THe Superman

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 142,397 Views

  • 746 Comments

  • 4,858 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,937

    Overall
    142,397

ตอนที่ 62 : สุดท้ายตัวร้ายในละครก็ต้องมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9252
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 680 ครั้ง
    22 มิ.ย. 61

หยางหลิวเดินทางมาที่ร้านเทียนเหมินด้วยรถแท็กซี่ดังเดิม


ถึงแม้หยางหลิวจะจำเส้นทางได้แล้ว แต่การเดินทางมาที่ร้านเทียนเหมินก็ค่อนข้างยากพอสมควร


กว่าจะถึงร้านเทียนเหมินก็เป็นเวลาสี่โมงเย็นแล้ว


จริง ๆ หยางหลิวไม่จำเป็นต้องรีบมาที่นี่ก็ได้ เนื่องจากการแข่งขันจะเริ่มขึ้นประมาณช่วงสองทุ่ม แต่ที่หยางหลิวรีบมาก็เพราะมีเหตุผลบางอย่างอยู่


นั่นคือ หยางหลิวต้องการไปรับหน้ากากเพื่อปกปิดตัวตนของตนเอง และเขาต้องการใช้มันในทันทีเพื่อป้องกันคนอื่น ๆ ไม่ให้รู้จักเขา เพราะหยางหลิวไม่รู้แน่ชัดว่าร้านเทียนเหมินจริง ๆ แล้วคืออะไร และไม่รู้ด้วยว่าการแข่งขันครั้งนี้จะส่งผลกระทบอะไรต่อเขาหรือไม่ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะปกปิดตัวตนให้มีคนรู้จักเขาน้อยที่สุด


และก็เป็นเหมือนที่หยางหลิวคาดการณ์ไว้ ในช่วงเวลานี้มีคนมาที่ร้านเทียนเหมินไม่มากนัก มันไม่ค่อยแตกต่างจากครั้งก่อนเท่าใด มีคนมาที่ร้านเทียนเหมินไม่กี่คน ต่างคนก็ต่างไม่รู้จักกัน ดังนั้นหยางหลิวจึงวางใจในระดับหนึ่ง และเดินเข้าไปขอพบกับป่ายเฉียน


หลังจากผ่านไปไม่นาน ป่ายเฉียนก็มาพบกับหยางหลิว หยางหลิวเห็นสายตาของคนรอบข้างจ้องมองมาทางเขา เขาจึงขอป่ายเฉียนไปพูดคุยกันเป็นการส่วนตัว


ป่ายเฉียนก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เขาเห็นว่าหยางหลิวอยากพูดคุยกับเขา เขาจึงเชิญขึ้นไปชั้นบนในทันที


ในเวลานี้ไม่มีคนนอกอยู่ใกล้ ๆ แล้ว หยางหลิวจึงเอ่ยปากขอหน้ากากที่เคยพูดไว้ ป่ายเฉียนได้ยินดังนั้นจึงเพิ่งเข้าใจจุดประสงค์ของหยางหลิว และเดินไปเรียกลูกน้องคนหนึ่งให้นำหน้ากากมาให้กับหยางหลิว


ในเวลาไม่ถึงนาที หน้ากากก็ถูกนำมาส่งให้กับหยางหลิว หยางหลิวกล่าวขอบคุณป่ายเฉียน จากนั้นหยางหลิวจึงขอตัวไปฝึกซ้อม


หลังจากหยางหลิวได้หน้ากากแล้ว เขาก็เดินไปที่ห้องน้ำ และเปลี่ยนชุดเพื่อทำการฝึกซ้อมในทันที นอกจากนี้เขาก็สวมหน้ากากไว้เรียบร้อย หน้ากากชิ้นนี้ค่อนข้างพิเศษ ถึงใส่แล้วหยางหลิวก็ไม่รู้สึกว่ามันทำให้ทัศนวิสัยลำบากกว่าเดิมเท่าไหร่ รวมทั้งหน้ากากนี้ปิดเฉพาะส่วนบนของใบหน้า หยางหลิวจึงสามารถหายใจได้สะดวก และไม่มีปัญหาใด ๆ ทั้งสิ้น


นี่จึงทำให้หยางหลิวรู้สึกว่าป่ายเฉียนดูแลหยางหลิวเป็นอย่างดี และนั่นทำให้หยางหลิวรู้สึกเคารพ และรู้สึกดีต่อป่ายเฉียนเป็นพิเศษ



ในตอนที่หยางหลิวตัดสินใจซื้อทักษะย่อยด้านการต่อสู้เป็นระดับเริ่มต้น หยางหลิวมีเวลาน้อยมากในการฝึกจนเรียกได้ว่าไม่ได้ฝึกเลย สัปดาห์ที่ผ่านมาไม่สอนเทคนิคการทำอาหารให้กับเชฟหงหู ก็ต้องทำอาหารให้กับลูกค้า ดังนั้นค่าประสบการณ์ทักษะย่อยด้านการต่อสู้ระดับเริ่มต้นของหยางหลิวจึงอยู่ที่ 1.03% เท่านั้น


แต่ว่าในตอนนี้ หยางหลิวยังมีเวลาอีกเหลือเฟือในการเพิ่มค่าประสบการณ์ให้มากขึ้น เวลานี้เป็นเวลา 16.20น. ซึ่งหยางหลิวยังมีเวลาเหลือเกือบสี่ชั่วโมงในการฝึกซ้อมเลยทีเดียว


หยางหลิวเดินไปที่สนามซ้อมแห่งหนึ่ง ต้องบอกเลยว่าร้านเทียนเหมินเป็นสถานที่ซึ่งครบครันเป็นอย่างมาก แม้ลักษณะภายนอกของร้านจะดูเก่าแก่ให้ความรู้สึกโบราณ ทว่าเมื่อเข้ามาอยู่ภายใน ความทันสมัยแตกต่างกับภายนอกลิบลับ ทั้งอุปกรณ์อำนวยความสะดวกสบายต่าง ๆ ห้องพัก ฟิตเนส สระว่ายน้ำ ร้านอาหาร สิ่งของเครื่องใช้ บอกได้เลยว่าไม่ว่าข้างนอกจะมีสิ่งใด ภายในร้านเทียนเหมินก็ต้องมีสิ่งนั้น !


ในสนามซ้อมแห่งนี้มีคนอยู่ที่นี่ประมาณหลายสิบคน แต่ละคนก็เลือกการฝึกของตนเอง เห็นได้ชัดว่าแต่ละคนมุ่งมั่นจริงจังแค่ไหนกับการแข่งครั้งนี้ นอกจากนี้จะเห็นว่ามีบางคนจับคู่ซ้อมกันเป็นคู่ ๆ หรือบางคนก็ซ้อมกันเป็นกลุ่ม หยางหลิวไม่ต้องการสุงสิงกับคนพวกนี้เขาจึงไปหาบริเวณเงียบ ๆ เพื่อการฝึกซ้อมของตนเอง


หลังจากมองหามุมที่ไม่ค่อยมีคน หยางหลิวเห็นว่าตรงบริเวณกระสอบทรายยังไม่มีใคร และไม่ค่อยมีคนอยู่บริเวณนั้น หยางหลิวจึงเลือกการชกกระสอบทรายเป็นการฝึกซ้อมแรก


พอมาถึง หยางหลิววางกระเป๋าสะพายไว้ข้าง ๆ จากนั้นเขาก็ตรงดิ่งไปชกกับกระสอบทรายทันทีโดยที่เขาไม่เตรียมพร้อมใด ๆ ทั้งสิ้น


“ ตุ้บ ! ตุ้บ ! ตุ้บ ! ” เสียงชกกระสอบทรายของหยางหลิวดังเป็นอย่างมากจนทำให้คนที่อยู่ในบริเวณนั้นหันมามองหยางหลิว และหลังจากที่พวกเขามองหยางหลิวอยู่นั้นพวกเขาก็เกิดอาการตกใจในทันที !


สิ่งที่ทำให้พวกเขาตกใจนั้นไม่ใช่อะไร แต่เป็นเพราะหยางหลิว หยางหลิวใช้มือเปล่าในการชกกระสอบทราย !


และไม่ใช่เพียงแค่นั้น ทุก ๆ หมัดที่หยางหลิวต่อยออกไป เขาต่อยไปอย่างเต็มแรง ฟังได้จากเสียง ดูได้จากความเร็วของหมัด และระยะที่กระสอบทรายถูกต่อยออกไป !


‘ คนแบบนี้บ้าไปแล้ว ! ’


‘ ต่อยกระสอบทรายด้วยมือเปล่าบ้าไปแล้ว ! ’


คนที่มองอยู่รู้สึกได้เลยว่าหยางหลิวนั้นบ้าไปแล้ว


ถ้าไม่คิดเรื่องการต่อยกระสอบทรายด้วยมือเปล่าจะทำให้เจ็บมือ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็มีผลเสียอยู่มาก การต่อยกระสอบทรายแบบนี้อาจจะส่งผลกระทบให้กระดูกหักได้ และยิ่งมาต่อยแบบนี้ก่อนการแข่งขัน จะไม่ให้เรียกหยางหลิวว่าบ้า แล้วจะให้เรียกว่ายังไง


แต่ทว่าหยางหลิวก็ยังคงไม่สนใจ เขาก็ต่อยเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ ด้วยแรงที่หนักหน่วง แทบทุกครั้งที่ต่อยไป แรงที่ต่อยออกไปก็หนักหน่วงมากขึ้น หมัดก็เร็วมากขึ้น เสียงที่เกิดจากการกระทบกันของกระสอบทรายและหมัดก็ดังมากขึ้น


แต่ละคนไม่ที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านใด ก็ไม่เคยเห็นใครบ้าดีเลือด และแข็งแกร่งเท่าหยางหลิวมาก่อน แต่ละคนได้แต่มองไปยังหยางหลิวด้วยสายตาที่สับสน และชื่นชมในความสามารถ


หลังจากหยางหลิวต่อยไปนับร้อยหมัด เขาก็ค่อย ๆ เดินกลับไปพัก และจากนั้นจู่ ๆ หยางหลิวก็แสยะยิ้มออกมา


มีหลายคนกำลังจับตามองหยางหลิว และขณะที่หยางหลิวแสยะยิ้มออกมา นั่นก็ทำให้พวกเขาถึงกับขนลุก !


หยางหลิวต่อยไปนับร้อยหมัด ไม่เจ็บ ไม่ปวด แถมทุกหมัดยังต่อยแรงขึ้นเรื่อย ๆ พอต่อยเสร็จก็เดินกลับมานั่งพัก พร้อมกับแสยะยิ้ม ทำตัวเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น


ผู้เข้าแข่งขันที่เหลือต่างมองหน้ากัน และรู้สึกถึงเจตนาของกันและกัน


ถ้าใครได้แข่งพร้อมกับหยางหลิว พวกเขาก็พร้อมที่จะจัดการหยางหลิวเป็นคนแรก !


ที่หยางหลิวกลับมานั่ง ไม่ใช่เพราะเขาเหนื่อยจากการต่อย หยางหลิวยังสามารถต่อยได้หลายร้อยหมัดอย่างสบาย ๆ เขาไม่เหนื่อยเลยสักนิด เพียงแต่ที่เขามานั่ง เพราะเขากำลังมาดูค่าประสบการณ์ที่เพิ่มขึ้นของทักษะย่อยด้านการต่อสู้อยู่ต่างหาก


“ ความสามารถด้านกีฬาระดับเริ่มต้น ”
“ ค่าประสบการณ์ด้านกีฬา : 48.39% ”
“ การต่อสู้ระดับเริ่มต้น ”
“ ค่าประสบการณ์ด้านการต่อสู้ : 43.22% ”
หลังจากหยางหลิวตรวจสอบข้อมูล เขาก็พบว่าค่าประสบการณ์ด้านการต่อสู้เพิ่มขึ้นสูงมาก ๆ เขาใช้เวลาเพียงไม่นานก็สามารถเพิ่มค่าประสบการณ์ได้ถึงขนาดนี้ ไม่แปลกใจเลยทำไมเขาถึงรู้สึกว่าตัวเองต่อยได้ดีขึ้นอย่างมาก ทุก ๆ หมัดเหมือนว่าต่อยได้ดีมากขึ้น แม้แต่ตัวเขาเองยังรู้สึกได้


ในขณะนั้นเองหยางหลิวก็ยิ้มออกมาอีกครั้ง ทำเอาทุกคนในสนามซ้อมถึงกับขนลุก พวกเขาไม่เข้าใจความคิดของหยางหลิวแม้แต่น้อย จู่ ๆ ก็ยิ้มขึ้นมาซะเฉย ๆ นั่นทำให้ทุกคนรู้สึกว่าหยางหลิวเป็นคนที่ค่อนข้างแปลกประหลาดเกินไป และเหมือนว่าจะไม่มีใครกล้าที่จะเข้าไปทักหยางหลิวแม้แต่คนเดียว


ทันใดนั้น จู่ ๆ ก็มีคนเดินตรงเข้าไปหาหยางหลิว


ชายคนหนึ่งเดินตรงเข้าไปหาหยางหลิว ชายคนนี้มีรูปร่างกำยำสมชายชาตรี ท่อนแขนของเขาที่ไม่ได้ถูกปกคลุมด้วยเสื้อผ้า แสดงออกให้เห็นถึงกล้ามเป็นมัด ๆ เห็นได้ชัดเจนว่าชายคนนี้เป็นคนที่ไม่ธรรมดาเป็นอย่างยิ่ง รวมทั้งหน้าตาที่หล่อเหลา ไม่แปลกใจเลยว่าชายคนนี้ต้องเป็นหนุ่มในฝันของสาว ๆ หลาย ๆ คนอย่างไม่ต้องสงสัย


“ เฮ้ย ! นายน่ะ ” ชายคนนั้นส่งเสียงเรียกทักหยางหลิว


หยางหลิวก็เกิดอาการตกใจเล็กน้อยที่จู่ ๆ ก็มีคนเข้ามาทักทายเขาเช่นนี้
“ ครับ ? ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรหรือเปล่า ? ” พอได้สติหยางหลิวจึงถามชายคนนั้นไป


“ นายเป็นคนของสำนักไหน ? หวงเฟย ? หลิวเจีย ? หวังลั่ว ? หรือว่าอู๋หม่า ? ” จู่ ๆ ชายคนนั้นก็ถามคำถามที่หยางหลิวไม่เข้าใจออกมา


นั่นทำให้หยางหลิวเงียบไปชั่วขณะ จากนั้นเขาจึงถามชายคนนั้นกลับไปว่า
“ สำนักอะไรครับ ? ผมไม่รู้จัก ต้องขออภัยด้วยจริง ๆ ” หยางหลิวเห็นท่าทางของชายคนนี้ เขาจึงคิดว่าชายคนนี้ต้องเป็นคนที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ดังนั้นหยางหลิวจึงเลือกที่จะพูดด้วยคำที่สุภาพ


คาดไม่ถึงเลยว่า หลังจากพูดจบ ชายคนนั้นกลับโกรธขึ้นมาเสียได้ และในตอนนั้นเองเขาก็ใช้กำปั้นขวาต่อยหมัดตรงมาทางหยางหลิว !


หยางหลิวไม่ทันได้ตั้งตัว และไม่ได้คิดว่าจู่ ๆ ชายคนนี้จะต่อยเขาอย่างไม่มีเหตุผลเช่นนี้ หยางหลิวจึงเกือบพลาดโดนชายคนนี้ต่อยไปแล้ว


โชคดีว่าตั้งแต่ที่หยางหลิวได้รับระบบความสามารถมา เขาก็มีปฏิกิริยาตอบสนองที่ดีขึ้น และดีกว่าคนทั่วไปหลายเท่า นั่นจึงทำให้หยางหลิวโยกตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว


ชายคนนั้นยิ่งรู้สึกโกรธที่หยางหลิวหลบหมัดของตัวเองได้ !


ทีแรกเขาตั้งใจจะมาถามหยางหลิวว่า หยางหลิวสังกัดสำนักไหน เป็นศิษย์ของสำนักใดเท่านั้น แต่ตอนนี้เขาก็ได้เปลี่ยนความตั้งใจของตนเองไปแล้ว


การที่หยางหลิวหลบหมัดของเขาได้ นั่นหมายความว่าเขากำลังถูกหยางหลิวลูบคมเข้าให้แล้ว และตอนนี้เขาก็กำลังเสียหน้าจากการที่ถูกหยางหลิวหลบหมัดได้


ชายคนนั้นจึงไม่ลังเลที่จะต่อยหมัดที่สอง และสามออกไปอย่างรวดเร็ว


แต่ทว่าครั้งนี้ไม่เหมือนกับครั้งก่อน


หยางหลิวมีเวลาให้คิดมากขึ้น และหลบหมัดไปได้อย่างง่ายดาย


ครั้งนี้หยางหลิวเห็นว่าชายคนนี้มีเจตนาไม่ดี หยางหลิวจึงเริ่มที่จะคิดตอบโต้แล้วเช่นกัน


แต่ถึงอย่างนั้น อารมณ์ของชายคนนี้กลับโกรธ จนพุ่งไปถึงขีดสุด หยางหลิวไม่เพียงหลบหมัดแรกได้ หมัดที่สอง และสามที่เขาตั้งใจต่อยอย่างเต็มที่ หยางหลิวก็หลบได้


นั่นหมายความว่าเขามีฝีมือด้อยกว่าหยางหลิวอย่างนั้นเหรอ ?


ในขณะที่เขากำลังคิดด้วยอาการโกรธจัดอยู่นั้น ชายคนนั้นก็เปิดช่องโหว่ออกมา และทันใดนั้นหยางหลิวก็เห็นช่องโหว่นี้ได้อย่างชัดเจน


หยางหลิวจึงพุ่งไปข้างหน้า และเข้าไปประชิดตัวชายคนดังกล่าวพร้อมกับเงื้อหมัดขวา เตรียมที่จะปะทะกับใบหน้าอย่างเต็มแรง


“ หยุดเดี๋ยวนี้ ! ” ทว่าในเวลานั้นเองก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น เสียงที่ดูเผด็จการเสียงนั้นทำให้หยางหลิวต้องหันไปมองด้วยความตกใจ !


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 680 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #446 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 09:11

    ขอบคุณครับ

    #446
    0
  2. #49 Alannis (@alannis) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 08:04
    สนุกดีครับลุ้นตอนต่อไป
    #49
    0