◄ Flowers The Series ► #ซีรีส์ร้านดอกไม้

ตอนที่ 11 : - (Hydrangea) Chapter 6 สวนสัตว์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 694
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    19 ส.ค. 60

 


   
  
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Hydrangea

Chapter 6

- สวนสัตว์ -

   
 
 

 
 
        

 

“พะพวกยูว่าไงนะ?! O_O” ทิมเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นสิ่งที่ลูกพี่ลูกน้องทั้งสองคนของเขาทำ ฉันเองก็อึ้งไปเหมือนกัน ไลเซนทัสกับเยอบีร่าคิดอะไรของพวกเขาอยู่นะ ต้องวางแผนไม่ดีเอาไว้แน่ ๆ เลยแบบนี้ ระหรือว่า

สองคนนี้ไม่อยากให้ฉันเป็นแฟนกับไฮเดรนอย่างนั้นเหรอ?

 ไม่นะ! ทำไมเรื่องมันเป็นแบบนี้ไปได้ละ ฉันทำอะไรผิดอีกล่ะเนี่ย ตอนนี้นอกจากไฮเดรนที่ไม่ชอบฉันแล้ว น้องชายของเขาก็ยังจะพาลไม่ชอบฉันด้วยงั้นเหรอ

“ฉันกลับก่อนนะ” ฉันเอ่ยเสียงเรียบพร้อมทั้งลุกขึ้นยืนเตรียมจะกลับบ้าน ที่นี่มีแต่คนไม่ชอบฉัน แล้วฉันจะอยู่ทำไมล่ะ เฮ้อ!

แต่ยังไม่ทันจะได้เดินไปไหน ไลเซนทัสก็เป็นฝ่ายลุกขึ้นมารั้งแขนของฉันเอาไว้เสียก่อน “เดี๋ยวก่อนสิหนูแพม จะรีบกลับไปไหน”

“ฉันง่วงแล้ว อยากพักผ่อนน่ะ”

“หนูแพมกำลังเข้าใจผิดอยู่ ฉันให้กลับไม่ได้หรอก”

“นั่นสิ ๆ ดูจากหน้าตาแล้ว ต้องเข้าใจอะไรผิดแน่ ๆ ” เยอบีร่าลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาดักหน้าฉันเอาไว้ เท่ากับว่าตอนนี้ฉันหมดหนทางหนีโดยสมบูรณ์แบบ เพราะซ้ายมือก็เป็นโซฟา ขวามือก็เป็นโต๊ะ ด้านหลังคือไลเซนทัส ด้านหน้าก็คือเยอบีร่านั่นเอง

“เข้าใจอะไรผิด” ฉันถามเสียงแข็ง

“ก็เรื่องที่พวกเราให้พี่ทิมจีบหนูแพมไง มันไม่ได้หมายความว่าเราจะยกหนูแพมให้พี่ทิมหรอกนะ!” เยอบีร่าเป็นคนอธิบาย เป็นจังหวะเดียวกับที่ไลเซนทัสดึงฉันถอยกลับไปแล้วบังคับให้นั่งลงที่เดิม เขาเองก็นั่งลงตรงกลางระหว่างฉันกับทิมด้วย

เมื่อเห็นว่าฉันทำท่าจะลุกขึ้นอีกครั้ง ไลเซนทัสจึงรีบอธิบายต่อจากน้องชายของตัวเอง “ใช่ ๆ นี่มันเป็นแผนของพวกเราต่างหาก พวกเราต้องการให้พี่ไฮหึงหนูแพมกับพี่ทิม แล้วเริ่มทำอะไรสักอย่างตามเสียงเรียกร้องของหัวใจตัวเอง”

“เพราะพวกเรารู้ว่าพี่ไฮต้องรักหนูแพมแน่ ๆ แต่กั๊กเอาไว้ ส่วนเรื่องที่บอกว่าลืม อาจจะแกล้งก็ได้ เป็นไม่ไม่ได้หรอกที่พี่ไฮจะลืมหนูแพมน่ะ” เยอบีร่ารับช่วงต่อ

“เรื่องพี่ไฮ พวกเราจะทำหน้าที่คอยแซะให้เอง” ไลเซนทัสบอกด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนจะหันไปหาทิมที่กำลังตั้งใจฟังอยู่ แต่ก็ดูเหมือนจะยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ “ส่วนพี่ทิมก็ต้องช่วยจีบหนูแพมตามที่พวกเราขอร้อง”

เอ่อขอร้องหรือบังคับกันแน่นะ น้ำเสียงแข็ง ๆ แบบนั้น ไม่เห็นเหมือนเมื่อตอนคุกเข่าเมื่อกี๊เลยแฮะ -_-^

“หนูแพมก็แกล้งเชิดใส่พี่ไฮไปเลยนะ แล้วไปทำตัวสนิทสนมกับพี่ทิมด้วย”

“เดี๋ยวนะพี่ชายพวกนายจะยิ่งมองฉันไม่ดีหรือเปล่า”

“ไม่ดีอะไรเล่า! พี่ไฮไม่เคยมองหนูแพมไม่ดีหรอก เชื่อพวกเราสิ! ฉันจะสืบเองว่าพี่ไฮต้องการอะไรกันแน่” เยอบีร่าทำหน้าจริงจัง หลังจากที่เห็นว่าฉันไม่ค่อยอยากจะให้ความร่วมมือกับแผนการของพวกเขา

ถ้าไฮเดรนลืมฉันจริง ๆ ล่ะ? แผนนี้มันก็เหมือนสูญเปล่าเลยนะ

ถ้าผู้ชายคนนั้นเกลียดฉันล่ะ? เรื่องมันต้องแย่กว่านี้แน่ ๆ

ถ้าเขาไม่สนใจว่าใครจะจีบฉันหรือไม่จีบฉันล่ะ? แสดงว่าเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับฉันเกินกว่าคนรู้จักกัน

แล้วฉันจะแกล้งเมินเขาได้เหรอ? ในเมื่อฉันไม่เคยห้ามใจตัวเองได้เลยสักครั้ง

“ไอมีเควสชั่น” ทิมยกมือขึ้น และเมื่อทุกคนในที่นี้หันไปมองที่เขาเป็นตาเดียวแล้ว เขาก็พูดสิ่งที่สงสัยออกมา “ที่น้องไลกับน้องเยอบี้พูดนี่มันเรื่องอะไรกันเหรอ หมายความว่าไอจีบแพมแพมได้อย่างนั้นหรือเปล่า”

“แกล้งครับแกล้ง แกล้งแสดงละครว่าจีบน่ะ เข้าใจไหม” เยอบีร่าเป็นคนตอบ

“พวกเราไม่ยอมให้พี่ทิมจีบหนูแพมจริง ๆ หรอกนะจะบอกให้” ไลเซนทัสพูดต่อ

Acting เหรอ Why?! พวกยูเล่นอะไรกันเนี่ย ไอไม่เข้าใจ”

“คือว่าอย่างนี้นะพี่ทิม พี่ไฮกับหนูแพมเขารักกันอยู่ แต่พี่ไฮทำปากแข็งใจแข็ง พวกเราก็เลยต้องเสนอหน้าเข้าไปยุ่ง” เยอบีเล่าด้วยสีหน้าจริงจัง โดยที่มีฉันและไลเซนทัสพยักหน้าตามไปด้วยอย่างเข้าใจ เว้นก็แต่ทิมเท่านั้นที่ยิ่งมึนเข้าไปใหญ่

“แล้วพวกยูไปรู้ได้ไงว่าไฮเด้นปากแข็งใจแข็ง อาจจะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ก็ได้นี่”

นั่นสินะฉันค่อนข้างเห็นด้วยกับประโยคนี้ของทิมเลยล่ะ ถ้าเกิดมันเป็นแบบนั้นจริง ๆ ใครจะไปทำอะไรได้

“เอาเป็นว่ารู้ละกันน่า พี่ทิมมีหน้าที่แกล้งจีบหนูแพม เข้าใจไหมเนี่ย” ไลเซนทัสชักมีน้ำโห

“โอเค ๆ นี่เห็นว่าเป็นพี่น้องกันนะเนี่ยเลยยอมช่วย ไม่อย่างนั้นไอไม่ทำเรื่องเลว ๆ แบบนี้หรอก” ทิมส่ายหน้าไปมาด้วยความเอือมระอา ฉันก็ได้แต่แอบขำกับสิ่งที่เขาพูดออกมาแบบซื่อ ๆ ส่วนสองศรีพี่น้องตัวดีน่ะเหรอ...

“เลวที่ไหน ไม่มีอะ” พี่รองของบ้านค้านเสียงสูง

“ใช่ ๆ นี่มันเรื่องดีมาก ๆ เลยนะ พี่ทิมจะเปรียบเสมือนคิวปิดสุดหล่อ ที่ทำให้คนสองคนได้รักกัน” เยอบีชักแม่น้ำทั้งห้ามาทันที ทั้ง ๆ ที่ฉันไม่เห็นว่าการเปรียบเทียบของเขาจะเข้าท่าตรงไหน

สุดท้ายแล้วคืนนี้ฉันก็มีเรื่องให้คิดหนักอีกจนได้ แผนการของสองตัวแสบนั่นมันทำให้ฉันข่มตาหลับไม่ได้เลยล่ะ หลังจากที่แยกย้ายกันแล้ว ฉันก็กลับมานั่งคิดนอนคิดอยู่ที่ห้องนอนของตัวเองเกี่ยวกับเรื่องที่ไลเซนทัส คัตเตอร์(ฉันมารู้ตอนท้ายว่ารายนี้ก็แอบช่วยวางแผนด้วย) และเยอบีร่าร่วมกันวางแผนให้ทิมแกล้งมาจีบฉันเพื่อให้ไฮเดรนหึง

มันจะเวิร์คเหรอ?!

 

 

หลายวันต่อมา

      ‘ไออยากไปสวนสัตว์ โฮกกกก!!!’

        นั่นเป็นประโยคที่ทิมพูดไปเมื่อเช้าของวันนี้ และมันก็เป็นต้นเหตุให้ตอนนี้พวกเราหกคน อันประกอบไปด้วย ฉัน ไฮเดรนเยีย ไลเซนทัส คัตเตอร์ เยอบีร่า และทิม มาอยู่กันที่สวนสัตว์ใจกลางเมืองในเวลาเกือบจะเที่ยงวันนี่เอง

        ไม่มีใครอยากมาที่นี่หรอกนอกจากทิมคนเดียว เพราะเราก็โต ๆ กันแล้ว แต่ในเมื่ออยากดำเนินแผนการจนใจจะขาด ไลเซนทัส คัตเตอร์ และเจ้าน้องเล็กก็เลยรีบออกปากเออออห่อหมกว่าอยากมาไปตาม ๆ กัน

ส่วนไฮเดรนน่ะเหรอ?...โดนป้าบุษบาบังคับให้มาน่ะสิ สืบเนื่องมาจากที่เยอบีไปพูดยุ ว่าควรจะให้พี่ไฮของเขามาเที่ยวด้วยกัน จะได้ปรับความเข้าใจกับทิม

        แต่ความจริงน่ะทุกคนก็รู้!

        “โชคดีนะที่ต้นไม้เยอะแยะ ไม่อย่างนั้นผิวสองสีสุขภาพดีของฉันต้องไหม้เกรียมเพราะยูวีในปริมาณมากจนเกินจะต้านทานแน่ ๆ ” ไลเซนทัสบ่นอุบ พลางลูบแขนตัวเองไปมาจนคนอื่น ๆ มองเขาด้วยความหมั่นไส้แต่ก็ไม่มีใครว่าอะไร

        “ระหว่างที่รอพี่ไฮกับพี่คัตไปเข้าห้องน้ำ พวกเรามาวางแผนกันดีกว่า” เยอบีร่าพูดเสียงเบา เหมือนกลัวคนอื่นจะได้ยิน

        “มีแผนอะไรกันอีกแล้วเนี่ย” ฉันถามอย่างเซ็ง ๆ  ใจคอจะไม่ถามความสมัครใจของฉันเลยใช่ไหม ไอ้เด็กพวกนี้มันไม่รู้กันบ้างหรือไงนะว่า การโกหกหัวใจตัวเองมันเป็นเรื่องที่ทำได้ยากมาก! แต่ถึงฉันจะเซ็งยังไง อีกใจก็แอบอยากให้แผนนี้ประสบความสำเร็จอยู่ดีนั่นแหละนะ ก็บ่นไปอย่างนั้นแหละ

        “เดี๋ยวพี่ทิมกับหนูแพมรีบเดินไปทางอื่นกันก่อนเลยนะ ก่อนที่สองคนนั้นจะกลับมา ทีนี้พี่ทิมก็รีบกลับมาหาพวกเราคนเดียวแล้วแกล้งโกหกว่าพลัดหลงกับหนูแพม พวกเราก็จะแยกย้ายกันออกไปตามหาหนูแพมไง แต่พี่ทิมต้องแอบกระซิบผมก่อนว่าหนูแพมอยู่ตรงไหน ผมจะได้ให้พี่ไฮไปหาตรงนั้น เคป่ะทีนี้พอพี่ไฮเจอหนูแพมแล้ว พวกเราก็มีหน้าที่ทำไงก็ได้ไม่ให้พี่ไฮหาพวกเราเจอ จนสุดท้ายพี่ไฮก็ต้องเดินเล่นกับหนูแพมไปก่อน คิก!” เยอบีร่าจอมวางแผนร่ายยาวเป็นฉาก ๆ ขณะที่คนอื่นก็พยักหน้าหงึกหงักตามไปด้วย

        “คิดนานไหมวะแผนนี้” ไลเซนทัสถามน้องเล็กทันทีที่ฟังจบ เขาเองก็คงคาดไม่ถึงเหมือนกันว่าน้องชายตัวแสบจะมีแผนการมากมายเต็มหัวไปหมด

            “มันจะดีเหรอ” ฉันถามอย่างลังเล ถ้าไฮเดรนรู้แผนการเข้าคงไม่ชอบใจแน่ ๆ เลย

        “ดีสิ! ว่าไงพี่ทิม ทำให้น้องได้ไหม” เยอบีทำหน้าจริงจัง ก่อนจะเหลือบไปสบตากับทิมที่หน้านิ่วคิ้วขมวดเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง

        “ไอรับปากแล้วว่าจะช่วยก็ต้องทำได้อยู่แล้ว แต่ถ้ามัวเล่นซ่อนหากับไฮเด้น วันนี้ไอจะได้เที่ยวดูสัตว์น้อยหรือเปล่าเนี่ย” ทิมทำหน้าตาน่าสงสารสุดชีวิตจนฉันนึกเห็นใจเขาขึ้นมา เข้าภาษิตไทยที่ว่า เนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่ง เอากระดูกมาแขวนคอ เลยนะเนี่ยงานนี้

“เดี๋ยวพวกเราพาเที่ยวเอง ไม่ต้องวอรี่หรอกพี่ทิม” ไลเซนทัสรีบรับปากเป็นมั่นเหมาะ “ตอนนี้ทั้งสองคนรีบไปเถอะ ชักช้าเดี๋ยวจะไม่ทันกาล”

“ขอบใจพวกนายมากนะ เอาไว้จะทำขนมอร่อย ๆ ให้กิน” ฉันขยิบตาส่งให้ไลเซนทัสกับเยอบีร่าก่อนจะเดินนำทิมไปอีกทาง แน่นอนว่าฉันต้องเป็นคนนำเขา เพราะให้เขาพาฉันไปก็จะกระไรอยู่ ประเด็นที่ฉันเป็นห่วงก็คือ“ทิม นายจำทางเดินกลับไปที่เดิมได้หรือเปล่า”

ฉันหยุดเดินแล้วหันไปถามคนที่มาด้วยกัน หลังจากที่เราสองคนเดินออกมาไกลพอสมควรแล้ว แถมฉันยังเลี้ยวซอกแซกไปเยอะแยะด้วย

“ได้ ๆ ไอรีเมมเบอร์ไว้หมดแล้ว เห็นอย่างนี้ ไอความจำดีนะจะบอกให้ อีกอย่างไออาศัยป้ายบอกทางช่วยด้วยแหละ ฮ่า ๆ ๆ ”

“ดีเลย ขากลับอย่ามัวแต่เดินดูสัตว์จนหลงทางจริง ๆ นะ ฉันอยู่แถวนี้ละ นายกลับไปหาพวกนั้นเถอะ”

“โอเค เอาไว้ไอค่อยเดินดูตอนที่อยู่กับน้อง ๆ ก็ได้” ทิมชูมือขึ้นมาเป็นสัญลักษณ์โอเคแล้วหมุนตัวเดินกลับทางเดิม ทว่าเขาเดินไปเพียงสองสามก้าวก็หันกลับมามองฉันด้วยแววตาละห้อยเหมือนเด็กน้อยอดกินขนม “แอบแซดเหมือนกันนะที่ไอไม่ได้จีบหนูแพมจริง ๆ แต่ไอว่าหนูแพมอยู่กับไฮเด้นน่าจะดีกว่าอยู่กับไอ”

ฉันได้แต่ยิ้มให้เขาเท่านั้น แล้วก็ยิ้มจนเขาหันกลับไปเดินต่อจนลับตาไปนั่นแหละ ถ้าเขาจีบฉันจริง ๆ ฉันก็คงทำตัวลำบากเหมือนกันนะ แต่ที่เขาพูดน่ะจริงเหรอ? ฉันกับไฮดูเข้ากันจริง ๆ เหรอบางทีอาจจะแค่ดูเหมือน แต่สุดท้ายอาจจะเข้ากันไม่ได้ก็ได้นะ

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเท่าไหร่แล้ว แต่ก็มากพอให้ฉันเดินดูสัตว์กรงโน้นกรงนี้จนเพลินไปเหมือนกัน แถวนี้รู้สึกจะเป็นเกาะนกนะ ฉันก็เดินมาเรื่อย ไม่ทันดูป้ายโซน เป็นโซนที่เป็นนกทั้งหมด แถวยังเป็นเกาะที่มีสระน้ำรอบลอมแยกออกจากแผ่นดินใหญ่ของสวนสัตว์อีกด้วยเดินเข้ามาไกลเหมือนกันแฮะเรา

“ทำอะไรอยู่” เสียงทุ้มคุ้นหูเอ่ยถามขึ้นจากทางด้านหลัง ฉันสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็จำได้ว่าเป็นเสียงของใคร และนั่นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ฉันยิ้มไม่หยุด ก่อนจะรีบปั้นหน้าให้เป็นปกติ เพื่อให้หันไปเผชิญหน้ากับเขาได้

ไฮเดรนมองฉันด้วยสีหน้ายุ่ง ๆ ราวกับว่าฉันได้สร้างปัญหาให้เขามากมายอย่างนั้นแหละ เอหรือว่าจะสร้างจริง ๆ นะ?

“อ้าว...มาเดินตรงนี้เหมือนกันเหรอไฮ”

“ฉันต้องถามเธอมากกว่าว่าทำไมปล่อยให้ทิมหลงกับเธอ ดีนะที่หมอนั่นเดินกลับไปหาพวกฉันถูก”

“เอ่อก็ฉันเห็นเขาอ่านป้ายชื่อที่กรงนกอยู่ ก็เลยเดินไปไปดูตรงอื่น แต่ไม่ได้ไปไกลเลยนะ กลับมาก็ไม่เห็นเขาแล้ว แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะหลงนี่ นึกว่าเดินอยู่แถวนี้” ฉันพยายามทำสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด ไม่แสดงพิรุธอะไรออกไป วันหลังต้องไปฝึกสกิลการแสดงละครกับเจ้าเยอบีตัวแสบเสียหน่อยแล้ว รายนั้นน่าจะเซียนพอตัว

“ถ้าฉันไม่ตามหาเธอจนเจอ เธอก็คงจะคิดว่าหมอนั่นเดินอยู่แถวนี้จนเย็นหรือเปล่า”

“จะบ้าเหรอ ฉันก็คงตามหาทิมนั่นแหละว่าแต่ที่นายมาตามหาฉันเนี่ย เป็นห่วงหรือไง” ฉันแกล้งทำหน้ากรุ้มกริ่มแซวคนตรงหน้า แต่เขากลับไม่มีปฏิกิริยาหวั่นไหวใด ๆ ออกมาให้ชื่นใจเลยสักนิด

“ทุกคนก็ตามหาเธอทั้งนั้นแหละ แค่ฉันดันมาเจอเธอก็เท่านั้น”

” นอกจากจะไม่ชื่นใจแล้ว หัวใจฉันยังแฟบเหมือนลูกโป่งโดนปล่อยลมออกอีกด้วยล่ะ

“ไปกันเถอะ ไปรวมตัวกับคนอื่น” ไฮเดรนพูดเร่งแล้วทำท่าจะเดินกลับ

“จะกลับกันแล้วเหรอ?! เพิ่งมาไม่นานเองนะ”

“เปล่า แต่ฉันว่าน่าจะเดินด้วยกันทั้งหมด จะได้ไม่มีใครหลงไปไหน”

“พวกเราไม่ใช่เด็กกันแล้วนะ อีกอย่างแยกกันเดินก็ไม่เห็นเป็นอะไรนี่”

“ไปรวมกันก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที คนอื่นก็ตามหาเธออยู่เหมือนกัน” จังหวะที่ไฮเดรนพูดประโยคนี้ สายตาของฉันก็เหลือบไปเห็นพวกดอกไม้ที่เหลือกับทิมที่ทำหัวผลุบ ๆ โผล่อยู่หลังต้นไม้ไม่ใกล้ไม่ไกลกันนี้ ฉันเกือบจะหลุดหัวเราะออกมา แต่โชคดีที่รีบเก็บอาการทัน

“นายก็โทรไปบอกพวกนั้นสิว่าเจอฉันแล้ว พวกนั้นจะได้หายห่วง”

ในความคิดของฉันนะคนอื่นไม่ได้ห่วงฉันหรอก เพราะนี่มันคือแผนการ ส่วนไฮเดรนเองก็ไม่ได้ห่วงฉันด้วย ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าโดนหลอกก็เถอะ ก็ฉันไม่เห็นจะรู้สึกว่าเขาเต็มใจมาตามหาฉันเลยนี่ น่าน้อยใจชะมัดเลย

ไฮเดรนนิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะเอาโทรศัพท์ออกมากดโทรออกแต่โดยดี จังหวะนี้เองที่ฉันแอบมองไปยังที่ซ่อนตัวของหนุ่ม ๆ อีกครั้ง แล้วก็เห็นว่าไลเซนทัสสะดุ้งโหยงก่อนจะรีบล้วงกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ออกมากดรับด้วยความรวดเร็ว

ก็น่าจะเป็นสายเข้าจากไฮเดรนนี่แหละ

“เจอแพมแล้วนะว่าไงนะ?! พวกแกนี่มันจริง ๆ เลยโอเค ๆ แล้วเจอกัน” ไฮเดรนเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกงตามเดิมก่อนจะหันหน้ามุ่ย ๆ มาทางฉันที่ได้แต่ยืนทำหน้าเป็นอยู่

“มีอะไรหรือเปล่า”

“พวกนั้นเข้าไปดูโชว์แมวน้ำแล้ว เห็นบอกว่าทิมอยากดู”

“แย่จัง ไม่มีใครเป็นห่วงฉันเลยเหรอเนี่ย” ฉันทำหน้าเศร้า แล้วก็แอบมองสี่หนุ่มที่ดูโชว์แมวน้ำอยู่หลังต้นไม้ ตอนนี้พวกเขากำลังทยอยกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปทางอื่นแล้วล่ะ

“พวกนั้นบอกว่าพอมาคิดดี ๆ แล้วเธอไม่น่าจะหลง แล้วฉันก็น่าจะตามหาเธอเจอ ก็เลยเข้าไปดูแมวน้ำก่อนจะไปหรือเปล่า”

“ไปไหนเหรอ”

“ก็ดูแมวน้ำไงเล่า” ไฮเดรนเริ่มขึ้นเสียงเล็กน้อย ทว่าเขาก็ยังคงรักษาบุคลิกนิ่ง ๆ เอาไว้ได้ดีไม่มีที่ติ

“ไม่เอาอะ ฉันไปเดินเล่นทางอื่นดีกว่า” ว่าจบก็หันหลังเตรียมเดินไปออกอีกฝั่งของเกาะ จะได้ไม่ไปจ๊ะเอ๋กับคนอื่น ๆ ฉันต้องแกล้งเล่นตัวเสียหน่อยแล้ว เผื่อว่าจะทำให้ไฮเดรนสนใจฉันขึ้นมาบ้าง

“ไปด้วยคนสิ” ประโยคนั้นเล่นเอาฉันชะงักกึกก้าวขาไม่ออกกันเลยทีเดียว ไม่คิดว่าวิธีของฉันมันจะได้ผลเร็วขนาดนี้นะเนี่ย เมื่อเห็นว่าฉันหันกลับไปทำหน้าตกใจใส่เขา ไฮเดรนก็พูดต่อเสียงเรียบ “ฉันก็ไม่อยากดูแมวน้ำเหมือนเธอนั่นแหละ คิดว่าเดินด้วยกันน่าจะดีกว่า เวลากลับจะได้ไม่ต้องเสียเวลารอกันไปรอกันมา”

เหตุผลน่าคิดแฮะ

“อื้อ” ฉันพยักหน้ารับแล้วก็หันกลับมาเดินต่อ หางตาก็เหลือบไปเห็นไฮเดรนแวบ ๆ ว่าเขาเดินอยู่ใกล้ ๆ กันนี่เองแต่ก็เว้นระยะห่างเอาไว้ “ดีใจนะที่นายไม่รังเกียจที่จะเดินกับฉัน”

” เงียบ

“นายจำตอนเด็ก ๆ ได้หรือเปล่า ตอนนั้นพวกเราก็เคยมาที่นี่ด้วยกันนะ”

” เงียบ

“ตอนนั้นฉันก็หลงกับนายแล้วก็ร้องไห้ จำได้ว่านายก็เป็นคนตามมาเจอฉันเหมือนกัน” อันนี้เป็นความจริงที่ฉันลืมไปสนิทเลยนะ เมื่อกี๊ ก็คุ้น ๆ อยู่ว่าแผนของเยอบีร่ามันเหมือนเคยเกิดขึ้นยังไงก็ไม่รู้ แต่ก็ไม่ทันคิดถึงเรื่องนี้ ตอนนั้นไม่ใช่แผนการของใครทั้งนั้นแต่ว่าฉันหลงจริง ๆ คิดแล้วก็ใจหายแฮะเวลาผ่านไปเร็วชะมัดเลย

“ทำไมเธอชอบรื้อฟื้นอดีตจัง จะบอกว่าแต่ก่อนเราสนิทกันมากเลยงั้นสิ” ในที่สุด ดอกไม้ผู้แสนเย็นชาของฉันก็เอ่ยปากพูดจนได้ ถึงแม้สีหน้าของเขาจะไม่สบอารมณ์นักก็เถอะ

แต่ฉันไม่สนใจคำถามของเขาหรอก

“ฉันจำได้ดีเลยล่ะ ตอนนั้นนายจับมือฉันแบบนี้” ฉันหยุดเดินแล้วหันไปดึงมือเขามากุมเอาไว้ ตอนแรกเขาทำท่าจะชักมือกลับแต่ก็ยอมให้ฉันจำเอาไว้แต่โดยดี “แล้วนายก็บอกว่า

 

“จับมือฉันไว้นะหนูแพมจะได้ไม่หลงไปไหนอีก ฉันจะไม่ปล่อยมือจากเธอเด็ดขาด” ภาพไฮเดรนฉันและฉันตอนเด็กแวบเข้ามาในหัวอีกครั้ง เขาจับมือฉันเอาไว้แน่น หน้าตาของฉันเปียกปอนไปด้วยน้ำตาเพราะกลัวว่าจะไม่ได้เจอพ่อแม่และพวกเจ้าชายดอกไม้อีก

“นายห้ามทิ้งฉันนะไฮ ฮือ ๆ ๆ ”

“ไม่ฉันไม่มีทางทิ้งหนูแพมหรอก

 

“ว่า?” “ไฮเดรนขมวดคิ้วถามด้วยความสงสัยเมื่อเห็นฉันนิ่งเงียบไป

“ว่านายจะไม่ทิ้งฉันตอนนี้กับตอนนั้น เหมือนเป็นไฮคนละคนกันเลยรู้ไหม” ฉันบอกพร้อมกับสบตาเขานิ่ง

“ไม่รู้” เขาตอบสั้น ๆ แล้วเบือนสายตาไปทางอื่น

ฉันปล่อยมือของเขาพร้อมกับที่น้ำตาหยดแรกไหลออกมา ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยนะ ทำไมเขาต้องจำฉันไม่ได้ด้วยทำไม

“การเป็นคนที่ถูกลืมมันทรมานมากแค่ไหนนายไม่รู้หรอกแต่รู้อะไรไหม ฉันไม่เคยลืมนายเลย เพลงที่เราชอบร้อง แต่ร้องได้ไม่เคยจบก็มีเรื่องอื่นเข้ามาขัดเสียก่อนทุกครั้ง ฉันก็ไม่เคยลืมตะล๊อก ต๊อกแต๊ก

“ร้องไห้ทำไม” ไฮเดรนถอนหายใจพรืดก่อนจะดึงผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าเสื้อเชิ้ตของตัวเอง แล้วยื่นมันให้ฉัน

สิ่งที่เขาทำมันทำให้น้ำตาของฉันยิ่งไหลมากขึ้นจนต้องรับผ้าเช็ดหน้าจากเขามาเช็ดจนได้ให้ตายเถอะ! ทำไมฉันถึงได้อ่อนแอแบบนี้นะ ตอนเด็กฉันร้องไห้ต่อหน้าผู้ชายคนนี้ยังไง ตอนนี้ก็ยังเป็นอย่างนั้นไม่เปลี่ยน

“เดี๋ยวฉันเอาไปซักมาคืนนะ” ฉันบอกเขาเสียงสั่น พยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้ไหลมากไปกว่านี้ พอมองใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกของเขา ใจของฉันมันก็หวิว ๆ ยังไงชอบกล

“ไม่ต้องหรอก เช็ดน้ำตาเสร็จก็คืนมาเลย” ไฮเดรนตอบพร้อมกับเริ่มออกเดินนำไป ฉันรีบสาวเท้าตามเขาไปติด ๆ เพราะขายาว ๆ ของเขามันทำให้ฉันกลายเป็นคนเดินช้าไปเลยล่ะ ฉันยื่นมือเอาผ้าเช็ดหน้าไปยัดใส่มือของร่างสูงขณะเดินอยู่ เขาชะงักไปเล็กน้อยแต่ก็รับมันไปเก็บลงกระเป๋าตามเดิม

“ขอบคุณนะ” ฉันบอก

“อืม”

ฉันรู้สึกเสียดายที่ได้จับมือเขาเพียงระยะเวลาสั้น ๆ มือนั้นยังคงอบอุ่นสำหรับฉันเสมอ ไม่ว่าตอนนี้เขาจะรู้สึกกับฉันอย่างไรก็ตามยิ่งได้จับมือเขาก็ยิ่งทำให้ฉันไม่อยากจะปล่อยเขาไป และอยากให้เขาจำเรื่องราวระหว่างเราสองคนได้ก่อนที่ฉันจะท้อมากไปกว่านี้แล้วตัดใจจริง ๆ

“ได้ยินมาว่าทิมจีบเธออยู่เหรอ” จู่ ๆ ไฮเดรนก็เอ่ยถามขึ้นโดยไม่ละสายตาจากบรรดาสัตว์น้อยใหญ่รายทางที่พวกเราเดินผ่าน

“คะคงงั้นมั้ง”

“แล้วเธอชอบหมอนั่นหรือเปล่า”

“ถามทำไมเหรอ” หัวใจฉันเริ่มเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ด้วยลุ้นว่าไฮเดรนจะแอบหวงฉันบ้างหรือเปล่า ร่างสูงเงียบไปเหมือนกำลังใช้ความคิด สุดท้ายเขาก็ตอบมาว่า

“แค่อยากรู้เฉย ๆ เมื่อเช้าก่อนเธอไปบ้านฉัน เห็นหมอนั่นปรึกษาน้อง ๆ ฉันอยู่น่ะ ถ้าเธอชอบทิมฉันจะได้เอาใจช่วย หมอนั่นนิสัยดีนะไม่ทำให้เธอเสียใจหรอก”

ถ้าเธอชอบฉันจะได้เอาใจช่วย

ทำไมประโยคนี้มันเจ็บจี๊ดเข้าไปที่ขั้วหัวใจอย่างนี้นะ นอกจากจะไม่หวงแล้วยังจะช่วยอีกเหรอ นายใจร้ายมากเลยรู้ไหมไฮเดรนเยีย!

คนใจร้าย!!!

“ทิมก็น่ารักดีนะ ถ้าเขาจีบฉันจริง ๆ  ฉันก็อาจจะชอบเขาก็ได้” เขาจะรู้หรือเปล่าว่าฉันกำลังประชดเขาอยู่น่ะ

“อืมถ้าไม่ชอบก็บอกมันไปตรง ๆ นะ ฉันไม่อยากเห็นพี่น้องต้องมานั่งเสียใจ”

“นายกลัวฉันทำให้ทิมเสียใจ แล้วไม่กลัวฉันเสียใจบ้างเหรอถึงได้ทำตัวเย็นชาใส่ฉันแบบนี้” ฉันกลั้นใจถามออกไปตรง ๆ

บางทีนะวันนี้ฉันอาจจะตัดสินใจได้จริง ๆ เสียทีว่าควรจะทำหรือไม่ทำอะไร ทิมก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนี่ คบกับหมอนั่นคงไม่เสียหายอะไรหรอกว่าไหม เฮอะ!

“แล้วเธอต้องการอะไรจากฉันล่ะ อยากให้ฉันทำตัวยังไงเหรอ” ไฮเดรนหยุดเดินแล้วหันมาเผชิญหน้ากับฉัน แววตาของเขาที่มองมามันว่างเปล่าเกินจะบรรยายได้ ฉันไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ไม่รู้ว่าเขากำลังโกรธที่ฉันพูดแบบนั้น หรือเกลียดที่ฉันตามตอแยเขาไม่เลิก หรือไม่รู้สึกอะไรเลยไม่ว่าจะมีฉันหรือไม่มีฉันเข้ามาวุ่นวายในชีวิตของเขา

“ฉันแค่ต้องการให้นายจำฉันได้ก็เท่านั้น

“ทำไมต้องจำได้ล่ะ”

“ก็นายสัญญาว่าจะไม่ลืมฉันนี่ แล้วนายก็ผิดสัญญา”

“เธอแค่มาทวงสัญญาเฉย ๆ สินะ”

“เปล่าฉันฮึก!

ความรู้สึกอึดอัดที่ฉันเก็บไว้มานานมันระเบิดออกมาพร้อม ๆ กับน้ำตาที่ไหลพรากยากเกินจะห้ามไหว ฉันพุ่งเข้าไปกอดคนตรงหน้าอย่างไม่อายสายตาคนอื่นที่อาจจะกำลังมองมาตรงนี้ ฉันรู้ว่าการที่ฉันทำแบบนี้มันดูแย่ แต่ฉันทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ ฉันพยายามทำทุกอย่างให้ผู้ชายคนนี้จำฉันได้สักนิดก็ยังดี แต่นอกจากเขาจะไม่ให้ความร่วมมือแล้ว ยังพยายามเสือกไสไล่ส่งฉันให้ไปห่าง ๆ อีก

ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่เคยห้ามใจตัวเองได้เลยสักครั้งขอโทษนะไลเซนทัส คัตเตอร์ เยอบีร่า ทิม ขอโทษที่ทำให้แผนของพวกนายต้องพังไม่เป็นท่าแบบนี้ ดูเหมือนเรื่องมันจะจบไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ ไม่เหมือนที่วาดฝันกันเอาไว้ตอนแรกแล้วล่ะขอโทษจริง ๆ

“ก็อย่างที่ฉันบอกเมื่อกี๊นั่นแหละ การถูกลืมมันทระฮึก! ทรมาน ฉันเสียใจมากนะที่นายมีท่าทีเฉยเมยใส่ฉัน ทั้ง ๆ ที่ ฮึก!…ทั้ง ๆ ที่ไม่ควรจะเป็นแบบนี้ ฮือ ๆ ๆ ”

ฉันกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ทว่ากลับไม่ได้รับการกอดตอบกลับจากไฮเดรนเลย เขายังคงยื่นนิ่งไม่ไหวติง และปล่อยให้ฉันทำน้ำตาเปื้อนเสื้อเขาโดยที่ไม่คิดจะพูดอะไรสักคำด้วย

“มีวิธีไหนบ้างที่จะทำให้นายจำฉันได้ บอกฉันสิบอกฉัน ฮือ ๆ ๆ บอกฉันสิไฮ!” ฉันถามออกไปอย่างไม่ทันคิด คำถามโง่ ๆ แบบนั้นพูดออกไปได้ยังไงนะ ถ้าเขารู้ว่าต้องทำวิธีไหนให้จำได้ เขาคงทำไปแล้วไม่สิ! เขาอาจจะรู้แต่ไม่ทำก็ได้ เขาอาจจะไม่อยากจำฉันก็ได้ เพราะเหตุผลนี้หรือเปล่านะ เขาไม่อยากจดจำคนอย่างฉันเอาไว้ให้รกพื้นที่ความทรงจำ ก็เลยปล่อยให้เรื่องราวของเรามันหายไปตามกาลเวลา

“ทรมานเหรอ เสียใจเหรอ” เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างแผ่วเบา ทว่าฉันก็ยังได้ยินมันชัดเจน แถมยังจับความรู้สึกแปลก ๆ ที่แฝงออกมากับน้ำเสียงนั้นได้อีกด้วย เพียงแต่ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร รู้แต่ว่าเสียงของเขาต่างออกไปจากตอนแรก

เสียงของเขาไม่ได้มีโทนเดียวเหมือนที่คุยกับฉันปกติ!

“ฮึก! ฮือ ๆ ๆ”

“แล้วรู้หรือเปล่าว่าฉันทรมานมากแค่ไหน ที่ต้องลืมเธอ

ที่เขาพูดหมายความว่าอะไรนะ?

ทำไมเขาต้องลืมฉันล่ะ?

ประโยคนั้นมันแปลว่าเขาไม่ได้ลืมฉันจริง ๆ ใช่หรือเปล่า หรือว่าฉันจะตีความผิดไป ฉันงงไปหมดแล้วนะเนี่ย มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ใครก็ได้ช่วยตอบที!






 


- TO BE CONTINUED -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Writer's talk


ตาย!!!
เรื่องของเฮียไฮจะมีฉากหวานแหววน่ารักไม่ดราม่าบ้างไหมเนี่ย T_T
หนูแพมของฉันนี่บ่อน้ำตาแตกแทบทุกตอน ฮ่าๆๆๆ
เป็นนางเอกของอินี่ก็ต้องทำใจงี้แหละ T___T
อย่าลืมมาลุ้นกันต่อน้าาาาา
ที่พี่ไฮพูดหมายความว่าไรกันนะ?

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามกันมาตลอดน้าาา
แม้ตอนที่อินี่หายหัวไปไม่อัพนิยาย ฮ่าๆๆ
ขอบคุณทุกเจิม ทุกกำลังใจดี ๆ ที่มีให้กันนะคะ
เจอกันตอนหน้าน้าาาา เลิฟ ๆ

 


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

656 ความคิดเห็น

  1. #545 -peartheend- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 01:17
    เริ่มอยากตบไฮละเอาจริงๆแม่งเข้าใจยากเกินไป
    #545
    0
  2. #374 Saruwatari Chiaki (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:05
    รออ้ะ
    #374
    0
  3. #363 ☜‖ 9 ‖☞ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 18:53
    แอบบบฟินจิกหมอนน -////- ยังไม่ทันไร
    หลังๆ น้ำตาท่วมจอล้าววว เฮียไฮใจร้ายยง่ะ !
    #363
    0
  4. #330 SweetSone (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 21:49
    ค้างอย่างแรง!!! มาต่อโดยด่วนเลย
    #330
    0
  5. #329 Double W (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 16:50
    ไรท์ค้าาาา มันค้างนะ อยากอ่านต่อแล้วววววววคะ
    #329
    0
  6. #328 BarBaek1 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 20:39
    อะไร ยังไง มาต่อเร็วๆค่ะ ไรต์
    #328
    0
  7. #327 mimymee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 20:00
    จบตอนแบบนี้ค้างสุดๆ!!!

    อยากอ่านต่อแล้วววววววววว TOT
    #327
    0
  8. #326 Bai'Tong (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 09:47
    กรี๊ดดด เจ๊ทำไมตัดจบแบบเน้ !!!!! 
    ลืมอาร๊ายยย ช่วงแรกนี่อ่านไปยิ้มแก้มแทบฉีก
    ช่วงหลังนี่ดราม่ามาเต็มมากก
    ไฮเดรนแกทำอะไรรร สนับสนุนให้หนูแพมหาพระเอกใหม่ค่ะ  

    #326
    0
  9. #325 แสวงขาลเยาะเยาะ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 00:41
    ฮืออออออออออออออออออออออ
    #325
    0
  10. #323 maymily (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 23:57
    เอร้ยยยยยยยยย  ค้างงงงงงงงงงง
    #323
    0
  11. #322 CASTLE_GLINT (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 21:43
    ไม่รู้จะเม้นท์อะไร อารมณ์กำลังสตันท์อยู่
    #322
    0
  12. #321 m.mook (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:13
     ค้างงงงง
    #321
    0
  13. #320 Lächeln (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 19:45
    เผยออกมามั่งก็ได้ไฮเดรน
    #320
    0
  14. #319 --M=o=D-- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 03:37
    woowwww
    #319
    0
  15. #318 SweetSone (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 18:57
    เจิมมมมมมม ตัวเท่าบ้าน ^o^
    #318
    0
  16. #317 Faiaiiay Sangkawisut (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 11:41
    เจิมมมมมมค่าาา
    #317
    0
  17. #316 mookris16 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 11:37
    เจิมมมมมมมมมมมม
    #316
    0
  18. #315 mimymee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 08:24
    เจิมมมม
    #315
    0
  19. #313 Happyz' (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 19:43
    เจิม
    #313
    0
  20. #312 4878 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 15:09
    เจิมมม
    #312
    0
  21. #311 maymily (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 01:35
    เจริมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #311
    0
  22. #310 mysoulmate96 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 22:06
    เจิมมมมมค่าาาาา
    #310
    0
  23. #309 mookris16 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 20:48
    เจิมมมมมมมมมมมมม
    #309
    0
  24. #308 bigbang36066 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 19:22
    เจิมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆจร้า
    #308
    0
  25. #306 Bai'Tong (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 18:32
    เจิมค่าาาาา 
    #306
    0