THe Superman

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 142,568 Views

  • 746 Comments

  • 4,859 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,108

    Overall
    142,568

ตอนที่ 30 : โชว์ฝีมือ (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10751
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 840 ครั้ง
    14 เม.ย. 61


“ โอ้โห เดี๋ยวนี้นายเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ ” จ้าวหานเดินเข้ามาใกล้ ๆ หยางหลิวพร้อมกับยกนิ้วโป้งให้
“ ว่าแต่นายทำอาหารเหรอ กลิ่นหอมดีนะ ”


“ ใช่ นายอยากจะกินเหรอ ? ” หยางหลิวถามจ้าวหาน


“ ไม่ล่ะ ฉันไปกินอาหารที่เขาทำไว้ดีกว่า ไปละ ! ” จ้าวหานพูดจบเขาก็เดินจากไปในทันที


เห็นจ้าวหานเดินจากไปหยางหลิวก็ทำได้เพียงส่ายหัวเบา ๆ พร้อมกับคิดในใจ
‘ ถ้านายมาขอกินทีหลังก็ฝันไปเถอะ ! ’


หลังจากที่ลู่เอินมาถึงโต๊ะไม่นาน หยางหลิวก็นำอาหารของเขามาเสิร์ฟ หลาย ๆ คนหันมามองทางหยางหลิวสาเหตุหนึ่งก็คงเป็นเพราะหยางหลิวใจกล้ามากที่กล้าทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าจิ่นลี่ แต่เหตุผลหลักเลยเพราะสิ่งที่อยู่บนมือเขา จานอาหารนี้ส่งกลิ่นหอมลอยมาแต่ไกล แค่กลิ่นก็สามารถดึงดูดทุก ๆ คนในที่นี้ได้ ถึงขนาดที่ว่าลูกค้าจากโต๊ะอื่นยังหันมามองต้นตอกลิ่นของอาหารจานนี้


“ ผมว่าจานนี้อร่อยกว่าจานที่แล้วนะ ” หยางหลิวพูดพร้อม ๆ กับวางจานอาหารลงบนโต๊ะ


“ ขอบใจนะ ” ลู่เอินกล่าวขอบคุณหยางหลิวอีกครั้ง พร้อมกับมอบรอยยิ้มให้กับเขาด้วย


หยางหลิวเหลือบมองไปยังจิ่นลี่ที่ใบหน้าเริ่มจะบิดเบี้ยว หยางหลิวแสยะยิ้มอีกครั้งและพูดว่า
“ ลู่เอิน เดี๋ยววันนี้ผมขอตัวกลับก่อนนะ รู้สึกว่าสุนัขของเธอมันค่อนข้างดุไปหน่อย ”


“ แก ! มันจะมากเกินไปแล้วนะ แกมาทางไหนไสหัวไปทางนั้นเลย ” จิ่นลี่สติแตก เขาไม่พยายามอดทนอดกลั้นต่อหน้าลู่เอินอีกต่อไป เขาเริ่มก่นด่าหยางหลิว กลับกันเป็นหยางหลิวเองที่ไม่สนใจเขาเลยแม้แต่นิดเดียว หยางหลิวพูดกับลู่เอินจบเขาก็เดินออกจากห้องโถงไป


เพื่อนทุกคนต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นอย่างมาก หยางหลิวที่พวกเขารู้จักกับหยางหลิวในวันนี้กลายเป็นคนละคนไปอย่างสิ้นเชิง หยางหลิวที่ไม่ค่อยพูด ในวันนี้กลับด่าจิ่นลี่ซึ่งหน้า กล้าที่จะท้าทายเขา อาจจะเป็นเพราะมันคือวันสุดท้ายที่พวกเขาจะเจอกันก็จริง แต่อิทธิพลในจังหวัดนี้ของตระกูลหวังก็ไม่ใช่น้อย ๆ


จิ่นลี่ตอนนี้อารมณ์ไม่ดีสุด ๆ เขาพยายามที่จะระบายอารมณ์ของเขา และในตอนนั้นเองที่เขามองไปยังจานอาหารของหยางหลิว จิ่นลี่เอื้อมมือไปยังจานอาหารจานนั้น เขาตั้งใจที่จะหยิบจานแล้วก็จะเอาไปฟาดลงพื้นเพื่อระบายความโกรธในใจ แต่จู่ ๆ ก็มีมือขาว ๆ ดูบอบบางข้างหนึ่งมาบังขวางมือของจิ่นลี่ไว้ และมีเสียงดังขึ้นมาจากลู่เอิน
“ จะทำอะไรน่ะ จิ่นลี่ ”


มือของจิ่นลี่หยุดชะงัก เขามองไปยังใบหน้าของลู่เอิน
ตอนนี้หน้าของลู่เอินดูจริงจังเป็นอย่างมาก เขาพยายามจะเอ่ยอะไรบางอย่างออกมา สุดท้ายเขาก็กลืนถ้อยคำเหล่านั้นลงไป จิ่นลี่ไม่พูดอะไรต่อ เขาเดินกลับไปยังโต๊ะของตัวเอง จิตใจของเขาเต็มไปด้วยความอาฆาตพยาบาท

หลังจากเหตุการณ์วุ่น ๆ ได้จบลง ลู่เอินก็ค่อย ๆ จัดการกับอาหารด้านหน้า
เธอกินอาหารจานนี้อย่างมีความสุข หลายคนในครั้งแรกก็ล่อลวงด้วยกลิ่นของอาหารจานนี้ แต่ในครั้งนี้แต่ละคนก็เริ่มเห็นปฏิกิริยาของลู่เอิน กลุ่มเพื่อนสนิทของเธอ มีบางคนทนไม่ไหวกับความหอมของมันที่ลอยมา เธอใช้ส้อมจิ้มเข้าไปที่อาหาร

เธอแย่งอาหารลู่เอิน ! ลู่เอินเห็นส้อมนี้จิ้มลงไปในอาหารตรงหน้าเธอ เธอพยายามจะขวางแต่มันก็ไม่ทันซะแล้ว เพื่อนคนที่เหลือเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ตั้งแต่อยู่กับลู่เอินมา ลู่เอินไม่เคยหวงอาหารแม้แต่นิดเดียว แสดงว่าครั้งนี้มันต้องมีอะไรที่พิเศษอย่างแน่นอน เพื่อนสนิทคนที่เหลือไม่รอช้าหยิบส้อมไว้ยังมือข้างซ้ายและจิ้มไปยังอาหารของลู่เอิน ตอนนี้ลู่เอินเกือบจะร้องไห้ออกมา แต่เธอก็ไม่ปริปากออกมาสักคำ


คนที่ได้ลองชิมอาหารจานนี้ต่างไม่หยุดอยู่แค่นั้น พวกเธอยังพยายามแย่งอาหารจากลู่เอินต่อ
สุดท้ายลู่เอินก็ยอมรับความพ่ายแพ้และแบ่งอาหารให้กับเพื่อนสนิทเธอที่เหลือ


เพื่อนในห้องทุกคนต่างแปลกใจกับเหตุการณ์นี้ และจิ่นลี่ก็เริ่มโกรธหยางหลิวมากขึ้นเรื่อย ๆ แค่จานอาหารจานนี้ก็บ่งบอกได้แล้วว่าลู่เอินชอบอาหารที่หยางหลิวทำ ไม่ใช่ที่เชฟหลักเขาทำให้ จิ่นลี่เสียหน้าให้กับหยางหลิวมากเกินไปแล้วในวันนี้


ทันใดนั้นมีผู้ชายคนหนึ่งสวมสูทชุดดำเดินเข้าไปใกล้ ๆ จิ่นลี่ เขาก้มลงไปกระซิบข้าง ๆ หูของจิ่นลี่
“ นายน้อยครับ นายน้อยต้องการให้ผมไปจัดการสั่งสอนเจ้าหมอนั่นไหมครับ ? ”


จิ่นลี่ตกตะลึงในชั่วขณะ ถึงแม้ว่าเขาจะเคยแกล้งคนมาก่อน แต่เขาก็ไม่เคยลงไม้ลงมืออะไรที่รุนแรงนัก จิ่นลี่เริ่มคิด เขาคิดถึงความจองหองของหยางหลิว หยางหลิวหยามหน้าเขาหลายครั้งเกินไปแล้ว ตอนนี้จิ่นลี่ไม่สนถูกและผิด


ในที่สุดจิ่นลี่ก็ตัดสินใจได้แล้ว เขาต้องการสั่งสอนหยางหลิว


“ ดีสั่งสอนมันให้เข็ด ! ” จิ่นลี่หันไปบอกกับชายชุดดำ


“ ได้ครับนายน้อย ผมเตรียมการไว้เรียบร้อยแล้วครับ ตอนนี้ผมส่งคนไป 2คน เพื่อสะกดรอยตามมันไป เหลือแค่คำสั่งให้ลงมือเท่านั้นครับ ”


จิ่นลี่ “ ดีจัดการมันเดี๋ยวนี้ ! ”


จิ่นลี่แสยะยิ้มและคิดในใจ ‘ กล้าดีนี่ที่มาท้าทาย งั้นแสดงว่าแกพร้อมรับชะตากรรมที่รอแกยู่แล้วสินะ ’


“ หึหึ ” เสียงหัวเราะที่ค่อนข้างพึงพอใจดังออกมาจากจิ่นลี่


และในตอนนี้เองที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่งหยางหลิวกำลังเดินกลับบ้าน พร้อมกับมีเงาคนสองเงากำลังเคลื่อนไหว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 840 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #702 Rage_God (@Rage_God) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 19:20

    ผมว่ามันจะน่าสนใจมากขึ้นนะ ถ้าลู่เอินทำตัวเเย่ๆเหมือนมนุษย์ป้า สุดท้ายก็มาเฉลยว่า " หยางหลิว แท้จริงเเล้วเราก็ย้อนเวลามาเหมือนกัน เเต่เราย้อนเวลามาจากอีก 40 ปีข้างหน้าอ่ะนะ"

    #702
    0
  2. #616 at2017 (@at2017) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 18:14
    อยากให้พระเอกถูกซ้อมจัง
    #616
    0
  3. #570 29212990 (@29212990) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 17:18
    จิ่งลี่มาเป็นเพื่อนกับพระเอกเถอะนะ
    #570
    0
  4. #384 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 10:40

    ขอบคุณครับ

    #384
    0
  5. #314 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 21:34

    สุดท้ายก่มาไม้นี้

    #314
    0
  6. #236 นกกระสาแดง (@ilovemyhart) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 21:17
    ลึกๆแล้ว จิ่นลี่ก็เป็นคนดี แต่เพราะขาดการตรึกตรองเลยตัดสินใจอะไรผิดๆ หวังว่าอนาคตจิ่นลี่จะกลับตัวและเป็นผู้ชายที่ดีได้นะ
    #236
    0
  7. #132 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 18:38
    อาการหนักแล้วนายน่ะ ฮ่าๆๆๆ
    #132
    0
  8. #69 -Luna- (@AkiSoras) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 21:21
    มันเป็นอะไรมากป่ะ(555)
    #69
    0