◄ Flowers The Series ► #ซีรีส์ร้านดอกไม้

ตอนที่ 16 : - (Hydrangea) Epilogue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 502
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    19 ส.ค. 60




  
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Hydrangea


Epilogue

- ไฮเดรนเยีย ดอกไม้แห่งหัวใจด้านชา -

       
        
 

 


               

  ทำเองก็ต้องเก็บเองสินะ

               ฉันมองบรรดาจดหมายติดเชือกรอบๆ ตัวก่อนจะถอนหายใจพรืดออกมาแล้วเริ่มลงมือเก็บกวาดสถานที่ให้กลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่เพียงไม่กี่นาทีคัตเตอร์ก็เดินออกมาจากบ้านตรงเข้ามาหาฉัน

          “เดี๋ยวผมช่วยนะหนูแพม” เจ้าตัวบอกพร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่นตามสไตล์

          “นายพูดจริงๆ ใช่ไหม ฉันนึกว่าต้องปีนต้นไม้เป็นลิงแล้วนะเนี่ย”

  คัตเตอร์พยักหน้ารับแทนคำตอบ

  ฉันเงยหน้ามองกิ่งไม้เหนือหัวด้วยความโล่งอก อย่างน้อยหมอนี่ก็คงไม่ปล่อยให้ผู้หญิงอย่างฉันปีนป่ายต้นไม้ซึ่งอาจจะเสี่ยงต่อการตกลงมาขาหักหรอกน่า จริงสิ ฉันลืมบอกใช่ไหมว่าตอนผูกน่ะ เยอบีเป็นคนปีนขึ้นไปผูกให้ ว่าแต่รายนั้นกับพี่อีกคนของเขาหายไปไหนนะ

          “ไลเซนกับเยอบีล่ะ”

               “พี่รองเป็นตัวแทนขึ้นไปเจรจากับพี่ไฮ ส่วนน้องเยอแกล้งเนียนหนีไปซื้อของกับพ่อต่อแล้วครับ ฮ่าๆ ๆ”

          แกล้งเนียน -_-^

          ฉันเห็นด้วย ไอ้เด็กนั่นมันร้ายจริงๆ ตัวเองเป็นคนต้นคิดให้วางแผนแท้ๆ แต่ก็อย่างว่าแหละนะ ถ้าไม่ได้พวกนี้ช่วย ป่านนี้ฉันก็คงยังไม่ได้คืนดีกับไฮ เอ่อ...เรียกว่าคืนดีไม่เต็มปากเท่าไหร่ เอาเป็นว่าคงไม่ได้โอกาสมาปรับความเข้าใจกับเขาแบบตอนนี้ก็แล้วกัน ส่วนเขาจะยอมเข้าใจฉันไหมนั้น ฉันก็ได้แต่ภาวนาให้หมอนั่นไม่ใจร้ายจนเกินไปล่ะนะ

               “เดี๋ยวผมไปหากล่องมาให้หนูแพมใส่จดหมายดีกว่า เวลาเอาไปให้พี่ไฮจะได้ไม่โดนดุ”

               “เมื่อกี๊พวกนายแอบดูอยู่จริงๆ สินะ”

               คัตเตอร์หน้าแดงขึ้นมาทันที “เอ่อก็ประมาณนั้นแหละครับ แต่ผมพยายามปิดตาสองคนนั้นแล้วนะแต่ว่า

               อึก!

               ฉันกลืนน้ำลายที่เหนียวหนืดลงคอก่อนจะพยายามดึงหน้าให้นิ่งที่สุดไม่แสดงอาการเขินอะไรออกไป “นายรีบไปรีบมาเถอะ”

               บ้าจริง ทำไมภาพที่จู่ๆ ไฮเดรนก็โน้มใบหน้าลงมาจูบฉันเพื่อให้หยุดพูดถึงได้กลับเข้ามาในหัวฉันอีกแล้วนะ เมื่อกี้ฉันยืนทำใจอยู่สักพักเลยล่ะ กว่าจะสลัดภาพนั่นออกไปได้มันลำบากรู้ไหม T^T

               “ครับ” คัตเตอร์พยักหน้ารับเก้อๆ ก่อนจะวิ่งเหยาะๆ เข้าบ้านไป

               “เฮ้อ~

               ฉันถอนหายใจยาวเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ก่อนจะแกะจดหมายออกจากเชือก แกะเอาแค่สุดที่มือเอื้อมถึงก่อนแล้วกัน ด้านบนๆ ไว้รอให้คัตเตอร์มาปีนต้นไม้แกะลงมาให้ ไม่รู้ป่านนี้ไลเซนทัสจะโดนพี่ชายฆ่าหมกส้วมไปหรือยัง หมอนั่นยิ่งไม่ค่อยปราณีใครอยู่ด้วย แถมนี่ไม่ใช่คดีธรรมดาแต่เป็นข้อหาแอบเข้าไปค้นห้องตอนเขาไม่อยู่แล้วหยิบไดอารี่ออกมาอ่านตามอำเภอใจ เป็นใครก็โกรธนั่นแหละ แต่ฉันก็บอกเขาแล้วนะว่าความผิดทั้งหมดฉันเป็นคนรับเอง เขาคงไม่ทำอะไรน้องๆ ตัวเองหรอกมั้ง อย่างมากก็คงบ่นๆ ตามประสาพี่คนโต

               สองสามชั่วโมงต่อมา ฉันกับคัตเตอร์ก็ช่วยกันจัดการบริเวณข้างบ้านแห่งดอกไม้แห่งนี้ให้กลับสู่สภาพเดิมก่อนโดนจัดฉากจนเสร็จเรียบร้อย ผู้ช่วยคนเก่งของฉันเอาขยะออกไปทิ้งที่ถังหน้าบ้าน ส่วนฉันก็กำลังดันๆ จดหมายในกล่องให้เข้าที่เข้าทาง ดูเป็นระเบียบกว่าตอนแรกที่วางไม่เท่ากันและมุมของแต่ละซองก็ชี้ไปคนละทิศคนละทาง

               แปะๆ

               ฉันเอามือตัวเองตีกันไปมาซึ่งเป็นท่าเบสิกเวลาที่เราทำอะไรเสร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี ที่เหลือก็แค่...

               “เสร็จแล้วเหรอ”

               ฉันสะดุ้งเล็กน้อยกับเสียงใหม่ที่ดังขึ้น และไม่คิดว่าเจ้าของเสียงจะมาปรากฎตัวตอนนี้หลังจากที่เขาเพิ่งเป็นคนสั่งให้ฉันเก็บทั้งหมดนี่เอง

               “ทำไมเหรอ นายจะมาช่วยฉันเก็บใช่ป่ะ” ฉันแกล้งพูดแหย่ด้วยน้ำเสียงเสียงเปลี่ยนไปจากเดิม อย่างน้อยๆ ฉันก็มั่นใจได้แล้วว่าหมอนี่ไม่ได้เจ็บแค้นเคืองโกรธอะไรฉันมากมายเหมือนตอนแรก ดูๆ ไปแล้วนายก็ฟอร์มจัด ปั้นหน้าเก่งใช่ย่อยนะไฮเดรน!

  “เพ้อเจ้อหรือไง”

  “นายจะพูดดีๆ กับฉันบ้างไม่ได้หรือไง -*-

  “ทำไมฉันต้องพูดดีกับเธอด้วย”

  “ก็นาย…!!

  “” ไฮเดรนเลิกคิ้วสูงแล้วยกมือขึ้นมากอดอก ฉันเพิ่งสังเกตว่าเขาเปลี่ยนไปใส่ชุดลำลองกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดสบายๆ ที่เขาชอบใส่ตอนอยู่บ้านเรียบร้อยแล้ว

  “ก็

  “

  ร่างสูงนิ่งเงียบก่อนะหลุบตาลงมองกล่องใส่จดหมายที่วางอยู่บนโต๊ะตรงหน้า เพียงแว๊บเดียวเท่านั้นที่ฉันเห็นว่าสีหน้าเขาเปลี่ยนไปเหมือนคนกำลังดีใจแต่ยังไม่ทันที่จะกะพริบตาเขาก็ดึงหน้าเหมือนเดิม ไฮเดรนลากเก้าอี้ตัวที่ใกล้ขวามือของเขาที่สุดออกแล้วนั่งลง มือหนาหยิบจดหมายซองแรกขึ้นมาพลิกอ่านจ่าหน้าซองด้วยกิริยานิ่งๆ ที่ดูก็รู้ว่าเขาพยายามแกล้งไม่แสดงความรู้สึกใดๆ อยู่ ทำไมฉันไม่สังเกตเขาให้ดีๆ ตั้งแต่ตอนแรกนะ เพราะมัวแต่หลงคิดว่าเขาจำฉันไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ นายนี่ร้ายจริงๆ เลย

  แต่ก่อนที่ไฮเดรนจะแกะมันออกอ่านเนื้อความข้างใน เขาก็เงยหน้าขึ้นมองฉันที่ยืนอ้าปากพะงาบๆ อยู่ “ตกลงว่ามีเหตุผลไหม ถ้าไม่มีจะไปไหนก็ไป เกะกะ”

  “ไฮ…!!

  “...”

  “นายไม่รู้หรือไงว่าความรัก...มันไม่มีเหตุผลหรอก”

  “น้ำเน่า”

  “โอเค ฉันไม่กวนนายก็ได้” ฉันกัดฟันกรอดก่อนจะเดินนิ่วหน้าออกมาจากตรงนั้น ไม่ว่าฉันจะพยายามพูดอะไรเขาก็พยายามตีหน้าตายใส่ฉันอย่างนี้ไม่เลิก เฮอะ ให้ตายเถอะ! ไม่คิดจะพูดดีๆ กับฉันบ้างหรือไงนะ จนถึงป่านนี้แล้วยังทำท่าเยอะอยู่ได้ น่าหมั่นไส้จริงๆ เลย

 

วันถัดมา

               เมื่อวานผ่านไปเร็วมากจนเหมือนไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น แต่ฉันก็ไม่มีอะไรให้ติดค้างในใจจนต้องคิดมากอีกเหมือนหลายๆ คืนที่ผ่านมาตั้งแต่กลับเมืองไทย ส่วนหนึ่งก็คงเป็นเพราะได้พูดความรู้สึกกับไฮเดรนไปแล้ว เขาไม่เชิงตอบรับแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร อันนี้ฉันไม่ได้เอามามโนเข้าข้างตัวเองหรอกนะ แต่ไลเซนทัสโทรมาบอกฉันเมื่อคืนว่า ไฮเดรนแค่ถามรายละเอียดการค้นห้องของเขาเฉยๆ ไม่ได้ต่อว่าอะไร อีกอย่างตั้งแต่เขานั่งอ่านจดหมายของฉัน เขาก็ไม่ทำอะไรอีกเลยแม้แต่กินข้าวก็ไม่ยอมกิน

               เป็นเอามากเหมือนกันแฮะ -_-^

               แต่ฉันควรจะดีใจสินะที่หมอนั่นใส่ใจสิ่งที่ฉันทำมากขนาดนี้ ถึงแม้ต่อหน้าจะทำเป็นฟอร์มจัดไปก็เถอะ ก็ไม่รู้จะทำให้มันได้อะไรขึ้นมา ต้องร้องเพลงนี้ไหมอะเมื่อไหร่จะเข้าใจ เมื่อไหร่จะรักกัน หากเราทั้งสองไม่ยอมเปิดใจ~

               เอาล่ะ...พอเถอะ พออารมณ์ดีขึ้นมาแล้วฉันก็เลอะเทอะอย่างนี้แหละ

               จริงสิ! ฉันลืมบอกไป เห็นว่าไฮไม่ได้กินข้าวเมื่อคืน วันนี้ฉันก็เลยตื่นแต่เช้ามาทำบลูเบอร์รี่ชีสพายแต่เช้า ด้วยความที่ฉันกับแม่ชอบทำขนมอยู่แล้ว เราก็เลยมีวัตถุดิบทำขนมติดบ้านเอาไว้หลากหลายมากจนแทบจะเปิดขายได้ นี่ก็แปดโมงกว่าแล้ว บ้านโน้นคงกินข้าวเช้าเสร็จเรียบร้อยไปแล้วล่ะ ได้เวลาของหวานของฉันบ้างล่ะนะ >_<

               ปริ้นๆ !

               เสียงบีบแตรดังขึ้นจากรถของไฮเดรนที่กำลังจะขับออกไปข้างนอก ทว่าคนขับกลับไม่ใช่เจ้าของรถแต่เป็นน้องชายคนเล็กของบ้านแทน       

               “แต่เช้าเลยนะ” เสียงสดใสของเยอบีร่าร้องทักฉันหลังจากที่เขาจอดรถแล้วลดกระจกลง

               “นั่นนายจะออกไปไหนน่ะ ฉันอุตส่าห์ทำขนมมาเผื่อ” ฉันบอกพร้อมกับชูตะกร้าในมือให้เขาดู

               “ฉันต้องเอาผ้าไปส่งร้านซักรีดหน้าหมู่บ้าน แล้วก็เลยไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาเก็ต เดี๋ยวมา”

               “อ๋อ”

               “แบ่งขนมเก็บไว้ให้ฉันด้วยนะหนูแพม >O<

               “โอเค ขับรถดีๆ ล่ะ”

               “คร้าบบบบ~” เยอบีร่าทำท่าตะเบ๊ะหนึ่งทีก่อนจะขับรถผ่านฉันออกไป

  ฉันมองตะกร้าขนมในมือก่อนจะระบายยิ้มเรียกกำลังใจของตัวเองแล้วรีบก้าวฉับๆ เข้าไปในร้านดอกไม้ที่คุ้นเคยทันที คัตเตอร์กำลังง่วนอยู่กับการฉีดน้ำจากฟ็อกกี้ให้กับต้นไม้ในกระถางเล็กๆ ที่ห้อยประดับอยู่บนแผงไม้ที่ผนังบ้าน ส่วนป้าบุษบาก็กำลังตัดก้านดอกกุหลาบอยู่ที่โต๊ะที่ประจำ ไลเซนทัสนั่งดูมวยปล้ำกับลุงเป็นต่อ ส่วนพี่คนโต

  ไฮเดรนเยียเดินออกมาจากทางหลังบ้านพอดี พรหมลิขิตหรือบังเอิญก็ไม่รู้แหละที่ทำให้เขาหันมาสบตากับฉันในจังหวะที่ฉันหันไปเห็นเขา

  ฉันเป็นฝ่ายรู้สึกตัวก่อนก็เลยรีบหันขวับไปหาป้าบุษ “แพมทำบลูเบอร์รี่ชีสพายมาฝากค่ะป้าบุษ เยอะแยะเลย”

  “ขนมมมมม!!! *O*” ไลเซนทัสที่หันหลังให้ฉันอยู่ตอนแรกไวกว่าเพื่อน เขากระโดดข้ามโซฟาวิ่งปรู๊ดมาประชิดตัวฉันทันทีก่อนจะแย่งตะกร้าขนมไปถือไว้ “ก็ว่ากลิ่นอะไรหอมๆ”

  “ไหนๆ พี่รองก็ถือตระกร้าแล้ว ฝากเอาไปจัดในครัวแทนผมด้วยนะครับ ผมขอไปฉีดน้ำต้นไหมหน้าบ้านอีกหน่อย” คัตเตอร์เดินมาบอกหน้าตายก่อนจะรีบหนีหายไปทางหน้าบ้านทันทีโดยไม่รอให้พี่ชายได้ปฏิเสธ

  “เดี๋ยวฉันเอาไปจัดให้ก็ได้ ฉันรู้ว่านายไม่ถนัด ^_^

  ฉันแย่งตระกร้ากลับมาถือไว้ก่อนจะเดินไปทางครัวแต่ก็ลืมไปว่าไฮเดรนยืนอยู่ระหว่างทางที่ฉันต้องเดินไป เขาขยับออกด้านข้างเพื่อจะหลีกทางให้แต่ขาฉันก็ดันขยับเลี่ยงไปทางเดียวกับเขาอีก เราขยับตรงกันรอบแล้วรอบเล่าจนไฮเดรนขมวดคิ้วแล้วเอื้อมมือมาจับไหล่ทั้งสองข้างของฉันเอาไว้

  “พอ” เขาบอกสั้นๆ ก่อนจะบังคับให้ฉันหมุนตัวพร้อมทั้งตัวเขาเองก็ด้วย กลายเป็นว่าตอนนี้เราสองคนมายืนแทนที่ในตำแหน่งเดิมของอีกฝ่าย “ทีนี้จะไปไหนก็ไป”

  ยังไม่ทันที่ฉันจะอ้าปากพูดอะไรเขาก็เดินตัวปลิวหายไปทางหน้าบ้านอีกคน โธ่! กำลังจะบอกสักหน่อยว่าฉันตั้งใจทำขนมมาให้เขาเลยนะเนี่ย คนบ้าอะไรมนุษยสัมพันธ์แย่มาก

  ฉันเข้ามาในครัวแล้วจัดแจงทุกอย่างประหนึ่งว่าอยู่บ้านตัวเอง ไม่ลืมแบ่งขนมเก็บไว้ให้เจ้าน้องเล็กของบ้านด้วย ถ้ารายนั้นไม่ได้กินมีหวังงอแงแน่ๆ จะว่าไปถ้าคนที่ไม่รู้จักมาเห็นก็อาจจะเข้าใจผิดคิดว่าฉันเป็นลูกสาวของบ้านนี้ก็ได้นะ แม่ฉันจะแอบน้อยใจหรือเปล่าเนี่ย

  หลังจากที่จัดขนมใส่จานเสร็จเรียบร้อยฉันก็ยกออกมาให้ลุงเป็นต่อกับไลเซนทัสที่หน้าโทรทัศน์ก่อนเป็นชุดแรก ของไฮเดรนก็รวมอยู่ในนี้แหละ ฉันเริ่มหมั่นไส้เขามากขึ้นทุกวันๆ แล้ว -_-^ ส่วนอีกชุดก็เป็นของป้าบุษบากับคัตเตอร์ตรงโซนจัดดอกไม้ แล้วฉันก็ถือโอกาสยืนช่วยป้าบุษตัดก้านดอกกุหลาบซะเลย ป้าบุษก็ชวนฉันคุยโน่นคุยนี่ไปเรื่อยๆ ตามประสา ส่วนคัตเตอร์นอกจากที่ชมว่าขนมอร่อยแล้วก็ไม่พูดอะไรอีกเลย

  ไฮเดรนล่องหนหายไปแล้วล่ะมั้ง

  “พี่ชายคนโตนายหายไปไหนแล้วล่ะคัตเตอร์” ฉันหันไปถามร่างสูงที่เคี้ยวขนมตุ้ยๆ พลางเรียงดอกไม้ไปด้วย เขารีบเคี้ยวแล้วกลืนลงคอก่อนจะหันมาตอบ

  “ยืนคุยกับเพื่อนอยู่หน้าบ้านอะครับ เห็นว่าเมื่อวานลืมของแล้วเพื่อนเอามาให้น่ะ”

  “แปลกจริงๆ ลูกคนนี้ เพื่อนมาก็ไม่ชวนเข้าบ้าน” ป้าบุษบาที่ยืนฟังอยู่ด้วยบ่นอุบอิบก่อนจะหันมาทางลูกชายคนที่สาม “ว่าแต่เพื่อนผู้ชายหรือผู้หญิงกันล่ะพ่อดอกคัตเตอร์ หืม?”

  “ชายสิครับ พี่ไฮคบเพื่อนผู้หญิงที่ไหนล่ะครับแม่บุษ”

  “นั่นสินะ อันที่จริงแม่ก็รู้อยู่แล้วล่ะ เพราะเพื่อนสาวน่ะเห็นจะมีคนเดียวล่ะมั้ง” คนพูดเหล่มาทางฉันที่ยืนหน้าร้อนผะผ่าวอยู่ก่อนจะยิ้มกรุ้มกริ่มแล้วหันไปสนใจดอกไม้ตรงหน้าตัวเองต่อ ฉันรีบก้มหน้าตัดดอกไม้ทันทีแล้วก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

  “ป้าบุษคะ! คือแพมว่าจะไปสัมภาษณ์งานแล้วล่ะค่ะ แม่ถามหลายรอบแล้ว อีกหน่อยคงไม่ค่อยได้มาช่วยงานที่ร้านแล้วนะ”

  “จริงเหรอ น่าเสียดายจริงๆ แต่ป้าเชื่อว่ายังไงก็ต้องได้เจอหนูแพมบ่อยๆ อยู่แล้วล่ะ ต่อให้หนูแพมจะย้ายบ้านไปก็ตาม แค่ไม่ได้ช่วยงานเองไม่เห็นเป็นไร เนอะลูกชาย” ป้าบุษพยักเพยิดหน้าไปทางคัตเตอร์ รายนั้นอมยิ้มแล้วพยักหน้าตอบรับ

  “ขนมบ้าอะไรเนี่ย” เสียงที่สี่ดังแทรกขึ้นพร้อมกับมือที่เอื้อมผ่านหน้าฉันไปหยิบขนมในจาน หยาบคายแบบบนี้ก็มีอยู่คนเดียวในบ้านนั่นแหละ

  แปะ!

  “ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะ ไม่น่ารักเลย” ป้าบุษตีแขนไฮเดรนไปหนึ่งทีแล้วพูดเสียงดุ “ขนมน่ะไม่บ้าหรอก มีแต่พ่อดอกไฮเดรนเยียนี่สิที่บ้า”

  “ไฮเดรนก็ได้ หรือไฮก็พอ เมื่อไหร่แม่บุษจะเรียกผมแบบดีๆ สักทีเนี่ย” เถียงแม่ก็ปานนั้น

  หมอนี่ดูหลุดๆ นะวันนี้ ว่าไหม?

  ฉันมองไฮเดรนที่ยัดขนมเข้าปากอย่างไม่รักษาลุคที่อุตส่าห์รักษามาตลอดทั้งเรื่อง จะว่าไปฉันเพิ่งจะเคยเห็นเขาในกิริยาแบบนี้ครั้งแรกเลยนะเนี่ย ตลกดีเหมือนกันแฮะ

  “วันนี้พี่ชายเราดูแปลกๆ นะคัตเตอร์” คนเป็นแม่หันไปพูดกับลูกชายอีกคน

  “นั่นน่ะสิครับ มีอะไรพิเศษหรือเปล่าน้า~

  นั่นไง! ไม่ได้มีฉันคนเดียวที่คิดว่าไฮดูแปลกๆ

  “ผมแปลกเหรอครับแม่บุษ” ไฮเดรนตีหน้าซื่อขึ้นมาทันทีพลางชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง

  “แปลกยังไงถามใจตัวเองดูพ่อลูกชาย”

  “คุยอะไรกันอยู่ครับ น่าอร่อยจัง” เยอบีร่าที่กลับมาจากข้างนอกทักทายพวกเราก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบบลูเบอร์รี่ชีสพายมาใส่ปาก ว่าแต่ประโยคที่เขาถามฟังดูแปลกๆ นะว่าไหม?

  “ของที่ฝากซื้อได้หรือเปล่า” ไฮเดรนหันขวับไปถามคนมาใหม่ทันทีด้วยสีหน้าตื่นเต้น

  “ระดับนี้แล้วน่าพี่ไฮ” เยอบีร่าใช้นิ้วโป้งแตะปลายจมูก ก่อนจะตบกระเป๋ากางเกงผ้าขาสามส่วนที่เขาสวมอยู่เป็นเชิงว่าของที่พี่ชายฝากซื้ออยู่ในนั้นเรียบร้อย

  “ไหน

  ไฮเดรนกอดคอเยอบีแล้วพาเดินหายเข้าไปในบ้านกันสองคนทิ้งความสงสัยให้ฉัน คัตเตอร์ แล้วก็ป้าบุษบามาก เราสามคนหันมองหน้ากันไปมาพร้อมกับเครื่องหมายเควสชั่นมาร์คแปะอยู่ที่หน้าผาก สองคนนั้นต้องมีลับลมคมในอะไรแน่ๆ

  หลังจากที่เยอบีร่ากลับมาไฮเดรนก็หายตัวไปเลย มีแต่เยอบีที่เดินมานั่งดูมวยปล้ำกับพ่อและพี่รอง ไลเซนทัสเป็นคนถามคำถามที่ฉันอยากรู้ แต่คำตอบทีได้มาก็คือ เจ้าน้องเล็กเองก็ไม่รู้ว่าพี่ชายเดินหายไปไหนแล้ว ตอนสายๆ ของวันหลังจากที่ช่วยป้าบุษตัดดอกไม้จนหมดกองฉันก็เลยลองเดินมาดูข้างบ้านที่ประจำของเขาทว่าก็ไม่เจอ ฉันเกือบจะนึกว่าเขาอยู่บนห้องซะแล้วถ้าไม่บังเอิญอาสาเอาเศษกิ่งไม้ออกมาทิ้งแล้วพบว่าไฮเดรนนอนเล่นอยู่ที่ลานหญ้าใต้ร่มไม้ที่สวนหน้าบ้าน

  “ตะล็อกต๊อกแต๊ก” ฉันเดินมาหย่อนก้นลงนั่งบนที่ว่างข้างๆ เขาแล้วร้องเพลงต่อที่ชอบร้องเล่นกับเขาเมื่อตอนเด็กๆ เจ้าตัวเอียงหน้ามามองฉันเล็กน้อยก่อนจะผุดลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิบ้าง

  “มาทำไม” ครั้งนี้เขาไม่ได้ถามหน้าตายเสียงนิ่ง ทว่าใบหน้าของเขาเป็นสีแดงเรื่อเรือง ปากของเขาก็อมยิ้มหน่อยๆ จนฉันเผลอจินตนาการว่าตรงหน้าคือไฮเดรนเยียเมื่อสมัยเด็ก ใบหน้าเคอะเขินในตอนนั้นกับตอนนี้ดูไม่ต่างกันเท่าไหร่เลย

  “อืม...มาซื้อดอกไม้”

  “ดอกอะไร”

  “ดอกจำปี”

  “ไม่มีอะ” “ไฮเดรนร้องตอบพร้อมกับส่ายหน้า

  “ดอกจำปา”

  “ไม่มา”

  “ดอกมะลิลา”

  “มะลิลาพัก”

  “แล้วถ้าดอกรัก”

  “เอาดอกรักแค่ไหน”

  “ดอกรัก...หมดใจ”

  “” จู่ๆ ไฮเดรนก็เงียบไปเล่นเอาฉันประหม่าไม่น้อย นี่เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่เราต่อเพลงกันได้ยาวขนาดนี้โดยไม่มีอะไรมาขัดจังหวะ

  จริงสินะ เราสองคนไม่เคยต่อเพลงนี้จบเลยสักครั้ง

  เมื่อความเงียบเริ่มเข้าปกคลุมบรรยากาศรอบตัวเรา ไฮเดรนเยียเอาแต่นั่งสบตาฉันเงียบๆ ฉันเลยร้องย้ำอีกครั้ง“ดอกรักหมดใจ”

  เขาหลบตาแล้วเงียบไปชั่วอึดใจหนึ่งก่อนจะหันมาสบตาอีกครั้งแล้วตอบ “...มีให้หมดเลย ^_^

  “เอ่อตกลงนายหายเคืองฉันแล้วใช่เปล่าอะ” ฉันถามทั้งๆ ที่พยายามเก็บอาการเขินแทบตาย แต่สุดท้ายก็เก็บไม่หมดอยู่ดีนั่นละ

  “ลายมือในจดหมายสวยดีนะ”

  “น้องๆ นายชมไปแล้ว -_-^

  “จริงเหรอ งั้นฉันนั่งอ่านจนปวดตาเลย”

  ฉันขมวดคิ้วเมื่อสัมผัสได้ว่าไฮเดรนเริ่มมีอาการแปลกๆ แถมสายตาก็หลุกหลิกไปมาไม่อยู่นิ่ง ดูไม่ค่อยเป็นเขาเท่าไหร่เลย นี่ไฮเดรนตัวปลอมหรือเปล่าเนี่ย ใครเอาตัวจริงไปซ่อนที่ไหนหา!?

  “ทำไมไม่ตอบคำถามฉันล่ะ”

  “เอ่อ...ฉันจะเคืองทำไมอะ”

  “ก็

  “แฟนน่ารักขนาดนี้เคืองไม่ลงแล้วล่ะ”

  “ว่าไงนะ…!!” ฉันเบิกตาโพลงแทบไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ตัวเองได้ยิน

  “คือเธอน่าจะรู้แล้วใช่ไหมล่ะว่าฉันไม่คบเพื่อนผู้หญิง คือ...ฉันเลยทำตัวกับผู้หญิงไม่ค่อยถูก” คนแบบนี้ก็มีด้วยแฮะ

  “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับที่นายบอกว่าฉันเป็นแฟนนายอะ” นอกจากจะตอบไม่ตรงคำถามแล้วยังพูดไม่รู้เรื่องด้วยนะเนี่ยไฮเดรน -_-^

  “ก็ถ้าเราไม่รีบเป็นแฟนกัน เธออาจจะหนีฉันไปเป็นแฟนคนอื่นก็ได้” เขาตอบ ฉันอยากจะบอกเหลือเกินว่าก็เพราะเขานั่นแหละเล่นตัวอยู่ได้ตั้งนานสองนาน ฉันเกือบจะถอดใจไปหลายรอบแล้วไม่รู้หรือไง

  “แล้วยังไงอะ”

  “ยัยบ้าเอ๊ย...เธอชอบฉันไม่ใช่หรือไง”

  “ไม่ใช่อะ”

  “

  “-_-^

  “พูดจริงเหรอ”

  “อือ”

  “งั้นฉันเอาไอ้นี่ไปทิ้งขยะนะ อุตส่าห์ฝากไอ้เยอซื้อ..” ไฮเดรนบอกพร้อมกับล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบอมยิ้มที่เป็นแหวนขึ้นมาชูให้ฉันดู

  “ฮ่าๆ ๆ นายนี่ตลกจังเลยไฮ” ฉันกลั้นขำเอาไว้ไม่อยู่พลางสองมือก็เอื้อมไปดึงแก้มคนตรงหน้าเล่นอย่างสนุกมือ นี่ไฮเดรนจริงๆ เหรอเนี่ย เขาคือคนเดียวกับคนเมื่อเช้า เมื่อวาน แล้วก็หลายๆ วันก่อนหน้านั้นจริงเหรอ

  “-*-

  “นายไม่รู้เหรอว่าฉันพูดเล่น” ฉันถาม และคำตอบที่ได้กลับมาคือการส่ายหน้าของเขา ฉันจึงปล่อยมืออกจากแก้มของเขาแล้วยิ้มกว้าง “ตกลงเราเป็นแฟนกันแล้วนะ”

  “จริงอะ”

  “ให้ตายเถอะ นายแกล้งลืมฉันมาตั้งนานได้ยังไง แล้วดูตอนนี้สิ

  “เอาแหวนอมยิ้มจองตัวไว้ก่อนนะ แล้วจะปรึกษาแม่บุษอีกที” เขาไม่สนใจที่ฉันพูดแต่คว้ามือซ้ายของฉันไปแล้วสวมแหวนอมยิ้มให้ “ถ้าเธออยู่กับฉันตั้งแต่เด็กฉันก็คงทำแบบนี้แหละ ฉันว่ามันน่ารักดี”

  ไฮเดรนละมือออกไปแล้วลูบท้ายทอยตัวเองแก้เก้อ

  “ฉันคิดเหมือนนายนะ” ฉันบอกแล้วก้มมองแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายยิ้มๆ

  “โอ๊ยๆ ๆ ! โรคเด็กขี้อิจฉากำเริบ ทำไงดีพี่รองไล” เสียงของเยอบีดังแหลมขึ้นมาก่อนที่เจ้าตัวจะเดินโซซัดโซเซแล้วทรุดตัวลงนั่งที่พื้นหญ้าไม่ใกล้ไม่ไกลจากเราสองคนมาก ตามมาด้วยไลเซนทัสที่นั่งตามลงมาติดๆ

  “เขาว่ากันว่าต้องร้องเพลงแก้ว่ะไอ้เยอ”

  “ยังไงหยอ *O*

  “ตะล็อกต๊อกแต๊ก”

  “อุ๊ย! มาทำไมอะ” เยอบีร่าแกล้งทำท่าสะดีดสะดิ้ง

  “มาซื้อดอกไม้ไง” ไลเซนทัสก็ทำหน้าที่ต่อไม่มีบกพร่อง

  “ดอกไยเหยอ~

  “ดอกไลเซนทัส”

  “แม่ไม่ได้จัด”

  “ดอกคัตเตอร์”

  “แม่บอกไม่มี”

  “เอ้า! แล้วดอกเยอบีร่า”

  น้องเล็กตัวแสบแกล้งกลอกตาไปมา “ไม่รู้อยู่ไหน”

  “ถ้างั้นดอกไฮเดรนเยีย”

  “ก็อยู่ตรงนี้แล้วงายยยยฮิ้วววว~” เยอบีร่าเอามือประกบกันเป็นรูปหัวใจแล้วไปไว้ตรงหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองก่อนจะเหล่มาทางฉันกับไฮเดรนที่นั่งมองทั้งคู่อยู่ จะโกรธก็โกรธไม่ลง อยากจะขำก็กลัวหลุดมาด

  “เจ๋ง!” ไลเซนทัสร้องขึ้น

  แปะ!

  ลูกคู่ลูกรับทั้งสองคนตีมือไฮไฟว์กันก่อนจะพร้อมใจลุกขึ้นวิ่งหนีไป มาป่วนแท้ๆ เลยสิน่า

  “แอบฟังทุกทีไอ้พวกนี้” คิ้วของไฮเดรนขมวดกันเป็นปมก่อนจะบ่นอุบอิบแล้วหันมาหาฉัน “เดี๋ยวฉันมานะ”

  พูดจบไฮเดรนก็ลุกขึ้นกึ่งเดินกึ่งวิ่งหายเข้าไปในบ้าน ฉันมองตามไปและค้างอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งเขากลับออกมาพร้อมกับดอกไม้ดอกเล็กๆ ที่อยู่รวมกันเป็นช่อดอกไฮเดรนเยียดอกไม้สีขาวแกมม่วงแดงช่อใหญ่

  “อะฉันให้” ไฮเดรนกลับมานั่งลงที่เดิมแล้วยื่นดอกไม้ในมือมาให้ฉัน “รู้ไหมว่าดอกไฮเดรนเยียหมายความว่าอะไร”

  จริงสิ ฉันไม่เคยรู้เรื่องพวกนี้เลยแฮะ

  ฉันส่ายหน้า “ไม่รู้”

  “มันหมายถึงความด้านชาน่ะ….มันเป็นดอกไม้ที่แทนหัวใจด้านชา” เขาเฉลยก่อนจะระบายยิ้มออกมา แต่ฉันนี่สิถึงกับขมวดคิ้วมุ่น

  “แล้วนายเอามาให้ฉันเนี่ยนะ!?”

  “ฉันไม่อยากให้เธอนึกถึงความหมายของมันเท่าไหร่หรอก มันอาจจะเป็นตัวแทนของฉันก่อนหน้านี้ที่แกล้งทำไม่ดีกับเธอ แต่ตอนนี้ไฮเดรนเยียก็คือไฮเดรนเยีย และมันก็เป็นของแพม เธอห้ามสนใจคนอื่นเด็ดขาดนะ”

  ประโยคนั้นทำเอาหัวใจของฉันพองโตขึ้นมา ก่อนจะโน้มตัวไปกอดคนตรงหน้าอย่างอดใจไม่ไหว ในเมื่อฉันมีดอกไม้ที่น่ารักอยู่ในมือแล้วอย่างนี้จะให้ฉันไปมองดอกไม้ดอกอื่นได้ยังไงล่ะจริงไหม

  แล้วคุณล่ะมีดอกไม้กันหรือยัง?







 


- THE END OF HYDRANGEA -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Writer's talk


เย่ๆ ๆ ๆ เขินแทนหนูแพมเลยยย
คนอื่นล่ะว่าไงกับคู่นี้?
ทั้งเรื่องไม่เคยหวานเลย มาหวานทีก็ตอนท้ายก็มดขึ้นแป้นพิมพ์อะจ้าาา
(เปล่าหรอกความจริงมายทำขนมหก #บ่งบอกนิสัย 5555)

ขอบคุณทุกคนมากเลยนะคะที่ตามทวง ตามนิยาย
ตามหลอกหลอน(?) 5555
ขอบคุณทุกการติดตามกับความรักที่มอบให้กันจริงๆ ค่า
ยัง...มายยังไม่ลานะ
เพราะยังมีน้องง ของเฮียไฮรออีกสามเรื่อง!!!
อย่าเพิ่งลบแฟนออก #ลั่น
มายยังอยากเจอทุกคนจนจบเรื่องของเยอบีน้าาาา *O*
อะเอาดอกไฮเดรนเยียมาให้ดู มันมีหลายสีนะไอ้ดอกบ้านี่อะ
แต่สวยจริงงงง เข้ากับงานแต่งสุด ไปเสิร์ชดูได้ ><



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

656 ความคิดเห็น

  1. #636 my-B (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 21:05
    เย้ จบแล้ว /จุดพลุ ฮืออออออไลเซนทัสกับเยอบีนี่น่ารักมากกก ชอบความรับส่งนี้ที่สุด โอยหลงงง /อ้าวชมผิด555555555 ในที่สุดหนูแพมก็สมหวังซักที~~~ หลังจากเอาใจช่วยมานาน(?) ไฮเดรนนี่นึกว่ามี2ร่าง มีความเปลี่ยนไปเป็นคนละคนกันเลยทีเดียว สถานีต่อไปอยากได้พี่รองไลนะคะ อุ้ย555555555555
    #636
    2
    • #636-1 เฌอมาดา | ไอติมเย็น(จากตอนที่ 16)
      11 สิงหาคม 2560 / 21:09
      งือออออออออ ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      ดองไว้จนเค็มมากกกกกก T___T
      #636-1
    • #636-2 my-B(จากตอนที่ 16)
      12 สิงหาคม 2560 / 21:15
      แงงงไรท์ตอบเม้นด้วย เขิน///-/// เป็นกำลังใจให้นะคั้บบบ สู้ๆ<3
      #636-2
  2. #550 -peartheend- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 02:13
    บ้าบอมาก5555 ชอบอ่ะน่ารักสุดๆ
    #550
    1
    • #550-1 ไอติมเย็น (i-tim yen)(จากตอนที่ 16)
      25 กรกฎาคม 2559 / 14:24
      นี่ล่ะนะ คนเขียนสติไม่ค่อยดี 55555555555
      ขอบคุณที่ชอบและติดตามนะคะ >_<
      #550-1
  3. #535 `โรซี่ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 23:05
    เฮ้ยจบแย้วววววว
    เค้าเองก็อยากจะมีดอกไม้เป็นของตัวเองบ้างนะ!
    ละมุนมากเลยค่ะ~

    `ps. ชอบทำขนอยู่แล้ว = ชอบทำขนมอยู่แล้ว
    #535
    1
    • #535-1 ไอติมเย็น (i-tim yen)(จากตอนที่ 16)
      25 กรกฎาคม 2559 / 14:23
      ขอบคุณที่ติดตามน้าาาา >___<
      ดูคำผิดให้ด้วย น่าร๊ากกก อิอิ
      #535-1
  4. #527 --M=o=D-- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 02:50
    ง่าาาาาา พี่ไฮน่ารักกกก แต่ชอบสามน้องดอกไม้มากกว่าร้องเพลงแก่กันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยยย ????
    #527
    1
    • #527-1 ไอติมเย็น (I-tim Yen)(จากตอนที่ 16)
      4 มกราคม 2559 / 06:46
      ทำดาที่จะรักสามนาง โฮะๆๆๆ
      แต่ไม่เป็นไร ถึงไงพี่ไฮก็มีหนูแพม กร๊ากกกกก #วิ่งหลบรองเท้าบิน
      ขอบคุณที่ติดตามน้าาาาาาา จุ๊บเหม่ง >3<
      #527-1
  5. #526 Double V (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 16:24
    หวานแรงมากกก ฟอร์มหลุดแล้วสินะ 
    ไฮเดรนนางเขินน่ารัก เค้าชอบดอกไฮเดรนเยียด้วย
    จะเอาอ่ะ จะเอา
    #526
    1
  6. #525 Lächeln (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 12:40
    พี่ไฮมาดหลุดซะที แฮปปี้
    #525
    1
    • #525-1 ไอติมเย็น (I-tim Yen)(จากตอนที่ 16)
      3 มกราคม 2559 / 16:45
      happy ending!!!!
      ขอบคุณที่ติดตามน้าาา <3
      #525-1
  7. #524 SiriyakornMuangchan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 10:58
    พี่ไฮเปลี่ยนไปอย่างกะคนละคน น่ารักกก
    #524
    1
    • #524-1 ไอติมเย็น (I-tim Yen)(จากตอนที่ 16)
      3 มกราคม 2559 / 16:45
      คนเขียนก็น่ารักมาก #มั่นหน้า 55555555555
      #524-1
  8. #523 แคสเติ้ลจี ★ ออมสิน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 09:40
    ฮอลลล อิจฉา
    ตะล็อกต็อกแต๊ก
    มาทำไม มาซื้อดอกไม้


    ฮิ้วววว โธ่พี่ไฮ บทจะหวานก็หวานนะ
    แต่ฮาอิเด็กสองตัวนั้น แลดูป่วน 555555555+
    ในที่สุด เรื่องราวก็จบลงด้วยดี
    อ่านเรื่องนี้อยากจะวิ่งไปร้านขายดอกไม้
    ถามแม่ค้าว่ามีดอกไฮเดรนเยียมั้ยคะ
    แม่ค้าบอกมีแต่ดาวเรืองกับดอกบัวค่ะ
    ฮอลลลล ไม่เป็นไร 5555555+


    รอพี่รองไล คนต่อไปใช้ม้าาาาา >.< งื้มมมมม
    #523
    1
    • #523-1 ไอติมเย็น (I-tim Yen)(จากตอนที่ 16)
      3 มกราคม 2559 / 16:46
      สองคนนั้นต้องดูเรื่องของพวกมันว่าจะป่วนกันยังไงต่อ 555555
      #ขอดอกบัวกำนึงค่ะ
      #523-1
  9. #522 Mirror_Glass (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 09:39
    ตะล็อกต็อกแต็ก~~~~ฟินนาเร่มากมาย ชอบบบบ ><
    #522
    1
    • #522-1 ไอติมเย็น (I-tim Yen)(จากตอนที่ 16)
      3 มกราคม 2559 / 16:47
      ตะล็อกต๊อกแต๊ก
      มาทำไม
      มาขอบคุณไง ฮี่ๆ ><
      #522-1
  10. #521 ลูกเเมวน้อ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 09:03
    ยิ้มแก้มปริ่มเลยค่ะ #มโนว่าตัวเองเป็มแพม =_=
    #521
    1
    • #521-1 ไอติมเย็น (I-tim Yen)(จากตอนที่ 16)
      3 มกราคม 2559 / 16:47
      ไม่ต้องมโนมาก เดี๋ยวบ้าเหมือนไรท์ #แป่ว
      ขอบคุณที่ติดตามจ้าาา ><
      #521-1
  11. #520 PPiavmiyun (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 06:59
    จบแล้ววววววววววว พี่เฮียดูกลายเป็นคนละคนเลยอ่ะ555555 น้องชายก็ชอบแอบฟังจริงๆ รอเรื่องต่อไปนะคะ
    #520
    1
    • #520-1 ไอติมเย็น (I-tim Yen)(จากตอนที่ 16)
      3 มกราคม 2559 / 16:48
      น้องชายเป็นเด็กขี้อิจฉาาาาาาา
      อย่าลืมติดตามเรื่องของพวกนางต่อน้าาา
      #520-1
  12. #512 แคสเติ้ลจี ★ ออมสิน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 09:27
    เจิมสิคะ รออะไรล่ะ
    #512
    0
  13. #511 แคสเติ้ลจี ★ ออมสิน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 09:27
    เจิมสิคะ รออะไรล่ะ
    #511
    0
  14. #510 แคสเติ้ลจี ★ ออมสิน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 09:27
    เจิมสิคะ รออะไรล่ะ
    #510
    0
  15. #509 แคสเติ้ลจี ★ ออมสิน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 09:27
    เจิมสิคะ รออะไรล่ะ
    #509
    0
  16. #508 แคสเติ้ลจี ★ ออมสิน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 09:27
    เจิมสิคะ รออะไรล่ะ
    #508
    0
  17. #507 แคสเติ้ลจี ★ ออมสิน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 09:27
    เจิมสิคะ รออะไรล่ะ
    #507
    0
  18. #506 แคสเติ้ลจี ★ ออมสิน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 09:27
    เจิมสิคะ รออะไรล่ะ
    #506
    0
  19. #505 แคสเติ้ลจี ★ ออมสิน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 09:27
    เจิมสิคะ รออะไรล่ะ
    #505
    0
  20. #504 แคสเติ้ลจี ★ ออมสิน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 09:27
    เจิมสิคะ รออะไรล่ะ
    #504
    0
  21. #503 แคสเติ้ลจี ★ ออมสิน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 09:27
    เจิมสิคะ รออะไรล่ะ
    #503
    0
  22. #502 PPiavmiyun (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 07:58
    เจิมมมมมมจ้าาาา
    #502
    0