◄ Flowers The Series ► #ซีรีส์ร้านดอกไม้

ตอนที่ 17 : ☕ FLOWERS THE SERIES - Scene 2 ร้านดอกไม้ [DINNER]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 ส.ค. 60

Scene 2
ร้านดอกไม้
[ D I N N E R ]  
       



 


 

 

Date. 01 04 20XX

Time. 07.30 PM.

 

            “หนูแพมกลับไปแล้วเหรอ ทำไมไม่ชวนมากินข้าวด้วยกันล่ะ” บุษบาถามลูกชายคนโตเมื่อเห็นเขาเดินมาถึงโต๊ะอาหารมื้อเย็น(จนค่ำ)เป็นคนแรก(ยกเว้นเธอกับคัตเตอร์ที่อยู่ก่อนแล้ว)

            “เห็นว่าวันนี้ลุงมาที่บ้านแล้วชวนกันออกไปกินข้างนอกน่ะครับ”

            “อ๋อ ลุงที่ว่านี่ลุงโจแน่ๆ เขาเป็นพี่ชายของน้าจันทร์น่ะ” บุษบาพยักหน้ารับ

            “ใช่ครับ ชื่อนั้นแหละ เอ่อพรุ่งนี้ผมกลับดึกเลยนะครับ คือผมชวนแพมไปดูหนังรอบดึกน่ะ นัดเจอกันข้างนอกเลย ผมทำธุระเสร็จแล้วจะเลยไปเลย -///- ” ไฮเดรนบอกพร้อมกับหลบสายตาคนเป็นแม่เพราะรู้สึกเขินๆ

            “ไปเถอะ ดูแลหนูแพมดีๆ นะรู้ไหม”

            “ครับ”

            “สวีทใหญ่เลยนะครับเนี่ย” คัตเตอร์ที่ตักข้าวใส่จานอยู่แซวขึ้นยิ้มๆ คนเป็นพี่เหลือบมองน้องชายนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร ติดจะเขินมากขึ้นกว่าเดิมอีก เขาเคยทำอะไรแบบนี้ที่ไหนล่ะ นี่เป็นครั้งแรกเลยแหละที่ออกไปดูหนังกับสาวเนี่ย

            ไม่นานนักไลเซนทัสก็เดินมาพร้อมกับเป็นต่อผู้เป็นพ่อ และตามมาด้วย

            “แม่บุษคร้าบบบบ~ อาทิตย์นี้ผมขอค่าขนมเพิ่มนิดหน่อยได้เปล่า” เยอบีร่าที่เดินมาถึงโต๊ะอาหารมื้อค่ำของบ้านเป็นคนสุดท้ายทำเสียงอ้อน “นะครับๆ นะๆ”

            “วันนี้วันอะไรนะ คนโตขอโน่น คนเล็กขอนี่ เมื่อกลางวันคัตเตอร์ก็ขอซื้อเตาอบขนมเพราะอยากทำเป็นเหมือนหนูแพม เอ๊ะ! เดี๋ยวนะ...จะขอเงินเพิ่มนี่เงินทอนค่าซักรีดเมื่อเช้าคืนแม่หรือยัง” บุษบาหรี่ตาลงมองลูกชายคนเล็กอย่างจับผิด เธอมั่นใจว่าแบงค์สีเทาที่ให้ไปเมื่อเช้าเพราะหาแบงค์ที่มีมูลค่าน้อยกว่าไม่เจอนั้น เธอยังไม่ได้เงินทอนคืนเลยสักบาทเดียว

            “อ้าวจริงเหรอเนี่ย ผมลืมไปสนิท” เจ้าตัวแสบของบ้านนั่งลงประจำที่ของตัวเองข้างๆ คัตเตอร์แล้วตีหน้าเนียน ทว่าเขาปิดสมาชิกคนอื่นๆ ของบ้านไม่ได้หรอกว่าแท้จริงแล้วเขาจงใจมุบมิบเงินแม่เอาไว้

            “นิสัยไม่ดีเลยนะไอ้เยอ” ไลเซนทัสเริ่มทับถมเยอบีราก่อนคนแรก

            “นั่นสิเยอบี ลืมนี่มันเป็นข้ออ้างชัดๆ นายคิดว่าตัวเองโกหกเนียนนักหรือไง” คัตเตอร์ก็ช่วยกดน้องเล็กด้วยอีกแรง

    ที่วางเฉยก็เห็นจะมีแต่

            “พี่สองคนนี่ชอบทำร้ายจิตใจผมจังเลย มีแต่พี่ไฮเท่านั้นแหละที่รักน้องเล็กคนนี้ T^T” เจ้าตัวแสบโอดครวญ

            “ใครบอก แกรีบๆ คืนเงินแม่บุษเลยนะ ก่อนที่พวกฉันจะโดนหักเงิน” ไฮเดรนที่นั่งฟังอยู่นานได้คิวพูดบ้างก็คราวนี้

            และนั่นก็เป็นหนึ่งในกฎของร้านดอกไม้แห่งนี้ที่ถูกตั้งขึ้นโดยบุษบาและเป็นต่อ หากลูกชายคนหนึ่งคนใดมุบมิบเงินแล้วล่ะก็ คนอื่นๆ ที่เหลือจะต้องโดนลงโทษด้วยการถูกตัดค่าขนมในอาทิตย์นั้นๆ ตามแต่ที่แม่ท่านเห็นสมควร...

            “โอ๊ยซึ้งใจ พวกพี่ชายรักน้องมาก แฮชแท็ก ชีวิตแค่โดนทำร้าย”

            “เป็นพ่อนะจะไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน จะได้ไม่โดนทำร้าย” เป็นต่อพูดลอยๆ ก่อนจะตักอาหารฝีมือภรรยาสุดที่รักและลูกชายคนที่สามเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ

            “ดูดิไม่มีใครรักผมเลยเนี่ย เดี๋ยวร้องแม่งเลย” น้องเล็กทำหน้าเบะ

            “เอาล่ะๆ ไม่ต้องทะเลาะกันแล้วพ่อดอกไม้ของแม่ เอาเป็นว่าคราวนี้แม่จะไม่ลงโทษใครทั้งนั้น” คนเป็นแม่ห้ามทัพถึงแม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าจริงๆ แล้วเด็กพวกนี้ก็ทะเลาะกันเล่นๆ ไปอย่างนั้น ไม่ได้จริงจังอะไร เธอกวาดตามองลูกๆ ของเธอก่อนจะหยุดสายตาอยู่ที่ตัวเปิดประเด็นสนทนาแรกบนโต๊ะอาหารคืนนี้ “เยอบีร่า เก็บเงินทอนไว้ใช้ส่วนที่ขอเพิ่มเลยแล้วกัน ว่าแต่จะไปเที่ยวไหนเหรอ”

            “เอ่อ” คนโดนถามกลอกตาไปมาราวกับกำลังเรียบเรียงคำโกหก แต่ในที่สุดเขาก็ยอมสารภาพความจริงออกมา เพราะเหลือบไปเห็นสายตาของพี่ๆ แล้วไม่น่าไว้วางใจสักเท่าไหร่ แต่ละคนเหมือนเตรียมพร้อมจะพูดจาทิ่มแทงจิตใจเขาได้ทุกเมื่อ “คือเพื่อนผมชวนไปตื้ดๆ นิดหน่อยอะ (._.)”

            “จริงเหรอลูก แม่ว่าก็ดีนะหัดเที่ยวกับเขาบ้าง” บุษบาทำตาลุกวาวยินดีที่ได้ยินลูกชายคนเล็กบอกแบบนั้น เพราะนอกจากไลเซนทัสลูกชายคนที่สองของเธอแล้วคนอื่นๆ นี่กินเหล้าเข้าผับไม่เป็นเลยสักคน สำหรับเธอแล้ว เธอคิดว่ามันเป็นประสบการณ์ที่ไม่ควรพลาดของชีวิตลูกผู้ชายเลยล่ะ แต่เอาเข้าจริงเธอเองก็อาจมีส่วนผิดที่ดูแลลูกเหมือนดูแลดอกไม้ นี่ลูกชายของเธอไม่กลายเป็นลูกสาวก็ดีเท่าไหร่แล้วแต่มันก็ยังน่าหนักใจอยู่ดี เพราะมีเพียงพี่ชายคนโตเท่านั้นที่มีแฟนสาวเป็นตัวเป็นตน คนรองน่ะเหรอถนัดแต่สะสมกิ๊กเป็นคอลเล็กชั่นล่ะสิไม่ว่า สามสี่นี่ไม่ต้องพูดถึงเลย คนนึงก็พ่อบ้านพ่อเรือน อีกคนก็ไร้สาระไปวันๆ

            “ผมว่ามันอันตรายนะครับแม่บุษ” คัตเตอร์แย้งขึ้นแล้วหันไปหาน้องชาย “นายต้องรู้จักคบเพื่อนดีๆ นะเยอบี ชีวิตมหาลัยปีแรกตั้งใจเรียนให้มากๆ เพราะเรียนง่ายสุดแล้ว”

            “แม่ว่าน่าตื่นเต้นดีออก วันหลังก็ไปเปิดหูเปิดตากับน้องนะคัตเตอร์ จริงด้วย! วันหลังยกไปทั้งแก๊งส์ดอกไม้เลยดีกว่า โฮะๆ >_<

            “ไม่ดีมั้งครับ!” เสียงพี่คนโตกับพ่อบ้านคัตเตอร์ดังขึ้นพร้อมกัน เว้นก็แต่อีกคน

            “อย่าลืมขอเบอร์สาวกลับมานะโว้ยไอ้เยอ เผื่อฉันด้วย -.,-” ไลเซนทัสยิ้มร่า

            “เมื่อกี้ยังเหยียบกันอยู่เลยไอ้พี่บ้า ได้มาเก็บเองโว้ยรู้ไว้เลย -0-”น้องเล็กโวยวาย

            “ฮ่าๆ แม่ล่ะตื่นเต้นแทน ว่าแต่พี่ไฮก็มีแฟนไปแล้วคนนึง เมื่อไหร่น้องๆ จะมีกับเขาบ้างน้า~ เราล่ะว่าไงไลเซน พูดปาวๆ ว่าให้น้องขอเบอร์สาวเผื่อ แล้วเมื่อไหร่แม่กับพ่อจะได้รู้จักสาวตัวจริงในใจเราสักที หืม?” บุษบาดูจะชอบใจกับเรื่องนี้มากเป็นพิเศษ                ช่วงเวลาแห่งอาหารค่ำของร้านดอกไม้มื้อนี้ดำเนินไปอย่างเชื่องช้า เพราะดูเหมือนประเด็นสนทนาจะอร่อยกว่าอาหารบนโต๊ะซะแล้ว

            “ยากครับ ไม่เจอคนที่คลิกกันสักที” พี่รองของบ้านตอบเสียงเศร้า ถ้าพูดกันตามความจริงแล้วเขาน่าจะเป็นคนแรกที่มีแฟนก่อนพี่น้องคนอื่นๆ เพราะความ(มือ)ไวไฟของเขานี่คนอื่นเทียบไม่ติด ทว่าที่ผ่านมากลับไม่มีสาวคนไหนคว้าหัวใจเขาไปทั้งดวงได้เลยสักคน อย่างมากก็แค่คนคุยแก้เหงา ขณะที่ลึกๆ แล้วเขากลับรู้สึกเหงามากขึ้นกว่าเดิมซะอีก

            “อย่าเลือกมากล่ะ อย่าลืมนะว่าผู้หญิงเขาก็เลือกเป็นเหมือนกัน” เป็นต่อเอ่ยขึ้นหลังจากเงียบไปนาน เขาเองก็ไม่ได้สนับสนุนความเผื่อเลือกของลูกชายสักเท่าไหร่หรอก ไม่รู้ว่าได้ใครมา เพราะตอนที่เขาหนุ่มๆ ก็เคยมีกิ๊กแค่...

            เอมันนานมากจนลืม หรือมีมากจนนับไม่หมดกันนะ

            “ใช่แล้วล่ะ! ดูพ่อเขาเป็นตัวอย่างนะ กว่าจะทำให้แม่เชื่อใจได้ว่ามีแค่แม่คนเดียวก็นานอยู่ นี่แม่เกือบจะไปชอบกับรุ่นพี่ที่มาจีบแล้วนะเนี่ย” บุษบาไม่วายมองค้อนสามีเมื่อนึกถึงเรื่องราวสมัยอดีต อันที่จริงลูกชายคนที่สองนี่เรียกว่าได้เชื้อพ่อมาเต็มๆ เลยล่ะ “เพราะฉะนั้นควรจะจริงจังได้แล้วนะพ่อดอกไลเซนทัสสุดหล่อของแม่ อ้อ! ความรู้สึกคนไม่ใช่ของเล่นนะจ๊ะ ผู้หญิงเวลาโกรธเนี่ยน่ากลัวทุกคนแม่บอกเลย หึๆ”

            เป็นต่อและบรรดาลูกชายพากันพยักหน้าลงอย่างพร้อมเพรียงเป็นเชิงว่าพวกเขาค่อนข้างเห็นด้วยกับเรื่องนี้ ดูจากตัวแม่ดอกไม้ของพวกเขาเป็นตัวอย่าง ไม่อย่างนั้นจะกำราบตัวพ่อกับพวกเขาทั้งสี่หน่อได้เหรอ

            “เดี๋ยวนะครับตอนแรกความผิดมันอยู่ที่ไอ้เยอไม่ใช่เหรอ ไหงพูดไปพูดมา มาจบที่ผมได้อะ TOT” พี่รองกลายเป็นแพะรับบาปไปจนได้

            “ไม่ต้องเศร้านะพี่รองไล ความผิดนี่แชร์ๆ กันได้ ถึงเราจะไม่ถูกกันแต่ผมก็รู้ว่าพี่รักผมมาก และผมก็รักพี่ม๊ากมาก เอาเป็นว่าผมมองเห็นผมเห็นว่าอนาคตพี่ต้องมีสีสันสดใสกว่านี้แน่นอน คึๆ” เยอบีร่าทำสีหน้าท่าทางดูมีลับลมคมในจนน่าสงสัย

            “สีสันสดใสเพราะใช้ผงซักฟอกบัสคัลเลอร์อะเหรอ -*-”

            “อุ๊บส์! มุกหรือแมงกะพรุน เอาเป็นว่าผมก็ไม่รู้หรอกว่าใช้ยี่ห้ออะไรซักแต่สดใสแน่นอน” เยอบีฉีกยิ้มยิงฟันพร้อมกับกำมือชูนิ้วโป้งข้างหนึ่งขึ้น แต่เมื่อเห็นสายตาเคลือบแคลงใจของพี่ชายคนสองที่ส่งมาแล้วเขาก็รีบหุบยิ้มและเอามือลงทันที “เอ่อผมหมายถึงอนาคตพี่ไง อนาคตอันใกล้นี้ ไม่มีอะไรจริงๆ ไม่เกี่ยวกับร้านซักรีด”

            “ไอ้เยอ” ไลเซนทัสเรียกชื่อน้องชายเสียงลอดไรฟัน นี่เขาต้องพลาดอะไรไปแน่ๆ เพราะความรู้สึกที่เหมือนตัวเองกำลังถูกคุกคามเริ่มแผ่ปกคลุมเหนือหัวเขามากขึ้นทุกขณะ ไอ้น้องเล็กก็ทำท่าทางกรุ้มกริ่มแปลกๆ ยังไงชอบกล

 

 


- TO BE CONTINUED -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Writer's talk

โว้วววๆๆๆๆ  พักเบรคตอนโต๊ะอาหารมากแล้วววว ><"
สั้นๆ ง่ายๆ ได้ใจความ
เป็นธรรมเนียมก่อนเปิดเรื่องของหนุ่มๆ แต่ละคนนนะคะ
เพราะฉะนั้นฉากจะตัดมาเลยไม่ต้อง งง 55555
ถึงจะคนละซีน แต่เนื้อเรื่องต่อกันเลยจ้าาา :D
ซีนนี้คือเกริ่นไปหาพี่รองไลของเรานั่นเองงงงง อิอิ
ว่าแต่...งานนี้จะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นน้าาาา
รอติดตามบทนำของไลเซนทัสได้เลยค่าาาาาา
ขอบคุณที่ติดตามกันมาตลอดน้าาา จุ๊บๆ <3


 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

656 ความคิดเห็น

  1. #551 -peartheend- (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 02:19
    อ้าวอะไรยังไงหนอออออ
    #551
    0
  2. #528 JannieJK (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 23:09
    ใครกันนะทีจะมากำหลาบพี่รองไลของเรา 5555
    #528
    1