THe Superman

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 157,720 Views

  • 775 Comments

  • 4,923 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    5,300

    Overall
    157,720

ตอนที่ 152 : ซุปใสไร้สีปรากฏขึ้นมาอีกครั้งอย่างน่าประหลาด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5074
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 275 ครั้ง
    29 มิ.ย. 61

        “ ได้สิไอ้หนู เรามาเริ่มกันเลย ! ” เมื่อจางต๋าตอบตกลงรับคำท้า เขาก็หันไปสั่งพนักงานในร้านให้ไปขนย้ายอุปกรณ์ทำอาหาร พร้อมทั้งจัดสถานที่เพื่อทำการแข่งขันในทันที

         

         

        ซึ่งทางด้านคนที่มามุงอยู่ต่างก็ซุบซิบนินทากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นขณะนี้ จากตอนแรกที่มีเรื่องทะเลาะวิวาทกัน มีการต่อสู้กัน แต่สุดท้ายคุยกันไปคุยกันมากลายเป็นว่าจะแข่งทำอาหารซะอย่างนั้น

         

         

        เหล่าพนักงานเองต่างก็สับสน แต่ก็ยังดีที่พวกเขาไม่ต้องเข้าไปต่อสู้กับหยางหลิวอีก

         

         

        “ แกว่าไอ้เด็กนั่นมันโง่หรือมันบ้าวะที่ไปท้าลูกพี่จางแบบนั้น ? ”

         

         

        “ แกก็เห็นนี่ว่ามันบ้าขนาดไหน กูบอกเลยมันแม่งทั้งโคตรโง่และโคตรบ้า แม่งยังมีหน้ามาบอกด้วยว่า “ ฉันจะทำข้าวผัดให้แกดูว่ามันอร่อยกว่าของแกยังไง !!! ” ฮ่า ๆๆๆ โคตรบ้าเลยว่ะ ตอนนั้นฉันล่ะกลั้นขำแทบตาย ดีนะไม่หลุดหัวเราะออกมา ไม่งั้นฉันก็กลัวจริง ๆ ว่าจะโดนแบบสามคนนั้น ”

         

         

        “ เออจริง ก็เห็น ๆ อยู่ว่ารองหัวหน้าเชฟจางต๋าชนะแน่ ๆ ฉันล่ะสงสารมันจริง ๆ จริงอยู่ที่หมอนั่นมีฝีมือด้านการต่อสู้สูงมาก เอาจริง ๆ ต่อให้เข้าไปรุมมันกันสิบยี่สิบคนก็ไม่แน่ว่าพวกเราจะชนะด้วยซ้ำ แต่ในเรื่องอาหารมันต้องแพ้แน่ มันต้องแพ้อย่างแน่นอนที่สุด ! แถมมันยังต้องขายหน้าด้วย นี่ยังไม่รวมที่ต้องเสียเงินเพิ่มเป็นสองเท่าอีกนะ ฮ่า ๆๆๆ แต่ก็ดี เมื่อกี้มันเล่นทำร้ายเพื่อนเราไปตั้งสามคน ให้มันรู้สึกขายหน้าบ้างก็ไม่เลว ฉันเองก็อยากจะเห็นใบหน้าหยิ่ง ๆ ของมันแบบนั้นอีกสักครั้งเวลาที่มันแพ้ อยากจะรู้นักว่าตอนนั้นมันจะทำหน้ายังไง !? ฮ่า ๆๆ ”

         

         

        ระหว่างที่พนักงานคุยกันอยู่นั้น ที่บริเวณไม่ไกลก็มีพนักงานหญิงคนหนึ่งเหมือนกังวลอะไรบางอย่าง แฟนของเธอที่อยู่ข้าง ๆ จึงหันมาถามอย่างเป็นห่วง

        “ ทำไมเธอทำหน้าตาเครียด ๆ ล่ะ เป็นอะไรตรงไหนหรือเปล่า หรือว่าเจ้าหมอนั่นมันทำให้เธอกลัว ไม่ต้องกังวลหรอกนะ เรื่องมันผ่านไปแล้ว ”

         

         

        “ เปล่าหรอก แต่ฉันรู้สึกคุ้นกับหน้าตาคนที่มาท้ารองหัวหน้าจางต๋าแปลก ๆ ชอบกล มันคุ้น ๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่ฉันนึกไม่ออกเลย เขาเป็นใครกันนะ ? ” ผู้หญิงตอบกลับไปเพื่อให้แฟนของเธอคลายกังวล แต่ความสงสัยของเธอก็ยังไม่ถูกคลี่คลายอยู่ดี นั่นจึงทำให้เธอยังพยายามที่จะคิดต่อไป

         

         

        “ คงไม่ใช่ว่าเธอหลงเสน่ห์เจ้าหมอนั่นหรอกนะ !! ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันไม่ยอมจริง ๆ ด้วย ! ” จู่ ๆ พนักงานชายที่พูดอยู่ข้าง ๆ ก็พูดออกมาด้วยความหึงหวง

         

         

        “ ไม่ ๆ ! ฉันไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นซะหน่อย ตาบ้า ! ” พนักงานหญิงกล่าวปฏิเสธเสียงแข็ง ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ แล้วกระซิบข้างหูชายคนนั้นอย่างเขินอายว่า

        “ …ฉันก็มีเธอแค่คนเดียว ฉันไม่สนใจคนอื่นหรอกน่า ”

         

         

        “ อืม ถ้าอย่างนั้นก็แล้วไป อีกอย่างไม่ต้องคิดมากเรื่องผู้ชายคนนั้นหรอก ” พนักงานเสิร์ฟชายพูดอย่างขึงขัง ก่อนจะเปลี่ยนมาพูดอย่างอาย ๆ ว่า 

        “ …เพราะเธอคิดถึงแค่ฉันก็พอ 

         

        

         

         

        หลังจากนั้นไม่นานอุปกรณ์ต่าง ๆ ก็ถูกเตรียมพร้อมอย่างเรียบร้อย ทุก ๆ อย่างถูกจัดเตรียมขึ้นอย่างรวดเร็ว และฉับไว

         

         

        ทว่าเมื่อเริ่มแข่งขันทำอาหารกลับมีสิ่งแปลก ๆ เกิดขึ้นอย่างน่าประหลาด

         

         

        หยางหลิวที่ป่าวประกาศว่าตนเองนั้นจะทำข้าวผัดเพื่อแข่งขันกับจางต๋าในครั้งนี้ กลับใช้ทั้งหม้อ และกระทะในการทำอาหารซะอย่างนั้น !

         

         

        ซึ่งอันที่จริงข้าวผัดนั้นพูดได้ว่าไม่เกี่ยวข้องกันกับหม้อเลย เพราะถ้าจะใช้หม้อในการผัดข้าว ทำไมไม่ใช้แค่กระทะ ทำไมถึงเลือกใช้ทั้งหม้อ และกระทะ แบบนี้มันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ ?

         

         

        แต่ตอนนี้หยางหลิวกลับใช้หม้อในการทำอาหารด้วย ทำให้ทุกคนที่สังเกตอยู่ รวมถึงจางต๋าคิดบางอย่างขึ้นมาได้

         

         

        สิ่งที่พวกเขาคิดนั่นก็คือว่าหยางหลิวอาจจะไม่ได้ทำข้าวผัดเพื่อมาแข่งกับจางต๋า !!

         

         

        จางต๋าที่อยู่ไม่ไกลแสยะยิ้มออกมาอย่างดูถูกเหยียดหยาม พร้อมกันนั้นยังทำทีเป็นบ่นกับตัวเองเสียงดังว่า

        “ เฮอะ ทำเป็นปากดีบอกว่าแค่ข้าวผัดก็เอาชนะอาหารของฉันได้ ฮ่า ๆๆ ช่างน่าขำจริง ๆ เด็กหนอเด็ก ! 

         

         

        แน่นอนว่าด้วยคำที่จางต๋าพูดนั้นดังมาก ทุก ๆ คนที่ดูอย่างใกล้ชิดก็ได้ยินมันอย่างชัดเจน และนั่นก็ทำให้พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปทางหยางหลิวอย่างดูถูกเล็กน้อยตามคำกล่าวว่าร้ายของจางต๋า

         

         

        แต่เมื่อหยางหลิวเองถูกคนจำนวนมากใช้แววตาเคลือบแคลงสงสัยจ้องมองมาที่ตน เขากลับไม่แสดงท่าทีแปลก ๆ ใด ๆ ออกมา

         

         

        ในทางกลับกันหยางหลิวก็ยังคงก้มหน้าก้มตาทำอาหารของตัวเองต่อไปอย่างไม่สนใจคนรอบข้าง ซึ่งอาจจะเป็นเพราะเขาชินกับเรื่องแบบนี้แล้วก็ได้ เขาจึงไม่รู้สึกว่าตัวเองต้องสนใจใครโดยเฉพาะพวกศัตรูที่มีดีแค่ปาก แค่หยางหลิวจัดการมันจนได้รับความอับอายมันก็เพียงพอแล้ว !

         

         

        ขณะนี้หยางหลิวบรรจงใช้มีดอย่างพิถีพิถัน เขาแล่เนื้อปลาอย่างรวดเร็ว และแม่นยำด้วยความชำนาญยิ่ง

         

         

        ทักษะการแล่ปลาระดับนี้ ใคร ๆ ก็มองออกได้ทันทีว่าหยางหลิวต้องเป็นเชฟอย่างที่เขากล่าวพูดไว้จริง ๆ แน่

         

         

        แต่พวกเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะดูถูกหยางหลิวต่อไป เพราะหยางหลิวเป็นคนพูดออกมาเองว่าจะทำข้าวผัดมาแข่งกับจางต๋า ทว่าเห็นได้อย่างชัดเจน ตอนนี้หยางหลิวกำลังทำน้ำซุปปลาอยู่ซึ่งมันไม่ใช่ข้าวแต่อย่างใด !

         

         

        อย่างไรก็ตามแม้จะมีคนไม่น้อยที่ดูถูกหยางหลิว ทว่าวิธีที่หยางหลิวใช้ในการแล่เนื้อปลาที่ทำให้มันบางมาก ๆ และยังใช้เทคนิคพิเศษทำให้เนื้อปลาดูใสมากขึ้นเรื่อย ๆ นี้ มันก็ได้ทำให้ใครหลายคนรู้สึกสะกิดใจสงสัยแปลก ๆ

         

         

        เพราะมันทำให้รู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นวิธีแล่เนื้อปลา และเทคนิคพิเศษเช่นนี้ที่ไหนมาก่อนอย่างน่าประหลาด !

         

         

        และด้วยเหตุผลนี้เองทำให้บางคนที่สนใจด้านอาหารอย่างจริง ๆ จัง ๆ รู้สึกว่าหยางหลิวช่างดูคล้ายกับคน ๆ หนึ่งที่เคยเป็นข่าวดังเมื่อช่วงไม่นานก่อนหน้านี้อย่างยิ่ง แต่พวกเขาเหล่านั้นก็ยังรู้สึกสับสน และไม่แน่ใจนัก เพราะมันเคยมีข่าว ๆ หนึ่งที่มาจากวงในด้านอาหาร

         

         

        และคนที่เป็นคนบอกข่าวก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นนักชิมฟ่งยู่ที่น่าเชื่อถืออย่างสูง และสนิทอย่างมากกับคน ๆ นั้นนั่นเอง ซึ่งในคราวนั้นนักชิมฟ่งยู่ก็ได้ประกาศผ่านสื่อไปแล้วว่าคน ๆ นั้นถูกยิงที่จุดสำคัญจนอาจจะไม่สามารถเป็นเชฟต่อไปได้ แม้จะใช้คำว่าอาจจะ แต่ผู้คนส่วนใหญ่ที่สนใจในด้านนี้ต่างก็รู้ถึงความหมายของนักชิมฟ่งยู่ พวกเขาคาดเดาไปว่าอนาคตของชายคนนั้นได้จบไปแล้ว ซึ่งเรื่องนี้มันก็ทำให้คนที่สนใจด้านอาหารรู้สึกเศร้าใจไปตาม ๆ กัน จนในที่สุดแทบทุกคนก็ได้ลืมชายอนาคตไกลคนนั้นไปจนหมดสิ้น

         

        
...

         

         

        แม้เวลาจะผ่านมานานจนหยางหลิวทำอาหารเสร็จแล้ว เขาก็ยังคงไม่สนใจสายตาใด ๆ จากคนรอบข้างแม้สักนิดเดียว

         

         

        ตั้งแต่ที่หยางหลิวจัดเตรียมวัตถุดิบทั้งหมดจนเสร็จสิ้น รวมถึงทุกขั้นตอนที่หยางหลิวทำอาหารเสร็จ ทั้งทำน้ำซุปซึ่งก็คือซุปใสไร้สีที่หยางหลิวเคยทำในตอนที่แข่งในรายการ The CC

         

         

        หรือแม้แต่ในระหว่างที่หยางหลิวรอให้ซุปใสไร้สีสุกพอดี เขาก็ไม่สนใจใครเลย แม้แต่เพื่อนของตัวเอง ทว่าหยางหลิวกลับหันไปเตรียมวัตถุดิบเพื่อทำข้าวผัดแทน 

         

        ซึ่งแม้ว่ากระบวนการทำอาหารของหยางหลิวจะยุ่งยากซับซ้อน แต่เมื่อหยางหลิวเป็นคนทำเอง มันกลับผ่านไปอย่างรวดเร็ว และเพลิดเพลินตามาก ประหนึ่งว่าหยางหลิวกำลังแสดงโชว์ศิลปะการทำอาหารให้คนมองดูยังไงยังงั้น

         

         

        ยิ่งในวินาทีที่อาหารทั้งสองอย่างถูกเตรียมจนได้ที่ และถูกนำมาใส่ภาชนะอย่างพิถีพิถัน กลิ่นของทั้งน้ำซุป และข้าวผัดต่างลอยออกมาเตะจมูกของผู้ชมที่ยืนดูอยู่ไม่ไกล ซึ่งเหมือนว่ามีเสน่ห์บางอย่างคอยดึงดูดผู้ชมให้สนใจเฉพาะอาหารของหยางหลิวเท่านั้น

         

         

        โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีบางคนถึงขนาดที่ว่าไม่สามารถควบคุมไม่ให้น้ำลายไหลออกจากปากได้ !

         

         

        อันที่จริง ถ้าหากไม่มีคนจำนวนมากยืนอยู่ที่ตรงนี้ มีเพียงแค่คนเดียวยืนอยู่กับอาหารที่อยู่ตรงหน้า มันคงไม่ใช่เรื่องแปลกใจใด ๆ เลย ถ้าเขาคนนั้นพุ่งเข้าไปทานอาหารของหยางหลิวอย่างไม่ลังเลในทันทีที่สัมผัสถึงกลิ่นหอม ๆ เหล่านี้ !

         

         

        นี่สามารถบอกได้เลยว่าแค่กลิ่นของอาหารอย่างเดียวก็สามารถทำให้หยางหลิวได้รับชัยชนะจากใจคนดูแล้ว !

         

         

        ความคิดดูถูก และความรู้สึกเคลือบแคลงหยางหลิวของผู้ชมจำนวนมากหายไปอย่างปลิดทิ้ง ไม่มีใครสงสัยในความสามารถของหยางหลิวอีกต่อไป แม้แต่เรื่องที่ว่าหยางหลิวเคยป่าวประกาศว่าจะทำแค่ข้าวผัดพวกเขาก็ไม่ถือสา ทว่าสิ่งที่พวกเขาต้องการคือทำยังไงจะได้กินทั้งข้าวผัด และน้ำซุปนั่นต่างหาก !

         

         

        และตอนนี้ยังมีบางคนรู้แล้วว่าหยางหลิวเป็นใครกันแน่ ปริศนาก็กระจ่างชัดอย่างฉับพลัน ซึ่งในวินาทีต่อมานั้นมีคนจำนวนหนึ่งหยิบโทรศัพท์เพื่อโทรไปบอกข่าวนี้กับคนอื่น ๆ อย่างพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย !

         

         

        ทางด้านจางต๋าทีแรกเขารู้สึกวิตกกังวลมากเมื่อเจอกับเหตุการณ์เช่นนี้ เพราะในตอนที่เขารับคำท้านั้นเขาคิดว่าหยางหลิวเป็นเพียงแค่เด็กหนุ่มบ้าดีเดือด และอวดดีก็เท่านั้น แต่จางต๋าคิดไม่ถึงเลยว่าทั้งทักษะ และเทคนิคในการทำอาหารของหยางหลิวนั้นจะเลิศล้ำถึงเพียงนี้ !

         

         

        แค่เทคนิคดึงกลิ่นของอาหารออกมายั่วน้ำลายของใครหลาย ๆ คนก็น่าตื่นตะลึงมากพอแล้ว แม้แต่จางต๋าเองก็ไม่สามารถทำเช่นนี้ได้

         

         

        ยังดีที่จางต๋าได้เปรียบเรื่องจำนวนคน เพราะหยางหลิวเป็นฝ่ายกล่าวออกมาเองว่าไม่ถือเรื่องที่จะให้ลูกน้องของจางต๋าโหวตให้กับตัวเขาเอง

         

         

        ซึ่งพนักงานในร้านที่มีอยู่ตอนนี้ทั้งพนักงานเสิร์ฟ ทั้งพนักงานในครัวมีรวมกันมากกว่า 30 คนเสียอีก  เมื่อรวมจำนวนแขกในร้านก็มีทั้งหมด 100 กว่าคนเท่านั้น

         

         

        ดังนั้นขอแค่มีคนโหวตให้จางต๋าอีกประมาณ 20 กว่าคน จางต๋าก็จะชนะการแข่งครั้งนี้ได้อย่างไม่ยากเย็น ต้องบอกด้วยว่าที่นี่เป็นถิ่นของจางต๋า ลูกค้าส่วนใหญ่ที่มากินอาหารที่นี่ต่างก็เป็นลูกค้าประจำที่ติดใจในรสชาติอาหารของเขาอีกด้วย นั่นทำให้จางต๋าเชื่ออย่างไม่ลืมหูลืมตาว่าเขาจะไม่แพ้อย่างแน่นอน

         

         

        และด้วยเหตุผลเหล่านี้เอง จางต๋าจึงใจเย็นมากขึ้น นอกจากนี้เขายังมีอาวุธลับที่จะทำให้ได้รับชัยชนะในครั้งนี้อยู่ นั่นคือวัตถุดิบสุดพิเศษที่มีราคาแพงที่สุด และมีคุณภาพมากที่สุดในร้าน !

         

         

        จางต๋ายังเชื่ออีกว่าขอเพียงใช้วัตถุดิบนี้ ยังไงเขาก็ชนะใส ๆ แทบจะไม่ต้องพึ่งพาฝีมือก็ชนะได้แล้ว อีกอย่างเมื่อได้เงินจากหยางหลิวสองหมื่นกว่าหยวน เขาก็สามารถใช้เงินที่ว่าไปซื้อวัตถุดิบที่ใช้ในคราวนี้คืนได้ แถมยังได้กำไรอยู่ไม่น้อยอีกด้วย

         

         

        ทั้งสองฝ่ายต่างก็มีแผนการของตน และคิดไปว่าตนเองนั้นจะเป็นผู้ชนะ

         

         

        แต่ไม่ว่าหยางหลิว และจางต๋าจะคิดอย่างไร หรือผู้ชมคนอื่นจะมีปฏิกิริยาแบบไหน ทว่าชายคนหนึ่งกลับเอาแต่จ้องบันทึกภาพของหยางหลิวอยู่อย่างเดียวโดยไม่สนใจสิ่งรอบตัวเลยสักนิด !



= = = = = = = = = 
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = 

ถ้าอยากอ่านก่อนก็สามารถเข้าไปอ่านที่ 
THe Superman [ภาค 1-2] - เว็บไซต์เขียน-อ่าน นิยายออนไลน์

ได้เลยนะครับ บน Fictionlog อัปเดตเร็วที่สุดแล้วครับ ส่วน Dek D ตอนที่ 156 เป็นต้นไปจะรอจนกว่าจะมีเนื้อหาครบภาค หรือมีความยาวพอครับ


= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 275 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #430 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 13:20

    ตอนใหม่มาแล้วนะครับ อ่านได้ที่ https://fictionlog.co/b/5a491397dd76774d2e4aa3a0 ครับ เดี๋ยวเย็น ๆ จะเอาลงที่เด็กดีงับ

    #430
    0
  2. #429 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 12:38
    เอาให้บ่อน้ำตาแตกทั้งร้านเลยหยางหลิว
    #429
    0
  3. วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 21:49
    ขอบคุณครับ
    #408
    1
    • #408-1 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 152)
      29 มิถุนายน 2561 / 22:12
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเช่นกันค้าบ
      #408-1
  4. #402 ayanokira (@ayanokira) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 18:46
    ไปฟังเพลง friends กัน เหมือนตรูเป็นตัวโฆษณเพลงยังไงไม่รู้555 แต่อยากให้ Black_centaurไปฟังเป็นเพื่อนจุง 555 ใช่แล้วเป็นเพื่อน
    #402
    16
    • #402-13 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 152)
      29 มิถุนายน 2561 / 22:39
      เสียใจจุง ผมอยู่ขอนแก่น 555
      #402-13
    • #402-16 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 152)
      29 มิถุนายน 2561 / 23:50
      ขอโทษด้วยครับ คงไม่ได้แอดไป เพราะไรต์มีเฟซหลักเฟซเดียว แล้วก็มีแต่เพื่อนที่รู้จักอะครับ โทษดีเน้ออ
      #402-16
  5. #401 priscrist (@priscrist) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 18:30

    เรื่องเซียนอาหาร

    #401
    1
  6. #399 gean7777 (@gean7777) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 17:59
    กินแล้วตายคายแล้วฟื้นสินะ(น้ำซุป)
    #399
    0
  7. #398 เหล้าหวานปั่น (@teddykuy) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 17:32
    ค้างหนักกว่าเดิมอีก โธ่~
    #398
    0
  8. #396 จอมพลริวไอกะ (@mim0631143977) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 16:36
    ซุปศตวรรษๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #396
    1
  9. #394 Luke3139 (@fang3139) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 16:30
    มันคือซุปสีใสไร้สีไร้กลิ่น~(กินไปจะตายมั้ยคึคึ~)
    #394
    1
    • #394-1 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 152)
      29 มิถุนายน 2561 / 16:33
      อาจจะหายใจไม่ออก... แล้วค่อย ๆ หมดสติ
      #394-1