THe Superman

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 142,811 Views

  • 746 Comments

  • 4,859 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,351

    Overall
    142,811

ตอนที่ 150 : ไสหัวออกไปซะ !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 214 ครั้ง
    27 มิ.ย. 61

ในที่สุดหยางหลิวกับเพื่อนก็ออกเดินทางไปทานอาหารเย็นด้วยกัน โดยเพื่อนของหยางหลิวนั้นจงใจกลั่นแกล้งหยางหลิวอย่างสุด ๆ ด้วยการเลือกไปกินกันที่ร้านอาหารภัตตาคารสุดหรูระดับ 5 ดาว


ซึ่งตัวหยางหลิวเองก็ไม่ได้คิดอะไรมากสำหรับเรื่องนี้ ยังไงเขาก็รู้สึกขอบคุณคนกลุ่มนี้ด้วยเช่นกัน ถ้าหากหยางหลิวไม่ได้เจอคนกลุ่มนี้ หรือว่านเซี่ยง หยางหลิวเองก็คงไม่มีโอกาสได้เป็นพรีเซนเตอร์ที่ทำให้ได้รับรายได้มหาศาลนับ 6 ล้านหยวนมาแน่นอน


แต่ในตอนนี้หยางหลิวกลับรู้สึกตงิดใจไม่น้อย เพราะเพื่อนของหยางหลิวทั้งสี่คน พวกเขาสั่งอาหารมาอย่างไม่บันยะบันยัง จนตอนนี้อาหารถูกวางไว้จนเต็มโต๊ะ ซึ่งก็ไม่แน่ใจว่าพวกเขาทั้งห้าจะกินอาหารหมดหรือไม่


และที่หนักที่สุดคือ ยอดเงินรวมจากของที่สั่ง ๆ กันไปนั้นมีราคามากกว่าหมื่นหยวนแล้วในตอนนี้ !


‘ เฮ้อ ! ไอ้พวกบ้านี่มันจะแกล้งเราไปถึงไหนวะเนี่ย !? ครั้งหน้าต้องแกล้งมันคืนบ้างซะแล้ว ’ หยางหลิวอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ แม้เขาจะมีเงินเยอะหลักหลายล้านหยวนก็จริง แต่มันก็ยังรู้สึกเสียดายอยู่ดีที่ต้องมาใช้จ่ายเงินอย่างสุรุ่ยสุร่ายเช่นนี้


“ เฮ้ยหยางหลิว ! เป็นอะไรของแกวะ ? ทำไมนายไม่ค่อยกินอาหารพวกนี้เลย ? มีปัญหาอะไรหรือเปล่า ? ” กู๋เจ๋อที่อยู่ไม่ไกลหันมาหยางหลิวถามด้วยเสียงดัง ๆ บางทีเขาอาจจะรู้สึกไม่ดีที่แกล้งหยางหลิวมากไปก็ได้ กู๋เจ๋อจึงใส่ใจกับหยางหลิวมากเป็นพิเศษเช่นนี้


“ ไม่มีอะไรหรอก อาหารที่นี่ไม่ค่อยถูกปากฉันเท่าไหร่ ฉันก็เลยรู้สึกไม่ค่อยอยากกินน่ะ ” หยางหลิวตอบอย่างตรงไปตรงมา เพราะอาหารพวกนี้ คุณภาพของมันก็ไม่ได้ครึ่งหนึ่งของอาหารที่หยางหลิวทำเองเลย


“ นายว่าอาหารที่นี่ไม่อร่อยเหรอ ? ฉันว่าก็พอใช้ได้นะ แถมยังหรูด้วย จริง ๆ แค่ได้กินของพวกนี้ฉันก็มีความสุขจะแย่แล้ว พวกนายล่ะว่าไง ? ” หลัวโก่วเป็นคนหนึ่งที่ดูถูกอกถูกใจอาหารร้านนี้มาก เพราะปกติเขาไม่ค่อยได้มากินอาหารหรู ๆ แบบนี้เท่าไหร่ ซึ่งอันที่จริงแล้วพ่อแม่ของหลัวโก่วก็ไม่ได้มีฐานะร่ำรวยมากนัก


ฐานะของครอบครัวหลัวโก่วก็อยู่ในระดับกลาง ๆ เรียกได้ว่าพอมีพอกิน และมีเงินเก็บพอสมควร พวกเขาจึงสามารถใช้จ่ายเงินฟุ่มเฟือยได้มากหน่อย แต่พ่อแม่ของหลัวโก่วกลับไม่ค่อยพาเขามาภัตตาคารระดับ 5 ดาว แบบนี้บ่อย ๆ นัก


โชคดีที่หลัวโก่วขอเข้ามาพักในหอพักลำดับที่หนึ่งจากพ่อแม่ได้สำเร็จ เพราะมันสะดวกสบายกว่ามากเมื่อเทียบกับพอหักอื่น ๆ รวมไปถึงสภาพแวดล้อมก็ยังดีกว่ามากด้วย แม้จะต้องจ่ายมากหน่อยก็ตาม ทว่าพ่อแม่หลัวโก่วก็ไม่ได้มีปัญหา เพราะพวกเขาถือว่าเป็นการตอบแทนในความพยายามของหลัวโก่วนั่นเอง


“ ฉันเองก็บอกไม่ถูก คงงั้น ๆ แหละมั้ง มันรู้สึกธรรมดาไป ” ว่านเซี่ยงพูดอย่างจริงใจ ส่วนฉางเฟิงยังพยักหน้าในเชิงเห็นด้วย นั่นก็เพราะทั้งเขากับฉางเฟิงต่างก็เป็นคนที่มาจากครอบครัวร่ำรวยจริง ๆ อาหารพวกนี้ หรืออาหารที่ดีกว่านี้พวกเขาก็กินกันจนชินแล้ว อันที่จริงที่พวกเขาอยากกินอาหารที่นี่ก็แค่อยากแกล้งหยางหลิวกันก็เท่านั้น


“ สงสัยเชฟหลักไม่ใช่คนทำเองล่ะมั้ง พวกเราเป็นวัยรุ่นมากินกันเองก็แบบนี้แหละ พวกเขาเลยไม่ได้ทำอาหารที่ดีที่สุดมา อาจจะเป็นพวกเชฟมือใหม่หัดทำก็ได้ ” กู๋เจ๋อเองก็แสดงความเห็นบ้างอย่างเหยียด ๆ เล็กน้อย


แต่ในเวลานั้นเอง ใครจะไปนึกกันว่าความเห็นของพวกเขา มันดังเข้าไปในหูของชายคนหนึ่ง ซึ่งพวกเขาก็ไม่รู้เลยว่าชายวัยสี่สิบห้าสิบปีคนหนึ่งได้ยินที่พวกเขาพูดทั้งหมด


และด้วยสาเหตุนี้เอง มันทำให้ชายคนนี้รู้สึกโกรธมากที่เขาถูกกล่าวหาว่าทำอาหารไม่อร่อย ทั้ง ๆ ที่เขากำลังเดินเข้ามาเพื่อกล่าวขอบคุณพวกหยางหลิวที่ให้โอกาสมาลิ้มลองอาหารที่เขาเองเป็นคนทำ แต่คำพูดของพวกหยางหลิวกลับทำร้ายจิตใจของเขามาก แถมยังโดนดูถูกว่าเขาเป็นเชฟมือใหม่อีกด้วย !


จริง ๆ แล้วชายคนนี้คือรองหัวหน้าเชฟคนหนึ่งของภัตตาคารแห่งนี้ ถึงเขาจะไม่ได้มีชื่อเสียงจนเป็นที่รู้จักในวงการอาหาร แต่เขาก็ทำอาหารที่นี่มาเกือบยี่สิบปี ดังนั้นความภาคภูมิใจในคุณภาพ และรสชาติของอาหารจึงมีอยู่มาก


ทว่าด้วยการที่โดนเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมทั้งห้าคนดูแคลนเช่นนี้ มันนับเป็นเรื่องน่าอายน่าขายหน้าไม่น้อย และสร้างบาดแผลในใจจิตของเขาอย่างโหดร้าย !


ความโกรธปะทุออกมากอย่างไม่อาจหยุดยั้งได้ เชฟคนนั้นเดินเข้ามาตะโกนใส่หน้าคนทั้งกลุ่ม เขาตะโกนว่ากลุ่มของหยางหลิวในทันทีทันใด
“ เด็กน้อย ! พวกแกน่ะมันไม่รู้จักศิลปะของการทำอาหาร !!! ”


“ พวกแกรู้จักหรือเปล่าว่าอาหารมันคืออะไร ? อย่ามาพูดจาพล่อย ๆ จะได้ไหม ? เฮอะ ! ฉันเห็นว่าเป็นเด็ก ครั้งนี้ฉันจะยกโทษให้ ! อย่าให้มันมีครั้งต่อไปอีก ! และอย่าหาว่าฉันไม่เตือน ! ” เชฟคนนี้ไม่เกรงกลัวเลยว่าเด็กหนุ่มทั้งห้าตรงหน้าจะเป็นใคร มีชื่อเสียงอย่างไร หรือว่ามีใครหนุนหลังอยู่หรือไม่ นั่นเพราะเหตุการณ์เช่นนี้ไม่ใช่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก


ด้วยความไม่ยอมใครของเชฟคนนี้ เขาจึงมักระเบิดอารมณ์เช่นนี้เสมอ ๆ แทนที่จะปล่อยผ่านหรืออดทนเมื่อเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น


แต่ถึงอย่างไรในภัตตาคารแห่งนี้เขาก็ยังคงมีอำนาจอยู่มาก สาเหตุเพราะว่าเจ้าของภัตตาคารแห่งนี้ก็เป็นญาติสนิทของเขาเอง เขาจึงไม่ถูกลงโทษแต่อย่างใด มิหนำซ้ำอำนาจของเขาก็เพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ


เมื่อมีคนทำลายบรรยากาศสงบด้วยเสียงที่ดังมาก จึงเป็นจุดสนใจของคนในที่แห่งนี้ทั้งหมดทันที ซึ่งในจังหวะนี้เองก็มีชายคนหนึ่งแสยะยิ้มออกมาเหมือนรอคอยให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น เขาหยิบกล้องขึ้นมาบันทึกภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไว้อย่างฉับพลันโดยไม่มีใครสังเกตเห็น นอกจากนี้เหล่าพนักงานทั้งหลายก็รีบไปที่จุดเกิดเหตุอย่างรวดเร็ว
“ ลูกพี่จางต๋าเกิดเรื่องอะไรขึ้น !? มีปัญหาอะไรหรือเปล่า ? ”


“ ลูกพี่มีปัญหาอะไรเหรอครับ ? มีคนมาก่อกวนหาเรื่องเหรอครับ ? ”


“ เฮอะ ! ก็ไอ้เด็กพวกนี้น่ะสิ ! มีปากไว้กิน แต่เสือกพูดจาหมาไม่แดก ! ” จางต๋ากล่าวอย่างมีอารมณ์ร่วม พร้อมทั้งชี้หน้าด่าพวกหยางหลิวอย่างต่อเนื่อง


“ ผมต้องขอโทษด้วยครับ ! ” เมื่อเห็นคนจำนวนมากมาที่นี่ ฉางเฟิงจึงรู้ว่าถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่องราวมันจะค่อนข้างแย่เข้าไปใหญ่ ดังนั้นฉางเฟิงจึงทำสิ่งที่ควรโดยกล่าวขอโทษออกมาก่อน ยังไงพวกเขาก็แค่มาทานอาหารด้วยกันเท่านั้น ไม่ได้ต้องการจะมาหาเรื่อง


ทว่านอกจากฉางเฟิงกับหยางหลิวที่ยังสงบเยือกเย็นแล้ว ทั้งหลัวโก่ว ว่านเซี่ยง และกู๋เจ๋อต่างก็มีสีหน้าบูดบึ้งอย่างเห็นได้ชัด เหมือนพวกเขารู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่งในเรื่องนี้


ซึ่งบริเวณนั้นเองก็มีจางต๋ายืนอยู่ด้วย เขาจึงเห็นการแสดงออกทางสีหน้าของคนทั้งสามอย่างชัดเจน ดังนั้นจางต๋าจึงชี้หน้าด่าพวกเขาทั้งสาม พร้อมกันนั้นก็ตะคอกด้วยเสียงดัง ๆ ว่า
“ พวกแกทำหน้าตาแบบนี้หมายความว่ายังไง !!? ฉันจะบอกให้ พวกแกมันพวกกระจอกไง ! ลิ้นของพวกแกมันไม่สามารถรับรสชาติอันล้ำเลิศของฉันได้ แต่ยังมีหน้ากล้าวิจารณ์อาหารของฉัน ! แกรู้หรือเปล่าว่าฉันเป็นใครหา !? ยังไม่สำนึกอีกใช่ไหม !? งั้นก็ดี !! พวกแกไสหัวออกไปซะ !!! ”


จู่ ๆ ก็มีเสียงโต้ตอบทันควันว่า
“ อ๋อ ! ที่แท้แกก็เป็นคนทำอาหารห่วย ๆ พรรค์นี้เองเหรอ ? เฮอะ ! ฉันกินแล้วอยากจะอ้วกฉิบหาย ” ด้วยความใจร้อน ว่านเซี่ยงจึงทนไม่ไหว และด่ากลับไปอย่างเจ็บแสบทันที


“ แกว่ายังไงนะ !? แกลองพูดออกมาอีกทีซิ ! ” จางต๋ารองหัวหน้าเชฟรู้สึกโมโหอย่างบ้าคลั่ง นอกจากจะกล้านินทาในอาหารของเขาลับหลังแล้ว เด็กน้อยพวกนี้ยังกล้าด่าอาหารของเขาเสีย ๆ หาย ๆ อย่างซึ่งหน้าอีกด้วย


“ เออ ! แกน่ะฟังไม่ผิดหรอก ! อาหารของแกมันห่วยไง ! พวกฉันกินแล้วอยากจะอ้วก ! และควรเป็นแกมากกว่ามั้งที่ต้องไสหัวออกจากร้านนี้ไป ! ” กู๋เจ๋อเองก็ควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ได้ ยิ่งนิสัยเขาแล้วเมื่อโดนดูถูกจากคนที่เขาคิดว่าต่ำกว่าอย่างเชฟธรรมดา ๆ เขายิ่งยอมรับไม่ได้เข้าไปใหญ่ ขนาดพ่อแม่ของกู๋เจ๋อยังไม่เคยด่าว่าเขาเช่นนี้เลยด้วยซ้ำ !


“ พวกแกกล้า !!? ดี ! ดีมาก !!! พวกแกออกไปจากร้านไปซะ ไสหัวเน่าเหม็นของพวกแกไปซะ ! พวกเราลุย ! ” จางต๋าเองก็ยอมรับไม่ได้ที่จะต้องโดนดูถูกเหยียดหยามเช่นนี้ เขาจึงตะโกนไล่พวกหยางหลิวออกจากร้าน พร้อมกับสั่งลูกน้องให้จัดการพวกหยางหลิว


และนั่นยังไม่พอ จางต๋ารู้สึกโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงมาก นอกจากนี้ในมือของเขายังถือถาดที่มีถ้วยน้ำซุปที่ร้อน ๆ อยู่ด้วย


ไม่รู้ว่าจางต๋าใช้อะไรคิด หัวใจ ? สมอง ? ส้นเท้า ? หรือเขาไม่คิดอะไรเลยกันแน่ เพราะในวินาทีนั้น เขาก็ใช้มือขว้างถ้วยน้ำซุปไปที่พวกหยางหลิวด้วยความโกรธเกรี้ยว และความสะใจ !!


อันที่จริงหยางหลิวไม่คิดจะมีปัญหา อีกอย่างเขาก็เป็นคนที่วิจารณ์อาหารในเชิงลบเป็นคนแรกอีกต่างหาก แต่อย่างน้อย ๆ เขาก็กำลังจะเป็นบุคคลสาธารณะอยู่แล้ว และน่าจะมีคนรู้จักเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย


ดังนั้นการทำตัวมีปัญหา หรือเป็นข่าวในทางลบจึงไม่ใช่เรื่องดี แม้หยางหลิวจะไม่ได้มีข้อตกลงห้ามประพฤติตัวทำให้เกิดภาพลักษณ์ในเชิงลบระหว่างที่ทำงานอยู่ในบริษัทเกม The World


อย่างไรก็ตามหยางหลิวก็เคยเป็นผู้ใหญ่ และมีความคิดเป็นผู้ใหญ่อยู่ รวมถึงมีความรับผิดชอบมาก ดังนั้นแม้จะไม่มีข้อบังคับ เขาก็ต้องทำตัวอย่างเหมาะสมด้วยเช่นกัน


แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เรื่องจะเหมาะสม หรือไม่เหมาะสมแล้ว หยางหลิวจึงไม่คิดจะอยู่เฉย ๆ อีกต่อไป เพราะไม่อย่างนั้นเพื่อนของหยางหลิวจะต้องโดนน้ำซุปร้อน ๆ ลวกจนบาดเจ็บแน่


ในทันทีทันใด หยางหลิวก็ใช้เมื่อคว้าจานใบหนึ่ง ขว้างใส่ถ้วยที่กำลังลอยมาหาพวกเขาอย่างแม่นยำ และจังหวะของมันก็ลงตัวอย่างพอดิบพอดี


ช่วงวินาทีก่อนหน้านี้เพื่อนของหยางหลิวตกใจจนหน้าซีด พวกเขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่าจางต๋าคนนั้นกำลังจะทำร้ายพวกเขาด้วยน้ำซุปร้อน ๆ แต่พวกเขากลับไม่สามารถขยับหลบหลีกไปไหนได้อย่างทันท่วงที ซึ่งในวินาทีนั้นพวกเขาก็คิดว่ามันสายเกินไปแล้ว


ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน พวกเขาก็ต้องประหลาดใจอย่างยิ่ง


น้ำซุปที่ควรกระเด็นมาโดนพวกเขา กลับไม่กระเด็นมาสักหยดเดียว


กลับกันเหตุการณ์เหลือเชื่อก็ได้บังเกิดขึ้น ถ้วยน้ำซุปดังกล่าวกลับกระเด็นไปที่ขาของจางต๋าแทน ซึ่งในตอนที่จานกับถ้วยน้ำซุปกระแทกเข้าหากันนั้น มันก็แตกอย่างฉับพลัน ทั้งเศษของจาน และเศษถ้วยก็กระเด็นไม่ทางจางต๋าอีกเช่นกัน !


“ โอ๊ยยย !!!! ” ไม่ว่าจะน้ำซุปร้อน ๆ เศษจาน หรือเศษถ้วยที่กระเด็นมาหาจางต๋าล้วนทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างหนัก นั่นจึงทำให้จางต๋าร้องลั่นร้านอย่างเจ็บปวดทรมาน


หยางหลิวไม่สนใจว่าชายคนนั้นจะรู้สึกอย่างไร แต่ในใจของหยางหลิวนั้นรู้สึกเกลียดชังชายคนนี้อย่างยิ่ง แค่มีปัญหาทะเลาะกันเรื่องวิจารณ์อาหาร กลับใช้ความรุนแรง จงใจทำร้ายพวกเขาซะอย่างนั้น ยังดีที่หยางหลิวอยู่ตรงนี้ ไม่อย่างนั้นเพื่อนของเขาต้องบาดเจ็บหนักไม่แพ้จางต๋าตอนนี้แน่


“ ใคร !? ใครทำฉัน !? ” จางต๋าบรรจงใช้ฝ่ามือค่อย ๆ ลูบขาของตนเอง และดูบาดแผลที่ขาของตน โชคดีที่เศษจาน เศษถ้วยไม่ทำอันตรายเขามากเท่าใด แต่น้ำร้อนก็ยังลวกเขาอยู่ดี ด้วยสาเหตุนี้จางต๋าจึงตะโกนถามว่าใครเป็นคนทำร้ายเขา


เหตุการณ์เมื่อครู่แม้จะเกิดอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังมีหลายคนที่สังเกตเห็น และพวกเขาก็รู้ด้วยว่าหยางหลิวเป็นคนทำ ดังนั้นสายตาของพนักงานจึงจ้องมองไปทางหยางหลิวเขม็ง


หยางหลิวเองก็ไม่กลัวที่จะปกปิดตนเอง เขาจึงกล่าวว่า
“ ผมเอง ”


“ เป็นแก !? ” จางต๋าร้องอย่างโกรธแค้น ถัดจากนั้นเขาก็หันไปหาพนักงานเสิร์ฟ พร้อมกับชี้นิ้วสั่งให้จัดการหยางหลิว
“ กระทืบมันเดี๋ยวนี้ ! เอามันให้ตาย !! ”


พวกพนักงานเสิร์ฟลังเลชั่วครู่ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถขัดคำสั่งของคนที่มีอำนาจเหนือกว่าได้ ดังนั้นพวกเขาจึงเข้าไปเพื่อทำร้ายหยางหลิว


“ เฮ้ย ๆๆๆ !! รอหยุดก่อน ! ” ฉางเฟิงกล่าวอย่างตื่นตระหนกเมื่อเห็นว่าเหตุการณ์แย่ ๆ กำลังจะเกิดขึ้น


“ พวกแกกล้าเข้ามา !? ” ว่านเซี่ยงเองก็พูดขู่ แต่ในใจเขากลับรู้สึกหวาดกลัว


คราวนี้เพื่อนของหยางหลิวทั้งสี่ต่างหน้าซีดยิ่งไก่ต้ม แม้สามคนในนั้นจะเป็นลูกของเศรษฐีหรือผู้มีอำนาจมากก็ตาม แต่ในตอนนี้ฐานะของพวกเขาไม่มีใครทราบ แล้วใครกันจะเกรงใจพวกเขา ใครกันจะปกป้องพวกเขา ?


อีกอย่างจำนวนคนของฝั่งตรงข้ามเยอะกว่าพวกเขามาก ดังนั้นถ้าหากมีการต่อสู้ขึ้นจริง พวกเขาต้องบาดเจ็บหนักแน่ ๆ และไม่แน่ว่าจะจบลงที่การบาดเจ็บเท่านั้นด้วย


แต่ในวินาทีที่น่าหวาดหวั่นเช่นนี้ กลับมีชายคนหนึ่งก้าวเดินออกไปอย่างห้าวหาญ พร้อมกับส่งเสียงออกมาว่า
“ พวกนายรออยู่นี่ อย่าเข้ามาก็พอ ที่เหลือปล่อยฉันเอง ! ” หยางหลิวหันมาสั่งเพื่อนของเขาให้อยู่กับที่ ก่อนที่หยางหลิวจะพุ่งเข้าไปปะทะกับพนักงานเสิร์ฟนับสิบที่วิ่งเข้ามาอย่างฉับไว
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

ตอนนี้เป็นตอนล่าสุดแล้วนะครับ แต่สำหรับพรุ่งนี้ไรท์จะของดอัปเดตในเว็บ Dek-D ไปก่อนจนกระทั่งจบภาค 2 ตามทีได้ชี้แจงไว้ครับ
ซึ่งทุกท่านยังสามารถตามอ่านกันได้ต่อไปในเว็บไซต์ Ficitonlog (มีตอนที่ 150-155 ให้อ่านฟรี แต่ยังไม่ได้อัปลงวันนี้ พรุ่งนี้อัปตอนที่ 151 ครับ)
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้การสนับสนุนครับผม :)
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 214 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #390 NoLoliNoLife (@NoLoliNoLife) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 12:44
    ต่อไวๆนะครับอยากอ่านต่อเเล้ว
    #390
    1
    • #390-1 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 150)
      29 มิถุนายน 2561 / 12:53
      มาสัปดาห์ละ 5 ตอนครับ เดี๋ยวลงให้ช่วงเย็น แต่ลงใน fictionlog ก่อนนะ ยังไงสมัคร id ไว้ จะได้อ่านได้ แต่ถ้ารอใน Dek D ช่วงหลัง ๆ คงรอนานหน่อย เพราะผมรอจบภาค ไม่ก็ได้ความยาวพอสวรแล้ว
      #390-1
  2. #338 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 02:04

    ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาแสดงความคิดเห็นนะครับ ไม่ว่าจะเป็นความเห็นเชิงลบหรือบวก ผมเข้าใจว่าทุกคนมีสิทธิ์แสดงความคิดเห็นครับ อ่านแล้วไม่ชอบ หรือไม่คิดจะสนับสนุนก็ไม่เป็นไรครับ ขอแค่เข้ามาอ่านผมก็รู้สึกขอบคุณแล้วครับ และก็ขอขอบคุณอย่างมากสำหรับทุกคนที่เข้ามาสนับสนุนผมด้วยเช่นกันครับ ถ้าหากขาดการสนับสนุนของทุกท่านนิยายผมคงไม่สามารถเดินมาถึงจุดนี้ได้ครับ :) ขอบคุณครับ

    #338
    2
    • #338-2 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 150)
      28 มิถุนายน 2561 / 09:03
      ผมขายอีกเว็บอยู่แล้วครับ แต่มาตรฐานการขายไม่เหมือนในเด็กดี :)
      #338-2
  3. #295 thnook (@thnook) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 20:26
    หลังหักมากแค่นั้นผมพี่งซื้อจากอีกเว็บ ผมไม่รู้เลยว่าพี่แกจะปล่อยฟรีวันนี้ถึงตอนล่าสุด เศร้ามาก
    #295
    5
    • #295-2 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 150)
      28 มิถุนายน 2561 / 01:40


      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 มิถุนายน 2561 / 04:14
      #295-2
    • #295-5 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 150)
      28 มิถุนายน 2561 / 04:15
      ยังไงก็ขอบคุณที่ติดตามครับ ^_^
      #295-5
  4. #290 PalmPump (@skywalkker77) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 19:01
    ผมตามอยู่ครับ
    #290
    1
    • #290-1 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 150)
      27 มิถุนายน 2561 / 19:04
      ขอบคุณมากครับ ^_^
      #290-1
  5. #268 Automatic32 (@Automatic32) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 16:49
    บายๆไปแล้ว ไม่ติดตามอ่านแล้วก็ไม่ได้อะไร ไวเกินไป ความจริง อ่านมานานก็เริ่ม
    เบื่อแล้วถ้ากดซื้อ ก็ไม่คิดจะอ่านเพราะเบื่อ นิยายมันชอบ
    หลบไปโน้นไปนี่ และขัดใจ
    เพราะพระเอกมันคนดีเกิน
    พวกพ่อพระ โลกสวย สวน
    ลาเวนเดอร์เกินนนนนนนน
    #268
    5
    • #268-3 My Lords (@kate-matc5) (จากตอนที่ 150)
      27 มิถุนายน 2561 / 17:11
      พี่ค่ะไม่เป็นไรอย่างไงหนูก็ตามต่อค่ะ
      #268-3
    • #268-4 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 150)
      27 มิถุนายน 2561 / 17:23
      :) ขอบคุณครับผม
      #268-4