THe Superman

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 142,469 Views

  • 746 Comments

  • 4,857 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,009

    Overall
    142,469

ตอนที่ 51 : เจอกันอีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10631
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 623 ครั้ง
    18 มิ.ย. 61

“ เอาล่ะ ๆ มีอะไรก็พูดมา ”


“ สัปดาห์หน้าก็จะสอบแล้ว เธอเตรียมตัวพร้อมยัง ? ” หยางหลิวถามด้วยความเป็นห่วง


“ ก็คิดว่าพร้อมแหละ ว่าแต่นายเถอะมาทำงานที่ปักกิ่งได้อ่านหนังสือบ้างไหม ? ” ที่ลู่เอินถามเช่นนี้เพราะว่าทุกครั้งที่หยางหลิวคุยกับเธอ หยางหลิวมักจะพูดถึงแต่เรื่องที่เขากำลังทำงานในร้านอาหารของลุงของหยางหลิวเอง แต่ว่าหยางหลิวกลับไม่เคยพูดถึงเรื่องการเตรียมตัวสอบเลยสักนิด นั่นจึงทำให้ลู่เอินค่อนข้างกังวลเกี่ยวกับเขา


“ แหะ ๆ จะว่าไปก็… ” หยางหลิวหัวเราะเบา ๆ ด้วยท่าทีเขินอาย ตั้งแต่มาทำงานอยู่ที่ภัตตาคารโจวซืออย่าว่าแต่อ่านหนังสือเลย แค่แตะหนังสือเขาก็ยังไม่เคยทำ กองหนังสือที่เตรียมมาอย่างดี บัดนี้ไปอยู่ที่มุมห้องซึ่งมันดูเหมือนจะเป็นกองขยะถูกทิ้งรวม ๆ กันมากกว่าจะเป็นกองหนังสือเสียอีก


“ นี่นาย ! จะสอบตั้งสัปดาห์หน้าแล้ว นายยังไม่อ่านหนังสืออีกเหรอ !? ” เป็นไปตามที่เธอคาดไว้หยางหลิวยังไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลยแม้แต่น้อย ฉับพลันลู่เอินก็ตำหนิหยางหลิวในทันที โดยที่หยางหลิวยังพูดไม่จบประโยคเสียด้วยซ้ำ นอกจากนี้ลู่เอินยังรู้สึกเคืองหยางหลิวนิด ๆ อีกด้วย


“ ผมก็คิดว่าน่าจะพอทำได้อยู่ ก็เลยไม่ได้อ่าน อีกอย่างตอนนั้นผมก็ลองทำตัวอย่างข้อสอบดูแล้ว คิดว่าคงไม่น่าจะมีปัญหาเท่าไหร่ แค่เข้าไปเรียนได้ผมก็พอใจแล้วล่ะ เธอสบายใจได้ ” หยางหลิวยอมรับความจริง แต่เขาก็พยายามเบี่ยงเบนประเด็นที่ว่าเขายังไม่ได้อ่านหนังสือเพิ่มเติม ไปเป็นเขาทำข้อสอบได้ และลู่เอินไม่จำเป็นต้องห่วงเขา


“ หึ ! ก็ใช่น่ะสิ คนอย่างนายไม่อ่านก็ทำได้อยู่แล้วนี่ ” ลู่เอินได้ฟังข้อแก้ตัวของหยางหลิวยิ่งทำให้เธอรู้สึกโกรธเคืองมากขึ้น ตัวลู่เอินพยายามอ่านหนังสือแทบเป็นแทบตาย เธอต้องการทำให้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด แต่กลับกันหยางหลิวกลับไม่สนใจในเรื่องนี้เลย เขาเพียงแค่หวังว่าสอบติดก็พออย่างนั้นหรือ แล้วทั้งหมดทั้งมวลที่ลู่เอินพยายามมาเกือบเดือน เธอทำมันไปเพื่ออะไร แต่พอลู่เอินลองคิดทบทวนดูดี ๆ เธอก็ไม่ได้อยากจะแข่งกับหยางหลิวอีกต่อไปแล้ว เธอจึงเริ่มรู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย และเริ่มคลายความโกรธเคืองลง


“ งั้นก็ได้ เดี๋ยวผมจะเริ่มตั้งใจอ่านแล้วละกัน ” หลังจากหยางหลิวนั่งเงียบไปนาน เขาก็เริ่มพูดคลี่คลายบรรยากาศอึดอัดลง


“ อืม ช่างเถอะ งั้นนายก็ไปอ่านตอนนี้เลยละกัน เดี๋ยวฉันนอนละ บาย ” พอลู่เอินพูดจบ เธอก็กำลังจะกดตัดสายโทรศัพท์


แต่ว่าในเวลาเดียวกันนั้นเอง หยางหลิวก็พูดขึ้นมา
“ เดี๋ยว ๆ อย่าเพิ่งไปสิ รอก่อน ” หยางหลิวพูดขึ้นด้วยอาการร้อนรน เขายังต้องการจะคุยโทรศัพท์ต่ออีกหน่อย ขอเพียงได้คุยไม่ว่าเรื่องอะไรก็ได้เขาก็ยอม ดังนั้นเขาจึงหาเรื่องอื่นมาชวนคุยต่อ


“ จะว่าไปแล้ว เมื่อไหร่เธอจะมาปักกิ่งล่ะ ? ” หยางหลิวถามออกไปในที่สุด


“ ฉันมาถึงปักกิ่งตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ” ลู่เอินยังไม่ได้กดตัดสายโทรศัพท์หยางหลิว แต่ว่าเธอยังถือสายค้างไว้และตอบหยางหลิวต่อ


“ เอ๊ะ ! เธอมาถึงปักกิ่งแล้ว !? ไม่เห็นบอกผมบ้างเลย ” หยางหลิวอุทานออกมาด้วยอารมณ์ประหลาดใจ เขานึกว่าลู่เอินยังไม่เดินทางมาปักกิ่งด้วยซ้ำ ไหงสุดท้ายกลายเป็นว่าเธอมาถึงปักกิ่งแล้วเรียบร้อยซะได้ รู้แบบนี้เขาก็คงจะชวนเธอมากินข้าวที่ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว


“ นายไม่ได้ถามฉันซะหน่อย อีกอย่างถึงฉันจะมาถึงปักกิ่งแล้ว ทำไมฉันต้องบอกนายด้วยล่ะ ? หึ ๆ ” เมื่อฟังจากน้ำเสียงของลู่เอินก็พอรู้ว่าเธอกำลังแกล้งหยางหลิว และพอลู่เอินได้แกล้งหยางหลิว ลู่เอินก็กลายเป็นอารมณ์ดีไปซะเฉย ๆ โดยฟังได้จากน้ำเสียงที่ดูอารมณ์ดีมากขึ้นในประโยคท้าย แถมยังมีเสียงหัวเราะคิกคักดังออกมาในช่วงท้าย


“ ... ” หยางหลิวก็กลายเป็นไร้คำพูดไปในทันที ที่ลู่เอินพูดมาก็ถือว่าถูกต้อง แม้ว่าเขาจะพอเข้าใจว่าลู่เอินนั้นแกล้งเขาก็ตาม แต่มันก็มีความจริงที่แสนเจ็บปวดอยู่ในนั้นด้วย ซึ่งก็คือว่าเขากับลู่เอินเป็นเพียงแค่เพื่อนกัน ไม่ได้เป็นแฟนกัน ทำไมลู่เอินจะต้องมาบอกในทำนองที่ว่า “ ถึงปักกิ่งแล้ว ” กับเขาด้วย คำพูดของลู่เอินที่พูดกับเขาก็คล้ายกับเข็มขนาดเล็ก ที่ทิ่มแทงจิตใจของหยางหลิวอยู่ไม่น้อย และนั่นก็ทำให้หยางหลิวรู้สึกเจ็บจี๊ดตรงบริเวณกลางอกข้างซ้าย


“ ถ้านายไม่มีอะไรแล้ว ฉันวางนะ ” ลู่เอินแกล้งหยางหลิวอีกครั้ง ฟังจากเสียงของเธอแล้วจะสังเกตได้คำพูดของเธอนั้นแฝงไปด้วยอารมณ์ดี และค่อนข้างมีความสุขไม่น้อย


“ เดี๋ยววว ! ” หยางหลิวร้องตะโกนห้าม


“ โอ๊ย ! นายจะตะโกนทำไมเนี่ย ! ” เสียงที่ดังออกมาจากโทรศัพท์ของลู่เอิน เกือบทำให้ลู่เอินทำโทรศัพท์ตกลงพื้นเลยทีเดียว โชคดีที่เธอไม่ได้ตกใจเกินเหตุจนทำให้โทรศัพท์หล่นลงพื้น


“ ผมขอโทษที่ทำเธอตกใจ… คืองี้ ไหน ๆ เธอก็อยู่ที่ปักกิ่งแล้ว ผมอยากให้เธอมาลองแวะที่ภัตตาคารโจวซือดูสักครั้ง เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะจัดเตรียมโต๊ะให้เธอเป็นพิเศษเลย ” หยางหลิวชักชวนลู่เอินให้มาทานข้าวที่ร้านของเขา เพราะว่าตั้งแต่มาที่ร้านนี้หยางหลิวก็ไม่ได้เจอลู่เอินอีกเลย เขาได้ยินเพียงแต่เสียงของลู่เอินเท่านั้น นั่นทำให้หยางหลิวรู้สึกคิดถึงลู่เอินเป็นอย่างมาก และอยากจะพบหน้าลู่เอินด้วย


“ เอ๊ะ ! นายชวนฉันเหรอ ? จะว่าไปตั้งแต่ตอนนั้นฉันก็ยังไม่ได้กินอาหารฝีมือนายมาตั้งนานแล้ว พอนายพูดถึงเรื่องนี้ ฉันก็เริ่มจะอยากกินแล้วสิ ” พอได้ยินว่าหยางหลิวจะทำอาหารให้เธอกินอีกครั้ง น้ำเสียงของลู่เอินก็พลันตื่นเต้นไปโดยปริยาย ความจริงแล้วตั้งแต่หยางหลิวไปปักกิ่งเธอก็คิดถึงอาหารฝีมือของหยางหลิวมาตลอด ถึงแม้ว่าเธอจะขอร้องให้แม่ของเธอพาไปลองชิมภัตตาคารดัง ๆ ในเมืองก็ยังไม่สามารถเทียบได้กับฝีมือของหยางหลิวแม้แต่น้อย อีกอย่างเธอก็เพิ่งจะมานึกขึ้นได้ว่าหยางหลิวก็ทำอาหารอยู่ที่ปักกิ่ง ตอนแรกเธอตั้งใจจะชวนครอบครัวให้พาไปเที่ยวหาร้านอาหารดัง ๆ ซึ่งขึ้นชื่อในเมืองปักกิ่งเสียหน่อย ทำให้ตอนที่หยางหลิวชวนเธอมาทานข้าวที่ร้าน เธอจึงรู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษ และคิดถึงฝีมือการทำอาหารของหยางหลิวเป็นอย่างมาก มันมากเสียจนทำให้น้ำย่อยในกระเพาะเริ่มที่จะไหลอีกครั้ง


“ แน่นอน ! ถ้าเธออยากกินอะไรบอกผมได้เลย เดี๋ยวผมพรุ่งนี้ผมเตรียมไว้ให้เธอเอง ” พอเขาได้ฟังน้ำเสียงตื่นเต้นของลู่เอิน หยางหลิวก็มีความสุขในทันที ถ้าเขารู้ว่าลู่เอินมาถึงปักกิ่งตั้งนานแล้ว เขาจะพูดเรื่องนี้ตั้งแต่ตอนนั้นเลย


“ เอาอะไรก็ได้ ขอแค่อร่อย ฉันก็ชอบหมดนั่นแหละ ” ปากของลู่เอินพูดไปแบบนั้น ทว่าในจิตใจของลู่เอินนั้นไม่ได้อยากกินอะไรก็ได้หรอก เพียงแต่หยางหลิวมักจะเล่าเรื่องที่ร้านของเขาให้ฟัง โดยเฉพาะในช่วงนี้หยางหลิวก็ยังบอกอีกด้วยว่ามีลูกค้าเข้ามามากเกินไป จนทำให้เขาแทบจะไม่ค่อยมีเวลาว่างเลย ดังนั้นลู่เอินจึงเกิดความรู้สึกเกรงอกเกรงใจที่จะขอให้หยางหลิวทำอาหารอิตาลีที่เธอชอบ อีกทั้งภัตตาคารโจวซือเป็นร้านอาหารจีนด้วย ถึงแม้ว่าหยางหลิวจะทำเป็นแต่ว่ามันคงไม่เหมาะเท่าไหร่เธอจึงไม่พูดออกไป


“ งั้นเดี๋ยวผมทำอาหารอิตาลีให้ทานดีไหม ? ” หยางหลิวรู้ว่าเธอชอบทานอาหารอิตาลีดังนั้นเขาจึงชวนคุยเรื่องอาหารอิตาลีที่ลู่เอินชอบ


“ จริงเหรอ !? ” พอลู่เอินได้ฟังดังนั้น เธอก็ร้องออกมาด้วยความดีใจ แต่เธอก็ฉุกคิดได้ว่ามันคงไม่เหมาะสมเท่าไหร่ เธอจึงพูดปฏิเสธไป
“ อืมม แต่ฉันว่าไม่ดีกว่าฉันอยากจะลองให้นายทำอาหารจีนให้ฉันชิมบ้าง เอาเป็นเมนูนั้นดีไหมที่นายบอกว่าทำเมื่อวาน ”


“ ได้เลย ! งั้นพรุ่งนี้เธอจะมาที่ร้านผมกี่โมงล่ะ ? ” หยางหลิวตอบตกลงและถามเธอต่อ


“ ตอนเที่ยง เอ๊ะ ! ช่วงนั้นคนน่าจะเยอะ งั้นเอาเป็นช่วงเย็น ๆ ดีไหม ? ถ้าช่วงนั้นนายจะสะดวกหรือเปล่า ? ” ลู่เอินค่อนข้างมีเวลาว่างเยอะ ดังนั้นลู่เอินจึงคิดจะไปกินเป็นข้าวเที่ยงเลย ทว่าเธอก็นึกได้ว่าร้านอาหารส่วนใหญ่ในช่วงเที่ยงจะเป็นช่วงที่มีคนเยอะที่สุด ดังนั้นเธอจึงเสนอเป็นช่วงเย็นแทนเพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวาย


“ งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะ ร้านผมอยู่ ย่านการค้าชิงหลัว ชื่อร้านภัตตาคารโจวซือ ” หยางหลิวพูดอย่างสบายอารมณ์


“ โอเค เจอกันพรุ่งนี้ วันนี้ฉันง่วงแล้ว นอนก่อนนะ ”


“ หลับฝันดีนะ ”


“ อื้อ… นายก็ด้วย ”



วันต่อมา ในวันนี้ก็ยังยุ่งอีกเช่นเมื่อวานเนื่องจากการรับสมัครพนักงานเพิ่มค่อนข้างที่จะใช้เวลานานเล็กน้อย ทำให้ยังไม่มีพนักงานใหม่มาเพิ่ม แต่วันนี้ก็ยังคงดีกว่าเมื่อวานอยู่มากเพราะพวกหยางหลิวได้เตรียมอาหารไว้ล่วงหน้าซึ่งใกล้เคียงกับจำนวนลูกค้าที่มาร้าน โดยทางภัตตาคารโจวซือก็ยึดหลักการเดิมคือมีอาหารหลักเป็นเมนูแนะนำ และมีเมนูอื่น ๆ ให้เลือกอีกนิดหน่อย แต่ถ้ามีลูกค้านั่งโต๊ะ หรือลูกค้าที่พิเศษหน่อย อาหารที่คนเหล่านี้สั่งก็จะเป็นหน้าที่ของหยางหลิวที่จะให้บริการ


เวลาประมาณห้าโมงเย็น ที่ภัตตาคารโจวซือมีรถหรูสีดำกำลังขับมาจอดที่หน้าร้าน มีชายสวมชุดสูทสีกรมคนหนึ่งเดินลงมาและเขาได้เดินอ้อมไปเปิดประตูรถอีกฟาก เห็นได้ชัดว่าคนนี้คงเป็นพ่อบ้านของตระกูลแห่งใดแห่งหนึ่ง


พอประตูรถได้ถูกเปิดออกมา ก็มีสตรีนางหนึ่งเดินลงมาจากรถ สตรีนางนี้มีรูปร่างงดงาม ใบหน้าขาวนวลดูสวยสง่า อีกทั้งเสื้อผ้าที่สวมใส่มีความหรูหราไม่น้อย ซึ่งใครที่พบเห็นต่างสามารถบอกได้เลยว่าหญิงสาวนางนี้ต้องเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่สักตระกูลเป็นแน่


เธอคนนี้เดินเข้าไปในร้าน มีพนักงานหลายคนเดินออกมาต้อนรับ พอกลุ่มคนเหล่านี้ได้พบเห็นใบหน้าอันวิจิตรตระการตาของหญิงสาวนางนี้ถึงกับตะลึงไปโดยปริยาย โดยเฉพาะผู้ชายบางคนถึงเบิกตากว้าง จ้องมองแบบไม่กะพริบตาไปหลายวินาที ทำเอาหญิงสาวนางนี้เกิดอาการเคอะเขิน จนทำให้ต้องแกล้งกระแอมออกไปเบา ๆ คนเหล่านี้จึงได้สติและรู้สึกละอายบ้างเล็กน้อย


“ ช่วยนำทางไปที่โต๊ะ 9 ด้วยค่ะ ”


“ เชิญทางนี้ครับ ”


หลังจากเธอเดินไปถึงโต๊ะ 9 ก็พลันเห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังเดินเข้ามา พอทั้งสองสบตากันชั่วขณะก็พลันเกิดบรรยากาศกระอักกระอ่วนใจขึ้นเล็กน้อย และในที่สุดชายคนนั้นจึงพูดขึ้นมา


“ ลู่เอิน ไม่เจอกันนานเลยนะ ” ชายคนนั้นเดินเข้ามาใกล้จะทักทายลู่เอิน


“ อืม ไม่เจอกันนานเหมือนกันนะหยางหลิว ” ลู่เอินก็ทักทายตอบหยางหลิว


แม้ว่าคนทั้งสองคนจะได้พูดคุยกันทางโทรศัพท์บ่อยครั้ง ทว่าพอกลับมาเจอกันจริง ๆ ก็ไม่สามารถพูดคุยกันอย่างเป็นธรรมชาตินัก โดยเฉพาะหยางหลิวที่มีอาการตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งวันนี้ดูเหมือนว่าลู่เอินสวยมากขึ้น และดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ทำเอาหัวใจของหยางหลิวเริ่มเต้นถี่มากขึ้น และบนใบหน้าก็มีสีแดงขึ้นมาเล็กน้อย


ลู่เอินที่ถูกจ้องมองอยู่นานรู้สึกเขินอายจึงพูดขึ้นมาว่า
“ นี่นาย ! เลิกจ้องฉันได้แล้ว เห็นแบบนี้ฉันก็อายเหมือนกันนะ ”
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

ตอนนี้ในเว็บ Fictionlog มีตอนเหรียญเงิน(ตอนฟรี สมัครสมาชิกได้ 20,000 เหรียญเงิน)ถึงตอนที่ 71 แล้วนะครับ ใครอยากตามอ่านต่อก่อนก็อ่านได้เลย ส่วนในเว็บเด็กดีจะทยอยอัปถึงตอนที่ 71 แล้วหยุดพักสักระยะครับ
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 623 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #709 Rage_God (@Rage_God) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 12:13

    55555 วิจิตรตระการตามันใช้กับสิ่งของ บ้านเเละสถานที่ครับ มาใช้กับหน้าคนนี่ผมสตั้นเลย

    #709
    0
  2. #578 29212990 (@29212990) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 19:03
    ชื่อเรื่องย้อนอดีตกลับมาจีบหญิง ไรท์กลับไปเปลี่ยนชื่อเรื่องเลยนะ 555555
    #578
    0
  3. #425 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 10:59

    ขอบคุณครับ

    #425
    0
  4. #14 ayanokira (@ayanokira) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 16:51
    ลงวันละตอนมันจะช่วยเรียกยอดคนอาานให้เพิ่มขึ้น
    #14
    3
    • #14-1 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 51)
      18 มิถุนายน 2561 / 17:22
      เดี๋ยวช่วงนี้จะลงวันละตอนแหละครับ 55
      #14-1
    • #14-3 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 51)
      18 มิถุนายน 2561 / 19:25
      อีกเว็บ 400k แล้ว แต่ว่าเว็บ Dek-D เพิ่งมาแต่งลง 55
      #14-3