รักสุดใจยัยมาเฟียตัวร้ายNC20+

ตอนที่ 4 : การไถ่โทษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 91
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 ก.พ. 62

ตอนที่4การไถ่โทษ

รุ่งเช้าที่โต๊ะกินข้าว

สายป่านและหมูตุ๋นนั่งทานข้างต้ม อย่างดุเด็ดเผ็ดมันส์เพราะต่างคนต่างแย่งพริกไทยและพริกป่นเทลงในชามข้าวต้มของคนอื่นอย่างดุเดือด

เมื่อมีแขกอีกคนเดินลงมาจากบันได ทุกคนพร้อมหันควับไปทางบันไดอย่างเร็ว ก่อนเห็นสภาพของอีกคนที่ตอนนี้ แถบคลานนอนลงกระพื้นสายป่านรีบเดินไปพยุงอีกคนมาวางนั่งที่เก้าอี้ พร้อมเอายาแก้ปวดหัวและยาแก้เมาค้างให้กิน

“เมื่อคืนเกิดไรขึ้นอะ พี่ตุ๋น”ส้มโอถามขณะกำลังยกน้ำขึ้นดื่ม

“หื้ม.....จำไม่ได้เลยหรอสักเรื่อง”สายป่านถามขึ้น

“...............”ส้มโอนั่งเอ๋อเป็นปลาทอง

“เรื่อง? เรื่องไรหรอพี่ป่าน”

“ก็ที่เธอ จะปล้ำหมูตุ๋นน่ะสิ” สายป่านพูดไปด้วยก็ส่ายหัวไปมา

“อะไรนะ!!!!!!”ส้มโอถึงกับเหวอจนปากค้าง

หมูตุ๋นไม่ตอบ เอาแต่ผยักหน้ารับแทนคำตอบ

“พี่ตุ๋น ส้มขอโทษ ส้มเมาแท้ๆ เลย เป็นแบบนั้น เวลาส้มเมาส้มจะอาละวาดแล้ว ชอบหน้ามืด อารมณ์ร้อน ควบคุมตัวเองไม่อยู่บลาๆ”ส้มโอพรรณนาหาคำแก้ตัวรัวๆ

“พอๆๆ พี่ไม่อยากฟังแกบ่น”สายป่านบ่นอย่างเบื่อหน่าย

“งั้นส้มยอมทุกอย่าง ขอแค่พี่อย่าจับส้มส่งตำรวจก็พอ”

“งั้นพี่มีงานให้ ไปช่วยพวกพี่แล้วกัน จะพาเข้าป่าไปช่วยงานพวกคนงานเป็นการไถ่โทษ”

“งานไร ส้มทำหมด ส้มก่อไรไว้ต้องรับผิดชอบ พ่อสอนส้มมาตลอด”

“ส่วนเรื่องอื่นๆ ไปคิดกับตุ๋นเอาเองนะ พี่ไม่ช่วย หึหึ”

“เอ๋ ~~~~~

“หึหึหึ ถ้าทำธุระเสร็จแล้วพี่จะพาไปตอนสายๆหน่อย ตกลงนะงั้นพี่ไปเตรียมของก่อนแล้วกัน”

“อึก......”ส้มโอกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอของตนอย่างช้า ก่อนจะนั่งลงคลุกเข่าพร้อมกับยกมือไหว้หมูตู๋น

“พี่ตุ๋นจะทำไร กับส้มก็ได้นะ แต่ห้ามบอกพ่อหนูน้า หนูผิดไปแล้ววววววว”

“จริงนะห้ามผิดสัญญาล่ะ..ขอเตือน” หมูตุ๋นกดเสียงแข็ง

พอตกสายหน่อยๆ ส้มโอก็พาตัวเองไปขึ้นรถจิ๊บกับสายป่านเพื่อเข้าไปทำธุระในป่าต่อ

“คิดดีแล้วหรอที่จะมาทำงาน กับพวกพี่น่ะ”

“อื้อ คิดดีแล้วล่ะ ก็ส้มเป็นต้นเหตุนี่เนอะ” ส้มโอทำหน้าสลด

“งั้นไปถึงที่นั้นแล้วเดี๋ยวมีโบนัสให้”

“เอ๋? โบนัส? โบนัสไรพี่ป่าน”

“เถอะน่า เดี๋ยวก็รู้เองแหละน่า”

เมื่อใกล้ถึงที่หมาย สายป่านหักรถเข้าตรงทางเข้าที่ป้ายเขียนว่า

ไร่อินทรีย์ พินิจพลอยไพลริน

ก่อนตรงมาเรื่อยๆ จนถึงแค้มป์คนงาน และ ที่พักของหมูตุ๋นและสายป่าน เมื่อจอดรถเสร็จ สายป่านก็พาส้มโอไปหาหมูตุ๋นที่กำลัง ตรวจเช็คไวน์ในโรงนาบรมไวน์พิเศษ ที่มีถึง 12 โรงนา

“โฮ้ย ตุ๋น พี่มาแล้ว”

“เดี๋ยวไปหา รอแป๊บ”

“อะเคจ้า”

“พี่ป่านๆ นี่ฟาร์มใครหรอ”

“ฟาร์มตุ๋นน่ะ พอดีที่เหลือในป่าเลย ทำเป็นฟาร์มซะเลย”

“อ่อ แล้วไป...... เอ๋”

“กว้างงงง ขนาดนี้เลยหรอ สุด...ยอดอะพี่ตุ๋น”

“งั้นเดี๋ยวพี่จะพาเธอ ไปเล่นตรงนู้นนนน กันนะ”

“ไหนๆพี่ป่าน”

“นู่นๆตรงนู่น”สายป่านชี้นิ้วไปตรง แถวๆ โรงนาวัวนม

“หืม จะพาส้มไปรีดนมเหรอ”

“ใช่ ป่ะๆไปกันโล้ด”

“เดี๋ยวๆ ขอเตรียม ใจ ก่....อ...นนนน”

สุดท้ายส้มก็โดนฉุดกระชากลากถูมาตามทาง จนถึงโรงนา ที่มีแต่วัวนมพันธุ์ดีทุกตัว ราวๆประมาณ 30-40 ตัว เรียงรายเป็นแถวๆ

“โอโห้ มีแต่วัว วัว วัวเต็มไปหมดเลย”

“ชอบไหมล่ะ มีแต่นม นมเน้นๆ ฮ่าๆๆ”

“เหอะๆ นมทั้งนั้น สรุปคือจะให้ส้มมารีดนมวัวนิ”

“ใช่ๆ ฉลาดจังเลยเรา มาๆพี่ลูบหัวหน่อยเร็วๆ”

สุดท้ายสายป่านก็ลูบหัวส้มเล่น เป็นหมาเลย

“พี่ป่าน ส้มไม่ใช่หมานะ”

“แต่ก็ไม่ปฏิเสธใช่ไหม ที่ให้ลูบหัวเล่น”

“อืม....(_ ///_)”

หือ สายป่านหันหน้าควับหาต้นเสียง ที่เห็นหน้าส้มโอตอนนี้กำลังแดงเถือกจนถึงหู

อ้อ ที่แท้ชอบให้คนลูบหัวนี่เอง น่าร้ากกกกกก

“พี่ป่านนนนนน เลิกเล่นหัวหนูได้ยังเนี่ย ไงบอกจะพามาทำงานไง โด่”

“ก็ส้ม...น่า..รักนี่นา”

“ว่า..อะไรนะพี่ป่าน”

“เปล๊า ไม่มีไรหรอก ป๊ะๆทำงานกันเร็ว”

“ทำไมตอบเสียงสูงจัง อืมมม”

“งั้นมาๆพี่จะพาไปหาคนที่สอนการรีดนม”

“ตามมาพี่จะพาไปหาบอล ที่อยู่ที่โรงนานี่ แกจะบอกว่าจะรีดนมวัวที่ดีต้องทำไงบ้าง”

“อะเชงับ”

“ทำไรอยู่บอล”

“ซักผ้ามั้งพี่ ไม่เห็นเหรอครับ ผมกำลังรีดนมจากเต้าไง”

“ฮ่าๆๆ”เสียงสายป่านหัวเราะร่วน

“มีไรพี่”บอลเงยหน้าขึ้นมาจากเต้านมที่กำลังรีดอยู่หันไปที่สายป่าน

“ก็แค่อยากให้แกสอนส้มมันรีดนมหน่อย พอดีมีคดีติดตัว ฮ่าๆๆ”

“อ่อ ครับๆ หวัดดีครับส้มพี่ชื่อบอลนะ ว่าแต่คดีไรพี่ ร้ายแรงม๊ะ”บอลพูดขณะกำลังก้มหน้าก้มตาเช็ดมือเปื้อนนมกับผ้ากันเปื้อนของตน

“โคตรๆเลยแหละ ฮ่าๆๆ แต่ไม่บอกหรอกว่าคดีไร”

“ค่ะ ฝากตัวด้วยนะคะพี่บอล”

“อ่า..เอ่อ......ครับๆ”บอลถึงกับติดอ่างเมื่อเงยหน้าเจอส้มโอ

“นี่ๆ สอนเสร็จแล้วให้ไปหาที่บ้านพักตรงแถวสวนองุ่นน่ะจะพาไปที่อื่นต่อ ตกลงนะบอล งั้นพี่ไปแหละ”สายป่านงวนอยู่กับพิมพ์งานในมือถือ

“อ่า ครับๆ เดี๋ยวผมจะบอกน้องส้มให้ครับพี่”

“เออ ขอบใจนะ”สายป่านพูเสร็จจึงเดินผละออกไปคุมคนงานต่อที่ไร่องุ่น

“นี่ๆพี่บอลรีดนมวัวมันทำไงหรอ ส้มรีดนมไม่เป็นด้วยสิ”ส้มโอที่ตอนนี้กำลังนั่ง เฝ้าเต้านมงามๆอย่างใคร่รู้ อยากรีดนมไวๆ

“มาๆพี่จะสอน งั้นไปหาชมพู่กับพี่นะ”

“ชมพู่? ใครหรอพี่”

“...?...อ่อ ฮ่าๆๆแม่วัวน่ะ พี่ตั้งชื่อให้เพราะเป็นวัวของคุณตุ๋นน่ะสิ”

“อ่อ นึกว่าใคร”

“ป่ะๆ เดี๋ยวโดนดุเอา”

 “การรีดนมวัวมี2วิธี คือรีดด้วยเครื่องและใช้มือรีด”

“วันนี้เราจะรีดด้วยมือดีกว่าเนอะ ง่ายและเร็วดีด้วย”

“เริ่มแรกทำไงก่อนพี่บอล?”

“ขั้นแรก ใช้นิ้วหัวแม่มือนิ้วชี้รีดหัวนมตอนบน เพื่อเป็นการปิดทางนม เป็นการกั้นไม่ให้หนีไปอยู่ตอนบน ต่อมาใช้นิ้วที่เหลือ ทำการบีบไล่น้ำนมตั้งแต่บนเรื่อยๆ ลงข้างล่างจะทำให้ภายในหัวนมนั้นมีแรงอัดและน้ำนมจะถูกดันผ่านรูออกมาขณะที่ปล่อยช่องนิ้ว ที่รีดหัวนมตอนบนออก น้ำนมที่มีอยู่ในถุงพับนมข้างบนจะไหลลงมาส่วนล่างเป็นการเติม ให้แก่หัวนมอีกเป็นแบบนี้ตลอดระยะเวลาการรีดนม จนนมหมด”

“งั้นส้มโอจะลองไหมล่ะ พี่จะบอกขั้นตอนให้ฟังเรื่อยๆ”

“ตกลงค่าพี่บอล”

“ขั้นแรกทำความสะอาดหัวนมก่อนจากนั้นก็.........”

2ชั่วโมงต่อมา

“เฮ้ออออ รีดนมนี่เหนื่อยจังเลยแหะพี่บอล”

“หรอ พี่ว่าธรรมดานะ ฮ่าๆ”

“ตอนไหนพี่ป่านจะมานะ”

“ส้มโอ นมเปื้อนแก้ม”

บอลไม่รอช้าใช้นิ้วโป้งเช็ดนมขาวๆข้างแก้มด้านซ้ายให้ส้มโอ จังหวะนั้นสายป่านเดินมาพอดีทำให้สายป่านถึงกับชะงักยืนมองด้วยหน้านิ่งๆพร้อมสายตาที่มองทิ่มแทงทะลุทะลวง ยิ่งทำให้บอลที่สังเกตเห็นถึงกับผละตัวออกแทบไม่ทันการ

ส้มโอเหลือบมองไปทางนั้นพอดีเลยเห็นสายป่านยืนหน้าบึ่ง

เป็นอะไรของเค้านะ ยืนหน้าบึ่งอย่างกับปวดขี้แหนะ

“พี่ป่าน!”ส้มโอตะโกนเรียกพี่สาวหน้าบึ่ง

บอลถึงกับตกใจ รีบชักมือกลับอย่างรวดเร็ว

“หวัดดีครับพี่ป่าน มารับส้มโอสิเนอะ ฮะๆ”บอลหัวเราะแห้งๆ

Partสายป่าน

“ส้มโอตามพี่มานี่”เหตุผลที่สายป่านแอบมาจากไร่เร็วกว่าปกติ20นาทีเพื่อที่จะได้พาสาวน้อยไป ปิกนิกแต่สิ่งที่เธอเห็นนั่น มันเจ็บแปล๊บๆในอกเธอเบาๆ

สายป่านกดเสียงแข็งก่อนเดินจ้ำอ้าวหนีอย่างรวดเร็ว

“ส้มไปก่อนนะพี่บอล บายแล้วเจอกันใหม่ น่าจะนะ”

“อ่ะครับๆ”บอลถึงกับหน้าถอดสีตอนเจอสายป่านแบบกระชันชิด

“พี่ป่านรอส้มด้วยสิพี่”

ส้มโอรีบวิ่งจ้ำอ้าวไปหาสายป่าน ก่อนดึงมือของอีกคนไว้อย่างรวดเร็ว

“พี่ป่านพี่เป็นอะไร ไม่สบายตรงไหนหรือป่าว”

ก็ฉันหึงเธอน่ะสิ จะให้ฉันพูดแบบนี้ต่อหน้าเธอยังไงยัยบ๊อง

“นี่ก็เที่ยงแล้ว ตามพี่มาพี่จะพาไปกินข้าว”

“อะ..อืม”ส้มโอเดินตามอย่างเงียบๆไปตลอดทาง

ฉันได้คิดสงสัยตัวเองไปมาว่ากำลังมาทำบ้าอะไรที่นี่ ทั้งๆที่ฉันควรจะต้องไปทำงานที่สวนไร่ส้มกับหมูตุ๋นแต่ต้องกับมาพายัยตัวป่วนนี่ไปกินข้าวซะงั้น แถมตอนนี้ฉันก็ดันออกอาการหึงหวงแบบไม่ทราบสาเหตุ ฉันได้นวดขมับไปมาระหว่างเดินจ้ำอ้าวไปที่บ้านเล็กของฉันที่อยู่ห่างออกมาจากโรงเรือนค่อนข้างจะไกลพอสมควร

“พี่ป่าน..รอส้มด้วย..”

“มาเร็วๆ...หิวนะ”

ฉันทำได้แค่พยายามปรับเสียงตัวเองให้มั่นคงเข้าไว้ส้มโอจะได้ไม่สงสัย พอมาถึงหน้าบ้านได้ฉันก็รีบจ้ำอ้าวบุกเข้าบ้านไปเอาของที่เตรียมไว้ออกมาทันทีทิ้งให้ส้มโอยืนงงเป็นไก่ตาแตกอยู่หน้าบ้านระหว่างที่ฉันไปยกของเตรียมปิกนิกที่สวนด้านหลังที่ค่อนข้างอากาศเย็นสบายและยังได้เห็นวิวสวนไร่ส้มอีกด้วย

“ไป...”

“คะ????..”

ฉันทำได้แค่ทำหน้าบึ่งตึงใส่ส้มโอแบบหงุดหงิดแปลกๆในท่าทีกวนประสาทนั่นที่กำลังทำให้ฉันมีน้ำโหเพราะเธอดันมาทำตาละห้อยอ้อนฉันที่หน้าบ้าน

ฉันถึงกับยืนงงไปต่อไม่เป็นจนสุดท้ายก็ต้องยกมือตัวเองมาตีเพี๊ยะเบาๆที่แขนให้ส้มโอช่วยถือของ ไม่ใช่มายืนทำตาละห้อยหิวแบบนี้

แบกของดุ่มๆมาที่ต้นเชอร์รี่ที่ปลูกแอบๆไว้หลังบ้านที่ตอนนี้กำลังแผ่กิ่งสยายเป็นร่มให้ฉันมานั่งหลบมุมแดดได้อย่างดี

“โอ้โห...เย็นสบายจังค่ะพี่ป่าน”

“จ้าๆ...รีบๆปูเสื่อทีพี่ปวดแขน”

“ค่าๆ..”

ฉันมองดูท่าทีเลิกลั่กไปมาของส้มโอที่กำลังปูเสื่อกลับด้านแบบผิดๆจนฉันอดไม่ได้ที่จะตีเพี๊ยะอีกรอบที่มือนั่น แล้วฉันก็ต้องมาเป็นคนปูเสื่อเองซะงั้น แทนที่จะได้นั่งกินข้าวแบบสงบๆเหมือนคนอื่น

“เสร็จแล้ว...เตรียมของที..”

“ค่ะๆ...รอแป๊บนะพี่ป่านอย่าพึ่งกินหัวส้มโอน้า..งือๆ”

ฉันถึงกับหันหน้าหนีส้มโอก่อนจะกลั้นขำแทบไม่ไหวตอนที่ส้มโอกำลังทำหน้างุดกับคอเสื้อที่ฉันดันไปหัวเราะเบาๆใส่หน้าซะแบบนั้น

“พี่ป่าน..ขี้แกล้ง..งื้อ”

“ฮ่าๆ....เร็วๆพี่หิว”

“รอแป๊บสิคะ..กำลังเตรียมของทำไมขี้บ่นเป็นคุณยายแบบนี้ล่ะคะ”

“เธอว่าใครเป็นยายนะ...”

“อุ๊บ..ส้มเปล่าน--”ฉันถึงกับฉวยมือนั่นไว้อย่างรวดเร็วก่อนจะกดน้ำหนักทับลงไปจนเราสองคนนอนมาระนาบเดียวกันฉันมองสายตาของส้มโอที่ตอนนี้กำลังสั่นระริกๆและแก้มที่แดงแปร๊ดจากอาการเขินอายเมื่อกี้

“ไหนลองพูดอีกทีสิ..”

“อื้อ...ส้มขอโทษค่าพี่ป่าน..ปล่อยส้มปายยยย”

“ไม่...เธอต้องโดนลงโทษที่มาว่าฉันแก่”

“ม่ายยยยยย...”ฉันมองดูคนบ้าที่กำลังดิ้นคลุกคลักไปมาระหว่างหนีฉัน ฉันก็เลยกดแรงเพิ่มลงอีกนิดระหว่างจับข้อมือเล็กๆนี่ไว้ไม่ให้ดิ้นรนหนี ฉันฝังหน้าลงไปช้าๆที่ข้างแก้มของส้มโอก่อนจะจุ๊บเบาๆเป็นการลงโทษ

“กริ๊ดดดดดดดด....ปล่อยส้มมมม”

ฉันถอยหน้าออกห่างจากแก้มนิ่มๆนั่นก่อนจะพลิกตัวลงมาจากการคร่อมเมื่อกี้ ส้มโอลุกนั่งได้ก็ถดถอยหนีออกจากฉันไปไกลพอสมควรด้วยสายตาที่บ่งบอกว่าค่อนข้างจะหวาดกลัวสุดๆ

“ฮ่า..พี่ไม่แกล้งเธอแล้วมากินเถอะ..”

“อือ..ไม่เอา..”

“งั้นตามใจ...”
ฉันนั่งทานแซนวิชเงียบๆระหว่างที่นั่งมองดูไร่ส้มที่ตอนนี้เหล่าคนงานกำลังเดินออกมาเก็บส้มที่ออกลูกสีสันสดใสสะพรั่งเต็มต้น เห็นแต่ไกลพอสมควร

“มากินสิ...ฉันไม่แกล้งเธอหรอกเอานี่..”ฉันหันหน้ามามองยัยแสบที่กำลังนั่งกอดเข่าระริกๆจนฉันทนไม่ไหวต้องเลื่อนกล่องแซนวิชไปให้

“ขอบ..คุณค่ะ..งั่ม”

“ก็แค่นี้แหละ..”

ฉันนั่งกินข้าวเที่ยงเงียบๆจนกระทั่งหันตัวมาดูอีกทีก็เจอส้มโอนอนหลับปุ๋ยไปพร้อมแซนวิชที่คาในมือในสภาพจมกองหญ้า

“อุ๊บ..ฮ่าๆๆยัยขี้เกียจนี่..”ฉันถึงกับหัวเราะลั่นกลั้นขำไม่ไหว สุดท้ายก็เก็บข้าวของจนเสร็จแล้วทำการอุ้มยัยขี้เซ้านี่เข้าไปในบ้านแล้วฉันก็กะไปหางีบกลางวันสักนิดสุดท้ายไม่มีทางเลือกก็ต้องนอนที่ต้นเชอร์รี่นี่ต่อละกันถือซะว่ารับลมธรรมชาติ?หรือรับรังสียูวีจากดวงอาทิตย์ก็ไม่แน่ใจ

“หาว..ง่วงชะมัด..หาว...สบายจัง..”หลังจากเอนตัวนอนฉันก็เริ่มปิดเปลือกตาลงช้าๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น