THe Superman

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 142,718 Views

  • 746 Comments

  • 4,860 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,258

    Overall
    142,718

ตอนที่ 32 : หนี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10643
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 813 ครั้ง
    14 เม.ย. 61

รถกระบะคันหนึ่งวิ่งตรงเข้ามาใกล้ ๆ เข้าและเริ่มชะลอ คนที่นั่งท้ายรถกระบะ 4คน กระโดดลงมาจากรถพร้อมกับเดินล้อมหยางหลิว ในที่สุดชายชุดสูทสีดำก็ลงมาจากรถ


“ เก่งดีนี่ไอ้หนู ” ชายชุดสูทกล่าวชมหยางหลิว แต่หลังจากเขากล่าวเสร็จ หยางหลิวก็สัมผัสได้ถึงแววตาเยือกเย็นที่จ้องมายังเขา เหงื่อของหยางหลิวไหลลงมา บรรยากาศเริ่มตึงเครียดมากขึ้นตอนนี้เขาไม่กล้าที่จะทำอะไรผลีผลาม


ไม่นานนักชายสองคนที่ลอบทำร้ายหยางหลิวก็ฟื้นขึ้นมา สถานการณ์ในตอนนี้ของหยางหลิวค่อนข้างแย่เป็นอย่างมาก จำนวนคน 8คนล้อมรอบหยางหลิวไว้ สุดท้ายหยางหลิวทนไม่ไหวเขาจึงตะโกนถามชายชุดสูทออกไป


หยางหลิว : “ พวกแกต้องการอะไรจากฉัน ? ”


“ ต้องการ ? จากแกน่ะเหรอ ”
“ เหอะ ! คนอย่างแกมันจะไปมีค่าอะไร ”
ชายชุดสูทกล่าวด้วยน้ำเสียงดูถูก


หยางหลิวยังไม่ทันได้ถามอะไรออกมา ชายคนนั้นก็ชูนิ้วไปยังหยางหลิวและเริ่มสั่งให้ทุกคนเข้าไปจัดการหยางหลิว “ สั่งสอนมันให้เข็ด อย่าให้มันมาแสดงความก้าวร้าวต่อนายน้อยของพวกเราอีก ! ”


หยางหลิวเข้าใจเรื่องนี้ในทันที สองคนที่ลอบมาทำร้ายเขาไม่ใช่โจร เห็นได้อย่างชัดเจนคนกลุ่มนี้ต้องเป็นคนของจิ่นลี่อย่างไม่ต้องสงสัย ตั้งแต่เขาย้อนเวลากลับมามีเพียงจิ่นลี่เท่านั้นที่เขามีปัญหาด้วย !


ในที่สุดเขาจึงคิดหาวิธีที่จะฝ่าวงล้อมนี้ออกไปได้ ถึงคน 8คน ที่ล้อมหยางหลิว ทำให้เขาเสียเปรียบในด้านจำนวนแต่ในเรื่องความสามารถนาทีนี้เขาไม่เป็นสองรองใครทั้งนั้น และเมื่อคิดไปถึงว่าก่อนหน้านี้สองคนที่ถูกเขาจัดการยังมีอาการบาดเจ็บอยู่บ้าง


ดังนั้นวิธีการที่ดีที่สุดที่จะออกจากวงล้อมนี้ก็คือ ทำลายจุดอ่อน !


หยางหลิวไม่รอช้า เขาวิ่งไปยังตำแหน่งที่คนที่ลอบทำร้ายเขาในตอนแรกยืนอยู่ เขาสับเท้าวิ่งไปตำแหน่งนั้นด้วยความเร็วพร้อมกับออกหมัดขวาไปยังลำตัวอีกหนึ่งครั้ง คนอีก 7คนยังไม่ทันจะเข้าใกล้หยางหลิว ช่องโหว่ที่หยางหลิวสร้างก็ถูกเปิดออก เขาไม่รอช้ารีบวิ่งออกจากวงล้อมนี้ในทันที


ชายชุดสูทสีดำสั่งให้คนที่เหลือวิ่งตามหยางหลิวไป แต่พอเขาเห็นได้ถึงความแตกต่างด้านความเร็วระหว่างตัวหยางหลิวกับลูกน้องของเขาแล้ว ชายคนนั้นจึงตัดสินใจที่จะขึ้นรถและไล่ล่าหยางหลิวด้วยตัวเองซึ่งในตอนนี้ระยะห่างระหว่างเขากับหยางหลิวก็เกือบครึ่งกิโลเมตรแล้ว !


และในตอนนี้เอง หยางหลิววิ่งหนีสุดฝีเท้า เขาวิ่งไปเรื่อย ๆ วิ่งด้วยแรงทั้งหมดที่มี ที่ตามมาใกล้เขามากขึ้นไม่ใช่อะไรอื่นแต่เป็นรถกระบะคันหนึ่งที่แล่นมาความเร็วเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ หยางหลิวมองไปรอบ ๆ ตัวเขา พื้นที่ตรงนี้เป็นพื้นที่ค่อนข้างโล่งแต่ว่าห่างออกไปไม่ไกลนักมีป่าอยู่ใกล้ ๆ เขาตัดสินใจที่วิ่งเข้าป่าไป ระยะห่างจากหยางหลิวกับตัวรถเริ่มเข้าใกล้กันมากขึ้นเรื่อย ๆ


300เมตร


250เมตร


200เมตร


ในตอนนี้เองก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นอีกครั้ง
“ ยินดีด้วย ! ทักษะย่อยด้านกีฬา ทักษะวิ่งของคุณได้เลื่อนขั้น ”
“ ทักษะวิ่งของคุณเลื่อนระดับเป็นขั้นเริ่มต้น ”


ทันใดนั้นจู่ ๆ สปีดในการวิ่งของหยางหลิวก็เพิ่มมากขึ้น จังหวะที่เขาสับเท้าขึ้นลงก็ถี่มากขึ้น กล้ามเนื้อขาของเขาทำงานอย่างหนักหน่วงและส่งตัวหยางหลิวพุ่งตรงไปยังด้านหน้า รวมถึงรถที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้หยางหลิวกลับเข้ามาใกล้ช้าลง


“ บัดซบ ! มันจะเร็วไปถึงไหน ” ชายชุดสูทอุทานออกมาด้วยความเหลือเชื่อ


ระยะห่างระหว่างหยางหลิวกับรถเข้าใกล้กันมากขึ้นก็จริง ขณะนี้เหลือระยะห่างเพียง 50เมตร
แต่ระยะทางที่จะถึงป่ากลับสั้นกว่า !


15เมตร


10เมตร


5เมตร


ทันใดนั้นรถกระบะก็เหยียบเบรกเต็มแรง เกิดเสียงดังก้องไปยังพื้นที่บริเวณนั้น รถกระบะไม่สามารถวิ่งเข้าไปได้ลึกกว่านี้อีกแล้ว


เพราะในที่สุดหยางหลิวก็มาถึงบริเวณป่าแล้ว มีต้นไม้น้อยใหญ่อยู่ที่นี่อย่างมากมาย
เขาไม่รอช้าเมื่อถึงป่า หยางหลิวเบี่ยงเส้นทางไปยังทิศอื่นซึ่งมีต้นไม้มากขึ้นและเริ่มที่จะเข้าไปยังพื้นที่ที่ทำให้คนอื่นมองหาเขาได้ยากขึ้น

คนในรถกระบะต่างตกตะลึง โดยเฉพาะคนที่ขับรถ เขาเหยียบคันเร่งเต็มที่แต่ก็ยังไม่สามารถไล่กวดหยางหลิวได้ ความเร็วที่หยางหลิววิ่งออกมามันช่างเกินคาดอย่างน่าตกใจ


รถไม่สามารถแล่นเข้าไปในป่าได้อีกต่อไป
ดังนั้นคน 8คน จึงตัดสินใจเข้าไปในป่าเพื่อตามล่าหยางหลิวด้วยตัวเอง


“ ทุกคนไป ! ” ขายสวมชุดสูทดำออกคำสั่ง

ขณะนี้หยางหลิวกำลังวิ่งหนีอย่างสุดชีวิต ครั้งนี้เขาประเมินจิ่นลี่ต่ำเกินไป !


ถึงแม้เขาจะมีประสบการณ์ชีวิตเกือบสามทศวรรษ รวมทั้งสุดยอดความสามารถที่จะเป็นอัจฉริยะด้านใดก็ได้อยู่ก็ตาม เหตุการณ์ในครั้งนี้เกือบทำให้เขาต้องเจ็บหนักจนอาจตายหรือพิการได้ !


โชคดีว่าในครั้งนี้เขามีความได้เปรียบค่อนข้างสูง อย่างแรกเขาก็ได้เปรียบในเรื่องสถานที่ ถึงแม้รถจะมีความเร็วเยอะกว่าเขามาก แต่ในป่ารถไม่สามารถขับเข้ามาได้ และอีกอย่างคือตอนนี้เขามีความสามารถในด้านการวิ่งเป็นระดับเริ่มต้นแล้ว ! นี่คือเรื่องโชคดีที่สุดจริง ๆ เขาแทบไม่ได้ฝึกการวิ่งอย่างเป็นจริงเป็นจังเลย มีเพียงตอนที่เขาไปเตะบอลในวันนี้เอง


นอกจากนี้ถ้าพูดในเรื่องความอึดแล้วตอนนี้เขาไม่มีความอึดในการวิ่งที่ไม่ธรรมดา เขายังสามารถวิ่งด้วยความเร็วระดับนี้ได้อย่างสบาย ๆ ร่างกายวัยรุ่นแบบนี้เขาไม่ได้รู้สึกถึงมันมานานมากเลย ความสดใหม่ของวัยหนุ่ม แต่ถ้าพูดตามจริงก็ไม่ได้เป็นเพราะเขาได้กลับมาเป็นวัยรุ่น มันเป็นเพราะระบบ การที่เขาได้เจอบุรุษไร้หน้านับว่าเป็นโชคอย่างแท้จริง !


หยางหลิววิ่งนำ คนที่เหลืออีกแปดวิ่งตาม ระยะห่างเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แม้ว่าจะวิ่งสุดแรงเกิดก็ยังไม่สามารถไล่ตามหยางหลิวทัน


สุดท้ายหยางหลิวก็หายไปจากสายตาของคนกลุ่มนี้


“ บัดซบ ! ”
“ ไอ้หมอนั่นมันจะเร็วไปไหน ”
แต่ละคนต่างสบถออกมาด้วยความเหลือเชื่อ หมอนั่นเป็นมนุษย์ประหลาดอันใดกัน


“ เอายังไงดีครับ หัวหน้า ” ในที่สุดลูกน้องคนหนึ่งก็เอ่ยปากถาม


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 813 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #572 29212990 (@29212990) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 17:24
    วิ่งสู้ฟัด 5555/
    #572
    0
  2. #544 Davil Zero (@lime87832) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 20:02
    หลานเดอะแฟลช
    #544
    1
    • #544-1 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 32)
      9 สิงหาคม 2561 / 21:40
      555 ไม่ขนาดนั้นครับ
      #544-1
  3. #501 aodzii0099 (@aodzii0099) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 11:41
    นี้มันเดอะแฟลช!
    #501
    0
  4. #386 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 10:58

    ขอบคุณครับ

    #386
    0
  5. #316 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 21:37

    เดียวค่อยคิดบัญชี

    #316
    0
  6. #134 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 18:43
    สงสัยอยู่ว่าทำไมถึงเรียกความสามารถทางกีฬา เรียกว่าทักษะการใช้สมรรถภาพร่างกายไม่ดีกว่าเหรอ
    #134
    0