◄ Flowers The Series ► #ซีรีส์ร้านดอกไม้

ตอนที่ 26 : - (Lisianthus) Chapter 7 ใครหึงวะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 523
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 พ.ย. 60

 
Lisianthus
Chapter 7

- ใครหึงวะ -

 

 

 

 

(Victon - Beautiful)

     

  

ความเดิมตอนที่แล้ว

ระหว่างที่ไลเซนกับเอเวียเดตกันอยู่ บังเอิญไลเซนเจอกิ๊กเก่าที่ไปหลอกฟันแล้วทิ้งนางมา ปรากฏว่านางมีแฟนอยู่แล้วเลยโดนตามราวีจนต้องบล็อกทุกช่องทางการติดต่อแต่ผู้หญิงดูจะไม่ยอม คือถ้าเจออาจโดนพุ่งเข้าใส่ไรงี้ ไลเซนลากเอเวียไปซ่อนที่ร้านตุ๊กตา หลังจากพ้นภัยแล้วเขาก็ซื้อตุ๊กตาหมีให้เอเวีย และตั้งชื่อว่า 'ไลเซนทัสจูเนียร์' เขาให้เธอเรียกมันแบบนั้น 

เอเวียไม่อยากดูหนัง ไลเซนก็เลยพากลับมาส่งที่บ้าน จากนั้นเธอก็ไปเจอกับฟานตามที่นัดเอาไว้เพื่อเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้เขาฟังเพราะไม่อยากให้เขาเข้าใจผิด เนื่องจากเธอชอบเขานั่นเอง(แม้จะเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าตัวเองยังชอบไลเซนอยู่หรือเปล่า)

 

แล้วก็ไม่รู้บังเอิญหรือตั้งใจที่ไลเซนอยู่ที่ร้านกาแฟนั้นด้วย พอเขาเห็นว่าฟานหยิบตุ๊กตาที่เขาซื้อให้ แฟนปลอมๆ’ เขาก็รีบออกมาแสดงตัวว่าห้ามฟานยุ่งกับ ลูกชาย’ ของเขาแทบจะทันที...

 


- Chapter 7 -

 

 

 

“อะแฮ่มเอ่อ ขอโทษนะครับ ช่วยวางลูกชายผมลงด้วย”

จู่ๆ คนที่ไม่ควรจะมาอยู่ตรงนี้ก็โผล่มาพูดประโยคที่ชวนช็อกโลก ประสาทไปแล้วแน่ๆ ไลเซนไม่ใช่ว่าไม่ควรอยู่ตรงนี้หรอก เขาไม่ควรอยู่ที่ร้านนี้และเวลานี้ด้วยซ้ำแล้วเมื่อกี้เขาว่าอะไรนะ ลูกชาย’ งั้นเหรอ? ไอ้ตุ๊กตาหมีเนี่ยนะ ไอ้ไลเซนทัสจูเนียร์ที่เขายัดเยียดให้ฉันอะเหรอลูกชายยยย

บ้ามาก

“ครับ?” ดูเหมือนพี่ฟานจะแสร้งทำหน้าไม่เข้าใจใส่คนตัวสูงอีกคนที่ยืนตรงหัวโต๊ะพวกเรา พี่เขาน่าจะรู้อยู่แล้วแหละว่าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้ ดูเหมือนเขาจงใจทำให้ไลเซนทัสต้องเดินมาตรงนี้ด้วยซ้ำ ฉันว่าฉันอ่านสายตาของเขาออก แล้วอีตาคนมาใหม่นี่ก็นะ ตุ๊กตานั่นเขาให้ฉันมาแล้วแท้ๆ ยังจะมาทำท่าหวงอะไรก็ไม่รู้ อย่างกับเป็นเด็กน้อยหวงของเล่นไปได้

“ลูกชายผม” ไลเซนทำดึงหน้าตึงแทบขาดพร้อมกับแย่งตุ๊กตาในมือพี่ฟานไปหนีบไว้ใต้รักแร้อย่างเสียมารยาท เขาให้ฉันแล้วและฉันก็อนุญาตให้พี่ฟานหยิบไปดูได้ ดังนั้นการที่เขาทำแบบนี้มันหยามหน้ากันสุดๆ ไม่รู้ว่าเขานึกบ้าอะไรขึ้นมานะ เฮ้อทำไมหมอนี่ต้องเข้ามาวุ่นวายกับฉันให้หัวใจมันหวั่นไหวแบบนี้ด้วยนะ

“ไลเซน ฉันว่านายทำเกินไปแล้วนะเนี่ย” ฉันจ้องหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง

“ก็นี่มันลูกของเราอะ เธอเอามาให้ คนอื่น’ เล่นได้ไง” เขาทำหน้าแสนงอน จริงๆ ก็ดูน่ารักดีอยู่หรอก แต่สถานการณ์มันควรจะเป็นไปในทิศทางนี้ซะที่ไหนล่ะ

ไอ้บ้านี่ =_=

“ฉันว่านายประสาทแน่ๆ จะไปไหนก็ไปเลยปะ นี่มันเวลาส่วนตัวของฉันนะ” ฉันว่าแล้วแย่งตุ๊กตาคืนมาเก็บใส่ถุงให้หมดเรื่องหมดราวไปซะ แล้วดูดิ เมื่อกี้เข้าให้รักแร้หนีบไว้ด้วยอะ ฉันจะกล้ากอดไหมเนี่ยอ๊ากกกก ไอ้บ้าเอ๊ย

“แต่เราเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ” เขาตีหน้ายุ่งก่อนจะหันไปลากเก้าอี้ว่างจากโต๊ะอื่นที่ไม่มีคนมานั่งตรงหัวโต๊ะ ไอ้ดอกไม้เจ้าเล่ห์หันมองพี่ฟานด้วยแววตาเคืองๆ และไม่ไว้ใจ ไม่กี่วินาทีต่อมาก็ดึงสายตากลับมาจ้องฉันที่ใบ้รับประทานอยู่ “เธออะ ทำงี้ได้ไง”

“ฉะ...ฉันเหรอ?” ฉันเลิกคิ้วสูงแล้วชี้นิ้วเข้าหาตัวเองขณะเอ่ยปากถามต่อว่า “ฉันทำอะไร”

“ที่เธอไม่ยอมดูหนังกับฉันเพราะแอบนัดกิ๊กไว้ใช่ป้ะ” เขาพยักพเยิดหน้าไปทางพี่ฟานที่เหมือนพยายามเม้มปากแน่นไม่ให้หลุดหัวเราะออกมา ขอโทษเถอะ สีหน้าเขาตอนนี้กำลังกลั้นขำสุดๆ แบบเก็บอาการยังไงก็เก็บไม่มิดอะ นี่มันวันบ้าอะไรของฉันวะเนี่ย

“เขาเป็นพี่ชายฉัน แล้วอีกอย่าง ฉันกับนายก็...”

“ไม่จริงอะ เธอไม่มีพี่ชาย เธอมีออสตินเป็นน้องชายคนเดียว” เขาโพล่งขึ้นทั้งๆ ที่ฉันยังอธิบายไม่ทันจบ ผีเข้าอีตานี่หรือเปล่าวะเนี่ย ใครก็ได้ตอบฉันทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น ไลเซนทัสที่ฉันรู้จักไม่ใช่ไอ้บ้าคนนี้นี่หว่า หรือยังไง?

“เออ เอาเลย จะคิดอะไรก็เชิญ” ฉันส่ายหน้าแล้วดึงแก้วโกโก้มาดูดอึกใหญ่แก้เซ็ง

ไลเซนทัสมองฉันตาขวางก่อนจะหันไปเล่นงานพี่ฟานแทน

“ขอโทษนะครับ ไม่รู้เหรอว่าเอเวียมีแฟนแล้ว มานั่งกับแฟนผมสองต่อสองแบบนี้มันไม่ควรนะครับ” ไอ้ดอกไม้จอมกวนประสาทเอ่ยเสียงเรียบ สีหน้าของเขาไม่เล่นเลยสักนิด แต่ฉันว่าหมอนี่มันเล่นใหญ่มากอะ เขาให้ฉันไปเป็นไม้กันหมาของเขา แต่ไม่ใช่ว่าเขาจะต้องมาเป็นไม้กันหมาให้ฉันสักหน่อย แล้วนี่ก็พี่ฟานด้วยจริงสิ เขาไม่ใช่ไม้กันหมาหรอก เขามันหมาหวงก้างต่างหาก

เอ๊ะ เดี๋ยวนะ หมาหวงก้าง?

หรือว่า

“คือพี่...” พี่ฟานกำลังจะอ้าปากพูด แต่ก็มีอันต้องชะงักเมื่อฉันผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้พร้อมดึงแขนไลเซนให้ลุกยืนตาม ร่างสูงหันมามองฉันแบบมีความงงอยู่เต็มหน้า ส่วนฉันก็หันไปพูดกันรุ่นพี่คนสนิท

“พี่ฟานคะ เดี๋ยวเอเวียมานะ” พอทางนั้นพยักหน้าตกลงฉันก็ลากไอ้ดอกไม้ตัวแสบให้เดินตามออกมาจากตรงนั้นทันที ฉันมีเรื่องต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่อง ถ้าไม่คุยเห็นทีจะไม่ได้แน่ มีหวังชีวิตฉันยุ่งเหยิ่งยิ่งกว่าเส้นผมโดนลมพัดแล้วพันกันซะอีก

“อะไรของเธอเนี่ย ยัยอเวจี”

“มานี่!

“อะไรวะ...” ไลเซนเหมือนจะโวยวายแต่ก็ตามเดินตามฉันมาทางห้องน้ำแต่โดยดี ฉันไม่ได้ลากเขาเข้าห้องน้ำ แต่เลยมาอีกหน่อยซึ่งเป็นบริเวณปลอดคน มาถึงฉันก็ปล่อยเขาให้เป็นอิสระแล้วเริ่มพูดเข้าประเด็น

“ฉันว่าเราคงต้องตกลงกันใหม่”

“ตกลงอะไร” ร่างสูงเลิกคิ้วไม่เข้าใจเรื่องที่ฉันบอก

“ก็นายให้ฉันเป็นแฟนปลอมๆ ไม่ใช่หรือไง”

“เออ ก็ใช่ แล้วทำไมอะ” ร่างสูงหรี่ตามองฉันอย่างจับพิรุธ

“ก็...เฮ้อออ” ฉันถอนหายใจพรืดด้วยความอึดอัดใจเล็กๆ ที่ต้องพูดออกไปไม่ใช่ว่ารู้สึกแย่อะไรที่เขาตามรังควานชีวิตฉัน แต่แบบนี้มันไม่ดีต่อใจฉันเท่าไรเลยแฮะ ฉันต้องควบคุมตัวเองไม่ให้รู้สึกกับเขามากไปกว่าที่เป็นอยู่ ฉันแอบหวั่นไหวตลอดเวลาที่เราอยู่ใกล้กัน เขาไม่มีทางรู้หรอกว่ามันยากแค่ไหนน่ะที่ฉันต้องห้ามตัวเอง ความรักที่รู้ว่าอกหักตั้งแต่เริ่มต้นแน่ๆ มันไม่มีทางพัฒนาไปได้หรอกจริงไหม หมอนี่ไม่สนใจผู้หญิงอย่างฉันแน่ๆ เพราะอย่างนั้นฉันเลยต้องสร้างเกราะป้องกันความรู้สึกตัวเองเอาไว้

รักใครก็ได้แต่ก็ต้องรักตัวเองเหมือนกัน

“ก็อะไร” เขาถามเมื่อเห็นว่าฉันผ่อนลมหายใจเสร็จแล้วก็เงียบไป

“ก็เรื่องของเรามันมีแค่นั้นไง ฉันไม่ได้ให้นายมาเป็นแฟนปลอมๆ ของฉันด้วยสักหน่อย เพราะงั้นนะ เราก็ต่างคนต่างอยู่แบบที่นายบอกตอนแรกสิ ฉันก็อยากใช้ชีวิตปกติของฉันบ้าง” ตอนที่พูดฉันไม่ได้สบตาเขาหรอก ไม่รู้ว่ากลัวอะไรแต่ไม่กล้าจริงๆ ดวงตาของเขามันมีแรงดึงดูดเบอร์แรงเลยล่ะฉันจะบอกให้ เขาสามารถทำให้ใครก็ตามที่สบตาเขาตกหลุมรักได้ไม่ยากเลย ฉันตีลังกายืนยันเลยเอ้า!

“แล้วไงอะ” ไลเซนยังคงทำมึนๆ

“จะแล้วยังไงล่ะ ก็แบบที่ฉันบอกนั่นแหละ เอาเป็นว่าฉันจะเป็นไม้กันหมาให้นายยามจำเป็น โอเคไหม”

“แล้วถ้าฉันจำเป็นทุกยามอะ ทำไง” เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจังแล้วโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนฉันถึงกับหายใจสะดุด แล้วมันก็อดไม่ได้จริงๆ ที่จะช้อนสายตาขึ้นมองเขาด้วยความไม่ไว้ใจ

ตึกตึกตึกตึก!

ได้ยินไหม? ได้ยินเสียงหัวใจเต้นแรงของฉันหรือเปล่า นัยน์ตาสีน้ำตาลคู่นั้นกำลังทำให้ใจฉันเต้นระส่ำเหมือนจะหลุดออกมาข้างนอก แย่จริง ตอนนี้เขาอยู่ใกล้ฉันมาก ขอร้องเถอะสวรรค์ ได้โปรดอย่าให้เขาได้ยินเสียงดังจากข้างในตัวฉันตอนนี้เลย

เอเวีย เธอชอบพี่ฟาน ไม่ใช่ไลเซนเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ไม่ใช่ๆ ๆ ๆ!!!

แม้พยายามจะสะกดจิตตัวเองแบบนั้น แต่ยอมรับตามจริงว่ามันไม่ค่อยได้ผลเท่าไร แล้วอย่างนี้ฉันควรจะทำไงต่อไปเนี่ย

เผียะ!

ฉันยกมือขึ้นตีหน้าตัวเองหนึ่งทีเพื่อเรียกสติให้กลับคืนมา ฉันจะหวั่นไหวไปกับความใกล้ชิดชั่วคราวของไลเซนทัสไม่ได้เด็ดขาด อันตรายจริงๆ การอยู่ใกล้เข้าเป็นเรื่องอันตรายที่สุด!

“เอ้าตบหน้าตัวเองทำไมอะ” คนตรงหน้าทำตาโต เขาคงจะตกใจอยู่แหละที่อยู่ดีๆ ฉันก็กลายเป็นอีบ้าทำร้ายร่างกายตัวเอง

“เอ่อ ยุงกัดอะ”

“ใช่เหรอ ไม่เห็นมีสักตัว” เขาทำหน้าไม่เชื่อ

“นายมันตาไม่ดีเอง จะไปเห็นได้ไง” ฉันแถไปเรื่อยขณะยกมือขึ้นมากอดอก พยายามทำสีหน้าให้นิ่งที่สุดเท่าที่จะสามารถก่อนจะพูดต่อ “นี่นาย ฉันพูดจริงๆ นะ ตอนนี้มันเป็นเวลาส่วนตัวของฉัน แล้วฉันก็ควรได้ทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำด้วย ไม่ใช่ให้นายต้องมาตามแกล้งกันแบบนี้ จงใจมาเป็นก้างขวางคอฉันใช่ไหมล่ะ”

“ทำไม ชอบไอ้กล้ามนั่นเหรอ” เขาพยักพเยิดหน้าเข้าไปทางร้าน ไอ้กล้ามที่เขาพูดถึงก็พี่ฟานนั่นแหละ เขาเป็นเทรนเนอร์ในฟิตเนสนะ เพราะงั้นมันเป็นเรื่องปกติที่เขาจะมีกล้ามน่ากัดประดับอยู่บนเรือนร่าง

“ปะ...เปล๊า” หลุดเสียงสูงออกไปจนได้ ให้ตายสิ

“ฉันก็เป็นไอ้กล้ามได้นะ” เขาไม่พูดเปล่าแต่ยังยกแขนข้างหนึ่งขึ้นมาทำเบ่งกล้ามให้ดูด้วย ของหมอนี่มันแบบพอดีๆ อะ แบบผู้ชายสุขภาพดีไม่ได้แน่นเท่าพี่ฟาน แต่แล้วยังไงอะ? ฉันไม่ได้ชอบผู้ชายที่กล้ามสักหน่อยโว้ยยย เพราะไม่เข้าใจว่าหมอนี่จะสื่ออะไรกันแน่ ฉันเลยขมวดคิ้วใส่

“อย่างนายมันกาม ไม่ใช่กล้าม” ลองกล้าบอกว่าจะไล่ปล้ำผู้หญิงอย่างฉันได้หน้าตาเฉยแล้วล่ะก็ หื่นกามก็คงเหมาะสมที่จะว่าออกไปแล้วแหละ

ไลเซนทัสดึงหน้าตึงแทบจะทันทีที่ฉันเอ่ยจบ

“พูดจาให้มันดีๆ หน่อย ฉันเป็นแฟนเธอเลยนะยัยอเวจี” ฉันล่ะเกลียดความอ่อยของหมอนี่จริงๆ

“ก็แค่ปลอมๆ อย่ามาทำจริงจังนักเลยน่า เดี๋ยวน้องมิราเลิกยุ่งกับนายเมื่อไหร่ เราก็ไม่มีอะไรต้องเกี่ยวข้องกันแล้ว”

“ใครว่า ไม้กันหมาก็ต้องกันทุกคนสิ ไม่ใช่คนเดียว แล้วฉันก็ไม่เคยพูดว่าให้กันน้องมิราคนเดียว แค่บอกว่ากันน้องมิราเฉยๆ เอง”

 

“นี่นาย...” 

ฉันถึงกับพูดอะไรไม่ออก รู้สึกพลาดมาก พลาดอย่างรุนแรง

ร่างสูงยักคิ้วกวนประสาท

“แล้วการที่ฉันตามเธอ เอ๊ยเออนั่นแหละ ยอมรับก็ได้ว่าตามมา แต่นั่นก็เพราะฉันไม่อยากให้เกิดการเข้าใจผิดต่างหาก ใครจะไปรู้ว่าอาจมีคนรู้จักมิรามาเจอแล้วเอาไปแฉก็ได้ ทีนี้ความสัมพันธ์ของเราก็ดูไม่น่าเชื่อถือสิ ไม่เชื่อลองคิดดูดีๆ”

มันก็จริงอย่างที่เขาพูดนั่นแหละนะ แต่แบบนั้นก็เท่ากับว่าชีวิตฉันจะไม่เป็นอิสระจากเขาเลยน่ะสิ ไม่ดีแน่ๆ ความหวังที่จะสร้างกำแพงให้ตัวเองก็คงไม่สำเร็จง่ายๆ ทำไมเขาถึงไม่รู้ตัวเลยนะว่าสิ่งที่ทำอยู่มันทำให้ฉันคิดไปไกลขนาดไหนน่ะ นี่ถ้าเหตุผลเขาฟังไม่ขึ้นล่ะก็ ฉันจะแอบคิดว่าเขามีใจให้ฉันแล้วก็เกิดอาการหวงขึ้นมานะเนี่ย แต่ฉันคงฝันกลางวันแหงๆ

“แต่ถึงยังไงฉันก็...”

“ไม่งั้นฉันจะคิดว่าเธอชอบไอ้หมอนั่นจริงๆ นะ ไอ้กล้ามอะ”

“เออ ฉันชอบ” ฉันตัดบทด้วยความรำคาญแล้วพ่นลมหายใจอุ่นๆ ออกมาก่อนจะหมุนตัวตั้งใจจะเดินกลับไปที่โต๊ะ คุยกับหมอนี่ไปก็ไม่รู้เรื่อง เหมือนเขากับฉันพูดกันคนละภาษายังไงก็ไม่รู้ เฮ้อ  

“เฮ้ยไม่จริง” ร่างสูงก้าวเข้ามาขวางทาง เขาทำหน้าไม่เชื่อแบบสุดๆ ว่าฉันจะชอบพี่ฟาน ทำไมฉันจะชอบไม่ได้ล่ะฮะ พี่ฟานน่ะทั้งนิสัยดี ทั้งน่ารัก ทั้งอบอุ่น ใครอยู่ใกล้เขาก็ต้องหลงเสน่ห์ด้วยกันทั้งนั้นแหละ

“จริงไม่จริงแล้วนายจะเดือดร้อนอะไร หรือการที่เราเป็นแฟนกำมลอกันนี่ฉันต้องห้ามชอบใครด้วยเหรอ” ฉันเชิดหน้าถามคนตัวสูงกว่า

“ก็...ใช่ห้ามชอบใคร อย่าเพิ่งชอบใครเด็ดขาด”

“เฮอะประสาท” ฉันพ่นประโยคนั้นใส่หน้าเขาแล้วส่ายหน้านิดหน่อยก่อนจะเดินออกมา

“ก็แหม ยัยอเวจี ฉันหล่อขนาดนี้เธอจะไปชอบใครคนอื่นอีกทำไมล่ะ” ไลเซนทัสพยายามเดินขนาบข้างฉันกลับเข้ามาด้านในร้านพลางอธิบายไปด้วย แต่คำพูดของเขามันฟังดูทะแม่งๆ ยังไงพิกลแฮะ หรือฉันจะคิดมากไป อาจจะใช่ก็ได้เนอะ นิสัยผู้หญิงอย่างหนึ่งที่ฉันก็ไม่ต่างจากคนอื่นๆ ก็คือเรื่องคิดมากและมโนเข้าข้างตัวเองเนี่ยแหละ ยิ่งเจอผู้ชายอ่อยเก่งๆ ยิ่งไปไม่ค่อยเป็นเลย

“อย่าเยอะได้ไหมนายเนี่ย ฉันไม่ได้ชอบ...” ฉันหุบปากฉับทันทีที่รู้ตัวว่าจะพูดอะไรออกไป เมื่อกี้ฉันกำลังจะบอกว่าไม่ได้ชอบเขา แต่ถ้าพูดแบบนั้นก็คงจะผิดจากความจริงไปสักหน่อย ก็ฉันยังแอบรู้สึกอะไรๆ กับเขาอยู่น่ะสิ ยิ่งฉันถูกพี่ฟานปฏิเสธมาแล้วและให้เป็นแค่พี่น้องกัน แล้วฉันดันต้องมาเจอกับอีตาดอกไม้นี่บ่อยยิ่งกว่าเดิมอีก ฉันเคยรู้สึกกับเขามากนะ เพราะงั้นมันไม่มีทางเลยที่จะเลิกรู้สึกง่ายๆ แบบกลับมาเจอกันอีกก็ไม่คิดอะไร มันยากจริงๆ

“ไม่ได้ชอบไอ้หมอนั่นใช่ป้ะ” คนข้างๆ ทำเสียงตื่นเต้นจนออกนอกหน้า นี่กลัวว่าฉันจะสวมบทบาทเป็นแฟนเขาไม่สมจริงขนาดนั้นเลยหรือไง น่าหงุดหงิดชะมัด

“นายจะจี้เรื่องนี้ไปทำไม ทำตัวอย่างกับชอบฉันเองงั้นแหละ” ฉันบ่นออกไปด้วยความหงุดหงิดเล็กๆ แต่ก็ต้องชะงักเท้ากึกเมื่อคนข้างๆ หยุดเดินหลังจากได้ยินประโยคนั้น เอาจริงๆ เมื่อกี้ฉันก็ไม่ทันคิดด้วยว่าพูดอะไรออกไป มาระลึกได้ตอนนี้ก็เรียกคำพูดกลับมาไม่ทันแล้ว

ฉันหันไปมองไลเซนทัสในจังหวะเดียวกับที่เขาหันมาพอดี เพราะงั้นเราเลยสบตากันไปโดยปริยาย ดวงตาสีน้ำตาลที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดนั่นทำให้ฉันเผลอคิดไปว่าเขาสื่อความหมายอะไรบางอย่างมาให้

แต่ก่อนที่ฉันจะฟินไปมากกว่านี้ คนตัวสูงก็ดับฝันฉันด้วยการผลักหัวฉันจนหงายเงิบพร้อมกับบอกว่า

“ใครจะไปชอบคนอย่างเธอ” เขายิ้มนิดๆ แล้วเดินนำกลับไปที่โต๊ะซึ่งมีพี่ฟานนั่งรออยู่ นั่นสิ เขาน่ะเหรอจะชอบฉัน

เฮ้อ!

ฉันถอนหายใจพรืด กลอกตานิดหน่อยแล้วเดินตามเขามาอย่างเซ็งๆ พี่ฟานยิ้มให้ไลเซนและฉันตามลำดับการมาถึง ฉันยิ้มตอบเขาไป ผิดกับไอ้ดอกไม้บ้าที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ซ้ำยังแย่งแก้วโกโก้ของฉันไปกินหน้าตาเฉย

“พี่ว่าพี่คุ้นหน้าน้องจัง” พี่ฟานหันไปพูดกับไลเซนทัสที่ทำเป็นมองไปทางอื่น แต่พอได้ยินประโยคนั้นเขาก็ดึงสายตากลับมายังคนถามแล้วเลิกคิ้วนิดหน่อย “น้องเคยมาฟิตเนสข้างคอนโดฯ ใช่ป้ะ”

“ก็เคย” คนถูกถามยักไหล่พร้อมทำสีหน้าประมาณว่าไม่อยากจะตอบสักเท่าไหร่

“นั่นไง แสดงว่าเราคงเจอกันที่ตึกฟิตเนสแหละ”

ไลเซนทัสทำหน้าแปลกใจนิดหน่อยก่อนจะจ้องหน้าพี่ฟานดีๆ เหมือนพิจารณา สุดท้ายก็ดูท่าจะนึกออกแล้ว “พี่ทำงานที่นั่นใช่ป้ะ”

“ครับ” คนแก่กว่าพยักหน้ายิ้มๆ

“พวกเทรนเนอร์นี่เอง” อีตาดอกไม้จอมกวนพึมพำ เหลือบสายตามองกล้ามแขน
งามๆ ของพี่ฟานนิดหน่อย ฉันแอบเห็นว่าเขาเบะปากด้วยแหละ
แต่สุดท้ายก็หันไปมองทางอื่น

“เอ่อ พี่ฟาน เอ...”

“เออนี่ ยัยอเวจี เห็นรูปคู่เราที่ฉันลงลงเฟซแล้วใช่ป้ะ” ไลเซนทัสโพล่งขึ้นขัดจังหวะพูดของฉัน เล่นเอาพี่ฟานทำท่ากลั้นขำแล้วรีบหยิบน้ำของตัวเองขึ้นไปดูดอึกใหญ่

“ฮะ?” ฉันขมวดคิ้วงงใส่คนถาม

“รูปนี้ไง เนี่ยๆ” ไม่พูดเปล่า แต่เขายังโน้มตัวมาใกล้ฉัน หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วเปิดรูปที่เขาโพสต์ในเฟซบุ๊กให้ดูด้วย แต่คือไอ้ที่ฉันงงเนี่ย ไม่ใช่เพราะไม่รู้เรื่องนี้ แต่เพราะฉันไม่เข้าใจว่าเขาจะถามทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วทำไม ฉันก็เห็นไปแล้วไง อ่านคอมเมนต์หมดแล้วด้วย อ่านจนเครียด เฮ้ออออ

“เล่นอะไรของนายเนี่ย” ฉันนิ่วหน้าไม่เก็ตมุกของเขาหนักเข้าไปอีก

“รูปที่เอเวียเอาให้พี่ดูหรือเปล่า” พี่ฟานถามขึ้นเรียกความสนใจของฉันกลับไปหาเขา แต่ดูเหมือนตรงนี้จะมีคนไม่พอใจ เพราะฉันได้ยินเสียงจิ๊ปาก ใช่แล้วล่ะ จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากไลเซนทัส เขาชักสีหน้านิดหน่อยแล้วดึงโทรศัพท์ตัวเองกลับไปแล้วนั่งเอนพิงพนักเก้าอี้ตามเดิม

พี่ฟานนี่ก็อีกคน ฉันไม่ได้เอาให้เขาดูสักหน่อย เขาเห็นเองจากที่ฉันโดนไลเซนแท็กต่างหากล่ะ โอ๊ยยยยพวกผู้ชายเขาเล่นอะไรกันอยู่เหรอ ฉันตามไม่ทัน งงไปหมดแล้ว อยากเดินหนีกลับบ้านเลยให้ตายสิ

ฉันสบตาพี่ฟานเหมือนจะถามกลายๆ ว่า ฉันเอาให้ดูตอนไหน’ ทว่าสิ่งที่ได้ตอบกลับมาคือรอยยิ้มกลั้นหัวเราะของอีกฝ่าย เขายักคิ้วให้ฉันหนึ่งทีแล้วเบือนหน้าไปมองผู้ชายอีกคนที่นั่งหน้าบูดมองนกมองไม้ทางอื่นอยู่

“น่าจะมีคนหึงเอเวียกับพี่ล่ะมั้ง” พี่ฟานจงใจพูดขึ้นลอยๆ เล่นเอาไลเซนทัสคิ้วกระตุกหันขวับมาจ้องหน้าคนพูดเขม็ง

“ใครหึงวะ?! ดูเหมือนไลเซนจะลืมตัวก็เลยเผลอส่งเสียงดัง แต่เขาก็ดูไม่ได้แคร์อะไรเท่าไร

“ฮ่าๆ ก็ไม่รู้สิครับ อาจจะไม่มีก็ได้ ทำไมน้องต้องทำเหมือนร้อนตัวล่ะ” พี่ฟานยังคงควบคุมอารมณ์และสีหน้าได้ดี เอาจริงๆ ฉันว่าเขาไม่ได้รู้สึกโกรธอะไรหรอกที่ไลเซนเสียมารยาทแบบเมื่อกี้ ฉันรู้สึกได้ว่าเขาเหมือนจะแกล้งเฉยๆ แต่ที่ไม่เข้าใจนี่คือ ทำไมพี่ฟานถึงเข้าใจไปแบบนั้น ถ้าอีตาดอกไม้จอมหื่นนี่หึงฉันจริงๆ ก็ดีน่ะสิ แต่การชอบใครแล้วเขามาชอบตอบนี่มันยากมากจริงๆ ฉันเจอมาแล้ว คุณก็เคยเจอเหมือนฉันใช่ไหมล่ะ ฉันรู้นะ

“พี่จะหาเรื่องผมเหรอ” ไลเซนทัสทำท่าทางหัวร้อนและเหมือนจะพุ่งเข้าไปต่อยหน้าพี่ฟานอยู่รอมร่อ ฉันรีบขว้าแขนของเขาไว้แทบไม่ทัน คนหาเรื่องใส่ตัวเองก็ดูเหมือนจะสนุกที่ได้ยั่วโมโหอีกฝ่าย ตายๆ ๆ นี่มันวันบ้าอะไรของฉันวะเนี่ย ปกติพี่ฟานก็ไม่กวนประสาทเก่งแบบนี้นี่ จะว่าเขาหวงก้างฉันก็ไม่มีทางแน่ๆ

“ฮ่าๆ เปล่าครับ พี่ก็แค่พูดไปตามสิ่งที่รู้สึก”

“เหอะ” ไลเซนทัสพ่นลมหายใจหงุดหงิดออกมาแล้วปัดมือฉันออกจากแขนก่อนจะเอาหลังกระแทกพนักพิงเก้าอี้ตัวเองอย่างแรง แต่ฉันว่าหมอนี่คงไม่เจ็บเท่าไรหรอก ดูจะเจ็บใจที่โดนพี่ฟานปั่นซะมากกว่า

ฉันไม่อยากให้เขามีเรื่องกันเพราะเหตุผลที่ดูไม่สมเหตุสมผลแบบนี้ก็เลยส่งสายตาปรามๆ ไปให้พี่ฟานให้เลิกยั่วโมโหไลเซนได้แล้ว เขาอาจจะหมั่นไส้หมอนี่ที่เสนอหน้ามาหรืออะไรก็ตามเถอะ แต่ไม่ควรมีใครมาทะเลาะกันตรงนี้ ส่วนไลเซน ดูเหมือนปรามไปเขาก็ไม่สนใจฉันหรอก ปล่อยให้เขานั่งสงบสติอารมณ์ของตัวเองไปนั่นแหละดีแล้ว

“โอ๊ะโอ...ดูสิว่าเจอใคร” เราสามคนปล่อยให้ทั้งโต๊ะตกอยู่ในความเงียบได้ไม่ถึงนาที เสียงที่สี่ที่แสนคุ้นหูของใครบางคนก็ดังขึ้น เราทั้งสามหันไปทางคนมาใหม่ทันที

“ไอ้เยอ” ไลเซนทัสเป็นคนแรกที่นึกชื่อของเขาออก แน่ล่ะ ก็นั่นมันน้องชายของเขานี่ พี่ฟานขมวดคิ้วนิดหน่อย ส่วนฉันก็ยิ้มนิดๆ ทักทายรุ่นน้อง

“ผมก็ว่าเหมือนจะเห็นรถพี่ไฮแว็บๆ เมื่อกี้แต่คิดว่าตาฝาดหรือเลขทะเบียนเคลื่อน ที่แท้พี่รองไลอยู่ที่นี่นี่เอง” น้องเล็กแห่งร้านดอกไม้ยิ้มกว้างให้พี่ชายตัวเอง ไม่รู้ว่าเจ้าเด็กนี่คิดอะไรอยู่ แต่ดูจากสายตาแล้วไม่น่าไว้ใจสุดๆ ไม่น่าไว้ใจยิ่งกว่าไลเซนทัสอีก

“เครื่องดื่มได้แล้วค่ะคุณเยอบี” ยังไม่ทันที่ใครจะพูดอะไรตอบไป เสียงเรียกของพนักงานตรงเคาน์เตอร์ก็ดังขึ้น เจ้าของชื่อนั้นรีบหันขวับไปพยักหน้ารับทันทีก่อนจะหันมาทางพวกเรา

“เดี๋ยวผมมานะพี่ๆ” ว่าจบก็เดินไปรับแก้วเครื่องดื่มของตัวเองแล้วรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาสบทบกับพวกเราทั้งสามคน ทุกอย่างมันรวดเร็วมากจนพี่ฟานนึกไม่ทันว่าเยอบีร่าคือใคร

“พี่คุ้นหน้าน้องอีกแล้ว...” คนแก่สุดในนี้ขมวดคิ้วมุ่น สำหรับฉันไม่ใช่เรื่องแปลกที่เขาจะคุ้นหน้าคนโน้นคนนี้เต็มไปหมด ก็นี่มันคนละแวกนี้ทั้งนั้น อารมณ์เหมือนเราก็จะคุ้นหน้าค่าตาคนแถวบ้านหรือแถวที่ทำงานนั่นแหละ

“ผมไม่คุ้นนะ” เยอบีส่ายหน้าก่อนจะเอามือข้างหนึ่งตีไหล่พี่ชายตัวเองให้ขยับแบ่งที่ให้เขานั่ง คนเป็นพี่หงุดหงิดอยู่ไม่น้อยแต่ก็ยอมขยับไปครึ่งเก้าอี้เพื่อแบ่งให้น้องนั่งด้วย

“เอ่อ...”

“แต่ผมจำพี่ได้ แฮ่!” เยอบีไม่ปล่อยให้พี่ฟานหน้าแตกนานเขาก็เฉลย “พี่เป็นเทรนเนอร์ในฟิตเนสใกล้ๆ นี่ไง จำผมไม่ได้เหรอ น้องเยอที่เคยไปปรึกษาเรื่องฟิตกล้ามไง”

“อ๋อ นึกออกละ นี่อย่าบอกนะว่าเป็นพี่น้องกันหมดกับน้องผู้ชายคนที่พูดเพราะๆ ดูเรียบร้อยๆ ที่ร้านดอกไม้ด้วยอะนะ” พี่ฟานชี้นิ้วสลับไปมาระหว่างไลเซนแล้วก็เยอบีร่า คนพูดเพราะที่พี่ฟานเจอต้องเป็นคัตเตอร์แน่ๆ ไม่ใช่สองคนนี้แน่นอน

ไลเซนทัสไม่ตอบแต่เบือนหน้าไปทางอื่นอย่างจงใจ ดูท่าเขาจะเคืองเรื่องเมื่อกี้จริงๆ ส่วนเยอบีก็พยักหน้าหงึกหงักให้ เขามองมาทางฉันเหมือนต้องการคำอธิบายว่าทำไมบรรยากาศบนโต๊ะถึงเป็นแบบนี้ แต่ดูเหมือนหมอนี่จะเป็นคนที่เข้าใจอะไรง่ายมาก เพราะฉันไม่พูดแต่ก็เหมือนเขาจะสังเกตได้ น้องเล็กแห่งร้านดอกไม้มองหน้าเราสามคนสลับกันไปมาอยู่ครู่หนึ่งเหมือนชั่งใจอะไรบางอย่างพลางปากก็ดูดน้ำในแก้วตัวเองไปด้วย

“เอ่อ...พี่ฟาน!” จู่ๆ เยอบีร่าก็หันไปเรียกชื่อเทรนเนอร์คนเก่งเสียงดังจนเจ้าตัวที่กำลังเอื้อมมือไปหยิบน้ำของตัวเองถึงกับสะดุ้ง อย่าว่าแต่เขาเลย ฉันกับไลเซนทัสที่แอบเล่นสงครามประสาททางสายตาเมื่อกี้ก็ตกใจหันไปมองเหมือนกัน

“ว่าไง”

“ผมว่าผมมีเรื่องจะปรึกษาต่อพอดีอะ เหมือนมันค้างคา”

“ฮะ?”

“แหม ยังไงตอนนี้พี่ก็ว่างใช่ป้ะถึงมานั่งจิบน้ำได้เนี่ย เราไปหาที่เงียบๆ คุยกันสองคนดีกว่า ผมว่าตรงนี้บรรยากาศไม่ดีเท่าไร”

“แต่พี่...”

“ไปเหอะน่า” เยอบีร่าไม่ว่าเปล่าแต่ยังลุกขึ้นแล้วดึงพี่ฟานให้ลุกตาม ดีที่พี่ฟานไม่ได้ขัดขืนอะไร ออกจะงงๆ มากกว่า เขาก็เลยลุกขึ้นอย่างคนว่าง่าย

“เอ่อ...” พี่ฟานหันมามองหน้าฉันด้วยความลำบากใจ ฉันก็ทำหน้าไม่ถูกเพราะกำลังงงอยู่ แต่ไม่นานก็เข้าใจเรื่องทั้งหมดเมื่อตอนที่เยอบีก้มลงมาพูดกับพี่ชายตัวเอง ทว่ามันก็ดังพอให้ฉันได้ยิน


“ถือว่าชดใช้เรื่องนั้นแล้วกัน ที่เหลือก็ช่วยตัวเองนะ”


 
 
 
 


- TO BE CONTINUED -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

mamind

Writer's talk

พี่รองไล ถถถถถถถถ ไม่เนียนสุด
หัวร้อนจนต้องให้ถึงมือน้องชาย!
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามน้า
เจอกันตอนหน้าจ้า <3
 
 

|||
 
 
มุมแอบขายของ
 
 
BITE ME! if you dare 'ปักษา'
เกลียดพี่เหรอ กัดพี่สิ
ถ้าไม่กัดพี่จิกนะ เคป่ะน้อง?”
 
 
  

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

656 ความคิดเห็น

  1. #643 LIN LIN (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 12:57
    ตุลาล้าววว ไรต์คนสวย เมื่อไหร่จะอัพ ไม่สงสารรีดเดอร์ตาดำอีกนับสิบชีวิตหรอออ ~~ ใจร้ายยยย
    #643
    1
    • #643-1 CHERMADA(จากตอนที่ 26)
      3 ตุลาคม 2560 / 19:14
      พลีสสสส เดี่ยวมา อิอิ
      #643-1
  2. #641 my-B (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 20:57
    โอยยยพี่รองไลนี่จะน่ารักไปไหนอะ ถามจริง!!!! ยัยอเวจีก็อีกคนฮือออ หลงรัก2คนนี้(?) รอตอนต่อไปคั้บ สู้ๆ<3
    #641
    0
  3. #640 Siaseongeun (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 13:41
    เนี้ยยยย ได้อ่านสักที ขอตีไรต์ได้ไหม ทำโทษข้อหาที่ทำให้คิดถึง 55555555
    #640
    1
    • #640-1 CHERMADA(จากตอนที่ 26)
      20 สิงหาคม 2560 / 14:11
      อะให้ตี 55555555 ต่อไปถ้าไม่อัปตามทวงที่เพจได้เลยย XD ขอบคุณที่ติดตามน้าา
      #640-1
  4. #639 --M=o=D-- (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 11:11
    งื้อออออ คิดถึงไรต์จังงงง มาแว้ววว // ไลเซนนนน นายคิดไรอยู่เรารู้นะะะ
    #639
    1
    • #639-1 CHERMADA(จากตอนที่ 26)
      20 สิงหาคม 2560 / 14:10
      งื้อออ ขอบคุณมากเลยน้าที่ยังไม่ลืมกัน *-*
      #639-1
  5. #638 my-B (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 21:52
    ในที่สุดก็อ่านถึงตอนนี้(?)แล้วววว มาเจิมค้าบบบบบบ รอน้า สู้ๆค่า
    #638
    1
    • #638-1 CHERMADA(จากตอนที่ 26)
      20 สิงหาคม 2560 / 14:09
      ขอบคุณอีกครั้งจ้าาา <3
      #638-1
  6. #628 chulalarak0904 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 10:44
    เจิมค่าา มาต่อนะ พึ่งได้ลองอ่าน สนุกมากกกก
    #628
    1
    • #628-1 CHERMADA(จากตอนที่ 26)
      20 สิงหาคม 2560 / 14:09
      ขอบคุณที่ติดตามจ้าาา <3
      #628-1
  7. #626 Nokoreng (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:07
    มาเถอะค่ะมาเถอะๆๆๆ
    #626
    0
  8. #625 0891169320mail (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 06:30
    เจิมค่ะมาต่อไวๆนะคะ????????
    #625
    1
    • #625-1 CHERMADA(จากตอนที่ 26)
      20 สิงหาคม 2560 / 14:06
      ขอบคุณค่าาาา <3
      #625-1
  9. #624 unlock ME (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 22:54
    เจิมค่ะ
    #624
    0
  10. #623 Nokoreng (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 03:39
    เจิมมมมม
    รออยู่นะคะ
    #623
    1
    • #623-1 CHERMADA(จากตอนที่ 26)
      20 สิงหาคม 2560 / 14:06
      ขอบคุณนะคะ *__*
      #623-1
  11. #622 『WAЯAÏ』 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 10:33
    เจิมค้าบบบบ รอๆ
    #622
    1
    • #622-1 CHERMADA(จากตอนที่ 26)
      20 สิงหาคม 2560 / 14:05
      ขอบคุณจ้าาาา
      #622-1
  12. #621 P' P (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 14:38
    รอค่าาาาาา
    #621
    1
    • #621-1 CHERMADA(จากตอนที่ 26)
      20 สิงหาคม 2560 / 14:05
      เย่ๆ ขอบคุณน้าาา
      #621-1
  13. #619 winmonkey (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 01:34
    รอ รอ รอ รอ รออออออออออออ
    #619
    1
    • #619-1 CHERMADA(จากตอนที่ 26)
      20 สิงหาคม 2560 / 14:05
      ขอบคุณค่าาา
      #619-1
  14. #618 rainbonpink (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 00:36
    รอออออออ
    #618
    1
    • #618-1 CHERMADA(จากตอนที่ 26)
      20 สิงหาคม 2560 / 14:04
      ขอบคุณน้าาา
      #618-1
  15. #617 `โรซี่ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 23:26
    ใครวะ ใครหึง!?
    #617
    1
    • #617-1 CHERMADA(จากตอนที่ 26)
      20 สิงหาคม 2560 / 14:04
      มีการเข้าใจผิดแน่ๆ อิ_อิ
      #617-1