แล้วคัตเตอร์ล่ะ” ป้าบุษบาถามคนที่ยังคงนั่งขมวดคิ้วอยู่อีกครั้ง

“เอ่อ...น้าจันทร์หรือเปล่าครับ” คัตเตอร์มีน้ำเสียงลังเล

เปาะ!

“ฉลาดเว่อร์เลยอะพี่คัต! *O*” เยอบีร่าดีดนิ้วขึ้นมาก่อนจะส่งสายตาเป็นประกายไปยังพี่ชายที่แก่กว่าเขาหนึ่งปี

“จริงเหรอเนี่ย ฮ่าๆ ผมรู้สึกคุ้นๆ หน้าน่ะครับ” คัตเตอร์ทำหน้าเหลือเชื่อก่อนจะหันมามองฉันอีกครั้ง… “แล้วนี่หนู เอ๊ย! พี่แพมหรือเปล่าครับ”

“เรียกหนูแพมเหมือนเดิมนั่นแหละ ฉันจะได้รู้สึกว่าเรายังสนิทกันเหมือนเดิม >_<” ฉันพยักหน้าหงึกหงักแล้วบอกความต้องการออกไป

ฉันรู้สึกไม่ชินจริงๆ นะกับการที่คนพวกนี้มาเรียกฉันว่าพี่น่ะ ถึงแม้ฉันจะอายุเท่าไฮเดรนเยียก็เถอะ แต่พวกเราทั้งห้าคนก็เป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็กๆ ฉันเลยไม่อยากให้คำว่า ‘พี่มาทำให้พวกเราดูห่างเหินกันไปมากกว่านี้

“ครับ”

“หนูแพมของพวกเรานี่น่ารักจังเลยน้า~  ^O^” เยอบีร่าเอียงคอพลางยิ้มกรุ้มกริ่มแล้วกะพริบตาปริบๆ มองฉันเหมือนเด็กน้อยที่กำลังอ้อนขอขนมอย่างนั้นแหละ และภาพนั้นก็เรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนได้เป็นอย่างดี หากแต่คนที่ยังคงนั่งเงียบอยู่ก็เห็นจะมีแค่ไฮเดรนเยียคนเดียวเท่านั้นแหละ

“หวังว่าหนูแพมคงยังไม่มีแฟนใช่ไหม” คำถามของไลเซนทัสเล่นเอาฉันหน้าร้อนผะผ่าวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ก่อนจะเหลือบไปยังไฮเดรนเยียที่กำลังมองมาทางนี้เหมือนกัน

เขายังคงมีสีหน้าเรียบเฉยเหมือนเดิม แต่ก็เหมือนกับว่ากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ นี่ใจคอเขาจะไม่พูดกับฉันสักคำเลยใช่ไหมเนี่ย

หรือว่าต้องให้ฉันทักก่อน?

“ไม่มีใครกล้าจีบฉันหรอก ฮ่าๆๆ” ฉันพูดติดตลก เพื่อกลบเกลื่อนอาการเขิน ถึงแม้ความจริงก็มีเพื่อนผู้ชายมาจีบอยู่บ้างก็เถอะ แต่ฉันก็ยังคงรอเขาคนเดียวเท่านั้น…

ฉันรอวันนี้มานาน…วันที่ได้พบกับเขาอีกครั้ง

แต่ทำไมเขานั่งนิ่งแบบนั้นล่ะ! T_T

“ฉันจะเป็นคนแรกที่กล้าได้หรือเปล่า ^O^” คำถามต่อมาของไลเซนทัสเล่นเอาฉันอ้าปากพะงาบๆ ทันที

นี่เขาล้อเล่นใช่ไหมน่ะ!

“ทะลึ่งใหญ่แล้วนะพี่รองไล” เยอบีร่าที่นั่งข้างๆ ปรามพี่ชายของตัวเองจนคนแก่กว่าหันขวับไปหาเขาทันที

“แกว่าอะไรนะไอ้เยอ”

“ผมพูดแทนแม่บุษ ^x^

“หน็อยแน่ ทำเป็นรู้ดีว่าฉันจะพูดอะไรนะไอ้ลูกคนนี้…ว่าแต่เราเถอะไลเซนทัส แม่คิดว่าเราคงล้อหนูแพมของแม่เล่นใช่ไหม” คนเป็นแม่ทำเสียงดุใส่ลูกชายคนเล็กก่อนจะเปลี่ยนไปถามกับคนที่สร้างประเด็นร้อนขึ้นมา

“ทำไมแม่บุษคิดว่าลูกล้อเล่นล่ะ T^T

“ถามพ่อเราดูสิว่าทำไม” สิ้นเสียงของป้าบุษบา ไลเซนทัสก็หันไปทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ใส่ลุงเป็นต่อทันที

“พ่อก็ไม่รู้นะ ฮ่าๆๆ แต่พ่อเห็นแกเปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่นเลย -_-

“ถูก! ซึ่งแม่รับไม่ได้มากๆ และแม่ก็ไม่ยอมให้ลูกสาวคนเดียวของเพื่อนสนิทแม่ต้องมาทุกข์ระทมเพราะลูกชายคนที่สองของตัวเองจบนะ”

“เธอก็พูดไปยัยบุษ ไลเซนทัสจะร้องไห้แล้วเห็นไหม” แม่ฉันพูดอย่างกลั้นหัวเราะ

“โอ๊ย! มันก็ตอแหลไปวันๆ เชื่อใจไม่ได้หรอกคนที่ฉันจะไว้ใจให้ดูแลลูกเธอก็คงจะมีแต่” ป้าบุษบาลากเสียงยาวก่อนจะเลื่อนสายตาผ่านไลเซนทัสไปยังเยอบีร่า และคัตเตอร์ตามลำดับก่อนจะไปหยุดสายตาอยู่ที่ไฮเดรนเยีย “เอ่อ พ่อลูกชายคนโตเป็นใบ้เหรอลูก ทำไมวันนี้นั่งเงียบจังเลยล่ะ”

“ทำอย่างกับปกติพี่ไฮพูดมากอย่างนั้นแหละแม่บุษ นั่นพี่ไฮนะไม่ใช่ไอ้เยอ” ไลเซนทัสได้ทีจึงแขวะคนที่นั่งข้างๆ ทันทีแล้วทำหน้าสะใจเมื่อเห็นสีหน้าบูดบึ้งของน้องเล็ก

“เกลียดพี่ว่ะ” เยอบีร่าพูดขึ้นมาลอยๆ ก่อนที่จะมองไปยังพี่คนโตของบ้านเช่นเดียวกับคนอื่นๆ

“ผมไม่รู้จะพูดอะไร” และนั่นก็คือประโยคแรกของไฮเดรนเยียหลังจากที่เขาเข้ามานั่งอยู่ในห้องนี้อยู่นาน…

จริงๆ แล้วเขาควรจะพูดแบบนั้นหรือไงนะ! T_T

“แต่ก่อนพี่ไฮก็สนิทกับหนูแพมที่สุดไม่ใช่เหรอครับ” คัตเตอร์เป็นคนตั้งคำถาม ซึ่งคนอื่นๆ ก็พยักหน้าลงอย่างเห็นด้วยทันที

“ฉันยังจำไม่ได้เลยว่าหนูแพมเป็นใคร แล้วยัยนี่คือหนูแพมอะไรนั่นน่ะเหรอ”  เขาหันไปบอกน้องชายของตัวเองด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ซึ่งคงจะเป็นปกติของเขานั่นแหละ

จึก!

ราวกับมีมีดมาปักลงที่กลางหัวใจของฉันอย่างนั้นและ…

เขาบอกว่าจำฉันไม่ได้อย่างนั้นเหรอ?

ไหนสัญญาแล้วว่าจะไม่ลืมกันไง ทำไมนายถึงได้เป็นคนแบบนี้เนี่ยไฮเดรนเยีย!

“ว่าไงนะ!” คนอื่นๆ ที่เหลือในที่นี้ยกเว้นฉันถามขึ้นมาพร้อมกันอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“จำน้าไม่ได้ด้วยใช่ไหมเนี่ย” แม่ฉันถามขึ้น

“เอ่อ…ผมขอโทษครับ รู้สึกคุ้นๆ แต่จำไม่ได้” ไฮเดรนเยียตอบด้วยเสียงที่อ่อนลงกว่าเมื่อกี๊เล็กน้อยก่อนจะยิ้มบางๆ แบบว่าบางมากจนอย่ายิ้มดีกว่า! T^T

นั่นเป็นคำตอบที่ฉันปลาบปลื้มมากที่สุดในสามโลกเลย! (ประชด)

ฉันจะโกรธนายแล้วนะ!

“พี่ไฮไปประสบอุบัติเหตุรถคว่ำ ความจำเสื่อมมาตอนไหนเนี่ย จำน้าจันทร์กับหนูแพมของพวกเราไม่ได้ได้ยังไง ฮึก! T^T” เยอบีร่าแสดงสีหน้าโอดครวญราวกับว่าเขาเป็นฉันอย่างนั้นแหละ

“อันที่จริงน้าก็จำพวกเราไม่ได้เหมือนกัน นี่ถ้าไปเจอกันข้างนอกก่อนหน้านี้ก็คงไม่รู้จักกันหรอก ดูสิ แต่ละคนโตเป็นหนุ่มกันหมด หล่อกันคนละเรื่องกับตอนเด็กเลย” แม่ฉันบอกพลางไล่สายตามองลูกชายทั้งสี่คนของบ้านนี้

“ที่จริงเมื่อเช้าผมก็จำหนูแพมไม่ได้เหมือนกัน แถมหนูแพมยังไม่แสดงตัวอีกด้วย นี่ผมเข้าใจว่าเดินผ่านมาจริงๆ นะเนี่ย >_<<< เยอบีร่า

“ถ้าเจอข้างนอกก็คงไม่รู้จักกันอย่างที่น้าจันทร์บอกนั่นแหละครับ” << คัตเตอร์

“จำไม่ได้ก็ทำความรู้จักกันใหม่ก็แล้วกันนะพ่อว่า ฮ่าๆๆ” ลุงเป็นต่อเสนอความเห็น ซึ่งทุกคนก็พยักหน้าลงอย่างเห็นด้วย

“หนูแพมระวังด้วยนะ พี่ไฮนี่มือปราบผู้หญิงเลยล่ะ ไม่ใช่ผ่านผู้หญิงมาเยอะนะ แต่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนได้เห็นขาอ่อนพี่ไฮหรอก!” เยอบีร่าทำสีหน้าและน้ำเสียงจริงจัง

“เอ่อ…นายหมายถึงอะไรเหรอ -_-

“เอ้า! ก็

“หุบปากเถอะไอ้เยอ เยอะนะแกเนี่ย! -0-” ไลเซนทัสที่นั่งอยู่ข้างๆ เป็นคนห้ามน้องเล็กพร้อมทั้งเอื้อมมือไปปิดปากเขาเอาไว้ด้วย

“อย่าไปฟังเยอบีมากเลยนะครับหนูแพม มันไร้สาระ” คัตเตอร์หันมาบอกฉันอย่างประสงค์ดี ส่วนฉันก็ได้แต่พยักหน้าหงึกหงักด้วยสีหน้างุนงง

“เอ่อ…นายเป็นไงบ้างอะ” ฉันรวบรวมความกล้าทั้งหมดและตัดสินใจเริ่มต้นบทสนนากับไฮเดรนเยียก่อน

เขาปรายตามาทางฉันก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบแบบไม่ต้องคิดอะไรมาก

“ก็ดี”

“ก็ดี?…เอ่อ ก็ดีแล้ว” ฉันยิ้มเจื่อนๆ ไปให้คนตัวสูงอย่างไปต่อไม่ถูก

ให้ตายเถอะ! ทำไมเขาถึงดูเปลี่ยนไปแบบนี้นะ ไม่สิ เขาก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วแต่ว่าเขาจำฉันไม่ได้จริงๆ น่ะเหรอ TTOTT

“ชื่อหนูแพมเหรอ”

เขาถามฉันบ้างแล้ว! >_<

“แพม เฉยๆ แต่พวกนายนั่นแหละที่เรียกฉันว่าหนูแพมตามป้าบุษ” คำตอบของฉันไม่ได้ช่วยยืดประโยคสนทนาหรอก เพราะคนถามเพียงแต่พยักหน้าลงอย่างรับรู้และนั่นก็เป็นการสิ้นสุดบทสนทนาระหว่างเราสองคน

บอกฉันทีว่าเมื่อกี๊เขาถามไปตามมารยาทเท่านั้น -_-

“ไม่คิดว่าเด็กเรียนเก่งอย่างพี่ไฮจะประสาทเสื่อมได้ขนาดนี้ แต่ก็อย่างว่า…คนอาร้าย~ ไม่มีเซ้นต์เรื่องผู้หญิงเอาซะเลย แย่มาก” เยอบีร่าที่ปากเป็นอิสระจากมือของไลเซนทัสแล้วบ่นขึ้นมาลอยๆ โดยที่ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าสายตาเฉียบคมของคนที่เขาเอ่ยถึงกำลังจับจ้องไปประมาณว่า ถ้าขืนแกพูดต่อ มีเจ็บตัวแน่

“ผมขอตัวไปทำการบ้านก่อนละกัน แล้วตอนเย็นจะลงมาช่วยจัดปาร์ตี้” ไฮเดรนบอกพลางขยับตัวลุกขึ้นยืน

จริงสินะ ถ้านับตามอายุแล้ว ปีนี้ฉันกับไฮเดรนเยียก็อายุ 22 ซึ่งต้องเรียนมหาวิทยาลัยปีสี่พอดี ส่วนไลเซนทัสก็ปีสาม คัตเตอร์ปีสอง เยอบีร่าแน่นอนว่าต้องเป็นเฟรชชี่ปีหนึ่งแน่ๆ เพราะพวกเขาห่างกันคนละหนึ่งปี แต่ว่าฉันเองก็เรียนจบแล้วล่ะนะ เนื่องจากประเทศที่ฉันไปอยู่นั้นระบบการศึกษาของเขาไม่เหมือนที่นี่ ก็เลยทำให้ฉันเรียนจบก่อนคนที่อายุรุ่นเดียวกันฉันเรียนจบได้ปีกว่าๆ แล้วล่ะ!

“ไม่ได้นะ! แม่รับปากน้าจันทร์ไปแล้วว่าจะให้พ่อดอกไม้ทั้งสี่ไปช่วยทำความสะอาดบ้าน แล้วพรุ่งนี้ค่อยเอาต้นไม้ดอกไม้ไปปลูก” เป็นอย่างที่ป้าบุษบาบอกนั่นแหละค่ะ

ก็บ้านฉันร้างมานานแล้วนี่นะ อีกอย่างแม่ฉันก็ไม่ยอมจ้างคนมาทำความสะอาดด้วยเพราะอยากจะทำเอง และระหว่างนี้ก็พักที่โรงแรมกันไปก่อน แต่ป้าบุษบาก็บอกว่าจะให้เจ้าชายดอกไม้ของฉันไปช่วยด้วยอีกสี่แรง >_<

“เดี๋ยวผมตามไปช่วยทีหลังนะครับน้าจันทร์” ไฮเดรนเยียได้ยินเสียงห้ามของแม่ตัวเองก็เลยหันมาเข้าทางแม่ฉันแทน ซึ่งแน่นอนว่าได้ผล เพราะน้าจันทร์ของเขาพยักหน้าตกลง

“น้าจันทร์อนุญาตแต่แม่ไม่อนุญาต ยังไงลูกก็ต้องไปช่วยงานน้าจันทร์กับหนูแพมก่อน การบ้านเอาไว้ค่อยทำก็ได้ หยุดอีกตั้งหลายวัน”

“แต่…

“ถ้าจะเรียนไม่จบเพราะการบ้านแค่นี้แม่ไม่ซีเรียสหรอกนะบอกเลย แม่มีเงินส่งให้เรียนต่อก็แล้วกัน เพราะฉะนั้น…

“ครับแม่บุษ” ไฮเดรนเยียรับคำนิ่งๆ ซึ่งขัดจังหวะคนเป็นแม่ที่ยังพูดไม่ทันจะจบดี ก่อนจะหมุนตัวเตรียมเดินออกจากห้องนี้ไป

“อ้าว บอกครับ แล้วนั่นจะไปไหนล่ะ”

“เข้าห้องน้ำครับ…” เขาตอบทั้งๆ ที่ยังหันหลังให้พวกเราอยู่ และในที่สุดก็เดินพ้นประตูห้องนั่งเล่นออกไป

“พี่ชายพวกเธอเขาเป็นอะไร วันนี้ดูไม่สบอารมณ์เลยนะ หนังไม่สนุกเหรอ” ป้าบุษบาหันมายิงคำถามใส่ลูกชายอีกสามคนที่เหลือ ซึ่งพวกเขาก็มองหน้ากันอย่างจนปัญญา

“หนังก็สนุกดีนะครับแม่บุษ” นั่นเป็นคำตอบของคัตเตอร์ ซึ่งทั้งไลเซนทัสและเยอบีร่าพยักหน้าลงอย่างเห็นด้วย

“ลูกแม่ประจำเดือนไม่มาหรือเปล่า” ลุงเป็นต่อแซวอย่างขำๆ

“แม่ไม่ขำนะพ่อ วันนี้ลูกชายพ่อทำตัวแปลกๆ เมื่อเช้ายังปกติดีอยู่เลย” คนเป็นแม่พูดพลางมองไปยังประตูห้องที่ไฮเดรนเยียเดินผ่านออกไปเมื่อสักครู่

  “ให้ผมเดาป่ะ พี่ไฮต้องรู้ทันแผนการจับคู่เขากับหนูแพมของแม่บุษแน่ๆ” ไลเซนทัสเป็นคนพูดขึ้น ซึ่งทำให้เยอบีร่าเบิกตาโตเป็นไข่ห่านทันที

“เฮ้ย! จริงเหรอแม่บุษ”

ฉันเองก็ตกใจไม่ต่างจากน้องเล็กของบ้านนี้เท่าไหร่หรอก แผนการจับคู่อะไรกันเหรอฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย O_O

“ไม่จริง แม่ยังไม่ทันจะคิดจับคู่อะไรเลย -_-

“ต้องคิดแน่ๆ เพราะแม่บุษกีดกันผมอะ” ไลเซนทัสเบะปาก

“ก็พี่รองไลนิสัยไม่ดีอะ” เยอบีร่าจีบปากจีบคอพูด สองคนนี้ยังคงเป็นคู่กัดกันตลอดตั้งแต่เด็กยันโตเลยนะเนี่ย ฮ่าๆๆ

“ก็ไม่ดีกันทั้งนั้น เห็นจะมีดีก็คัตเตอร์คนเดียว” ป้าบุษบาพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าเบื่อหน่าย

“ผมก็ไม่ดีหรอกครับแม่บุษ…แต่ผมว่า ที่พี่รองพูดเมื่อกี๊มันก็อาจจะจริงนะครับ แม่บุษยังไม่ได้คิดแต่กำลังจะคิดใช่ไหมครับ” คัตเตอร์เอ่ยราวกับรู้ทันขึ้นมาอีกคน จนแม่ฉันต้องหันไปถามเพื่อนของตัวเองบ้าง

“จริงเหรอยัยบุษ”

“แอบคิดนึดนึง…ก็แบบว่าอยากดองกับเธอบ้างอะไรบ้าง”

“อืม ก็ดีนะ…ว่าไงยัยแพม” คนเป็นแม่ทั้งสองมองหน้ากันแล้วยิ้มอย่างมีเลศนัยก่อนที่แม่จะหันมาถามความเห็นของฉัน

“เอ่อ…ว่าอะไรเหรอแม่”

 “แม่เขาก็หมายถึงว่า หนูแพมของป้าถูกใจลูกชายของป้าคนไหนบ้างหรือเปล่าน่ะสิ >_<” ป้าบุษบาเป็นคนอธิบายแทน ก่อนที่จะหันไปหัวเราะคิกคักกับแม่ของฉัน

อะไรของพวกเขาเนี่ย -_-

คิดจะจับคู่จริงๆ น่ะหรือไง

ถ้าถูกใจล่ะก็…ทุกคนคงจะรู้กันใช่ไหมล่ะ -///- แต่ดูเหมือนงานนี้มันจะไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดหรอกนะ!

“เห็นไหม! เป็นอย่างที่ผมบอกจริงๆ ด้วย ลองถ้ามึนๆ อย่างไอ้คัตก็รู้ทันแม่บุษเหมือนผมแล้วล่ะก็ เป็นที่รู้กันว่าบุคคลเงียบๆ แต่เก็บข้อมูลเพียบอย่างพี่ไฮน่ะรู้แน่นอน!” ไลเซนทัสพูดด้วยน้ำเสียงมั่นอกมั่นใจ

“เจ้าไฮมันก็รู้ทันทุกคนบ้านนั่นแหละ” ลุงเป็นต่อบอกอย่างคนรู้จักลูกชายของตัวเองดี

“นั่นสิครับพ่อต่อ…แล้วทำไมพี่ไฮต้องไม่สบอารมณ์ด้วยล่ะครับ หนูแพมออกจะน่ารัก”

ขอบคุณนะคัตเตอร์ที่นายชมฉัน แต่ว่าฉันเองก็สงสัยเหมือนกันว่าทำไมพี่ชายของนายต้องทำเหมือนไม่อยากจะคุยกับฉันด้วย! ตอนเด็กๆ ไม่เห็นจะทำตัวไม่น่ารักแบบนี้เลยนี่ -*-

“พี่คัตก็รู้ว่าพี่ไฮไม่ชอบผู้หญิง”

“วะ ว่าไงนะ! ไฮเดรนเป็นเกย์อย่างนั้นเหรอ O[]O” ฉันถามด้วยความตกใจก่อนจะกะพริบตาปริบๆ

ที่ไฮเดรนเยียเป็นแบบนั้นเพราะเขาผิดเพศตอนโตเหรอเนี่ย…

ไม่จริงใช่ไหม?!

“ไม่มั้ง…” แม่ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยแน่ใจสักเท่าไหร่

“ไม่เกย์นะหนูแพม แต่ก็…คือพวกเราก็ไม่เคยเห็นพี่ไฮคบผู้หญิงเลยนะ ขนาดเพื่อนผู้หญิงตั้งแต่อนุบาลยันมหาลัย ยังมีแบบนับคนได้เลยอะ” คำตอบของไลเซนทัสไม่ได้ช่วยปลอบประโลมใจของฉันเลยสักนิด!

“ป้ามั่นใจว่าไฮเดรนเยียไม่ใช่ผู้ชาย เอ๊ย! ไม่ใช่เกย์แน่นอน ป้าเลี้ยงลูกชายมากับมือ ป้ารู้ดีว่าอะไรเป็นอะไรมั่นใจได้ว่า ว่าที่เจ้าบ่าวของหนูแพมแมนทั้งแท่ง โฮะๆ >O<

ว่าที่เจ้าบ่าว!!!

แค่คิดว่าไฮเดรนเยียจะชอบฉันยังยากเลยนะ -_-

“เขาคงไม่ชอบหนูหรอกค่ะ แหะๆ”

“แม่นี่ไวไฟมากเลยอะ” ไลเซนทัสมีสีหน้าอึ้งๆ อยู่ไม่น้อยกับคำพูดของแม่ตัวเอง ก่อนจะหันไปซุบซิบกับเยอบีร่า แต่ทว่าเสียงของเขาก็ดังพอที่ทุกคนในห้องนี้จะได้ยินนั่นแหละ

“พูดตรงๆ ว่าผมไม่เคยเข้าใจแม่อะจริงๆ” ไอ้น้องเล็กของบ้านนี่ก็อีกคน…

“ถ้าได้หนูแพมเป็นพี่สะใภ้ พวกเราคงจะมีความสุขน่าดูเลยนะครับเนี่ย” คัตเตอร์พูดพลางกลอกตามองเพดานราวกับว่ากำลังจินตนาการอะไรบางอย่างอยู่

มันก็ดีนะถ้าทุกคนสนับสนุนฉันกับไฮเดรนเยีย แต่ดูเหมือนเจ้าตัวเขาคงจะไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอน ฉันมองเห็นรางๆ ว่าตัวเองจะอกหักยังไงก็ไม่รู้สิ…

ฉันรักและรอนายคนเดียวมาตลอด แต่พอมาเจอกันนายกลับจำฉันไม่ได้เนี่ยนะไฮเดรนเยีย

แย่ที่สุดเลยความรู้สึกผิดหวังแบบนี้ เฮ้อ!

พอเจอแบบนี้แล้วมันก็ทำให้ฉันหวนนึกไปถึงเมื่อตอนเด็กอีกครั้ง ตะล๊อก ต๊อกแต๊กเพลงนั้นที่เราร้องกัน และร้องไม่เคยจบเลยสักครั้งก็ต้องมีเหตุการณ์อื่นมาขัดจังหวะก่อนทุกที นายก็คงลืมมันเหมือนที่ลืมฉันด้วยใช่ไหม…

ไม่ลืมหรอก สัญญา

นายผิดสัญญา!

  

 

   


 

    
- TO BE CONTINUED -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Writer's talk

เย้ๆๆๆๆ ได้อัพเรื่องนี้สักที 55555
ตอนแรกนี้เป็นยังไงกันบ้างเอ่ย?
สงสารนาเอกนะ 5555 อินี่ทำชีวิตนางรันทดอีกละ
คือระ? คือพระเอกจำไม่ได้ นางโดนไฮเดรนเมิน เจ็บป่ะ? (เป็นนี่ก็เจ็บมากอะ)
แล้วคือชอบพระเอก? ทุกคนเป็นใจยกเว้นพระเอก
5555 มาลุ้นกันต่อนะคะว่าเรื่องราวจะเป็นยังไง
อย่าลืมติดตามความน่ารักของสี่หนุ่่มกันได้ในตอนต่อไปนะคะ
(หน้าตามั่นมากว่าน่ารัก แต่นิสัยไม่แน่ใจว่าทั้งสี่คนหรือเปล่า...)
รักรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคนเหมือนเดิมนะคะ จุ๊บ! >3<


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

656 ความคิดเห็น

  1. #649 ULILO (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 20:59
    หนูแพ๊มมม โถๆๆ น่าสงสารจังลูกก
    #649
    0
  2. #631 Bam♡ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 12:13
    โอ้โหหหอะไรกัน สงสารหนูแพมเหลือเกิน เชื่อแล้วว่าพระเอกเย็นชาจริงๆ!
    #631
    0
  3. #540 -peartheend- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 00:15
    ผิดสัญญาเดี๋ยวตีเลยหึยยยย
    #540
    0
  4. #223 'ทิชาเมียอึนจี' (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 16:20
    ไฮเดรนผิดสัญญา
    #223
    0
  5. #194 MR.CHU_APINK (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 14:48
    ไฮนิสัยไม่ดี :(
    #194
    0
  6. #184 SiriyakornMuangchan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 18:48
    อะไรของไฮเดรนเนี่ย =_= ? บู้ว ! 
    #184
    0
  7. #181 ˋแฟนโอเซ. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2557 / 13:10
    ----------------
    ไฮผู้ชายใจร้ายยยย!!>O แกล้งจำหนูแพมไม่ได้ใช่ไหมห้าาา!!??
    ย๊าาาส์นายนี่จริงๆเลย สงสารหนูแพม
    หาแฟนใหม่เลย!{อัลใลของมัน555}
    หนูแพมอุตสารอนายคนเดียวนะเฮ้ย-___-;!
    -----------------
    #181
    0
  8. #167 60second (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 10:07
    โอ้ยย เรื่องนี้น่ารักอ่ะ ชอบมากกกก
    ทำไมไฮจำหนูแพมไม่ได้ล่ะเนี่ย? *ทำแก้มป่อง*
    ไฮซังนิสัยไม่ดี -_- บู่ววว

    ตกหลุมรักครอบครัวนี้อย่างจังอ่ะพี่มาย
    ไม่ไหวแล้นนน ชอบเรื่องนี้จัง ><
    เป็นกำลังใจให้น้าาา
    #167
    0
  9. #146 `โรซี่ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 21:40
    พี่ไฮเดรนจะจำหนูแพมได้ยังไงคะ
    ในเมื่อสมองและหัวใจของพี่ไฮเดรนมีแต่เราคนเดียว>0<

               // โดนถีบบบ
    #146
    0
  10. #140 MIRUSU (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 20:19
    ครอบครัวนี้น่ารักกก ไฮทำไมจำไม่ได้ละ คิดอะไรอยู่ รอนะฮับบบบ สู้ๆ
    #140
    0
  11. #139 SweetSone (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 19:39
    ไฮเดรน นายใจร้ายยยยมาก
    #139
    0
  12. #138 ღ~Mr.เน่ฮุน~ღ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 15:05
    เย้ๆ ไรท์มาอัพสักที >< กรี๊ดดด ทำไมทำแบบนี้ ทำไมจำเค้าไม่ได้ #ห้ะ?
    เอ้ย ทำไมจำแพมไม่ได้ค่ะตอบบบ -.,-'b

    #138
    0
  13. #136 ` ปาร์คคิมจองแพมแพม.- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:46
    เขินอ่ะ นางเอกชื่อแพม เค้าก็ชื่อแพมพอดี ฮ่าๆๆ >////< สงสารนางเอก
    #136
    0
  14. #135 Ms.Devil❤ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:59
    หนูแพมอย่าได้น้อยใจไปปปปป <3
    #135
    0
  15. #134 fate heria ^o^ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:51
    ใจร้ายมาก!!!! ไฮเดรนทำงี้ได้งวาย รีบอัพต่อนะคะ
    #134
    0
  16. #133 soulmuk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:17
    สงสสารนางเอกกกกกกกกกกกกกกกกกก อัพต่อน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #133
    0
  17. #132 E_X_O_cheraim (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:48
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ฟินอ่ะ แต่เจ็บนิดๆนะไรต์ ทำไม? ไฮจำไม่ได้ ฮรือออออออออออออออ
    #132
    0
  18. #131 TANH_ZEPIA (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:09
    โหยยย ไม่ม้างงงง
    ต้องจำได้สิ!!
    ที่ไฮเดรนแกล้งบอกว่าจำไม่ได้
    คงจะมีเหตุผลส่วนตัวนั่นแหละ
    โอเค...ถ้าเดินข้างนอกแล้วเจอ จำไม่ได้นี่ว่าไปอย่าง
    แต่นี่ บอกชื่อแล้ว บอกอดีตแล้ว ยังจำไม่ได้ก็เป็นหนักแล้วนะพ่อคุ้ณ
    ตัวเองก็ไม่ใช่ว่าไม่สนิทกับหนูแพมซะเมื่อไร
    ขึ้นชื่อว่าสนิทกัน ยังไงก็ไม่ลืมอะ

    ถ้าข้อสันนิษฐานเป็นจริง
    ก็อยากรู้ว่าทำไมหนอ ไฮเดรนถึงเมินนางเอกเรา โฮๆ
    ทำนางเสียเซลฟ์ตั้งแต่บทแรกเลยอะ
    หรือว่าไฮเดรนอยากครองตัวเป็นโสด
    อยากร่วมอุดมการณ์ขึ้นคานเหมือนเราใช่มะ
    (#อินี่พยายามหาพวก)

    อ่านไปอ่านมานึกขึ้นได้ว่า บทนี้มันบทสนทนาทั้งบทเลยนี่หว่า 55+
    เป็นสองครอบครัวที่ครื้นเครงและอบอุ่นดีจัง
    แค่หนุ่มๆ ก็ปาไป 4 คนละ!
    (ถึงจะมีแอคทีฟจริงๆ แค่ 3 ก็เถอะ...)
    เด็กๆ รู้ทันคุณแม่บุษ ฮ่าๆๆ ไฮเดรนก็อาจจะรู้ทันด้วย เลยชิ่งหนีไปก่อน
    แต่หนูแพมนี่มั่นคงมากอะ
    ขนาดสัญญาสมัยเด็กยังจำได้ไม่ลืม สุดยอดๆ
    แอบปิ๊งเค้าอยู่ละเซ่~ เลยจำได้ขึ้นใจน่ะ หึหึ

     
    คำผิดๆ
    รูปการ = รูปการณ์ เห็นางๆ = เห็นางๆ

    ประโยคแปลกๆ
    ไม่อึดใจ = ไม่กี่อึดใจ
    #131
    0
  19. #130 หนองโพ~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:19
    จำแพมไม่ได้!!!!! อ๊อกกก!!
    #130
    0
  20. #129 annita (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:32
    ไฮเดรนเยียไม่ได้ลืมหนูเเพมจิงๆหรอ ก้อเเค่น้องใจเท่านั้นเอง ปล.เยอบีร่าน่ารักมากอ่ะ กรี๊ดดดดด ไลเซนทัสก้อโดนใจ อุ๊บ๊ะ..คัตเตอร์ก้อปลื้มมม... รักพ่อดอกไม้ทั้งสี่ที่สุดอ่ะ
    #129
    0
  21. #128 ไวท์ช๊อกโกแลต (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:21
    เฮียยย ผิด สัญญาาาา T.T ไฮ เอยย ทำกับหนูแพมได้ยังงัย
    #128
    0
  22. #127 N'nin Ka (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:37
    อิพี่ไฮใจร้ายอ่ะ ทำไมจำหนูแพมไม่ได้อ่ะ
    #127
    0
  23. #126 Bai'Tong (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:37
    ไฮเดรนเลวววว TT กล้าทำแบบนี้กับหนูแพมเหรอยะ!
    เด็กเลี้ยงแกะ ชิชะ หนูแพมหาว่าที่เจ้าบ่าวใหม่ไหมคะ ?
    ไฮเดรนเค้าขอ กิกิ
    #126
    0
  24. #125 inspiritPloyINFINITE (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:56
    ชอบจังๆ >///<
     
     นี่จำไม่ได้จริงๆหรือทำเป็นไม่รู้จักกลบเกลื่อนความดีใจ  บู้วววว -3-
    #125
    0
  25. #124 Lächeln (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:32
    จำไม่ได้จริงๆเหรอไฮเดรน สงสารนู๋แพมอ่ะ
    #124
    0