THe Superman

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 142,401 Views

  • 746 Comments

  • 4,858 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,941

    Overall
    142,401

ตอนที่ 38 : วันที่เฝ้ารอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10609
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 635 ครั้ง
    14 เม.ย. 61

“ ผู้จัดการครับ เชฟลิ่วอูไม่อยู่ครับ ” ชิงฉือบอกกับพูดผู้จัดการหยานไห่


“ เชฟลิ่วอูไปไหน ? ” ผู้จัดการหยานไห่ถามด้วยท่าทีสับสน


“ ไม่ทราบครับ แต่ได้ยินว่าเชฟลิ่วอูเพิ่งจะออกไปข้างนอกเมื่อสักครู่ ” ชิงฉือตอบอย่างสุภาพ
และขณะเดียวกันเขาก็พยายามที่จะบอกกล่าวบางอย่างกับผู้จัดการหยานไห่อีกครั้ง
“ ผู้จัดการครับ คือว่าเรื่องคนที่ทำอาหารนั้น… ” ชิงฉือพูดยังไม่ทันจบประโยคผู้จัดการก็อุทานออกมาเหมือนนึกอะไรได้


“ เรื่องคนที่ทำอาหาร ! จริงด้วย เยี่ยมมากชิงฉือ ฉันเกือบลืมโทรไปรายงานลุงโจว ” ผู้จัดการหยานไห่พูดจบเขาก็หยิบเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วรีบโทรออกไปหาลุงโจวซือ ผู้จัดการหยานไห่ได้รายงานเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ฟัง ลุงโจวซือดีใจเป็นอย่างมาก


ลุงโจวซือรับเชฟลิ่วอูมาทำงานที่ร้านด้วยเมื่อเกือบสิบปีที่แล้ว ถึงพรสวรรค์ของเชฟลิ่วอูไม่ได้สูงมากนักลุงโจวซือก็ยังช่วยเหลือและแนะนำการทำอาหารให้กับเขา เขาไม่คิดเลยว่าวันนี้จะมาถึงเร็วเพียงนี้ วันที่เชฟลิ่วอูสามารถก้าวผ่านกำแพงมาได้ ในตอนนี้เองมีคนอยู่คนหนึ่งเริ่มที่จะถอนหายใจ เขาพยายามพูดอธิบายหลายต่อหลายครั้ง แต่ผู้จัดการหยานไห่ไม่เพียงไม่รับฟัง แต่กลับขัดจังหวะก่อนที่เขาจะพูดจบตลอดเวลา


ในที่สุดชิงฉือเลิกที่จะพยายามพูดอธิบายความเข้าใจผิดกับผู้จัดการหยานไห่ เขาหันหลังและกลับตรงไปยังห้องครัวแทน


“ น้องหยางหลิว อาหารที่ทำอร่อยมาก ไม่คาดคิดเลยว่าฝีมือน้องหยางหลิวจะยอดเยี่ยมเพียงนี้ แม้แต่เชฟที่อยู่ในร้านนี้หรือเถ้าแก่โจวยามที่ยังแข็งแรงก็ไม่อาจเทียบได้ ” ชายคนหนึ่งกล่าวยกย่องหยางหลิว


“ พี่ชิวหานกล่าวเกินไปแล้ว ” หยางหลิวได้แต่ยิ้มน้อย ๆ แน่นอนว่าเขารู้ดีในฝีมือด้านการทำอาหาร นอกจากจะมีความพยายามมุมานะเกือบสิบปี ก็ยังมีระบบช่วยเหลือแสนวิเศษอีก ถึงแม้มันจะเริ่มหน้าเลือดขึ้นมาหน่อยแล้วบ้างก็ตาม


“ อ้าวชิงฉือ ทำไมนายถึงทำหน้าตาแบบนั้นล่ะ ? ” ชิวหานมองเห็นชิงฉือเดินเข้ามาพร้อมสีหน้าอึมครึมแปลก ๆ


“ เฮ้อ ! ก็ผู้จัดการหยานไห่น่ะสิยังใจร้อนเหมือนเคย แม้อายุปูนนี้จะปาไปสี่สิบแล้วก็เถอะ ”
ชิงฉือถอนหายใจและเขาอดไม่ได้ที่บ่น


“ ผู้จัดการหยานไห่ทำอะไร ? ” หยางหลิวรู้สึกสงสัยจึงได้ถามออกไป


“ ตอนแรกฉันเอาอาหารไปให้ผู้จัดการลองชิม อยู่ ๆ ก็ทึกทักไปเองว่าเป็นของเชฟเจียงหนาน พอรู้ว่าไม่ใช่ก็ทึกทักไปเองอีกว่าเป็นเชฟลิ่วอู ฉันพยายามจะพูดให้ฟังว่าเป็นหยางหลิวเป็นคนทำ แต่พอพูดยังไม่ทันจบก็โดนพูดขัดจนฉันบอกไม่ได้ว่าหยางหลิวทำ นอกจากนี้ยังตะโกนด่าใส่ฉันอีก ” ชิงฉือพูดไปด้วยอารมณ์ขุ่นเคือง


“ ฮ่า ๆ นายนี่มันซวยชะมัด ” ฉิงเยว่หญิงสาวที่ทำงานในภัตตาคารแห่งนี้อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ


“ ฉิงเยว่ ! ถ้าเธอมาเจอบ้างเธอคงหัวเราะไม่ออกแน่ ๆ ” ชิงฉือจ้องเขม็งไปยังฉิงเยว่


“ พี่ชิงฉือ ฉันทำให้พี่ลำบากแล้ว ” หยางหลิวช่วยพูดคลี่คลายบรรยากาศ แต่เขาก็แอบขำอยู่ในใจ


“ ไม่ ๆ นั่นไม่ใช่ความผิดของน้องหยางหลิวแม้แต่น้อย ” ชิงฉือรีบเปลี่ยนท่าที แม้ว่าหยางหลิวจะดูนอบน้อม แต่ทว่าเขาก็เป็นถึงหลานลุงโจวเจ้าของร้านภัตตาคารแห่งนี้ อีกทั้งตอนนี้เขายังเพิ่งจะโชว์ความสามารถอย่างเหนือชั้นจนทำให้เกิดเหตุการณ์วุ่นวายขึ้น


“ เอาล่ะ ๆ เดี๋ยวรอลุงโจวมาค่อยไปพูดอธิบายเรื่องนี้อีกทีแล้วกัน ” ชิวหานได้พูดขึ้น


“ อืมนั่นก็ดี จะว่าไปน้องหยางหลิวกำลังทำอะไรอยู่ ? ” ชิงฉือพูดขึ้น ทันใดนั้นสายตานับสิบคู่ก็เริ่มจ้องไปยังมือทั้งสองข้างของหยางหลิว


“ อ๋อ พอดีว่าเดี๋ยวฉันจะทำอาหารอีกสักหน่อยน่ะ ” หยางหลิวพูดพร้อมกับใช้มือเตรียมอะไรบางอย่าง


“ โอ้น้องหยางหลิวจะทำอาหารอีกแล้ว ขอฉันชิมคนแรกแล้วกัน ” ฉิงเยว่ไม่รอให้คนอื่นได้พูดแม้แต่ครึ่งคำ เธอพูดตัดหน้าทุกคนพร้อมป่าวประกาศว่าเธอเป็นคนแรกที่จะได้ลิ้มลองอาหารจากฝีมือของหยางหลิว


ในช่วงเวลานั้นอยู่ดี ๆ คนในห้องครัวก็เริ่มตะโกนขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง


“ ฉันที่ 2 ”


“ ฉันสาม ”


“ สี่ ”


แต่ละคนต่างแข่งกันที่จะเป็นลำดับแรก ๆ ที่จะได้ทานอาหารของหยางหลิว เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้อย่างแท้จริง แม้ในตอนแรกที่หยางหลิวได้ขอที่จะมาลองทำอาหารแต่ละคนต่างดูถูกเขาอยู่ภายในใจ ถ้าไม่ติดว่าหยางหลิวเป็นหลานลุงโจวพวกเขาคงไม่ให้แม้แต่โอกาสที่จะเข้ามาในห้องครัวแห่งนี้
แต่ทว่าเหตุการณ์กลับไม่คาดฝันหลังจากชิวหานได้ลองชิมเป็นคนแรก ๆ พร้อมกับปฏิกิริยาตอบสนองที่แสดงออกมาทำให้คนในครัวต่างตื่นตะลึง พวกเขาในครั้งแรกยังคงคิดว่าชิวหานอำกันเล่น แต่พอฉิงเยว่และคนอื่น ๆ ได้ลองแต่ละคนก็เริ่มไปลิ้มลองพร้อมกับพบเหตุผลว่าทำไมคนเหล่านี้ถึงแสดงท่าทีแบบนั้น


ในตอนนี้แต่ละคนต่างล้อมรอบหยางหลิว
บางคนก็เชื่อว่าครั้งแรกเป็นแค่เหตุบังเอิญ
บางคนก็เชื่ออย่างสุดหัวใจอีกทั้งอยากจะลิ้มลองอาหารที่หยางหลิวทำออกมา
และบางคนก็ยังพยายามที่จะเรียนรู้ทักษะของหยางหลิวอีกด้วย

ขณะนี้ลุงโจวซือได้กลับมาถึงร้านของเขาแล้ว ตอนแรกเขาพยายามที่จะเดินทางไปสถานที่แห่งหนึ่งเพื่อลองชักชวนให้เชฟที่มีฝีมือและเชื่อใจได้มาทำงานให้ที่ร้านเขา แต่จู่ ๆ ผู้จัดการหยานไห่ก็โทรศัพท์มาหาเขาพร้อมกับบอกเล่าเรื่องราวที่น่าตกใจ เขาสั่งให้รถแท็กซี่ที่กำลังเดินทางอยู่กลับรถและรีบบึ่งมายังร้านของตนเอง


“ ไหน ? อาหารจานที่ว่าอยู่ไหน ? ” ลุงโจวซือที่เพิ่งกลับมาถึง ร้องเรียกหาจานอาหารที่ผู้หยานไห่ได้บอกกับเขาไว้


“ นี่ครับ ถึงแม้อาหารจะไม่ร้อนแล้ว แต่ก็ยังอร่อยแน่นอนครับ ” ผู้จัดการหยานไห่เต็มไปด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างอารมณ์ดี ปัญหาในจิตใจของพวกเขากำลังจะได้รับการคลี่คลายแล้ว


ลุงโจวหยิบจานอาหารขึ้นมาตรวจสอบดูลักษณะอาหารจานนี้คร่าว ๆ สูดดมกลิ่นที่ยังเหลือจาง ๆ พร้อมกับเริ่มใช้ตะเกียบคีบอาหารเข้าปาก ใบหน้าของลุงโจวเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ เขาเริ่มหัวเราะ ดังขึ้น และดังขึ้น เขารอคอยช่วงเวลานี้มานานมาก ใช้เวลาฝึกฝนลิ่วอูมาค่อนข้างหลายปีในที่สุดวันที่ลิ่วอูจะได้เป็นปรมาจารย์อาหารแห่งแดนปฐพีได้ก็จะมาถึง


นี่ถือเป็นความฝันอันยิ่งใหญ่อีกหนึ่งอย่างที่เขาพยายามทำมาโดยตลอด นอกจากจะทำให้กิจการค้าขายรุ่งเรือง เขายังคงพยายามสร้างเชฟที่มีคุณภาพ


“ ว่าแต่เชฟลิ่วอูอยู่ไหนล่ะ ? ” ลุงโจวซือที่ได้รับความพึงพอใจจากอาหารเพิ่งจะได้สังเกตว่าเชฟลิ่วอูไม่ได้อยู่ที่แห่งนี้


“ เชฟลิ่วอูออกไปข้างนอกได้สักพักแล้วครับ อีกหน่อยน่าจะกลับมา ” เชฟเจียงหนานพูด


“ อ้าวมาทำอะไรกันตรงนี้ ? ” ชายวัยกลางคนอายุประมาณห้าสิบปีทักทายกลุ่มของลุงโจวซือ


= = = = = = = = = = = = = =
ปล. ตั้งแต่ตอนที่41 ขึ้นไปจะเริ่มเพิ่มจำนวนคำให้นะครับ ช่วงนี้จำนวนคำอยู่ที่ประมาณ 1400
คาดว่าตั้งแต่ตอนที่ 41เป็นต้นไปจะอยู่ประมาณ 1700-2000คำครับ
ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ https://fictionlog.co/b/5a491397dd76774d2e4aa3a0
= = = = = = = = = = = = = =
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 635 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #575 29212990 (@29212990) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 17:50
    เอ่อ..นี้คุณพนักงานพยามจะพูดแล้วใช่มั้ย นึกว่าอมแมลงสาบอยู่สะอีก อินจัด 5555
    #575
    0
  2. #403 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 19:36

    ขอบคุณครับ

    #403
    0
  3. #322 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 21:48

    ยัง ๆ ยังไม่เลิก

    #322
    0
  4. #223 silensehun (@silensehun) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 16:49
    ฟ้าคคคคคคค เป็นอะไรที่อ่านไปละอยากด่าแม่มจริงๆ
    #223
    0
  5. #210 WisitPimolsri (@WisitPimolsri) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 12:00
    ถ้าผมเป็นชิงฉือนะจะตบหัวอีผู้จัดการนี้สักทีแล้วตวาดให้มันเงียบก่อนแล้วค่อยบอกชื่อคนทำอะ
    #210
    0
  6. #140 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 19:05
    ได้เวลาโชว์เทพ !
    #140
    0