THe Superman

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 142,525 Views

  • 746 Comments

  • 4,859 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,065

    Overall
    142,525

ตอนที่ 34 : โชคไม่เข้าข้าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10765
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 854 ครั้ง
    14 เม.ย. 61

ณ คืนวันอาทิตย์ครอบครัวของหยางหลิวมีการจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ เพื่อเลี้ยงอำลาให้กับเขา พ่อและแม่ใจจริงก็ต่างกังวลอีกทั้งยังเป็นห่วงลูกชายของพวกเขามาก แต่ทว่าพวกเขาก็ยังคงภูมิใจในตัวหยางหลิวเช่นกัน หยางหลิวตอนนี้ได้เติบโตเป็นหนุ่มแล้ว อนาคตของเขาก็เป็นสิ่งสำคัญที่สุดในเรื่องนี้พ่อแม่ทุกคนย่อมรู้ดี


แต่สำหรับหยางหลิว วันนี้เขาดูเหมือนจะมีความสุขมากตลอดทั้งวัน ทว่ามันกลับเป็นว่าทุกอย่างตรงกันข้ามกับข้างในจิตใจของเขาโดยสิ้นเชิง ! เหตุการณ์เมื่อวานนี้ทำให้เขาแทบคลั่ง เขาคิดถึงเรื่องเมื่อวานตลอดทั้งวัน เขาค่อนข้างกังวลว่าจิ่นลี่จะกลายเป็นบ้าและส่งคนมาทำร้ายเขาอีกรวมถึงครอบครัวของเขาด้วย แต่สุดท้ายวันนี้ก็จบลงโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำให้ในตอนนี้จิตใจของเขาเริ่มสงบลง ความกังวลของหยางหลิวหายไปอย่างสิ้นเชิง


ตอนนี้หยางหลิวและเหมยหลิวช่วยกันจัดเก็บของที่จำเป็นสำหรับเขา
หนึ่งพี่ หนึ่งน้องช่วยกันเก็บของแต่เหมือนเล่นกันเสียมากกว่า
เสียเวลาเก็บของเกือบชั่วโมงก่อนเหมยหลิวจะออกจากห้องไป เธอก็ยังอ้อนพี่ชายของเธอให้อยู่ต่อีก แต่ลึก ๆ ในใจเธอก็รู้ดีว่าคงไม่มีประโยชน์


“ เดี๋ยวถ้าเธอโตขึ้นอีกหน่อย พี่จะพาเธอไปอยู่ที่ปักกิ่งดีไหม ? ” หยางหลิวถามเหมยหลิวด้วยรอยยิ้ม


“ เอ๋ ! จริง ๆ นะพี่ เดี๋ยวพรุ่งนี้หนูก็โตแล้ว งั้นพาหนูไปด้วยเลยแล้วกัน ” เหมยหลิวในตอนนี้เธออ้อนพี่ชายอย่างสุด ๆ ตอนนี้เธอกลายเป็นน้องสาวติดขี้อ้อนตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่มีใครทราบ


“ ยังก่อน ๆ เอาไว้เดี๋ยวพี่พร้อมแล้วจะมารับนะ ” หยางหลิวทำมือบอกปัดปฏิเสธไปอย่างง่าย ๆ


“ อื้อ หนูจะรอนะคะ ” สุดท้ายเหมยหลิวก็ยอมแพ้และเดินออกจากห้องไป


ในเวลานี้ยังเป็นช่วงที่ยังไม่ดึกเท่าไหร่ ตอนนี้เขาจัดสัมภาระเสร็จเรียบร้อย เขาจึงค่อนข้างว่างเป็นพิเศษ หยางหลิวคิดไปคิดมา จู่ ๆ เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดไปยังข้อมูลการโทรออก


หยางหลิวสังเกตไปยังเบอร์มือถือเบอร์หนึ่งอยู่นานสองนาน


ในที่สุดเขาก็กดโทรออกไป !


“ ตื้ด…ตื้ด...ตื้ด... ” เสียงรอสายดังอยู่ไม่นานก็มีคนกดรับ


“ สวัสดีค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ ? ” เสียงปลายสายถามหยางหลิว เสียงนั้นฟังดูคุ้นหูเป็นอย่างมาก ใช่แล้วนี่ไม่ช่ใครที่ไหนแต่เป็นลู่เอินนั่นเอง


“ โห ! เพิ่งแลกเบอร์กันเมื่อวานเธอก็จำไม่ได้แล้วเหรอ ? ” หยางหลิวทำเสียงเย้าแหย่ลู่เอิน


“ อ๋อ ! หยางหลิว ทำไมนายถึงได้โทรมาหาฉันล่ะ ? ” ลู่เอินถามหยางหลิว


“ อ้าว !? ถ้าไม่มีอะไรโทรหาไม่ได้เหรอ ” ตอนนี้หยางหลิวไม่รู้เอาความกล้ามาแต่ไหน ปกติแล้วเขาคงไม่คิดจะพูดอะไรแบบนี้แม้แต่น้อย


“ อืม สรุปแล้วนายโทรมาทำไมล่ะ ” ลู่เอินไม่ต่อล้อต่อเถียงกับหยางหลิว เธอถามเขาอีกครั้ง


หยางหลิว : “ ก็ได้ ๆ ผมยอมเธอแล้ว ผมโทรมาลาน่ะ ”


“ ลา !? ลาไปไหน ? ” ลู่เอินงุนงงเล็ก ๆ ว่าหยางหลิวจะไปไหน


“ ผมจะเดินทางไปปักกิ่งพรุ่งนี้ ” หยางหลิวกล่าวสั้น ๆ


“ ทำไมนายรีบไปจัง อีกตั้งเกือบเดือนไม่ใช่เหรอถึงจะสอบ ? ” ครั้งนี้ลู่เอินเริ่มที่ยิงคำถามใส่หยางหลิว


“ อืมพอดีผมว่าจะไปทำงานอยู่กับลุงที่รู้จักกันด้วยน่ะ เผื่อผลสอบประกาศมาว่าผมไม่ติดงี้ ก็ทำงานด้านอาหารแทนเลย ” หยางหลิวทำน้ำเสียงเศร้า ๆ ซึ่งแน่นอนว่า เขาแกล้งทำ !


“ จะบ้าเหรอ ! ถ้าอย่างนายไม่ติด ก็คงไม่มีใครสอบติดแล้วล่ะ ” ลู่เอินตะเบ็งเสียงใส่หยางหลิว เห็นกันอยู่ทนโท่ คะแนนของหยางหลิวถ้าไปสอบยังไงก็ติด


“ ฮ่า ๆ เป็นงั้นเหรอ ” หยางหลิวหัวเราะเบา ๆ

“ ก็ใช่น่ะสิ ขนาดฉันยังอิจฉาคะแนนที่นายทำได้วันนั้นเลย นายเนี่ยทำบุญมาด้วยอะไร สมองก็ดี ทำอาหารก็อร่อย ฉันเคยคิดมาตลอดเลยว่านายไม่ค่อยสนใจเรื่องเรียน ถ้านายไม่ทำให้ฉันเห็นกับตาฉันก็คงไม่เชื่อหรอก ” ลู่เอินยอมรับว่าเธอนั้นอิจฉาเขา แถมยังชื่นชมเขาอีกด้วย



ลู่เอินพูดชมหยางหลิวจนหยางหลิวแทบจะลอยขึ้นมา
แต่เขาก็คิดได้ว่าจริง ๆ นี่มันไม่ใช่ความสามารถของเขา แต่เพราะว่าเขาได้รับโชคที่แสนวิเศษมาต่างหากล่ะ


ลู่เอิน : “ จะว่าไป ฉันอยากให้นายมาสอนฉันทำอาหาร ไม่ก็สอนคณิตศาสตร์ให้ฉันนะ ”


หยางหลิว : “ เอ๋ ! แต่ผมต้องไปปักกิ่งพรุ่งนี้แล้วน่ะสิ ”


“ โอ๊ะ ! จริงด้วย ” ลู่เอินพูดพลางหัวเราะ


หยางหลิว : “ เดี๋ยวถ้าเธอมาปักกิ่งแล้ว เดี๋ยวผมไปสอนก็ได้นะ ”


ลู่เอิน : “ งั้นพรุ่งนี้ฉันออกเดินทางไปกับนายด้วยดีไหม ? ”


หยางหลิว : “ งั้นก็ดีเดี๋ยวผมไปรับ ”


ลู่เอิน “ จะบ้าเหรอ ! ฉันพูดเล่น ”


หยางหลิวยังคงพูดคุยกับลู่เอินอีกเป็นเวลานาน จนกระทั่งขณะนี้กำลังจะสี่ทุ่มแล้ว ทันใดนั้นเสียงของลู่เอินก็ขาดหายไป


หยางหลิวนั้นตกใจ เขามองไปยังโทรศัพท์ของเขา หน้าจอบนมือถือดับสนิท !


เขาพยายามอยู่นานสองนานก็ไม่มีแสงใด ๆ เล็ดลอดออกมาจากหน้าจอแม้แต่น้อย


เขาลองเปิดเครื่องมือถือขึ้นมา กดปุ่มเปิดเครื่องค้างไว้ ผ่านไปราว ๆ 2-3วินาที ไฟหน้าจอก็ยังคงดับสนิท


หยางหลิวอุทานออกมา “ ไอ้หยา แบตหมด ”


ถูกต้อง ! แบตเตอรี่หมด


หยางหลิวกำลังคุยกับลู่เอินอย่างมีความสุข
ชายหญิงสองคนคุยอย่างถูกคอ ไม่ต้องสงสัยเลยนี่เป็นเพราะความสามารถด้านภาษาที่เพิ่มขึ้น การพูดคุยก็คือเป็นหนึ่งในด้านภาษาเช่นกัน เขาสามารถพูดคุยได้อย่างเป็นธรรมชาติและไหลลื่น จึงไม่แปลกที่พวกเขาทั้งสองจะคุยกันจนแทบจะลืมเวลา


แต่ทว่าโชคร้ายฟ้าดินไม่เข้าข้างเขาอีกต่อไป คนเราถึงแม้จะมีมหาโชค แต่ก็ยังเจอกับโชคร้ายได้เช่นหยางหลิว จะว่าไปสำหรับกรณีของหยางหลิวคงถือว่าโชคร้ายก็คงไม่ถูกต้องทั้งหมด ต้องเรียกว่าประมาทเลินเล่อถึงจะสมควร


เขาพยายามวิ่งวุ่นไปทั้งห้องหาสายชาร์จแบตเตอรี่ เขาวิ่งวนไปมาเกือบสามนาที ในที่สุดเขาก็คิดออกว่า น้องสาวใส่มันไว้ที่กระเป๋าสัมภาระของเขา กว่าจะค้นเจอสายชาร์จเกือบใช้เวลาราว ๆ ห้านาที


เขาไม่รอช้า เขารีบชาร์จกระแสไฟให้ไหลเข้าแบตเตอรี่โดยพลัน


แสงไฟกะพริบเป็นจังหวะ และทันใดนั้นเครื่องโทรศัพท์ก็มีแสงไฟสว่างวาบขึ้นมา


‘ เปิดติดแล้ว ! ’


หยางหลิวพยายามกดปุ่มย้ำ ๆ เพื่อให้มือถือเขาใช้ได้เร็ว ๆ แต่ถึงเขาทำอย่างนั้นเป็นร้อยรอบ ความเร็วในการเปิดเครื่องก็ยังคงเท่าเดิม


ณ ขณะนี้มือถือใช้ได้แล้ว เขารีบหยิบโทรศัพท์และโทรออกไปยังเบอร์ที่โทรล่าสุด


“ ตู๊ด..ตู๊ด..ตู๊ดดดด หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาโทรในภายหลังค่ะ ”
นายหยางหลิวถึงกับช็อก โอกาสดี ๆ แบบนี้มันไม่ได้มีบ่อย ๆ เห็นได้ชัดว่าลู่เอินคงปิดเครื่องและนอนเรียบร้อยแล้ว


สุดท้ายเขาก็ไม่พยายามอีกต่อไป แต่เขาก็ได้ส่งข้อความขอโทษเธอและบอกความจริงกับเธอไปทั้งหมด


ส่วนเธอจะเชื่อหรือไม่นั้น อันนี้ก็ขึ้นกับอารมณ์ของลู่เอินแล้วล่ะ !



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 854 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #704 Rage_God (@Rage_God) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 20:08

    คือ มีผมคนเดียวหรือป่าวที่เห็นว่าลู่เอินมีบทพูดแปลกๆ ปกติถ้าเบอร์แปลกหน้าโทรมาก็น่าจะพูดว่า "สวัสดีคะ นั่นใครคะ" หรือ "สวัสดีคะ ใครกำลังพูดคะ" .........เเต่นี่ หล่อนกลับพูดว่า "สวัสดีคะ มีอะไรหรือเปล่าคะ"........เชดดดดดด ถ้าตัดคำว่า คะ ไปนี่น้ำเสียงยังกะจะหาเรื่องคน @ไรท์ ถ้าว่างๆเเก้ดีเทลเเบบนี้จะดีมากเลยนะฮะ

    #704
    0
  2. #525 0959742038 (@0959742038) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 13:31

    ซวยจริงๆ
    #525
    0
  3. #388 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 11:38

    ขอบคุณครับ

    #388
    0
  4. #318 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 21:40

    ซวยเชดดดดดดดดดดดดดด

    #318
    0
  5. #136 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 18:49
    โอ๊ย ฮ่าๆๆๆๆ ขำ
    #136
    0