THe Superman

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 142,397 Views

  • 746 Comments

  • 4,858 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,937

    Overall
    142,397

ตอนที่ 105 : เจ้าเด็กนั่นคือหยางหลิวอย่างนั้นเหรอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 366 ครั้ง
    26 มิ.ย. 61

เมื่อหยางหลิวได้ฟังคำโน้มน้าวของอาจารย์ท่านที่สองนี้ เขาก็รู้สึกประทับใจอยู่ไม่น้อย แต่ก่อนหยางหลิวไม่ได้สนใจวิชาคณิตศาสตร์ หรือวิชาวิทยาศาสตร์ เพราะมันถือได้ว่าเป็นวิชาที่ค่อนข้างยาก และยากเกินกว่าตัวหยางหลิวจะเข้าใจได้


แต่ในเวลานี้มันไม่เหมือนเดิม เพราะหยางหลิวมีระบบที่แสนวิเศษ ระบบที่มอบความสามารถที่เหนือกว่าคนทั่วไปมาให้


ถ้าหยางหลิวต้องการพัฒนาตัวเอง ต้องการสร้างฐานะที่ดียิ่งขึ้น เขาคิดว่าการศึกษาในด้านวิชาคณิตศาสตร์ และวิชาวิทยาศาสตร์อาจจะเป็นหนึ่งในทางลัดที่ช่วยให้ประสบความสำเร็จได้


ในความคิดของหยางหลิว ยุคปัจจุบันเรื่องเทคโนโลยีเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ถ้าเป็นหยางหลิวตอนที่ยังไม่ย้อนเวลากลับมาอาจจะคิดไม่ถึงเรื่องนี้ แต่ถ้าเป็นหยางหลิวในตอนนี้ที่มีประสบการณ์ทั้งในเวลาปัจจุบัน และหลังจากนี้สิบปีย่อมต้องคิดออก


เพียงแค่เวลาสิบปี เทคโนโลยีต่าง ๆ เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ไม่ว่าจะระบบการสื่อสาร เช่นโทรศัพท์มือถือ สมัยนี้ยังมีรูปแบบปุ่มกดใช้ และยังเป็นที่นิยมกันอย่างมากมายหลายพื้นที่ทั่วโลก ทว่าในสิบปีให้หลังนับจากในช่วงนี้ แทบจะไม่มีใครใช้โทรศัพท์แบบปุ่มกดกันแล้ว เพราะในช่วงนั้นจะนิยมใช้โทรศัพท์ระบบจอสัมผัส โทรศัพท์สมาร์ตโฟนซึ่งมีลูกเล่นในการใช้งานอย่างมากมาย แม้แต่หยางหลิวที่ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องนี้ แต่พอได้รับรู้ถึงความแตกต่างในการใช้จริงจึงเข้าใจไม่ยาก รับรู้ถึงปัญหาของมันในทันที


ดังนั้นทัศนคติต่อวิชาวิทยาศาสตร์ และวิชาคณิตศาสตร์ของหยางหลิวจึงเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ถ้าหากหยางหลิวสามารถเรียนรู้ในวิชาพวกนี้ได้อย่างดี รวมทั้งยังสามารถเรียนรู้วิชาด้านคอมพิวเตอร์ได้ มันจะไม่ได้หมายความว่าหยางหลิวจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านวิชาวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และคอมพิวเตอร์หรอกเหรอ ?


แล้วถ้าหยางหลิวสามารถเรียนรู้จนเก่งทั้งสามด้านนี้จริง ๆ เทคโนโลยีที่หยางหลิวคิดจะสร้างก็คงทำได้ไม่ยากจนเกินไป เพราะหยางหลิวได้เรียนรู้จากประสบการณ์ส่วนตัวมาแล้วว่า ความสามารถที่ได้รับจากระบบ มันให้ความสามารถที่แทบจะเรียกได้ว่าไร้ขีดจำกัด


ขนาดว่าหยางหลิวไม่ตั้งใจที่จะทำอะไรจริง ๆ จัง ๆ อย่างการแข่งขันทำอาหาร หยางหลิวก็แค่ใช้ความพยายามเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่ก็ได้คะแนนเต็มถึงสองรอบ ผิดกับเชฟคนอื่น ๆ แม้แต่ปรมาจารย์อาหารแห่งแดนปฐพี หรือปรมาจารย์อาหารแห่งแดนสวรรค์ยังไม่สามารถมายืนอยู่ในจุดของหยางหลิวได้แม้สักคนเดียว !


ไม่ใช่ว่าหยางหลิวเป็นคนที่ชอบมองการณ์ไกล หรือมีวิสัยทัศน์ก้าวล้ำเหนือคนทั้งโลก แต่อย่างที่บอกไป หยางหลิวเป็นคนที่มีประสบการณ์จากอนาคต ใช้ชีวิตอยู่ในนั้น รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงไปอย่างช้า ๆ


แม้ว่าจะไม่ใช่คนวงในวงการด้านวิทยาศาสตร์ หรือเทคโนโลยี แต่การได้เป็นผู้ใช้งานคนหนึ่งหยางหลิวจึงเข้าใจได้ หรือกระทั่งแม้วงการบันเทิง ถึงหยางหลิวจะไม่ได้ให้ความสนใจนัก แต่หยางหลิวก็ยังพอรู้ความเป็นไปบางอย่างไม่มากก็น้อย เพราะในบางครั้งหยางหลิวก็เคยเดินผ่านโทรทัศน์ หรือได้รับชมโฆษณาต่าง ๆ มาอย่างมากมาย


ซึ่งเมื่อเทียบกับสมัยนี้แล้วคุณภาพต่าง ๆ ของสื่อก็แทบจะแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด รายการทีวีที่มีคุณภาพก็เรียกได้ว่าน้อยยิ่งกว่าน้อย รายการทีวียอดนิยมในสมัยนี้ก็ยังด้อยกว่ารายการทีวียอดนิยมสมัยนั้นยิ่งกว่าฟ้ากับเหว


ตัวอย่างเช่นรายการ The CC ในยุคสมัยนี้เป็นรายการทีวียอดนิยมอย่างมาก แต่ถ้าเทียบกับรายการ The CC สมัยใหม่ที่มีการปรับปรุงด้านคุณภาพสื่อ ภาพ ความคมชัด มุกตลก ความบันเทิงอื่น ๆ ที่เพิ่มเข้ามา มันก็เห็นได้ชัดเจนมาสิ่งใดกันแน่ที่มีคุณภาพ และดึงดูดความน่าสนใจกว่ากัน


ดังนั้นถ้าหยางหลิวกลายเป็นผู้นำแนวคิดในยุคอนาคตมาปรับใช้พัฒนาเทคโนโลยีในสมัยนี้ให้ดีขึ้น มันจะกลายเป็นยังไง ? ไม่ใช่ว่าจะดีกว่าเทคโนโลยีในสมัยนี้ทั้งหมดรวมกันเลยหรือยังไง ?


หยางหลิวยอมรับว่าไม่รู้ข้อมูลอะไรในอนาคตมากนัก และหยางหลิวก็จำไม่ค่อยได้ด้วยว่าอะไรมันน่าสนใจ หรือเป็นเทคโนโลยีที่สร้างเม็ดเงินมหาศาล แต่ว่าหยางหลิวเป็นคนที่มีประสบการณ์ใช้งานในยุคสมัยนั้น บวกกับความสามารถของระบบที่แสนจะเลิศล้ำเหนือสิ่งใด หยางหลิวจึงเชื่อมั่นความสามารถของระบบอย่างมาก และมั่นใจด้วยว่าเขาน่าจะกลายเป็นคนที่สร้างเทคโนโลยีที่สุดยอดออกมาแน่


แม้จะต้องลองผิดลองถูกมากหน่อย แต่ถ้าประสบความสำเร็จ จำนวนเม็ดเงินมหาศาลที่จะไหลเข้ากระเป๋าหยางหลิวจะกลายเป็นเท่าไหร่ ? ไม่ใช่ว่ามันจะทำให้หยางหลิวกลายเป็นเศรษฐีชั่วข้ามคืนเลยหรืออย่างไร ?


พอคิดถึงตรงนี้หยางหลิวก็เริ่มยิ้ม และตื่นเต้นออกมาโดยไม่รู้ตัว อันที่จริงถ้าหยางหลิวไม่ได้อยู่ในช่วงสัมภาษณ์เข้ามหาวิทยาลัย หยางหลิวคงหัวเราะจนถูกคิดว่าเป็นคนบ้าไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย


“ อะแฮ่ม... อะแฮ่ม ! ” อาจารย์ท่านที่สามแสร้งไอขัดจังหวะการชักชวนหยางหลิวของอาจารย์ท่านที่สองที่นั่งสัมภาษณ์ด้วยกัน จากนั้นเขาก็จ้องมองไปที่หยางหลิว


หยางหลิวที่กำลังฝันหวานก็ชะงักทันทีทันใด


“ โอ้ ! นี่เหรอเด็กที่ได้คะแนนเต็มทุกวิชา ” อาจารย์คนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องสัมภาษณ์
“ เธอสนใจมาเป็นนักศึกษาแพทย์ไหม เรื่องวิชาการแพทย์ยังเป็นอะไรที่น่าค้นหา และต้องการคนที่มีความสามารถแบบเธอนะ ด้วยความรู้ทั้งด้านวิชาฟิสิกส์ และชีววิทยา ฉันเชื่อมั่นว่าเธอต้องเป็นแพทย์คนหนึ่งที่เก่งที่สุดในโลกอย่างไม่ต้องสงสัย ”


“ เฮ้หมอ ! คุณก็จะมาแย่งลูกศิษย์ผมอีกคนเหรอ ” อาจารย์ท่านที่สามถามอย่างเคือง ๆ เล็กน้อย
“ เด็กคนนี้ต้องเป็นเด็กของทางคณะเศรษฐศาสตร์เท่านั้น ! ”


“ หยางหลิวยังไม่ได้เลือกเลยว่าเขาจะเข้าคณะไหนนี่ ให้เด็กเขาตัดสินใจก่อน ! ” อาจารย์ท่านที่หนึ่งที่สัมภาษณ์พูดขึ้น


“ ฮ่าฮ่า ถูกต้องแล้ว ให้หยางหลิวเป็นคนตัดสินใจสิว่าเขาจะเข้าคณะไหน ” อาจารย์ท่านที่สองก็พูดสนับสนุนเหมือนกัน

“ แบบนี้มันไม่ถูกต้อง ทางมหาวิทยาลัยของเราได้บอกมาแล้วว่าหยางหลิวตั้งใจที่จะเข้าคณะเศรษฐศาสตร์ของผม ! ถ้าให้หยางหลิวเลือกไปคณะอื่น ๆ ได้แบบนี้มันก็ผิดกฎสิ ! ” เมื่อได้ยินอาจารย์ทั้งสองท่านที่นั่งสัมภาษณ์ด้วยกันใช้คำพูดกดดันเพื่อที่จะรับหยางหลิวเป็นลูกศิษย์ในคณะของตนเอง อาจารย์ท่านนี้จึงไม่ยินยอม เขาจึงยกกฎของมหาวิทยาลัยขึ้นมาอ้าง


“ คุณจะพูดแบบนี้มันก็ไม่ถูกต้อง ถึงแม้มันจะเป็นกฎ แต่มันก็ยังพอมีข้อยกเว้นอยู่บ้าง ไม่งั้นทำไมเราถึงได้มาสัมภาษณ์หยางหลิวในรอบนี้ แทนที่จะรอสัมภาษณ์ในรอบปกติ ” อาจารย์ที่เป็นแพทย์พูดขึ้นมา เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ยอมที่จะสูญเสียคนที่มีความสามารถเช่นหยางหลิว ด้วยพรสวรรค์ระดับอัจฉริยะแบบนี้ ใครบ้างจะไม่อยากพยายามเพื่อให้ได้มา


“ … ” อาจารย์ท่านที่สามเงียบไม่ตอบอะไร มันเป็นเรื่องที่เขาทำอะไรไม่ได้จริง ๆ แม้แต่รองอธิการบดีของมหาวิทยาลัยก็สั่งการมาแล้วว่านี่เป็นกรณีพิเศษ ถ้าหยางหลิวต้องการที่จะเข้าคณะไหนก็ให้เลือกเข้าได้ตามที่ต้องการ


“ เอาล่ะ ! ผมจะพูดเรื่องสำคัญบางอย่างให้ทุกคนฟัง ” อาจารย์ท่านที่สองที่เป็นอาจารย์จากคณะวิทยาศาสตร์พูดขึ้น
“ ทุกคนก็รู้ว่าในตอนนี้ ด้านวิทยาศาสตร์ของเรากำลังแข่งขันกับมหาวิทยาลัยชิงหัว ซึ่งเป็นการแข่งขันเพื่อแย่งชิงอันดับหนึ่งในประเทศ ! เราต้องการคนที่มีความสามารถเช่นนักศึกษาคนนี้มาเพื่อยกระดับมหาวิทยาลัยของเรา เราต้องการสร้างชื่อเสียงให้กว้างไกล และให้มหาวิทยาลัยชิงหัวรับรู้ว่า เราเท่านั้นที่เป็นนัมเบอร์วัน ! เราจะทิ้งห่างมหาวิทยาลัยชิงหัว และให้พวกเขารับรู้ความแตกต่างของเรากับเขา เมื่อหยางหลิวเข้ามาในคณะของเรา เราก็เตรียมพร้อมที่จะให้เขากลายเป็นคนหนึ่งที่มีส่วนร่วมในการวิจัยระดับประเทศ และระดับนานาชาติ ! ”


“ … ” ทุกคนในห้องสัมภาษณ์ต่างเงียบ และตกตะลึงกับคำพูดของอาจารย์จากคณะวิทยาศาสตร์ ไม่มีใครคิดว่าอาจารย์ท่านนี้จะ “ เล่นใหญ่ ” ขนาดนี้ คำพูดแต่ละคำพูดถึงการพัฒนามหาวิทยาลัย พูดถึงการแข่งขันในด้านวิทยาศาสตร์ ต้องการที่จะยกระดับความสามารถ รวมทั้งยังหว่านล้อมหยางหลิวไปในตัวอีกด้วย


แม้แต่หยางหลิวเองก็ได้แต่จ้องมองหน้าของอาจารย์ท่านที่สอง ไม่รู้ว่าเขาพูดจริงหรือพูดเล่น แต่คำพูดของอาจารย์ท่านนี้ก็มีเป้าหมายที่ใกล้เคียงกับเป้าหมายของหยางหลิวไม่น้อย เขาก็ต้องการพัฒนาวิชาคณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์เช่นเดียวกัน รวมทั้งต้องการด้านคอมพิวเตอร์เพื่อรวมทั้งสามด้าน และนำไปสร้างเทคโนโลยีที่ดีเลิศอีกด้วย


“ อะแฮ่ม ถ้าอย่างนั้นหยางหลิวเธอมาเข้าคณะวิทยาศาสตร์ของฉันเถอะ ” หลังจากที่ทุกคนเงียบชั่วขณะหนึ่ง อาจารย์ท่านที่สองจู่ ๆ ก็หันหน้าไปทางหยางหลิว แล้วก็พูดชักชวนหยางหลิวด้วยความจริงใจ


หยางหลิวนิ่งเงียบไปหลายวินาที นั่นทำให้ไม่มีใครคิดว่าหยางหลิวจะตอบตกลง ทว่าจู่ ๆ หยางหลิวก็พูดคำพูดบางอย่างออกมา ทำให้อาจารย์ท่านที่สองดีใจอย่างล้นหลาม และทำให้อาจารย์คณะอื่น ๆ ที่สัมภาษณ์ รวมถึงอาจารย์ที่เฝ้าสังเกตการณ์เศร้าเสียใจไปอย่างยิ่ง


“ เฮ้อ ! คุณนี่มันร้ายกาจจริง ๆ ” อาจารย์ท่านที่สามกล่าวขึ้นมาพลางมองไปที่อาจารย์ท่านที่สองอย่างโกรธเคืองเล็กน้อย แต่เขาก็ยอมรับในความสามารถชักจูงคนของอาจารย์ท่านนี้ด้วยเช่นกัน


“ คุณนี่มันเยี่ยมจริง ๆ ผมอุตส่าห์จะเอาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของคณะมนุษยศาสตร์เสียหน่อย แต่ผมต้องยอมรับว่าคุณเตรียมตัวมาดีจริง ๆ แล้วก็นะหยางหลิวฉันหวังว่าเธอจะทำให้มหาวิทยาลัยของเราเป็นอันดับหนึ่งด้านวิทยาศาสตร์นะ ฮ่า ๆๆๆ ” อาจารย์ท่านที่หนึ่งกล่าวขึ้นอย่างอารมณ์ดี อันที่จริงเขาก็ไม่ได้ต้องการที่จะแย่งตัวหยางหลิวแต่แรกแล้ว เพราะความเป็นอัจฉริยภาพด้านคณิตศาสตร์กับวิทยาศาสตร์ของหยางหลิวมันสุดยอดเหนือใครเทียบจริง ๆ


หลายปีมานี้มีไม่กี่คนที่มีคะแนนถึง 80 เปอร์เซ็นต์ของวิชาคณิตศาสตร์ แต่หยางหลิวกลายเป็นคนที่มีความอัจฉริยะจนสามารถทำได้ 100 เปอร์เซ็นต์เต็ม !


ข้อสอบปีนี้ยังถือได้ว่าโหดหินที่สุดในประวัติศาสตร์ ไม่ต้องกล่าวเลยว่าคณะวิทยาศาสตร์อยากจะได้เจ้าหนูหยางหลิวนี่มากขนาดไหน


ความยากระดับนี้ แต่สามารถทำได้เต็ม นั่นแสดงว่าหยางหลิวเป็นอัจฉริยะที่โดดเด่นเหนือกว่าใครในรุ่น และเหนือกว่าหลาย ๆ รุ่นที่ผ่านมาด้วยซ้ำ ความหวังของมหาวิทยาลัยปักกิ่งด้านวิทยาศาสตร์กับคณิตศาสตร์จึงขึ้นกับหยางหลิว แม้ไม่มาก แต่ก็ไม่น้อย !


“ เอาล่ะ ๆ เดี๋ยวผมไปส่งหยางหลิวที่บ้านเองแล้วกัน ” อาจารย์ท่านที่สองเอ่ยขึ้น เนื่องจากเขาอารมณ์ดีเป็นพิเศษ


“ ขอบคุณมากครับ ต้องขอรบกวนอาจารย์แล้ว ” หยางหลิวกล่าวขึ้นอย่างสุภาพ แล้วก็ตามอาจารย์ท่านนั้นไปในทันที


เหตุการณ์นี้เป็นเหตุการณ์ที่น่าดีใจสำหรับอาจารย์ทั้งหมดในคณะวิทยาศาสตร์ แต่ก็มีอยู่คนหนึ่งแสดงความรู้สึกแตกต่างจากพวกออกไป ตอนนี้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ มันเป็นเรื่องยากจะเชื่อจริง ๆ เขาหวนไปนึกถึงเรื่องที่เกินขึ้นในวันนั้น ในที่สุดอาจารย์คนนี้ ช่างลี่ก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตกใจว่า
“ เจ้าเด็กนั่นคือหยางหลิวอย่างนั้นเหรอ !? ”













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 366 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #209 My Lords (@kate-matc5) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 12:00
    มาต่อเร็วนะคะ แต่ไม่ต้องรีบมากก็ได้ค่ะ เข้าใจว่าการแต่งแต่ละตอนนั้นยากเย็นมากค่ะ มีแต่น้ำก็ไม่เป็นไรนะคะ มาลงก็ดีแล้ว
    #209
    1
    • #209-1 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 105)
      26 มิถุนายน 2561 / 12:34
      สามารถอ่านล่วงหน้าได้ที่ Fictionlog เลยนะครับ ช่วงนี้อยากให้คนเห็นเยอะ ๆ หน่อย จึงไม่ได้อัปรวดเดียวหมด นอกจากแพ็คเกจครับ

      https://fictionlog.co/b/5a491397dd76774d2e4aa3a0
      #209-1
  2. #208 cheta0071 (@cheta0071) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 11:50
    ปล่อยตอนอื่นสิไรต์จะได้ซื้อต่ออ โถ่ ค้างงง เอาให้ถึง150+เลยย
    #208
    0
  3. #200 gean7777 (@gean7777) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 07:28
    มีแต่น้ำ
    #200
    0
  4. #199 NessZero (@nesszero) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 05:27

    คือ ไม่มีอะไรเลย สรุปง่ายๆ ทั้งตอน แค่ พระเอก มันเลือก คณะ ได้ แค่นั้น

    #199
    0
  5. #197 obliviousmybody (@mitty1994) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 02:23
    ตัดตอนนี้ทิ้งไปได้มั้ยคะ
    #197
    0
  6. #196 Lost_Memories (@hassanlove11) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 01:26
    แค่พระเอกคิดเรื่องไร้สาระก็ปาไปค่ึงตอนแล้ว ไรต์น่าจะตัดน้ำออกไปบ้างนะคับ
    ปล.คคหสต.
    #196
    0