THe Superman

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 142,527 Views

  • 746 Comments

  • 4,859 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,067

    Overall
    142,527

ตอนที่ 33 : วันหยุดและครอบครัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10779
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 862 ครั้ง
    14 เม.ย. 61

“ เอายังไงดีครับ หัวหน้า ”


“ ช่างเถอะ ปล่อยมันไป ” ชายชุดสูทถอดใจยอมแพ้


“ แต่ว่า เรายังสั่งสอนมันไม่มากพอเลยนะครับ ”


“ แล้วอีกอย่างนายน้อย… ” ลูกน้องอีกคนกล่าวด้วยความเคลือบแคลง พวกเขาล้วนไม่เห็นด้วย ซึ่งสองคนที่พูดแย้งหัวหน้าเขาไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นคนที่ถูกหยางหลิวสู้กลับจนเจ็บตัวเอง


“ ถ้าแกไม่พูด ฉันไม่พูดก็พอ ! ” ครั้งนี้ชายชุดสูทเริ่มตวาดด้วยความกราดเกรี้ยว เขาไม่พูดอะไรอีกต่อไป และหันหลังกลับ ลูกน้องทุกคนก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก


ก่อนหน้านี้หยางหลิวเคยคิดที่จะหันหลังกลับไปจัดการคนที่วิ่งไล่ตามเขา แต่ทว่าเขากังวลเกี่ยวกับอิทธิพลของตระกูลหวัง ถ้าจิ่นลี่ต้องการฆ่าเขาให้ตายภายในวันนี้ เขาอาจจะไม่ได้ส่งคนมาแค่นี้ก็ได้โดยเฉพาะหลังจากที่หยางหลิวสู้สองคนได้จนหมอบ ฝั่งลูกน้องของจิ่นลี่อาจจะส่งคนมากขึ้น หรือถ้าเขายังตัดสินใจที่จะสู้กับกลุ่มคนพวกนี้มันอาจจะทำให้เรื่องพวกนี้มันใหญ่มากยิ่งขึ้นและเขาอาจจะไม่ใช่คนเดียวที่ได้รับผลกระทบ ครอบครัวของเขา พ่อ แม่ และน้องอาจจะตกอยู่ในอันตรายจากปัญหาส่วนตัวของเขาได้


หยางหลิวไม่สามารถทำอะไรได้ ในเมื่อเขาไม่มีอำนาจมากพอ สุดท้ายก็ย่อมตกเป็นฝ่ายพ่ายแพ้
ในโลกนี้ปลาใหญ่ย่อมกินปลาเล็ก ในประเทศนี้มีคนตั้งกี่พันล้านคน ? ถ้าครอบครัวหนึ่งถูกลบหายไปจะมีใครสนใจพวกเขากัน หรือต่อให้ตำรวจลงพื้นที่สืบคดีนี้จิ่นลี่อาจจะส่งแพะมารับบาปแทนเขาก็ได้ สุดท้ายไม่ว่าอย่างไรในตอนนี้หยางหลิวต้องถอยไปก่อนอย่างน้อย ๆ จนกว่าเขาจะมีอำนาจมากพอที่จะต่อกรกับอิทธิพลของตระกูลหวังได้ !


“ เฮ้อ ! ในที่สุดก็ออกจากป่าบ้านั่นมาได้สักที ”


เกือบชั่วโมงที่หยางหลิวติดอยู่ในป่า
ถึงเขาจะวิ่งเกือบตลอด อาจจะมีบ้างที่สลับเดินเพื่อพักให้หายเหนื่อย
แต่ในป่าค่อนข้างมืดเป็นอย่างมาก โชคดีที่วันนี้ท้องฟ้าไม่มีเมฆมาบดบังแสงจากดวงจันทร์
เขาจึงยังพอมองเห็นได้อยู่บ้าง


ไม่นานนักหลังจากที่เขาออกจากป่าได้ เขาก็ตรงกลับไปยังบ้านของเขาทันที
แต่กว่าจะถึงก็เป็นเวลาดึกแล้ว คนในบ้านต่างพากันนอนหลับปุ๋ย


หยางหลิวใช้กุญแจไขเข้าไปในบ้าน
พอเขาไปถึงที่ห้องนอนจู่ ๆ ก็มีพลังงานลึกลับบางอย่างเล่นงานเขา เขาพบว่าตัวเองนั้นถูกบางอย่างดูดให้เข้าไปใกล้มันมากขึ้น มากขึ้น และมากขึ้น เมื่อถึงจุด ๆ หนึ่งหยางหลิวก็ทิ้งตัวลงที่เตียงนอนหลับโดยไม่รับรู้เรื่องราวใด ๆ อีกต่อไป


...


วันต่อมา


“ ก๊อก ๆ ” เสียงเคาะดังขึ้น
“ ก๊อก ๆๆ ” เสียงเริ่มดังและถี่มากขึ้นเรื่อย ๆ


ในตอนนี้หยางหลิวพลันลืมตาตื่นขึ้นมาจากเตียง เขาสลบไสลไปโดยไม่รู้ตัว !


“ ก๊อก ๆๆๆ ” เสียงเคาะดังขึ้นมาอีกครั้งและก็มีเสียงเด็กสาวดังขึ้นมา
“ พี่ตื่นได้แล้ว ! มันจะเที่ยงแล้วนะ ” เสียงเด็กสาวคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น น้องสาวของหยางหลิว
เธอมาปลุกพี่ชายของเธอ


หยางหลิวเปิดประตูและน้องสาวของเขาก็เดินเข้ามาในห้อง


“ อี๋ ! พี่ไม่ได้อาบน้ำเหรอ ทำไมเหม็นจัง ” เหมยหลิวทำมือมาปิดที่จมูกของเธอพร้อมกับค่อย ๆ ก้าวถอยหลังออกจากห้องอย่างช้า ๆ หยางหลิวสังเกตสีหน้าของเธอพร้อมกับยิ้มแห้ง ๆ


“ ว่าแต่เหมยหลิว ทำไมเธอถึงมาปลุกพี่ล่ะ ” หยางหลิวถามน้องสาวแก้เขิน


“ อีกสักหน่อยพี่ก็จะเดินทางแล้วแม่เลยบอกให้หนูมาช่วยพี่เตรียมของ ”
“ อืมม แล้วก็วันนี้หนูยังไม่ได้กินกับข้าวฝีมือพี่เลย หึ ! ” เหมยหลิวพูดไปพลางสะบัดหน้าหนีและรีบเดินจากไป


แต่ก่อนที่เหมยหลิวจะหายไปจากสายตาของหยางหลิว เหมยหลิวก็พลันหันกลับมาพร้อมทั้งมีเสียงหนึ่งดังขึ้น
“ พี่รีบ ๆ ไปอาบน้ำได้แล้วนะ อีกอย่างก็ทำข้าวให้หนูกินด้วย หนูหิวจะแย่แล้ว ”


หยางหลิวยังพอมองเห็นน้องสาวที่น่ารักของเขา เขาอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าและยิ้มออกมา




หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย หยางหลิวก็ไปทำกับข้าวให้น้องสาวสุดน่ารัก เวลาเห็นน้องสาวตัวน้อยกินข้าว เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม


ตอนนี้เธอกินอย่างไม่ค่อยมีมารยาทเท่าไหร่ แต่ใครจะไปคิดกันล่ะว่าพอเธอโตขึ้น เธอจะสวยได้ขนาดนั้น ถึงขนาดที่ว่าหลังจากไปฝึกทำอาหารอยู่หลายปี พอมาเจอหน้าน้องสาวอีกทียังต้องตะลึง


ในตอนที่เธอมารับเขาที่สถานีรถไฟ หยางหลิวเห็นเหมยหลิวยิ้มให้เขา เขาก็ยังคงมองซ้ายมองขวา แต่ก็ไม่เห็นใครที่อยู่ข้าง ๆ เขาเลยแม้แต่คนเดียว พอคิดไปคิดมาก็เพิ่งนึกออกว่าเป็นน้องสาวของตัวเขาเอง !


‘ ใครจะไปคิดว่าลูกเป็ดขี้เหร่ในตอนนี้จะสวยขนาดนั้น ’ หยางหลิวคิดในใจ

พอรับประทานอาหารเสร็จ เหมยหลิวก็ฉีกยิ้มกว้าง ๆ ให้กับพี่ชายของเธอ พร้อมกับยกนิ้วโป้งให้
“ อาหารที่พี่ทำนี่มันอร่อยจริง ๆ เมื่อเช้าแม่ทำอาหารให้หนูกิน หนูเกือบอ้วกออกมาแน่ะ ” เหมยหลิวพูดติดตลก แต่หลังจากที่พูดจบก็มีมือข้างหนึ่งเคาะบนศีรษะเธอ


“ โอ๊ย ! แม่ ” เหมยหลิวรู้สึกเจ็บจี๊ดที่หัว แม่ของเธอที่อยู่ด้านหลังเคาะหัวเหมยหลิวอย่างไม่ออมแรง


“ ถ้าพี่ไม่อยู่ งั้นหนูก็ทำกินเองนะ ” แม่ของพวกเขาสองพี่น้องเริ่มแสดงอาการน้อยใจออกมา


“ โธ่แม่ ! น้องแค่ล้อเล่นน่ะ ” หยางหลิวเห็นท่าไม่ดีก็เลยเอ่ยแก้ตัวแทนน้องสาว


“ แม่รู้ แต่แม่หมั่นไส้ ” แม่ของสองพี่น้องกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ สองพี่น้องได้แต่ยิ้มเจื่อน ๆ ออกมา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 862 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #573 29212990 (@29212990) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 17:26
    ไรท์เข้าใจเล่นนะค่ะ พลังงานลึกลับ 555555
    #573
    2
    • #573-1 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 33)
      11 สิงหาคม 2561 / 17:29
      5555 ใส่ความฮาไปเล็กน้อยครับ
      #573-1
    • #573-2 Rage_God (@Rage_God) (จากตอนที่ 33)
      18 ธันวาคม 2561 / 19:41
      เล่นซะผมนึกว่าศัตรูจู่โจม
      #573-2
  2. #387 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 11:02

    ขอบคุณครับ

    #387
    0
  3. #317 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 21:38

    ว่าปายยยยย

    #317
    0
  4. #135 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 18:46
    พลังงานลึกลับ....ความง่วงระดับสูง ฮ่าๆๆๆ
    #135
    0
  5. #45 ถุงลมปลา (@losloslos) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 19:31
    ขอให้ไม่มีอีเว้นน้องโดนฉุดนะมีความเบื่อ
    #45
    0